WEEKBLAD HET WEEKBLAD - Zoek direct in de EYE-bibliotheek

bibliotheek.eyefilm.nl

WEEKBLAD HET WEEKBLAD - Zoek direct in de EYE-bibliotheek

I9d« Jaargang

Mo. 16-29 April 1939

IMEMAs.

HEATÊ

HET WEEKBLAD


ir u ita u^u

JAAP SPEYER,

de Nederlandsche filmregisseur, werd den 29sten November te

Amsterdam geboren. Zijn eerste (ilm was ,,Wenn Frauen lieben

und hassen", die hij te Berlijn vervaardigde. De hoofdrollen

waren in handen van Werner Krauss en Mia Pankau. In ons

land regisseerde hij de film ,,Op een avond in Mei": daarna

vertrok hij weer naar het buitenland en heeft geen films meer

in scène gezet.

Mile SPINELLY

werd Ie Parijs geboren. Zij bezocht aldaar een tooneelschool

en debuteerde aan een theater te Marseille. Marc Allegret

ontdekte haar filmtalent en engageerde haar voor een Parijsche

filmmaatschappij. Zij speelde in eenige Fransche films belang-

rijke rollen. Tegenwoordig filmt zij echter weinig.

CAMILLA SPIRA

is een dochter van den acteur Fritz Spira en Lotte Andrcsen,

Zij bezocht de tooneelschool van Max Reinhardt te Berlijn en

debuteerde aan het „Deutsche Theater" in deze stad. Zij

oogstte veel succes en werd spoedig door de Ufa-directie voor

de film geëngageerd. Haar grootste rol speelde zij in

„Morgenrood".

I 4 X

CARLA SPLETTER

begon haar artistieke loopbaan als zangeres in een Bcrlijnsch

kerkkoor. Op dertienjarigen leeftijd zong zij reeds de solo-

parlij in het ,,Requiem" van Brahms, Zij kreeg een engagement

aan de „Deutsche Musikbühne" te Leipzig en daarna kwam

zij aan het Deutsche Opernhaus te Berlijn. De Lloyd-Fllm-

gcsellschaft gaf haar de rol van Lady Harriet in haar rolprent

„Martha", Nadien heeft zij geen belangrijke filmrol meer

vervuld.

LENI SPONHOLZ

studeerde aan het Conservatorium te Berlijn. Zij kreeg een

engagement aan het Theater des Westens en ging toen met

een Operette-ensemble op tournee door Duitschland en Polen.

Haro van Peski engageerde haar voor de Majestic-film ,,De

dame met den zwarten sluier"; zij oogstte veel succes. Thans

filmt zij wciiwg

VIKTOR STAAL

behoort thans tot de meest vooraanstaande Duitsche sterren.

Hij werd den 17den Februari geboren, bezocht een tooneel-

school en speelde in verschillende Duitsche provincie-steden.

De Ufa engageerde hem voor de film; hij bleek veel talent te

bezitten en vervulde groote rollen in ..Eindel vom Ballet",

..Gewitter im Mai", „Donogoo Tonica", .Verbannen" en

..Capriccio". Hij is niet getrouwd.

JOHN M. STAHL,

de bekende Amerikaanschc filmregisseur, is te New York

geboren. Hij studeerde eerst voor architect, maar het tooneel

trok hem meer aan. Nadat hij eenlgen tijd als assistent-regisseur

te New York werkzaam was geweest, vertrok hij naar Holly-

wood en zocht een baantje in de filmindustrie, Carl Laemml»

gaf hem een kans. en Stahl had succes. Zijn bekendste film

is ..Magnificent obsession", met Irene Dunne en Robert Taylor.

LIONEL STANDER

begon zijn artistieke loopbaan als figurant te Hollywood.

Jarenlang leed hij gebrek totdat hij een vast, maar bescheiden

contract bij de Columbia kreeg. Hij speelde kleine rollen in

..Meet Nero Wolfe", „More than a secretary" en „Mr, Deeds

goes to town". Daarna werd hij door Harold Lloyd geën-

gageerd en speeldi in zijn film .Professor, pas op".

MARIANNE STANIOR

werd te Praag geboren. Haar ouders vonden het niet goed,

dat zij aan het tooneel ging, maar Marianne maakte korte

metten en liep van huis weg. Zij kreeg een engagement bij een

„Schmiere-gczclschap" en speelde allerlei rollen. Karl Lamac

ontdekte haar voor de film, hij bezorgd« haar .:cn engagement

bij productieleider Wucllner en in c!,- hlm „Vor

Liebe wird gewarnt" speelde zij een aardige rol.

HET LbVtN V/^T

Twaalf jaar had Robert Donat noodig om de ladder van het

succes te beklimmen, tot hij den wereldroem bereikte als

ster en hoofdrol in de film, die thans reeds eenige maanden

geheel Londen in spanning houdt: Metro-Goldwyn-Mayers

doktersfilm „De Citadel", geregisseerd door King Vidor,

Wij zitten tegenover den jongensachtig uitzienden acteur met

zijn haast verlegen glimlach, die in het kort zijn levensloop

verhaalt, . ,

„Waarschijnlijk zou ik nooit acteur geworden zijn als mijn

spraakleeraar James Bernard er niet op gestaan had. 1 oen die

me hoorde voordragen, vertelde hij me eenige dingen die me

waarschijnlijk naar het hoofd gestegen zijn. Want het leek me.

of ineens mijn heele toekomst uitgestippeld was en lk nooit meer

zorgen zou hebben. Ik wist niet, dat deze toekomst honger lijden

zou beteekenen en dat ik soms niet zou weten of ik mijn beroep

verwenschte, dan wel wenschte, dat ik maar een ander beroep

kon krijgen," _ .. -'

Toen hij zestien jaar was, ging Robert Donat naar Birmingham

bij den troep van Henry Baynton, omstreeks 1920 een be- b

kende Shakespeare-speler, Hij kreeg van den admioistrat«

van het gezelschap, Guy Charles, een salaris van 35 gulden •

week. Het leek hem enorm en Guy Charles ook. Want toei

Robert In „De

Citadel".

,w

•■—-.„

L' f

■ ■'

jpa Roberts nieuwste loto.

hem den «erstes keer betaalde ti hij hem: „De hemel weet, waarom ik je

ïöüveel betaal. Want je bent hé niet waard, jongetje.

Ia 192} kwam Robert De * bij Sir Frank Benson en bleef daar vijl

jaar cj? een salaris van '-ijltlg shilling in de week. waarvan hij ook met

rijk ko? WOrtier; In ï^ trouwde hij Ella Anneslcy Voysay, een danseres.

Wier ttttaankli len jongen acteur in vuur en vlam zette van het

eerst« < Ogen


HEESTERS

£&yi Tuemxte

-ons-

Onder regie van Carl Boe-

se is in de Ufa-studio's te

Neu-Babelsberg een film op-

genomen, getiteld „Hallo,

Janine", waarin onze land-

genoot Johan Heesters de

hoofdrol speelt.

„Hallo, Janine", is een

amusante geschiedenis, waar-

in «en graaf verliefd wordt

op een „girl" aan een Pa-

rijsch revue-theater en haar,

maar natuurlyk na zeer

veel verwikkelingen, in zjjn

armen sluit.

Johan Heetten en Rudi

Godden.

Graal Hené (Johan Heesters)

amuseert xlch.

t Els» Eister speelt eveneens een

belangrijk« rol.

4-

De vrouwelijke hooJdrol-verfolk-

ster Marika BBkk.

NIEUWS UIT DE STUDIO'S

HM« Stoinhoff eruceneert de Tobis-film „Robert Koch, der Bekämpf er des

Tode» . De hoofdrol is in handen van Emil Jannings; de verdere mede-

spelenden lijn Werner Krauss, Viktoria von Balasko, Lucle Höflich, Otto

Wernlcke, Jakob Tiedtke en Theodor Looi.


WUU Font heeft Gustav Dlessl, Werner Scharff en Richard Eybner ge-

ëngageerd voor zijn film „Ich bin Sebastian Ott".


Edward O. Robln«on zal de hoofdrol vertolken in de Warner Bros-lllm

„Cyrano de Bergerac". Errol Flynn zal aan het scenario medewerken.


H. G««xd, de Fransche kolonel, is door den MWster van Oorlog vrij-

gesteld van actieven dienst bij het Vreemdelingenlegioen in Marokko en

heeft verlof gekregen om In Hollywood als technisch adviseur op te treden

m de studio's, bij de verfilming van „Beau Geste".


Hansjakob Groeblinghoff werd voor de film „Hallo, Janine", waarin onze

landgenoot Johan Heesters de hoofdrol vervult, geëngageerd.


Leslie Howard heeft een belangrijke rol in de film „The man who lost

himself".


Robort Donat zal te Hollywood In de film „Beau Brummel" de hoofdrol

spelen.

De Ufa zal hei scenario „Mädchen im Vorzimmer" verfilmen.

Heinrich George «n Heinz Engelmann zijn door Eduard von Borsody

aangezocht voor de film „Sensationsprozess Casilla".


Charles Langhton speelt onder regle van Alfred Hitchcock de hoofdrol in

„Jamaica inn",


Herbert Mundin is tengevolge van een auto-ongeluk te Hollywood

overleden.


Blng Cro«by heeft de hoofdrol in „The star maker". David Butler voert

de regie, productieleider is Charles R. Rogers.


Richard Talmadge, vroeger een bekende filmsWr, treedt tegenwoordig als

assistent-regisseur op. Als zoodanig zal hij ook William A. Wellman ter-

zijde staan bij de opnamen van „Beau Geste".


David Niven en Ginger Rogers hebben de belangrijkste rollen in

„Little Mother".


8 J*f?? P*"* l 5 Seëngageerd om de hoofdrol uit te beelden In „The second

shot . De verdere medespelenden in deze film zijn: Lucille Ball, Allan Lane

Abner Biberman en Donald Briggs. Regisseur is Jack Hlvely.


Barbara Stanwijck zal een belangrijke rol vervullen in de Columbia-film

„Golden Boy".

Jo« E, Brown heeft de hoofdrol in de film „Spook house".

Wolfgang Reinhardt, de zoon van den beroemden regisseur Max Rein-

hardt, is de productieleider van de Warner Bros-film „Dr. Ehrlich".


Borl. Karloff en Margaret Lindsay hebben de belangrijkste rollen in

„Enemy agent".


Pat O'Brien. John Payn« en Ann Sheridan hebben de hoofdrollen op

zich genomen in „The roaring crowd".


Evenals in „De zeewolf" krijgt Dorothy Lamour in „Disputed passage"

een rol, waarin zij niet behoeft te zingen of in sarong te loopen Zij zal

hierm een vrouwelijke arts uitbeelden. Akim Tamiroff en Robert Preston

zijn voor de mannelijke hoofdrollen uitgekozen.

' AClttEfl 0£ T00LIE1/

Regie: Alfred Werker.

Chipper Morgan (een deugniet) Preston Foster

Tommy Grant (tijdelijk in arrest) Tony Martin

Helen (op eerewoord vrijgelaten) ... Phyllis Brooks

Slim Nelson (vrijwel levenslang) ... Slim Summcrville

Darby Randall (veroordeeld) Arthur Trcacher

Warden Willis (gevangenisdirecteur) .. Alan Dinehart

Vischoog Conroy (onverbeterlijk) Eddie Collins

Mevrouw Graham Jane Darwell

Jeffrey Mitchell Sidney Toler

Memphis Jones (onschuldig?) Bill Robinson

Tlny Edward Gargan

Ray Douglas (slechts lichte vergrijpen) .. Robert Allen

Norbert Snugg (recidivist) Tom Pale

Martha Graham Dorothy Dearing

Gevangenis-directeur Charles D. Brown

Cipier Lovebitt Chester Younge

20th Century Fox-film.

Darby Randall is een 100 % Engelschman. Maar

hi] is bovendien nog lets méér, hij is dol op een

kaartspelletje. Wanneer hij aan boord van een

der luxe schepen op den Atlantischen Oceaan, kennis

maakt met Chipper Morgan en met een zekeren heer

Willis, komt het er allicht van, dat ze gedrieën een

partijtje maken. En al zou men misschien In den be-

ginne denken, dat Darby Randall het verliest, in

werkelijkheid wordt die meneer Willis zoowat ge-

plunderd, want Darby en Chipper Morgan zijn echte

kaarthaalen en ze laten iemand niet los, voor hl] niets

meer heeft!

Ze maken hierbij echter één tragische vergissing.

Deze meneer Willis is hoogst toevallig van de politie

en bij aankomst in New York draagt hij er zorg voor,

dat het waardige tweetal secuur achter slot en gren-

del komt. Belden zullen enkele Jaren moeten doorbren-

gen In de Rockwell-gevangenis en Mr. Willis is daar-

van de nieuw benoemde directeur.

Nu, Chipper Morgan en Darby Randall hebben wel

eens vaker eenige jaartjes in Rockwell gezeten, ze

weten er alles van en ze kunnen zelfs waardevolle

adviezen geven aan den nieuwen directeur, die er

natuurlijk nog vreemd tegenover staat. Het is trouwens

een genoegen te zien, höè hartelijk oude vrienden

Darby en Chipper begroeten, höè blij ze zijn, hen Wtt '^«^31

weer te zien: Slim Nelson en Vischoog Conroy, JiÉ^'v^

Memphis Jones en allen, die daaPnog aanwezig zijn. m "^

Zoo is daar bijvoorbeeld Tommy Grant. Hij is ver-

loofd met een meisje, dat harerzijds zit opgesloten in

een vrouwengevangenis, maar ze zal spoedig ontsla-

gen worden en daarna zal ook Tommy zelf weer op

vrije voeten komen en dan kunnen ze trouwen. Als

Helen vrij is en Tommy nog niet, moet zij maar zoo-

lang naar zijn moeder gfan, die denkt, dat haar zoon

in China zit

De lultjes van Rockwell zullen een revue opvoeren.

Dagenlang wordt er gerepeteerd; het wordt prachtig!

Maar tijdens de schitterende gala-voorstelling, zien

onze twee vrienden Chipper en Darby kans te ont-

snappen. En ze doen goed werk, door Tommy's moe-

der te beschermen tegen een stel oplichters, die haar

deerlijk zouden hebben uitgeplunderd. Echter moeten

ze deze nobele daad bekoopen met het verlies van

hun kortstondige vrijheid. Ze worden weer gepakt en

retour gezonden naar Rockwell.

Daar verschijnen ze echter als ware redders in den

nood. Immers: het Rockwell-elftal heeft een wedstrijd

te spelen tegen een elftal van de Springdale-gevange-

nis en dit laatste team is overwegend sterker. De

wedstrijd mag alhaast verloren worden beschouwd,

als nog te Juister tijd Chipper en Darby terugkeeren

van hun uitstapje en direct hun plaatsen in het elftal

innemen. Zij sleepen voor Rockwell de overwinning

weg en leder Is er van overtuigd, dat er ter wereld

geen heerlijker plek denkbaar Is. dan dit grasveld,

waar zulke sportieve prestaties worden geleverd onder

het daverend gejuich van zooveel brave zielen!

HIJ dacht een aardig m«la)« in zijn wagen t« h«bb«


^

Gewapend met haar rol begeeit

zi| zich naar haar kleedkamer.

Haar kapsel moet een beetje bij-

gewerkt worden.

^€€0/ 0f)6 M€T LOUIStiRINER IN D€ BLMSWDIO

Louise's kleedster. Marie, brengt haar

een jurk, die zij voor de opname noodig

heeit.

De „stand-iotograai", die de prachtige portretten

van de illmsierren vervaardigt, maakt gauw een

opname van Louise's nieuwste coüfure.

Nog een paar minuten tijd voor de fUm-opname begint

Snel de rol nog eens doorkijken.

Een spreek-tepetitie

Sinclair.

-.

Camera-man William Daniels Inspecteert de

grime.

' usschen de opnamen komt de kellner uit de

tudio-cantine inlormeeren wat Louise voor

haar lunch wenscht te gebruiken.

De lunch wordt haar in de kleedkamer geser-

veerd.

E4s': pittu. gym-

mnUselie «*!•-

al«««*.*.. mn

t-QUis* tm—t Si

vod d« relgead«

Productieleider Le Roy en regisseur

Sinclair bezichtigen vol belangstelling

een nieuw costuum, dat Adrian voor

Louise heeit ontworpen.


Olymp«

Bradna.

#■

SIXBASY

FRENCH

LESSONS

Ray MOland

en Olymp«

Bradna.

^

voor da

Regie: Andrew Stone. Paramount-film.

Richard Carrington Jr Ray Milland

Julie Olympe Bradna

Auriel Marsden Irene Hervey

Mrs. Carrington Janet Beccher

Phyllis Carrington Mary Carlisle

Richard Carrington Sr Holmes Herbert

Hopkins Walter Kingsford

Howland William Collier Sr.

Irving Erik Rhodes

Lady Westover Mona Barrie

Lord Westover George P. Huntley

Richard Carrington, een rijke jonge Amerikaan, die zijn

land in de Europeesche golfkampioenschappen verte-

genwoordigd heeft, komt in New York terug in gezel-

schap van zijn jonge vrouw, een Parijsch studentje, Julie, waar

hij in Parijs mee getrouwd is zonder zijn familie hiervan in

kennis te stellen.

Voor hij de kans krijgt zijn ouders mee te deelen dat hij niet

langer vrijgezel is, verneemt hij, dat zijn vader tijdens zoon-

liefs afwezigheid ernstige financieele klappen gehad heeft en

nog slechts één uitweg weet: Richard moet zich op staanden

voet verloven met Auriel Marsden, een petekind van den schat-

rijken reeder Howland die van plan is drie groote schepen te

laten bouwen. Als de oude Carrington deze order voor zijn

werf kan krijgen is hij gered en zal hij opnieuw crediet kunnen

krijgen. Van de zijde van het meisje is alles in orde want zij

is al langen tijd verliefd op Richard.

