Maart 2010 - Gymnasium Camphusianum

camphusianum.nl

Maart 2010 - Gymnasium Camphusianum

SP

artacus

Jaargang 5 – 3

Maart 2010

Met in deze editie:

‘Voor mijn liefdesvuurtje..’

en nog veel meer over

Valentijnsdag 2010..

Zoektoch naar een

paranormale gave..

Een minuutje met de Jan

Steenstraat 1 cast en

Vincent Fokker

Het WILDE

studentenleven

van mevrouw Dekker.


Beste Camphusianen,

De toetsweek is achter de rug. De tweede periode is

afgerond. Druk was het zeker, maar nu iedereen lekker

heeft kunnen uitrusten in de voorjaarsvakantie, kunnen

jullie er hopelijk weer even tegenaan!

Voor het geval de lessen toch nog steeds ontzettend

slaapverwekkend zijn en het huiswerk níet te doen is, ligt

hier een verse SPartacus voor jullie neus.

Dit keer met nieuwe kledingtips, een verstoorde

SPartacusvergadering en onthullingen uit het

studentenleven van mevrouw Dekker.

De redactie is na de kerstvakantie weer wat aangevuld, maar daar tegenover staat dat er

binnenkort ook een aantal zesdeklassers weggaan. Ook de hoofdredactie zal plaatsmaken

voor een nieuwe. Wij zullen ons even voorstellen: wij zijn Robbin, Marlies en Fréderique uit de

klassen 4 en 5.

Deze editie hebben wij al grotendeels in elkaar gezet en de volgende editie gaan we helemaal

zelf doen. We hebben er zin in! In ieder geval willen we Sanne en Enny heel erg bedanken

voor hun goede leiding, vernieuwingen en lekkere koekjes en taart het afgelopen jaar!

Rest ons nog te zeggen: veel leesplezier!

Groetjes,

Robbin, Fréderique & Marlies

Spartacus_camphusianum@hotmail.com

www.schoolkrantspartacus.hyves.nl

Inhoudsopgave:

● Het monster van de vergadering – Blz. 2

● Ik ga naar school en ik neem mee – Blz. 3

● Zoektocht naar mijn zesde zintuig.. – Blz. 4

● Drie in één??! – Blz. 5

● Een minuutje met.. – Blz. 7

● Hallo? Docenten? – Blz. 8

● The Lovecalculator – Blz. 9

● Recensie ‘Knowing’ – Blz. 11

● Hoe overleef ik vegetariër zijn? – Blz. 13

● Bye Bye My Valentine.. – Blz. 14

● Gericht op de toekomst, met oog voor het

verleden – Blz. 15

● Meet the Kids.. – Blz. 17

● Voor mijn liefdesvuurtje.. – Blz. 18

● Contactadvertenties – Blz. 20

● Stylish verantwoord – Blz. 21

● Geachte leden van de GDC – Blz. 23

● Sjalalie, Sjalaneeee! – Blz. 24

● Spartacus’ Testpanel – Blz. 25

● Minuutje met.. – Blz. 28

● Horoscoop – Blz. 29

● Afscheid – Blz. 33

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 1


- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 2


Het monster van de vergadering

Door: Freek Braken

Vergadering van de SPartacusredactie, 19 januari 2010.

De vergadering is in volle gang en de aanwezige redactieleden genieten tijdens de levendige

discussies van een stukje taart. Deze lekkernij bleek even later echter niet alleen aantrekkelijk te

zijn voor onze redactieleden.

Terwijl iedereen achteloos babbelde en genoot van zijn taart, sloop het zonder door iemand

opgemerkt te worden naar binnen. Langzaam kroop het richting de tafel, zijn slijmerige grote ogen

strak gericht op het lekkers dat daar zo open en bloot stond. Het zat nu vlakbij de tafel. Nog maar

een klein stukje en het was bij de taart. “WhAaAaA!”, krijste een van de vrouwelijke redactieleden

uit. “Het, het is verschrikkelijk! En het gaat op de taart af!”

Nu merkte iedereen het op en begon te gillen. En met reden, er zat namelijk een reuze taartetende

rupsworm op tafel. Opgeschrikt door het gegil van de redactieleden sperde het monster zijn bek

open en liet een oorverdovende brul horen, waarna het zich op één van onze redactieleden stortte.

Het beest begon een genadeloze slachtpartij onder de redactieleden. Ieder die verzet bood, werd

genadeloos verscheurd. Terwijl deze slachting zich voor mijn ogen voltrok, greep ik een zwaard en

hakte verwoed op het monster in. Mijn pogingen om de gepantserde huid van de rupsworm te

doorbreken waren echter nutteloos. Het monster sloeg met zijn grote staart het zwaard uit mijn

handen en aangezien ik nu weerloos was, sprong ik gauw aan de kant om buiten het bereik van de

happende kaken van het monster te komen. Ik kon echter niet vermijden dat het monster mij in

mijn arm beet, waardoor een wond en later een litteken ontstond dat mij nu voor altijd zal tekenen.

Het monster richtte zijn aandacht inmiddels weer op zijn oorspronkelijke doel: de taart. Op dit

moment gilde iedereen en probeerden ze koortsachtig een manier te vinden om dit verschrikkelijke

monster te bevechten. Toen het monster net zijn eerste hap van de taart wilde nemen, sprong

Wouter echter op en greep een bord. Hij ging recht tegenover het monster staan en dat deed me

even aan David en Goliath denken, zoals hij daar tegenover het

enorme beest stond. Zonder langer te wachten ramde hij het bord

met een enorme kracht op de kop van het monster dat hierdoor

even versuft bleef liggen. Hij begon nu op het bord, dat bovenop

het monster lag, te springen, net zo lang totdat hij diens schedel

had ingetrapt. Vervolgens, voor complete zekerheid, greep hij

het door mij gebruikte zwaard en hakte het monster in tweeën.

De gehele redactie slaakte een zucht van verlichting en begon

vervolgens Wouters naam te scanderen. Diep in ons hart voelden

wij echter allen het vreselijke verlies. Dappere redactieleden

gaven hun leven, voor het onze.

Ik hoop dat ik jullie met deze tekst niet enkel een spannend

verhaal heb verteld, maar ook bewust heb gemaakt van de

gevaren van onze wereld. Dek altijd je eten af, anders zou je

zomaar een reuze taartetende rupsworm op bezoek kunnen

krijgen.

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 2


Ik ga naar school en ik neem mee: scooterhelm,

bandplakspullen, sneeuwkettingen, fiets, schoolspullen,

schoenen met stalen neuzen, scheenbeschermers,

kogelwerend vest, oordoppen en lucifers. Die laatste

overigens, zijn voor in de les, om je ogen open te

houden. Maar die eerste zijn van levensbelang. Het

klinkt overdreven, en dat is het eventueel ook. Maar

nu ben ik bloedserieus en ga ik er dus ook zeer

serieus op in.

Ik ga naar school en ik neem mee..

Door: Sander Nederveen

Het was natuurlijk een koude, witte en gladde winter,

met nadruk op gladde. Er staat niet voor niets

sneeuwkettingen. Want rijden op een fiets was haast

onmogelijk. Maar wij zijn uiteraard dapper, en fietsen door barre weersomstandigheden heen.

Daarom is een scooterhelm ook functioneel, je weet nooit wat er gebeurt als je valt. Want als je op

je hoofd valt heb je een aardig probleem. Aardig? Nou ja, ik zou er een hard hoofd in hebben.

Wat staat er nog meer? Oordoppen, die zijn multifunctioneel. Want die zou je nodig kunnen

hebben wanneer je een stelletje scheldende scholieren tegenkomt die van alles roepen wat ik

eigenlijk ongepast vind. Dat was nummer één. En ten tweede heb je ook nog een stelletje asociale

automobilisten die zoals elke ochtend, behalve op hun vrije dag, met hun verkeerde been uit bed

zijn gestapt. Want drie naast elkaar, één de sigaar, zo luidt het spreekwoord. Maar als je dan een

keer met zijn drieën naast elkaar fietst, heb je alle automobilisten uit de regio Gorinchem op je dak.

En als die beginnen te schreeuwen zijn oordoppen ook heel erg handig.

En dan heb je nog het kogelwerend vest, schoenen met stalen neuzen en de scheenbeschermers.

Die heb je nodig voor een stelletje agressieve scholieren van een andere school, natuurlijk geen

leerlingen van onze vredelievende school. Maar die andere scholieren vinden het altijd heel leuk

om mensen pijn te doen. Maar wij vinden het natuurlijk hartstikke leuk om met onze

afweermiddelen te spelen. Want daar zijn wij weer heel behendig in. Wij kunnen met deze

middelen namelijk heel goede zelfbescherming verschaffen. Het Beatrix ziekenhuis zit niet voor

niets vol met agressieve en op wraak beluste scholieren.

En tot slot hebben we ook nog de fiets zelf, waarmee we ons natuurlijk richting de school moeten

manoeuvreren. En die schooltas met boeken stond er tot overmaat van ramp ook nog bij. Maar als

je die vergeet, word je natuurlijk weer geattendeerd op de Twintig van Camphuys. Maar daar

ga ik verder niet op in.

Ik heb een groot begrip voor alle dappere dodo’s die elke dag, weer of geen weer, naar school

fietsen. Dus ook een beetje begrip voor mezelf!

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 3


Zoektocht naar mijn zesde zintuig..

Door: Robbin Hoogendoorn

Paranormale begaafdheid en mentalisme zijn nog nooit zo booming geweest als nu. We zijn

alweer op zoek naar de derde persoon die lepeltjes om kan buigen en naar de vierde? Vijfde?

Misschien zesde persoon met het sterkst ontwikkelde ‘zesde zintuig’. De boeken, tv-programma’s

en personality’s schieten van over heel de wereld de grond uit. Het lijkt zo’n beetje alsof ieder

persoon die ook maar een beetje zweverig is een onverklaarbare gave bezit… Misschien ik ook

wel?

