Rapport Amstelgesprek 2009 - Wibaut aan de Amstel

3. Resultaten: Samenvatting, Visies en Verbeterpunten
3.1. Inleiding
In dit hoofdstuk worden de resultaten geschetst van de visies en verbeterpunten die genoemd zijn door de deelnemers
van de website De Amstel Verandert. De resultaten die in dit hoofdstuk naar voren komen, zijn bij elkaar gebracht door
een onafhankelijke journalist. Het gaat daarbij uitdrukkelijk om een analyse van de belangrijkste overwegingen, visies en
ideeën die door de deelnemers in hun profielen zijn achtergelaten. Daarbij is geprobeerd om recht te doen aan verschillende
opvattingen, maar is het ondoenlijk om alles op te nemen. Dit hoofdstuk kan voorts niet gezien worden als een
’definitieve uitslag’ van voor- en tegenstanders van beoogde beleidsvoornemens. Het vormt niet meer en niet minder dan
een indruk van standpunten, argumenten en suggesties.
3.2. De Amstel is van iedereen
Wie de moeite neemt om de profielen van alle 318 unieke deelnemers door te lezen, kan niet anders concluderen dan dat
de Amstel alle betrokkenen aan het hart gaat. Of het nu bewoners zijn die op het water wonen of op het water uitkijken,
roeiers die het water gebruiken of ambtenaren die in hun vrije tijd langs de oevers wandelen, de rivier wordt door velen
’de levensader’ van de stad en ’cultuurhistorisch erfgoed’ genoemd. Ook een veel gelezen opmerking is dat ’de Amstel
van iedereen is’. Maar wat dat betekent, hoe de Amstel en omgeving het beste voor iedereen moeten en kunnen zijn,
daar zijn de meningen soms stevig over verdeeld. Volgens de een kan de Amstel alleen van iedereen zijn als woonboten
verdwijnen, volgens anderen alleen als ook de woonboten in ruime mate kunnen blijven dobberen langs de oevers.
Vanzelfsprekend heeft de manier waarop mensen gebruik maken van het water en de oevers, invloed op hun houding
ten aanzien van de manier waarop ’de Amstel van iedereen moet zijn’. Zo vinden wandelaars asfalt langs de oevers niet
mooi, maar vinden anderen die ondergrond wel lekker skaten. Het is opvallend dat veel mensen vanuit hun eigen directe
belang hun visie en verbeterpunten naar voren hebben gebracht. Dat maakt die verschillende claims op het water en de
oever er niet minder belangrijk om, wel blijkt daar uit dat het gevoel bestaat dat verschillende claims tegenstrijdig (kunnen)
zijn en ’bevochten’ moeten worden.
Over het algemeen kan gesteld worden dat het rustieke, historische en bijzondere karakter van de Amstel behouden moet
worden. Dat betekent volgens de deelnemers: geen hoogbouw, geen metershoge woonarken, geen grootschalige horeca,
en geen pretparkachtige toestanden. Wél kan het betekenen: het versterken van de charmante rommeligheid door die
organisch verder te ontwikkelen. Dat neemt niet weg dat bijvoorbeeld een terras of een strandje kan worden toegevoegd
en dat de recreatiefunctie van het water en de oevers hier en daar verbeterd kan worden. Op die manier kan de Amstel
een centralere rol in de stad vervullen, vergelijkbaar met de Seine in Parijs en de Thames in Londen, zonder dat dat grote
gevolgen heeft voor de bewoners op en aan het water.
3.3. Openbare ruimte
Voor het verbeteren van de openbare ruimte worden veel suggesties gedaan. Naast het beperken van auto’s op straat,
vinden diverse deelnemers dat de gehele Amsteloever meer een eenheid moet worden door bijvoorbeeld de bestrating te
uniformeren of door verschillende delen beter op elkaar aan te laten sluiten. Kortom: of de bestrating of logische routes
kunnen tot meer eenheid leiden. Verder worden suggesties gedaan om het recreatieve karakter te versterken: meer bankjes,
meer en betere verlichting, een waterorgel, waterhappers, meer ruimte voor honden, betere toegankelijkheid voor
invaliden en mooier groen. Zo zou een aaneensluitende wandel- en recreatieboulevard kunnen ontstaan. Toch wordt ook
gewezen op de noodzaak om nieuwe initiatieven goed te onderhouden. En wijzen verschillende mensen erop dat niet
iedere vierkante meter een duidelijke invulling hoeft te krijgen. "Het is belangrijk dat er ook ruimte overblijft waar mensen
zelf kunnen bedenken wat ze er doen." Dat zou kunnen in de vorm van een open stuk aan het water.
Ook het water kan als openbare ruimte worden opgevat. De waterkwaliteit zou kunnen verbeteren als de woonboten op
de riolering worden aangesloten. Dat kan de weg vrij maken voor een strandje aan de Amstel zoals dat tot midden jaren
zestig ook heeft bestaan en ook in Parijs een succes is. Enkele deelnemers wijzen bovendien op het belang van de Amstel
als zoetwaterbekken en de noodzaak van beleid op dat punt. Een van de genoemde punten is om de rivier meer de
ruimte te geven, iets wat aansluit bij de wens tot minder ’harde oevers’.
3.4. Ordenen van wonen op het water
Diverse mensen geven aan dat het een goed idee zou zijn om minder woonboten op de Amstel te hebben liggen, opdat
meer en directer contact met het water gemaakt kan worden. Een voorbeeld daarvan is de openheid die is ontstaan door
de aanleg van de steiger bij de Hermitage. "Ik wist niet wat ik zag," zegt een deelnemer daarover enthousiast. Hoewel
sommigen vrij rigoureus alle woonboten het liefste weg zouden willen hebben, richten de meer genuanceerde meningen
zich vooral op de ’metershoge’ woonarken. "Historische schepen horen bij de stad, maar die vierkante dozen zijn een
doorn in het oog," zegt een van hen. Zij vinden het niet realistisch dat woonboten van de Amstel verdwijnen en dat ook
3. Resultaten: Samenvatting, Visies en Verbeterpunten Pagina 17