Julie, die zich gaag van haar goeden kant wil laten kennen,

en alles wil doen om de ouders van haar man te helpen, be-

weegt hem in de comedie toe te stemmen, terwijl zijzelf, om

in Richards buurt te zijn, een betrekking als dienstmeisje aan-

neemt in de woning van haar nietsvermoedende schoonouders.

Auriel zelf brengt 's avonds het plan van een schijn-verlo-

ving te berde, want zij is intusschen verliefd geraakt op een

zekeren Irving, die echter geen genade in de oogen van haar

vader kan vinden. Om haar vader zand in de oogen te strooien,

wil zij zich nu met Richard verloven, totdat haar kans komt

om Irving te trouwen. Er wordt afgesproken, dat de ver-

loving na drie weken afgeloopen zal zijn.

■ ^

i/


6 /

A

Billy L««

Irene He

on Ray t

en noc

Richard is echter zeer verbaasd en ont-

steld als Auriel in de kranten laat publi-

cecren, dat zij in Augustus met Richard

in het huwelijk zal treden. Hij vraagt haar

om opheldering en zij bekent, dat zij de

verliefdheid voor Irving slechts als voor-

wendsel heeft gebruikt om zich met Ri-

chard te kunnen verloven, van wien zij nog

steeds houdt. Zij denkt dat hij, nu het hu-

welijk officieel is aangekondigd, wel niet

meer zal terugkrabbelen. Richard moet

haar dan wel bekennen, dat hij haar niet

trouwen kan, omdat hij al getrouwd is.

Auriel belooft hem te helpen en samen

gaan zij op bezoek bij den ouden Howland,

dien zij, naar zij zegt, om haar vinger kan

winden. De rceder is echter niet geneigd

het contract voor het bouwen van de drie

schepen aan Carrington te geven, omdat

hij de opdracht al beloofd heeft aan een

bouwer, die met zijn vrouws zuster zal i ■: ^

gaan trouwen. Onze vriend laat zich ech-

ter" niet uit het veld slaan en weet How-

land te interesseeren voor zijn speciale

golf-methode. Terwijl de oude heer met animo diverse nieuwe

slagen probeert, waarbij proppen papier tot ballen dienen, laat

Richard het reeds opgestelde contract veranderen, en zonder

te kijken wat hij teekent, zet Howland zijn handteekening on-

der de papieren.

Terwijl Auriel en Richard naar de buitenplaats van den

reedcr zijn, wordt de huishouding der Carringtons in opschud-

ding gebracht door het nieuws, dat Julie vertelt in het geheim

getrouwd te zijn, doch verder gaat haar mededeeling nog

niet. Er komt een telegram van Richard, waaruit zijn ouders

opmaken, dat hij er met Auriel vandoor gegaan is. De gedes-

illusionneerdc Julie besluit haar koffers te pakken en naar

Parijs terug te kceren.

Als de beide jongelui weer komen opdagen,

verbeelden Richards ouders zich, dat hij intus-

schen met Auriel getrouwd is, en na heel veel

misverstand is de ware stand van zaken eindelijk

opgehelderd. Als Richard naar zijn vrouw zoekt,

om haar in deze kwaliteit aan zijn ouders voor

Met een miniatuur-

auto doorkruUen

Richard en Auriel

N«w York.

i lim: ,. W- >^p .m>

<

Olymp« Bradna, Bay

Mllland en Irene

Hervey.

te stellen, vindt hij slechts een afscheidsbrief.

Juli bevindt zich aan boord van de Queen Mary, die over

twaalf minuten naar Europa vertrekt. Met behulp van een

miniatuur-auto racen Richard en Auriel binnen dezen tijd naar

de haven, en hij kan nog juist aan boord van het schip sprin-

gen, als de loopplank wordt ingehaald. Als het schip weg-

vaart, ontdekt hij zijn vrouw op de kade! Zij kon het ten

slotte niet over haar hart verkrijgen Richard in den steek te

laten, en is op het laatste oogenblik weer van boord

gegaan.

Maar Auriel zal alles wel verklaren, en een zonnige toe-

komst wacht het jonge paar, wanneer Richard weer in

Amerika terugkomt. MatJ CailM9i Bay

Mllland, Olympe

Bradna «n Janet

B««ch«i.

i**-


Frank Jenks en Dorothea Kent.

Regie: Archie Mayo. Universal-film.

Joe Meadows Joel McCrea

Helen Andrea Leeds

Frank Munson Frank Jenks

Jean Dorothea Kent

Mevrouw Merrivale ... Isabel Jeans

Madge Virginia Grey

Mr. Düke Grant Mitchell

Tad Brandon Tynan

Andrea Leeds, Virginia Grey en

Dorothea Kent.


GEEN TUD . .

Uit de provincie komt een jongmensch, Joe Meadows, New York bin-

nenstevenen. De idealistische knaap droomt van zeeën en klot-

sende golfjes, maar zijn maag vraagt om eten en spoedig zit hij

achter het stuur van een vrachtauto om voor een groot warenhuis artike-

len rond te brengen. In een der afdeelingen van dat warenhuis, de afdee-

ling bruidstoiletten, werkt eén meisje. Helen, dat droomt van den dag,

waarop zijzelf gehuld zal zijn in de tule. die zij thans nog verkoopt. Haar

oog valt op Joe en zij is in minder dan geen tijd hopeloos verliefd, maar

de zee bevindt zich tusschen haar en Joe. De jongen wil per se varen en

maakt, bang dat het lieve snuitje van Helen hem van idee zal doen ver-

anderen, gauw een afspraak met den kapitein van een wrakke munitie-

schuit. waarop hij naar China kan vertrekken. Helen is ten einde raad.

Joel Mc. Crea.


aantal merkwaar-

dige belevenissen

smaakt Helen het

genoegen, Joe voor

eeuwig genezen te

zien van zijn liefde

voor de zee. In een

beeldig bruidstoi-

let wordt zij ten

slotte in den echt

verbonden *

Andrea Leeds en

Isabel Jeans.

Zij verzoekt haar werkgever. Joe een

beter baantje te geven, maar deze

blijft bij zijn voornemen. Een der

warenhuismeisjes. Madge, bemerkt

dat Helen wegkwijnt van verdriet en

tezamen met haar vriendin Jean

werkt zij een plan uit om Helen te

helpen. Via een strandfuif — een be-

dorven bruidsjapon — een heer

met een blauwoog en nog een


VAN LEZER TOT LEZER

Op deze pagina kunnen onze abonné's. onder de „RuilrubHek", gratis een adver-

tentie plaatsen, waarin zij iets aanbieden In ruil voor iets anders. Deze plaatsing

Is geheel gratis, maximaal 10 regels per advertentie. Advertenties, waarin voor-

werpen te koop worden aangeboden of gevraagd, woningen te huur worden

gevraagd of te huur aangeboden, diensten worden aangeboden, enzoovoort, enzoo-

voort, worden onder de rubrieken ,,Te koop aangeboden", ,,Te koop gevraagd*' en

,,Diversen" geplaatst en berekend tegen 5 cts. per regel, minimum vijf regels.

TE KOOP

AANGEBODEN

Te koi

beigf

f 2.50.

A'dam

p : een opvol

kinderwag.,

Distelweg 71

(N.).

wb.

pr.

hs.,

Tt koop ; een aquiir.,

50-30-29 t.e.a.b. der.

Cullenburgstr. :i0 hs.,

A'dam.

Te koop ; een \'.S. F.-

radiotoesl. in. Philips

Inidspr , plaat si r appar..

gelijkrichter en accu,

alles Lompl. / 10. — .

Mevr. Kettenes, Over-

toom 51G. A'dam.

Zeer hill aangeb. ; foto-

loeit, li y (Ui opiv.

'4 1 ü), compnr.sl,,

/fllontsp. ingeb.. 1 : 4.5

in. gekopp. afstandmtr.

Ook ruilen. M. .Wouwes,

Vrolikstr, 229. A'dam

(O.),

Te koop : z.g.a.n. Dnil-

sche kruissnarige piano

a cont. / 200. . s Av,

na li u. Wenslauerst r.

73-1. A dam (W.).

RUILRUBRIEK

Te ruilen : een opwindb.

vliegm. met rem en

draaib. achterwiel.

200 versch. buitenl.

post/, tegen Sun!,, arti-

kelenbons, dinfin, en

Wennex b. ,1. Koop-

man, l.ange.stt. 105,

Alkmaar

Wie ruilt 2 p. zw. jon-

genssch. m. 26 voor 27

of 2K. Martin, Marnix-

str, 134-11, A'dam (C).

Ruilen : 2000 Haka, 750

Jamin, 100 Ringers,

25 Richters, 30(1 Verk.

Artis, 250 Patria II.

500 Hag. 2600 Meco, 50

Riemvis B, 800 Haust.

750 IJzendijk tegen

Felix, Kwatta, Sickesz,

Wennex en and. Postz.

insl. M. Kuning, Heil-

bronstr, 48, Den liaag.

Heb te ruilen eenige

gevlogen brieven van Su-

riname : ,, Eerste Bin-

nenl. luchtpost Para-

mar.-Nickerie" voor boe-

ken over astrologie en

Psychom. of I gevlogen

brief voor 2 ongebr.

series Weldadigli.zegels

van Ned. of Indie. 1. H.

de Bie-Ellis. Krayen-

htjfflaan 102. Nijmegen.

jaarg. l.'nicnm. id. Pa-

norama, id. Kath. 111..

id. Libelle, lisperanto-

cursus compl.. Eng. taai-

boek ( Berlitz). Div. pop-

pen en broedkooien,

vluchten, kleine kooien,

enz Alles te ruilen voor

iels anders. Bi. Fred,

llendi. Plants. 15, sous-

terr., Adam (W.).

Wie ruilt mijn Schau-

bek Postz.alb. m, . 300

zegels tegen een 2-pers.

kano. J. Stiel-Barkey,

Pippclingstr. 15, Den

Haag,

TE KOOP

GEVRAAGD

Te koop gevr. ; een uit-

gebr. wereldatlas, in g.

st, Prijsopg. : A. J.

Simis. Retiefstr. 3-III.

A'dam (O.).

Gratis kunt u gangbare

bonnen die u niet spaart

ruilen voor wat u wèl

spaart en tekort komt.

Bij zending postzegel

insluiten voor terugstu-

ren. Wed. S, v. Zanten,

Daniel Willinkplein 41,

A'dam.

Wie ruilt : divankl V.

lig- of tuinstoel ? De

Jong Herculesstr. 107

hs.. A'dam (Z.).

Wie geeft er voor 80

Fel. Katlenbr.b. 20

Sunl.b. Mej. de Bruyn,

Kemperstr. 13, Den

Haag.

Wie ruilt mijn koffi ■

radio v. een Iniisbiosi.

of aanhangmotor. J, Ka-

merling. Oudezijcls Ach-

terburgw. 121. A'dam.

Wie ruilt mijn Dubbel

Anastigmaat FZmil

Busch Rathenow, serie

III F 7-7 focus 255 cM.

m. iris diafragma, prima

lens voor (vakman) voor

een 6 - 9 rolfilm came-

ra of kleinbeeld cam.

Br. aan M. de Bruyn,

Achter Valburg 65. Nij-

megen.

ABONNE'S OP DIT BLAD.

welke in onze registers zijn ingeschreven en in het be-

zit zijn van een door onze administratie afgegeven

polis, zijn gratis verzekerd volgens polisvoorwaarden:

f2000.- bij levenslange invaliditeit; f600.- bij over-

lijden; f 400.- bij verlies van een hand, voet of oog;

f 75. - bij verlies van duim of wijsvinger; f 30.— bij

verlies van een anderen vinger, een en ander ten ge-

volge van een ongeval.

Is het ongeval een gevolg van een aan een personen-

trein, tram of autobus enz. overkomen ongeval, waarin

verzekerde als gewoon betalend passagier reist, dan

wordt de uitkeering bij levenslange invaliditeit gesteld

op f3000.- en de uitkeering bij overlijden op f 1000.-

De uitkeering dezer bedragen geschiedt door de

NIEUWE HAVBANK N,V. te Schiedam.

Denk er om bij een eventueel ongeval binnen 3 x 24 uur

aan het kantoor der NV. Nieuwe Havbank te Schie-

dam daarvan kennis te geven, ook al meent U, dat de

directe gevolgen niet ernstig kunnen zijn.

Anders vervalt het recht op uitbetaling.

Tl ii li r rrr

II II II II II >^HË

U Ml II 11 li il II

1 , ; i : : .[ill


Een paartje uit het Baskenland.

fi^BESrvr'' ^^rm-" ■ ■

Inwoners van Béarn (Pyreneeën) voeren een inheemschen dans uit

De eenvoudige en toch fraaie kleederdrachten uit de Provence

OUD FRAH

Een jprooK

Van de talrijke fraaie kleederdrachten, die men vroeger

veelvuldig in Frankrijk kon bewonderen, rijn er thans nog

maar weinig overgebleven. Natuurlijk Is het verdwijnen van

zooveel schoonheid te betreuren, maar het is nu eenmaal zoo.

ledere tijd heeft zijn eigen karakteristieken, en ook de kleeder-

drachten ontkomen niet aan dit axioma. Misschien de kleeder-

drachten juist wel het allerminst, omdat zij ten slotte toch een

onderdeel van de mode vormen. . .

Hoe dit zij: slechts hier en daar in Frankrijk kan men nog

maar sporadisch eenige oude drachten waarnemen, en omdat

men vreesde, dat ook déze weldra tot het verleden zouden

gaan behooren, is men op de gedachte gekomen ieder jaar

een groot feest te arrangeeren, waarvoor de gasten werden

uitgenoodigd om er te verschijnen in de hun

eigen, inheemsche kleedij. Dit plan is een

groot succes geblekenl Uit alle provincies,

waar men thans nog in de vroegere, oude

drachten gekleed gaat, zijn de deelneemsters

en deelnemers naar Apt komen stroomen om

het feest door hun tegenwoordigheid op te

oml' k^ leven

!<

luisteren — dit laatste woord in den letterlijken zin te nemen!

Midden in het schoone bosch, dat het plaatsje Apt (in het

departement Vaucluse) omgeeft, scheen er een sprookje tot

leven te zijn gekomen. Fraaie en elegante volksdansen werden

er opgevoerd, en dit niet door menschen, die zoo maar eens

voor deze gelegenheid een „maskerade-pakje" hadden aan-

getrokken, maar door hen, die gewend waren zich in de

dracht, waarin zij nu bewonderd werden, anders vrij en on-

opgemerkt rond te loopen. Oude muziek en oude volkswijsjes

zetten gloed en vreugde bij aan dit feest van kleuren en

vormen, en ieder die het als toeschouwer meemaakte, had

het gevoel, dat de oud-Fransche romantiek hier als het ware

weer herboren was.

Reeds is het „kleederdrachten-feest van

Apt" in wijden kring bekend geworden, en

men kan er wel zeker van zijn, dat het zich

zal weten te handhaven, tot verheugenis van

hen, die de bekoring weten te waardeeren,

die er van dergelijke evocaties van den ouden

tijd uitgaat.

De cowboys van Clamarque (Provence) voeren

staaltjes van koene ruiterkunst op.

inderen uit Auvergn« tijdens een ouden dans.

Mooie cost

uvergne.

Ook de muziek is in de plaatselijke dracht verschenen.

Toeschouwers in hun bekoorlijke dracht.


DRNZIG

behaive

veelbesproken

ook

BEDREIGD?

Wie de groote, internationale politiek volgt,

zooals deze thans in ons werelddeel wordt

gevoerd, moet begrijpen, dat er nog heel

wat gevaarlijke geschilpunten zijn, die uit den

weg dienen te worden geruimd, wil de rust in

Europa uiteindelijk kunnen terugkeeren.

Onder deze geschilpunten schijnt het vraag-

stuk-Danzig wel tot de meest acute te behooren,

althans in dien zin, dat dit blijkbaar nummer één

op het programma staat om „geliquideerd" te

worden.

Men weet natuurlijk, waar de kwestie Danzig

op neerkomt. In het kort gesteld is zij aldus:

Danzig is een Vrije Stad, waar Polen bijzondere

voorrechten geniet, welke aan dit land zijn toe-

gekend, toen het na den grooten oorlog werd

hersteld, en daardoor zijn onafhankelijkheid

terugkreeg. Omdat Danzig echter bijna uitsluitend

door Dultschers wordt bewoond, wenscht het

Derde Rijk thans, dat de stad naar Duitschland

„terugkeert", en hel verlangt nu van Polen, dit

goed te vinden, daar de voorrechten, die het er

thans geniet, gehandhaafd zullen blijven. Polen

voelt daar echter niet veel voor - waarschijnlijk

gedachtig aan het gezegde, dat alle verandering

nog geen verbetering is - en vreest nu, dat het,

als het b I ij f t weigeren, wel eens aan eenzelf-

den „druk" zou kunnen worden blootgesteld, als

waarvoor andere, zij hel dan ook kleinere staten,

hebben moeten zwichten. Daar er behalve Danzig

ook nog andere wrijvingsvlakken lusschen Polen

en Duitschland beslaan, ligt het voor de hand,

dat men de belrekkingen lusschen deze beide

landen als „gespannen" aanmerkt.

In het centrum van de nieuwe stad.

Waar het met betrekking tot Danzig in hoofdzaak om gaat: de haven van de stad.

De geschiedenis van Danzig is niet minder

bewogen dan ingewikkeld geweest. Wij zijn ge-

wend de laatste dagen nogal eens Ie lezen, dal

Danzig eigenlijk een Duilsche stad is. Wie haar

vroegste historie nagaat, vindt in de eerste mel-

dingen, die er omtrent haar gemaakt worden -

en dat is in het jaar 977 - echter opgeleekend,

dat zoowel de stad als hel er om liggende land

tot Polen behoorde. En wie dan verder speurt,

kan lezen, hoe de stad zich in 1350 bij hel

Hansa-verbond aansloot, maar hoe levens weldra

bleek, dat de handelsbelangen een nauwe aan-

sluiting bij het Poolsche achterland noodzakelijk

maakten. Een gevolg hiervan was, dat er in 1454

lusschen Danzig en Polen een verdrag lol stand

kwam, waarbij bepaald werd, dat Danzig in het

vervolg een Vrije Stad zou zijn. Het verkreeg

het recht van den Poolschen koning er een eigen

leger op na te houden, eigen munt te slaan,

recht te spreken en zichzelf geheel te besturen.

