Pagina 16

dereisvereniging.nl

Pagina 16

Pagina 16


Reisvereniging “Ons Genoegen”

Vrijdag 5 juni 2009

Bachlaan

Toen wij ruim een kwartier van tevoren, rond 07:40, op de

Bachlaan arriveerden, bleek tot onze verbazing de

Zwaluwbus er al te staan. Hetty Mulder kwam ook al op

een drafje aanhollen en riep: “Nog niet wegrijden hoor, er

moeten nog minstens 10 mensen komen…”. Het viel

trouwens nog helemaal niet mee om in de bus te klimmen,

want de bushalte ervoor was opengebroken en menigeen

kreeg zandkorrels in de schoenen door het nemen van

deze eerste hindernisbaan. “Ooh, het regent nu al”, was

een uitspraak die om 7:58 te horen was, maar deze paar

spetters deerden ons niet. Dit zonnige humeur zou ons de

hele dag op de been houden, de spetters in de wolken

houden en die er niet uit laten vallen! Later die middag in

Den Bosch zou zelfs de zon gaan schijnen.

Tijdens het ophalen van de andere leden van onze

reisvereniging moest er natuurlijk ook nog even naar Toos

Koning gezwaaid worden. Jouke vertelde ons dat ze niet

mee kon “omdat ze aan een draadje zat”. Omdat niet

iedereen op de hoogte was van de gezondheid van zijn

vrouw en dus deze opmerking niet snapte, legde hij ons

later uit dat ze nu 24 uur per dag beademd moet worden.

Een dagje op stap betekent zo veel zaken meenemen dat

het op dit moment eigenlijk niet te doen is om mee te

gaan. We zwaaiden allemaal naar boven. We denken aan

je, hoor!

Pagina 2

Uitspraken

“Zeg, doe eens niet zo lelijk tegen

Rita, het is je vrouw niet.” (Annette

den Breejen tegen Joost Noorduijn)

“Kijk eens wat een leuke witte

schoenen ik aan heb, lekker voor in de

kippenstront.” (Gera van der

Voorden).

“Is dit gereserveerd voor de jongelui”?

vraag Gera. “Nee hoor, ga maar

zitten” zeggen de jongelui. “Nee, je moet zeggen ja, want

dan kan ik er gaan zitten”, zegt Gera met haar kekke

zwarte jasje.

“Tja, kost geld hè, vrienden”, zegt Joost. “Nou, dan hoef jij

daar niet bang voor te zijn”, zegt Louella.

“Heb je die circuskip gezien?” “Hoezo circuskip?” “Hij stond

op 1 been”.

“Sex? Nou de laatste keer dat ik sex had, schreven ze het

nog met ‘ck’”. (Dhr. F. van O. te G.)

We vertrouwen erop iedereen weer te zien op de

vergadering in oktober!

P.S. Alle foto’s van deze reis zijn natuurlijk te bekijken op

de website van Ons Genoegen:

www.dereisvereniging.nl

Pagina 15


waar we in een prachtige zaal plaatsnemen op heerlijke

stoelen (wij dan!). We genoten extra van ons eerste

drankje, dat ons werd geschonken door Toos Koning. Toos,

bedankt, we hebben ervan genoten! Het voorgerecht

mocht al in de bus bepaald worden, ham en meloen of

zalm (heerlijk!), daarna varkenshaas met frietjes, salade

en twee soorten groenten. Als klapperrrr op de vuurpijl

stond er een heerlijk toetjesbuffet klaar, waarbij de ijstaart

werd geflankeerd door prachtige vuurpijlen.

Nadat iedereen zich tegoed had gedaan aan dit heerlijke

eten stapten we in de bus alwaar we binnen een paar

minuten weer in Gorinchem arriveerden. Het was een

leuke en gevarieerde dag met gezellig mensen, het was

top! Voorzitter en bestuur, hartelijk bedankt en tot de

volgende vergadering in oktober!

Pagina 14

Môgge allemaal

De buschauffeur heet Joost van de Wetering, blijkt in Wijk

en Aalburg te wonen, 6 kinderen te hebben en dol te zijn

op kippen vangen zo blijkt later. Hij vraagt ons de

veiligheidsriemen vast te maken, hetgeen gezien zijn

zwabberende rijstijl later die middag geen overbodige luxe

is en vraagt de heren zittend te plassen. Zwaffelen is

verboden!

