yEWEEKBIÄ^ - Zoek direct in de EYE-bibliotheek

bibliotheek.eyefilm.nl

yEWEEKBIÄ^ - Zoek direct in de EYE-bibliotheek

yEWEEKBIÄ^

Q)inerr?ä $

Ltäiij

■s

~)I0MIRA

^rg»

ACOBINI

een dec

grootste

RKDACTJK KN ADMINISTRATIE

Het Cinema en Theater-geueelte staat onder

redactie van Pier Weslerbaan


"— ' • "«-^M- ' iw^u»^.^rim^%^vw Wf^S •■■■•■

T03BKOMST

op 't Filmscherm en de Planken

Het seizoen van uitgaan nadert

zijn einde. Doch niettegenstaande

dat komt er nog genoeg van belang

op de planken of op het witte doek.

Trouwens de film stoort zich weinig

aan seizoen, kan dit uit den aard

der zaak ook minder doen, al wor-

den de kostbaarste werken bewaard

tot den tijd, dat het publiek er

meer de voorkeur aan geeft om in

prettig verwarmde en verlichte zalen

te zitten dan in de dagen van lange

zomersche avonden.

Een filmwerk, dat bijzonder de

aandacht trekt, is het door de

Nordisk Films Co. uitgebrachte ,,De

oude Wet", een zoo fijn gespeeld

Joodsch drama als zelden te zien

is gegeven. Het maakt op ieder een

zeer diepen indruk. Een scenario,

dat getuigt van groote piëteit en

een spel zoo subtiel, zoo intens

doorvoeld als men weinig meemaakt,

't Is weer een van die films, die,

trots alle gepraat en geschrijf van

bioscoopvijanden, bewijzen, dat de

film wel degelijk echte kunst te

genieten kan geven.

Een nieuwe italiaansche film is

ook weer te verwachten, getiteld

„Jolly, de Clown des Doods". Men

kent Leoncavallo's „Paljas" en zal

van die historie veel in dit filmwerk

terugvinden. Het dramatisch gebeu-

MARÏB VAN EÏJSOENsVÏNK .

't Is het laatste seizoen, dat Marie van Eijsden-Vink op de planken ver-

schijnt. Tenzij ze"'t gemis van haar kunst zeer gevoelt en nog in gastrollen zai

optreden. Want anders is't dit jaarvoor het laatst, dat men deze gevierde actrice

zal zien optreden. Daar is een tijd geweest, dat er over geen tooneelkunstenares

meer werd gesproken dan over haar. Ze was toen populair als geen andere

en ieder greep de gelegenheid aan, zoo deze zich voordeed, om het frissche,

pittige spel van Marie Vink te zien. In dien tijd was de verschijning van de

Rotterdammers een artistiek moment. En jarenlang vormden re een ensemble,

zooals er toen weinige en nu eigenlijk geen enkele meer te vinden is ; de ouderen

sterren van de eerste grootte, voor de jongere rollen alleen aankomelingen met

zeer veel talent. Maar niettemin bleef het optreden van Marie v«n Eijsaen-Vink

een groote aantrekkelijkheid en zoo groot was de liefde van de tooneelbezoekers

en haar populariteit, dat toen ze b.v. indertijd in Leiden een voorstelling gal

ter gelegenheid van haar zilveren jubileum het publiek, voor 't meerendeel

studenten, de paarden van het rijtuig spanden, waarin zij mét leden van de feest-

commissie gezeten was, en dit zelf naar Hotel Levedag trokken, waar een

souper was aangericht. Even bijzonder was de bewondering van de schouw-

burgbezoekers overal en 't zal Mevr. v. E. moeite genoeg kosten om straks dat

geregeld contact te verbreken. We geven hierboven een afbeelding van de ge-

vierde actrice in een harer laatste rollen, in .Het Leven dat je me gaf", waarop

men haar ziet naast Alida Tartaud-Klein, die eveneens met de thans scheidende

actrice vele jaren verbonden is aan het Rotterdamsch Tooneeigezelschap. Een

foto van deze twee merkwaardige vrouwen is zeker een waardevol bezit.

EENIGE SPEELMOMENTEN UIT ,.DE TWEE BROEDERS".

het nieuwe werk, dat onder regie van Albert van Dalsum wordt opgevoerd bij „Die Haghe-spelers".

*m t m.i

ÜSi^PPPP

ren in de opera vindt men ook in

het filmwerk, dat een zoo treffend

beeld geeft van het zwerversleven

der saltimbanques. Vooraanstaande

artisten treden hierin op, o.a. de

italiaansche actrice Diomira Jacobini

en de fransche acteur Bernard.

„Comoedia", het wakkere troepje,

dat te zarften met het gezelschap

van Eduard Verkade alle kans heeft

de Amsterdamsche stadsschouwburg

te krijgen, heeft weer een successtuk

op het repertoire gebracht. Daar is

men in dit opzicht nog al eens ge-

lukkig in de keuze. Dit nieuwe stuk

is „De Zeven Sleutels van Baldpate".

Voor een vroolijken avond is dit blij-

spel aangewezen, want er is gelegen-

heid te over om hartelijk te lachen

en om tegelijk zich te amuseeren

met een detective-geschiedenis, die

ér de spanning in houdt.

Bij „de HagheSpelers" is ook nog

een nieuw tooneelwerk gebracht,

namelijk „Twee Broeders".'De regie

van het stuk was in handen van

den talentvollen Albert van Dalsum,

die hiermede ook als regisseur zijn

goeden naam heeft gehandhaafd. Van

Dalsum is een ernstig werkend kun-

stenaar en hij is op zijn plaats, daar

waar hij de tooneelspeelkunst in elk

opzicht kan beoefenen.

De vreemde tooneelgezelschappen

hebben voor dit seizoen nog niet

voor goed afscheid genomen.

In de hoofdstad is nog een en-

semble geweest van de Comedie

Franfaise, dat een tweetal Molière-

stukken heeft opgevoerd.

Kmmhiidcde ichoone dochter vu dan UoniPH

TIIR Bourflondië net wie Siegfried wil knwea.

BERLIJNSCHE BRIEF

Een grootsche onderneming

We hebben in Berlijn voor kort

de geboorte aanschouwd van een

zoo bijzonder filmwerk, als er slechts

weinige zijn tot stand gekomen en

'k wilde mijn landgenooten gaarne

eens even een en ander daarvan

vertellen, een plan dat ik verweze-

lijken kan aan de hand der foto's

van dit merkwaardige kunstwerk.

Hier mag terecht worden gespro-

ken van een cinematografisch kunst-

werk, want wat hier geboden wordt,

is alleen door de film mogelijk.

De duitsche filmindustrie heeft

ongetwijfeld als groote verdienste,

dat ze zooveel historische werken

het licht heeft doen zien. Met duit-

sche nauwkeurigheid zijn die films

vervaardigd en 't was de trots van

de filmmagnaten, dat ze zoovele ge-

leerden en kunstenaars van naam

in hun dienst konden krijgen om

daarbij behulpzaam te zijn. Deze

mannen der geschiedenis hunnerzijds

waren er ook door gestreeld, dat ze

voor dien arbeid werden uitgenooaigd,

want nu konden ze eens aan de groote

massa toonen, welk een diepgaande

studie ze van hun vak maakten.

En de beeldhouwers en schilders,

die dan weer als adviseurs waren

aangezocht voor de artistieke ver-

zorging toonden zich oogenblikkelijk

bereid, want nu konden zij over alle

middelen beschikken om hun talenten

te demonstreeren.

Toen dan ook het plan rijpte

om „Das Nibelungenlied" te ver-

filmen, kon men te kust en te keur

gaan bij het kiezen van de mede-

werkers.

Wanneer de redact ie van het Week-

blad het goed vindt, zal ik gaarne

CEMT

v SPECIAL

SIGARET

Siegfried, ep in wil paard gnatea, op weg naar Worm«

-■ % ^ ^ , i - ■- * : : r '---;--r" ■: -s-r-

Brttnhilde, de sterke ea koene burcht-

vrouw, die Günther zich tol vrouw verlaagt.

over den inhoud van deze film nog

iets vertellen en dan uit de rijke

foto-collectie, die tot m'n beschik-

king staat daarbij nog eens een paar

belangwekkende afbeeldingen kiezen

ter opluistering van die inhouds-

weergave. Voor ditmaal zou 't me

te ver voeren en 'k zal derhalve

volstaan met eenige algemeenheden.

Wat thans geboden wordt, is het

eerste deel, „Siegfried", een tweede

zal volgen met als titel „Kriem-

hilde's- wraak".

De regisseur Fritz Lang, een fijn-

voelend artist, iemand met een

scherpen blik en veel artistieken

zin, heeft met het eerste, deel voor

de cinematografie een belangrijk

werk verricht. Dit is niet alleen

het oordeel van de voorvechters van

de bioscoop, maar dat is de mee-

ning van vele kunstcritici, die hier

nu juist niet den naam hebben, den

bioscoop vriendelijk gezind te zijn.

Het uiterst moeilijke werk om van

het klassieke „Nibelungenlied", een

filmmanuscript te maken is verricht

door Thea von Harbou, die op dit

gebied haar sporen had verdiend,

die men deze arbeid kon 'toever-

trouwen en die dat vertrouwen werke-

lijk niet beschaamd heeft.

Om kort te gaan, aan dez^ film

hebben menschen saamgewerkt, die

begrijpen, dat de fimkunst groote

moeilijkheden biedt en schoonheid

kan brengen, welke tot voor kort niet

kon worden genoten. ,,

We zullen gaarne plaats inruimen

voor een korten inhoud van deze

filmserie, die naar we in Duitsche

bladen lazen zoo buitengemeen be-

langrijk is. Naar ons bekend is, zal

eerlang ook in ons land — bij de

Nordisk Film Co. — dit merkwaardig

werk verschijnen. Rgd. C. &T.

CEMT

L SPECIAL

"■"fj," ', .- >',-^—.;— mA


«^«i^^llL*^ ■-f-

ITJ-J

LXJ.

T X 7

ÖB OOÖ3B ^WBT

CEN aangrijpend drama uit het

'-' ghettoleven van een van de klei-

ne Oost-Europeesche jo.denstadjes,

is door de N.V; Nordisk Films

Co. te Amsterdam in omloop ge-

bracht. Wij zien in dit werk Baruch

Mayer, de zoon van Rabijn Mayor,

het Ghetto ontvluchten, gedreven

door zijn verlangen de wereld te zien

en tooneelspeler te worden. Hij komt

bij een kermisgezelschap en wordt bij

een voorstelling van Romeo en Julia

door de Aartshertogin opgemerkt.

Door haar protectie ziet hij zich aan-

genomen bij het gezelschap van de

Keizerlijke Koninklijke Hofschouw-

burg in Weenen. Zjj gaat zelfs zoover

in haar sympathie voor Baruch dat

■zij Josef Wagner, een beroemd too-

neelspeler, verhindert de repetitie

van „Hamlet" bij te wonen. De

directeur ontneemt Wagner de rol

van Hamlet en geeft die aan Baruch.

Zijn succes is enorm. Dan blijkt zijn

beschermvrou.w ondanks haar liefde

voor den jongen acteur, zich te

____^^^_._^^_B^^^_

moetien onderwerpen aan de oude

wet, de etiquette. Zij ziet Baruch

niet weer. Deze die nu alles heeft

verkregen, waarnaar zijn verlangens

uitgingen, keert terug naar het Ghet-

to, om zijn familie en Esther, het

meisje zijner keuze, terug te zien.

Doch de onverbiddelijke oude wet

van zijn vader wijst den verloren

zoon terug. Baruch gaat weer naar

Weenen, doch heeft nu Esther bij

zich, die [zijn vrouw geworden is.

Iemand weet echter den Rabijn te

overreden, eenige werken van Shake-

speare te lezen en vertelt hem dat

zijn zoon een geëerd en beroemd man

is. Dan gaat eindelijk ook de Rabijn

naar Weenen en ziet het schitterend

spel van zijn zoon in een stuk, dat

volkomen overeenstemt met hun ver-

houding. De oude man is echter ern-

stig ziek — hij stort in en wordt

naar het huis van zijn zoon ver-

voerd. Hier verzoenen zich vader en

kind — dan sterft de" Rabijn in de

armen van zijn weergevonden zoon.

-

t

Een leventigjarise

De heer Vink, in Rotterdam een welbekend

man, vierde zijn 70-jarigtn geboortedag. Hij

is sinds jaren als bureaulist aan bet Rotter-

damsche tooneel verbonden. De jubilaris is

een broeder van de welbekende actrice Mevr.

van Eijsden-Vink.