Slechts zeer losjes werd de band met Polen ge-

handhaafd.

In den loop der achttiende eeuw werd Polen

evenwel „opgedeeld", en wel lusschen Pruisen,

Oostenrijk en Rusland. Hierdoor werd het achter-

land van Danzig Pruisisch, en Frederik II scheen

di'; als een reden te mogen beschouwen, de stad

voor Pruisen te annexeeren. Door hel verzel van

Rusland ging dit plan echter niet door. Later

kwam Danzig evenwel tóch bij Pruisen, maar In

1807 kreeg zij haar statuut als Vrije Stad weer

terug, hoewel zij nu onder directe autoriteit van

Napoleon kwam te staan. Op het Congres van

Weenen, dat na den val' van den Kleinen Kor-

poraal werd gehouden, werd Danzig echter

andermaal Pruisisch, terwijl het achterland voor

het grootste deel aan Rusland kwam.

Er is een merkwaardige uitspraak bekend van

Bismarck, die thans, nu er zooveel over Danzig

gesproken wordt, niet van een zekere actualiteit

is ontbloot, en . . . die Polen zeker ook te den-

ken moet gevenl Deze Duilsche staatsman ver-

klaarde namelijk, dal Pruisen zich steeds tegen

de onafhankelijkheid van Polen moest verzetten,

omdat Danzig bij een herboren Polen onmid-

dellijk Poolsch zou worden, daar dit een levens-

belang voor dit land zou zijn ... De reden,

waarom Polen huiverig is thans een verandering

in het statuut der Vrije Stad te aanvaarden, werd

dus eigenlijk reeds door Bismarck in hel licht

gesteld.

Wanneer we nu de jongste geschiedenis van

Danzig overzien, dan moeten we om te be-

ginnen vaststellen, dal de stad na het einde van

den grooten oorlog ook inderdaad om deze

reden aan Polen werd toegekend. Hel was na-

melijk de eenige zeehaven, waarover dil land

zou kunnen beschikken. De uilvoering van dit

voornemen sluille echler af op verzet van de

stad zelf, van Duitschland en van den Engel-

schen staatsman Lloyd George. Ten einde alle

partijen zooveel mogelijk tevreden te stellen,

werd er weer een speciaal statuut voor Danzig

geschapen. Danzig werd andermaal een Vrije

Stad, die ditmaal onder hel toezicht van den —

pas opgerichlen - Volkenbond werd geplaatst.

Deze benoemde een Hoogen Commissaris, welke

de geschillen die er lusschen de belanghebbende

partijen mochten reizen, in eerste instantie zou

beslissen. Tusschen Polen en Danzig kwam er

een tol-unie tol stand, terwijl Polen tevens de

Professor Burckhardt (Zwitser), die in naam van den Volkenbond als

Hooge Commissaris in Danzig optreedt, doch eenige maanden geleden

wegens een terzijde gelegd protest naar Zwitserland vertrok en sinds-

dien nog slechts vierentwintig uur in Danzig heeft vertoefd.

diplomalreke en consulaire belangen van Danzig in hel buitenland moest

waarnemen. Bovendien werden de rechten vastgesteld, die Polen in de

haven zou hebben, en kreeg dit land ook tot laak de orde in, en de on-

afhankelijkheid vèn de stad te handhaven.

Aanvankelijk heeft de Volkenbond nogal eens geschillen tusschen Danzig

en Polen moeten beslechten, doch langzamerhand werd de verhouding

steeds beter. Danzig besefte steeds meer, dat haar economische welvaart

afhankelijk was van hel Poolsche achterland. De invloed van den Volken-

bond is echler zoo goed als verdwenen, de Hooge Commissaris vertoeft

niet meer in Danzig, en de economische belangen schijnen niet in

aanmerking te worden genomen bij de regeling, die Duitschland zich thans

ten opzichte van Danzig voorstelt. Hitler is ter gelegenheid van zijn vijftig-

sten verjaardag eere-burger van de stad geworden — een onderscheiding,

hem aangeboden door den leider der Duitschers in Danzig, die bij het

„moederland" wenschen te worden ingelijfd en . . . zoo wordt de strijd om

deze stad, die thans nog op diplomatiek lerrein plaats vindt, oogenschijnlijk

alleen gevoerd tusschen Polen en Duitschland. Maar dal Engeland en Frank-

rijk, die Polens onafhankelijkheid garandeerden, uiterst belangstellende „toe-

schouwers" zijn, en . . . dat heel Europa met een gevoel van beklemming

hetgeen er rond Danzig gebeurt gadeslaat, is aan geen twijfel onderhevig.

Het lol van ons werelddeel kèn er immers van afhangen . . .

Kaartje van de Vrije Stad Danzig met omgeving. Vlak bij Danzig hebben de Polen

een nieuwe havenstad, Gdynia, gebouwd. Niét, zooals zij zeggen, omdat zij bang

waren den een of anderen dag hun voorrechten in Danzig te moeten verliezen,

doch uitsluitend omdat één zeehaven niet meer voldoende was voor het zich

steeds uitbreidende zeeverkeer. — Op onderstaand kaartje ziet men ook duidelijk,

hoe de zoogenaamde Poolsche corridor dwars door Duitschland loopt, ten einde

Polen toegang tot Danzig te kunnen geven. Zooals men weet, wil Duitschland nu

ook een ex-territorialen autoweg door dezen corridor aanleggen, waar Polen echter

al evenmin iets voor voelt, omdat dit in de practijk eigenlijk weer zou neerkomen

op een Duitschen corridor door den Poolschen... Men ziet het: de geschilpunten

tusschen Duitschland en Polen zijn nogal ingewikkeld!

Mooi Danzig. — Boven: Oude Veemhuizen langs de haven.

Beneden: Een juweel van bouwkunst: een huis uit de zeven-

tiende eeuw.


DOOR HET VUUR BEDREIGD

De geschiedenis, die hieronder wordt verhaald,

speelde zich a< in Queensland, Australië.

Het was reeds weer drie jaar geleden, dat men

In dit deel van de wereld wat men noemt „het

natte seizoen" had meegemaakt. Sinds dien tijd

was het steeds droger geworden, tot er op het

laatst in het geheel geen regen meer was gevallen.

Om nauwkeurig te zijn, was het precies negen

maanden geleden, dat de laatste „bui" de aarde

wat had verkwikt. Naarmate de tijd verstreek, be-

gonnen velden en bosschen meer en meer op een

doode wereld te lijken.

Een jaar of zes geleden was Bob Steele met zijn

vrouw, zoon en twee dochters naar Australië ge-

gaan om te trachten daar voor zich en de zijnen

een nieuw bestaan op te bouwen als veeboer.

Aanvankelijk was hei geluk hem gunstig gezind

geweest, maar nu, tijdens deze ontzettende droog-

te-periode, maakte hij een verschrikkelijken tijd

door.

Op een middag kwam hij treurig thuis. Hij gooi-

de zijn hoed in een hoek van het vertrek en liet

zich met een wanhopig gebaar in een stoel vallen.

„Nu, Bess," zei hij tegen zijn vrouw, „er lagen

weer vijf koeien dood in den stal, en het ziet er

naar uit, dat er morgen nog wel meer zpllen

zijn..."

Daar hij geen antwoord kreeg, wierp hij een on-

derzoekenden blik naar zijn vrouw. Zonderling,

dacht hij bij zichzelf, dat hij het niet eerder had

opgemerkt, maar wat werd zij mager! En welk een

onrustige blik was er in haar oogen, terwijl zij

zwijgend naar hem knikte.. .

Nu hij er over dacht, moesten zij eigenlijk alle-

maal wel mager geworden zijn, want drie maan-

den waren er nu reeds verstreken sedert zij een

behoorlijken maaltijd hadden genuttigd. Op het

oogenblik moest' zijn vrouw er wel net zoo aan

toe zijn als hij — ze moest geen woorden meer

kunnen vinden om aan haar gevoel van teleur-

stelling en hopeloosheid uitdrukking te geven.

Terwijl hij een poging deed om zijn stem wat

opgewekter te doen klinken, vroeg hij zijn

vrouw een pot thee te willen zetten.

„Waar zijn Jack, en May en Elsie?" vroeg hij

dan.

Terwijl zij thee zette, deelde zijn vrouw hem

mede, dat Jack „in de verte" rook had ontdekt,

en dat hij daarom een uur geleden zoowat was

weggegaan om te kijken, wat er precies aan de

hand was. May en Elsie waren naar de schuur aan

den anderen kant van de uitgestrekte weide ge-

gaan om te zien, wat het geblaf, dat zij daar had-

den gehoord, beteekende. Ze hoopte maar, dat

de dingo's - Australische wilde, verscheurende

honden — weer geen koe hadden aangevallen.

Ze had het nog nooit gezien, dat die dieren op

klaarlichten dag zóó brutaal optraden!

Juist op dat oogenblik kwamen May en Elsie

binnen. May en haar vader wisselden een snellen

blik, en toen vertelde 't meisje op kalmen loon

dat er twee koeien waren gedood. Toen de meis-

jes de namen der belde dieren noemden, kreeg

Mrs. Steele tranen in haar oogen. Niet- alleen

waren het haar lievelingsdieren, maar het waren

de eenige, die lederen dag nog een klein beetje

melk gaven. . .

Bob Steele sprong overeind en haastte zich naar

de plaats waar de beide koeien waren overvallen.

Hij maakte een eind aan hun lijden door een slag

met het stompe einde van zijn bijl, stapelde een

hoeveelheid takken over hun lichamen, en terwijl

hij naar de langzaam uitdoovende vlammen stond

te kijken, trad Jack op hem toe met de mededee-

ling dat de rook niet afkomstig was van hun eigen

bezitting, maar van die van hun buurman, aan den

anderen kant van de heuvels.

„Den hemel zij dank, dat het niet bij ons is.

Jack!" zei Steele, terwijl het hem opviel hoe uit-

geput de jongen er uitzag. „Als het gras begon te

branden, zou dit het einde van alles beteekenen..."

Dien avond, toen de kinderen naar bed waren,

OP LEVEN EN DOOD

EEN REEKS SPANNENDE AVON-

TUREN NAAR WAARHEID VERTELD

trachtten Steele en zijn vrouw de balans van den

toestand op te maken. Zoo lang mogelijk hadden zij

vlervijfden van hun geringe inkomsten besteed aan

krachtvoeder voor het vee, zichzelf troostend met

de gedachte dat wanneer het weer ging regenen,

zij dan in ieder geval een krachtigen veestapel

zouden hebben om opnieuw mee te beginnen. Zij-

zelf en hun kinderen hadden in dien tijd geleefd

- of eigenlijk: geteerd! - op gezouten rund-

vleesch en eigengebakken brood, aangemaakt met

thee. Door dit schrale dieet hadden zij een onge-

loofelijk verlangen gekregen naar versch vleesch,

en naar vet. En een week tevoren had Steele

daarom zijn kudde geïnspecteerd om na te gaan,

of er soms nog een dier was, dat geslacht kon

worden, ten einde als voedsel te dienen. Teleur-

gesteld was hij teruggekeerd met de mededeeling,

dat de dieren allemaal letterlijk vel over been

waren. . .

Hun toestand scheen in waarheid hopeloos. Om

niet geheel en al ten onder te gaan - Indien dit

althans nog kon worden voorkomen — zouden zij

geld moeten leenen. Negentig percent van de

menschen uit de omgeving schenen zich hierdoor

te hebben kunnen handhaven, maar de Steeles

hadden besloten hier niét hun toevlucht toe te

nemen. Wel is waar waren de voorwaarden, waar-

op men geld kon krijgen, betrekkelijk gemakkelijk,

maar in ieder geval diende de leening toch bin-

nen twaalf maanden te worden afbetaald - en

waarvan zou dit moeten geschieden?

Om de boerderij te verkoopen, was onmogelijk;

niemand zou ze willen hebben, al zouden de 'Stee-

les haar cadeau hebben willen geven!

Vermoeid en ontmoedigd, maar niettegenstaan-

de alles hopend, dat het binnenkort zou gaan

regenen, besloten Steele en zijn vrouw te gaan

slapen. Nadat Steele zich geruimen tijd rusteloos

van de eene zij op de andere had geworpen,

doezelde hij eindelijk in, maar omstreeks midder.-

nacht werd hij gewekt door zijn vrouw, die hem

vroeg, of hij ook niet een brandlucht waarnam?

Slaperig wilde hij antwoorden, dat hij niets rook,

en hij was al weer van plan zich op zijn andere

zij te gooien, toen hij plotseling een scherpe lucht

van brandend gras waarnaml

Hij sprong zijn bed uit, en een paar seconden

later was iedereen in huls klaar wakker. Bij al de

ellende, die zij reeds doormaakten, kwam er nu

nog het gevaar, dat zij door het vuur Ingesloten,

misschien levend zouden moeten verbranden!

Eenige minuten later rende Steele, vergezeld van

Jack en May, naar buiten. In de duisternis van den

nacht onderscheidden zij duidelijk 'n vurlgen gloed

boven op de heuvels.

Meer struikelend dan zij liepen en terwijl zij

bijna geen adem konden halen door den scherpen

geur van het brandende gras dat in hun longen

drong, slaagden zij er in den kam te bereiken van

de eerste lage heuvels. Daar deed zich een ver-

schrikkelijk schouwspel aan hun ontstelde blieken

voor. Tegen de duisternis van den nachtKemel

scheen zich een stad te verheffen, die in lichter-

laaie stond! Af en toe leek het wel, alsof er te-

midden van de vlammen een schitterend vuurwerk

werd afgestoken, maar in werkelijkheid werd de

vonkenregen, die hoog tegen den hemel op-

spatte, veroorzaakt door het neervallen van ge-

weldige woudreuzen, die zich, In brand geraakt,

niet langer konden staande houden. Mat een

luiden slag en terwijl de stukken brandend hout

tot ver in 't rond sprongen, sloegen zij ter aarde...

Als verlamd bleven de drie menschen eenige

oogenblikken naar het even angstaanjagend als

Imponeerend schouwspel kijken; toen begreep

Steele echter, welk een verschrikkelijk gevaar hen

bedreigde, wanneer het vuur er in zou slagen hen

- 8 -

in te sluiten. En veel was daar niet meer toe

noodig, want reeds waren er honderden aren

gras en boomen door de vlammen aangetast.

Maar wat moest hij beginnen? Water was er

immers nergens te krijgen. . . Plotseling kreeg hij

een idee. Hij rukte een drietal taaie takken af,

gaf er Jack en May ieder een, en behield den

anderen voor zichzelf. Toen snelden zij alle drie

naar wat een kleine opening in de vuurzee leek,

en terwijl de vlammen om hun voeten en beenen

kringelden, sloegen zij zoo hard zij konden met

de takken om zich heen, ten einde op die manier

te probeeren het vuur te dooven. Steele sloeg de

grootste vlammen neer; hij werd gevolgd door

May, die alles uitdoofde wat hij had gemist, ter-

wijl Jack, als derde aanvalsgolf, alle nog branden-

de stukken hout met zijn tak naar de plekken

schoof, die reeds geheel afgebrand waren.

Nu eens voor-, dan weer achteruitgaand langs

de vuurlljn, werkten zij zonder zich ook maar één

oogenblik rust te gunnen. Af en toe moesten zij

terugwijken, omdat zij totaal verblind waren door

de tranen die uit hun oogen stroomden, of omdat

zij geen lucht meer konden halen door den dikken

rook, die hen bijna geheel omhulde. Maar zoodra

zij weer In staat waren om te zien, gingen zij op-

nieuw tot den aanval over op het dreigend«; vuur-

monster, dat het op hun leven en laatste bezit had

voorzien.

Toen de schemering aanbrak, streden zij nog

hopeloos en onvermoeid voort tegen den geraffl-

neerden vijand, die van geen wijken wilde weten,

maar integendeel telkens nieuwe zwakke punten

voor zijn aanval vond. Ze leken nu niet langer op

menschelijke wezens; hun gezichten waren ge-

zwollen door de verschrikkelijke hitte; hun schoe-

nen waren verbrand, en hun voeten en handen

vertoonden overal ernstige schroeiwonden. Ge-

lukkig stond er geen wind, en had ook een lichte

dauw hen bij den strijd geholpen, maar indien er

bij het opkomen van de zon ook maar een geringe

wind opstak, dan zou hun hoop het vuur te kun-

nen bedwingen, vernietigd worden.

Met de energie, die uit wanhoop geboren wordt,

vochten zij voort langs de geheele lijn waar het

vuur zijn aanval telkens herhaalde, probeerend

hun telkens bij verrassing het terrein te ontnemen,

dat zij met bijna bovenmenschelijke krachtsinspan-

ning hadden gewonnen. Als maniakken vochten zij

tegen iedere vlam, die opschoot, hun afgetobde,

pijnlijke spieren tot steeds nieuwe krachtsinspan-'

ning lorceerend. Gelukkig stak er geen wind op,

en toen de zon boven de hoogste heuvels uil-

kwam, waren zij In staal hun eerste rust sinds uren

van verschrikkelijken arbeid te nemen. Maar pas

tegen den middag konden zij zeggen, dat hun po-

gingen met succes waren bekroond, en dat het

gevaar, waarin zij hadden verkeerd, was afge-

wend. . .

Eenige dagen later fluisterde Mrs. Steele, die

haar man op een inspectietocht had vergezeld:

„Nog slechts drie weken, dan is het Kerstmis. Er

zal niet veel reden voor ons zijn, om ons te ver-

heugen. . ."