Ik begon hierover na te denken, terwijl ik op een druilerige zondagmorgen AstroTV aan het kijken

was. Engelencorrespondent Sonia Pereira en een uit Limburg afkomstige jongen die zichzelf

medium noemde, hadden het over een speciale sms- dienst:

‘SMS PARANORMAAL NAAR 7888, EN KRIJG EEN PERSOONLIJKE SMS VAN ONZE

ASTROTV DESKUNDIGE OVER UW SPECIALE GAVE.’

Mijn leven had weer zin vanaf dat moment. Na uitvoerig de kleine lettertjes bestudeerd te hebben

(€1,50 per ontvangen bericht, €0,55 per verzonden bericht), begon mijn zoektocht naar de

onderontwikkelde gave.

>> Paranormaal; 7888 Totale kosten: €0,55

Robbin Hoogendoorn, --/--/---- Totale kosten: €4,10. (Voordat ik kon gaan beginnen met

wachten kwam mijn persoonlijke bericht al binnen, wat kan die Maaike snel sms’en zeg!)


Misschien hebben jullie meneer Van den Boom er al wel eens over horen praten: de plannen van

de overheid om van Latijn, Grieks en KCV één vak te maken. De bedoeling is dat deze vakken

vanaf de bovenbouw samengevoegd gaan worden in het vak Griekse en Latijnse Taal en Cultuur

(GLTC). Wel blijven Latijn en Grieks in principe als keuzevak beschikbaar.

Mijn verbazing over deze plannen groeide met elke bespreking. Daarom deze brief (uiteraard niet

bedoeld om echt te versturen…) aan de staatssecretaris van het Ministerie van Onderwijs, Cultuur

en Wetenschap, de oprichtster van een onderzoekscommissie naar deze plannen.

Geachte mevrouw Bijsterveldt,

Drie in één???!

.

Door: Marlies Augustijn

Uit: Trouw, 25-01-2010

Nadat ik gehoord had van uw plannen over het nieuwe vak GLTC, ben ik daar eens wat meer

informatie over gaan opzoeken. Ik heb een deel van de tussenrapportage van de

onderzoekscommissie gelezen en ik kan u wel vertellen dat ik me ontzettend geërgerd heb.

Ik citeer bijvoorbeeld: “Op basis van haar discussies en standpunten over doelstellingen en de

verhouding tussen taal en cultuur heeft de commissie vervolgens ordening aangebracht in de

probleemanalyse en vastgesteld dat niets doen geen optie is.”

Nou, wat een gewéééldige conclusie. “Niets doen is geen optie.” Wat ontzettend goed dat daar op

gekomen is zeg! Het valt me vaak op dat er in de politiek heel veel gedaan móet worden, maar of

dat dan uiteindelijk ook gebeurt? Dat is nog maar de vraag…

Maar terug naar GLTC. Vooral een van de belangrijkste redenen voor de eventuele invoering van

het vak vind ik absurd: het grote percentage onvoldoendes voor Latijn dat tegenwoordig op het

Centraal Examen behaald wordt.

Is dat nu een reden om een vak als GLTC in te voeren?! Ten eerste gaat het alleen om de vele

onvoldoendes voor Latijn, bij Grieks zijn de cijfers wel goed. Waarom zou je dan deze twee vakken

samen voegen, als het ene vak goed loopt?! Ten tweede gaat GLTC zich veel meer richten op de

Latijnse en Griekse cultuur en wordt de proefvertaling op het examen afgeschaft, “omdat leerlingen

dit veelal een moeilijk onderwerp vinden en er slecht op scoren.” Oftewel: dan maken we het de

leerlingen maar gewoon wat makkelijker.

Als oorzaak voor de slechte cijfers op het examen wordt onder andere genoemd de demotivatie

van leerlingen. In het tussenrapport vraagt men zich af hoe dit probleem aangepakt kan worden:

“Hoe kan de vicieuze cirkel van demotivatie en kennis worden doorbroken?”

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 5


Het lijkt me handig om dáár eens een heel rapport aan te wijden, in plaats van het onderdeel te

maken van een rapport over het samenvoegen van twee belangrijke vakken. Want spelen die

motivatieproblemen niet bij veel meer vakken en zaken een rol? Als we die problemen eens

aanpakken, dan heeft men daar meteen op veel meer vlakken profijt van.

Maar nee, laten we vooral niet de oorzaak aanpakken, maar het gevolg. We maken het de

leerlingen gewoon wat makkelijker op het examen en gaan lekker mee in hun demotivatie.

Ook vind ik de afschaffing van een proefvertaling op het examen belachelijk om een andere reden.

Het idee is namelijk om in plaats van zelf teksten te vertalen, de vertaalde tekst al te geven en zo

meer de aandacht te leggen op het begrip van de tekst.

Maar denkt u niet dat hier de motivatie alleen maar van zal afnemen? Leerlingen hebben tenslotte

een vertaling voor hun neus, dus waarom zouden ze nog moeite besteden aan het begrijpen van

de tekst? Natuurlijk, als zo’n oefening af en toe voorkomt, zou dat zeker het begrip vergroten. Je

wordt dan gedwongen kritisch naar een tekst te kijken. Als leerlingen echter alleen maar zulke

vertalingen krijgen, zullen ze op den duur lui worden. Lijkt me toch niet de bedoeling…!

Behalve het afschaffen van de proefvertaling zie ik nog meer nadelen aan het vak GLTC.

In de tussenrapportage wordt het volgende gesteld: “Het gymnasiumdiploma heeft en geeft status.

Maar als dat ook zonder de Klassieke Talen zou kunnen, zou dat voor veel ouders ook prima zijn.”

Vraag is of dat inderdaad prima zou zijn. Blijft de status nog wel hetzelfde zonder Grieks en Latijn?

Want wat is een gymnasium zonder Grieks en Latijn? Juist, een atheneumopleiding! Misschien

leiden gymnasia meer op tot zelfstandigheid en een algemene culturele kennis, toch geven de

Klassieke Talen gymnasia iets extra’s.

Verder denk ik dat de talen op den duur verloren kunnen gaan als het vak GLTC ingevoerd wordt.

De vakken Latijn en Grieks kunnen in de bovenbouw als keuzevak blijven bestaan, zegt u. Maar

aangezien er toch een gebrek aan motivatie is bij de leerlingen, kiest waarschijnlijk niemand nog

eens extra Grieks of Latijn naast het vak GLTC. En als niemand het Grieks of Latijn nog goed

beheerst, zal ook niemand meer zo’n universitaire studie volgen. Goede vertalers kunnen dan

uiteindelijk zelfs wel helemaal verdwijnen.

Zo ziet u maar, dat het toch wel handig is om de óórzaak van heel het probleem aan te pakken,

niet het gevolg.

Bovendien is het vak GLTC één vak waarin eigenlijk drie vakken zijn gepropt. Zo krijg je van alle

drie de vakken slechts een beetje informatie. Dan heb ik het nog niet eens over de verschillende

onderdelen van de vakken (grammatica, vertalen, mythologie, kunst, retorica enzovoort), die

allemaal maar halfslachtig behandeld kunnen worden.

Eigenlijk zou je toch een uitgebreide en vooral verdiepte kennis moeten krijgen?!

Tot slot wil ik nog zeggen dat het beheersen van Latijn en/of

Grieks gewoon erg nuttig is voor de algemene kennis.

Talloze woorden uit het Nederlands, Frans, Engels, Duits en

ga zo maar door, kunnen eruit afgeleid worden. Bovendien is

het beheersen van Latijn nuttig voor medische studies.

Ik ben natuurlijk geen deskundige en snap ook wel dat het

moeilijk is om de oorzaak aan te pakken. Ik zou daar ook

niet meteen een oplossing voor weten.

Wel hoop ik dat deze brief duidelijk maakt dat het zoeken

naar een oplossing voor de oorzaak een stuk belangrijker is

dan het zoeken naar een oplossing voor het gevolg.

Hoogachtend,

Marlies Augustijn

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 6


Dat het een erg leuk toneelstuk is, hebben

we natuurlijk allemaal allang begrepen,

Maar wat vinden jullie nu het grootste

nadeel?

*stilte*

H: “Niet echt iets.”

D: “Jawel, het reizen en het geld.”

M: “Ja. Maar verder niet echt iets.”

Nou, het grootste voordeel dan?

H: “Het reizen.” D: “Ja, je komt op zo veel

plekken.” H: “En al die theaters die je ziet.”

M: “Ja, en een grote groep nieuwe mensen die

je leert kennen. Veel nieuwe vrienden enzo.”

En er spelen ook allemaal basisschool-meespeel-kinderen mee,

hebben jullie al huwelijksaanzoeken gehad?

H: “Haha, nee.” D: “Ze vinden alleen Hanna leuk…”

M: “Ik had wel een fanclub in Leiden.” D: “Ik niet.”

H: “Ja, ze vinden Daan allemaal eng.” M: “Maar Daan doet ook Hitler na.”

D: “Ja, ik zeg gewoon dat ze stil moeten zijn en dat vinden ze niet leuk.”

*hier volgde een imitatie van Hitler*

Tot slot, jullie spelen dit weekend in Gorinchem, willen jullie nog alvast iets tegen jullie

‘school-fans’ zeggen?

M: “Nou, leuk dat jullie er waren.”

D: “En bedankt voor alle leuke reacties.”

Lerariteiten:

Een minuutje met.. de spelers van Jan Steenstraat 1

Door: Frieda Barnhard & Aster van Laere

- PH: "Het stinkt hier."

- LF: "Tien jaar geleden hoorde ik het een wetenschapper nog zeggen, zijn

voorspelling blijkt nu niet uit te komen. Helaas, het leven is geen videoclip..."

- PH: (over een vraag op een proefwerk die een leerling goed beantwoordt, maar

fout uitlegt) "Dan denk ik, JA dat was de fout TRUT!"

- ll (over een mooie film): "Ik heb alleen de tekenfilmversie gezien..."

RW: "Dat is voor jou genoeg."

- PH (over de Efteling): "Als je hier hebt gewerkt verdién je het gewoon niet meer

om naar de Hel te gaan. Daar ben je heel je leven al geweest!"

- LF: "Ik ben echt slecht met namen. Soms word ik naast m'n vrouw wakker en

denk ik: ja, ik hou wel van haar, maar......"