De Deventer tooneelvereenisins

die metjsucces een opvoering van bet blijspel Papegeno gaf ten bate van de Vereeniging tot

voeding en kleeding van schoolgaande kinderen.

..Vogelvrir bij het Schouwtooneel

In den Stadsschouwburg te Amsterdam werd door het Schouwtooneel de

premiere van Vogelvrij gegeven.

NEERLANDS ROEM

Foto M. C. Stgaar

De bouwverloting der 3oodsche

Invalide

Het huis op de N. Keizersgracht dat als

hooldpriis voor deze verloting is beschikbaar

gesteld. Er werden 40000 loten a f 2.50 uit-

gegeven.

Tooneelvereenisins bet Masker te Amsterdam

Woensdag 2 April j.l. gaf bovengenoemde vereeniging een uitvoering in Maison Boer, ten

bate van de Ver. .Parkherstellingsoorden*. Opgevoerd werd .Boezemvrienden' Comedie vaO.

Ludwig Fulda. ,J

Een Hippisch feest te Utrecht

De Veterinaire studentenvereeniging gaf ter gelegenheid van haar ^'/a J ar '9

bestaan inde manége der veldartillerie te Utrecht een welgeslaagd hippisch feest.'


De match Ajax—Feyenoord te Amsterdam Vlos tesen de 100 Kilo mannen

Feyenoord is thans kampioen afd. West Ie klasse. een interessante wedstrijd te Scheveningen gehouden

__

Frisia-Be Quick

wedstrijd in Leeuwarden gespeeld.

te Almelo

ONS SPORTHOEKJE.

Wijziging in de voetbalapelregels.

In Engeland, het land van de

erkende beroeps-voetballers, wor-

den den laatsten tijd herhaalde-

lijk pogingen aangewend, een

wijziging in de spelregels te

brengen. Wat toch is het geval.

Het voetbalspel is daar geheel

en al geworden een kijkspel.

Het spel moet tegen eiken prijs

aantrekkelijk blijven en nu is 't

een feit, dat het groote publiek

beu is van al die 0—0 en 1—1 uit-

slagen. Aanvankelijk heeft men

gezocht naar spelverbetering,

naar middenforwards, die beter

in staat waren de goed opgezette

aanvallen af te werken. Al deze

pogingen zijn op niets uitgeloo-

pen en zelfs een beroemdheid als

Wilson, die onlangs door Chelsea

Voor eventjes 5000 pond werd

overgenomen, ziet geen kans den

bal tusschen de palen door te

krijgen. Waar de publieke be-

langstelling verflauwde zon men

Qp middelen om het scoren ge-

makkelijker te maken.

Een voorstel is ingediend tot

wijziging van den buitenspel-

regel in dier voege, dat men

voortaan het vijandelijk doel tot

óp 40 yard r so-l kunnen naderen,

zonder buiten spel te staan. In de

Engelsche bladen is over dit

voorstel heel wat geschreven, in

verband hiermede Is het wel

jammer, dat de zich met alles

en nog wat bemoeiende secreta-

ris van den F.A. (Football Asso-

ciation) Z. M. Wall den wed-

strijd Chelsea-Corinthians welke

29 Maart te Chelsea (Z.-London)

zou worden gespeeld, om de

practijk van dezen nieuwen regel

eens te bestudeeren, heeft ver-

boden, als zijnde in strijd met de

heerschende spelregels. Men zal

aan 't eind van dit seizoen de

(jur-.tic in stemming brengen.

in de wiolerwereld is de eerste

Leeuwarden—Upright

Is er geen dokter? Neen wel een fotograaf!

Opening van het Honkbal-seizoen

Ajax strijdt tegen Quick op het Ajaxter'rein te Amsterdam.

MA ^fe A


rw iii&i JTniiAi y.^r i«' hi~

3 1urni■■ UJW«

^ _,

**

W i

Een spannende Korfbalwedstrijd

D.O.S. Enschede tegen A.K.C. Almelo.

De wielerwedstrijden op de Rotterdamsche baan

Te Rotterdam werd het wielerseizoen geopend met wedstrijden voor de afvaardiging van

amateurs-wielrenners naar de Olympiade. Kapt. Scharroo jioudt een toespraak.

Wandeling den Haag—Amsterdam

Zondagmorgen startten in den Haag de deelnemers voor de training-wandeling

den Haag—Amsterdam. •

De harddraverijen te Voorburg

Vitesse (2) contra Hengelo (2)

Een match te Arnhem gespeeld.

ïéJL.

Enschede-R.C.H. Haarlem te Enschede

Enschede won roet 4 teoen 1.

De Rest van Almelo

toenadering tusschen franschen

en duitschers sinds zondag 23

Maart een voldongen feit.

Gelijktijdig reden dien dag de

duitscher Wittig te Parijs en de

franschman Miquel in Berlqn.

Wittig werd op Buffalo geweldig

toegejuicht, kreeg een bloemen-

hulde bij het betreden der baan,

deed er een eereronde mede en

deponeerde de bloemen na af-

loop op het gedenkteeken, opge-

richt ter eere van de gesneuvelde

Fransche wielrenners.

Ook de franschman Miquel

werd op de Treptonbaan harte-

lijk toegejuicht.

Onze welbekende hollandsche

stayer Piet van Kempen is het

slachtoffer van zijn drift gewor-

den. Èenige maanden geleden

rijdende op de Zesdaagsche te Chi-

cago is hij door den baandirector

Frank Kramer z.^i. onrechtvaar-

dig gestraft. Inplaats van door

te rijden en later te protesteeren

bij den U. C. I. is Piet onmiddel-

lijk afgestapt en wegens dit af-

stappen geschorst met 6 maan-

den uitsluiting. Dit beteekent

voor van Kempen een derving

van inkomsten van ongeveer 8

mille. De straf is zwaar, wellicht

ved te zwaar, te meer, daar ze

gegeven werd tijdens een zoo

enerveerende race. Hiermede had

Kramer rekening moeten hou-

den, doch aan den anderen kant

dient erkend, dat er orde en tucht

moet zijn en dat het niet altijd

gemakkelijk is die onder de bee-

ren prof. wielrenners te hand'

haven.

Van Hollandsche zijde is nog

getracht eene vermindering van

straf voor van Kempen te bedin-

gen, doch dit is mislukt. Frank

Kramer blijft onvermurwbaar.

Zooals gezegd voor van Kem-

pen een leelijke strop, daar hij

nu pas na 10 Juni weer mag uit-

komen en heel wat engagemen-

ten heeft moeten laten verloopen.

Veteraan.

^^^^^_

1

K ,

Er is bijzonder veel animo voor deze

aardige rubriek en wij hebben nog heel

wat toto's in petto. Zij die wat lang

wachten, moeten er niet boos om wor-

den. Iedereen krijgt heusch een beurt!

Is dat geen aardig stelletje?

Broer met de drie zusjes!

zou ze

niet beter

„droom-

stertje"

heeten.

All

Nijssen

10 jaar

oud

^^...■..■ipro.;, . L >-— ' ■ 1

Een zeldzaam feit herdacht

Zaterdag 5 April vierde de heer W. H. j. Oderwald zijn SO-jario jubileum in dienst van de Mij*

„Nederland". Een merkwaardigheid van dit jubileum is wel dat de heer Oderwald als jongste

bediende in dienst bij de Mij. .Nederland" kwam en thans het gouden jubileum als directeur

van een der grootste nederl. scheepvaart maatschappijen viert. Op onze foto ziet men den

heer Oderwald met zijn familieleden temidden der bloemenhulde.

DE „DRAADLOOZE'

TELEFOON.

De moderne manier van bou-

wen, welke huis naast huis zet,

tamelijk uniform en bijzonder

regelmatig heeft z 'n groote nadee-

len. Het is eentonig, eenvormig,

artistiek en ... . zoo meer. Doch

het heeft z'n voordeden ook.

Dat vond Peter Adon sinds de

oud resident Feit naast hem was

komen wonen. Niet om den resi-

dent, dat spreekt vanzelf. De oude

heer was een buitengewoon kort

aangebonden potentaat, die uiter-

lijk noch innerlijk iets attrac-

tiefs voor den jongen man had,

maar des te meer om diens doch-

ter Claude.

Claude was, wat betreft de

uiterlijke en innerlijke attracties,

precies het tegendeel van haar

vader. Dat vond iedereen zoo,

doch wel het meest haar buur-

man, onze vriend Peter Adon.

En, gelukkig voor hem scheen

Claude Feit niet minder over-

tuigd van de bijzondere beteeke-

nis van haar jongen buurman,

zoodat, kort en goed, zij het al

lang eens waren, toen de „piepa"

nog allesbehalve in zag dat die

blaaskaak van een jongen Ooit

een ernstig candidaat voor de

hand van z'n oogappel zou

worden.

Peter had op alle mogelijke en

onmogelijke manieren geprobeerd

den resident gunstig voor zich

te stemmen. Doch alles te ver-

geefs. Zijn tot het uiterste door-

gevoerde beleefdheid was met

een afwijzende grofheid beant-

woord. Zijn onderdanigste vrien-

delijkheid niet anders ontvan-

gen. Peter liet zich echter niet

zoo gemakkelijk uit het veld

slaan. Zijn nieuwste middel was,

zooals hij zelf beweerde, homoeo-

patisch. Hij probeerde grofheid

tegenover grofheid te zetten. En

't moet gezegd worden, hij toonde

zich uitermate geniaal en vin-

dingrijk op dat gebied.

De resident, die een amateur-

botanicus was, werkte in zijn

tuin en z'n jonge buurman zat

op de leuning van het balcon het

hoogste lied te zingen.

Een bed van eigen vinding

waarin „het feit dat geen feit"

was, meer geestig dan vriende-

lijk werd bezongen.

De oude heer, rood van woede,

maakte een paar maal mimes om

hem met de hark te lijf te gaan.

Doch ten slotte, vermoedelijk met

een herinnering aan wet en recht,

welke zulke eigengerechtigdhe-

den niet veroorloven, bezon hij

zich, voor het te laat was en ging

rood van drift z'n huis binnen.

Toen had Peter naar hij meende

zijn „dagtaak" verricht, en trok

zich terug naar zijn kamer.

Een kwartiertje wachtte hij,

toen opende hij een kastje aan

den wand, ging er op z'n knieën

voor liggen, trok een fluitachtig

apparaat en begon te blazen,

daarna legde hij z'n qpr te luis-

teren.

Aan zijn gezicht was het merk-

baar, dat hij untwoord kreeg. De

„draadlooze" telefoon werkte.

Het was een eenvoudige spreek-

buis, die van Peters kamer naar

die van Claude liep en welke de

geUefden in staat stelde onopge-

merkt met elkaar in verbinding

te blijven.

Claude vertelde ditmaal Peter,

Veertig jarig jubileum

Den leo Aprii vierde de heer H. Cornet zijn 40-jarig jubileum als amanuensis aan de Univer-

siteitsbibliotheek te Leiden. Hierboven een foto, gemaakt tijdens de huldiging.

ONZE PORTRETTEN

Mr.H.Graafv.

Hogendorp

een zeer bekend

persoon op mu-

ziekgebied is te

's-Gravenhage

overleden.

C. 3. van

Dlermen f

Te Den Haag is

overleden op 66-

jarigen leeftijd de

gep. dirigeetend

officier v.gezond-

heidlekl.van het

Ned. O.-l, Leger

C. j. v. Dlermen,

jarig huwelijksfeest

Het echtpaar F. Velt-Jansen,te Leeuwarden

mocht in gezondheid dit bijzondere feest

herdenken.

45jarig feest

De 83-jarige heer

Gorseling was

1 April 45jaar als

kosters-bediende

werkzaam bij de

Herv. Kerk te

Arnhem.

BOjaren kos-

terbediende

Mej. j&nsen was

30 jaren aan de

zelfde kerk als

de heer Gorseling

verbonden.

25 jaren

onderwijzer

De heer H. Veld-

man, herdacht

1 April het feit

dat hij 25 jaar

werkzaam was bij

het chr. onder-

wijs te Arnhem.

25 jaren

gemeente-

veldwachter

G. H. de Kruij«

gem.veldwachter

teLentbijNiime.

gen was 1 April

25 jaar in functie.

Vijftig jaren

dienst

De heer P.D.v.

Mourik, chef de

bureau bij de

Centr. Controle

der Ned. Spoor-

wegen te Utrecht

herdacht 1 April

zijn 50 jarig

ambtsjubileum.