Steele keek haar treurig aan, maar toen hij den

doffen blik in haar oogen zag, probeerde hij haar

te troosten.

„Nog drie weken?" herhaalde hij. „Wel, in drie

weken kan er héél wat gebeuren- Het kan zelfs

wel gaan regenen."

En het ging regenen! Drie dagen na den gras-

brand .leek het wel, alsof hel water met bakken

uil den hemel werd gegoten! En juist toen de bui,

die reeds eenige dagen had aangehouden, op

haar hevigst was, kwam er een aangeleekende

brief van een ouden vriend uil Engeland, met twee

biljetten van een pond er in „om de Kerstdagen

op prettige wijze door te brengen. . ."

De droogte-periode was ten einde. Een nieuwe

toekomst lachte hun tegen, en hun hoop op wal

meer geluk bij Mjn strijd om het dagelijksch brood

werd niet beschaamd. . .

CIRCUSMAKKERS

■""■■, 1

i '

i »

r^ «. .


"^t-hSm^i

ill'Wl' !- • i

f^T^mmm ' : \


■'

'

%M

:f &

T' r v

AFBEELDING

IN KLEUR

MULTICOLOUR

PICTURE


^\p den ochtend van den dag, waarop zij haar

^^ negen en tachtigsten verjaardag zou vieren,

is Mevrouw Theo Mann-Bouwmeester onverwachts

overleden.

Me' deze krachtige, vitale vrouw is ongetwijfeld

de grootste tragedienne heengegaan, die ons

vaderlandsch tooneel ooit heeft bezeten. Met

hoeveel innige dankbaarheid — een dankbaar-

heid, die door dit verscheiden thans met een ge-

voel van diepen weemoed is vermengd — her-

inneren vooral de ouderen onder ons zich niet

de vele momenten van groote en intense ont-

roering, die deze begenadigde kunstenaresse hun

Nederlands grootste actrice overleden.

Mevrouw

In haar glansrollen heeft

weten te verschaffen!

Bijna zeventig jaar lang

heeft zij het publiek in

den ban van haar spel

weten te houden, en hoe

talrijk en veelzijdig waren

niet de rollen, waarin

zij wist te schitteren! Wij

herinneren hier slechts aan Marguerite Gautier,

aan Fedora, Frou-Frou, Flora Tosca, Demi-Monde,

De twee weezen, Madame Sans-Gêne, De koerier

van Lyon, Medea . . .

Haar glanstijd vlei ongetwijfeld in de jaren,

dat zij aan de Kon. Ver. Het Nederlandsch

Tooneel verbonden was, en het was ook vooral

in dien tijd, dat men haar op één lijn stelde met

die andere onvergetelijke actrice: Sara Bernhardt.

Zes en zeventig jaar telde Mevrouw Mann-

Bouwmeester, toen zij in het seizoen 1926 — 1927

afscheid nam van het tooneel met ,,Het Kind

van de Liefde". Op ondubbelzinnige wijze is zij

heo Mann-Bouwmeester"

toen In het gansche land bejubeld en gehuldigd,

terwijl haar groote verdiensten officieel erkend

werden door haar benoeming tot Officier in de

Orde van Oranje Nassau.

De laatste jaren leefde zij teruggetrokken, maar

haar liefde voor de kunst, die zoo haar gansche

hart bezat, is nimmer verflauwd.

Een rijk en veelzijdig leven is thans afgesloten,

doch de herinnering er aan zal voor altijd een

schoone en unieke bladzijde blijven vormen In

de geschiedenis van ons tooneel.

1. Mevrouw Theo Mann-Bouwmeester. (Foto

J. Merkelbach.)

2. In „Flora Tosca" (1886).

3. In „Deml-Monde" (1889).

4. De uitvaart van de groote actrice. De stoet

verlaat den Stadsschouwburg. Links naast

den auto, van links naar rechts: mevrouw

Annie van der Lugt Melsert-Van Ees, Lily

Bouwmeesteren Wiesje Bouwmeester. Rechts

naast den auto: mevrouw.Julia Cuypers en

mevrouw Baumgarten-Bouwmeester.

In „Madame Sans-Gêne" (1894).

SM GU M © IR

j

im had een verschrikkelijk dik, blauw

oog.

„Hoe kom je daaraan?" vroeg Jack.

„Nou, je kent dat aardige meisje

toch wel, dat aan het eind van de

straat woont?"

,,Ja," antwoordde Jack.

„En je weet toch, dat haar vader

naar Afrika is vertrokken?"

„Ja."

,,Nou, hij is niét vertrokkenl"

7IJ : ,,Dat is nou echt iets voor jou.

*" Nu hebben we schipbreuk geleden

en alles wat je hebt kunnen redden is

drie fleschjes bier!"

HIJ: ,,Maar liefste, denk toch eens

aan de beden om hulp, die wij er in

kunnen verzenden als ze lèèg zijn!"

D

okter: ,,En wanneer krijgt

suizende geluiden in uw oi

Patient: „Als ik neurie dokter."

| iefste," zei de jonge echtgenoot,

^ „wat ruikt dat vleesch eigenaardig."

„Ik kan er werkelijk niets aan doen,"

antwoordde zijn vrouw. „Om den uien-

smaak weg te krijgen, heb ik het afge-

wasschen in Eau de Cologne."

P en Amerikaan ,,deed" Europa.

'"" Toen hij met de boot was gearri-

veerd liet hij zich door een taxi naar

zijn hotel rijden. Hutkoffers, hoeden-

doozen, actetasschen, jassen, wandel-

en golfstokken werden in en op de

taxi geladen. De 'chauffeur vond maar

nauwelijks meer ruimte om achter zijn

stuur te kruipen.

„Is dat alles?" vroeg hij, wat kort.

„Ja," zei de Amerikaan „Meer is er

niet."

„Zoo," zei de chauffeur, „vonden ze

het niet goed, dat je bet Vrijheids-

standbeeld meenam?"

Tante Martha woonde voor den eer-

' sten keer van haar leven athletiek-

wedstrijden bij. Het pistoolschot weer-

klonk, en de deelnemers aan de vijf-

honderd meter hordenrace gingen er

vandoor . . .

En toen wendde tante Martha zich

tot haar neefje: „Denken die jongens

nu werkelijk, dat zij dien kogel kunnen

inhalen?"

FNe afgewezen aanbidder: „Neen,

^ neen. Marie. Geef me mijn ring

Vliet terug. Wat beteekent ten slotte

een ring van twee gulden twintig voor

een man met een gebroken hart?"

r\ e stoere, forsche, breedgeschouder-

^^ de bezoeker, die er bovendien erg

twistziek uitzag, trad het kantoor

binnen.

„Zeg tegen je baas," zei hij tegen

den mageren jongsten bediende, ,,da'

Daniels er is, en dat ik hem wil

spreken."

De jongste bediende keek hem een

oogenblik aan. „Zoo," zei hij toen, ,,is

u Mr. Daniels? Dat is me ook wat."

„Wat bedoel je?" viel de bezoeker

dreigend uit.

„Wel," kwam het haperend ant-

woord, „omdat de baas zei, dat ik u

er uit moest gooien als u kwam. '

r^ e taxi reed erg langzaam en de

oassagier had veel haast.

„Zeg eens," riep hij tegen den

chauffeur, „kun je niet wat sneller

gaan?"

„Zeker kan ik dat," was het ant-

woord, „maar ik mag mijn taxi niet

alleen laten!"

H *mm* m

M :^w]

\ V*

&

oe

Ge^ 0

G'° Ke

Vu*« p

&roW

-M

W» e

■fcA

Gebruik voor het

naar bed gaan Vino-

lia Cold Cream, de

ideale nacht cream.

35

.^t/

Jl ff

mm cmi

..Er zijn mensen, die het helemaal niet

eens zijn met bovenstaande regel. Zij

doen juist het omgekeerde; de schaduw

opzoeken, zodra de eerste zonnestraal

haar kracht doet voelen. De zon is na-

delig voor hun gevoelige huid en zij

kennen geen middel om hun teint te be-

schermen. Maar wij zoeken toch liever

de zon op: onze huid kan er wel tegen,

dank zij Vinolia Cream!"

Vinolia Vanishing Cream beschermt

zelfs de teerste huid tegen de directe in-

werking van de zonnestralen. Door haar

extra.fijne emulgering is zij eveneens

geschikt als ondergrond voor poeder Ge-

niet meer van zon en buitenlucht en ge-

bruik geregeld Vinolia Vanishing Cream.

VANISHING '. k' i A M U W C P I A M ', O I h C k' I A

DEZE

een

NIEUWE HYGIËNE

brengt de Vrouw

Nieuwe Vrijheid - Grooter Gemak - Volkomen Veiligheid

vr " a\\e

norm aU

J" a, het is immers veel natuurlijker"

zegt iedere vrouw instinctief, wan-

neer zij over Tampax wordt ingelicht.

Deze nieuwe methode van hygiëne

is de vinding van een vrouwenarts

en de oplossing van het probleem

der vrouw; zij geeft vrijheid en

onbezorgd gemak F.LK.EN dag.

Millioenen vrouwen over de geheele

wereld, die het reeds probeerden,

zijn enthousiast en willen thans niet

meer terug naar de oude methode.

Tampax is vervaardigd van ge-

steriliseerde medicinale watten. Het

is bijzonder sterk absorbeerend.

volmaakt hygiënisch en bijzonder

gemakkelijk en onzichtbaar.

^ Tampax is ontworpen voor iedere normale vrouw,

speciaal voor de Behuwde en wordt aanbevolen door

vrouwenartsen. Jonge meisjes, die het niet ftemakkelijk

vinden, raadplegen haar dokter voor het gebruik.

GEEN GORDEL

GEEN SPELDEN

GEEN VERBAND

Ä

Tampax maakt een einde aan alle

ongemak en alle onaangenaamheden.

Geen spelden meer. geen gordel, geen

verband. Geen dag meer van belem-

mering, doch nieuwe, ongekende

vrijheid van beweging bij werk en

| sport.

ss Tampax biedt absolute zekerheid in

alle omstandigheden MI men merkt

de aanwezigheid niet.

Tampax wordt door millioenen

dames in Amerika, Canada,Engeland,

Frankrijk, België, ja over de geheele

wereld, gebruikt. Vrouwenartsen

bevelen deze moderne, hygiënische

methode aan.

Het pakje voor ruim een maand

gaat gemakkelijk in Uw handtaschje en kost 65 ets;

het halve pakje kost 35 ets. Volledige gebruiks-

aanwijzing in elk pakje

^

TAMPAX

De Moderne Hygiënische Methode

é4\ëh

TAMPAX is verkrijgbaar in méér dan 3.000 Apoth., Drogisterijen, Corset-,'Lingerie- en Manuf. zaken.

11

^j


WONDERLIJKE AVONTUREN OP VENUJ

DOOR EDGAR RICE BURROUGHS

SCW RIJ VER DER JAR ZAN-VERHAL EN

EEN IG GEAUTORiS;

Carson Napier is met een vuurpijlvliegtuig naar de planeet Venus gevlogen.

Hij beleeft er de wonderlijkste en gevnarlijkste avonturen en wordt er verliefd op

de koningsdochter Duare, die door vijanden is geschaakt.

Hij weet haar te bevrijden en wil haar nu In zijn vliegtuig naar haar vaderland

terugbrengen. Doch Duare wil dit niet, want geen man mag tegen een konings

dochter over zijn liefde spreken, en daar Carson dit gebod heeft overtreden, zou

hem dit zijn leven kosten.

Na een nacht vliegen komen ze aan Duare's geboortestad. Ze vliegen echter op

haar verzoek verder. Daarna bereiken ze een belegerde stad en van een eenzamen

wandelaar vernemen ze, dat ze in Anlap zijn. Deze wandelaar, Taman, gaat mee

in de ,,anotar" naar de belegerde stad. Ze dalen op de racebaan en Carson wordt

benoemd tot kapitein in het leger van Muso, den „jong".

Na een paar weken moet hij voor Muso twee brieven overbrengen, één

aan een man in Amlot, en één aan een boer. Lodas. Deze helpt hem in Am lot

te komen Bij Lodas' broer. Horjan. zal Carson den nacht doorbrengen, maar hij

moet vluchten voor de Zani. In een restaurant hoort hij van een dame, Zerka, dat

bij erg voorzichtig met zijn woorden moet zijn.

Hij leest den brief van Muso, en bemerkt, dat deze zijn eigen doodvonnis

Inhoudt en dat Muso Sanara aan de Zani wil overleveren, 's Nachts wordt de brief

gestolen.

Carson wordt opgenomen bij de Zani-garde. Hij denkt nog niet aan vluchten,

want hij wil eeist weten, wie de jong is. die door de Zani gevangen wordt ge-

houden. Den volgenden morgen krijgt hij opdracht met een detachement van elf

man naar de gevangenis des doods, de Gab kum Rov te gaan.

Als Torko, de directeur, met verlof gaat, treedt Carson als plaatsvervanger op,

en ontvangt Mephis, die Kord, den gewezen jong van Korva, ter dood brengt.

Intusschen laat hij een loc per maken vnn den sleutel der celdeuren en ontdekt

dat de gevangen jong Mlntep, de vader van Duare is. Onder de nieuwe gevange-

nen bevindt zich Horjan, die wegens het verbergen van een vreemdeling Is gear-

resteerd. Hij herkent Carson, maar zegt niets. Den volgenden dag verricht Carson

een arrestatie, n.l. van Narvoh, en ziet in diens huis net Zerka vluchten,

Narvon wordt ondervraagd en sterft, als men hem prest zijn medeplichtigen te

noemen, met de eerste letter van Zerka's naam op de lippen. Carson verneemt

van een gevangene, dat Muso Duare tot zijn vrouw wil hebben. Dan besluit hij

dadelijk naar Sanara te gaan en hij kan in' een kano ontkomen. Hij gaat echter

eerst Zerka waarschuwen, omdat het niet onmogelijk is, dat ze verdacht wordt.

Ze kan echter nog niet meegaan naar Sanara, want ze wil eerst Mephis dooden.

Carson heeft Zerka beloofd, terug te komen.

In Sanara gekomen, blijkt Carson nog net op tijd te zijn om te verhoeden, dat

Muso Duare tot zijn koningin maakt. Op verzoek van Carson roept Taman eenige

autoriteiten bij elkaar, aan wie Carson alles zal vertellen wat hij van Muso's ver-

raad weet. Als Carson heeft verteld, wat er in den brief van Muso stond, besluit

men Muso op de proef te stellen. Carson zal een brief uit zijn vliegtuig boven hun

linies laten vallen. Duare en twee officieren. Legan en Ulan, vergezellen hem.

Carson laat den brief vallen, daalt op een eilandje en gaat met één officier naar

de Gab kum Rov. waar ze Mintep verlossen. Daarna gaan ze nog naar Zerka.

Bij Zerka wordt Carson door de Zani gevangengenomen, en met Zerka en

Mantar naar de Gab kum Rov gebracht.

Op het moment, dat ze gcmafteld zullen worden, begint Duare de gevangenis

te bombardeeren. Mephis valt dood neer, omdat Zerka hem den vorigen avond

vergif heeft gegeven. Carson en de beide anderen worden vrijgelaten, maar Duare

ziet hen niet. Ze vertrekt in de richting van Sanara. en de anderen volgen haar

in een bootje. Als ze Sanara naderen zien ze. dat Duare juist met de anotar vertrekt

in de richting van Vepaja. Daar de Zani zijn weggetrokken, gaan ze naar de stad

en vragen naar Taman. Deze ontvangt hen hartelijk. Hij is nu jong, en Muso is

afgezet. Hij is echter uit zijn gevangenschap weten te ontvluchten. Aan een diner,

door Taman gegeven, komt er plotseling een bedien de vertellen, dat Nna. de

jan jong, door Muso ontvoerd is. Hij vraagt de kroon terug als losprijs. Carson

ontwerpt een plan om haar terug te vinden. Hij begeeft zich. vermomd als gewoon

burger, naar een café. waar hij een man ontmoet, die hem belooft, hem naar haar

toe te brengen.

Dank je," zei ik. „Kom morgenavond op dezelfde plaats, dan

kunnen wij er over praten."

Ik dacht, dat dit aanbod hem er van zou weerhouden mij in

een valstrik te lokken, maar desondanks hield ik toch mijn wapen in

zijn rug.

Hy bracht mij langs den muur die evenwydig met de rivier liep

naar een oud, verlaten gebouw, waaraan een soort schuurtje gebouwd

was, waarin zich zeker wel een man of zes konden verbergen. Hij

bleef hier staan en luisterde, terwijl onderzoekend naar alle rich-

tingen kijkend.

„Ze is hier in," fluisterde hij. „Door dit huisje kun je in het groote

gebouw er naast komen. Geef me nu mijn pistool terug en laat me

gaan."

„Niet zoo haastig," waarschuwde ik hem. „De afspraak was, dat

je my het meisje zou laten zien. Ga naar binnenI"

Hij aarzelde en ik gaf hem een por met mijn pistool in zijn rug.

„Ze zullen mij dooden," fluisterde hij.

„Als je mij het meisje niet laat zien, zullen zij je niet hoeven te

dooden," zei ik dreigend. „Praat nu niet meer — ze zouden ons kun-

nen hooren! Als ik alleen naar binnen moet gaan, dan zal ik je hier

laten — dood!"

Hij zei niets meer, maar beefde over zijn gansche lichaam toen

hij naar binnenkroop. Ik ontdekte overal om mij heen machines en

ovens, en ik legde zijn pistool op een der laatste, terwijl ik hem op

den voet volgde. Het was zoo donker als de nacht in het gebouw,

en in de kamer waarin wy stil hielden was het al niet veel lichter.

— 12 -

^ERLAFI DSCH

Ik moest mijn begeleider dan ook vasthouden wilde hy me niet kun-

nen ontsnappen. Wel een heele minuut bleven wij staan om te

luisteren. Ik dacht dat ik het gemompel van stemmen hoorde. Mün

metgezel bewoog zich zachtjes naar voren, op den tast zyn weg

zoekend. Het was duidelijk, dat hy er al eens eerder was geweest.