- AD: “Ben je niet iets vergeten?”

ll: “O, zal even zoeken.”

AD : “Ik zeg het wel even voor, dan zijn we nog op tijd.”

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 7


Hallo? Docenten?

Door: Tobias Wouters

Beste docenten,

Mag ik even al jullie aandacht? Geen zorgen, ik zal jullie niet lang irriteren, maar ik wil toch even

iets zeggen.

Zouden jullie alsjeblieft eens een keertje willen opschieten met nakijken? Ik bedoel: vinden jullie

het zelf nou niet een béétje belachelijk, dat sommigen van ons eruit worden gestuurd, omdat we

een keertje onderdeel a van opdracht zoveel niet in ons schrift hebben staan, terwijl het merendeel

van de leraren het doodnormaal vindt dat ze er rustig een paar weken over doet om iets na te

kijken?

Wordt bij ons de smoes aangenomen dat we een jarige vader hadden, dat we onverwachts weg

moesten of dat we toch echt geen tijd hadden om ons huiswerk te maken, omdat we tot ’s avonds

laat moesten trainen? Dat antwoord is natuurlijk keihard “NEE!”.

Maar moet je ze zelf eens horen, als ze tot in de late uurtjes moesten werken en wij commentaar

hebben op hun snelheid. Dan kunnen ze er natuurlijk niks aan doen en beloven ze het volgende

week bij zich te hebben. Moesten wij eens zeggen. Mag je gelijk om vijf over vier nakomen.

Maar, laten we nou niet al die leraren de grond in stampen. Ik wil toch even mijn complimenten

geven aan meneer Visser. Meneer Visser is in staat om een toets dezelfde dag dat hij gegeven is

na te kijken en het cijfer dan ook voor middernacht op de site te zetten. Is het misschien niet een

idee voor alle andere docenten om eens een keertje naar het klaslokaaltje van meneer Visser te

lopen en te vragen hoe hij het toch flikt om zo snel na te kijken? Misschien lukt het ze dan zelf ook

om eens een keertje op tijd te zijn en niet elke keer met dezelfde slechte smoes te komen.

Met vriendelijke groet,

Een leerling die zich eraan ergert dat leraren zo langzaam nakijken.

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 8


Deze editie in de Love Calculator zien we

weer een voorbeeld van dat je elkaar best

kan vinden, ook al zit je in een ander jaar!

Christian Ruitenbeek (6B) en Femke de

Jager (5A) ontmoetten elkaar ‘bij de piano

op de 3 e ’ en besloten om voor elkaar te

vallen.

Hoe lang hebben jullie al iets?

F: Vanaf 7 december 2009, dus nu 2

maanden en een beetje…

Hoe hebben jullie elkaar leren kennen,

en hoe ging het aan?

C: We zitten in de pauze altijd met hetzelfde groepje op de 3 e verdieping. En ik vond haar al wel

een tijdje leuk...

F: Hij vond mij wel eerder leuk dan ik hem…

Maar toen heb je haar toch verleid met een paar goede versier-skills, Christian?

C: Ja, heeele goeie, hahaha. Nee nou ja, ik vond haar pas een weekje of 4 leuk hoor. En toen

ontstond het gewoon.

Hadden mensen verwacht dat jullie iets zouden krijgen?

F: Op een gegeven moment wel, want ik zat eerst altijd met vriendinnen beneden op de kachel,

maar op een gegeven moment kwam hij er de hele tijd bij zitten. Dus iedereen bij de piano zei:

‘haaaa Christian loopt de hele tijd achter Femke aan’. Dus ze zagen het wel een beetje aankomen.

Van mijn kant was het wel iets minder duidelijk, geloof ik.

Maar stiekem vond je het dus best leuk dat Christian een beetje achter je aanliep?

F: Haha, ja…

Waar en wanneer was jullie eerste zoen?

C: Dat was op het station van Geldermalsen.

F: Ohja! Die middag ervoor ging het aan. Toen had ik ’s middags Cambrigde, dus toen kwam ik uit

Utrecht en langs Geldermalsen. En toen ben ik vanaf het station met hem naar huis gegaan.

Zien jullie elkaar vaak buiten school?

F: Nee, niet zo heel vaak. Maar we zien elkaar op school natuurlijk.

C: We wonen ver van elkaar vandaan.

The Lovecalculator

Door: Hanna van Vliet

Doen jullie iets aan Valentijn?

F: Ja, we gaan wel iets doen, maar we weten nog niet wat. En de rozenactie waren we een beetje

vergeten. Die doos was al weer heel snel weg!

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 9


Kunnen jullie goed opschieten met elkaars vrienden?

F: Ja dat is eigenlijk een beetje hetzelfde groepje. Alleen uit de 6 e zitten er nooit zo veel mensen,

dus die ken ik niet zo goed, maar...

C: Ja, ik kan het ook prima met haar vriendinnen vinden.

Hoe was het om voor het eerst bij elkaar thuis te komen?

F: Ik was wel blij dat meneer Ruitenbeek er niet was eigenlijk, hahaha. Toch een beetje raar… hij

is mijn aardrijkskundeleraar.

C: Ja, ik ben niet zo verlegen, maar het ging wel goed.

F: Was wel gezellig!

Zijn jullie jaloers aangelegd?

C: Nee eigenlijk totaal niet. Het is niet zo dat als zij met een andere jongen praat, dat ik denk: ‘ze

wil iets met hem’.

F: Nee, heel saai. Maar dat is gewoon het vertrouwen dat je in elkaar hebt.

Hebben jullie nog grappige momenten samen meegemaakt?

C: We hadden zondag 2 maanden verkering en toen zei mijn zusje: “dat is hij toch keihard

vergeten”. Dus ik kwam maandag op school en vertelde dat aan haar, bleek zij het vergeten te zijn!

Wat vinden jullie leuk aan elkaar?

C: Poe… nu moet ik gaan bedenken wat ik allemaal wel niet leuk aan haar vind… Ik bedoel… Wat

ik leuk aan haar vind. Ze is gewoon leuk. Ze ziet er leuk uit en ze is altijd vrolijk.

F: Hij maakt een soort van eerlijke indruk. Ik kan het niet zo goed uitleggen. Maar hij komt gewoon

heel eerlijk over en dat is hij ook. Dat vind ik leuk. En hij is ook gewoon heel lief.

Vinden jullie dat jullie bij elkaar passen?

F: Ja, want anders zouden we geen verkering gehad hebben!

C: Ja, ik vind ook wel dat we bij elkaar passen. Maar we hebben wel echt andere hobby’s. Zij

houdt heel erg van toneelspelen en dat heb ik echt totaal niet. Ik korfbal veel.

En daar heb jij weer gewoon helemaal niks mee, Femke?

F: Nou, nee niet met korfbal. Maar ik hou wel van bewegen hoor, ik fiets naar school. Maar in

interesses verschillen we wel echt van elkaar. Hij gaat biologie studeren, en ik wil graag naar de

toneelschool. Dus dat is natuurlijk wel een heel andere richting. Maar het lijkt me ook heel saai als

je allebei hetzelfde gaat doen, eigenlijk.

Zien jullie echt nog een lange toekomst met elkaar?

F: Ja, ik eigenlijk wel.

C: Ja, ik ook wel ja, haha!

Er gaat dan misschien wel veel veranderen, hij is straks natuurlijk van school af… Hoe zien

jullie dat voor je?

C: Ja, ik ben straks inderdaad van school, maar ik blijf gewoon bij mijn ouders wonen. En er gaat

gewoon een trein tussen Geldermalsen en Sliedrecht, dus dat komt goed!

En dan nu het oordeel, tam tam tam…

De Love Calculator gooit er deze keer een 71% procent uit! En deze score lijkt

mij wel aardig te kloppen, niet slecht!

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 10


Knowing

Geregisseerd

door: Alex Proyas

met Nicolas

Cage, Rose

Byrne en

Chandler

Canterbury.

Genre(s): Thriller,

Science-Fiction

Hoofdrolspeler:

John Koestler

(Nicolas Cage).

En natuurlijk

weet iedereen

over de

meesterwerken

van Nicolas Cage. Hij kreeg toen hij 18 was

al kleine rollen aangeboden om te spelen in

films en binnen een jaar groeide hij helemaal

uit tot een mega-acteur.

Het verhaal

In 1959 werd tijdens de oprichtingsceremonie

van een basisschool een tijdscapsule

begraven. De leerlingen moesten een

tekening maken over hoe de toekomst eruit

zou gaan zien na 50 jaar. Een heel vreemd

meisje schrijft bezeten een hoop getallen

achter elkaar op, maar ze kan maar niet

ophouden, totdat de lerares het blaadje uit

haar handen pakt. Ze hoort gefluister in haar

oor die van vreemde wezens komen. Ze gaat

naar de donkere kelder van de school en

schrijft de laatste paar cijfers op met het

bloed van haar vingers. Is dat een teken?

Nu, vijftig jaar later, wordt hij geopend.

Ze worden uitgedeeld aan de kinderen die nu

daar op school zitten. Het zoontje (Chandler

Canterbury) van professor, John Koestler

(Nicolas Cage) krijgt het blaadje dat dat

meisje had geschreven en hij begreep er

niets van. Hij werd opgehaald door zijn vader

en gaf het blaadje aan hem. Die avond nog

kreeg het zoontje nachtmerries en hoorde

hetzelfde gefluister als van dat meisje. Dat

vertelde hij aan zijn vader. Zijn vader had er

Recensie ’Knowing’

Door: Merve Hasdemir

een vreemd gevoel bij en zag het blaadje

naast de TV en bekeek het aandachtig.

Hij besloot het te onderzoeken. Wat blijkt uit

zijn onderzoek: dat er een datum staat en

een coördinatie en nog een paar getallen.

Alle cijfers had hij onderzocht. De cijfers

duidden de rampen aan. De datum van de

ramp, de plek waar het plaats heeft

gevonden en het aantal doden. Maar nog niet

alle rampen zijn gebeurd en hij denkt ze te

kunnen voorspellen. Er zijn nog 3 rampen

over. En ze komen uit. De coördinatie klopt

de datum ook en het aantal doden ook… Een

vliegtuig crasht en er vallen 82 doden,

precies wat er op dat blaadje stond. De

tweede ramp komt eraan en de derde?