40 jaren

onderwijzer

De heer Heeren-

kamp, hoofd der

O. L. school te

Wilpwas40jaren

lang aan deze

school verbonden

25 jaren

notaris

De heer Hendrik

Wertheim hoopt

op 17 April zijn

25-jarig jubileum

als notariste Am-

sterdam te her-

denken.

Een zilveren

feest

De heer A. P.

Houps te Leiden

was 4 April j.l.

25 jaar secretaris

vanden Alg.Ned.

Bouwvakarbei-

dersbond aid.

Leiden.


ïioe vader woest op hem was.

Peter verdedigde zijn houding en

eindigde met de verzekering dat

hij Claude niet opgaf en haar zou

krijgen, ook al moest hij haar

schaken.

Laten wij het gesprek hier niet

in details afdrukken. De ver-

beeldingskracht (en de ervaring ?)

van onze lezeressen en lezers zul-

len we niet onderschatten. We

willen allemaal „jong" worden,

zijn het of waren het. Dit te con-

stateeren is voldgende en wij

kunnen verder gaan.

's Avonds werkte de telefoon

nog ereis. Blijkbaar was het ter-

rein minder „safe" dan 's mid-

dags. Met als gevolg dat van

beide kanten niet anders dan een

geluid werd gehoord, dat ver-

bazend veel op een kus geleek.

Maar dan een in de ruimte!

Toen daalde de nacht.

Plotseling werd resident Feit

wakker.

Hij luisterde even. Neen, hij

had zich niet vergist, er kwam

een verdacht geluid uit de bene-

denkamer.

De oude heer deed zijn kamer-

jas aan en daalde de trappen af.

Hij hoorde duidelijk hoe er in

den salon geloopen werd. Zonder

aarzelen ging hij er heen. Hij

draaide het electrisch licht op en

zag een gemaskerden man, die

bezig was een aantal zilveren

voorwierpen uit een la te halen.

Feit bulderde hem toe, wat hij

wel van plan was, doch veel kon

hij niet vertellen, want een wei-

gemikte slag met een z.g. ploer-

ten-dooder op zijn hoofd deed

hem ineenzakken en toen hij

weer bij kennis kwam zat hij

flink vastgebonden met een prop

in den mond in een van zijn eigen

stoelen. Hij moest stilzwijgend

aanzien, hoe twee kerels rustig

hun gang gingen en met groote

kennis van zaken bezig waren

hem van zijn kostbaarheden en

souvenirs van waarde te be-

rooveiv

In het belendende huis sliep

Peter den slaap der onschuldigen.

Plotseling hoorde hij de fluit

der draadlooze telefoon. Hij

wreef zich de oogen en toen er

opnieuw en nu dubbel lang en

hard geblazen werd begreep hij

dat 't ernst was en ijlde hij naar

het kastje.

Claude vertelde hem, hoe zij

doodelijk ongerust was. Zij had

ook verdacht geluid gehoord, ge-

merkt hoe haar vader naar bene-

den was gegaan, maar niet meer

boven was'gekomen, wat moest

ze doen ?

Stilletjes boven blijven, zei

Peter, zonder aarzelen, 't zal

wel niks zijn en ik zal ereis gaan

kijken.

De jonge man kleedde zich

ijlings aan, liet zich uit het ven-

ster glijden en was in weinige

■minuten in den tuin van den

buurman. Eerst bemerkte hij

niets. Doch plotseling zag hij een

lichtstraal door de rolluiken,

welke verdacht was. Hij zocht

naar een middel om naar binnen

te komen en vond dit in een uit-

gesneden kelderruit.

Peter was een goed turner.

1 , nj'i'WiHi. i

VIJF INTERESSANTE TENTOONSTELLINGEN

1 'irHv; - .

'/•^ fnH


^^^S^^Sj^HBpggg 1 ' PHMPPWPPSB

ZE MOEST BOBBIE ACHTERLATEN 1

3 PERSONEN: EEN JONG MOEDERTJE EN EEN DIENSTMEISJE {j

„Nu Jaantje, ik ga! Zal je heusch

niets vergeten van alles, wat ik over

Bobbie gezegd heb?"

„Neen, mevrouw!"

„Dus je gaat af en toe eens aan de

slaapkamerdeur luisteren en als hij

huilt kijk je dadelijk wat hem scheelt

hè? En als hij soms drinken wil,

schenk dan vooral nog eens frisch

water in z'n kroesje, je hoeft hem

niet uit z'n bedje te nemen, hoor,

houd hem 't kroesje maar voor, hij

kan al zoo snoezig alleen drinken."

„Best mevrouw!"

„En mocht je vinden, dat hij niet

is, zooals gewoonlijk, dat z'n hoofdje

gloeit bijvoorbeeld, bel dan on-

middellijk den dokter op. Weet je 't

telefoonnummer? 't Is 4448; 't staat

in dat kleine boekje, dat naast de

telefoon hangt, en 't telefoonnummer

van m'n ouders is 6730, dat staat ook

in 't boekje!"

„Ja mevrouw!"

„En je weet immers dat vlak om

den hoek een klerk van mijnheers

kantoor woont, z'n vrouw is er van

op de hoogte, dat ik uit ga vanavond

en mocht je haar soms noodig

hebben, dan bel je maar even op,

telefoonnummer 3375, en ze is

dadelijk bij je. Hè, ik moest toch

eigenlijk maar thuis blijven; ik zou

't mezelf nooit vergeven, als ereens

gebeurde. Hoor ik daar de

brandweer niet?"

„Ik hoor niets mevrouw, alleen

de phonograaf bij de buren."

„Neen, 't was heusch de fluit van

de brandweer. Jaantje wat zou je

doen, als er eens brand kwam?"

Charlie Chaplin en de vrouwen

Charlie Chaplin , de film-acteur,

gaat zijn mémoires schrijven.

Hoe die zullen uitvallen? Geestig

zeer zeker! Charlie Chaplin kent z'n

publiek.

Wat ze zullen bevatten? Naast veel

grappigs, ook veel droevigs, al zal

Charlie dit laatste wel niet al te

zwaar laten wegen. Vrouwen zullen

er waarschijnlijk wel een groote rol

in spelen, want Charlie heeft ontegen-

zeglijk veel liefgehad. Hij is eenige

malen gehuwd geweest, 't Ware

geluk, zooals Douglas Fairbanks dat

vond in zijn Mary Pickford, schijnt

Charlie echter tot nu toe nog niet

deelachtig te zijn geworden. Een ver-

loving met Pola Negri, een der groot-

ste filmsterren, die Charlie spoedig

verbrak, toen hij zag hoe stroomen

dollars haar als 't ware tusschen de

slanke vingers weggleden, werd ge-

volgd door een huwelijk met de

schoone Mildr. Harris. Zij is eveneens

een dermeest bekende Amerikaansche

filmsterren. Ook dit huwelijk duurde

slechts anderhalf jaar en werd ge-

volgd door een dier echt sensationeele

echtscheidingsprocessen, waaraan

zeker Amerika zoo rijk is. De verbit-

terde diva trachtte 't Amerikaansche

„Bobbie uit z'n bedje nemen, en

met hem naar buiten rennen, mevrouw!"

„Ja, best, maar ga toch liever maar

niet naar bed vóór mijnheer en ik

weer thuis zijn en mocht je ergens

een brandluchtje ruiken, ga dan onmiddellijk

zoeken, waar 't vandaan

komt. Wat hoor ik toch voor 'n

gekrabbel?"

„Dat is die muis, mevrouw, die

komt lederen avond."

„O ja, dat is waar ook, verbeeld

je eens, Jaantje, dat er een in Bobbies

kamer kwam en in z'n bedje

kroop; ik heb wel eens gelezen, dat

muizen de teentjes van 'n baby hebben

afgeknaagd. Neen, ik ga maar

niet, hoor, ik zou me toch geen

oogenblik amuseeren."

„Gaat u nu maar gerust mevrouw,

anders komt u nog te laat;

u hadt immers met mijnheer afgesproken,

dat u om acht uur "

„Ja, ja, maar ik moet eerst voor

Bobbie zorgen. Hoor ik hem daar?

Hij is bepaald onrustig, ik zal even

naar hem gaan kijken. O, hoe kunnen

moeders toch ooit met 'n gerust

hart haar babies thuis laten.

Zul je zorgen, dat hij zich niet bloot

woelt, Jaantje? Goed opletten hoor,

want soms schopt hij al z'n dekentjes

weg en 't is zoo koud. En mocht

't harder gaan waaien, doe dan 't

raam maar liever dicht, zorg vooral,

dat hij niet op den tocht ligt." -

„Ja mevrouw!"

,,Nu, dan ga ik maar; ik zal in

de pauzes wel eens even opbellen,

vlieg dus maar gauw naar de tele-

publiek op alle mogelijke manieren

tegen haren vroegeren echtgenoot in

te nemen, wat haar, gezien Charlie's

enorme populariteit niet gelukte. Ze

beweerde o.a. dat Charlie volstrekt

niet de Engelschman was voor wien

hij zich uitgaf, maar een Pool, Jo-

seph Chablin genaamd en dat hij

als alle Polen eeuwig verkouden

was, wat haar afschuw inboezemde.

Door meer dergelijke kinderachtige

aantijgingen trachtte ze de rechters

te overtuigen, dat Charles geen man

voor haar was en toen niets indruk

maakte, verhief ze zich in haar volle

lengte en riep uit: „en z'n gang is

in werkelijkheid even zot, als op 't

doek," wat nog al hilariteit verwekte.

De ware reden van haar afkeer van

Chaplin zal wel geweest zijn, dat hij

haar niet genoeg geld naar haar zin

gaf om te verkwisten. Amerikaan-

sche filmsterren weten met de dol-

lars wel raad en Charlie schijnt een

te zuinige echtgenoot te zijn geweest.

Nu heeft Chaplin, die op 't oogenblik

38 jaar oud is, eigenlijk pas gedu-

rende de laatste acht jaar veel geld

verdiend en de herinnering aan de

vele ontberingen, die hij vóór z'n

periode van roem heeft moeten lijden,

maakt, dat hij z'n geld niet al te

gemakkelijk uitgeeft. Volgens Mil-

dred is Charlie niet zuinig, maar

^^^____^^^__^

foon, zoodra je de bel hoort,

Bobbie mocht anders eens wakker

worden."

„Ik zal goed luisteren, mevrouw."

„Nu, dag Jaantje! Hé, wat ligt

daar op den grond?"

„Een stukje pleister mevrouw; 't

stucadoorsel van 't plafond laat los;

't wordt tijd, dat de stucadoors eens

komen."

„Hemel, Jaan, ik heb laatst ge-

lezen, dat ergens in een huis in de

Torenstraat 't plafond in een van

de kamers naar beneden is komen

vallen, als dat hier eens gebeurde

en Bobbie er onder kwam; hij zou

dood zijn."

„Kunnen we z'n bedje niet in een

andere kamer zetten, mevrouw?"

„Ja, maar je kunt toch niet vooruit

weten, welk plafond naar beneden

zal komen; 't is toch vreeselijk zoo-

veel gevaren als zoo'n onschuldig

lammetje bedreigen."

„Zal ik hem uit z'n bedje nemen

mevrouw, hem op m'n schoot in

slaap sussen en zoo met hem blijven

zitten tot u en mijnheer terug zijn;

ik zou dan op 't eerste alarm met

hem 't huis uit kunnen loopen."

„Ach neen, doe dat maar niet,

Jaantje; ik heb 't hem pas zoo met

moeite afgewend; je weet, hij wou

altijd in slaap gewiegd worden.

Neen, 't eenige wat we kunnen doen

is te hopen dat de Voorzienigheid...

Hemel daar gaat de telefoon en nu

wou ik juist weggaan."

„Zal ik even luisteren, mevrouw?"

„Neen, neen, ik ben er al. Hallo,

met wie? Ben jij 't Jan? Wat?Gaat

't concert niet door, omdat de solist

ziek is? O, Goddank, nu kan ik

bij Bobbie blijven!" D. S.

gierig en gebruikt hij voor z'n fil-

men slechts tweede rangs krachten,

omdat die goedkooper zijn.

Een van deze zou dan Edna Pur-

viance zijn, een actrice, die in „the

Kid" voor 't eerst de aandacht van

't publiek op zich vestigde. Later

speelde zij samen met Chaplin in

een film „de Parisienne" de rol van

een zeer mondaine vrouw, die 't met

de zeden niet al te nauw neemt Deze

film heeft veel betpering gebracht en

alleen Charlie's bijzondere popula-

riteit in Amerika, maakte dat ze niet

door de censuur verboden werd; met

leede oogen moest hij 't echter aan-

zien, dat de censor de film ongeveer

200 meter-inkortte.