Hij begaf zich naar een kant van het vertrek, waar hy een gegren-

delde deur vond.

„Hierdoor kunnen wij ons terugtrekken als wy moeten vluchten,"

zei hij fluisterend, terwyl hy den grendel wegschoof. Ik wist door de

richting waaruit wy gekomen waren, dat deze deur toegang moest

geven tot de straat.

Hy draaide zich om en begaf zich vervolgens dwars door de kamer

naar den tegenovergestelden muur. Hier bevond zich een andere

deur, welke hy met de grootste behoedzaamheid opende. Het geluid

der stemmen werd nu wat duidelyker. Recht vóór ons uit ontdekte

ik een zwak lichtschynsel, dat klaarblykelyk door den vloer van de

kamer kwam. Mijn gids bracht my er heen, en ik zag nu dat het

inderdaad door een gat in den vloer kwam — een gat, dat waarschyn-

lyk veroorzaakt was door een kwast, die er uit gevallen was.

„Kyk," fluisterde myn metgezel.

Daar ik plat voorover moest gaan liggen om door het gat te kunnen

kyken, beval ik hem hetzelfde te doen. Door de kleine opening kon

ik niet veel van de kamer onder ons zien, maar wat ik zag, was toch

voldoende. Er zaten twee mannen aan een tafel te praten. Eén van

hen was Muso. Ik zag het meisje niet, maar ik wist dat zy natuurlyk

buiten den kleinen lichtkring kon zyn, die myn gezichtsveld afsloot.

Ik kon de beide mannen hooren praten.

„Je bent toch niet wèrkelyk van plan haar te dooden, is het wel?"

vroeg Muso's metgezel.

„Indien ik vóór het tweede uur geen bevredigend antwoord van

Taman kryg, dan zal ik het wel moéten doen," antwoordde Muso.

„Indien zy haar vader wilde schryven zooals ik haar heb gevraagd

te doen, dan zou ze direct mogen weggaan, want ik weet wel zeker,

dat Taman zijn dochter niet zou laten sterven als zyzélf hem smeekte

haar te redden."

„Je kunt het maar beter doen, Nna," zei de andere man. „De tyd

verstrykt "

„Ik doe het niet — nóóit," zei de stem van een meisje, en ik wist

nu, dat ik Nna had gevonden.

„Jij kunt nu wel weggaan," fluisterde ik tegen mijn metgezel. „Je

zult je pistool op een van de ovens vinden. Maar wacht eens even —

hoe kan ik in (lie kamer beneden komen?"

„Rechts in den hoek is een valluik," antwoordde hy. Hy ging zoo

zachtjes weg, dat ik niet hoorde dat hij vertrok, maar ik wist dat hy

verdwenen was. Alleen een idioot zou by mij gebleven zyn.

Heel vaag merkte ik dat het iels lichter werd in de kamer. De zon

kwam op. Het eerste uur was gekomen. Over veertig minuten aard-

sche tyd zou het het tweede uur zijn — het tydstip waarop Nna, de

dochter van Taman, zou worden gedood....

HOOFDSTUK XVIII.

Een Tanjong.

Veertig minuten! Wat kon ik in dien korten tijd doen om hel

leven te redden van de prinses? Als ik haar wat vroeger had

gevonden, dan zou ik soldaten hebben kunnen waarschuwen om

het gebouw te doen omsingelen. Ze zouden de prinses niet hebben

gedood als zy hadden geweten dat zy gevangengenomen zouden

worden. Maar er was nu geen tyd meer om soldaten te waarschu-

wen. En tóch moest ik iets doen. De kostbare minuten gingen vlug

voorby. Er zat niets anders op dan de koe by de horens te vatten

en het beste te doen, wat er te doen viel. Ik stond op en zocht myn

weg naar den hoek van de kamer. Op handen en voeten kruipend,

zocht ik naar het valluik, dat ik eindelijk vond. Gretig probeerde

ik uit te vinden of het aan den onderkant was gesloten. Dat bleek

niet het geval. Ik tilde het vlug op, en sprong er door, myn pistool

in de hand. Ik hoorde het luik boven myn hoofd dichtslaan toen

ik op den grond terechtkwam. Gelukkig viel ik niet, en myn komst

was zóó plotseling en onverwachts geweest, dat Muso en zijn met-

gezel een oogenblik absoluut niet in staal waren zich te verroeren.

Ik sprong achteruit naar den muur, en hield myn wapen op hen

gericht.

„Beweeg je niet, of ik schiet jullie allebei neer,"

waarschuwde ik hen.

Het was op dit oogenblik, dat ik voor hel eerst

twee mannen gewaar werd in den versten hoek

van het schemerig verlichte vertrek, omdat zij

opsprongen van een stapel zakken, waarop zij had-

den liggen slapen. Toen zy naar hun wapens gre-

pen, opende ik het vuur op hen. Muso liet zich op

den grond vallen achter de tafel waaraan hy had

gezeten, maar zijn metgezel trok zijn wapen en

richtte het op my. Ik slaagde er echter in, het eerst

te schieten. Doodelyk getroffen zakte hij ineen op

den grond.

Hoe zij mij alle drie in dat betrekkelyk kleine

vertrek hebben kunnen missen, gaat werkelijk

boven myn verstand! Misschien dat de beide man-

nen, die op de zakken hadden gelegen, te slaperig

waren geweest om behoorlyk te kunnen richten;

bovendien scheen de ander daar ook nog te nerveus

voor. Ik had namelijk duidelijk gezien, dat zyn

hand beefde toen hij zyn wapen vasthield. Maar

enfin — hoe dan ook: hij miste my en ook de

tweede en derde schoot ik neer, voordat zij mij met

den doodelijken stroom der r-stralen uit hun wa-

pens hadden kunnen treffen.

Alleen Muso bleef nu nog over. Ik beval hem,

achter de tafel vandaan te komen en nam hem zijn

pistool af. Hy bleek per slot van rekening maar

een groote lafaard, die blijkbaar niet eens in een

stryd van man tegen man van zyn pistool gebruik

durfde maken, want hij voldeed direct aan mijn

bevel zyn wapen af te geven.

Ik keek nu waar Nna was. Ze zat op een bank in

den verslen hoek van het vertrek.

„Hebben ze je kwaad gedaan, Nna?" vroeg ik

haar.

„Neen. Maar wie ben je? Kom je van myn vader,

den jong? Ben je een vriend of een vijand?"

„Ik ben je vriend," antwoordde ik. „Herken je

mij dan niet? Ik was gisteren nog op bezoek bij

je vader en moeder " Ik zweeg plotseling. Op-

eens herinnerde ik mij myn vermomming, en be-

greep dat Nna mij dus niet kon herkennen. „Ik heb

een pruik op en ben ook anders gekleed, Nna, maar

ik ben gekomen om je naar je vader en moeder

terug te brengen. Je hoeft niet bang meer te zijn.

Er zal je niets gebeuren!"

„Wie ben je?" vroeg Muso, „en wal ben je van

plan met my te doen?"

„Jou ga ik dooden, Muso," zei ik. „Ik heb altijd op die

hoopt, maar nooit had ik gedacht ze te zullen krygen."

„Waarom wil je my dooden?" vroeg hy. „Ik heb de prinses geen

kwaad gedaan. Ik heb alleen Taman willen bangmaken, om hem

te dwingen my den troon terug te geven, die aan mij behoort."

„Je liegt, Muso," zei ik. „Maar het is niet hierom alleen, dat ik

je zal dooden — ik zal je niet dooden voor iets waarvan je zou

kunnen zeggen, dat je hel niét van plan was, maar ik zal hel doen

voor iets, wat je reeds gedaan hebt."

„Wat heb ik jou dan ooit gedaan, dat je mij zou willen dooden?

Ik heb je nooit eerder in myn leven gezien."

„O ja, toch wel! Je hebt me wél eerder gezien — en je hebt mij

naar Amlot gezonden om daar gedood te worden, zooals je hoopte,

en je hebt geprobeerd mij myn vrouw af te nemen."

Hy keek my ontsteld aan. Zyn oogen puilden byna uit hun kassen

en zyn mond viel wyd-open.

„Ben je ben je Carson van Venus?" bracht hij er met de

grootste moeite uit.

Ik lachte.

„Ja, ik ben Carson van Venus — die je je troon heeft afgenomen

en die je nu je leven zal afnemen, maar niet om hetgeen je hem

hebt aangedaan! Dat zou ik je kunnen vergeven, Muso! Maar ik

kan je niet vergeven hoezeer je myn prinses hebt doen lijden. Daar-

voor zul je sterven."

„Je zult me toch niet in koelen bloede willen vermoorden?" nep

hij ontdaan uit.

„Ik zou er veel voor voelen, maar toch zal ik het niet doen," zei

ik. „We zullen met onze zwaarden duelleeren! Trek je zwaard!"

Ik had zyn pistool op de bank naast Nna gelegd, en nu nam ik

mijn eigen vuurwapen en legde het op de tafel waaraan Muso had

gezeten. Toen stelden wy ons tegenover elkander op.

Muso was geen te onderschatten tegenstander en toen het klette-

ren van onze zwaarden de stilte verbrak, die er in dat kleine vertrek

heerschte," begreep ik maar al te goed, dat ik misschi&n meer had

geriskeerd dan ik had mogen doen in de gegeven omstandigheden,

waarin het niet om myn eigen leven maar ook om het lot van Nna

ging — om van dat van Duare nog maar niet eens te spreken. Ik

vocht echter dapper al bepaalde ik my bijna uitsluitend tot een ver-

dedigende houding. Ik begreep natuurlijk wel, dat dit niet de manier

was om myn tegenstander te kunnen verslaan, maar ik besefte dat

wanneer ik ook maar iets te roekeloos werd of te weinig op myn

[RIO VIEL IK NIET. EN MIJN KOMST WAS ZÓÓ PLOTSELING EN

ONVERWACHTSC 11 OEWEE8T, DAT MUSO EN ZIJN METGEZEL EEN OOGEN-

BLIK ABSOLUUT NIET IN STAAT WAREN ZICH TE VERROEREN.

hoede was, dat hij my dan gemakkelijk zijn zwaard lusschen de rib-

ben zou kunnen steken!

Toch diende ik tol den aanval over te gaan, want op den duur

kon de stryd zoo niet worden voortgezet. Muso mocht dan al geen

kans krijgen door myn verdediging om mij te dooden, maar aan den

anderen kant zou ik er ook niet in kunnen slagen hem buiten

gevecht te stellen. En dal wat toch noodzakelijk, wilde ik Nna naar

haar vader en moeder kunnen terugbrengen.

Ik verdubbelde myn waakzaamheid en myn pogingen hem te

treffen, en omdat ik nu meer gewend was geraakt aan zijn wijze

van aanvallen, waarin hy slechts zelden verandering bracht, begon

ik langzamerhand de overhand te krijgen. Muso begreep dit blijk-

baar ook en hy begon hoe langer hoe banger voor my te worden.

Ik kon hem dit duidelijk aanzien.

Ik slaagde er in hem telkens meer in het nauw te drijven, waar-

door zyn angst nog toenam, en plotseling deed ik een uitval. Hier-

door was hy genoodzaakt achteruit te wyken, en omdat ik hem

geen rust meer liet, slaagde ik er in hem voortdurend door de kamer

te dryven, waarbij ik er zeker van was dat ik hem op ieder oogen-

blik dat ik wilde, zou kunnen neerslaan.

Op een gegeven oogenblik deed hij een snelle achterwaartsche

beweging in de richting van de tafel, waarin ik een laatste poging

van hem zag om mij te ontwijken, maar toen gooide hy plotseling

zijn zwaard in mijn gezicht en bijna tegelijkertijd hoorde ik hel

br-r-r geluid van een r-stralenpislool....

Ik had gezien hoe hy naar myn pistool greep op hetzelfde oogen-

blik dat hij my zyn zwaard in het gezicht gooide. Ik dacht dat ik

dood neer zou vallen, maar dat gebeurde niet. In plaats daarvan

sloeg Muso achterover op de tafel en rolde er toen af op den grond.

Ietwat verbaasd keek ik rond, en toen ontdekte ik Nna, die met

Muso's pistool nog in de hand stond. Ze had mij van de mogelijk-

heid om wraak op Muso te nemen beroofd, maar tegelijkertijd had

zy myn leven gered.

Toen ik haar aankeek, ging ze snel zitten en barstte in tranen uit.

Het was nog maar een klein meisje, en ze had in de afgeloopen

uren zoo verschrikkelijk veel meegemaakt! Ze herstelde zich echter

weer spoedig en terwijl zij naar my keek, glimlachte zij wat treurig

tegen my. (Wordt vervolgd.)


OPLOSSINGEN ZOEK EN VIND

19 APRIL

OPLOSSING KRUISWOORDRAADSEL

é

OPLOSSING INVULRAADSEL

Sftl k.

M E N M E A I fl*

W

A r w

M ■sa i 0 >

/ R E ■ f^Ä

l

0 o\

A J

■.-

1 L M 8 'A

P

& K 1

0

w

EH

T i P tf PI |g]|B

j A M e s C A £ N c *. J

R E M & Il K ■ T ^ä

^ C E T A T E M M" H

e H S IR E M S T A U

OPLOSSING

VIERKANTRAADSEL

OPLOSSING

ONZE

FILMPUZZLE-

KRUIS-

WOORD-

RAADSEL

JAMK8

CAONKY

E L ^ M D

M E T E M

S T E R K

M E P E L

E 1 N D E

Horizontaal:

1. een teckening van

de aarde

5. metaal

9. ßoeden daß

10. gereedschap

11. achting

13, deel van een schip

15. fiezïchtsorgaan

17. namelijk (afkorling)

19, muzieknoot

22, voorzetsel

23. sptnnewcb

25. vermaak

29. mensch

30. rund

32. voorzetsel

34. gezwollen

37. aarde

40. stuk doek

42. voertuig

44. persoonlijk voor-

HEKWERKRAADSEL

naamwoord

46. meisjesnaam (afkor-

ting)

47. hoofddeksel

50. familiehd

52. de handeling van

het bieden

53. jongensnaam

55. vlaktemaat

57. dichterbij

58- bevrachten

Verticaal:

1. kleine rozijn

2. naam van een rivier-

tje in Rijnland

3. latijnsche afkorting

van: eerwaarde

heer

4. voorzetsel

5. inhoudsmaat

6. onderofficier (afkor-

ting)

7. voor

8. spinrag wegnemen

12. lengtemaat

14. reeds

16. jongensnaam

18. jong schaap

20, deel van een wagen

21. lidwoord

24. genoeg gekookt

26. aspunt

27. afkorting van: lager

onderwijs

28. muzieknoot

31, muzieknoot

33, familielid

35, zegellak

36, wordt op een bed

- gespreid

38. deel van een wagen

39. dit is (afkorting)

41. een bad nemen

43. deel van een schip

45. kilometer (afkorling)

46, meisjesnaam

48, smalle weg

49. mannetjes bij

51. visch

52, afgeperkte plaats

in een tuin waar

bloemen gekweekt

worden

54, lidwoord

56. deel van een schip

mmm^^^m_^Ê 1 2. dicht maken ^ I ^J______

V 3. wapen V

m 4, groente ■

I 5, troep 1

Horizontaal:

1. vreemd

Verticaal;

1, duidt een geringe afstand aan

- 14 -

6. ploeteren ïn het water

7. welopgevoed

Te gebruiken letters; a, a, a,

a, a, a, b, b, b. c, c, d, d,

d, d, d, e. e, e, e, c, e, e, e, e.

f. h, h, ï, I, 1, 1, n, n, n, n, n,

p, p, r, r, s, s, s, s, s, s, t,

t, u, u.

1. Amerikaansch geldstuk

2. wankelbaar

3. verhoogde streep

4. bij (meervoud)

5. vogel

6. hij die gireert

7. modder

8. draagband

9. plat koekje van choco-

lade

INVULRAADSEL

De ingevulde letters

vormen horizontaal

woorden van de volgen-

de betcekenis:

1. vergelijkend voeg-

woord

2. tol poeder maken

3. doen staan

4. de eeuwige rust in-

gaan

5. verzorgen

6. licht der maan

7. met spalken verbin-

den

8. plaats waar een trein

stopt

?. luchtvaartmaatschap-

pii

Te gebruiken letters:

a, a, a, a, a, a(

c, e, c, e,- e, e, e,

e, e, g. h, h, i, k, k, 1

I( 1, 1. I, 1. 1. 1. 1- l

m, m, m, n. n, n, n, n

o, n,^o, p, p, p, r, s

s, s, s, t, t, t, t, v.

k

5

6

1

7

2

9

\

4

L

L

L

L

L

L

L

L

L

ONZE FILMPUZZLE - CIRKELRAADSEL

De buitenste letters van den cir-

kel vormen den naam van een

Ülmster,

In te vullen van buiten naar

binnen,

1. Bijenhouder

2. hecsch

3. slang

4. lengtemaat

5. elkeen

6. dichter

7. ternauwernood

8. dichterbij

9. middagmaal

10. veld.

Wij stellen een hoofdprijs van

ƒ2.50 en tien filmfoto's beschik-

baar om te verdeden onder de

goede oplossers. Antwoorden in

te zenden vóór 10 Mei aan Dr.

Puzzelaar, Noordcindc 8, Leiden,

Op enveloppe of briefkaart a.u.b.

duidelijk vermelden; Filmpuzzle 10

Mei.

Deze puzzle kan tegelijk met de

andere ingezonden worden, doch

liefst op een apart velletje papier-

VERBORGEN

SPREEK-

WOORD

Onderstaande woor-

den moeten zoodanig

onder elkaar geplaatst

worden, dat de eerste

en de derde letter een

spreekwoord vormen.

Neen, Eclde, baard,

tweetal, rennen, eter-

niet, adclijk. egoïst, de,

hagcdoorn, federatie,

leperen, langzaam, een-

der, etenstijd.