Het zoontje gilt en John gaat er naartoe. Hij

wijst naar het raam en nu ziet John het ook.

Vreemde mannen met zwarte kleding die

allerlei dingen fluisteren, hij hoort het wel,

maar hij verstaat het niet, maar zijn zoontje

wel. Het zoontje vertelt: ‘Ze zeggen dat ze mij

kunnen helpen en dat ik met ze mee moet en

dat ze anders mij ophalen’. ‘NEE’, schreeuwt

John,’ je mag niet met ze mee!’ En rent naar

de vreemde mannen toe met zijn wapen en

een zaklamp, maar ineens zijn ze er niet

meer. Het zoontje vertelde dat hij een zwarte

steen in zijn hand geduwd kreeg door een

van die mannen.

Helemaal aan het einde van het blaadje staat

alleen de datum van de laatste ramp en

geen coördinatie en ook geen aantal doden.

Wat zou er bedoeld worden met dat er geen

coördinatie op staat en wat zouden de cijfers

die 50 jaar terug in de kelder van de school

zijn geschreven betekenen? En wat bedoelen

de vreemde mannen ermee dat zij het

zoontje van John kunnen gaan helpen? Hoe

zal het film eindigen?

Een spannende film over John Koestler en

zijn zoontje. Het is een film om aan te raden.

Vooral het opbouw van de film is geniaal, hoe

ze dat voor elkaar krijgen. Je krijgt vanaf de

eerste paar minuten gelijk kippenvel. Dus:

IEDEREEN MOET HEM ZIEN!

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 11


- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 12


Ik ben vegetariër, omdat ik geen dieren wil eten. Ik vind dat zielig, maar vind het ook verschrikkelijk

dat ze zo mishandeld worden. Via Wakkerdier (een stichting die opkomt voor dierenrechten) kwam

ik daar achter. Via een tijdschrift ging ik op de site (www.wakkerdier.nl) kijken. Vervolgens heb ik

het gratis actiepakket aangevraagd. Daar zat een tijdschrift over dieren, een agendasticker en een

mobielhanger in. Na alles wat ik in dat tijdschrift had gelezen, wilde ik geen vlees meer eten.

Ik ben nu ongeveer een half jaar vegetariër. In het begin was het af en toe best moeilijk om geen

vlees meer te eten, maar nu ben ik er helemaal aan gewend. Vegetarisch eten vind ik heerlijk! Dat

komt ook omdat er heel lekkere vleesvervangers zijn, zoals hamburgers, schnitzels, satéburgers

en wokblokjes (mijn favoriet). Er is zelfs vegetarisch gehakt en vegetarische worst! Ik vind het bijna

allemaal heel erg lekker.

Over Wakkerdier

Wakkerdier voert dus actie voor dierenrechten, en ze hebben al veel voor elkaar gekregen!

Bijvoorbeeld dat je geen legbatterij-eieren meer kunt kopen in de winkel. Ook is de verkoop van

blank vlees (dat is vlees van kalfjes met bloedarmoede) gestopt. En nog veel meer! Op de site van

wakkerdier staan de andere successen. Op de site staat ook hoe je zelf kunt helpen. Ik heb zelf

ook nog een paar tips voor als je diervriendelijker wilt

eten:

• Neem eens een vegetarische snack, in plaats van

vlees. Bijvoorbeeld een kaassoufflé in plaats van

een kroket. Of een keer kaas in plaats van worst.

• Eet één dag in de week helemaal vegetarisch. Dat

is heel lekker, en je helpt de dieren.

• Eet biologisch vlees. Die dieren hebben namelijk

een mooi leven gehad.

Wist je al dat..?

Hoe overleef ik vegetariër zijn?

Door: Sifra Eigenraam

Dit biggetje wil je toch niet op je bord?

- De voornaam van meneer Van der Meulen “Max” is?

- Hij daarom ook wel “Max de Muis” wordt genoemd?

- Meneer Van Diggelen nog elke week een sigaret rookt?

- Achter in lokaal 522 een kampeerplek staat?

- Vier leerlingen uit de tweede op de achterste rij bij wiskunde gingen kamperen?

- Ze daar van meneer Visser mochten blijven zitten zolang hun hoofd niet boven de tafel

uit kwam?

- Ze dit helaas niet de hele les hebben volgehouden?

- Klas 2B vliegtuigjes vouwt onder de les?

- Meneer Van den Boom de leerlingen hélpt bij het maken?

- Het speeddaten een groot succes was?

- Sommige fysiotherapeuten nu nieuwe klanten hebben?

- Meneer Philipse spontaan religieus zou worden door sommige collega’s?

- Mevrouw Dean de “Nederlandse kledingstijl” steeds meer gaat overnemen?

- Ze laatst zelfs is gesignaleerd met een rok aan?

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 13


Bye Bye My Valentine..

Door: Anoniem

Geachte meneren van de schoolleiding,

Roze hartjes, rode rozen en een verstrooide Cupido die zijn

weg zoekt door de mensenmassa.

Ja. Het is weer die tijd van het jaar. De tijd van: “ik vind jou

lief.” En van: “kusjes mij.”

Zo ook, naar uw weten, bij ons op school.

Op de 4 e verdieping staat een rode doos gevuld met zoete

briefjes en anonieme liefdesverklaringen. De doos waarvan

ik de inhoud ieder tussenuur grondig inspecteer, om te

kijken of ik dit jaar dan niet per ongeluk toch nog een

geheime aanbidder heb. Deze doos is u vast niet onbekend.

Wij weten best, tussen ons gezegd, dat ook u stiekem met heel uw hart en ziel verlangt naar zo’n

zoete rode ruiker. Die uw hart sneller laat kloppen, uw nette scheiding overeind doet staan en uw

stropdas pardoes ontknoopt.

Ieder jaar hoopt u tevergeefs weer op dat kleine geluk. Dat moment waarop uw hart een

sprongetje maakt. Maar helaas krijgt u ieder jaar dezelfde teleurstelling te verwerken, als de GGC

zijn barre tocht vervolgt naar mensen die wel geheime vrijers en stiekeme affaires hebben.

Maar mijn beste heren, er is nog hoop. Wij weten precies hoe u zich voelt.

Het was februari.

Ik had na alle jaren zonder een geheime aanbidder de hoop al aardig opgegeven.

Dus toen dat clubje rozendragers mijn klaslokaal binnen paradeerde, ging ik braaf verder met mijn

werk. Ik keek niet eens op. Mijn pen ratelde vol goede moed de derde naamval in mijn Duitse

werkboek, terwijl de GGC populaire mensen rozen gaf.

Bossen waren het. Ze werden toegezongen en gefeliciteerd en met een luid applaus onthaald. De

meisjes, die zoals ieder jaar weer een bloemenzaak konden beginnen, giechelden en lachten.

Terwijl de jongens, met hun perfect gekamde gel-coupe zoekend rondkeken naar hun eventuele

afzendsters.

Ik was nog steeds gefocust op mijn der-die-das werk. Das macht spaß! Dacht ik bij mezelf.

Toen werd plotseling mijn naam geroepen. Eerst reageerde ik niet. Ik dacht dat het een vergissing

was. Maar nadat 28 ongeduldig kijkende blikken op mij werden gericht, begon het mij te dagen. Ik

strompelde naar voren, terwijl er een gevoel van hoop in mij opbloeide. Zou het dan toch?

Eindelijk… "Lieve jij, wij wensen je nog vele gelukkige jaren als vrijgezel. Liefs, ons". Een

snaterend hoongelach steeg op uit de klas. Ik werd rood, begon te stotteren, barstte uiteindelijk in

huilen uit. Terwijl ik mij naar de WC haastte, leek het alsof mijn leven aan mij voorbij raasde. Ik, als

pukkelige kneus, uitgelachen, bespot, nooit een vriendje gehad, haal mijn examen. Ik, zielig,

veracht, in een schimmelige studentenflat. Ik, in een midlife-crisis, maar toch never been kissed.

En dan, als laatste, worden er op mijn begrafenis grapjes gemaakt door mijn altijd weer even

humoristische vrienden, over mij en mijn eeuwige maagdelijkheid en mijn immer ontbrekende

aanbidders. Dezelfde humoristische vrienden, die mij zo veel zonnejaren geleden die fantastische

roos stuurden…

Dus mijn beste heren, denkend aan de tranen van u en onszelf, stel ik u voor om dit jaar deze

valentijns-hype te skippen.

Hoogachtend,

Anoniem

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 14


Wanneer we na zes volle jaren of meer eindelijk ons examen

hebben gehaald op deze school, is het voor velen weggelegd om

naar de universiteit te gaan. We moeten ons dus nu al gaan

oriënteren van de decaan en zo veel en vaak mogelijk

universiteiten en/of hogescholen bezoeken. Zelf heb ik daar niet

zo’n zin in, want het is behoorlijk tijdrovend. Wij hebben geen

zeeën van tijd zoals die eeuwige student van vroeger. De

leerlingen en studenten hebben tegenwoordig baantjes naast hun

studies, moeten dan ook nog eens sporten, socialiseren en

jammer genoeg ook studeren. Daarom wil ik wel wat meer weten

van de eeuwige student van toen. Of mevrouw Dekker een

eeuwige student genoemd kan worden,weet ik niet, maar ze

heeft wel van 1971 t/m 1978 gestudeerd. In die 7 jaar heeft ze

van alles gedaan. Prehistorie, Russisch en archeologie,

musicologie, maar ze begon ooit met Nederlands. Ze wilde

eigenlijk liever Klassieke Talen en Letterkunde studeren, maar

dat werd haar af geraden. Ze had echter geen zin om straks

boeken te moeten lezen van ‘Jan van de Straat’ en ging al snel

kijken bij de hoorcolleges van Grieks en Latijn. Na driekwart jaar heeft ze de stoute schoenen

angetrokken en is toch Klassieke Talen en Letterkunde gaan studeren.

