Prachtige Parels - Stichting Voorkom!

voorkom.nl

Prachtige Parels - Stichting Voorkom!

P R A C H T I G E P A R E L S

EX

VERSLAAFDEN

VERTELLEN

HUN

LEVENSVERHAAL


P R A C H T I G E P A R E L S

J I J K U N T H E T A N D E R S D O E N

2 Stichting Voorkom!

Postbus 91

3990 DB Houten

Je hebt deze brochure in handen gekregen,

omdat je voorlichting hebt gehad over verslaving of

ons ergens anders bent tegen gekomen. Deze brochure

We hopen dat deze verhalen je zullen raken. Ze

laten zien dat er hoop is, hoe beroerd je leven er

ook aan toe is. Ze laten ook zien dat het gebruik van

3

Telefoon:

[030] 637 3144

Fax:

bevat prachtige verhalen van ex-verslaafden. Je leest

hoe ze verslaafd zijn geraakt, wat dat met hun leven

verslavende middelen geen onschuldig spelletje is.

Niemand kiest ervoor verslaafd te raken. Toch kwamen

[030] 634 0706

heeft gedaan en hoe ze er weer uit gekomen zijn. deze ex-verslaafden er op een dag achter dat ze niet

STEPHAN

E-mail:

stichting@voorkom.nl

Maak kennis met Stephan, Karina, Edgar, Bram, Jos,

Marco en Mark. Wat een ander leven hebben ze nu,

meer zonder drank of drugs konden en niet meer

zomaar konden stoppen met gebruiken.

Het was leuk, tot er doden gingen vallen ···················· 4

KARINA

Ik ben verslavingsgevoelig ······························· 10

EDGAR

Mijn vader zei tegen mij: ’Je stelt niets voor’ ················ 13

Web:

www.voorkom.nl

www.voorkom.nl/jongeren

Giro 1609 147

Bank 3289 232 99

©2012 HOUTEN

Stichting Voorkom!

prachtige parels zijn het. Maar veelal dragen zij merkbaar

de gevolgen van hun verslaving met zich mee.

We zijn blij met deze uitgave. En blij zijn we ook

met onze ervaringsdeskundigen. Zij gebruiken hun

verleden ten positieve om op scholen en in gevangenissen

te vertellen over hun leven. In de hoop dat

Jij kunt het anders doen. Jij kunt kiezen voor

een verslavingsvrij leven. Loop je tegen problemen

aan rond het gebruik van verslavende middelen? Zoek

dan iemand met wie je kunt praten. Dat kan bijvoorbeeld

anoniem via onze chat, zie www.voorkom.nl/

jongeren.

Vanwege privacy- en

veiligheidsredenen zijn

veel namen weggelaten of

gefingeerd.

BRAM

Ik verkocht een kilo stophoest voor 35.000 gulden ··········· 16

JOS

Ik dacht dat cocaïne mij rust zou geven, maar ik werd paranoia · 22

MARCO

Ik was 29 en leefde als een kluizenaar ····················· 25

MARK

Ik leefde als een parasiet ································ 28

Fotografie:

Frans van Lieshout

Fotografie, Eindhoven

Tekst:

Henk Stoorvogel, Zwolle

Eindredactie:

Judith Heijstekvan

Grootheest, Houten

Vormgeving:

HBG Design bv Reclame,

Nieuwegein

Druk:

Drukkerij de Waal bv,

Sommelsdijk

jongeren zelf de keuze maken

om niet in een leven

van verslaving terecht te

komen. Keer op keer blijkt

hoeveel indruk hun verhalen

maken op scholen.

STICHTING VOORKOM!

Theo van der Sluijs, directeur

www.voorkom.nl


S T E P H A N Het was leuk, tot er doden gingen vallen

Het was een zwoele zomeravond. Ik zat in mijn staande Pick Up Truck gedragen en weggevoerd.

4

onderbroek op de bank van mijn luxueuze huis in

Manizales, Colombia. Mijn bodyguards hadden hun

Ik bracht een hoogst oncomfortabele nacht

in het koffieveld door. Ik werd lek geprikt door

5

dienst er op zitten en waren huiswaarts gegaan. muskieten, gebeten door ongedierte en kreeg

Opeens schrok ik op. Ik hoorde gefluit, maar het steeds meer last van mijn gewonde hand. Na wat

was niet van een vogel, dat wist ik meteen. Er was een eeuwigheid leek te duren vertrokken de man-

geen tijd om na te denken. Aarzeling zou dodelijk nen met gedimde lichten. Ik slaakte een zucht van

zijn. Ik greep mijn .38 pistool, dat zoals altijd verlichting, maar bleef voor de zekerheid tot het

binnen handbereik lag. Terwijl ik overeind sprong,

vuurde ik tweemaal in het plafond. Een fractie van

ochtendgloren in de modder liggen.

een seconde later stond de eerste ontvoerder in

Een neusje voor pillen

de deuropening. Hij had een groot hoofd met een Ik had het nu wel gezien in Colombia. De

brede snor, een dikke buik en sierlijke cowboylaar- drugshandel zorgde voor meer geld dan ik kon

zen aan. Voordat hij zijn pistool op mij kon richten opmaken, maar mijn opzichtige feestjes met veel

had ik hem twee keer in zijn buik geschoten. Ik cocaïne, hoertjes en tuig hadden teveel aandacht

dook achter de bank en kroop door de keuken naar getrokken. Rijke buitenlanders ontvoeren was voor

buiten. Eenmaal buiten gekomen zette ik het op veel Colombianen een welkome bron van inkom-

een lopen en sprong over een hek, een koffiestruisten. De grond werd me te heet onder de voeten en

kenveld in. Door de adrenaline had ik niet eens ik verhuisde terug naar Nederland. Mijn contacten

door dat mijn hand door een dikke pin in het hek met enkele Colombiaanse drugskartels hield ik

werd doorboord. Vanuit mijn schuilplaats zag ik echter aan.

dat vijf mannen het huis omsingeld hadden, naar Eenmaal terug in Nederland stortte ik me op

binnen renden en met hun wapens in de aanslag de synthetische drugs: amfetamine, XTC, speed.

weer naar buiten kwamen. Het hele terrein rondom Ik was goed in organiseren en stampte een eigen

het huis werd doorzocht. Het zware lichaam van de laboratorium uit de grond. Ik had een neusje voor

neergeschoten Colombiaan werd naar een gereed pillen en ontwierp tal van nieuwe pepmiddelen. De


zaken gingen goed. Vanuit Colombia was ik betrok- mijn zeventiende, richtte zich op de kas van een

en een hoofd vol kennis over de handel in drugs. Met de neus naar voren stortte de helikopter naar

ken bij het transporteren van hasj en cocaïne. In bouwonderneming. Zo stoned als een kanarie

Sinds mijn contacten met de Colombianen en beneden en explodeerde op het binnenplein. Ron

Nederland had ik mijn eigen fabriekjes, waar zoveel racete ik samen met Fred, een drugsmaatje, op

mijn eigen drugslaboratorium had ik aan geld geen ging in vlammen op.

pillen werden geproduceerd dat vorkheftrucks af en een gestolen motor met een geleend pistool naar

gebrek. Ik hoefde geen overvallen meer te plegen Danny was de volgende die omkwam. Hij was

6

aan reden. Het geld kwam niet met bakken, maar

met containers tegelijk binnen.

het bedrijfspand. Zwaaiend met het pistool stapte

ik paniekerig het kantoor binnen. Ik schreeuwde

om in mijn onverzadigbare honger naar cocaïne en

heroïne te voorzien. Alles ging me voor de wind en

mijn wapenbroeder en mijn maatje. We waren

onafscheidelijk, behalve die keer toen hij met zijn

7

Dat geld kwam me goed van pas, omdat ik zelf doodsbedreigingen en begon in het wilde weg te

ik voelde me een hele mijnheer.

vriendin in Madrid was. Hij zag de aanstormende

ook al jaren verknocht was aan de verdovende mid- schieten. Twee mensen werden geraakt, één in zijn

Tot de doden gingen vallen.

auto te laat en werd doodgereden. Zijn lichaam

delen. Van jongs af aan wilde ik erbij horen. Mijn been en één in zijn arm. Fred en ik namen de kassa

ving de klap voor zijn vriendin op. Diezelfde dag

ouders hadden vier kinderen en ik had het gevoel mee, kochten drugs en werden enkele dagen later

Verloren vrienden

ontkwam ik ternauwernood aan een moordaanslag

dat mijn broertjes en zusje het altijd beter deden opgepakt.