- 15 -

DE PRIJSWINNAARS

De hoofdprijzen werden deze week gewonnen

door:

mejuftrouw L, Nunes, Rotterdam;

den heer G. Frankvoort, Voorschoten;

den heer Th. v. Amelsfort, Tilburg.

De troostprijzen konden worden toegekend aan:

mevrouw J. van Eck-Heijnen, Rotterdam;

mejuffrouw F. C. v. d. Klugt, 's-Gravenhage;

mejuffrouw G. Brink, Amsterdam;

mejuffrouw E. Jonker, Groningen;

mejuffrouw H. W. Boers, Veenendaal;

den heer J. Hollaar, 's-Gravenhage;

den heer J. Aaftink, Alphen a/d Rijn;

den heer P. L. Langedijk, Groningen;

den heer R. Smits, Tilburg;

den heer J. M. Wijers, Groesbeek;

der heer J. G. A. Mooring, Rotterdam;

den heer F. C. Thomson, 's-Gravenhage.

De hoofdprijs van de filmpuzzle verwierf;

den heer J. Louwen, Zwolle.

De troostprijzen vielen ten deel aan:

mevrouw A. Fanoy-Wilkens, 's-Gravenhage;

mejuffrouw J. v. Wijk, Amsterdam;

mejuffrouw B. de Groot, 's-Herlogenbosch;

mejuffrouw J. Labrêe, Wezep;

mejuffrouw J. Krediet, Amsterdam;

den heer J. van Bruggen, Amsterdam;

den heer A. G. H. Engelbert v. Bevervoorde,

Rotterdam;

den heer H. Broos, Roosendaal;

den heer L. J. Peters, Nijmegen;

den heer J. W. v. Bueren, Rotterdam.

ONZE PRIJZEN.

Voor goede oplossingen op iedere

puzzle, rebus, probleem, enzoovoort,

stellen wij een prijs van ƒ 2.50 be-

nevens vier troostprijzen beschik-

baar. In totaal dus deze week

5 prijzen van ƒ2.50 elk en

20 troostprijzen.

DE OPLOSSINGEN

op de in dit nummer voorkomende

puzzles, enzoovoort, gelieve men

vóór 10 Mei in te zenden aan Dr.

Puzzelaar, Noordeinde 8, Leiden.

Op enveloppe of briefkaart vermelde

men duidelijk:

Oplossingen Zoek en Vind 10 Mei


Papa Kirby accepteert Alice Sycamore eindelijk als zijn schoondochter.

Tony Kirby komt kennismaken met de familie van zijn

meisje.

De heele familie aan tafel.

Alice vertelt Opa, dat zij verliefd is op Tony Kirby.

Klrby Senior en Kirby Junior.

toch nief meenemen

REGIE: FRANK CAPRA COLUMBIA-FILM

Rolverdeellng:

Opa Vanderhof Lionel Barrymore Poppins .. , Donald Meek

Alice Sycamore Jean Arthur Ramsey H. B. Warner

Tony Kirby James Stewart De Pinna Halliwell Hobbs

Mr. A. P. Kirby . Edward Arnold Ed. Carmichael Dub Taylor

Kolenkhov Mischa Auer Mrs. Kirby .... . Mary Forbes

Essie Carmichael Ann Miller Rheba Lillian Yarbo

Penny Sycamore Spring Byington Donald Eddie Anderson

Paul Sycamore Samuel S. Hinds John Blakely ..,. Clarence Wilson

Het is wel een zéér vreemd huishouden, dit gezin, waarvan Opa Vanderhof de

spil vormt, want in dit huis doet ieder vrijwel alleen maar dat, waarin hij of zij

zelf plezier heeft. Zoo kan het gebeuren, dat Opa rustig zijn postzegels zit uit

ie zoeken, terwijl zijn dochter Penny, die tooneelstukken schrijft, op een schrijfmachine

zit te ratelen, en Mr. Sycamore, Penny's man, samen met Mr. De Pinna, in den

kelder enthousiast proeven met vuurwerk neemt. Opa's kleindochter Essie maakt toffees

en gaat letterlijk dansend door het leven, begeleid door haar man Ed, die xylophoon

speelt als z ij danst, en zijn overigen tijd besteedt aan een in de kamer staande druk-

pers. In dit huis loopt verder nog rond een zekere Mr. Poppins, door Opa van achter

een telmachine weggehaald en die thans een kinderlijk genoegen schept in het ver-

vaardigen van vreemde maskers en poppen. Een trouwe gast in het huis is Essie's

dansleeraar, de pessimistische Rus Kolenkhov.

De materieele zorgen voor dit huishouden van Jan Steen zijn voornamelijk toe-

vertrouwd aan de donkerkleurige Rheba, die wordt bijgestaan door haar steuntrekken-

den verloofde. Natuurlijk heeft ook deze familie haar „zwarte schaap". Dat is de

andere kleindochter, Alice, die er waarlijk een „normale" betrekking op nahoudt. Zij

is secretaresse van Tony Kirby, maar wij begrijpen al spoedig, dat zij dit baantje niet

lang zal houden, omdat Tony smoorlijk verliefd op haar isl

Tony's moeder, die het heel hoog in haar wapen voert, heeft hevige bezwaren

tegen een dergelijke mésalliance, maar Tony weet zijn ouders toch zoover te krijgen,

dat zij ééns met de families Vanderhof en Sycamore zullen kennismaken.

A. P. Kirby Sr. tracht door gigantische manipulaties al zijn zakentegenstanders

onder den duim te krijgen* en hij heeft voor de uitbreiding van een enorm fabrieks-

complex een stuk grond in New York noodig, dat hij kan koopen met uitzondering

van één huis. Hij weet niet, dat dit eene huis het eigendom van Opa Vanderhof is.

Tony Kirby heeft dit merkwaardige huishouden eens gadegeslagen en hij voelt er

zich uitmuntend thuis. Om te voorkomen, dat zijn ouders een verkeerden indruk van

dit gezin zouden krijgen, gaat hij met hen opzettelijk een dag vroeger dan

afgesproken is op visite om kennis te maken. De deftige Kirby's komen plotseling te-

recht in een omgeving, die inderdaad hoogst zonderling genoemd mag worden. De

heele familie is op het toppunt van haar 'activiteit en-de entree van den millionnair

met zijn vrouw veroorzaakt een zeer grappige situatie.

De Vanderhofs passen zich snel aan, maar Mr. en Mrs. Kirby zijn geshockeerd,

maar toch ook wel geïnteresseerd. Tot overmaat van ramp komt op dat moment de

politie een Inval doen, omdat Ed, Essie's man, strookjes papier bij de toffees heeft

gedrukt, die onschuldig bedoeld zijn, maar zeer opruiend klinken. Alle aanwezigen,

de Kirby's incluis, worden ingerekend, nadat door een ongelukkig toeval de heele

voorraad vuurwerk tot explosie komt.

In de gevangenis krijgt Opa eindelijk gelegenheid om eens precies te zeggen, wat hij

van Mr. Kirby en diens levensopvattingen denkt en Kirby ontdekt, dat Opa degene is,

die zijn mooie plan belemmert door hardnekkig aan zijn huis vast te houden, dat

Opa Vanderhof (Lionel Barrymore), de spil van

dit vreemde huishouden, is een echte postzegel-

maniak.

Kirby beslist wil koopen. Mama Kirby is woedend

op Alice en in de rechtszitting, die volgt, gaat het

zeer sensationeel toe. Als de Kirby's moeten ver-

klaren, wal zij bij Opa Vanderhof deden, willen zij

niet het doel van hun visite openbaren, maar Opa

helpt hen ridderlijk uit de verlegenheid door te

zeggen, dat Mr. Kirby over den verkoop van Opa s

huis kwam onderhandelen.

Dan wordt het echter Alice te bar. Zij spuwt haar

gal over de Kirby's uil en geeft ten aanhoore van

iedereen haar meening over hun houding ten beste.

Zij verklaart, dal zij niet meer met Tony wil trouwen

en verlaat de stad.

De Vanderhofs zijn door Alice's vertrek zeer ge-

deprimeerd, en Opa acht het het beste om zijn huis

te verkoopen en zich met de heele familie dèar te

gaan vestigen, waar Alice zich bevindt.

Deze tegenslag vall samen met het grootste succes

van Kirby's financieele carrière. Hij heeft al zijn

concurrenten er onder gewerkt en slaat nu op het

toppunt van zijn macht. Toch is Kirby niet gelukkig.

De woorden, die Opa Vanderhof heeft gesproken,

zijn aan zijn ooren niet voorbijgegaan en als zijn

zoon Tony op dit gewichtige momenl besluit om de

zaken te verlaten, begeeft Kirby zich naar Opa

Vanderhof om raad te vragen.

Hoewel de familie druk bezig is met verhuizen,

is Opa onmiddellijk bereid om Kirby van advies te

dienen en hoewel dit advies oogenschijnlijk nogal

vreemd van aard is (hij stelt voor, dal zij samen

harmonica zullen gaan spelen), is hel succes er van

verbluffend. .. .


HET UITMAKEN VAN VLEKKEN

Wanneer wy het hebben gaan over het

uitmaken van vlekken, dan dienen w« er in

de eerste plaats op te.wyzen, dat het er na-

tuurlyk veel van afhangt in welke stof de

vlek gekomen is. Uit wit katoen of linnen zal

zy gemakkelijker te verwijderen zyn dan uit

gekleurd katoen of wollen- en zijden stoffen.

Koffie-, thee- en chocoladevlekken verwy-

dert men uit wit katoen of linnen door het

kleedingstuk te wasschen en het daarna te

bleeken, ten minste als de stof daartegen

bestand is. Anders kookt men het kleeding-

stuk uit in zeepsop met natriumperboraat.

Uit gekleurd katoen, wollen stoffen en zyde

verwijdert men deze vlekken met alcohol.

Zyn de vlekken erg hardnekkig, verwarm de

alcohol dan even in een bakje heet water.

Niet op het vuur!

Uit witte wollen- of zijden stoffen kan men

deze vlekken ook nog verwijderen door ze

te bleeken met waterstofsuperoxyde in de

zon of in het daglieht.

Schroeivlekken verwijdert men uit witte

stoffen door ze nat te maken met waterstof-

superoxyde en ze in de zon te leggen. Uit teer

gekleurde stoffen verwijdert men schroei-

vlekken, door ze met water te behandelen.

Vlekken van kaarsvet verwijdert men op

(ie volgende manier: breek voorzichtig hel

overtollige kaarsvet van de stof af. Heeft men

8181.

JU JLiJj XVJU isjf lOlju mi.

WEEKMENU.

Maandag: Gebakken bokking, gebakken

aardappelen en stoof sla; si-

naasappelvla.

Dinsdag: Kerrieschotel; flensjes met

appelmoes.

Woensdag: Kaascroquetjes; rundervin-

ken, aardappelen en ge-

stoofde bieten.

Donderdag: Saucijsjes, aardappelen en

bloemkool; vanillevla met

gember.

Vrydag: Gekookte visch; aardappe-

len, mosterdsaus en worte-

len; wentelteefjes.

Zaterdag: Macaroni met poulet; ome-

let met vruchtenmoes.

Zondag: Garnalenschelpen; Casseler

rib, aardappelen en dop-

erwten; ananaspudding.

te doen met een sterke, katoenen- of dikke

wollen stof, leg dan aan beide kanten van

de vlek een stukje grauw papier en strijk

hierover met een bout, die vooral voor wol-

len stoffen niet te heet mag zijn. Verleg het

stukje grauw papier steeds.

Uit teere stoffen verwijdert men het kaars-

vet door ze te behandelen met tetra.

RECEPTEN UIT HET WEEKMENU

Garnalenschelpen.

Hoeveelheid voor 4 personen.

Benoodigd: 250 gram garnalen; 3H d.L.

melk; ui; wortel; peterselie; foelie; 35 gram

boter; 40-- gram bloem; ei; peper; zout-

citroensap; eidooier; paneermeel; boter.

Bereiding: Melk en kruiden laten trekken.

Van boter, bloem en melk een gebonden saus

maken, die op smaak wordt afgemaakt met

peper, citroensap, zout en eidooier. De goeo

gewasschen en uitgelekte garnalen toevoe-

gen en de massa overdoen in beboterdt

schelpen. De schelpen bedekken met paneer-

meel, waarop kleine klontjes boter worden

gelegd en ze in een heeten oven vlug bruin

laten worden.

De schelpen opdoen op een schotel, belegd

met een vingerdoekje en den schotel garnec-

ren met een toefje peterselie.

Ananaspudding.

Benoodigd: 2 d.L. slagroom; 2 eiwitten; 50

gram suiker; 8 gram gelatine; een klein blikje

ananas.

Bereiding: Den puddingvorm omspoelen

met eiwit en hem afgedekt wegzetten. Den

room met het eiwit stijfkloppen. De schijven

ananas in stukjes snijden. Het ananasvocht

aan de kook brengen en van het vuur af de

gew-eekte gelatine en daarna de suiker er in

oplossen. De stukjes ananas toevoegen en de

massa even af laten koelen. Dan deze massa

voorzichtig door den styfgeslagen room roeren

en laten afkoelen, terwyl men er af en toe

in roert. Als de massa styf begint te worden,

moet men haar overdoen in den met eiwit

omgespoelden puddingvorm. Den pudding

keeren als hy styf is en desverkiezend gar-

neeren met blokjes ananas en gespoten room.

OHZE KLEIHE PEUIXRS IN HET HIEUW! I

1 fc

- i

%

Ulla ^^ 'l'T" J, aSie j waarv f n h " bovenseuk, de manchetten

kraag met vroolijk gekleurde mot/efjes geborduurd worden

Benoodigd: 1.10 M. van 1,40 M. breed.

8183. Lief voile jurkje,

gegarneerd met strikjes van

satijn. Het kraagje wordt met

plooitjes aan den hals geiet.

Benoodigd: 1 M. van 0.90

M. breed.

81-84, Schattig jurkje van

crëpe de Chine, waitvan het

smockwerk wordt uitgevoerd

in verschillende heldere kleu-

ren. Een open zoom aan het

rokje.

Benoodigd: 0.90 M. van

1 M. breed.

8182. Jurkje van toile de soie. In het rokje zijn een paar groeoen olissés

aangebracht. Het korte lijfje wordt, evenal, de pofmouwtje, me. hTdfluweel

versierd.

Benoodlgd: 0.90 M. van 1 M. breed.

8185. Jurkje van bedrukt

katoen. Het rokje wordt met

plooien aan het lijfje geret.

Kraagje van wit linnen.

Benoodigd: 0.70 M.

0.70 M. breed.

Van deze modellen zijn bij

de administratie Van dit blad

geknipte patronen verkrijg-

baar tegen den prijs van

f 0.60 per stuk.

LicMb/onc/e meis/es zijn 47 0 '0 V

aantrekkelijker dan donkere blondines.

Wanneer Uw lichtblond haar donkerder is ge

worden, verliest U die belooverende bekoring,

die U op Uw omgeving zoudt kunnen uitoefenen

Scherpe bleekmiddelen zullen U met helpen

Alleen NU-8LOND (het vroegere Nurblond) kan

Uw haar die van nature lichtblonde tint hergeven

en Uw haar doen glanzen zonder kleurstollen ol

schadelijke bleekmiddelen Het bevat „VileF" (de

wonderbaarlijke haarvitamine) die roos en haar-

uitval voorkomt «n Uw haar weer nieuwe levens-

kracht geeft

NUBRUIN VOOR

'NU-BßUIN deed

Ujn DONKER HAARj

(glanzen mei- duizen

.den lichtreHcxen<

BRUNETTES

Werkelijk mooi donker haar is onweerstaanbaar.

BRUNETTES! Hier Is een shampoo die wonderen

verricht als geen andere die U ooit tevoren heelt

geprobeerd. Reeds na de allereerste wassching

zal Uw haar glanzen met een schittering van

duizenden lichtrelle.en. Ook NUBRUIN bevat

het wonderbaarlijke „ViteF". Deze haar-vilamine

geeft Uw haar nieuwe levenskracht - maakt

het gezond, ^____

Seri pak Oiimso is

noldoende voor de

mos üatfit')

personen

De ,,overvette" Rinso is het

enige wasmiddel, dat speci-

aal gefabriceerd wordt voor

gebruik in de wasmachine.

EASY-RINSO, DE IDEALE COMBINATIE

78-0141

(^pa^tfä 'tUUwrt

WAT ZIEN DIEREN?

J ndien ge in staat waart om door de

j oogen van sommige in het wild leven-

de dieren te zien, dan zou de wereld

u een zonderlinge plaats lijken, want ge zoudt

dan slechts een koud, saai landschap zien in

plaats van de verschillende kleuren die de

boomen, de velden en de bloemen ,u thans te

genieten geven. Het is gemakkelijk te bewijzen,

dat sommige dieren geen onderscheid tusschen

verschillende kleuren kunnen opmerken.

Onze gewone vos gaat gemeenlijk des nachts

op buü; uit, en daarom heelt hij oogen gekregen,

waarmee hij niet in staat is verschillende kleuren

te onderscheiden. Weiden met boterbloempjes,

ol een veld met tulpen zijn niets anders dan

eentonige vlakten voor hem in één neutrale,

grijze tint.

Sommige in het wild levende dieren kunnen

twee of misschien drie, vier kleuren onderschei-

den, maar de meesten kennen geen onderscheid

tusschen rood en zwartl Indien men kleine drop-

peltjes honing legt op stukjes gekleurd papier, en

deze in een vensterbank plaatst, zal de honingbij

echter het voedsel op de blauwe stukjes papier

vóór alle andere bezoeken.