Mevrouw Dekker had al snel een kamer gevonden, want na 3 maanden op en neer gereisd te

hebben van Vlaardingen naar Leiden, ging ze bij een studiegenootje wonen. Daar woonde ze op

een zolder van een hospita, maar al gauw verhuisde ze naar een particulier studentenhuis. De

politie kwam haar daar vaak opzoeken om te informeren naar haar buurman. De politie en alle

inwoners van de flat wisten namelijk dat die buurman een handelaar en zakenman was. Met

andere woorden: crimineel. Maar niemand kon echt klagen, want iedereen profiteerde er wel eens

van. Zo waren er avonden dat hij zijn goederen weggaf en net als de meeste anderen nam

mevrouw Dekker de hasj graag aan en rookten ze met z’n allen stickies.

Ondanks dit alles verhuisde ze naar een studentenflat van de Stichting Studentenhuisvesting. Daar

had ze een grote kamer van drie bij vier meter en een fusiehok tot haar beschikking. Het fusiehok

bestond uit een keuken die de studenten niet opruimden en waar de kapotte eieren op de grond

bleven liggen.

Mevrouw Dekker bewoonde dit

gebouw woonde met zestien

anderen, waaronder ook meneer

Sommer. Hem leerde ze voor het

eerst kennen toen ze een sjaal vond

en meneer Sommer op de markt in

Leiden tegenkwam. Daar speelde

ongeveer de volgende dialoog zich

af:

SO: ‘Jij hebt mijn das om als ik me

niet vergis.’

DE: ‘Dat kan wel kloppen. Hier heb

je hem terug.’

Gericht op de toekomst, met oog voor het verleden

LE

DE

Door: Frederique de Graaf

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 15


Later in dit verhaal speelden ze ook samen piano. Wanneer hij een bepaald nummer van Sting

speelde, bleef hij altijd hangen in het slotloopje. Mevrouw Dekker leerde het vervolg uit haar hoofd

en snelde altijd naar de piano toe om het nummer te eindigen.

Ze leerde niet alleen meneer Sommer kennen, maar ook mevrouw Van der Lee, die dezelfde

opleiding genoot en meneer Van den Boom. Hem leerde ze kennen bij een soort

Rederijkersclubje. Dat clubje was ontstaan uit een muziekkoortje ‘Het zingende schaap’. Hoe

onnozel het klinkt, zo leuk was het ook volgens mevrouw Dekker. Dat geloof ik graag, want na elf

uur ’s avonds kwam de thee op tafel en al snel daarna de sterke dranken.

Naast het deelnemen aan deze muzikale activiteiten, heeft mevrouw Dekker ook meegedaan aan

protestacties tegen o.a. kernwapens en de metroaanleg in Amsterdam. Toen werden de

protestacties nog met paard en ruiter te lijf gegaan en moesten de studenten vluchten om niet

onder de voet te worden gelopen.

Wist je al dat..?

Waarom mevrouw Dekker aan deze protestacties heeft meegedaan,

weet ze niet meer zo goed. Dat ze mee protesteerde in Amsterdam

was, omdat ze daar een vriendje had. Wat kernwapens betreft, vraagt

ze zich ook af of ze nu ook zo fel had gereageerd als toen. Ze kijkt nu

wat minder zwart-wit dan vroeger.

Jaja, en dat alles is allemaal flink veranderd sinds die tijd, want toen

kon je net als zij nog vijf minuten na aanvang van een voorstelling

langs de kassa glippen om toch gratis te kunnen kijken. Toen was het

nog niet van belang dat leerlingen en studenten moesten werken en

onderbetaald moesten krijgen om de economie te redden. Toen was

het ook al niet opletten tijdens colleges. Het enige verschil met toen

en nu is of je het volgende jaar wel gaat redden en of je de juiste

keuzes kunt maken. Teveel gericht op de toekomst met verlangen

naar het verleden.

- Meneer van Leeuwen erg laat was met het nakijken van de filosofiedossiers van zijn

vierdeklassers?

- Meneer van Leeuwen zijn 4e klas filosofie daarom heeft getrakteerd op de verrassende

combinatie van Jodenkoeken, aardbeien uit blik en slagroom?

- Hij de overgebleven taartjes in de docentenkamer heeft geplaatst met daarbij het

briefje “voor de mooiste”.

- Mevrouw Dolman en mevrouw Van Amersfoort niet wisten hoe snel ze erbij moesten

zijn!

- Meneer Van den Boom volgend jaar graag mee wil naar het debat over geloof op het

Gomarus?

- Hij namelijk graag wat punten wil bediscussiëren met die leerlingen?

- De voornaam van meneer Bergsma “Auke” is?

- De leerlingen uit de vierde klas dit jaar op Parijsreis zouden moeten gaan?

- Deze reis echter in tweeën wordt gesplitst?

- De helft nu naar Parijs en de helft naar Berlijn gaat?

- Het Gymnasium Camphusianum een schoolmotto heeft?

- Dit “αùτοί έσµέν” (wij zijn onszelf) is?

- Sommige leerlingen dit pas na zes jaar ontdekken?

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 16


Naam: Anique Elise Willemijn van Ruiswijk.

Dochter van: Mr. Van Ruiswijk en Mevr.

Van Amersfoort.

Leeftijd: 9 (groep 6)

Hobby’s: Hockey, tekenen, schilderen

In deze rubriek interviewen we kinderen van leraren of

de leraren zelf.

Dit keer: Anique van Ruiswijk

Elean en ik gingen donderdagmiddag naar de familie Van Ruiswijk, waar we vriendelijk door vader

Van Ruiswijk en zijn dochter werden ontvangen. Nadat we even vluchtig het huis hadden

doorgekeken en een glas appelsap hadden gekregen, gingen we aan tafel zitten en begonnen we

aan het interview.

Wat vind jij er nou van dat allebei je ouders Frans geven?

eh……nou ja..ik ben het gewend. Maar eigenlijk vind ik het ook wel grappig, het is in ieder geval

een leukere taal dan Engels! –vind je? en ken je ook al een paar woordjes?-. Ja,

au revoir en merci. En ik ga ook altijd brood kopen als ik in Frankrijk op vakantie ben.

Maar dat is best wel moeilijk!

En vertellen je ouders wel eens leuke roddels over leerlingen?

Nou...*twijfelt*..soms wel, maar die ga ik niet vertellen hoor!

-wij proberen haar aan te sporen om er eentje te zeggen, maar tevergeefs, ze blijft

volhouden- Nee, echt niet! Ik zeg niks. Dat heb ik beloofd aan mijn ouders.

Oké, volgende vraag…wil je later zelf ook iets met Frans gaan doen?

Op de middelbare school wel, dan ga ik het volgen, maar ik wil er later niets mee, want ik wil iets

met mode gaan doen. – ja echt?- ja, ik heb zelf ook van die modeboeken, zal ik ze laten zien?

Natuurlijk vonden wij dat leuk, dus gingen we samen haar modepoppetjes bekijken, en

geloof ons maar, ze waren heel erg mooi!

Natuurlijk waren wij ook wel geïnteresseerd in hoe haar ouders thuis waren, dus stelden we

haar de volgende vraag:

Hoe zijn je ouders thuis? Nou, daar kregen we interessante antwoorden op…..

eh….. gewoon. We wiien wel eens samen, nou ja mama en ik dan. Papa doet nooit mee.

- en welk spelletje doen jullie dan?- vooral wii-sports. Maar ik doe het graagst Laura’s passie

topmodel. O, ja ik ga ook wel eens mee naar school! – en welke leraren vind je het aardigst?-

eh…. Die mevrouw van drama, ik weet even haar naam niet meer en natuurlijk Arno! Die geeft

me altijd vip-kaartjes en T-shirts van de zomerfeesten. Ik heb er al heel veel! Maar hij geeft ze

alleen aan mij, dus dat vind ik wel cool.

Wil je zelf nog iets leuks zeggen?

Nee, alleen maar dat ik vaste keeper ben.

Meet the Kids.. Anique van Ruiswijk

Door: Elean Schuddeboom & Marie Eline

Na deze zin stopten we met het interview en gingen nog even naar buiten om te hockeyen, maar

om kwart over vijf stapten Elean en ik op de fiets en werden we uitgezwaaid door de hele familie.

Bedankt, Anique!

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 17


- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 18


- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 19


Lerariteiten:

- ll: “Meneer, het is donderdag huiswerkvrij”

PH: “Huiswerkvrij!? Het is een complottheorie!”

- DS: “Zeg, ik vraag het nu lief, maar als het niet lukt dan klim ik op mijn bezemsteel.”

- PH: “Wie donderdag zijn grammatica niet mee heeft, vil ik hoogstpersoonlijk!”

- LE (klaagt over de spelling van 2D): “Ik krijg er een moordneiging van.”

- DE: “Dit is de tweede waarschuwing. De 3 e keer is scheepsrecht. Dat is kielhalen.” - -

- ll: “Hij is steeds misselijk en zo…”

HA: Is hij zwanger?

- ll: “KUT!”

TOA(verspreekt zich): “Bal met haar!”

- PH: “Zakken kreng!”

- PR: “Jullie gaan dit jaar naar Rome. Een aantal gaat dit jaar ook naar de zesde klas.”

- VL: “Niet in slaap vallen, hè. Anders moet je thuis vertellen dat je bij Van der Vliet hebt

geslapen.”

- ll(bij discussie): “Ik ken wel iemand die getrouwd is met een verstandelijk

gehandicapte.” PH: “Frans Bauer?!”

- DE: “Is een mp4 groter dan een mp3?”

- RU: “Ik ga een stekkertje aan jou bevestigen, zodat ik je af en toe een stroomstootje

kan geven.”

- RU: “Als jullie me nou niet willen begrijpen, moet je het gewoon zeggen.”

ll: “We willen u niet begrijpen.”

RU: “Houd je kop!”

- GR: “Ik ga echt nog een keer schieten!”

- GR (tegen jongen): “Zorg dat je je broek niet verliest.”

- VZ: “Heel erg binnenkort ja, dan ga je dood!”

- PH (over oud-collega): “Ze was pot en feministe. DIE COMBINATIE IS DODELIJK!”