Fred, mijn maatje van de eerste overval, was in Mexico.

dan ik. Ik hunkerde naar de genegenheid van mijn

de eerste. De heroïne maakte hem kapot. Talloze Drie kameraden kwamen om, door zelfmoord,

vader. In de praktijk was ik echter de enige van

Wraak

malen probeerde hij af te kicken, maar het lukte ongeluk en moord. Ik zat stuk en begon steeds

de vier kinderen die regelmatig een flink pak slaag Na bijna een jaar brommen kwam ik weer

hem niet. Hij legde zijn laatste pak heroïne op meer drugs te gebruiken. Mijn overtollige gebruik

Sinds mijn

dertiende was ik

elke dag onder

invloed van

kreeg.

Vanaf mijn achtste begon ik te stelen. Mijn

vader kwam dronken thuis en kon zijn verdiende

geld toch niet tellen. Van de buitgemaakte guldens

kocht ik snoep, dat ik vervolgens uitdeelde aan

vrij, verslaafder dan ooit en vastbesloten wraak te

nemen op de samenleving. In de gevangenis had

ik Ron leren kennen en wij besloten ons geluk te

beproeven als bankovervallers. Een half jaar lang

teisterden we de bankfilialen in Hilversum en om-

de keukentafel van zijn ouders en schreef ze een

briefje: ‘Sorry pa en ma… Hier kan ik niet van winnen.

Ik hou van jullie. Fred.’

Op de snelweg liep hij een tegemoetkomende

vrachtwagen tegemoet. Ze moesten hem met een

gaf mij het idee dat ik onaantastbaar was. Toen

een grote drugshandelaar uit Limburg vijfentwintig

kilo pillen extra van mij eiste, was mijn antwoord

dan ook: ‘Zeg maar tegen hem dat hij vijfentwintig

dildo’s in zijn reet kan douwen.’

drugs geweest. vriendjes. Op mijn twaalfde begon ik uit stoeriggeving met ons brute optreden. Daarna kwamen we

plamuurmes van het asfalt schrapen. Fredje, mijn

Ik had een heid te roken en vanaf mijn dertiende ging ik weer vast te zitten, ditmaal bijna zeven jaar.

maat.

Machteloos en afhankelijk

handvol moordaanslagen

overleefd. Al

mijn vrienden

waren dood.

Mijn leven was

regelmatig naar het café. Van het Voorbereidend

Wetenschappelijk Onderwijs (VWO) zakte ik terug

naar de Lagere Technische School (LTS). Toen ik

vijftien was kreeg ik van een negentienjarige kameraad

mijn eerste cocaïne en heroïne. Vanaf dag één

was ik verslaafd.

Mijn eerste drugsgebruik bekostigde ik met

Tussen mijn 18e en 25e zat ik vooral in de

gevangenis. Aan de ene kant vond ik het verschrikkelijk,

want ik wilde léven: vrouwen versieren,

drugs gebruiken en feesten. Tijdens deze lange

jaren werd echter ook de basis gelegd voor mijn

criminele carrière. Ik leerde grote jongens kennen

en werd getraind in de kneepjes van het vak. Toen

Ron was mijn tweede kameraad die stierf. Ik

had hem gevraagd om Hernando, een bevriende

Colombiaanse drugsbaron die in de Geerhorst vast

zat, met een helikopter van het binnenplein op te

pikken. Ron volgde lessen tot helikopterpiloot en

voerde mijn wens uit. Hij stal een Robinson R22

Beta, vloog naar de Geerhorst, maar raakte bij de

Dat was niet zo’n handige opmerking, want nu

was de grote drugshandelaar echt boos. Ik zette

een prijs op zijn hoofd, maar hij zette een hogere

prijs op mijn hoofd. Beiden gaven we hetzelfde

doodseskader de opdracht om de ander om te leggen.

Twee keer ontsnapte ik op het nippertje aan

de dood en ik koos eieren voor mijn geld. Ik sloeg

een chaos.

stelen en overvallen. Mijn eerste overval, op ik op mijn 25e vrij kwam, had ik een groot netwerk

poging tot landen met zijn staart een lichtmast. op de vlucht.


Ik was altijd onderweg, slapend in hotels, bij Langzaam kwam ik weer in contact met mijn

belandde, vielen verschillende zaken snel op hun afkickprogramma. Ik ontdekte dat Jezus Christus

vrienden of in mijn buitenhuis in België. Tijdens gevoel. Ik durfde toe te geven dat ik bang was en

plek.

voor mijn gewelddadige en chaotische leven

een routinecontrole liep ik tegen de lamp. Dood- wanhopig op zoek naar geluk. Wanneer was ik het

De eerste stap die ik in het programma moest gestorven was en dat hij mij van binnenuit wilde

moe van het vluchten biechtte ik op wie ik was. gelukkigst geweest? De periode in de gevangenis

zetten was: ‘Erken dat je machteloos bent tegen- veranderen. Ik besloot zijn hulp in te roepen en

8

Opgetogen stopte de politie mij achter slot en

grendel.

kwam weer naar boven. Eerst was ik daarover verbaasd.

Dat was toch een tijd van drugs, dikdoenerij

over de drugs.’ Eerder had ik mezelf altijd voorgehouden

dat ik niet verslaafd was, of in ieder

gaf mijn leven over aan hem. Ik zei tegen Jezus:

‘Vanaf nu mag u het zeggen in mijn leven. Wilt u

9

In de gevangenis kreeg ik eindelijk rust om en geweld? Plotseling besefte ik waarom ik zo

geval zelf mijn verslaving kon beëindigen. Nu zag mij vrij maken van de macht van de drugs en wilt u

na te denken. Wat hadden de afgelopen jaren mij positief terugkeek op die tijd: ik had toentertijd

ik echter in dat dit kletspraat was en dat ik niets mij een nieuw leven geven?’

gebracht? In gedachten liet ik de verschillende regelmatig bezoek gekregen van een man die mij

in te brengen had tegen de drugs. Ik bevond mij Ik had een nieuw innerlijk, maar zakelijk ge-

personen de revue passeren: Fred, Ron, Danny… en allerlei zaken uitlegde over de Bijbel.

volledig in de macht van het witte poeder en had zien nog wel een heleboel losse eindjes. Ik moest

daarna waren er nog vele doden gevolgd, collega- Ik had nooit zoveel met God of de Bijbel

hulp nodig. De tweede stap in het programma me bij de rechter verantwoorden voor mijn daden,

handelaars, bodyguards. Sommige kende ik nauwe- gehad, maar de inhoud van de Bijbel had wel een

luidde: ‘Erken dat alleen een hogere macht je gees- maakte een einde aan de drugsoorlog door al mijn

lijks. De drugs maakten dat ik leefde in een roes kalmerende werking op mijn gemoed gehad. Toen

telijk gezond kan maken.’ Ik vóelde de opluchting. schulden te betalen en het doodseskader de prijs

en ongevoelig was. Wat wilde ik met mijn leven? ik enkele weken later in een afkickprogramma

Natuurlijk! Ik kón het zelf niet en ik hóefde het op mijn hoofd te voldoen en werkte intensief aan

Wanneer ik op deze weg doorging zou ik zelf ook

zelf ook niet te doen. Een hogere macht moest mij vernieuwde karakterpatronen.