De voorzitter, Jouke

Koning, heet ons welkom

en vertelt dat er helaas 5

mensen verhinderd zijn

om deze reis mee te

maken. Zijn vrouw Toos is

verhinderd zoals reeds

gemeld. Mevrouw van der

Giessen en haar dochter

zijn ziek en hebben last

van respectievelijk pijn in

het gezicht en last van

een teen. De heer van

Oeffel heeft een kaak

operatie ondergaan en

had “meer pijn dan zin

om met ons mee te

gaan”, aldus de

voorzitter. De vader van

mevrouw van Dis is mee

en heeft er veel zin in. Chiel Prinssen is ziek en heeft zijn

schoonzusje Anja meegestuurd.

Pagina 3


Wie was er eerder, de kip of het ei?

Na een tijdje in de bus te hebben gezeten, waarbij

iedereen geanimeerd met elkaar aan het praten en lachen

was, komen we aan bij boerderij de Aalshof in Haps. We

zijn nog iets te vroeg om al aan de koffie te kunnen en

rijden nog een extra rondje in de omgeving. In de

prachtige serre van boerderij de Aalshof worden we

ontvangen met koffie en een gevuld ei. In deze halve dop

zit heerlijke advocaat met boeren

jongens of boerenmeisjes. De

vraag is in dit geval hoeveel halve

eieren er in een dozijn gaan….

We geven het woord aan Conny van den Besselaar die ons

allerlei kip- en eiweetjes aansmeert. Smeren kan soms

letterlijk handig zijn, want je kunt

het eiwit zelfs als een

gezichtsmasker gebruiken.

Mannen zonder weelderige

haardos (we noemen geen

namen….) hebben wat meer eiwit

Pagina 4

De gewelven onder de stad zijn zo

veel mogelijk intact gelaten zodat

een authentiek beeld ontstaat van

het leven van vroeger onder de

stad. Er hangen stenen

vleermuizen met ruimtes onderin

waar de vleermuizen hun intrek in

kunnen nemen. Ook varen we

over een gedeelte buiten de stadsmuren.

Terug in de bus richting de Colonie in Waardenburg

We lopen en sommige strompelen (nee, ik noem weer

geen namen…) richting de bus en ploffen neer op onze

stoelen. We kwelen mee met liedjes als “Als sterren aan de

hemel staan”, “Manuela” en “Lieve ouders, bedankt voor

het leven” en komen aan bij de Colonie in Waardenburg

Pagina 13


een aantal bootjes voor ons klaar. Het zijn alweer

vrijwilligers van een speciale stichting die ons over de

Binnendieze begeleiden. De “Binnendieze” is de

verzamelnaam voor de waterwegen binnen Den Bosch.

Onze stuurman heet Frans en is een gemoedelijke

Bosschenaar die ons leuke weetjes vertelt over de stad en

haar geschiedenis. Over de Binnendieze mogen alleen de

bootjes met deze vrijwilligers varen, alhoewel de

watertrappen en mooie tuinen die erachter liggen anders

doen vermoeden.

We mogen niet schommelen in de boot, omdat deze boten

vrij snel water maken hetgeen gevaarlijk is aangezien er

veel batterijen in de boot aanwezig zijn voor de

elektromotor. Frans waarschuwt ons bij elke bocht dat we

onze ellebogen binnen boord moeten houden en moeten

uitkijken voor onze hoofden. Hij vertelt ons over Karel de

Grote en de 80-jarige oorlog, over het katholicisme versus

het protestantisme en Willem van Oranje die voor vrijheid

van godsdienst was. Over de mannenmaatschappij, waarin

vrouwen niet mochten werken, maar wel voor de kinderen

moesten zorgen en op het land moesten werken (ook al

werd dat niet als werken gezien). Hierdoor kregen vrouwen

verstand van kruiden wat weer gevaarlijk kon zijn, voor je

het weet werd je beticht

van hekserij… dan is er

sindsdien toch veel

veranderd. Ook zijn er in

Den Bosch mensen met

een “zijtuin” en een

speciale trap daar naar

toe.