- SO: “Kan het niet hebben hier, die truttenmelullen.”

- RU (tegen gehavende, aangereden leerling): “Gewoon meedoen, hè! Anders sla ik

tegen je oog!”

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 20


In deze nieuwe vaste rubriek zoeken wij vier slachtoffers die (vrijwillig) worden gefotografeerd en

op hun kleding worden beoordeeld door elkaar. Dit keer;

Mook, meneer Van den Boom, Ricardo en Mitra.

BO; Je ziet dat die onderbouw nog niet zo blij is als leerlingen

in de bovenbouw kunnen zijn.

Ricardo; Basic, maar stylish. Ze kijkt wel lief.

Mitra; Mooi haar en leuke schoenen.

Ricardo; Ik vind haar haar echt vet! Ik hou op zich niet van Uggs,

maar bij haar staan ze wel leuk.

Mitra; Ze ziet er over het algemeen leuk uit, maar wel een

beetje dezelfde kleuren.

Ricardo; Wel een beetje weinig kleur

BO; Beetje somber, Mook! In de klas lach je voortdurend.

Ricardo; Het is wel jammer dat ik de tekst niet kan lezen

door haar haar. De gekleurde letters maken het een leuk geheel.

Mitra; Ze mag wel een opvallender truitje of blousje aantrekken.

Ricardo; Ik vind haar wel wat grijzig.

BO; Probeer eens een Oosters gewaad, dat zou je heel

goed staan!

Anoniempje; Waarom loopt de helft van de school met die

afschuwelijke uggs. Mijn moonboots zijn mooier!

Meneer van

den Boom

(Docent)

Stylish verantwoord

Door: Jolijne Klein & Frederique de Graaf

Mook (2 e klas)

Ricardo; Een echte docent klassieke talen.

Mook; Typisch iets wat een leraar zou dragen, haha.

Mitra; Hij ziet er een beetje gewoontjes uit, maar hij is dan ook wel

een leraar.

Mook; Dat oranje blouseje dat net boven zijn trui uitkomt, staat

trouwens heel leuk.

Ricardo; Zijn gekleurde blousje maakt het helemaal af.

Mook; Zijn broek staat leuk bij zijn trui.

Mitra; Mooie combinatie van kleuren.

Mook; De kleuren passen bij elkaar.

Ricardo; Zijn schoenen maken het helemaal af.

Mook; Hij heeft wel bergschoenen aan…

Ricardo; Niet erg opvallend.

Mook; Hij heeft wel vaak ongeveer hetzelfde aan.

Mitra; Hij mag van mij wel een keer een spijkerbroek aantrekken

i.p.v. een linnen of stoffen broek.

Mook; Lekker makkelijk uitziende kleding. Zijn bril maakt het

helemaal af!

Ricardo; Ik vind echt dat u een leuke bril heeft.

Mook; Zijn kleding maakt hem jonger… (Wel twee weken.)

Ricardo; Echt een weerspiegeling van zijn persoonlijkheid.

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 21


Mook; Hij doet me denken aan Chuck (Gossip Girl). Ja, zijn

kledingstyle is echt ‘Chuckig’.

Mitra; Leuke schoenen, matcht mooi met zijn stropdas.

Mook; Zijn schoenen zijn leeeuk! Zijn stropdas past goed bij zijn

schoenen.

BO; Alles lekker los; stropdas, overhemd, schoenflap: deze jongen

legt zich (nog) niet graag vast!

Mook; Zijn blouse zit lekker nonchalant. Zijn pose past bij zijn

kledingstyle.

Mitra; Zijn broek is wel leuk, maar wel een beetje saai.

Mook; Zijn broek hangt gelukkig niet tot zijn knieën.

BO; Laat zich ook niet door keurslijven de wet voorschrijven!

Mook; Alles matcht met elkaar.

Mitra; Leuk, opvallend horloge.

Mook; Zijn kledingstyle valt wel op. Het is niet zo standaard.

Mitra; Hij mag wel een giletje over zijn overhemd aan. Dat is de

finishing touch bij zijn look.

BO; ‘Neem mij zoals ik ben’ en ‘Laat me vrij.’

Mitra, 4e

Ricardo, 5 e

Ricardo; I like her hair!

Mook; Lekker casual. Haar sjaal valt meteen op, echt leuk!

Ricardo; Het wit is mooi in combinatie met de rest. Leuk detail

dat het bovenste knoopje dicht is.

BO; Leuk dat ze zich zo vereenzelvigt met de lesstof bij Latijn.

Thisbe verliest haar sluier.

Mook; Heel leuk gecombineerd met het witte blouseje.

Ricardo; Haar laarzen zijn vet lelijk.

Mook; Ik vind haar laarzen alleen niet zo leuk.

Ricardo; Leuke accessoires, die sjaal en armband. De sjaal zelf

is sowieso vet.

Mook; Ze laat haar vestje lekker opvallen. Haar armbandje valt

wel een beetje buiten. Haar sjaal heeft leuke printjes.

Ricardo; Haar broek heeft een mooie kleur.

Mook; Het past wel bij haar vind ik. Is het trouwens niet wat

koud?

Ricardo; Mooie kleurencombinatie. Hier is echt over nagedacht.

BO; Hopelijk houdt hier de parallel op, het zou sneu zijn

voor Simon als hij hetzelfde lot onderging als Pyramus!

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 22


Geachte leden van de GDC,

Maar dat betekent niet:

Dat ik mijn ogen sluit voor onrecht en verdriet

Dat de wereld het maar uitzoekt zonder mij

dat ik niet open sta, ik draag graag mijn steentje bij.

Zo luidde het refrein van het lied van “de

artiesten met een hart”, volgens mij geldt dit

lied niet alleen voor de tsunami, maar ook

voor de aardbeving in Haïti.

Deze aardbeving kan niet zomaar langs je

heen zijn gegaan, vooral niet aan de GDC.

Er werd een hele avond een programma

uitgezonden door Nederland 1, RTL en SBS.

Er was zelfs een heus voorprogramma bij De

wereld draait door, waar mensen voor 100

euro, als hun bingonummer getrokken werd,

een act mochten doen.

Niet alle acts waren even geslaagd, onder

andere de act waarin luid werd gezongen,

dat Nederland aan de top stond. (Bij deze act moest ik erg lachen, eerlijk gezegd, want in mijn idee

was de gedachte erachter; Haïti staat beneden aan de ladder en Nederland aan de top.)

Ook was er een jongetje, dat uit Haïti kwam en als enige langer dan 30 seconden mocht zingen in

het programma. Carice van Houten en Kane zongen het nummer “No Surrender”.

Jammer genoeg deed onze Goede Doelen Commissie niet mee aan de “Help Haïti hype”. Ik had

toch wel verwacht dat er een ander themabroodje aan zou komen: een broodje Haïti in plaats van

een broodje Kenia.

Eigenlijk ben ik op dat punt best wel teleurgesteld in de GDC, wat toch echt voor de Goede Doelen

Commissie staat. Doelen, wat meervoud is, waaruit ik kan opmaken dat er ook meerdere doelen

gesteund zouden kunnen worden, maar dat was niet het geval. Er kwam geen themabroodje, zelfs

geen andere actie. Ik snap best dat jullie proberen de 10.000 euro te halen, jullie doel, maar ik

geloof best dat die honderd of tweehonderd euro (ik zou niet weten hoeveel jullie ophalen met die

broodjesactie) naar een ander doel kunnen gaan.

Zoals het lied voorschrijft; “dat ik niet opensta, ik draag graag mijn steentje bij”, maar dat was denk

niet het geval.

In mijn opinie zouden de kinderen in Kenia best het geld voor hun potloden ,voor één keer, aan de

mensen in Haïti willen geven.

Terwijl ik dit schrijf, weet ik al dat Haïti niet meer in het nieuws zal zijn, maar toch denk ik dat Haïti

nog niet helemaal is opgebouwd. Ik denk, dat de mensen daar nog best wat kunnen gebruiken, al

is 200 euro een druppel op een gloeiende plaat, alle druppels samen vormen een volle emmer.

(wat een schitterend cliché)

Ik roep de GDC op hun naam eer aan te doen, en toch ook de mensen in Haïti wat steun te geven

in deze moeilijke tijd.

Hoogachtend,

Daan de Jager

Geachte leden van de GDC

Door: Daan de Jager

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 23


Sjalalie, Sjalaneeeee..!

Door: Robbin Hoogendoorn

“Sjalalie Sjalala, Sjalalie Sjalala, ik krijg het niet uit m’n kop”

En dat is nu net een van de grote struikelblokken van het nummer

Sjalalie, Ik ben verliefd waarmee Nederland ergens in mei

vertegenwoordigd moet worden op het Eurovision Songcontest in

Oslo tussen al het Oost-Blok muziek geweld. Al weken is het volop in

de media: de catfights tussen coach Corry Konings en haar Bratzbarbiepop

Marlous. De meningen van het Nederlandse volk zijn erg

verdeeld over het door VADER ABRAHAM geschreven nummer…

Terwijl ik dit schrijf, is de winnaar nog niet bekend. Wat is er vanavond tijdens de show zoal langs

gekomen? Een niet ABN pratende/zingende VMBO-kapster, een Volendamtype met een nep

negerkoor achter hem, een damesgroepje gehuld in kleurrijke Cool Cat kleding dat iets té veel op

Lady Gaga wil lijken, een nog niet ontdekte tweelingzus van Monique Smit en dan de eerder

genoemde Marlous, ik snap NIET waarom zanger Rinus met haar onder de douche wil…!?!?

Er is een ding dat ze allemaal gemeen hebben: ze zingen allemaal hetzelfde verschrikkelijke

‘volkse TROS muziekfeest op het plein’ nummer. Ik ben reuze benieuwd wie er als ‘minst slechte’

uit de bus gaat komen…

AAAAAAAAAAAAAAAAAARRRRRRRRRRRGGGGGGGGGGGHHHHHHHHH!!!!!!

En dit zeg ik voordat de winnaar bekend is geworden. Het damesgroepje is nog in de race en ook

het draaiorgelnummer van Sieneke. En wat doet Vader Abraham? Hij wil gaan kiezen via KOP OF

MUNT… IK KAN WEL JANKEN!!!