spoedig tussen zes planken eindigen. Ik bevond me

vrijzetten van de zuiging van de drugs. Ik dacht

Vijfentwintig jaar ben ik verslaafd geweest en

op een, letterlijk, doodlopend spoor.

terug aan de gevangenisuren die ik met Bijbelstu- het is een wonder dat ik nog leef. Ik kon mezelf

Ik kwam tot de conclusie dat ik hulp nodig

die had doorgebracht en de weldadige werking die er onmogelijk toe zetten om van de drugs af te

had. De afgelopen jaren had ik mezelf talloze ma-

de God van de Bijbel daarin blijkbaar op mij had blijven. Jezus Christus heeft mijn leven veranderd.

len voorgehouden dat ik mijn leven weer op de rit

uitgeoefend. De keuze voor een hogere macht was Ik mag nu sinds enkele jaren werken bij Stichting

kon krijgen. Als ik dat echt wilde, zou ik een paar

dan ook snel gemaakt: dat moest de God van de Voorkom! en wil niets liever dan jonge mensen

zaken dusdanig aan kunnen passen dat ik vrij kwam

Bijbel zijn.

helpen uit de klauwen van de drugs en drank te

van de drugs en de onderwereld en een normaal

blijven. En voor diegenen die de strijd tegen de

bestaan op kon bouwen. Nu realiseerde ik mij dat

Verandering van binnenuit

verslaving hebben verloren geldt: er is een hogere

dit een denkfout was. Ik had mezelf al die jaren

Opnieuw begon ik me in de Bijbel te verdie- macht die jou kan bevrijden!

voor de gek gehouden. Sinds mijn dertiende was ik

elke dag onder invloed van drugs geweest. Ik had

een handvol moordaanslagen overleefd. Al mijn

vrienden waren dood. Mijn leven was een chaos.

pen, daarin begeleid door de counselors van het


K A R I N A Ik ben verslavingsgevoelig

Soms droom ik dat ik stiekem met de trein mijn ouders moest bewijzen dat ik evenveel waard

10

naar Dordrecht ga om een pijpje coke te roken.

Wanneer ik dan terugkom bij ons huisje zit de deur

was als zij. Toen ik naar een nieuwe school ging

vond ik geen aansluiting bij de andere leerlingen.

11

op slot en kan ik nergens de sleutel vinden. Peter, Ik werd niet gepest, maar genegeerd. Ik voelde

mijn man, en Ferry en Sem, onze zoons, staan ach- me doodongelukkig en was blij dat ik met een stel

ter het raam en zeggen: ‘Nee, je komt er niet meer hardrockers lol kon trappen. Met hen begon ik te

in. Je bent te laat. Je hebt iets verkeerds gedaan. blowen en te drinken.

Het is klaar.’

Binnen twee jaar was ik zwaar verslaafd en

Dat zijn mijn ergste nachtmerries. Ik wil mijn belandde ik in een afkickkliniek. Ik werd verliefd

gezin voor geen goud missen. Ik haal mijn plezier op een oudere jongen, die daar ook zat om af

nu uit kleine dingen: met de jongens naar de te kicken. Relaties waren verboden, dus liepen

speeltuin gaan of kleren kopen in de stad. Ik ben we weg en begonnen een cokerelatie. Het begon

nog steeds wel verslavingsgevoelig; ik moet op- met viermaal een halve gram per week, voor ons

passen met alcohol drinken, maar bijvoorbeeld ook tweeën. Al snel gebruikten we vijf gram per dag.

met schoonmaken of computerspelletjes spelen. We stalen als raven, zetten snelkraken, wisten alle

Ik kan overal in doorslaan en vind het moeilijk om helers in Dordrecht te vinden en lieten mensen in

grenzen te stellen.

ruil voor drugs in ons huis wonen.

Genegeerd

Dat zijn de gevolgen van een jarenlange

drugsverslaving. Cocaïne en heroïne, wit en bruin,

hebben mij aan de afgrond gebracht. Op mijn

vijftiende begon ik drugs te gebruiken en wijn te

drinken. Ik was in een keurig gezin opgegroeid,

als tweede van vier kinderen. Mijn oudere zus was

een voorbeeldig meisje. Ik had het gevoel dat ik

Gevolgen

Onze levensstijl had veel nare bijkomstigheden.

Soms werden we opgepakt, soms in elkaar

geslagen en soms werd ik misbruikt. Het hoorde

er allemaal bij. Ik at of dronk nauwelijks meer, we

werden onze flat uitgezet en meer dan een jaar

zwierf ik over straat.

Op een dag was ik in Rotterdam, aan de Kei-


E D G A R

leweg, om wat heroïne te halen en kwam een oude was deze man een alcoholist, met een agressieve

vriendin tegen die daar nu werkte als hoertje. We dronk. Hij sloeg mij bont en blauw, helemaal toen

hadden samen gebruikt en het gezellig gehad in wij er na vier maanden achter kwamen dat ik zwan-

ons flatje. Nu liep ze daar verdwaasd rond, vel over ger was. Toen de weeën al begonnen waren, liet hij

12

been, met een tandeloze mond en een gerimpelde

huid. Ik staarde haar aan alsof ik een geest-

mij zelfs in de verloskamer van het ziekenhuis alle

hoeken van de kamer zien. Hij was op mijn buik

13

verschijning zag. Wat was er met mijn vriendin aan het inschoppen toen er een verpleegster bin-

gebeurd? En wat was er met mij zelf aan de hand?

De drugs maakte mij ziek. Letterlijk. De heronenkwam

die onmiddellijk hulp haalde.

ine maakte dat ik me ellendig voelde. Ik zweette, Eindelijk weer huilen

had overal jeuk en voelde me permanent zwaar

Met mijn pasgeboren baby trok ik in bij mijn

grieperig. Doordat ik uitgedroogd was, viel ik vaak ouders. De verwekker van mijn kindje kreeg een

flauw. Ik woog nog maar 36 kilo.

straatverbod. Langzaam keerde de rust in mijn

Ik leerde een man kennen bij wie ik in mocht leven terug. Ik kreeg een eigen huisje en veel

trekken en raakte zwanger. Naast drugsverslaafde hulp van professionals. Bij een Alpha-cursus die

werd georganiseerd door de Meerkerk mocht je een

steen aan de voet van een kruis neerleggen, om

zo symbolisch je problemen bij Jezus te brengen.

Ik voelde dat ik dat moest doen, maar ik durfde

Mijn ergste

niet. Ik wachtte tot iedereen weg was en heb toen

nachtmerrie is

een steen gepakt en die bij het kruis neergelegd.

dat ik weer ga

gebruiken en

mijn gezin kwijt

raak. Ik haal

mijn geluk nu

uit kleine

Toen ik dat deed brak er iets. Ik begon te huilen

en kon niet meer stoppen. Tien jaar lang had ik

niet gehuild, maar nu kwam alles naar buiten. Twee

uur lang stroomden de tranen. Dat was een hele

opluchting. Vanaf dat moment was er van binnen

iets veranderd. Ik wist dat ik er niet meer alleen

voor stond. Jezus was bij mij. Hij zou mij helpen in

dingen.

mijn nieuwe leven.

Mijn vader

zei tegen

mij:

‘Je stelt

niets voor’


Curaçao is mijn geboorteland. Zon, zee en en vond het moeilijk me aan te passen. Ik begon

beden. Zelf moest ik niets van God hebben, tot een maaltijden. De rust, reinheid en regelmaat werkten

strand kenmerken dit idyllische eiland, toch was joints te roken, alcohol te drinken en werd een

neef me opzocht en vroeg of hij voor me mocht weldadig. Ik raakte los van de drank, drugs en seks

mijn kindertijd allesbehalve vredig.

onhandelbare vechtersbaas. Ik versleet een hele

bidden. Dat gebed maakte veel emotie bij me los en ervoer een steeds diepere band met God. Ik

Mijn vader had een spaaragenda, daarin hield rits scholen en bracht steeds meer tijd door met

en deed me besluiten om deel te nemen aan het leerde dat God van mij houdt als een Vader. Mijn

14

hij mijn overtredingen bij. Zaterdag was betaaldag.