Door deze Edna en vooral ook

door Mabel Normand, ook in Hol-

land door de bioscoop wel bekend,

is de arme Charlie in een net van

intrigues gewikkeld, waaruit hij zich

met moeite tracht te bevrijden, terwijl

Mildred Harris zich aan de zijde van

Harold Lloyd, 'n kunstbroeder van

Charlie, schadeloos stelt voor de min-

der aangename ervaringen in haar

eerste huwelijk opgedaan en aan de

Riviera, in gezelschap van dezen film-

held, de gierigheid en de verkoud-

heden van haren vroegeren echtge-

noot tracht te vergeten. FILMATOR.

■ -*

%

si

f

HET FABRICEHREN VAN BLADGOUD

Velen zullen bij het lezen van het

woord goudslagerij vreemd opzien,

en denken aan het fabriceeren van

gouden voorwerpen, zooals ringen,

kettingen, enz., doch deze bewerking

wordt hiermee niet bedoeld. De

goudslagerij heeft alleen ten doel, het

maken van bladgoud, bestemd voor

het vergulden van voorwerpen, zoo-

als schilde rijlijsten, wijzers en cijfers

van torenklokken, wapens, ook voor

de boekbinderij, enz.

Om bladgoud te slaan, is allereerst

benoodigd: baar goud van 24 karaats.

Heel vroeger werd het goud gesla-

gen in gereedschappen van perka-

ment, doch daar in den loop der

tijden, de concurrentie zich begon in

te werken, werd uitgezien naar iets,

waarin het goud dunner uitgesla-

gen kon worden. Zulks is gelukt.

Men neemt thans het vlies, dat om

den endel of dikken darm van de

koe zit. Dit wordt zoo geprepareerd,

dat het geschikt is om goud in te

slaan.

Zulks ter inleiding.

Bij den aanvang moet eerst het

baar goud gesmolten worden tot een

staafje van i 20 c.M. lengte en 1

c.M. breedte en hoogte. Wanneer dit

gebeurd is, wordt het staafje door

een walsmachine gewalst tot het

11 ä 12 meter lang is, terwijl het na

eenige malen gewalst te zijn, ge-

gloeid moet worden in houtskolen,

daar het anders (door de aanraking

met de stalen walsen), te hard zou

worden, en zoodoende niet vol-

doende mee zou rekken.

Daarna moet het uitgesmeed wor-

den, hetgeen met een stalen penha-

mer op een aanbeeld tot 3 c.M. breed

gebeurt.

Als deze bewerking is geschied,

moet de lange staaf, welke verkregen

is, verdeeld worden in 280 stukjes

van 3x3 c.M., welke in een ge-

reedschap van perkament van 10 x

10 c.M. gezet worden om vervolgens

met een ijzeren hamer met extra-

stalen baan van 9 kilo gewicht ge-

slagen te worden. Dit werk duurt

ongeveer 2 uur (met enkele rustpoo-

zen om het gereedschap af te koelen),

waarna de stukjes de grootte van

10 x 10 c.M. gekregen hebben.

Vervolgens worden al deze stukken

'veder uit het gereedschap genomen,

om ze precies in 4 deelen te snijden.

Is dit gebeurd, dan doet men deze

V4 stukken in een ander gereedschap,

hetwelk, zooals hierboven gezegd,

van vlies is. Wederom gaat men

slaan, eerst een uur met een hamer

van ^ 5 kilo met platte baan, eri

daarna een uur met een hamer van

i 8 kilo, waardoor deze 1 /4 stukken

de grootte gekregen hebben van 10

X 10 c.M.

Wederom moeten deze stukken uit

het gereedschap genomen worden,

om nogmaals in 4 stukken te ver-

deelen en daarna in het laatste en

hoofdgereedschap 13 X 13 c.M., het-

welk ook van vlies is, geplaatst te

worden, waarop dan 7 uur geklopt

moet worden, alvorens het goud op

de dunte is, zooals het gebruikt wordt

voor het vergulden.

Zoodoende zijn van het stukje

waarmede begonnen is, 16 bladen

verkregen van 13 x 13 c.M. Het

kloppen van het goud geschiedt op

hardsteenen blokken, welke geplaatst

zijn op een betonnen voetstuk. Het

gereedschap gesloten in perkamente

banden.

Kon vroeger het goud niet dunner

als Vsoo m-m. geslagen worden, thans

kan men tot Vsooo m.m. bereiken. Het

buitenlandsche goud zelfs tot Véoooi

doch dit is voor goede standhou-

ding niet geschikt.

Het smelten geschiedt in kroezen,

welke van zandsteen gemaakt zijn.

Jiet verwerken der bladen als het

op dunte is, geschiedt met tangen,

van palmhout gemaakt. Vroeger wer-

den de gouden munten tot baar goud

gesmolten, deze munten waren de

ducaten, antimoni en rosenobels. Van-

daar de benaming der verschillende

kleuren van het bladgoud. Thans kun-

nen wij van het baar goud 6 verschil-

lende kleuren maken, zooals: duca-

ten, antimonium, rosenobel, groen, ci-

troen en hoog antimonium (antieke

kleur).

Als eigenaardigheid zij nog ver-

meld, dat tot vervaardiging van het

hoofdgereedschap, hetgeen 1200 vlie-

zen bevat, + 450 koeien geslacht

moeten worden, alvorens het aantal

vliezen er is.

Uitgezonderd het walsen van het

goud, is het goudslagersbedrijf ge-

heel handwerk, de hamers worden

gedreven met de rechterhand, terwijl

met de linkerhand het gereedschap

geleid wordt.

Bovenstaande gegevens werden

ons verschaft door de fa. H. Sjakes

& Zonen te Rotterdam.

FILM-FILMPJES

De film dient de industrie.

De heer Willy Mullens is in op-

dracht van de Bataafsche Petroleum

Mij. naar Indië vertrokken om de

petroleumgebieden, de boorterreinen

te Mocara Eustin en Balik Papon op

te nemen. Ook de raffinaderijen en

de uitgebreide bedrijven in Batavia,

Soerabaja en de Sumatraanschc olie-

velden worden gefilmd.

De reis zal ongeveer drie maanden

duren.

Fern Andra.

Fern Andra, die op het oogenblik.

in Amerika vertoeft, zal zich weder

naar Duitschland begeven en als van

ouds met haar eigen gezelschap gaan

werken. Zij gevoelt toch nog maar

het meeste voor circusfilms en der-

gelijke, waarmede zij steeds succes

heeft gehad en die zij dan ook op-

nieuw zal gaan verfilmen onder lei-

ding van Georg Bluen, die ook haar

vorige films heeft geleid.

- DE AARDE DRAAIT -

HOE WETEN WE DAT?

Op school leeren we dat de aarde

draait en bolvormig is. Later, als

we de schoolbanken verlaten hebben,.

herhalen we deze bewering. Doch

weet gij nog hoe gij dit bewijst?

lo. Wanneer men zich met een

schip midden op zee bevindt, dan ziet |

men de kim (d.i. de schijnbare aan-

raking van lucht en water) altijd als

een cirkel, dit verschijnsel kan slechts

plaats hebben op 'n bolvormige aarde.

2o. Bij maansverduisteringen ver-

toont de schaduw der aarde zich op

de maan, en, daar de grens dier scha-

duw altijd bolvormig is, heeft men

een reden te meer om aan te nemen,

dat de aarde bolvormig is.

3o. De verschillende berekeningen

en ook de samenstelling der zeekaar-

ten berust op de onderstelling, dat de

aarde een bol is. Was de aarde geen

bol, dan zouden er natuurlijk foutieve

resultaten verkregen worden. Bij het

dagelijksch gebruik, dat van de zee-

kaarten gemaakt wordt, worden

steeds goede resultaten verkregen,

wat wel het afdoendst bewijs is voor;:

de bolvormigheid der aarde.

Natuurlijk zijn er nog meer bewij-

zen, doch dit zijn wel de voornaamste

en de eenvoudigste.

Om de draaiing der aarde aan te

toonen zijn ook verschillende proe-

ven genomen en de uitkomsten daar-

van duiden alle op 'n draaiende aarde.

lo. In het jaar 1851 heeft Foucault

in het Pantheon te Parijs een slinger

opgehangen, bestaande uit een 28

K.G. zwaren bal, hangende aan een

ijzerdraad van 04 Meter lengte, en

dezen in slingering gebracht. Onder

den slinger was in een horizontaal

vlak een cirkelrand aangebracht. Bip

elke dubbele slingering, die 16 secon-

den duurde, verplaatste de bal zich

2,5 m.M. zijdelings over den cirkel-

rand en wel van boven af gezien van

West naar Oost, dus nèt de wijzers .

van een horloge.

2o. Wanneer men zich on cenhoo-

gen toren bevindt, b.v. op een vuur-

toren en men laat een steen vanj

dien toren vallen, dan zou, wanneer

de aarde niet draaide, de steen lood-

recht naar beneden vallen. Dit nu

is niet het geval. Werpen wij een

steen aan den oostkant van een toren,

dan valt ze van den voet af, doen wij

dit aan den westkant, dan valt de

steen tegen den toren aan. Dat komt I

omdat door de draaiing der aarde de -

top sneller draait dan de voet.

3o. Alleen door aan te nemen, dat ;

de aarde om haar as draait, kan een

bevredigende verklaring gegeven-

worden van het feit, dat de lucht -

niet rechtstreeks stroomt van plaat-^

sen waar de barometerstand hooger

is naar plaatsen waar de barometer-

stand lager is, doch op noorder-

breedte steeds afwijkt naar rechts

en op zuiderbreedte altijd naar links

afwijkt.

In een volgend stukje hoop ik u^

één en ander toe te lichten over de^

grootte en de afplatting der aarde.

R. KUIJPER


VRAAG EN ANTWOORD

Fietsreisje naar Zwitserland.

L. M. te Den Helder schrijft:

Mijn vrienden en ik maken ieder jaar

per fiets een reisje. Vorig jaar zijn wc

naar België geweest. We kozen juist

België, omdat dit vrijwel het gemak-

kelijkst was, wat betreft de passen.

Ons doel is echter om dit jaar per

fiets naar Zwitserland te gaan. Nu

wisten we niet hoe dit moest gaan, want

Ave^ moeten daarvoor door twee andere

landen reizen. Toen kwam ik op

het idee u om raad te vragen en we

zouden u dan ook zeer verplicht zijn,

als u ons mededeelde, wat we moeten

doen en wat de kosten zoowat zijn.

Antwoord. U kunt de reis over België

■ (Luxemburg), Frankrijk of over Duitsch-

land maken.

In het eerste geval hebt u alleen een

pas noodig, in het tweede geval moet

u bij de Deutsche Passe-stelle te Am-

sterdam op uw pas schriftelijk een door-

reisvisum vragen. In beide gevallen

kunt ge uw rijwiel zonder bezwaar mee-

nemen.

Het is niet zoo makkelijk om u een

goede reisroute en een opgave der

kosten te geven.

Wendt u tot een goed reisbureau (b.v.

de fa. Lindeman, Amsterdam, Loidsche

straat 5 of Dam 10) en schrijf precies

waarheen ge wilt,' hoe' lans;' of ge uit

wilt blijven, wat ge per fiets en wat

per spoor wilt doen en ge ontvangt vol-

ledigere informaties dan wij u zouden

kunnen geven.

Uitslag van den Vijf-guldens-

prijsvraag

Vele waren de inzendingen op de

prijsviaag van den heer Elzendoorn.

Blijkbaar heeft hij dus de lezers van

ons blad veel genoegen credaan.

Hieronder laten wij de namen der

vijf prijswinnaars volgen:

J. J. Zwebe, Cliffordstr. 39 I, A'dam;

G. F. de Smits, Wilhelminastraat 31,

Haarlem: M. v. Vliet, Sophiakade 41a,

Rotterdam; M. Piera, Amalia v. Solms-

straat 71, Dim Haag, G. v. Horssen,

Gamerschcstr. A 27, Zalt-Bommel.

Troostprijzen kregen:

J. Bek, Wijttenbachstr. 70 I, A'dam;

J. A. Douma, Driebergenstr. 9, Deven-

ter; J. Florusse, Sumatrastr. 51, Dor-

drecht; Jac, Visscher, Overscot 29, Fn

schede; I. Gosler, Oosterweg 15,

Groningen; Mevr. H. Abrahams,

Huygenspark 46, Den Haag; A. M.

'Engelbregt, Schenk weg 196, Den

Haag; H. J. Jansen, Noorderbcekstr.