Pagina 12

nodig natuurlijk voor bovenop het koppeke. Ze vertelt ons

ook over de voedzame bestanddelen van eieren, die in

jam, sauzen en zelfs pasta verwerkt worden. Ook wordt de

enige echte “kipcaravan” omschreven, haar verrijdbare

kippenkooien, die zelfs achter haar Volvo bevestigd kunnen

worden. De kippen hebben een vrije uitloop naar buiten

zodat de eieren de

smaak van het

buitenleven dragen. In

Spanje worden per

persoon wel 400 eieren

verbruikt in gerechten,

shampoo en dergelijke,

in Nederland is dat maar

iets meer dan de helft

daarvan!

Daarna mogen we drie soorten advocaat proeven. Doortje,

genoemd naar haar eigen tante Doortje, wiens portret ook

de flessen en potten advocaat “siert”, de chocoladevariant

“Moortje” en de “Suyp” (uit te spreken als “zuup”) waar

vroeger het hele dorp van kon meegenieten. In een grote

pan werden dan eieren, jenever en suiker bij elkaar

gemikt. Bij het tweede

kopje koffie krijgen we

een vers klein

kokosmakroontje, bereid

met kakelverse eieren.

Honderd hennen moeten

het doen met één

haan…maar de kippen

moeten wel braaf eieren

Pagina 5


lijven leggen. Als de productie wat afzakt komt Conny

langs in het hok om de dames te motiveren: “Als ge geen

eikes blijft leggen, dan gade in de soep”. Een aantal kippen

hebben inmiddels “stadse allures” gekregen en zijn richting

Artis “verdwenen”.

Ook bestaan er nog wat vooroordelen over de relatie

tussen eieren en cholesterol. Conny vertelt ons het verhaal

van haar vader die het liefst elke dag brood met eieren en

spek at en dan met zijn boterham nog even het laatste vet

uit de pan veegde. Haar moeder daarentegen sneed alle

vet van elk vlees weg en lette heel erg op haar voeding.

De eetwijze van pa stoorde moe zodanig dat ze samen

bloed gingen prikken in het ziekenhuis om haar gelijk te

bewijzen. Helaas bleek het tegendeel waar. Het cholesterol

gehalte van pa was prima maar van “ons moeder” was het

slecht. Ze bleek erfelijk belast te zijn en dan kun je nog zo

gezond eten… maar daar red je het blijkbaar niet altijd

mee!

Na deze uitleg zijn we er als

de kippen bij om de kipkes

zelf van dichtbij te bekijken.

Uw schrijfster heeft zelfs een

ei uit de kont van een kip

zien komen. Het was een

echt warm ei!! Heeeel bizar!

Hetty Mulder en Marjan Smid

leefden zich uit op de

trampoline terwijl anderen

niet in de kippen, maar juist in het hondje geïnteresseerd

waren (toch Angelike?). De chauffeur was juist wel

Pagina 6

Nationaal bevrijdingsmuseum

Na de rondrit komen we

aan bij het nationaal

bevrijdingsmuseum,

waar iedereen op zijn

eigen tempo het

museum mag

verkennen. Voordat we

uitwaaieren over het

museum, horen we eerst

nog meer oorlogsverhalen en kijken we een 12 minuten

durende film met originele beelden van de oorlog. Onze

veteraan staat natuurlijk in het museum ook ter onzer

beschikking voor vragen en nog meer verhalen… en nog

meer verhalen.

Den Bosch en de Binnendieze

Om half 5 verlaten we de oorlog, alhoewel er in de bus nog

een tijdje muziek klinkt uit die tijd… en rijden we richting

Den Bosch. In hartje Den Bosch aangekomen liggen er al

Pagina 11


asperges. Helaas helpt het niet dat sommige mensen

roepen om te stoppen om asperges te kopen. We hebben

een strak tijdschema, ook al rijdt de buschauffeur soms te

hard naar de zin van onze gids. Ook zijn de wijnboeren in

dit gebied steeds meer in opkomst. We zien langs de weg

inderdaad prachtige wijnranken, waarvan hoofdzakelijk

witte wijn wordt gemaakt.