Dan moest ik op bed gaan liggen en dan begon hij

foute vrienden.

Via de softdrugs belandde ik bij de harddrugs

afkickprogramma van Victory Outreach, in Rotterdam.

Ik moest meedraaien in een strak regime. Om

hemelse Vader houdt geen spaaragenda bij om mij

te straffen voor mijn fouten en tekortkomingen.

15

te slaan. Met een stuk hout. Tot mijn billen bloed- en toen ging het snel bergafwaarts met me. Ik

zes uur ging de wekker. We kregen les uit de Bijbel, Jezus is voor mijn fouten gestorven aan het kruis.

den. En mijn benen.

verdiende mijn drugsgeld vooral als gigolo en later

hadden huishoudelijke taken en aten eenvoudige Nu mag ik leven met een schone lei!

Nooit kreeg ik positieve aandacht van mijn als pooier. Een motorbende gaf me status en veilig-

vader. Wanneer ik met judo verloor beet hij me toe: heid. We hadden onze stamtafel in een kroeg in

‘Je bent helemaal niks, joh. Je stelt niets voor.’ Rotterdam. Wanneer er iemand met stropdas het

Toen ik aan tafel een keer een boekje van mijn establishment betrad, sneden we de das af en hin-

zus afpakte, gaf mijn pa me een rechtse hoek. Met gen die als scalp bij onze imposante verzameling.

Mijn hemelse

Vader houdt

geen spaaragenda

bij om mij te

stoel en al klapte ik op de grond.

Naar Nederland

Regelmatig dronk mijn vader te veel, dan

moest ik extra op mijn tellen passen. Ik sloop door

Van God los

Ik schaam me het meest voor de vijf jaar dat

ik op straat leefde. Ik was helemaal van God los.

Agressie, geweld, diefstal en berovingen liepen als

straffen voor het huis, voelde me ongewenst en een buiten- een rode draad door mijn leven. Eén keer heb ik

mijn fouten en beentje. Op mijn twaalfde werd mijn vader op bewust iemand zijn benen gebroken. Wanneer ik

tekortkomingen. straat doodgereden, door een dronken buurman die mezelf aan de Keileweg liet zien werd ik door een

Jezus is voor

mijn fouten

gestorven aan

het kruis. Nu

mag ik leven

diezelfde dag was vrijgekomen uit een gevangenisstraf

voor een zelfde soort vergrijp. Tot op de dag

van vandaag ruik ik de alcohol wanneer ik aan mijn

vader denk.

Nu mijn vader weg was lag de wereld voor me

open. Mijn moeder verhuisde met de kinderen naar

arrestatieteam opgepakt. Ik werd hardhandig in de

cel gegooid en moest cold turkey afkicken. Kotsend

kroop ik over de luchtplaats, maar er werd geen

dokter bij gehaald. Ze pakten me extra hard aan

omdat ik weigerde mijn strafzaken te bekennen.

met een schone Nederland en we belandden in een arbeiderswo-

Rust, reinheid en regelmaat

lei!

ninkje in Rotterdam-Zuid. Ik voelde me ontheemd Mijn moeder heeft haar hele leven voor mij ge


B R A M

‘Oewawoewaw ugh ugh’, riepen mijn vriendjes van een vriendje schoot ik een passerende dame

en ik terwijl we met onze pijl en boog het Chinese in haar achterwerk, we struinden cafés af op zoek

restaurant binnen renden. We hadden een veren- naar een slokje bier en stalen op twaalfjarige leeftooi

op ons hoofd en vervaarlijk uitziende verfstretijd auto’s of vrachtwagens die we deftig sturend

16

pen op ons gezicht. De restaurantbezoekers keken

verrast op. De eigenaar, een kleine Chinees met

naar de andere kant van de stad chauffeerden. Achtervolgende

politie waren we normaal gesproken te

17

een vlassig snorretje, hief zijn handen ten hemel slim af door weg te duiken in de wirwar van nauwe

en probeerde zo snel hij kon van achter de toon- steegjes in de Rosse Buurt.

bank naar ons toe te rennen. Snel pakte ik een pijl, Bij ons thuis was iedereen in de ban van de

legde aan en schoot op de eigenaar. Mijn vriendjes alcohol. Mijn vader nam Jan en alleman vanuit de

Ik verkocht

richtten hun pijlen op het nu gillende publiek. Een

vrouw werd in haar arm geraakt, een man in zijn

been. Mijn pijl miste de eigenaar op een haar na

kroeg mee naar huis. Regelmatig werd ik midden

in de nacht wakker gemaakt en gedwongen op de

grond te gaan liggen, zodat een dronken vriendje

een kilo stophoest

en bleef trillend in het houten paneel achter de

toonbank steken. De pijlen waren voorzien van de

van mijn vader in mijn ledikant kon liggen. De

vloer was ijskoud en het dunne dekentje kon me

voor 35.000 gulden

vlijmscherpe punten van dartpijltjes die we in een

speelgoedwinkel gejat hadden. Mensen doken weg

onder hun tafels, borden eten en bierglazen vielen

niet warm houden. Rillend van de kou was ik

getuige van wilde vrijpartijen van wildvreemde

dronken mannen en vrouwen, in mijn bed.

op de grond en stoelen kletterden achterover. De Op een nacht had mijn vader een kerel vanuit

chaos en paniek waren compleet. We hieven onze het café meegenomen. Beiden sliepen luid snur-

strijdkreet nogmaals aan, schoten een paar laatste kend hun roes uit in het bed van mijn ouders. De

pijlen af en renden joelend naar buiten.

vreemdeling had maar één been en was voor zijn

mobiliteit afhankelijk van een kunstbeen. Voor het

Pietje Bel

slapen gaan had de man zijn kunstbeen afgedaan

Een belhamel was ik, en de Amsterdamse Jor- en onder het bed gelegd. Mijn broers daagden

daan was mijn pretpark. Elke dag bedacht ik nieuw mij uit door te zeggen dat ik dat kunstbeen niet

kattenkwaad, samen met mijn kameraadjes. Fikkie weg durfde te pakken. Dat liet ik me geen twee

stoken, snoep gappen en mensen treiteren hadden keer zeggen. Ik sloop op mijn buik naar het bed,

wij tot kunst verheven. Met het luchtdrukpistool pakte het kunstbeen, liep naar buiten en smeet


het ijzeren geval in de gracht. Mijn broers gierden gulden, doordat ik de kopers deed geloven dat het

stens zoveel uit. Aan drugs. Ik gebruikte alles wat Ik vertelde Fanny dat we een kilo topcoke gingen

het uit en ik glom van trots. Toen de vreemdeling samengeperste hasj was.

er te vinden was en leek wel op een wandelende gappen en dat zij mijn aanwijzingen precies moest

’s ochtends hoognodig naar het toilet moest, kon Ook legde ik me samen met een maatje toe

apotheek. Crack, cocaïne, heroïne, hasj, XTC, opvolgen. Zij stemde er in toe om met me mee te

hij zijn kunstbeen nergens vinden. Nijdig besloot op het ripdealen. Mijn kameraad verkocht een

speed, valium, serestaforte, oxazepam, perefatine, gaan, dus vulde ik het tasje met veertigduizend

18

hij daarop het bed, waar mijn vader nog in lag, dan

maar als po te gebruiken.

partij (echte) drugs aan toeristen in een bepaalde

hotelkamer. Tien minuten na de verkoop stampte

amfetamine, spuiten, roken, slikken, basen, je kon

het zo gek niet bedenken of ik was er bedreven

gulden, waarvan het grootste deel nep was. Ik

pakte mijn 9 millimeter Beretta, liet Fanny zich op

19

Het was een mooie stunt, maar wel een die ik dan met een pistool de kamer binnen en eiste

in. De verdovende middelen werden gebruikt in haar mooist aankleden, deed haar gouden ringetjes

mij duur kwam te staan. Mijn vader was woest en alle verdovende middelen weer op. Zo konden we

combinatie met eindeloze hoeveelheden alcohol, om en nam haar mee naar de tussenpersoon, in

alle vingers wezen naar mij. Ik kreeg er genadeloos dezelfde drugs tientallen keren verkopen.

in het bijzijn van steeds wisselende vrouwen. Op Amsterdam-Oost.

hard van langs met de riem en kon dagen niet meer Ik maakte op deze manier natuurlijk veel

mijn zevenentwintigste was ik verslaafd aan drank, Trots liet ik de tussenpersoon het schouder-

Ik zakte op mijn lopen of op mijn rug liggen.

vijanden. Tientallen keren heb ik bedrogen Span-

drugs en seks.

tasje vol geld zien. De dealer stonk er in en haalde

knieën en als in

een lichtflits zag

ik mezelf in relatie

tot de

werkelijkheid.