102, Den Haag; C. C. Koolhoven,

Fahrenhcitstr. 435, Den Haag; Ger-

maine Polark, Mansstr. 295, Den Haag;

M, van Starrenburg, Stortstr. 14, Den

Haag; J. L. Holtes, Vijselstraat 17,

Ho^rn; Arda Palm, Janvosscnsteeg 31,

Leiden; F, v. d. Burg, Lijnstr. 44,

Maassluis; Mej. D. Ising, Maastricht;

_Titia Nieswaag. Jan Kortstr. 8, Mus-

selkanaal; E. Toorop, St. Annastr. 64,

Nijmegen; S. H. Walgreen, St. Stephn-

nusstr. 66, Nijmegen; J, Kranenborg,

Grooiestraat 30, Nijverdal; C. J. de

Bruin, Prinsesselaan 3, Rijswijk (Z.-H.j;

Dora v. d. Pols, Parallelweg 91c,

R'dam; Mej. B. Hesseling, Eekhout-

kaai 12, Sluis (Zeeland); W. J. Hoe-

vers, v. Imhoffstr. 15, Utrecht; f. van

Oosten, Ged Biersloot 62, Vlaardingen;

Jan Hartjes, Lange Zelke 50, Vlissin-

gen; Hein Gisolf. Laan v. Oostenburg

47, Voorhing; Schuring, Nieuwstraat

" - * _ "■_"''

Wijhe (C); J. Heidema, Sanatorium

„Rose", Davos-Platz, Zwitserland.

Nieuwe Vijf guldens-prijsvraag

Onlangs heb ik in een hotel een heel

onaangenaam iets beleefd. We zJtten

met een aantal beeren 's avonds na het

eten bij elkaar en m'n vriend Dirksen

vertelt de volgende mop.

Een Berlijner en een Munchenei

krijgen ruzie over de uitspraak van het

woord Orpheus. De Berlijner zegt, je

moet 't uitspreken als Or-phe-oes. Neen,

zegt de Munchener, de uitspraak is

Or-phuis.

De beide beeren kunnen het maar

niet eens worden. De twist.wordt hoe

langer hoe heftiger en eindelijk laat de

Munchener, die als echte Zuid-Duitscher

gruwelijk het land heeft aan den Pruis,

zich ontvallen: Wat m'nheer, u wilt het

nog volhouden, dat men Orphé-oes en

niet Orphuis zegt. Ik zal u met uw

eigen naam bewijzen, dat ik gelijk heb.

Wie spreekt Sau-Preuss (een scheld-

naam, die de Zuid-Duitschers voor de

Pruisen veel gebruiken, net als hier van

,,Moffen" wordt gesproken, Sau =

varken) nu uit als Sauprc-oes, iedereen

zegt Sau-pruis. Zoo is Orpheus ook

Orphuis en niet Orphé-oes.

Wij laclven hartelijk om de werkelijk

niet onaardige mop. Allemaal op één

na. Die mijnheer staat en zegt: Ent-

schuldigen Sie ich bin so ein Sau-

preuss". (Neem me niet kwalijk Ik ben

zoo een ,,Saupreuss"). Groote agitatie.

Wat moest Dirksen als excuse zeggen ?

Weet gij het? Zendt mij dan uw ant-

woord vóór 19 April a.s. aan de

Redactie afdeeling Prijsvragen en ge-

hebt kans op den prijs van vijf gulden

of op één der vele troostprijzen.

Onderschriften-prijsvraag

Met genoegen kennen wij den prijs

van f 2.50 toe aan Mevrouw v. Santen,

Reitzstraat 58, Den Haag, voor het

door haar ingezonden volgende onder-

schrift:

DE BEDROGEN BRUID,

of het nieuwste zelfmoordenaars-

werktuig.

Stop! chauffeur, ik moet er in.

Ik ben m'n lei'en moe.

Want krijg je geen botsing naar je zin.

Dan rijd je natuurlijk het water in.

Troostprijzen kregen:

Mej. Hamwijk, v. d. Hoopstr. 114,

A'dam; Mej. j. van Rijn, Oude Delft

225, Delft; J. Th. Wagner, Chr. de

Wetstr. 14, Gouda; J. L. v. d. Spiegel,

Kon. Wilhelminalaan 404, Den Haag;

L. Heyne, Gr. Houtstr. 58, Haarlem;

Mevr. P. L. Roux-Eybergen, Hoek-

weg 23, Rijswijk; Jan Hartjes, Lange

Zelke 50, Vlfssingen.

Een onderschrift gevraagd.

Zendt dit vóór 19 April a.s. aan het

adres: Redactie Wereldrevue „Bijschrif-

ten-Prijsvraag", Galgewater 22, Leiden.

Als prijs wordt f 2.50 toegekend met

vele troostprijzen.

I uil . ...—-.

CORRESPONDENTIE

A. J. V. te Krommenie. We gelooven

dat die kwaal wel spoedig over zal

gaan. Duurt het te lang, wendt u dan

tot een dierenarts.

Me], v. E. Arnhem. Dat raadsel is

zoo oud als de beruchte weg naar

Kralingen!

/. A. R., Amsterdam. Onlangs heeft

de heer Kuyper in ons blad reeds over

deze cijfers en letters geschreven. Dank

u voor uwe mededeeling.

Mej. R. S. v. d. W. Daar alle goede

oplossingen voor die puzzles een prijs

kregen, hebben wij de antwoorden niet

opgenomen. De oplossing was I bakker:

II laat; III zetter; IV boter, V plaat

en VI staan.

Mej. N. v. d. M., Sneek. Dank voor

uw raadsel. U zult intusschen zeker wel

de „surprise" ontvangen hebben.

A. de W., Leiden. Zie. maar eens

wat ik aan de dames R. S. v. d. W. en

en N. v. d. M. antwoordde.

C. v. T., Den Haag. Uw raadseb--

zijn wel aardig, doch ik vrees, dat zij

te zwaar zijn voor 't gros der oplossers.

/. A. B. te Deventer. Dat raadsel

hebt ge zeker pas ergens gelezen. Het

is véél te bekend.

L. G. te Amsterdam. Het is wel heel

aardig om zelfs op uw trouwdag aan ons

te denken en dit raadsel te zenden.

^ a«' ukkig

NaanoHsmH Nfiw

Wie van onze lezeressen of lezers be-

grijptwat de heer G. bedoelt? Kunt ge

het niet raden, kijkt dan eens beneden

aan deze koloiu.

Mej. T. de /., R'dam. Den troostprijs

voor de puzzles heeft u inmiddels zeker

wel ontvangen. Er waren zooveel goede

oplossingen, dat de verzending veel tijd

kostte.

Mevr. Wed. S., Voorburg. Dank u

voor uw „nuttige wenk".

Marie N., Velzen. Natuurlijk moogt

gij aan "t Hoekje meedoen.

77/. 5. Hilversum. Dank voor uw

raadsel. We hebben pas zooiets opge-

nomen, dus kunnen wij het nu niet

weer plaatsen.

A. v. d. H., R'dam. U vindt hier-

boven de goede oplossingen waar u om

heeft gevraagd.

Mej. M. IV., Zwolle. Wij hopen u

zoodra mogelijk bericht te zenden.

/. F., Dordrecht. Uw opmerking is

ons onbegrijpelijk. Zend ons eens zoo'n

groen ex.

Mej. C. v. d. L., Amsterdam- en

anderen. Door den grooten toevloed

van goede inzendingen heeft het ver-

sturen der prijzen eenigen tijd geduurd.

Isabella V., Rotterdam. Tot onze spijt

kunnen wij uw raadsels niet plaatsen.

De heer L. G., Amsterdam zegt: Mijn

huishouding staat op den kop, m'n

vrouw is aan den schuinen kant, ik

ben ver van gelukkig en jei bent ook

verkeerd (want het moet „jij" zijn).

■fc-l ■ -■^^m^if. -■——-

/r?

^

ï

I

%

f

•V'.

>


zinnig van woede, dat, als zij op

dit oogenblik in de kamer was ge-

komen , hij haar gewurgd zou

hebben.

Hij vergat dat het tijd voor het

diner was, vergat alles behalve zijn

onbedwingbare woede. Hij liep de

kamer op en neer, en, na een tijdje,

zooals altijd, herkreeg hij zijn even-

wicht. De wet kon hem geen ge-

noegdoening geven — zij was in

den korten tijd van haar huwelijk

stellig niet ontrouw geweest, en de

wet bemoeit zich weinig met zon-

den, daarvóór begaan. Het gaf niets

of hij nu met verwijten naar haar

toeging, — niets dan schande en

oneer, neen, hij moest doorspelen

tot hij Francis Markrute kon raad-

plegen, van hem de waarheid hooren,

en een plan uitdenken. Uit de ellen-

dige ruïne van zijn leven kon hij

tenminste zijn naam redden. Ten-

slotte had hij zich in zoover be-

heerscht, dat hij naar zijn kamer

kon gaan en zich kleeden voor 't

diner. Maar Graaf Mimo Sykypri

zou dien avond geen telegram

krijgen! Het kwam zelfs in Zara

niet op, dat er aan eenige daad of

woord van haar verkeerde uitlegging

zou kunnen worden gegeven. .

Zoo weinig bewust was zij zichzelf

van haar doen en laten, dat zulk een

voor de hand liggende verklaring

haar niet trof. Zij was wel de laatste

om een spel te spelen of geheimzin-

nig te doen — de uitgedachte situa-

ties, de verborgenheden en 't ge-

geheimzinnig gedoe, dat de vreugde

was van een klein zieltje als Laura

Highford waren mijlenver beneden

haar. Had zij maar het flauwste idee

gehad, dat eenige twijfel over haar

Tristam verdriet bracht, zij zou hem

eenvoudig de heele geschiedenis ver-

teld hebben, ongeacht de boosheid

van haar oom. Maar het kwam niet

in haar op. Zij wist alleen dat Tris-

tam stijf en koel was en haar min-

achtend behandelde, hoewel zij zoo

haar best gedaan had om lief te

zijn en hem zóó terug te winnen.

Zijn ijskoude verachting tegenover

haar aan het diner, beschouwde zij

als een protest tegen haar tranen

dien dag.

De maaltijd was afgeloopen, en

toen de koffie werd gebracht, slikte

hij deze gauw in, om weg te kun-

nen gaan — hij kon geen oogen-

blik alleen met haar blijven. Zij was

zoo mooi, zoo zacht, zoo tragisch.

Hij kon de verschillende aandoenin-

gen, die in hem woelden, niet langer

dragen zonder krankzinnig te wor-

den. Hij zei dus, zoo beleefd hij kon:

— Ik heb enkele gewichtige docu-

menten door te zien, en zeg je dus

goeden nacht, en snelde naar zijn zit-

kamer in het andere gedeelte van

het huis.

Maar Zara, overstelpt van angst

en zorg over Mirko en diep onge-

lukkig onder de behandeling van

Tristam, ging weer naar haar een-

zame kamer. Hier stuurde zij haar

kamenier weg en bleef in den nacht

uit zitten staren. De mist was ver-

dwenen en enkele heldere sterren

. I = .. SHBHSI-MUHBHMIBIPPB . ■

HOLLANDS SIERAAD

't Liefste plekje op de aarde

is het mooie Neerland wel

met zijn uugectrekte weiden

en wisselend luchtenspel;

met de peppels en de wilgen

langs een krozig-gróene sloot,

waar de krekels lustig krieken

in 't verduisterd avondrood.

En verborgen achter dijken

en een blonde duinenrij,

vindt men dicht-bcgroeide bosschen

en een heuvelige hei.

Zwerf door Drente en Noord-Brabant

en door 't glooiend, golvend Gooi;

wie daar ééns de hei ziet bloeien,

ziet haar nimmer meer zoo mooi!

Heerlijk geuren daar de dennen

en als goud glanst er het graan;

noch in Duitschland, noch in Frankrijk,

ziet men zóó de tarwe staan.

Ik heb Holland uitverkoren

't lage Holland bovenal;

Hollands artistieke stadjes

met hun gracht en vestingwal!

Ik min Hollands Westenwinden,

waar 'k immer weer verlang

naar het zingen door de boomen

van Hollands windezangI

Hollands klompjes wil ik dragen

als een sieraad van mijn land,

want geen schoentje voert mij lichter,

langs Hollands frissche strand!

VERA

schitterden. Was mama daarboven?

en zou Mirko spoedig naar haar

toegaan? uit deze vreeselijke wereld

van zorg en ellende? en, zooals hij

eens gezegd had „däär zou zeker

plaats zijn voor hen beiden".