Bovenstaande geschreven in een hysterische opwelling.

Het is de 17-jarige Sieneke geworden die Nederland gaat vertegenwoordigen in Oslo. Europa,

maak uw borst maar nat voor dit megatalent. Haar krachtige performence, stijvolle uitstraling,

loepzuivere stem en het meesterlijke arrangement gaan ervoor zorgen dat Nederland na - ik weet

niet hoeveel jaar - het festival weer gaat winnen! Kick some ass!

Wist je al dat..?

- Meneer den Uijl nog steeds een beetje “One of us” is?

- Hij ons namelijk blindelings vertrouwt?

- Toen wij hem vertelden dat er een leerling achter de deur stond en hij deze voor de

grap hard moest opendoen, hij dit ook deed?

- Hij er vervolgens achter kwam dat er geen leerling achter de deur stond, maar een

kale schilder?

- Zijn hoofd erg rood kan worden?

- Mevrouw Rademakers en Mevrouw Dekker op Google Maps te vinden zijn? (zie Blz.

30)

- Het 4 e klas debatteam zich het beste mag noemen van Gorinchem?

- Dit team namelijk het jeugdplatform debat gewonnen heeft?

- Meneer Ruitenbeek 27 fouten had in het dictee?

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 24


In de winkels wordt je er tegenwoordig bijna mee doodgegooid. Een vrij ‘normaal’ product als

chocolade, chips, kaas of brood hoort er vandaag de dag niet meer bij als er geen versie van

geproduceerd is met een ‘exclusieve’ smaak, de een nog merkwaardiger dan de ander. SPartacus’

testteam kocht een aantal van zulk ‘combivreten’ en gaf daarover een vakkundig advies!

Croky Sate €0,79

De Verpakking: ‘Een beetje

goedkoop door dat

papegaaitje’

De Smaak:

Maakt dit ons

gelukkig?

‘Dit smaakt naar

bami pangang en

heb ik al 100 keer

op bij de chinees’ ‘

Dit is lekker bij

bami, niet in

combinatie met

chips.’

‘Niet erg, het

confronteert me

ermee dat ik nog

nooit in China ben

geweest.’

Misselijkheidsgraad: ‘Dat dan weer niet,

wel heel erg pittig.’

In combinatie met

koffie/thee

Mening van

buitenaf:

‘Ielw!’

‘Smaakt naar

zompige

satéstokjes’

‘Ik ga het niet eens

proberen..’

Meneer Gerards

houdt het bij zijn

appeltje.

Lay’s Honey &

Mustard Limited

Edition €0,99

‘Het maakt me

ontzettend vrolijk.’

‘Dat honingplaatje

stond ook op de

verpakking van mijn

haarverf.’

‘Honing? Mosterd?

Dit is een soort rare

combinatie van

paprika,

cheese/union en

bolognese.’

‘Erg lekker dit!’

‘Zwembadfriet!’

‘De chips niet zo, de

verpakking wel heel

erg!’

‘Ik ben nog misselijk

van de Sate, ik pas

bij deze…’

‘Bah bah, Het zure

van kots! Dit is echt

HEEL vies!’

Asters favoriet.

SPartacus’ Testpanel

Olv. Frieda, Aster, Cato & Robbin

Shuttles €1,04

‘Raar dat het van

Verkade is, die hebben

toch alleen koekjes?’

‘Vaatwastabletten van

de Aldi.’

‘Oeh wat een droge

hap is dit.’

‘Het zijn een beetje

wannabe tucs,

allemaal net niet.’

‘O, dit vind ik lekker,

met kaas en die pitjes.’

’21 calorien per

dingetje!?!?!?’

‘Zelfmoordneigingen!’

‘Oude-mensen

crackers!’

‘Valt dan weer reuze

mee, je kunt er best

veel van op.. Al denk ik

dat je dat niet eens

wilt…’

‘Verrassend!

Gigantisch lekker is

dit!’

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 25


Bastogne Duo Nippon €0,95 AH Vanille cakjes Milka Daime €0,89

€1,35

€1,55

‘Weer zo goedkoop’ ‘Wat een goedkope, ‘Niet heel er ‘Wat leuk die paarse

‘Waarom staat het er verpakking. Lijkt bijzonder, gewoon koe, lijkt me heerlijk.’

in het Frans op?, alsof het regelrecht saai. Al ziet het er ‘Hoe maak je deze

geeft zo’n leer uit een Poolse wel heel lekker uit.’ verpakking in

gevoel!’

supermarkt komt!’

hemelsnaam open?

‘Die naam ook,

Voor intelligente

Nippon!?’

mensen...’

‘Dit verpest heel erg ‘No comment.’ ‘Dit voelt als een ‘Hoe misselijk ik ook

de bastogne!’ ‘Zouden veel siliconenborst!’ ben, chocolade gaat

‘Ik zou er wel 100 op mensen dit kopen?’ ‘Ken je die Auping er altijd in. En die

kunnen.’

‘Een hele grote matrassen?’ caramelstukjes erin

‘Dat duo gebeuren kotssmaak door die ‘Klontjes, stukjes, zijn echt ontzettend

voegt helemaal niets rijstdingetjes.’ korreltjes, iewl!’ lekker!’

toe.’

‘Ben ik nu de enige

die het lekker vind?’

‘Ik krijg er een ‘Ik heb er na 1 hap al ‘Grote drang om voor ‘Ja, we hebben het

sinterklaas déja-vu helemaal genoeg een trein te beste voor het

van, want het ruikt van.’

springen!’

laatste bewaard!’

naar spijs.’

‘Nippon.. Mijn

‘Alsof er een engeltje

puberale gedachten

gaan ergens anders

naar uit.’

over je tong piest..!’

‘Maakt je niet erg ‘Kots en kots ‘Een grote

-

misselijk.’

misselijk.’

kleefmassa in je

‘Ik haat nippon vanuit mond.’

het diepste van mijn ‘Gewoon totaal niet

hart.’

lekker.’

‘Ben heel misselijk,

maar ik heb dan ook

al vijf soorten koek

en chips op.’

‘Een echt koffieleut ‘Zijn we niet eens - ‘Mmmmm!’

koekje, erg lekker.’ gaan proberen.’

Mevrouw Meeuwse Nick neemt een hap, Voor mensen met De absolute nummer

had honger, dus dit spuugt het

een woonwagen en 1! Gaat er altijd in,

ging er wel in, lekker vervolgens in de een klein keffertje. hoe misselijk je ook

zoet.

prullenbak uit.

bent.

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 26


Ll

GGC

Valentijns

Gala ♥ ♥ ♥

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 27


Vincent, er kwam mij een gerucht ter ore over jou,

je was geschorst? Vertel…

Tsja… Het begon met de introductie van TeleTop in

de mediatheek.

Ja! Even voor de onwetenden onder ons – zoals

ik… wat is dat nou precies?

Het is een soort online community voor onze school,

zodat leraren makkelijk dingen naar leerlingen kunnen

sturen. Wij zagen het nut daar niet van in, er werden

eigenlijk meer voor de lol wat dingen rond gestuurd,

en nou ja… toen werden er dus wat grappige dingen

in berichtjes gezet.

Maar je kan dus heel makkelijk naar iedereen een bericht sturen?

Ja, je kan heel de school een bericht sturen als je dat wil. Wij waren met wat vrienden wat

websites met ‘niet helemaal goede inhoud’ naar elkaar aan het sturen. En toen werd één zo’n

bericht dus ook naar heel de school gestuurd.

En… wat stond er in dat bericht?

Een website…

Alleen een website...?

Eehm... nou ja, om het aantrekkelijk te maken hadden we de naam van meneer Sommer erbij

vermeld, dat het een vakantiefoto van hem was. Maar we hadden het blijkbaar dus ook per

ongeluk naar leraren gestuurd, want meneer Hurkmans kwam erachter, en toen werd ik dus één

vrijdagmiddag geschorst.

Aha! Heftig.. Dankjewel!

Minuutje met.. Vincent Fokker

Door: Hanna van Vliet

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 28


Horoscoop

Door: Jolijne Klein

Ram - 21 maart tot 20 april

Binnenkort krijg je een enorme steenpuist. Niet, maar dan ook NIET, uit te knijpen!

Helaas voor jou, maar vermaak voor anderen. Als je slim bent, blijf je in je bedje

liggen, want al je vrienden zullen zich tegen je keren. Wie wil er nou om gaan met

iemand met zo´n… laat maar.

Jouw eigenschappen: Energiek – Onzeker – Vurig – Gepassioneerd

Stier - 21 april tot 20 mei

Waar ben je mee bezig? Je hele leven bestaat uit één grote rotzooi. Je kamer, je

huiswerk, je veel te lege cijferkaart, je broodtrommel, je bestanden op de computer,

je Itunes-bibliotheek, je HOOFD. De sterren staan niet echt gunstig voor je de

komende tijd als het gaat om orde. Maar je kan er altijd tegenin gaan… Als je nog

langer zo rond blijft lopen, loopt het helaas voor jou slecht met je af.

Jouw eigenschappen: Evenwichtig – Meegaand – Geduldig - Doorzetter

Tweelingen - 21 mei tot 21 juni

Heb je een konijn? Och, arm kindje. Het einde is nabij. Och, arm beestje. Wat een

afschuwelijke dood is dat ding toegewenst. Koop maar vast een kip, die zal langer

meegaan. Maar niet eentje met bruine veren, want die zal ontsnappen.

Jouw eigenschappen: Leergierig – Reislustig – Nieuwsgierig – Speels

Kreeft - 22 juni tot 22 juli

Ga eens wat anders doen dan alleen maar op de bank hangen. Bijvoorbeeld: ga op

de bank hangen met Ben&Jerry’s. Erg aan te bevelen, goed voor de lijn en ook nog

eens een heerlijk tijdverdrijf. Omdat je het waard bent.

Jouw eigenschappen: Gevoelig – Opmerkzaam – behoefte aan zekerheid

Leeuw - 23 juli tot 22 augustus

Je hebt het licht gezien! Een verdere horoscooponzin is voor jou niet meer nodig.