Meesteroplichter

Al snel kreeg ik het etiket ‘onhandelbaar’ en

werd ik uit huis geplaatst. Steevast liep ik uit de

inrichtingen weg, terug naar Amsterdam. Daar, in

de Jordaan, hoorde ik thuis. Naarmate ik ouder

jaarden, Duitsers of Engelsen achter me aan gehad.

Meestal kon ik wel ontkomen. Eén keer ging het

goed fout. Toen kregen vier Italianen me in een

steegje te pakken. Ik werd met een boksbeugel

onder handen genomen en lag wekenlang op bed,

met gapende wonden in mijn gezicht. Dat incident

Op een dag kreeg ik een grammetje Boliviaanse

coke van een dealer. De man was een

tussenpersoon van één van de grote drugshandelaren

in Amsterdam. In alle rust basete ik de coke

en was volledig verkocht. Dit was van absolute

topkwaliteit. Ik vroeg de tussenpersoon of ik een

de kilo coke. Nadat ik de coke getest had, pakte ik

mijn Beretta en richtte de loop op de geschrokken

verkoper. ‘Niet doen, Bram!’, riep hij me toe. Ik

beet hem toe dat hij de deur moest open maken en

ons geen strobreed in de weg mocht leggen. Fanny

en ik renden het trappenhuis af en vluchtten naar

‘Oohh’, zei ik. werd, veranderde het kattenkwaad in dealen en heeft me blijvende gehoorschade opgeleverd.

kilo kon kopen. De man keek me argwanend aan. buiten. Op veilige afstand gaf ik Fanny de raad om

‘Wacht eens criminaliteit. Ik ontwikkelde hierin mijn eigen

‘Dat is 40.000 gulden. Zoveel geld heb jij helemaal de komende periode ergens onder te duiken, want

even. Zit de specialiteit, namelijk het oplichten van mensen.

Een toverkilo Boliviaanse coke

niet.’ Ik verzekerde hem dat het geld geen pro- de grond zou nu heet onder onze voeten worden.

wereld zo in

elkaar? Draait

het niet alleen

om mij? Is er

een liefdevolle

God die een plan

Amsterdam wordt overspoeld door buitenlanders

die zich tegoed willen doen aan drank, drugs en

seks. Veel van die toeristen voelen zich toch wat

onwennig in de bijenkorf van de Amsterdamse binnenstad

en zijn eenvoudig te grazen te nemen. Ik

sloeg een kilo stophoest fijn en verkocht het voor

35.000 gulden als een kilo heroïne. Maizena liet

Het leek me verstandig voortaan door het

leven te gaan met bodyguards: Oortje, een gewichtheffer

die ervan hield zijn spieren te showen

en Joey, een uit de kluiten gewassen knul die

ook nog eens erg slim was. Met Oortje en Joey in

mijn kielzog paradeerde ik door de Warmoesstraat,

behangen met gouden kettingen, op zoek naar een

bleem was en sprak af de coke de volgende dag bij

hem thuis op te halen. De man had gelijk, ik was

platzak, maar vastbesloten deze toverkilo niet te

laten lopen. Van mijn pa leende ik 7.000 gulden.

Aangezien ik hem na een geslaagde ripdeal vaak

liet delen in de winst was het geen probleem om

in tijden van nood bij hem aan te kloppen. Via

Op de vlucht

De coke verstopte ik tussen de vieze onderbroeken

in een oude wasmachine in mijn ouderlijk

huis, waar ik zelf ook bleef slapen. Dat leek me wel

zo verstandig. Met een grijns op mijn gezicht viel

ik in slaap. Had ik die grote drugsmijnheer en zijn

heeft met mijn ik doorgaan voor cocaïne, peper voor heroïne. Ik volgend slachtoffer van mijn gladde praatjes.

een kennis regelde ik 33.000 gulden nepgeld. Ik suffe tussenpersoon mooi te grazen genomen.

leven?’

verhandelde zelfs een keer een baksteen voor 3.500 We verdienden veel geld, maar gaven min-

jatte een mooi tasje en regelde een hoertje, Fanny. Rond een uur of twee ’s nachts werd de deur


ingetrapt. Ik was onmiddellijk klaar wakker en tervolgers af te schudden. Amsterdam was nog niet

Overspoeld door vrede en liefde

tronen. Soms viel ik terug. Soms rende ik weg van

sprong uit bed. Ik stoof de gang in, waar ik mijn klaar met Brammetje.

Op een dag, toen ik rustig een kopje koffie zat God en mijn nieuwe vrienden. Maar de herinnering

vader zag staan, in zijn lange onderbroek. Zijn han-

te drinken in De Cleft, vroegen Willem en enkele aan deze ervaring bracht me steeds weer terug op

den had hij in de lucht gestoken en op de grond Koffiebar De Cleft

andere mensen of ze voor mij mochten bidden. het rechte pad. Die momenten, daar in De Cleft,

20

vormde zich een klein plasje.

Ik dook terug, mijn kamer in, sprong door het

Ik verlegde mijn werkterrein naar andere

steden en werd een draaideurcrimineel. Diefstallen

Verbaasd keek ik Willem aan. ‘Bidden? Nu? Hier?’

Willem hield echter vol en ik gaf toe. Ik had mijn

had ik iets gezien, iets ervaren, wat ik voor geen

goud kwijt wilde raken. De verandering van mijn

21

raam en glipte via verschillende daken weg. Enkele met geweld, berovingen, drugshandel en verboden

leven lang van alles uitgeprobeerd, dit kon er ook leven zette door en ik weet het zeker: ‘God is een

dagen later hoorde ik dat de tussenpersoon voor wapenbezit zorgden dat ik om de haverklap met

wel bij. Zeven, acht mensen kwamen om me heen God van wonderen. Hij bestaat. Hij heeft ingegre-

zijn misser had geboet; ze vonden hem, van boven de politie in aanraking kwam. Elke keer kreeg ik

staan en begonnen te bidden. Plotseling voelde ik pen in mijn leven en heeft de banden van mijn

tot onder opengesneden. Ook Fanny moest haar enkele weken tot enkele maanden gevangenisstraf.

golven van vrede en liefde over me heen komen. verslavingen losgemaakt.’

hulp aan mij duur bekopen. Ik heb haar nooit weer Afkicken lukte niet. Eenmaal uit de gevangenis

Twintig jaar lang was ik verslaafd geweest, maar

gezien.

kon ik de verleiding om een vers getapt biertje te

ik ervoer hoe zware, donkere stromen van vuil en

Ik hield me enkele weken schuil en toen ik drinken niet weerstaan en de alcohol zette de deur

gif uit mijn lichaam gespoeld werden. Ik had geen

dacht dat de storm wel weer was geluwd keerde ik open voor een bolletje wit. En een bolletje bruin.

flauw idee wat er met me gebeurde, maar ik wist

terug naar huis. Enkele dagen na mijn terugkeer En voor ik het wist was ik weer terug bij af.