Maar Zara was geen ziekelijk, sen-

timenteel persoontje; het sterke,

warme bloed vloeide door haar

aderen, en zij wist dat zij het leven

in de oogen moest zien en waar

tegenover zichzelf zijn, wat er ook

mocht gebeuren.

Na een tijdje kalmeerde de nacht-

lucht haar, zij deed haar gebed en

ging slapen.

Maar Tristam, haar man, liep in

zijn kamer op en neer, haast tot den

dageraad.

Den volgenden dag ging op

dezelfde manier voorbij, alleen waren

er nu meer publieke feestelijkheden

en beiden waren nu volleerde acteurs

geworden, die hun spel uitmuntend

speelden; en slechts één voorval ver-

schilde met de voorvallen van andere

dagen. Het was in het schoolge-

bouw van Wrayth, waar de vroolijke

onderwijzeres, het vorige jaar ge-

trouwd, haar eerstgeboren zoon liet

zien, want hij was juist op hun

trouwdag geboren.' Juist veertien

dagen geleden. Zij was bleek en

betrokken, maar zóó trotsch en

verrukt, dat Tristam opeens zeide,

dat hij en Zara peet moesten zijn

over dit kind, en Zara hield het

vuurroode, schrompelige wezentje

een oogenblik vast, en toen zij op-

keek, ontmoetten haar oogen die van

L^

haar echtgenoot en zag zij, dat die

vol tranen stonden. Zij gaf het kindje

weer aan de moeder terug, maar kon

een oogenblik niet spreken.

Tenslotte kwamen zij weer thuis

op Wrayth, en op de gansche wereld

leefde geen ongelukkiger paar.

Zara kon haast haar ongeduld niet

bedwingen om te zien of er in haar

afwezigheid geen telegram van

Mimo was gekomen. Tristam zag

haar angstige blikken, en glimlachte.

Zij zou dien dag geen antwoord van

haar minnaar ontvangen. Doodmoe

van alles, vroeg Zara hem, of het

goed was, dat. zij naar bed ging, en

niet vóór het diner beneden behoefde

te komen.

— Ik zal het niet doen als het niet

in mijn rol past, zeide zij, waarop

hij, kort, antwoordde: De voorstel-

ling is vanavond afgeloopen, doe,

als je goeddunkt.

Zij ging dus treurig weg en zag

hem niet weer, vóór den volgenden

morgen, toen zij klaar stonden om

te vertrekken, den Vrijdagmorgen,

dien Tristam noemde „het begin van

het einde".

Hij had beslist dat zij per trein

zouden gaan en niet per auto, zoo-

als gewoonlijk, omdat hij van auto-

rijden hield; maar de ellende van zóó

dicht naast haar te moeten zitten,

nu hij haar wilde verachten en ver-

vloeken was een te groot waagstuk.

Zij vertrokken dus al spoedig na

de lunch, en zouden om vijf uur in

Park Lane zijn.

Geen telegram was voor Zara ge-

komen. Mimo moest weg zijn, maar

in elk geval bewees het, dat er niets

buitengewoons was gebeurd, tenzij

hij door Mirko zelf onverwacht naar

Bournemouth was geroepen, en in

haast vertrokken was. Dit denkbeeld

kwelde haar zóó, dat zij het niet uit

kon houden en voelde, dat zij naar

Neville Straat moest gaan om te

kijken. Doch hoe weg te komen?

Francis Markrute wachtte hen in

de bibliotheek op, en scheen zoo

overvol van geluk, dat zij niet weg

kon komen vóór zij een zeer lang-

durige „thee" genoten had.

De verandering bij dezen afgetrok-

ken man trof hen beiden; hij scheen

jaren jonger en vol menschenliefde.

En Tristam dacht eraan hoe hij zelf,

op den dag, toen zij van Parijs was

gekomen, naar Victoria was gegaan

om Zära te ontmoeten, zóó vol

vreugde in 't leven, dat hij een bede-

laar een gulden gegeven had.

De wijn en het geluk openen het

menschenhart. Hij wilde niet vóór

morgen trachten met hem pver zijn

eigen narigheden te spreken; en hem

niet lastig vallen tot na het, dinner

op Olastonbury House.

Eindelijk kon Zara wegsluipen. Zij

wachtte haar kans af, en toen zij de

hall een oogenblik leeg vond, glipte

zij de voordeur uit; het was echter

al over half zeven en het diner op

Glastonbury House in St. James'

Square begon te acht. Ze sprong

snel in een taxi, die zij in de Gros-

venorstraat oppikte — ze dorst in

Park Lane niet te wachten uit angst

''


1

>

r

te worden opgemerkt — en tenslotte

bereikte zij het kosthuis in Neville-

straat, en trok aan de bel.

Het morsige dienstmeisje vertelde,

dat mijnheer uit was, maar of de

lady niet binnen wilde komen om

te wachten: hij zou niet lang uitblij-

ven en had gezegd alleen maar een

telegram weg te moeten brengen.

Zara kwam nu naar binnen. Een

telegram — misschien voor haar —

ja, zeker voor haar. Zij wist dat er

niemand anders was, die Mimo zou

kunnen telegrapheeren. Zij ging naar

het duistere atelier. Het vuur was

bijna uit, en het meisje stak een

kaars aan, die zij op de tafel zette.

Het was erg koud op dezen mis-

tigen Novemberdag. Wat was het

hier toch erbarmelijk armoedig, na

de weelde, waaruit zij kwam. Lieve,

dwaze, edelmoedige Mimo! Zij moest

iets voor hem doen, en overlegde

hoe. De kamer zag er pijnlijk netjes

uit, als trouwens alles wat hem toe-

behoorde, en daar stond „De

Apache" op haar te wachten om in

een nieuwe, gouden lijst te worden

weggedragen, en de „Londensche

mist" die ook verder Toltooid

leek. Klaarblijkelijk had hij er nog

kortgeleden aan gewerkt, want zijn

palet en penseelen lagen nog nat

op een kist naast hem, en op een

stoel lag zijn viool. Hij was geen

geboren musicus, zooals Mirko, doch

speelde heel goed. Palet en pensee-

len lagen er, alsof hij ze in groote

haast neer had gegooid. Waarom?

Was er een boodschap voor hem ge-

komen? Had hij nieuws gehoord?

Een koude greep haar om het hart.

Zij zag rond, of Mirko soms een

brief of een zijner koddige kaarten

geschreven kon hebben. Neen, daar

was niets, niets, dat zij niet reeds

gezien had, behalve dit ééne op een

ansicht van de stad. Slechts een paar

woorden: „Dank Chérisette voor

haar brief. Agatha is tres jolie, maar

heeft geen verstand van de viool,

en wil er zelf op spelen — maar,

hemel, dat geluid. — Hoe hij het

klaarspeelde om deze kaarten gepost

te krijgen, was altijd een raadsel;

men kon er aan zien, dat zij twee-

maal dubbel gevouwen waren, wat

bewees, dat hij ze ergens verborg,

en ze denkelijk in een brievenbus

stopte als hij ging wandelen. Deze

was twee dagen geleden gedateerd.

Kon er sinds dien tijd iets gebeurd

zijn? Zij brandde van ongeduld, dat

Mimo kwam. Een klokje sloeg zeven

uur. Waar kon hij zijn? De minuten

werden tot een eeuwigheid. Alle

mogelijkheden kwamen haar in ge-

dachten, tot zij zichzelf weer be-

heerschte en kalm werd.

(Wordt vervolgd.)

Enfant terrible.

Grootmoeder: Waarom kijk je zoo

naar mijn gezicht, Keesje ?

Keesje: Ik zoek waar uw tand zit,

Giootmoeder.

Grootmoeder: Die heb ik er niet één

meer, kind.

Keesje: En vader zei vanmorgen, dat

hij u eens goed aan den tand zou

voelen.

^„..■-;..^,!....,„,.;..,.- ....,,,. _ ~—

0^ ©

] VOOR DE LEZERESSEN

No. 68525.

Mode teekeningen van de week

No. 68525. Allerliefst voorjaars-

manteltje van serge of gabadine

voor meisjes van 4—12 jaar.

Benoodlgd van 110 c.M. breede

stof 2 M, ä 2.75 M.

No. 70641. Gemakkelijk te maken

snoezig kinderjurkje van zijde of stof

voor den leeftijd van 2—8 jaar.

Benoodigd van 90 c.M. breede f

stof 1.8D M , van 100 c.M. breede

voering 0.25 M , van 50 c.M. breede

zijde voor de biezen 0.35 M.

Dei* raodellsn zijn met toe-

stemming der firma Weldon Ltd.

te Londen, ontleend tan de

Weldon'! Modebladen.

Geknipt« patronen zijn

tegen toezending ran I 0.65

en ttrijkpttronen ä 25 cent

per nummer franco te be-

komen bij Mevr. Milly Simons,

- 2d« Sehuytstrut 2«1,

Dea Haag.

No, 70641.

N -^

Het schoonmaken van koperenkranen EEN NIEUWE PRIJSVRAAG

In dank ontvingen wij eenige goede

raadgevingen. Gaarne kennen wij den

eersten prijs toe aan Mejuffr. De Leyer,

Krispijnlaan 129 a, Rotterdam, voor het

volgende recept:

Het beste middel om koperen kranen

te reinigen is: Men neemt een halve

uitgeperste cilioenschil, gooit daarin wat

fijn zand, schuurt er de kraan mee, spoelt

deze af, maakt de kraan droog en poetst

haar met een of ander poetsgoed na.

Het succes is verrassend, aiet duur en

heel gemakkelijk, voegt de schrijfster

er aan toe.

Den tweeden prijs kennen wij toe aan

Mevrouw Tesink, v. Koetsveldstraat 53,

Den Haag. Zij schrijft: Bevochtig een

kleine hoeveelheid zeer fijn zand met

azijn, voeg daarbij een halven eetlepel

zout; mer een doekje wrijft men het

mengsel over de kraan. Bij zeer vuile

kranen voldoet ook wel het bovenge-

noemd mengsel met ammonia inplaats

van met azijn. Is de kraan na het

reinigen goed droog, dan kan men

napoetsen met poetspomade.

Voor het doen glimmend worden vol-

doet ook zeer goed een weinig diatho-

macü aarde, door deze op een drogen

doek over de kraan te wrijven. Deze stof

is echter in ons land zeer weinig bekend.

Mevrouw Tesink was zoo beleefd in

haar brief mij .vat van deze aarde toe

te zenden en omdat het ons koper ook

zoo prachtig deed glimmen, maak ik

er gaarne ook onze lezeressen attent op.

Mevr. G. Walgreen—v. d. Helden,

St. Stephanusstr. 66, Nijmegen schrijft

ons: Een goed middel om koperen

kranen te reinigen is het navolgende:

Men poetst de kraan zoo mooi mogelijk

met koperpoets, vervolgens giet men er

kokend water over en brengt hierna

met een kwastie er een dun laagje

zaponlak op. Hierdoor behoudt de kraan

haar glans en behoeft men niet telkens

te poetsen.

Wie van onze lezeressen weet de beste

manier om een gascomfoor schoon te

maken ?

Zendt uw antwoord vóór 19 April

a.s aan de Redactie afd. Prijsvraag

Lezeressen, Galgewater 22, Leiden. Er

is een eerste prijs van f 2.50. Terwijl

alle andere antwoorden die geplaatst

worden, met f 1.— worden betaald.

NUTTIGE WENKEN

Behang waarop vetvlekken zitten.

Mevr. J. A. te A'dam schrijft ons:

Ik lees in uw weekblad steeds

goede raadgevingen voor de „huis-

vrouw" en denk ik, dat u onder-

staand ook welkom zal zijn:

Ik had n.1. in mijn kamer op het

behang vetvlekken. Wat ik er aan

deed, welk middel ik ook toepaste

om te voorkomen, dat de vetvlek

door het nieuwe papier niet zou

doordringen, niets hielp, totdat ik ge-

noodzaakt was den behanger er bij

te halen en zie hier den goeden, een-

voudigen raad: de plaats waar de

vetvlek zit goed bestrijken met een

stukje kleermakcrskrijt, dat voor 5

of 10 cent in lederen winkel van

naaisters- of kleermakersfournituren

te krijgen is, daar overheen het

nieuwe papier opplakken en het

resultaat is schitterend.

Doe bij de rijst, als deze gekookt

wordt, een beetje citroensap en de

rijst zal wit en niet klonterig worden.

Kachelzwartsel geeft veel beter

resultaat indien ge het met thee

aanmengt

Marcaroni moet niet te lang koken

De meeste sootten zijn in 10 of 15

minuten zacht.