Het nelvlies der oogen van zoogdieren bevat

zeer kleine staafjes en kegeltjes; de eerste hel-

pen hen om onderscheid te maken tusschen licht

en donker en allerlei vormen, terwijl de laatste

maken, dat zij verschillende kleuren kunnen

onderscheiden. Bij de dieren, die des nachts

jagen, zooals uilen en vossen, zijn er in het net-

vlies zooveel staafjes aanwezig, dat er bijna geen

plaats meer over is voor de kegeltjes, waardoor

zij zoo goed als geen kleuren kunnen onder-

scheiden. Bij andere dieren bevatten de kegeltjes

kleine droppeltjes roode of gele olie, die den-

zelfden dienst doen als de roode of gele filters,

die fotografen gebruiken, en die maken, dat het

dier blauw niet als een kleur kan onderscheiden.

Uilen en sommige andere nachtdieren hebben

oogen, die gevoelig zijn voor ultra-violette stralen.

Onze oogen kunnen deze stralen niet waarnemen,

en daarom verbazen wij er ons over hoe bij-

voorbeeld de uil zijn prooi zelfs tijdens den don-

kersten nacht kan waarnemen. Alle levende

dieren zenden echter infra-roode stralen uit, en

daarom zijn bijvoorbeeld ratten en muizen voor

den uil zichtbaar, hoe donker het ook mag zijn.

Zooals men weet is het met behulp van infra-

roode stralen mogelijk een foto te maken van

een groep personen, die zich in een absoluut

donkere kamer bevinden!

Sommige visschen zijn in staat kleuren te onder-

scheiden, want proefnemingen hebben aange-

toond dat zij betrekkelijk spoedig kunnen eeren

wanneer bepaalde kleuren voedsel beteekenen.

Honden en katten zien de gezelligste kamers

en de felst gekleurde kussens slechts als vuil

grijs Uw kat kan het niets schelen op wat voor

soort kussen zij slaapt, maar zij prefereert iets

wat kraakt of ritselt wanneer zij er op gaat

liggen.

- 19 -

EAS

EASY

TIENDUIZEND POND VOOR EEN

HANDTEEKENING

De Onathankelijkheids Verklaring van

de Vereenigde Staten werd onder-

teekend door zesenvijflig afgevaar-

digden, en Mr. W. Randolph Hearst, die ver-

scheidene jaren geleden begon met het /e 1 "

zamelen van autogrammen, bezit nu zesendertig

van deze handteekeningen. Daaronder bevindt

zich ook de handteekening van Button Gwinnett,

die voor Georgia zijn naam zette, en wiens hand-

teekening thans door verzamelaars als de kost-

baarste wordt beschouwd die er bestaat. Er be-

slaan er in het geheel slechts vierender^g,

en een er van, die onder een brief staal welken

Gwinnett in 1776 heeft geschreven, werd een

paar jaar geleden voor niet minder dan tien-

duizend pond gekocht. Eenige jaren tevoren had

dezelfde verzamelaar voor een dergelijk speci-

men nog vijfduizendzevenhonderd pond gegeven.

Er zijn natuurlijk ook nog andere kostbare

handteekeningen, maar geen enkele is "O ge-

zocht als die van Gwinnett. Een brief, geteekend

door Henry ' Fielding, heeft zevenhonderd pond

opgebracht. Dickens' handteekening kan men

nog steeds verkrijgen voor ongeveer tweehonderd

pond, en zes jaar geleden gaf men ^or een

een handteekening van Bernhard Shaw honderd-

vijftig pond.

Onder de handteekeningen van politici is die

van Disraeli de duurste. Deze brengt tusschen

de vijftig en vijfhonderd pond op. De handteeke-

' ningen van schilders, schrijvers en acteurs zijn

gewoonlijk slechts een paar pond waard, en

geen erkend verzamelaar zal meer dan een paar

pence geven voor de handteekening van de(n)

meest beroemde(n) filmster.


et was Sharkie, die toen hij de kajuit

' innentrad, byna struikelde over B'ï den kleinen, zonderlingen man, die

met zijn gezicht voorover op den grond lag.

Hij uitte een verwensching, toen hi) met zyn

schouder tegen het luik aanbonsde. Terwyl

hy zwaaide op zyn beenen — want hij had

natuurlijk weer te veel gedronken — hief

hy zyn rechtervoet in de zware zeemanslaars

op en maakte zich gereed den kleinen

man op den grond een schop te geven.

Maar zyn maat Owens had reeds een

lucifer aangestoken, en terwyl hy zich bukte

keek hy in het eigenaardige, magere gezicht

van den blanke.

Plet zag spierwit, en langs de wang liep

een klein straaltje bloed.

„Het lykt my, dat hy heeft gevochten,"

mompelde Owens. „Hy schynt een slag op

zyn hoofd te hebben gekregen. — Ga eens

een eindje op zy."

Ofschoon met tegenzin, deed Sharkie wat

hem gezegd werd. Hy haalde een emmer

koud water en keerde dien zonder veel

plichtplegingen boven het hoofd van den

kleinen man om.

„Er is niets zoo goed als koud water om

iemand by te brengen, wanneer hy een klap

op zyn kop heeft gekregen," zei hy, afschuwelijk

grynzend.

Sharkie White w.as een van de grootste

lafaards, dien men in den Stillen Oceaan

kon aantreffen. Een man, die volgens het

zeggen van sommigen, zyn eigen moeder

voor een paar zilverstukken zou hebben

vermoord. En tferwyl hy daar zoo stond,

met dien afzichtelyken gryns op zyn gezicht,

zag hy daar ook naar uit.

Owens was een weinig minder wreed.

In ieder geval had hij nog zyn goede eigenschappen,

al waren deze dan maar gering

in aantal. Maar hy had toch dikwyls geprobeerd,

Sharkie af te houden van een of

andere lage en totaal nuttelooze misdaad.

Doch dat was hoofdzakelyk in het begin

van hun compagnonschap geweest. Nu liet

hy Sharkie gewoonlijk zyn gang gaan. Want

Sharkie was in den regel geen gemakkelyk

mensch om mee om te gaan, of om er mee

van meening te verschillen.

„Mogelyk," zei hy slechts laconiek, naar

aanleiding van Sharkies woorden. „Maar leg

hem in ieder geval nu op zyn zy, en gooi

geen water meer als je niet wilt dat hy

verdrinkt."

Sharkie schudde den onbekende ruw heen

en weer, en probeerde hem in het gezicht

te kyken.

„Hé, kom eens by. Of kan je niet?" riep

hy.

De kleine man opende zyn oogen. Owens

had de smerige olielamp aangestoken en de

gewonde knipperde met zyn oogen alsof het

licht hem pyn deed.

En terwyl Sharkie hem aankeek, werd de

gryns op zijn gezicht hoe langer hoe breeder.-

Zelfs Owens moest even lachen, ofschoon

diè het toch veel minder bruut en

hatelyk deed.

Sharkie zette groote oogen op. Zijn mond viel open van verbazinr "

zyn verwarde hersens begon er plotseling een vage herinnerin

dagen.... :

Hij nam een sprong in de lucht een helaclielijken. bespotlelijken

sprong om Ie zien. Zijn handen klauwden machteloos rond in de lucht.

„Ik zou wel eens willen weten, wat hy

in deze buurt uitvoert, zonder zyn kinder-

juffrouw," zei Sharkie, in een luiden scha-

terlach uitbarstend.

Owens vroeg den kleinen man alleen:

„Wie ben je? Wat voor den duivel voer je

hier aan boord van de Nightingale uit?"

Ik heet Jan Lessawy," zei de kleine

man. „Ik ik denk dat ze me hebben

neergeslagen...."

Hy lag daar op den grond, nog steeds

knipperend met zyn oogen — een tengere,

kleine, eigenlyk belachelyke gedaante ver-

geleken by de beide forsche kerels, die

zich over hem heen bogen. Hy zag er uit

alsof hy doodsbang was — en misschien

was dit ook wel zoo.

„Indien je niet nóg een pak slaag wilt

hebben — nog erger dan het eerste, dan

kun je beter maar zoo gauw mogelyk ma-

ken dat je van dezen schoener afkomt,"

viel Sharkie uit.

Jan Lessawy week verschrikt achteruit;

er kwam een angstige blik in zyn oogen.

Zyn tanden schenen in zyn mond te klappe-

ren van angst. Tóch was er aan den ande-

ren kant zoo'n uitdrukking van wanhoop

in zyn gezicht, dat Owens er zyn nieuws-

gierigheid door voelde opgewekt.

Terwyl hy omslachtig ging zitten en een

sigaret voor zichzelf rolde, vroeg hy: „Je

zoudt ons graag iets willen vertellen, is

het niet Lessawy? Nou, ga je gang; wy

luisteren."

Langzaam, terwyl hy over zyn gansche

lichaam scheen te beven, kwam Lessawy

wat overeind. Een paar seconden staarde

hy de beide mannen angstig aan. Toen viel

hy opeens uit:

„Hebben jullie al eens van het eiland

Friday gehoord?"

Na deze woorden had men een speld kun-

nen hooren vallen! Owens rolde zyn sigaret

niet verder af. Er kwam een eigenaardige

schittering in zyn oogen. En wat Sharkie

betreft — wel, diens gezicht leek een studie

van allerlei tegenstrijdige gevoelens.

Er was iets begeerigs in den blik in zyn

oogen — een uitdrukking als van een roof-

dier, dat honger heeft. Een minder timide

man zou men het nóg niet eens kwalyk

hebben kunnen nemen als hy van zoo'n

paar woeste oogen geschrokken was.

„Het eiland Friday? Wat voor den duivel

bedoel je?" vroeg hy heesch.

Byna toonloos zei de kleine man: „Wel,

jullie moeten weten, dat ik er een poosje

geleden was. Ik ik heb er toen de "

De beide mannen bogen zich tegelyk

voorover.

„Nou, ga verder," beval Sharkie ruw. Zyn

hand was byna automatisch naar het groote

mes in zyn gordel gegaan. Sharkie gebruikte

dat mes maar ai te graag....

„Ik heb er de spelonk ontdekt van

Smith " zei Lessawy, tamelyk kalm voor

zyn doen. „En den schat heb ik óók gevon-

den. Maar myn vriend, Horton, werd plot-

seling ziek. Hy is er gestorven. Op het

strand.... In myn armen."

Lessawy knipperde een paar keer met zyn

oogen. Er verschenen tranen in en ze leken

nu zóó onschuldig blauw, dat ze eerder in

het gezicht van een heel jong meisje dan in

dat van een man hadden kunnen staan.

Zonderling genoeg kreeg Sharkie diezelfde

gedachte.

„Ik ik raakte er verschrikkelijk door

overstuur," vervolgde Lessawy. „Ik ik

had nog nooit iemand zien doodgaan, weet

je. Ik ik vond het afschuwelijk!

Ik heb het eiland zoo gauw mogelyk ver-

laten. We hadden alleen Kanaken by ons.

Indien er nog een andere blanke was ge-

weest wel, misschien, dat ik dan geble-

ven was om den schat uit de spelonk te

halen. Maar nu "

Door de rookerige atmosfeer van de ka-

juit keken Sharkie en Owens elkaar aan. En

na een oogenblik nagedacht te hebben,

schonk Sharkie een glas rum in en hield

het den kleinen man voor.

„Hier, drink eens," zei hy, op een toon

alsof hy het goed meende. „Dat zal je je

positieven een beetje teruggeven, Lessawy.

Dus.... je hebt de spelonk gevonden waar

Smith jaren geleden den schat heeft verbor-

gen, hè?"

„Ja, dat heb ik.... en wat meer is, ik zou

de spelonk weer kunnen vinden, ofschoon

lersche Joe myn kaart heeft gestolen."

Het glas viel uit Sharkies hand. Als we-

zenloos staarde hij eenigen tyd naar de

scherven.

„lersche Joe?" herhaalde hy. „Wat heeft

diè met het geval te maken?"

„Dat dat zal ik je zeggen! Ik had het

plan opgevat om den een of anderen dag

weer naar het eiland terug te gaan als ik

een beetje over den dood van myn vriend

heen was. En daarom maakte ik op een

avond een ruwe schets van het eiland en

van de plek, waar ik den schat had gevon-

den. Voor het geval ik de juiste ligging eens

mocht vergeten, zie je. Want je moet weten,

dat ik geen rooien cent meer heb. En je kunt

nu eenmaal niet den halven Stillen Oceaan

afvaren, zonder een cent in je zak. Dat kun-

nen jullie toch zeker ook niet, is het wel?

Daardoor ben ik met lerschen Joe in aan-

raking gekomen. Men had my verteld, dat

hy alle eilanden hier op een prik kende.

Zooals jullie zonder twijfel weten ligt zyn

schoener, de Firefly, op het oogenblik hier

in de haven. Ik liet hem myn kaart zien.

Hii probeerde ray over te halen, ze hem

voor vanavond te laten houden. Hy zei, dat

hii er goed voor zou zorgen, en dat by my,

als het hem iets leek, tegen de helft van de

opbrengst der onderneming, naar het eiland

zou brengen." ,

Maar . je hebt hem de kaart toch

zeker niet gegeven?" zei Sharkie byna drei-

gen O neen! Natuurlijk niet. Ik had er reeds

spijt van gekregen, dat ik naar hem toe was

gegaan. Hy.... hij keek me zoo eigenaardig

aan. Ik voelde me niets op myn gemak by

„Je moet weten, dat ik niet erg avontuur-

lijk ben'aangelegd. Vechten en zoo, en....

Ja, ja, vertel maar verder," gromde Shar-

kie'. „Vertel ons liever, wat er verder is ge-

eU Ja* Nu, zooals ik denk, moet lersche Joe

mij' achternagekomen ^ V^ ' ^h

ik zyn schuit had verlaten. Jullie weten toch,

waar Teek Street is? Jullie weten, hoe ver-

schrikkelijk donker het daar is? Wel, toen

ik den hoek omsloeg, en voordat ik de kans

had om te beseffen wat er eigenlyk gebeur-

de, sprongen er uit de duisternis twee man-

nen op my af.

De een greep mij bij de keel; de ander

trok mij aan mijn beenen onderuit. Ik viel

met een slag op den grond, en toen kreeg

ik een klap op myn hoofd en wel.. .. dat

is alles wat ik mij herinner tot "

En hebben ze je kaart afgenomen?

'„Ja, natuurlijk! Het was verschrikke-

lijk ... ik bedoel voor een man zooals ik,

die nog nooit iets met geweld en zoo uit-

staande heeft gehad. Ik "

„Waarom ben je hier gekomen — by ons/

De kleine man keek hen zenuwachtig aan.

„Het leek mij het eenige wat ik in de ge-

geven omstandigheden kon doen. Ik bedoel,

die lersche Joe moet een echte schurk zijn.

Klaarblykelijk is hy van plan den schat te

stelen, als hy er de kans toe krijgt. En

iemand hier had mij verteld, dat jullie en

lersche Joe niet wat je noemt op vriend-

schappelijke n voet stonden."

Nou, ze hebben je niets verteld, wat niet

waar is," zei Sharkie, en zyn gezicht kreeg

plotseling een byn? bloeddorstige uitdruk-

king. „Ik en lerSfehe Joe hebben nog een

rekening te vereffenen als de juiste tyd er

voor gekomen is. Maar laten we het daar

nu niet over hebben."

Hy trok zijn mes uit de scheede en streek

met zyn duim langs den scherpen kant er

EEN TYPISCH AMSTERDAMSCH STADSBEELD

van. Er was nu een bepaald moorddadige

uitdrukking in zyn oogen.

„Ga je mee?" zei hy tegen Owens, en deze

stond op, terwyl hij zwijgend knikte. Hy

kreeg een zwaar automatisch pistool uit zyn

zak, bekeek het zorgvuldig onder de lamp

en stak het toen weer weg.

Plotseling wierp Sharkie een blik op den

kleinen man en bromde:

„Wat scheelt er nu weer aan? Je ziet zoo

wit als een doode!"

Bijna verontschuldigend zei Lessawy: „ik

geloof, dat het door dat mes komt. Ik bedoel,

toen je het mijn kant uithield. Zoo ben ik

altijd geweest. Altyd wat bang voor dat soort

dingen — messen en revolvers. Maar vooral

voor messen. Dat soort messen."

Hij leunde achterover, terwyl het angst-

zweet op zijn voorhoofd kwam.

„Je moet er maar niet op letten," vervolg-

de'hij toen. „Ik kan er werkelijk niets aan

doen. — Wat gaan jullie nu doen?"

„We moeten die kaart terughebben," zei

Sharkie grimmig. „En er is maar één ma-

nier om ze terug te krygen, nu lersche Joe

haar heeft."

Hij begaf zich naar het dek. Owens volgde

hem op de hielen. De haven was donker en

eenzaam. Er stonden slechts een paar ster-

ren aan den hemel. Het water klotste zwart

en somber tegen de boorden van het schip.


T Cl TTIJUBI

VET-

WORMPJES

op deze een-

voudige manier

Wordt U geplaagd door vetwornipjes? Weet

L wal het is een goede teint te hebben, ont-

sierd door die afzichtelijke ontsieringen?

Dan is hier goed nieuws voor l" — een ge-

makkelijke, pünlooze manier om ze te ver-

wijderen :

Doe eenvoudig een lepel Radox in een kop

tlmk warm water en bet L T w gezicht met

deze oplossing. Droog na eenige minuten

Lw gezicht af en U zult zien. dat de vet-

wornipjes verdwenen zijn. Lees dezen brief

maar eens: „Ik had verscheidene vet-

wornipjes op mijn kin en een groote boven

op mijn neus, maar na ze volgens de aan-

wyzingen met Radox te hebben behandeld

was er tot mijn verwondering geen spoor

van de vetwornipjes meer te bekennen."

E. B.

Haal vandaag nog een pak Radox en pro-

beer het vanavond voor U naar bed gaat.

L zu t verbaasd staan over de uitwerking,

tn als L telkens wanneer ge Uw gezicht

wascht wat Radox door het water doet zul-

len de leeUJke vetwormpjes nooit meer te-

rugkomen. Radox is verkrijgbaar bü alle

apothekers en drogisten a ƒ0.90 per pakje en

en ƒ 0.15 per klein pak.

En plotseling zei Owens: „Kijk, wij zijn

te laat!"