wel dat dit echt was. Hier was ik al die tijd naar

werd ik opgehaald door een oude kameraad. Hij

Mijn ommekeer begon toen ik in aanraking

op zoek geweest. Ik keek mijn broer en de andere

vroeg of ik een eindje met hem wilde gaan rijden kwam met Floyd McClung, een prediker die werk-

bidders aan en zag met hoeveel intensiteit en rust

in zijn nieuwe BMW. Ik liep met hem naar zijn auto zaam was in De Cleft, een koffiebar van Jeugd met

zij God vroegen om in mijn leven in te grijpen. Ik

en zag een zak coke op de bijrijderstoel liggen. Dat een Opdracht in Amsterdam. Mijn broer, Willem,

zakte op mijn knieën en als in een lichtflits zag ik

zou een fijn ritje worden! Ik stapte in en de BMW was jarenlang verslaafd geweest aan drank en seks

mezelf in relatie tot de werkelijkheid. ‘Oohh’, zei

stoof weg. Ik keek in de achteruitkijkspiegel en zag en verdiende de kost als pooier. Door zijn nieuwe

ik. ‘Wacht eens even. Zit de wereld zo in elkaar?

dat we door een busje met onguur uitziende types vriendschap met Floyd was hij echter als een blad

Draait het niet alleen om mij? Hoef ik niet langer

gevolgd werden. Ik was in de val gelokt en op weg aan de boom omgeslagen. Opeens sprak Willem

te vechten? Is er een liefdevolle God die een plan

naar mijn dood.

over Jezus en hoe hij mensenlevens kon vernieu-

heeft met mijn leven?’ Ik smeekte: ‘Here God,

Toen de BMW in een bocht enigszins vaart wen. Ik lachte er om, maar was tegelijkertijd erg

kom alstublieft in mijn hart.’ En toen kwamen de

minderde, opende ik de deur en sprong uit de nieuwsgierig. Talloze malen had ik geprobeerd te

tranen.

wagen. Ik rolde over de straat, slaagde er in op breken met de drugs en de drank, maar het was me

Deze ervaring was het begin van een gloed-

te krabbelen en zette het op een lopen. Na een nooit gelukt. Zou er een hogere macht zijn die mij

nieuw leven. Ik was niet van de ene op de andere

uitputtende achtervolging lukte het me mijn ach- kon bevrijden?

dag vrij van mijn verslavingen en oude gedragspa


J O S

Ik dacht dat cocaïne mij rust zou geven,

maar ik werd paranoia

22 23

Het begon op een zonnige, doordeweekse dag.

Er was geen wolkje aan de lucht en ik was niet

opgestaan met het idee dat deze dag mijn leven

voorgoed zou veranderen. De deurbel ging en ik

slofte naar de gang. Ik opende de deur en keek in

het grijnzende gezicht van een kennisje. ‘Ik heb

wat voor je’, was zijn eenvoudige mededeling.

We deden een bakkie en met een samenzweerderig

gezicht haalde hij een klein pakje wit poeder

tevoorschijn. Ik wist meteen dat het cocaïne was,

die kennis had ik in het uitgaansleven opgedaan.

‘Dit is wat jij nodig hebt, Jos’, zei mijn kennis.

‘Probeer het maar eens.’ Ik trapte er met open ogen

in en was verkocht.

Een onbewaakt ogenblik

Hoe kon ik zo stom zijn? Ik had een lieve

vrouw, schatten van kinderen en een goede baan.

Er waren geen problemen, ik zat niet in de onderwereld

en ik was er niet naar op zoek. Op een dag

stond de drugs op mijn stoep en ik viel als een

blok. Natuurlijk, ik had vanaf mijn derde levensjaar

gerookt. Ik hield wel van een flesje Bacardi. Of

twee. Als stoere stratenmaker kon ik wat alcohol

wel hanteren en rookte ik als een ketter. Maar

drugs had ik altijd verafschuwd. De mensen die

drugs gebruikten, zag ik als losers. Talloze stapavonden

had ik de verleiding kunnen weerstaan.

Maar nu, op klaarlichte dag, op een onbewaakt

ogenblik, tuinde ik er in.

Ik was op zoek naar rust, dat wel. Ik was een

opgefokt baasje, kon uit mijn slof schieten om

het minste of geringste. Wanneer de koffie op was

kromp mijn vrouw ineen, bang voor de uitbrander

die haar te wachten stond. Als de zaken niet zo

liepen als ik me had voorgesteld, ging ik door het

lint. Innerlijke vrede, daar verlangde ik naar.

De cocaïne bracht me wat ik zocht.

Ik voelde me ontspannen en in staat de wereld

op betere wijze tegemoet te treden. Het was ook

maar een heel klein beetje coke, toch? Ik kon stoppen

wanneer ik wilde. Dacht ik.

Langs de rand van de afgrond

Binnen de kortste keren was ik verslaafd.

Zolang er cocaïne in huis was kon ik niet slapen.

Eerst moest ik alles wegsnuiven. Of mijn kinderen

het zagen of niet interesseerde me niet. De eerste


M A R C O

maanden kon ik de drugs bekostigen met mijn loon dat Rini niet?’ ‘Klopt. Dat is mijn man’, antwoordde

en door mijn spulletjes en auto te verkopen. Daar- Judith opgewekt. Ik schudde Rini de hand en kon

na zocht ik mijn toevlucht in de wietkweek. Dat mijn ogen niet geloven. Wat zag hij er gezond uit!

leverde veel geld op. Hoe meer geld ik verdiende, Hij straalde gewoon en zijn huid had een mooie

24

hoe meer ik gebruikte.

De cocaïne bracht me aan de afgrond. Ik ver-

bruine kleur. Wat was er met Rini gebeurd? Ik

kende hem als uitgeteerde, afgeleefde heroïnever-

25

loor mijn baan en raakte in de Wet Arbeids Ongeslaafde. Minstens vijfentwintig jaar was hij aan de

schiktheid (WAO). Ik dacht dat de drugs mij vrede drugs geweest en nu was hij bijna onherkenbaar

bracht, maar ik werd paranoia. Ik kocht een pistool veranderd. ‘Dat komt allemaal door Jezus’, ver-

en liep alleen nog maar gewapend over straat. klaarde Rini met een lach. Stikjaloers staarde ik

Wanneer de wind wat struikjes deed bewegen Rini aan. Hij moest me in de maling nemen. Hoe

had ik mijn wapen al op scherp gezet en stond ik kon iemand zó ten goede veranderen?

klaar om het bosje te doorzeven. Ik verwaarloosde We praatten wat over koetjes en kalfjes, tot

mezelf. Mijn dochters moesten beddengoed, waar Rini opeens voorstelde: ‘Zal ik voor je bidden?

ik maanden achtereen op had geslapen, komen ver- Vertel maar waar je spijt van hebt en vraag Jezus

Rini sprak een

gebed uit, ik

herhaalde zijn

schonen. Ik durfde de deur niet meer uit te gaan

en leefde als een kluizenaar.

Stikjaloers op Rini

of hij in je hart wil komen wonen. Het is niet

moeilijk, je kunt mij gewoon nazeggen.’ Ik weet

niet precies waarom, maar ik stemde toe. Rini sprak

een gebed uit, ik herhaalde zijn woorden en met

woorden en met De wiethandel en verboden wapenbezit brach- een vreemd gevoel in mijn buik ging ik na het werk

een vreemd ten mij in aanraking met justitie. Ik kreeg een naar huis. Die avond heb ik thuis zitten huilen als

gevoel in mijn

buik ging ik na

het werk naar

huis. Die avond

heb ik thuis

zitten huilen als

taakstraf die ik moest vervullen in een speeltuin,

de Splinter. Een vriendelijke dame, Judith, was

mijn begeleidster en zij begon over Jezus te vertellen.

Ik vond haar verhalen verschrikkelijk! Op een

lenteavond was ik samen met Judith bezig met

reparatiewerkzaamheden aan een hek van de speeltuin.