®


. irMMm.^ tmmivm u,mmmmmm

JONGENS EN MEISJES

EEN HOEKJE APARTI

ONDER REDACTIE VAN TANTE LIZE

v ' - Wat een aardige prijsvraag is dat

van juffrouw Versteeg! En wat een

inzendingen kwamen erl Het was moei-

^- lijk de prijzen uit te deelen, daarom

lieten we onder de goede oplossmgen

; het lot beslissen en. . . eigenlijk be-

loonden we nog een paar meer kinderen,

dan we gewoon zijn te doen. Veel liever

i gaf ik nog meer prijsjes, maar dat zou

de redacteur van de Wereld Revue mij

niet kunnen toestaan.

Onderstaande kinderen kregen een

prijs:

Bennie Groen, Insulindeweg 93 III,

Amsterdam; Mej. J. de Graaf, Rusten-

burgerstr. 294 II, A'datn; G. Dimmen-

daal. Jagersweg 26, Apeldoorn; Toosje

Willemse, Vijf Linnenstr. 34, Arnhem;

Nelly Benningshof, Arnoldstr. 14, Delft;

Henny Pottinga, Pothoofd 29, Deventer;

Appie sloot, Meipoortstr., Doesburg;

Renk Wieringa, Heereweg 37, Gronin-

gen; Adrie Heusen, Govert Bidloostr.

123, Den Haag; J. L. v. d. Spiegel,

Kon. Wilhelminalaan 404, Den Haag;

E. de Vries, Rijksstraatweg A 10,

Heiloo; Emma v. Elswijk, L. v. Berk-

slraat 9, Den Helder; H. Wolters Jr.,

N. Rijn 2, Leiden; P. Boonstra, Goutum

-71, Leeuwarderdeel; Hendrik J. Jansen

Klomp, Groote Straat, Nijverdal; Ida

Verhoeff, Pr. Hendrikstr. 2b, Ooster-

beek; Van Rampaart, Damstr. 79,

Roosendaal; Betsy Burg, Nadorststr.

79a, R'dam; M. van Viersen, Clemens-

straat 61b, Charlois (R'dam); Diako-

niehuis, Schiedam; Annie v. d. Bosch,

Begraafplaats, Terwolde; Jo Kruit-

bosch, S 124, Terwolde (bij Deventer);

Ria v. Ostaden, Tilburg; Catrientje van

Riessen, Leeweg 39, Velseroord; Joh.

Hartjes, Lange Zelke 50, Vlissingen;

Joh. Borsboom, Langsstr. 32, Wasse-

naar; Joh. v. d. Werff, Nassaukade

13, Woerden.

DE NIEUWE PRIJSVRAAG

Gij wilt natuurlijk weer graag een

nieuwe prijsvraag. Dit keer heb ik een

niet zoo gemakkelijke opgave, doch

Tante Lize kent jullie genoeg om te

p weten, dat je dit niet zoo erg vindt.

Piet had zoo'n letterspel en met veel

moeite had hij den naam van een stad

die in Europa ligt en vroeger de hoofd-

stad van een bekend rijk was, bij

elkaar gezet. Z'n kleine zus komt naast

. I hem staan en gooit met haar knuistjes

alle letters door elkaar. Op alfabet ge-

legd waren het a c e i 1 n n n o o p s 11.

Welke naam had Piet gemaakt ?

Wie het weet, die zendt z'n antwoord

vóór 19 April a.s. aan Tante Lize, Gal-

gewater 22, Leiden en heeft kans op

een der 15 mooie prijzen, die worden

uitgekeerd.

ELKE WEEK EEN VRAAG.

Dirk V. te Deventer vraagt, hoe

men toch altijd spreekt van peper-

duur, terwijl peper toch heel goed-

koop is.

Beste Dirk, je vraag is heel be-

.. grijpelijk, maar wat voor mij ook

van beteekenis is, het antwoord erop

I is heel gemakkelijk.

Uitdrukkingen als peperduur von-

, den hun ontstaan in oude tijden, toen

men van Europa uit slechts met

groote moeilijkheid naar de tropische

De Anatomische Les

(Op rijm.)

Uit het dictaat van een medisch-student.

VII.

HET BLIJVENDE GEBIT.

Men heeft in blijvende gebitten

Saam twee en dertig tanden zitten;

Is volgrens Bartjens uitgedacht,

In elke halve kaak dus acht.

En wel: één hoek- en twee snijtanden,

Zijn in een halve kaak voorhanden.

Dan nog vijf kiezen naast elkaar,

Twee „valsche" de rfne andere „waar.

streken kon komen, waar de peper

groeit.

Nu spreekt men van een reis naar

Indië als iets, dat wel geld en tijd

kost, maar tenslotte te doen is op de

meest comfortabele en verhoudings-

wijze niet zoo onmogelijk kostbare

manier.

Vroeger was dat, zooals gezegd,

heel ander^.

Specerijen, zooals peper, waren

dan ook werkelijk duur en bij

manier van zeggen, haar gewicht

in goud waard, zij vielen dus

alleen binnen het bereik van vorsten

en machtigen der aarde. Deze kost-

baarheid gaf er een bijzondere aan-

trekkelijkheid aan en indirect had het

feit, dat de „peper zoo duur was"

nog een ander gevolg. Het was de

moeite waard om zich in te spannen

om den weg naar het peperland te

zoeken en zich meester te maken van

die landen. Peperduur heeft dus tot

gevolg gehad ontdekkingsreizen en

inbezitneming door westersche lan-

den van kolonies in de Oost.

VOOR DE OUDEREN

Reusachtige insecten.

In de tropische landen leven nog

de reusachtige insecten, waarvan men

de versteende overblijfselen uit de

oertijden heeft ontdekt.

Zoo is er in Midden-Brazilië een

vlinder, welke de maten van een

vogel bezit. De vleugels meten niet

minder dan 35 c.M.

Een andere reus treft men aan in

de bergachtige gedeelten van En-

gelsch-Indië en Ceylon. Het is een

spin. Dat insect heeft, met inbegrip

van zijn pooten, een lengte van «onge-

veer 15 c.M. Het net -lijkt wel van

gele zij geweven en spreidt zich over

een oppervlakte van l l /2 meter uit.

Vogeltjes, hagedissen en dergelijke

raken er in verward. Dan past deze

monsterachtige spin precies betzelfde

, . .:=-i.r,.i,;.:i»afeaSisÏAii- - ..sSMSd

FEBRUARI

Nog heerscht de barre winter

In al zijn woeste kracht;

Nog' knelt hij vliet en stroomen.

En vaart door heg en boomen

In sneeuw- en hageljacht.

In 't hutje op de heide.

Blaast hij door schuur en schouw,

Daar brandt geen vroolijk vuurtje,

Al slaat het etensuurtje —

Daar lijdt men nood en kou.*

Maar de oudäte knaap keert weder

Met volgeladen slee;

Hij sprokkelde in de bosschen!

Nu handig 't vrachtje lossen,

En — 't rijshout knapt, hoezeel

Nu kan men 't maal bereiden,

Hoe sobertjes 't ook zij.

En lekkertjes zich warmen —

Och, mochten dit alle armen

In 't barre wintertij!

(Bovenstaand versje is ingezonden

door Toni Lagenveij, Singel 23, Woer-

den, oud 13 jaar.)

middel toe als zijn kleinere rasge-

nooten. Hij wikkelt het slachtoffer

net zoolang in een strik van draden

totdat het stikt en door de spin kan

worden uitgezogen.

Onze kleine encyclopaedic

Bimana. Twee-handige. Linnaeus

gebruikte deze aanduiding in zijn

systeem van rangschikking der zoog-

dieren. Tot de twee-handigen be-

hooren alléén de menschen.

Bimbaschi. Een turksche titel. Het

beteekent eigenlijk opperhoofd van

duizend. Bim of bin is een turksch

woord voor duizend.

Bimetal. Twee-metalig. Het munt-

stelsel, waarbij zoowel goud als zil-

ver als standaard geldt.

Binar. Een latijnsch woord dat,,uit

twee deelen bestaand" beteekent.

Binnacle. Een tafel of stellage,

waarop het kompas van een schip

is geplaatst, dicht bij het stuur.

Binocle. Twee-kijker, in tegenstel-

ling met monocle, een glas dat in

het oog wordt gezet. Binocle's wor-

den als tooneelkijkers gebruikt.

Binocular. Met beide oogen of voor

beide oogen.

Bioarithmetik. Berekening van den

doorsnee-leeftijd der menschen.

Biobu. Een japansch kamerscherm,

bespannen met afbeeldingen op

papier.

Biochemie. Leer van de stofwisse-

ling in levende lichamen.

Biodynamik. Leer der levens-

krachten.

Blogen. Een bestanddeel van het

eiwit, waardoor de doode cellen van

de levende worden verwijderd.

Biografie. Levensbeschrijving.

Biograaf. De persoon die de

levensbeschrijving maakt.

Biografiek. De kunst van het

maken van levensbeschrijvingen.

4


i

■i

1

■ '

. "ï

^^^—■

■■■'V/ar.vv ■■.:■,.. , -—.^-^Tzn^^j^.:

OM DEN IJZEREN KANSELIER GESCHAARD

Onze foto toont, duidelijker dan vele woorden het kunnen zeggen. wa( er in Duitschlarid aan t gebeuren is. Een talrijke menigte

brengt een hulde aan de nagedachtenis van Bismark, den ..IJzeren Kanselier. 1

WERELDREVUE

WEEKBLAD ONDER LEIDING VAN M. E. R. CURIUS.

REDACTIE-ADRES GALGEWATER 22. LEIDEN. Tel. 760.

11 APRIL 192^


WAT ER BUITEN EN IN ONS LAND GEBEURDE

Hoé de gebeurtenissen zich in Dultschland ontwikkelen

het duitsche volk komen hoe langer hoe sterker de z.g. nationalistische gevoelens naar boven. Dit bleek ten duidelijkste bij de begrafenis van een in Frankrijk gestorven, jongen man

liy Breyer. Oe aankomst van zijn stoffelijk overschot in Berlijn was het sein voor nationalistische betoogingen en de „republikeinsche" regeering voorkwam erger door zeif de leiding m

handen te nemen. Links de begrafenisstoet zet zich in beweging. Rechts de banieren der z. g. nationalistische vereenigingen.

WAT BUITEN EN BINNEN

ONS LAND GEBEURDE

31 Maart—7 April

Wanneer men de gebeurtenissen,

ilke thans zich afspelen nauw-

urig bekijkt, dan voelt men weer

vrees, dat wij aan -den vooravond

n ernstige en ingrijpende veran-

ringen staan. De vonnissen in het

tier-proces zijn er een van deteeke-

n van. Ludendorf werd vrijge-

•©ken, Hitler en de andere be-

luldigden kregen verhoudingswijze

sr zachte vonnissen, het lijk van

i vrijwel onbekende jonge man,

! door zijn verzet tegen de f ransche

toriteiten gevangen genomen was

in deportatie stierf, werd bij

akomst in Berlijn, de aanleiding

n een nationalistische betooging,

republikeinen moeten zich achter-

ks houden. Duitschland wil zich

ar niet neerleggen bij den uitslag

n den oorlog, de duitsche eer en.

duitsche trots, schijnen er meer

meer den overhand te moeten

jgen op het duitsche verstand,

smand kan voorspellen wat daar-

i de gevolgen zullen zijn.

De zware belasting op het reizen

ir het buitenland van duitschers

sft een keer te meer bewezen, dat

n bij onze oostelijke naburen voor

isse maatregelen niet terugschrikt

het er op aan komt eigen be-

gan te verdedigen. Zal onderzijds

t gereageerd worden op deze be-

iging van onze badplaatsen?

'riet rapport van de Commissie

i deskundigen, was. toen wij dit

arzicht schreven, nog niet ver-

enen, men verwacht het spoedig.

D oincaré had bij het eerste op-

President Coolidge

reert een marineofficier, die zich bij de

apansche catastrophe onderscheidde.

Een Zweedsche kruiser in ons land

In de haven van Rotterdam kwam de Zweedsche kruiser Fylgi aan. Men ziet het schip

den wal gemeerd.

HMM^.

JFaÜi

»V

■ -■

9

■.i : m -:■_„«*

iSN é^SE^ÜPS

Bp^

*"^-

-

i

. '^ \

Van den aardbol verdwenen

Een foto van Amaifi. Deze plaats, heeriijit gelegen aan de goli van Salerno, is door een

aardverschuiving gedeeltelijk in de zee verdwenen.

treden van zijn nieuwe ministerie

nog- al met oppositie te kampen,

ten slotte heeft hij weer overwonnen.