Dit gebied staat ook wel bekend onder de naam Klein

Amerika. Het was vroeger een erg arm heidegebied. Het

dialect dat gesproken werd is een mix van Duits en

Nederlands. De mensen vervaardigden in dit gebied ook

bezems, vandaar dat het Nederlandse woord voor

stofzuiger in dit gebied bekend staat onder de naam

“huilbezem”.

Van Berlijn tot

Normandië staan

plaquettes langs de weg

waarop een

telefoonnummer

vermeld staat. Als je dit

nummer draait, krijg je

informatie over die

plaats en uitleg over wat

er gebeurd is in het verleden. We rijden ook langs een

begraafplaats waar 2.600 Canadezen begraven liggen. In

tegenstelling tot de Amerikanen, die hun gesneuvelde

soldaten weer terug nemen naar het vaderland, begraven

de Engelsen hun soldaten waar ze zijn gevallen.

Pagina 10

geïnteresseerd in de kippen en probeerde tevergeefs om

een kip te vangen. Kip ik heb je (net niet!).

Na de kippen te hebben

bewonderd, kon

iedereen in het winkeltje

kijken of er iets van zijn

of haar gading bij was.

Gezien de lange rij en

het voordringen van

sommige mensen (ik

noem weer geen

namen!) was de

interesse groot. Verse eieren, jam, sauzen, pasta, chutney,

beeldjes van kippen, leuke kaarten en natuurlijk de

verschillende soorten advocaat (al dan niet met handig

pompje); we kunnen wel stellen dat het assortiment zeer

gevarieerd was. Het was ook mogelijk om een pakket te

winnen ter waarde van Euro 35,- met streekproducten.

Dan moest wel het gewicht geraden worden van een

struisvogelei. Menigeen probeerde het te raden, maar dat

viel nog lang niet mee! Na de lijst te hebben ingevuld, was

Pagina 7


het tijd om weer in de bus te stappen. Daar kreeg Fred

van O. nog een speciaal cadeau van Conny, jaja! Die Fred

boft maar.

In de bus richting Mook

We stappen in de bus richting onze uitgebreide koffietafel

met kroket in het Zwaantje als er enige consternatie

ontstaat. Er blijken paarden op de weg te lopen (en dus

niet zoals het hoort in de gang bij buurman Jansen). Wij

schuiven hongerig aan bij de tafels in het Zwaantje en

doen ons tegoed aan witte en bruine boterhammen,

broodjes (met kroket en mosterd) en zelfs suikerbrood.

Nadat iedereen genoeg heeft gegeten en gedronken en

naar het toilet is gegaan (even laden en lossen), stappen

we weer in de bus.

Operatie market garden

Als we allemaal weer in de bus zitten, horen we ineens de

stem van Maarten Dekkers die onze gids is tijdens een

rondtour in het gebied waar operatie Market Garden is

uitgevoerd genaamd de battlefield tour. Hij werkt in het

nationaal bevrijdingsmuseum te Groesbeek, samen met

nog 120 andere vrijwilligers. Deze veteraan zonder “veter-aan”

zit vol verhalen en vertelt honderduit over de slag

Pagina 8

op de Mokerheide en de tweede

slag bij Mook op 20 september

1944. In september zal het de

laatste keer zijn dat er veteranen

aanwezig zijn bij deze herdenking.

Er is ook een begraafplaats met

350 Engelse en Poolse militairen. In

de oorlog trokken 3.000 soldaten

op vanuit het zuiden tot aan de

brug over de Maas en Waal.

Generaal Gavin heeft daar

gevochten tegen de Duitse

legermacht. In het gebied zijn

destijds 1.800 dakota’s geland. Er

werd een foute inschatting gemaakt waardoor de piloten

dachten dat ze op 400 meter zouden vliegen, maar op

sommige plaatsen was het maar 300 meter of nog minder.

General Gavin is bij de landing hard op zijn rug op de

zandweg terecht gekomen. Jaren later bleek dat hij hierbij

twee rugwervels gebroken had.

Milsbeek was in die tijd

Duits. Bij de kerk liggen

300 Ierse soldaten. Het

Duitse Reichswald ligt

daar in de buurt en

omvat een gebied van

25 bij 25 km. Daar

liggen ruim 8.000

Engelsen begraven. Het

bos was al bekend in de

tijd van de Romeinen. Ook staat dit gebied bekend om zijn

Pagina 9

More magazines by this user
Similar magazines