Door het traliewerk zag ik een oude bekende

een klein kind. Dat was het begin van mijn nieuwe

leven. Eindelijk vond ik echte vrede. Ik leerde

meer gelovige mensen kennen en door gebed ben

ik vrij gekomen van de cocaïne, de drank en de

sigaretten. Ik heb zelfs een baan gekregen bij de

reclassering, hoewel dat met een strafblad eigenlijk

helemaal niet kan. Maar ja, bij God zijn de wonde-

een klein kind. aan komen lopen, Rini. Ik zei: ‘Hé, die ken ik, is ren de wereld nog niet uit.

Ik was 29 en

leefde als

een kluizenaar


De muren kwamen op me af. Maandenlang nam plaats op de bank en maakte aanstalten de

aangebeld. Ik had geen aanloop, geen vrienden en aan contact met Alex op te nemen.

zat ik nu al in dit huurhuisje, in Barneveld, op de dodelijke mix in te nemen. Ik voelde me draaierig

geen contact met de buren.

Ik raapte al mijn moed bij elkaar en belde Alex

Veluwe. Ik durfde niet naar buiten, had achtervol- en het zweet brak me aan alle kanten uit. Plotse-

Onvast liep ik naar de deur en zette die op een op. Hij kwam me vanaf dat moment regelmatig

gingswaanzin en was psychotisch. Een overdosis ling werd ik van heel ver gestoord. Een zoemend

kier. Ik keek in het vriendelijk lachende gezicht ophalen en bracht me naar kerkdiensten en een

26

heroïne was niet voldoende geweest om de ellende

te eindigen. Af en toe kwam mijn moeder langs, of

geluid dat ik niet thuis kon brengen deed mij uit

mijn verdoving ontwaken. Weer klonk het gezoem,

van Alex, een donkerkleurige man met stralende

ogen. Zodra hij mij zag, stak Alex zijn hand uit en

weekendevenement onder leiding van prediker Jan

Zijlstra. Hoewel ik me zeer ongemakkelijk voelde

27

de huisarts, om te zien of ik nog leefde. De wereld harder ditmaal. De bel! Er stond iemand aan de

begon te praten. Hij vertelde dat de buren hadden en zwaar onder invloed was van alcohol en drugs,

lag voor me open, maar ik leefde als kluizenaar. Ik deur! Hoe was dat nu mogelijk? In alle maanden

gezegd dat het niet zo goed met me ging. Alex was besloot ik tijdens de eerste avond met Jan Zijlstra

was een oude man van 29. In de kracht van mijn dat ik hier woonde, had nooit iemand onverwacht

gekomen om mij een boodschap van God te geven: mijn leven over te geven aan Jezus Christus. Veel

leven was ik voor mijn levensonderhoud afhankelijk

God had een beter plan met mijn leven en kon me erger kon het niet worden en misschien zou Jezus

van de Wet Arbeids Ongeschiktheid (WAO). Wan-

uit de ellende helpen. Ik had een bloedhekel aan voor de ommekeer in mijn leven kunnen zorgen,

neer ik terugkeek zag ik niets dan brokstukken.

christenen en was anti-God. Alex was echter niet zoals Jan Zijlstra beloofde.

Vanaf mijn dertiende begon ik met binge drin-

veroordelend en gaf me een flyer met een korte

ken. Vaak was ik op maandag nog dronken van de

samenvatting van zijn levensverhaal.

In één keer volkomen vrij!

afgelopen zondag. Wiet, heroïne en cocaïne, XTC,

Eenmaal thuisgekomen voelde ik me beter,

speed en methadon completeerden mijn versla-

Herkenning

maar ging wel door met stevig gebruiken. De

vingspatroon. Een verslaving komt nooit alleen.

Nadat Alex me verzekerd had dat ik hem altijd volgende avond deed Jan Zijlstra een oproep om

Een verslaving

Ik had vrienden en familie bestolen, had laffe

overvallen uitgevoerd en werd expert in woningin-

mocht bellen, namen we afscheid en ik plofte weer

op de bank, waar ik vijftien minuten daarvoor een

naar voren te komen als je bevrijd wilde worden

van verslavingen. Het kostte me veel moeite om

komt nooit braken. Tussen mijn negentiende en drieëntwintig-

einde aan mijn leven wilde maken. Ik las Alex’ op de oproep in te gaan, maar uiteindelijk stond

alleen. Ik had ste werd ik vijftien keer in een verslavingskliniek

levensverhaal met stijgende verbazing. Deze man ik bij het podium. Jan Zijlstra bad voor mij en die

vrienden en opgenomen, maar zonder succes. En nu leefde ik in

was zwaar verslaafd geweest aan drugs en drank. avond raakte ik volkomen vrij van alcohol en drugs,

familie bestolen,

had laffe overvallen

uitgevoerd

en werd expert

in woninginbra-

een Gelders dorp, in een ranzig huis dat ik alleen

durfde te verlaten wanneer ik een nieuwe vracht alcohol,

pillen of drugs moest halen. Mijn leven was

mislukt en voorbij en ik besloot er uit te stappen.

Onverwacht bezoek

Hij was echter van zijn verslavingen bevrijd en

beweerde dat hij nu gelukkig was, door God. Ik

staarde voor me uit. Als er hoop was voor Alex,

dan moest er ook hoop zijn voor mij, hield ik mij

voor. Ik pakte een fles Wodka en dronk die leeg. Ik

moest nadenken. Ik belde mijn moeder en vertelde

zonder afkickverschijnselen!

Er waren nog een aantal samenkomsten, ontmoetingen

en gesprekken voor nodig om een diepe

innerlijke overtuiging te krijgen dat God van mij

hield en een plan had met mijn leven. Vrijwilligers

van de kerk mestten mijn huis uit en gaven me

ken.

Ik verzamelde alle pillen die ik kon vinden,

haar over het wonderlijke bezoek. Zij spoorde me nieuw huisraad.


M A R K

Schelle lampen schenen onbarmhartig op de had ik geleefd als een parasiet, het leven en geluk

verlaten stationshal. Waar overdag tienduizenden uit andere mensen zuigend. Meer dan zes miljoen

reizigers door elkaar heen krioelden was de ruimte euro had ik vergokt. Een deel van dat bedrag had

nu uitgestorven. Een eenzame schoonmaker slofte ik gejat, de rest verdiend. Met de handel in wiet.

28

plichtmatig achter zijn dweilmachine aan. Het

blauwe informatiebord vertelde me dat de eerstvol-

De fruitautomaat en pokertafel waren mijn beste

vrienden geweest. Naar nu bleek had ik aangepapt

29

gende trein pas over enkele uren zou gaan rijden. met de handlangers van de dood.

Het was drie uur ’s ochtends en ik zat op een

Het was allemaal begonnen op mijn twaalfde.

zwartstalen bankje op Utrecht Centraal.

Toen vertelde mijn moeder me dat zij en mijn vader

Vanuit het niets kwam een net geklede man al elf jaar gescheiden waren. En dat terwijl we

op me af lopen. Verward keek ik op. Hij vroeg of altijd met ons drieën op vakantie waren geweest en

hij naast me mocht komen zitten en of het wel mij altijd was verteld dat mijn vader veel van huis

goed met me ging. Hij haalde een pakje shag te was omdat hij druk was met zijn zaak. Ik bleek ook

voorschijn en bood me een vloeitje en tabak aan. nog een halfbroer en drie halfzussen te hebben.

Ik maakte van zijn aanbod gebruik en begon te

Ik voelde een kilte mijn hart binnensluipen

vertellen.

en zich nestelen op een plek waar ik niet bij kon.

Elf jaar lang was ik uitgegaan van een leugen. De

Eindstation

zeepbel was doorgeprikt en ik was er van over-

Mijn leven was deze avond bij zijn eindstation tuigd dat ik vanaf dit moment niemand meer kon

gekomen. Van verslaafden had ik voldoende me- vertrouwen. Wanneer mijn eigen vader en moeder

Ik leefde als een parasiet

thadonpillen gekocht om voor altijd in te slapen.