De pensioenwet is thans in de Kamer

zonder hoofdelijke stemming aange-

nomen.

In Engeland zijn de opheffing der

verkeersstaking in Londen en de

VOOR TIEN JAREN

opheffing der arbeidersmoeielijkheden

bij den,.bouw der groote tentoon-

stelling in Wembley als ontspan-

ning gevoeld. Toch dreigen nog

de uitsluiting aan de scheepswerven

en de moeielijkheden met de mijn-

werkers. Het denkbeeld der kapitaal-

heffing is .door een met groote meer-

Mislukte huwelilksplannen

Voor tien jaren trok de tegenwoordige koning van Roemenië met zijn zoon naar Rusland

zooals men vermoedde, omdat deze roemeensche prins met een der dochters van den Czaar

wilde trouwen.

derheid aangenomen motie der con-

servatieven, welke zich tegen dezen

heffing verzetten, voorloopig zeker

van de baan.

De National Gallery, de beroemde

schilderijen-verzameling in Londen,

herdacht het honderdjarig bestaan.

De russisch-roemeensche onder-

handelingen over Bessarabië zijn op

het doode punt. Een netelige kwestie

te meer in het door onrust genoeg

geteisterde Europa.

In de afgeloopen overzichtsperiode

was de Koninklijke Familie in Am-

sterdam, verschillende instellingen

en ondernemingen werden bezocht.

De prins en prinses Juliana gingen

samen o.a. naar Marken.

In de Tweede Kamer werd de

marine-begrooting aanvaard, na hef-

tig protest van sociaal democra-

tische zijde. Ook de begrooting van

waterstaat werd aanvaard evenals

die van de dienst der posterijen en

telegrafie.

Het gepubliceerde verslag van de

commissie inzake de postcheque en

girodienst heeft wel schril licht ge-

worpen op de tekortkomingen der ver-

schillende autoriteiten en ambtenaren

De gemeenteraad van Rotterdam

heeft het voorstel van burgemeester

en wethouders, om met de Rotter-

damsche Electrische Tramweg-Maat-

schappij een regeling te treffen tot

opschorting van de door haar voor-

genomen maatregelen gedurende het

tijdvak 8 April t-m.^ 31 Mei, en haar

daarvoor een schadeloosstelling van

/ 50.000 toe te kennen, aangenomen

met 23 tegen 20 stemmen.

De Nederlandsche Staat tracht

weer 60 millioen te leenen.

In Amsterdam is de Recla-ten-

toonstelling geopend.

Petroleumbronnen In Europa

Te Cetle bij Hannover werd een petroteumbron,

aangeboord, die een productie van 300 tonnen

Heeft.

De Koningin complimenteert

den heer Fokker

bij haar bezoek aan de Vliegtuigenfabriek.

WEEKPRAATJE

WANNEER DE HORIZON AL

TE BEPERKT IS.

Wat heb je toch weinig werke-

lijk gelukkige huwelijken, zoo

hoort men meer dan eens bewe-

ren. En die bewering is helaas

niet van allen grond ontbloot. In

tal van gevallen waarin met

groote illusies de „band voor het

leven" werd gesloten, blijkt, be-

trekkelijk al heel spoedig, dat de

echtgenooten niet bij elkaar pas-

sen of dat zij wederzijds (of eener-

zijds) zich te weinig vrij kunnen

maken van de kleine dingen, die

het dagelijksche leven zoowel in

zaken als in de huishouding mee-

brengt, dat de horizon al te zeer

beperkt is en de verveling, die

akelige, allee bedervende spel-

breekster, in plaats van de weder-

zijdsche belangstelling verschijnt.

* *

Wanneer het zoover gekomen

is, dan gaan de echtelieden

meestal niei uit elkaar. Daartoe

missen ze de gelegenheid of den

moed, kinderen houden de ouders

bij elkaar, overwegingen van

materieelen aard zijn de verbin-

dingsstukken, doch de ware. in-

nige liefde, welke het huwelijk ver-

edelt en bij alle zorgen en bij alle

bezwaren het leed helpt dragen

en die ook in dagen van voorspoed

de vreugde vergroot, die ont-

breekt.

* *

De man kent alleen maanzijn

zakenzorgen, spreekt over niets

anders dan de kleinere of grootere

ergernissen, die hij in zijn werk-

kring ontmoet. De vrouw luis-

tert er ternauwernood naar, om-

dat ze die moeilijkheden, die

altijd l terugkomende klachten,

niet meer voor ernst kan nemen,

omdat ze naar een ander gesprek

verlangt, naar iets wat haar inte-

resseert, waardoor zij zelve uit de

sfeer van hare beslommeringen

en verdrietelijkheden wordt ver-

plaatst.

* *

De vrouw, op haar beurt, ver-

veelt den man met eindelooze

verhalen over het huishouden.

Er zijn vrouwen voor wie het

overkoken van de melk van meer

beteekenis is dan een uitbarsting

van een vuurspuwenden berg,-

Aankomst der koninkliike familie

een aardig overzicht der menigte op den Dam.

De Koningin beziet de saken door een „zwarten bril"

Interessante foto, waaruit de belangstelling der Koningin voor het electnsch lassen blijkt.

Links op de foto burgemeester v. d. Vlugt.

De koninkliike

de Hoofdsynagoge te Amsterdam, luisterend naar de toespraak van den opperrabijn.

De Prins, het Prinsesje en hun logee op Marken

De Markensche jeugd zingt het Wilhelmus. De Prins en zijn dochtertje evenals de Prinses

von Schönberg-Ehrbach luisteren er met aandacht naar.

^:^,:vs*^f

n

Het Prinsesje en de Prins

verlaten Artis, waaraan zij samen een bezot

brachten.

Voor haar bestaat er maar eei

ding, dat is haar huishouden.

En nu wil ik de laatste zijn

die de waarde van het werk de

huismoeder onderschat, doch 9

wil ook de eerste wezen, die he

als haar plicht beschouwt, ot

verveüng uit haar omgeving t

verdrijven.

Het eenige en meest afdoend

middel heeft zij daartoe in d

hand, het is de kunst om voo

afwisseling te zorgen.

Een huismoeder, die beweerl

ik heb geen tijd om een goed boel

te lezen, want ik ben altijd me

m'n huishouding bezig, handel

verkeerd. Want in het lezei

van een goed boek ligt de broi

van een opgewekt gesprek me

haar man, of met haar kinderer

En moeder die geen belang

stelling toont voor wat er in d

wereld gebeurt omdat de kring

welke haar gezin omsluit, haa

verste horizon is, die, het hard

woord moet er uit, vtnaaki haa

taak. Want het is haar plicht

om in het gezin, de belangstellinj

voor 's werelds gebeuren niet a

te stompen.

« *

*

Een vrouw moge alle goed

eigenschappen bezitten, die e«

mensch op deze aarde de zijnei

mag noemen, maar als ze daarin

over niets anders weet te pratei

dan de huishoudelijke dinger

als zij niets leest, niets leert, ove

niets weet te spreken dan ove

die alledaagsche beslommeringea

van het dagelijksche leven, heef

zij zelve er alle schuld aan, indiei

haar man uithuizig wordt a

meer belangstelling heeft ij

anderen en haar kinderen nie

graag thuis blijven.

Het is geen gemakkelijke taal

om een goede moeder en eei

goede huisvrouw te zijn. Dod

het is de moeite waard d'r naar t

streven. Dit tot onze lezeressen

Ein tot onze lezers: Het i

geen gemakkelijke taak om eei

goeden man en een goed hui|

vader te zijn. DoÖh het loon

heusch de inspanning wel oii

te trachten het te zijn.

Een gelukkig huwelijk en eei

gelukkig gezin zijn de beloonin

gen. En dat is geen kleinigheid

M. E. R. Curius


-■'-*■"•*'■ ■^ym.mwm

Brand tc Amsterdam

terdagmiddag brak een zware brand

I in de Tan Eeghenstraatte Ams!tr-

im. BoTenstaande foto genomen

tijdens den brand.

DE FOTO'S VAN DEZE WEEK

Een selukkls teeken

De „Boven-Karspel" het eenige opgelegde schip in de amsterdamsche

haven.

Het nieuwe sebouw der Nederl. Handelsmaatschappi)

B 's-Grayenhage getegen om den hoek van den Kneuterdijk en ViJTerberg werd plechtig in

gebruik genomen.

Begrafenis van wijlen P. van Helsdingen

Ier groote belangstelling werd deze belangrijke figuur uit de S.D. A.P. tc Rotterdam

naar zijn laatste rustplaats geleid.

Een bloemenwinkel ep de straat

Op den hoek Tan de Van Eeghenstraat en de Tan Baerle-

straat te Amsterdam is aan den openbaren weg een

bloemenkiosk geplaatst. De eigenaar kreeg concessie om

dat bij niet in staat is op een andere manier in zijn

onderhoud te voorzien.

De tentoonstellins der B.I.D A.B.O.

Zaterdagochtend werd in de Dierentuin ie Den Haag-de BIB A.B. O. tentoonstelling

officieel geopend. Het bestuur van den bond.

Brand te Roon

Een heftige brand verwoeste te Roon bij Rotterdam de vlasserij van Barendrecht

Een plechtitheid te Edam

>oaIs wellicht bekend is, heelt het bestuur van Edams Museum zich tot taak gesteld, portretten te doen schilderen Tan eenige vroegere burgemeesters Tan Edam. Deze portretten worden

de burgemeesterskamer ten stadhuize te Edam opgehangen en blijven het eigendom Tan genoemd bestuur. Links ziet men bet portret van wijlen burgemeester Calkben, in het midden

de onthulling van bet portret van wijlen burgemeester Versteegb (geschilderd door den heer Cabrttlse te Utrecht), rechts het onthulde portret

Hulxe Rollecate te Nieuw lenen

»oor de »riendeliikheid vair den burgemeester van Nieuw Lenzen, den

eer Joh. Ph. Backs zijn wij in staat dit fraai gebouw, dat vermoedelijk

al worden afgebroken te vereeuwigen. Rollecate ligt aan den Dcdemsvaart.

'f

E^: ::

IM

■^ '

De sreote Kerk te Arnhem

Wel een der oudste gedeelte van de

kerk, dat zal moeten worden gere-

staureerd.

Gebouw voor Chr. belanten te Nttmesen

Aan de Bijleveldsingel is dit fraaie kloeke gebouw voor

christelijke belangen thans voltooid.

=g;»;g=S3»€>,353255£ > €^^-'3== 0"^y=~. ;S=E~


[N droefgeestig winterweer slentert

*■ een armoedige figuur zonder werk

langs 's Heeren wegen. Het is de

beroemde oiown Jolly, die eens

koningen en keizers deed lachen,

maar ouder geworden, meer op den

achtergrond is geraakt en ten slotte

vergeten. In een hoek van een

schuur ontdekt hij een hoop stroo,

waarop hij zich met zijn onafschei-

delijke hond voor den nacht wil

neervlijen. Plotseling komt er be-

weging in het stroo en een allerliefst

meisjeskopje duikt op, dat hem met

een paar groote, verwonderde oogen

aankijkt. Ook dit meisje is eenzaam

en verlaten en het gemeenschappelijk

verdriet doet hen besluiten samen

werk te gaan zoeken. Dit gelukt

hun, ze worden aangesteld bij een

circus en de clown Jolly en zijn dan-

seresje Nunu hebben veel succes.

Als de directeur evenwel te opdrin-

gerig tegen Nunu wordt, neemt het

meisje ontslag en haar veel oudere

beschermer Jolly volgt dit voorbeeld,

om haar niet aan haar lot over te

laten. Maar er komt een derde in

den bond; een jong acrobaat, die;

Nunu in het circus heeft leeren

kennen, sluit zich bij hen aan en

het duurt niet lang of Nunu en de

jonge man maken er voor elkaar

geen geheim meer van, dat zij elkaar

liefhebben. Arme Jolly I Ook hij

heeft het bekoorlijke meisje ziels-

BANDEN

CINEMA


SIEGFRIED DOET ZIJN INTOCHT IN DE TROTSCHE BURCHT VAN BRÜN HILDE-i==3l

*r HET W.B.-THEATER

"HET VOORNAAMSTE THEATER

VAN ROTTERDAM

BRENGT

STEEDS HET NIEUWSTE

erschllnt Wekelltks

W^ rrTfë-r. '' CINEAAA »DE MUNT« 1

KALVERSTRAAT AMSTERDAM

STEEDS DE EERSTE

IN HET BRENGEN

VAN HET LAATSTE &

Prm per kwartaal f 1.75 - Postcheque No. 41*80

More magazines by this user
Similar magazines