'Veehouden zit in ons bloed' - Countus

countus.nl

'Veehouden zit in ons bloed' - Countus

’Veehouden zit in ons bloed’

Opgegroeid op een veebedrijf wilden Monique en Dijan Bruins uit Daarle naast

hun werk bij Countus Accountants weer vee houden. “Heerlijk om zo naast alle

cijfers en kantoorwerk te ontstressen.” Na rosé’s schakelden ze zo’n 5 jaar geleden

over op Blonde d’Aquitaines. “Als we de staatsloterij winnen, gaan we fulltime

boeren.”

Gezellig knisperend staan de drie Blonde

‘d Aquitaine pinken van Monique en

Dijan Bruins aan het voerhek te vreten.

“Een prachtig geluid”, vertelt het echtpaar over

de tevreden Blonde d’ Aquitaines die ze vorig

jaar aankochten. “We kunnen eigenlijk niet

zonder vee”, vertelt Monique in de oude stal

waar ze tot een paar jaar geleden nog rosé

kalveren in afmesten.

“We kochten deze boerderij in 1999”, vult Dijan

haar aan. “Juist ook vanwege de stal, we wilden

naast ons werk als hobby vee erbij houden.”

Zo’n 9 jaar lang mesten ze kalveren af tot rosé’s,

zo’n 300 dieren hadden ze in hun stal. “Eerst ging

het puur om het afmesten, maar later kregen we

ook jongere kalveren die we er bij opfokten.”

Starten met rosé’s

Zowel Monique als Dijan zijn geboren en getogen

op een veebedrijf. Monique haar ouders hadden

een melkveebedrijf, bij Dijan thuis hadden ze

34 Boerenvee 2-2013

melkvee en varkens. “Door onze opleiding zijn

we eigenlijk vanzelfsprekend in het werk gerold,

maar het bloed kruipt toch waar het niet gaan

kan: we wilden wel vee houden.”

Zij gingen de rosés in , en ook beide ouderlijke

bedrijven schakelden om naar rosé’s. “Dat is

een veehouderij tak die vrij goed te combineren

is met buitenshuis werken”, vertelt Dijan.

“Voor en na de werktijden kun je de dieren

verzorgen en voeren.” Beide echtelieden werken

bij Countus accountants. Dijan is directeur

advies agro (regio zuid-oost), Monique werkt

twee dagen per week bij de salarisadministratie

op het kantoor in Zwolle.

“Pas toen Dijan een zwaardere functie kreeg,

werd het lastiger combineren met de rosé’s”,

vertelt Monique “We wilden het wel goed doen,

maar merkten dat we er met ons hoofd niet altijd

bij waren. We konden het zo niet meer blijven

doen, concludeerden we en mestten we de

laatste kalveren af”, vertelt Dijan.

Een prachtige boerderij, 1 hectare grond, maar

een lege stal. “Dat voelde ook niet goed”, zegt

Dijan lachend. “Onze twee kinderen Jan Martijn

(7) en Lieke (5) beleefden ook veel plezier aan

de dieren op de boerderij. “Zie hielpen zaterdags

altijd mee in de stal, groeiden er als het ware

mee op. Zoals wij de liefde voor het vee mee-

kregen van onze ouders, zo geven wij de liefde

voor vee weer door aan onze kinderen”, aldus

Monique. “De kinderen vroegen dan ook ‘wan-

neer komt de stal weer vol?’”

Letten op karakter

En zo kochten ze een tweetal Blonde d’ Aquitaine

vaarskalveren via een handelaar. “Geen succes”,

blikt Dijan terug. “Eéntje was zo wild dat ze de

stal bijna afbrak toen we ze in het najaar op stal

wilden zetten”, herinnert hij zich nog. “Dan

kwamen we uit het werk en liep die pink in de

mais bij de buren”, herinnert Monique zich. In

eerste instantie bleven ze proberen het dier mak

Niet alle Blonde d’Aquitaines hebben een rustig karakter. Foto: Stockpaard


monique en Dijan Bruins: “Zorg ervoor dat je begint met dieren die een goed karakter hebben”

te krijgen. Dat lukte echter niet en ze konden niet

anders dan de dieren weer verkopen.

“Maar we maakten wel een doorstart, we hadden

toch onze zinnen gezet op een koppeltje koeien

waar we met het hele gezin veel plezier van

konden hebben”, aldus Dijan. “Via een klant van

mij kwamen we aan rustiger Blonde d’Aquitaines.

Ja, wel weer hetzelfde ras. Het zijn zulke

prachtige dieren, ze hebben massa en zijn met

hun luxe uitstraling ook nog eens heel mooi om

naar te kijken”, geeft Dijan aan. Het rustige

karakter is een aanrader. “Dat is echt een tip voor

mensen die vleesvee willen gaan houden, zorg

ervoor dat je begint met dieren die een goed

karakter hebben.”

Inmiddels staan er nu drie leuke pinken op stal,

dieren die samen zijn opgegroeid en gewend

zijn aan de omgang met mensen. Een goede

aankoop. “In de wei komen ze zo naar ons toe,

ze zijn nieuwsgierig en handzaam”, weet

Monique.

Zo droog mogelijke eerste snee

In de zomer lopen ze op de grond rond hun

boerderij, in de winter krijgen ze hooi/kuilvoer.

“We maaien de eerste snede, de dieren blijven

dan tot eind mei op stal”, vertelt Dijan. “We

hebben wat natte grond, dus ze kunnen toch

niet heel vroeg in het voorjaar naar buiten.”

De eerste snee is bovendien het voer met de

meeste voederwaarde, brok hoeven ze dan niet

bij te voeren.

“Ze krijgen wel wat krachtvoer, maar vooral om

ze mak te houden. Het kuilvoer proberen we

trouwens wel zo droog mogelijk te oogsten in

grote pakken. Hoe droger het is, hoe minder

broeigevoelig het in de winter is als de balen

opengaan. Ook zo’n kleine koppel kunnen we

met grote pakken voeren.”

In de stal, bestaande uit hokken met volledig

roostervloer, heeft het echtpaar inmiddels één

hok aangepast voor hun Blondes. De roostervloer

heeft Dijan gedeeltelijk dicht gelegd zodat

de dieren een droge, warme ligplek hebben.

“Dit jaar gaan ze bij de stier”, zo kijkt hij

verwachtingsvol vooruit. “Dan zijn ze ruim twee

jaar oud, een mooie leeftijd om te dekken,

want ik vind dat ze wel een beetje uitgegroeid

moeten zijn wanneer ze gaan kalven.”

Het duurt dus nog wel tot 2014 voordat de

koeien met kalveren rond de boerderij zullen

lopen. “Maar dat lijkt ons wel een prachtig

plaatje”, zegt Monique. “Ja, we kijken daar echt

naar uit”, vult Dijan aan. “De kalveren houden

we daarna ook aan: met de vaarsjes fokken we

door en de stieren gaan we zelf afmesten, we

weten hoe dat moet. En voor je het weet hebben

we de stal zo weer vol.”

Alice Booij

monique en Dijan hopen dat hun drie pinken de basis vormen van een mooie Blonde d’Aquitaine veestapel

op hun hobbyboederij.

Boerenvee 2-2013 35

More magazines by this user
Similar magazines