Het was genoeg geweest, maar zelfmoord plegen is

me zo lang voor de gek konden houden, dan moest

ik voortaan bij iedereen op mijn hoede zijn. Ik was

nog niet zo eenvoudig. Van een flat springen zat niet langer in staat vriendschappen te onderhou-

er voor mij niet in, vanwege hoogtevrees. Voor een den of langdurige relaties aan te gaan. Ik vroeg me

trein springen vond ik asociaal, want dan zadelde alleen maar af: ‘Kan ik iets van jou afpakken, of

ik de machinist met mijn probleem op. De pillen iets aan je verdienen? Wat heb ik aan jou?’ Mensen

moesten uitkomst bieden.

werden gebruiksvoorwerpen, die ik al te graag

Ik had mijn leven immers verknald. Alles en

iedereen had ik bedrogen en gebruikt. Jarenlang

afdankte na bewezen diensten.


Dieper

no nam ik rustig 100.000 euro mee. En wanneer ik

Verdwaasd bleef ik zitten en toen nam ik een vertellen. Aan Jezus. In aanwezigheid van Bart.

Wiet bleek een verzachtende werking te dat verspeelde, racete ik naar huis om een volgend

besluit. De pillen kieperde ik in de prullenbak en Ik verliet de Jacobikerk duizend kilo lichter.

hebben. Zo rond mijn dertiende was ik dagelijks tonnetje op te halen. Ik ging zelf in dienst bij een

ik rolde me in een hoekje van de stationshal op en Alle last was van mijn schouders gevallen. Opgeto-

stoned. Geen schooltas was veilig voor mij. Ik jatte casino. Met als enige doel om de kluis te kraken.

viel in slaap.

gen liep ik naar de Albert Heijn om me vol te gie-

30 Ik knielde neer

voor het kruis

van Jezus en

begon te vertel-

de schoolboeken, bracht die naar De Slegte en

ruilde het geld in voor gras. Mijn vader bewaarde

zijn duizendjes in een geheim kastje. Voor mijn

verslaving lagen er drieënzestig ruggen. Toen hij in

de gaten kreeg dat ik zijn fortuin wist te vinden,

De buit telde een bedrag met vijf cijfers. Ik was

verguld, al hadden dertig camera’s mijn actie op de

gevoelige plaat vastgelegd. Ik vluchtte naar België

en joeg mijn fortuin er in enkele weken doorheen.

Toen het geld op was kocht ik een enkele reis naar

De volgende dag bezocht ik de daklozenopvang,

in Utrecht. De elf maanden die volgden

bracht ik op straat door. Het was een harde wereld,

waarin alles draaide om drugs en alcohol. Maar

er gebeurde ook iets bijzonders: ik leerde Bart

ten met bier. De alcohol voelde echter anders dan

anders. Ik zocht Bart op en zei: ‘Ik wil leren bidden

en Bijbel lezen.’ Bart begeleidde mij. Nooit ging hij

over mijn grenzen heen. Hij was er wanneer ik wat

vroeg, maar hij liet mij het tempo bepalen. Ik was

31

len. Over alle lagen er nog maar dertien. Jaar na jaar slaagde Utrecht CS, waar ik elf dagen tussen de zwervers

kennen, de straatpastor. Bart was vriendelijk, kon vergeven, maar nog altijd verslaafd. Ik zat bijna

diefstallen, alle ik er in om dieper te zinken. Zaken waar ik mij bivakkeerde en tot de slotsom kwam dat verder

geweldig goed luisteren en aanvaardde mij zoals een jaar in een afkickcentrum, toen was ik clean.

vrouwen die ik vroeger voor geschaamd zou hebben deed ik nu leven voor mij geen zin had. Deze nacht zou mijn

ik was.

Maar nog altijd kwetsbaar. Met vallen en opstaan

had verlaten,

alle drugshandel

en -gebruik… alles,

alles, alles.

Ik huilde,

schreeuwde,

moeiteloos. Ik had veel wisselende relaties met

vrouwen, gebruikte drugs in alle kleuren van de

regenboog door elkaar en dronk tientallen blikjes

bier per dag.

Ik ontdekte dat de handel in wiet veel geld

opleverde. Ik zorgde ervoor dat ik een kleine jongen

bleef, volledig zelfstandig opererend. Geweld

laatste zijn. De pillen zou ik innemen en dan kon

ik deze klotewereld voorgoed verlaten.

Het besluit om te vechten

De onbekende man met de shag had mijn

verhaal stilletjes rokend aangehoord. Hoe kon hij

weten dat ik zelfmoordplannen had? Ik zag er

Biechten bij het kruis

Op een nacht, in de nachtopvang, schrok ik

wakker. Ik stapte uit bed en doolde door de stad

tot ik Bart te spreken kon krijgen. ‘Ik wil biechten’,

verklaarde ik, toen ik Bart eindelijk gevonden had.

Bart keek me ongelovig aan en vroeg: ‘Hoe kom je

vervolgde ik de weg naar boven. Ik vroeg God of

hij een wonder wilde doen en ik mijn dochters

mocht ontmoeten. Het mirakel vond plaats en ik

kon na jaren van gemis mijn dochters weer in de

armen sluiten. Ik kreeg een baan als ondersteunend

woonbegeleider en kon als ervaringsdeskundige

aan de slag bij Stichting Voorkom!. Mijn doop

krijste, zweette hoefde ik niet te gebruiken. Ik zorgde dat ik bij de allerminst als een zwerver uit, met mijn chique

daar nu bij? Ben je gelovig ofzo?’ Ik antwoordde: markeerde voor mij de start van een nieuw leven.

en rilde. Meer kleine handelaars thuis kwam, dan wisten ze dat zwarte jas, nette schoenen en leren koffer. Mijn

‘Nee, ik ben niet gelovig, maar ik wil wel biechten. De oude gewoontes met drank, drugs en diefstal

dan een uur had

ik nodig om

alles te vertellen.

Aan Jezus.

In aanwezigheid

van straatpastor

ik hun huis kon verbranden wanneer ze mij in het

ootje namen. Voor de grote jongens was ik te klein

om bang voor te zijn. Dus liep de handel lekker.

Ik reed dikke auto’s, kocht huizen en restaurants,

maar bracht vooral veel naar casino’s en gokhallen.

Roulette en fruitautomaten verdienden goud geld

aan mij, het enige spel waar ik af en toe wat bij

voorkomen deed eerder denken aan een gestrande

reiziger dan aan een klaploper. Toen ik eindelijk

zweeg, nam de man met de shag het woord: ‘Wie

ben jij om de vader van je kinderen af te nemen?

Als je een beetje een kerel bent dan ga je een keer

vechten. Voor jezelf en voor je kinderen.’ Hij drukte

zijn peuk uit, gaf me een hand en liep weg, de

Bij het kruis van Jezus. Ik voel dat ik dat moet

doen.’ Bart schudde verwonderd zijn hoofd en nam

me mee naar de Jacobikerk. Daar knielde ik neer

voor het kruis van Jezus en begon ik te vertellen.

Over alle diefstallen, alle vrouwen die ik had

verlaten, alle drugshandel en -gebruik… alles,

alles, alles. Ik huilde, schreeuwde, krijste, zweette

liet ik achter in het water en ik ontving een nieuw

hart van God.

Bart.

terugwon was de pokertafel. Naar een avondje casi- donkere nacht in.

en rilde. Meer dan een uur had ik nodig om alles te


Stichting Voorkom!

geeft preventieve voorlichting over alcohol,

drugs, gokken, roken en internet vanuit een

christelijke levensvisie. De projecten worden

gegeven door preventiewerkers, in samenwerking

met ervaringsdeskundigen (ex-verslaafden).

Correspondentieadres

Postbus 91, 3990 DB Houten

Kantooradres

Pelmolen 8, 3994 XZ Houten

T (030) 637 31 44

F (030) 634 07 06

E stichting@voorkom.nl

I www.voorkom.nl

www.voorkom.nl/jongeren

More magazines by this user
Similar magazines