Jouw eigenschappen: Sterke persoonlijkheid – Aanwezig – Gevoelig – Trots

Maagd - 23 augustus tot 22 september

Binnenkort zal je een groot, verborgen talent van jezelf ontdekken. Het zal iets te

maken hebben met kokosnoten, lantaarnpalen en bosapen. Let wel op je schoenen,

want die zijn deze maand in groot gevaar.

Jouw eigenschappen: Leergierig – Ordelijk – Precies – Sociaal

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 29


Weegschaal - 23 september tot 23 oktober

Een droom is niet iets waar je jezelf in moet verliezen. Je kunt er naar streven,

maar je moet er niet naar leven. Jij begint dat wel steeds meer te doen. Dus wees

slim, en zet die geweldige droom uit je hoofd! Hij zal toch nooit waar worden, want

je bent het niet waard.

Jouw eigenschappen: Warm – Gevoelig – Wilskracht – Harmonieus

Schorpioen - 24 oktober tot 21 november

Zet je huiswerk nou toch maar een keer op een lager pitje (of de gedachte aan al

het huiswerk dat je zou moeten maken) en maak wat tijd voor andere dingen vrij.

Ga een rondje hardlopen, schilderen, Tokio Hotel luisteren of zoek een andere

leuke hobby. Veel plezier ermee.

Jouw eigenschappen: Trots – Gevoelig – Temperamentvol – Loyaal

Boogschutter - 22 november tot 21 december

Wil je soms weer ruzie met je ouders? Stop met die mobiel, want je rekening komt

weer erg hoog in de cijfertjes te staan. Je kunt beter de huistelefoon pakken, dit

merken ze toch niet zo snel. En op school maak je ook niet echt vrienden door heel

de tijd een irritant klikgeluidje te veroorzaken.

Jouw eigenschappen: Positief ingesteld – Opgewekt – Nieuwsgierig – Energiek

Steenbok - 22 december tot 19 januari

Ben je wel verantwoordelijk bezig? Probeer wat voorzichtiger te zijn en denk wat

meer na over dingen voordat je ze doet. Dit zal je veel problemen besparen. Want

wat eerst nog heel klein lijkt, zal uitdraaien op een enorm fiasco. Lieg niet, want

daar ben je slecht in.

Jouw eigenschappen: Praktisch – Realistisch – Ambitieus – Trots

Waterman - 20 januari tot 18 februari

Pas op met wat je doet, want alles zal mislukken. Je bent gedoemd en het einde is

nabij. Alles wordt één flop en – ja.

Jouw eigenschappen: Krachtig – Vrij van geest – Nieuwsgierig - Standvastig

Vissen - 19 februari tot 20 maart

Visje, visje, in het water. Visje, visje, in de sloot. Letterlijk. Pas op waar je fietst! Voor

je het weet, lig je erin met een mond vol kroos. Niet echt lekker. Vooral niet nu het

vriest. Kleed je er dus vast op; toch maar dat afschuwelijke regenpak dat je vader je

heeft aangesmeerd.

Jouw eigenschappen: Gevoelig – Begripvol – Sociaal

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 30


Lerariteiten:

- KK (over ak repetitie): “Doe dan maar een boven zij aanzicht.”

ll'en: “Wat is dat?”

KK: “Oh weet ik veel, het klonk wel leuk.”

- DE (tegen drie vrouwelijke leerlingen in de collegezaal): “De drie Gratiën mogen nu

wel naar voren komen hoor.”

- VL: “Ik vind deze belachelijke uitleg meer geschikt voor doven en slechthorenden.”

- ML (tegen een leerling): “Wil je ook kleuterjuf worden? Dan moet je eerst naar een

heel dure school. Daar Klassieke Talen gaan studeren. En dan hier op school les gaan

geven.”

- DE: “Ik vind meneer Van den Boom zo leuk hé! Daar kan je gewoon tegen zeggen:

‘Schiet eens op, homo!’.”

- VZ: “Ik naai jullie allemaal!”

- ll: “Kut!” LN: “Pardon?”

ll: “Kut Kut!”

LN: “Dat is bij deze bloemen niet geheel relevant.”

- LF: “Jullie mogen nu even wat voor jullie zelf gaan doen. Alles. Als jullie maar

zachtjes praten, zingen, lachen, vechten, bewonderen..”

- DG: “En dat is de Pissebed. En voor de mensen die dat niet leuk vinden, is het de

Urineledikant.”

- AM (over het woord ‘heuresement’): “GROOOTE BLIJ!!”

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 31


- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 32


Afscheid van de hoofdredactie

Door: Sanne de Bruijne & Enny van Beest

Het is alweer bijna een jaar geleden dat Kristella,

Manon en Tine vroegen wie de nieuwe

hoofdredactie wilde gaan vormen. Wij hadden er

wel interesse in. Het leek ons leuk om met de

SPartacus aan de slag te gaan. Nu is er alweer

een jaar voorbij gegaan. In de tussentijd is er veel

veranderd aan de SPartacus, zoals een andere

vormgeving, alles in kleur, nieuwe rubrieken en

veel nieuwe redactieleden. Helaas moeten we nu

alweer afscheid nemen. We geven het stokje door

aan Robbin, Marlies en Fréderique. We hebben er

alle vertrouwen in dat zij de SPartacus nog mooier

en interessanter kunnen maken samen met de

redactie!

Sanne: Het was erg gaaf om met z’n tweetjes een hele redactie te sturen en te helpen een

schoolkrant in elkaar te zetten. Af en toe was het even hard doorwerken, maar als je er zo naar

terugkijkt ben ik blij dat we eraan zijn begonnen. Het gaf echt een kick om te zien hoe iedereen in

school de SPartacus aan het lezen was na het uitdelen en om met elkaar een toffe schoolredactie

te vormen! Redactieleden, ik vond het erg gezellig en tof om met jullie te vergaderen en de

SPartacus te maken!☺

Enny: Als een verlegen meisje begon ik aan mijn taak als hoofdredactie. Nu, een jaar later, zit hier

een tevreden, zelfverzekerder mens. Hoofdredactie van de SPartacus zijn, was erg leerzaam. Ik

heb geleerd dat communicatie erg belangrijk is om iets met zo’n grote groep voor elkaar te krijgen.

Ik heb geleerd om tegen een beetje kritiek te kunnen, niemand is immers perfect. Maar naast het

leerzame was het vooral erg leuk! Mooi was het, om klassen binnen te gaan met een stapel

SPartacussen in je hand en door gejuich ontvangen te worden. Geweldig was het, om een

heleboel leuke mensen te leren kennen waar je anders nooit mee om zou zijn gegaan! De

SPartacusredactie is een geweldige groep enthousiaste leerlingen. Ik hoop dan ook dat ze hun

best blijven doen om er elke keer weer wat moois van te maken!

Onze dank gaat uit naar mevrouw Daniëls, want achter de schermen kijkt zij elke keer weer de

stukken na op spel- en grammaticafouten. (Alleen deze niet, dus excuses als er wat in zit!) Ze hielp

ons altijd met haar ideeën en Nederlandse inzicht!

Ook willen we graag alle redactieleden bedanken voor hun geschreven stukjes, hun ideeën,

creativiteit, inspiratie en tips. We wensen jullie veel plezier en gezelligheid met de nieuwe

hoofdredactie Robbin, Marlies en Fréderique!!!

Groetjes,

Sanne en Enny!

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 - 33


De Redactie!

In deze rubriek kom je door middel van een centrale vraag, een stelling of uitspraak meer te weten

over een aantal personen achter de artikelen. Zo houdt de schrijver van de Love- Calculator ook nog

van andere dingen dan liefdeskoppels testen en kunnen de hoofdredac-trices veel meer dat een

krant in elkaar zetten!

‘Waarom moeten de huidige groep 8’ers

wel/niet naar onze school komen?’

Sander Nederveen:

Natuurlijk moeten groep 8'ers niet voor

onze school moeten kiezen, dan

plukken zij de kantine en de

automaten voor onze neus leeg!

Enny van Beest:

Wij zijn een kleinschalige school, daar

passen die kleine mensen perfect

tussen!

Daan de Jager:

Mensen moeten naar deze school

gaan, als ze van sauna's houden, want

dat geldt wel voor deze school in de

zomer, het is soms net de

zwaluwhoeve!

Fréderique de Graaf:

Nee, want ik struikel altijd over hen en

daar word ik nooit zo vrolijk van..

- SPartacus, jaargang 5, editie 3, Maart 2010 -

Cato Montijn:

Ze moeten zeker naar onze school

komen. omdat wij de allertofste

schoolkrant van de heeeeeele wereld

hebben!

Freek Braken:

Absoluut niet, de school wordt steeds

grootschaliger en het niveau daalt

steeds harder.

Tobias Wouters:

Ik vind dat ze alleen mogen komen na

het slagen van de ik-ben-geenirritante-brugger-test!

Wouter Ronteltrap:

Groep achters moeten naar onze

school komen, omdat je alleen bij ons

bezopen kan worden op

schoolfeesten!

Robbin Hoogendoorn:

Laten we maar een jaartje geen

nieuwe brugklassers toelaten, kan ik

eindelijk weer eens zonder tegen

iedereen op te lopen door de gangen

lopen!

Marieke van Veen:

Dit is gewoon een superleuke,

vetkoele, relaxte, kleinschalige, op

hoog niveau school. Alleen weten wij

dat nog niet..

Overige Redactieleden:

Marlies Augustijn, Jolijne Klein, Sanne de Bruijne, Arjan Freije, Lotte Spaans, Cato

Hameete, Glenn van Driel, Kayleigh de Groot, Merve Hasdemir, Aster van Laere, Frieda

Barnhard, Elean Schuddeboom, Sifra Eigenraam, Marie-Eline, Lorik Rexhepi/


Heb jij ook een foto die een plekje op de SPartacus waard is?

Mail hem dan naar spartacus_camphusianum@hotmail.com

Gymnasium Camphusianum ● www.schoolkrantspartacus.hyves.nl

Kopij: spartacus.camphusianum@hotmail.com

More magazines by this user
Similar magazines