De schoener van lersche Joe was reeds

onderweg naar zee, . . .

Sharkie en Owens werkten als negers om

proviand aan boord te brengen, maar de

zon begon reeds op te komen toen de Nigh-

tingale den schoener van lersche Joe ach-

terna ging.

Lessawy doolde troosteloos over het dek.

JUj hield niet van de zee. Hy was niet ge-

wend aan schepen. Ze maakten dat hij zich

ziek voelde. Zijn trillende lippen, zyn mee-

Uiwckkend wit gezicht, zijn onophoudelijk

kreunen en klagen irriteerden Sharkie bijna

meer dan hij verdragen kon. Meer dan eens

terwijl hij de kleine zielige gestalte van

Lessawy aankeek, maakte Sharkies hand een

heimelijke beweging naar het mes in zyn

gordel. Maar de tijd was nog niet gekomen,

dach! bij dan. . . .

„Als je alles in je hoofd hebt. Lessawy,"

zei hij, op zijn huichelachtigen valschen

toon. ..dan heb je natuurlijk gelijk als je

zegl. dal hel niet noodig is een nieuwe schets

te maken van het eiland.

Maar er gebeuren soms rare dingen. Ik

heb wel eens eerder van menschen gehoord,

die hun geheugen geheel en al verloren'

hadden. Neem daarom een raad van mij

aan. Lessawy, en maak een nieuwe schels.

Al is het alleen maar om des te zekerder te

zijn!"

KING VIDOR

maakte het meesterwerk der litteratuur tot

het meesterwerk der filmkunst

VERWACHT: Metro-Goldwyn-Mayer's

DE CITADEL

ROBERT DONAT - ROSALIND RUSSELL

Maar de zielige Lessaway bleek op dit

punt zeer beslist te zijn. Hy weigerde perti-

nent een andere schets te maken. Hij be-

weerde, dat hij alles goed in zijn hoofd had.

Hij had een keer een kaart gemaakt, en hy

was niet van plan. nóg eens risico te loo-

pen....

Sharkie glimlachte — zijn lagen, gemee-

nen glimlach. H« gaf Owens een wenk, en

Owens gaf er hem een terug.

Op een keer, om den tijd wat te dooden,

begon Owens zich wat te oefenen met zijn

pistool. Hij gebruikte daarbij op laffe wijze

de meeuwen, die rond het schip cirkelden

als doel. Owens was heel handig met zijn

wapen; bijna net zoo snel en doodelijk als

Sharkie met zijn mes. . . .

Soms ook zaten zij by elkaar, zonder dat

er iemand een woord sprak, maar Sharkie

en Owens hielden dan hun oogen byna on-

afgebroken op Lessawy gericht. En op een

keer sprong Lessawy met een plotselingen

kreet van angst, alsof hij opeens een afschu-

welijke gedachte had gekregen op. en snelde

naar beneden.

„Eigenaardig, niet?" bromde Sharkie.

terwijl hij met zijn mes schilfers van een

stuk hout sneed. „Een bangerd, hoor! We

zullen goed op hem moeten letten, anders

springt hij vandaag of morgen nog zonder

dat wij er erg in hebben uit angst over

DE AMATEUR.

DETECTIVE

T wee boeven correspondeeren

met elkaar in geheimschrift.

Op zekeren dag slaagt de

politie er in, een briefje te

onderscheppen, dat de „chef

aan een van zijn handlangers

heeft geschreven. Na eenige

moeite slaagt men er in, het

te ontcijferen. - Wie van

onze detectives ziet hier

eveneens kans toe?

Er is weer een prijs van

f 2.50 benevens twee troostprijzen

beschikbaar om te

verdeeien onder hen, die ons

een goed antwoord zenden.

De verdeeling der prijzen geschiedt,

zooals steeds, op een manier waarbij

alle inzenders van goede oplossingen gelijke

kansen hebben op het verkrijgen van een der

prijzen.

U gelieve uw antwoord in te zend en vóór

22 -

boord. En dan zouden wij onze kans mis-

sen."

„Ik heb eens over een en ander nage-

dacht," zei Owens. „Als we eenmaal onze

hand op den schat hebben gelegd, dan hoe-

ven wy geloof ik geen geweld meer te ge-

bruiken. We kunnen hem zonder meer op

het eiland achterlaten. Er komt geen schip

dien kant uit."

Maar Sharkie glimlachte alleen — dien

afschuwelijken glimlach van hem.

„Wat is er met jou aan de hand? Word

je ook al sentimenteel?" vroeg hy.

„Neen." Owens werd rood van woede

„Dat is het niet. Maar ik heb altijd een

hekel gehad om vrouwen en kinderen iets

te doen — en ik geloof dat hij onder de

laatste categorie valt."

Sharkie stak zijn mes in zijn gordel Hij

bleef heel stil zitten in den rooden gloed

van de ondergaande zon. Hy was misschien

diep in gedachten. Maar toen Owens op-

stond en over het dek ging heen en weer

loopen, keek Sharkie hem na met een blik,

die zelfs Owens het klamme zweet op het'

voorhoofd zou hebben gebracht als hy het

had gezien. ...

Een zwarte nacht, zonder sterren.

Lessawy bevond zich aan dek, toen Shar-

kie zei: „Kijk, daar is-ie! Leuk om te zien

he?"

10 Mei aan Mr, Detective, Noordeinde 8 Leiden

Op de briefkaart of enveloppe a,u,b, duidelijk

vermelden: Amateur-Detective, 10 Mei.

De oplossing mag bij die van de rubriek „Zoek

en Vind" worden ingesloten, mits ze op een af-

zonderlijk velletje papier wordt ge-

schreven.

DE OPLOSSING VAN HET VOOR-

GAANDE FOTOPROBLEEM

Hoe deze moet luiden, kan men

zien aan de - geheele - foto, die

wij hierbij reproduceeren, en waar-

op het gedeelte, dat bij de opgave

werd geplaatst, wit is omlijnd. -

Volledigheidshalve willen wij hier

nog vermelden, dat deze foto werd

genomen in Maart van dit jaar.

toen R, Hveger te Haarlem de

100 meter borstcrawl had gewonnen

en Rie van Veen haar met dit feit

in het water gelukwenschte.

De hoofdprijs van f 2,50 werd

deze week gewonnen door den heer

J Pijlman te Steenwijk,

De troostprijzen vielen ten deel

aan mejuffrouw C, Baas te Leiden

en den heer S, Smit, Leiden,

^

r^t AL«-*-«—

U.V.l

UNIUVER VOORIICHTINGS INSTITUUT, POSTBUS 1, ROTTERDAM

Het was de Firefly. Het schip leek een

spookverschijning in het duister van den

nacht.

Lessawy dacht, dat zij zélf misschien niet

waren gezien. Het dichte bosch op den

oever van het eiland zou hen wel verborgen

hebben gehouden.

Men liet het anker vallen, en de Nightin-

gale lag zachtjes te wiegelen op den opko-

menden vloed.

In de duisternis zette men een sloep over

boord. Er was iets geheimzinnigs, bijna iets

sinisters aan. Zoo ondervond Lessawy het

althans.

Sharkie en Owens stapten in de sloep en

roeiden voorzichtig weg in den nacht, ter-

wijl hun roeispanen nauwelijks een rimpel

in het donkere water veroorzaakten.

Lessawy ging naar beneden. Hij was

banger dan hy ooit in zijn leven was ge-

weest, maar toch was het dit keer niet uit

lafheid Het was de volkomen natuur-

lijke reactie van een uiterst gevoelig mensch

op daden van geweld en wreedheid, zooals

er nu zouden gebeuren.

Er waren zes Kanaken aan boord van de

Nightingale. Allemaal .waren ze, zooals Les-

sawy wist, bang voor Sharkie en Owens,

Vooral voor Sharkie. Lessawy had het ge-

voel, dat zij, indien zy op de een of andere

wijze onder den invloed van Sharkie uit

waren, blij zouden zijn, indien ze een ande-

ren meester mochten dienen, en dat zij dan

zonder te vragen alles doen zouden wat deze

van hen verlangen zou.

Het was toen de ochtendschemering reeds

gloorde, dat de beide schurken terugkeer-

den, en er hing een onheilspellende, rossige

gloed tusschen de boomen op het eiland.

De kleine man staarde er nieuwsgierig

naar.

„Brandt er iets?" vroeg hij, met al de on-

schuld die hem eigen was.

Sharkie glimlachte, en sloeg hem op den

schouder — in de schemering een knipoogje

gevend aan Owens.

„Zeker, Lessawy, zeker! Het is de Fire-

fly. . .. die brandt."

Lessawy vroeg niet wat er geworden was

van lersche Joe en de anderen, die er aan

boord van de Firefly waren geweest. Het

was absoluut onnoodig. De blik in Sharkies

oogen zei genoeg.

En plotseling klonk er een doffe slag, en

toen Sharkie omkeek, lag de kleine man op

het dek.

„Flauwgevallen," zei Sharkie, en hij

lachte, en toen sloeg hij met half toegekne-

pen oogen Owens gade toen deze het dek

overstak en naar Lessawy ging. Het zou

veel mooier zijn, den heelen schat alleen

te hebben, in plaats hem te moeten deelen

met Owens, dacht hij.

„Het is eigenaardig," zei Sharkie, toen de

zon hooger steeg in het harde blauw van

den hemel, „maar ik zou er haast op durven

zweren, dat ik dien naam al eens eerder heb

gehoord. Jan Lessawy, bedoel ik. Hij komt

, me zoo bekend voor.... En tóch kan ik

het me maar niet herinneren."

„Laten we gaan," zei Owens ongeduldig,

( en de drie mannen stapten in de sloep en

roeiden naar het strand.

„Jy gaat vóór, Lessawy," zei Sharkie,

met een overdreven vertoon van hartelijk-

heid, „en wij komen je achterna. Jij bent nu

onze kleine generaal."

Sharkie lachte toen zij begonnen te stijgen.

Het was een steil, verraderlijk pad. Het ging

al hooger en hooger.

„Is er geen andere weg naar den top van

de rots?" vroeg Owens, die hijgde en pufte.

En Lessawy antwoordde peinzend:

„O ja, die is er wel, natuurlijk! Maar we

kunnen er geen gebruik van maken. We

moeten uitkomen bij een bepaalde rots, die

heelemaal gespleten is. Ze ligt bovenop om

zoo te zeggen geheel in tweeen. Tusschen de

twee helften gaapt een breede, diepe kloof."

Het duurde twee uur eer zij op den top

van de rots waren aangekomen. Sharkie

gooide zich op den grond en hijgde naar

adem. Owens scheen er nog erger aan toe

te zijn. Ook Lessawy scheen erg vermoeid.

Maar hij had nog steeds dien zonderling-pein-

zenden blik in zijn oogen, en één keer draai-

de hy zich om en staarde naar beneden, naar

de zee en naar den schoener, die daar lag

te dobberen in de branding.

Ze maakten dien dag twee tochten, op en

af de steile, bijna ongenaakbare rots,

„Nog één keer," zei Sharkie, toen zij dien

nacht op het strand lagen, „en dan hebben

wij den buit binnen."

Dien nacht verdween Owens. Lessawy

ontdekte zijn verdwijning pas, toen de och-

tendschemering groenig aan den hemel be-

gon te gloeien. En toen herinnerde hij zich

ook een zacht, zonderling geplas te hebben

gehoord, voorafgegaan door een onderdruk-

ten kreet, als van iemand, die hevige pijn

had.

Met een spierwit gezicht, trillend als een

— 23 -

{Ingezonden mededeeling)

Was bang de straat over te steken

Nu bevrijd van alle rheumatische pijnen

„Twaalf maanden leed ik de hevigste rheu-

matische pijnen in mijn beide knieën. Twee-

maal werd ik behandeld, maar het gaf niets.

Ik kon geen trap op of af. Ik was bang de

straat over te steken, want ik was al mijn

zelfvertrouwen kwijt. Veertien dagen gele-

den begon ik met Kruschen Salts en nu ben

ik al een heel ander mensch. Ik loop kwiek

en steek de straat met een gerust hart over.

Mijn pijnen worden steeds minder." D. L.

Rheumatische pijnen ontstaan bijna steeds

door de schadelijke afvalstoffen, die in Uw

organisme achterblijven, waarvan urinezuur

een der voornaamste is. Kruschen Salts

spoort lever, nieren en ingewanden aan tot

regelmatige, krachtige werking, waardoor

de afvalstoffen langs de natuurlijke kanalen

worden verwijderd, waardoor het. bloed

wordt gezuiverd en de pijnen venninderen,

om binnen korten tijd geheel te verdwijnen.

Kruschen Salts is uitsluitend verkrijgbaar

bij alle apothekers en erkende drogisten.

blad aan een boom, stond Lessawy daar.

Owens was dood — hij was vermoord. Hij

wist het zeker. Het had geen zin om Sharkie

te vragen, wat er van hem was geworden.

In ieder geval had de kleine man niet den

moed het te vragen — omdat hy plotseling

had begrepen, dat het nu zijn beurt zou

worden....

Sharky zei nooit iets. Hij probeerde ook

nu niet eens de verdwijning van Owens te

verklaren. Maar Lessawy had een idee, dat

wat er ook was gebeurd, de Kanaken er

geen getuigen van waren geweest. Zelfs Ka-

naken praten — vooral over een moord!

Daarom wachtte Sharkie ook eer hy hem,

Lessawy, uit den weg zou ruimen. Hij zou

het beslist daar boven op de rots doen, waar

geen oog er getuige van zou zyn!

PINAUD 612 WIMPERCOSMETIC bevor-

dert den groei der oogharen en maakt ze

glanzend en soepel. Bovendien houdt hel

den geheelen dag, veroorzaakt geen prik

keling en is volkomen bestand tegen vocht.

tranen of transpiratie.

Verkrijgbaar in tuben, in

4 verschillende tinten,

Voor een volmaakte oogen make-up brengt

Pinaud een complete set. bestaande uit :

Wimpeicosmelic In tuben ol vasten vorm.

Creamy Mascara, Cake Mascara,

EyeShadow etc.

in vasten vorm

of tube tl. 0.35

gr.model tube fl.1.35

PIMID

612

Generaal-vertearenwoordigervoor Nederland

S. Vlessing, C. Reinierszkade 17,

's-üravenhage.


WIE HELPT GULLIVER?

De meesten van jullie zullen waarschijn-

lyk wel eenige der avonturen hebben gele-

zen van Gulliver, die op een vreemd eiland

terechtkwam, waar niets dan dwergen leef-

den. Hier ziet ij-e hein op weg naar dit

ui.nid, maar.... liUL. nioct hij er komm?

Probeer eens den weg voor hem te vinden!

Ge moet beginnen by het woord „Begin",

en uitkomen by het woord „Einde". Ge

moogl alleen de open wegen nemen en ner-

gens over een versperring gaan!

HÓE LAAT IS HET?

De eerste klok, die de menschen ken-

den, was de zon. Terwyl zy deze

groote gouden schyf gadesloegen,

JU JËJ

zooals ze zich langs den hemel voortbe-

woog, dachten z^j, wanneer zy op het hoog-

ste punt stond: „Nu is hof middag; laten

we gaan eten."

Later, toen zy de

dagen begonnen

te verdeelen in

uren, zetten zy

een stok rechtop

in het zand en

teekenden de

lengte aan van de

schaduw, die deze

op verschillende

DE ZONNEWIJZER

tyden wierp. Nog later merkten zij de plaat-

sen, waar de schaduw viel, op een steen,

en noemden dit primitieve instrument om

den tijd te meten een zonnewijzer.

Langzamerhand begon men behoefte te

voelen om ook

des nachts, wan-

neer de zon niet

scheen, den tjjd

te meten, of om

dit binnenshuis te

doen, waar de

zon niet kon

doordringen.

Iemand had op-

gemerkt, op welk

een regelmatige

wyze water kon

DE WATEK-KLOK

neerdroppelen.

Indien men kon berekenen hoeveel water

er per uur neerdroppelde, dan zou

dit een zeer goede aanwijzing vormen voor

het verstrijken van den tyd.

Zoo ontstond de eerste wa- ^C"—"~——■

terklok, doch water was niet

het eenige, dat regelmatig

neerstroomde. Ook zand-deed

dit, en hierdoor kwam men

op de gedachte zandloopers

te maken om den tyd te

meten.

Het duurde nog geruimen

tyd, eer de vraag opkwam of

men den tyd niet op mecha- J^p

nische wyze zou kunnen ZANDLOOPEK

24

meten. Zou men niet iets kunnen maken met

behulp van gewichten en raderen, dat de

uren luide zou afroepen als een nachtwaker,

en dat misschien

ook het

verstreken der

minuten zou

kunnen aantoonen?Inderdaad

bleek dit

mogelyk, maar

de eerste „echte"

klokken waren

nog maar

zeer primitieve

en onnauwkeurigeinstrumenten,

die alles-

L»e uuui oou »linger en (fewlch.

bewogen klok, een der eerste

behalve be- „mechanische" klokken die men

maakte.

trouwbaar wa-

ren. Bovendien waren zij zeer groot, doch

langzamerhand werden zij steeds kleiner,

zoodat ten slotte de horloges ontstonden,

die zóó klein waren, dat men ze gemakke-

lijk in den zak of om den pols kan dragen.

Ook de nauwkeurigheid nam steeds toe, zoo-

dat wü thans zelfs horloges hebben, die be-

halve de uren en seconden, ook de onder-

deden der seconden aangeven.

MIJNHEER NEUSAAP

Wist ge, dat Mynheer Neusaap zóó'n

enormen neus heeft, dat deze byna het groot-

ste gedeelte van zyn mond bedekt? Daarom

heet hy ook met een Latynsch woord Pro-

biscis, hetgeen slurf beteekent.

Men vindt dezen aap alleen op Borneo.

Hy is ongeveer een meter groot, en zyn

staart heeft byna dezelfde lengte als zyn

lichaam. Hy heeft een gele vacht, met uit-

zondering van zyn hoofd en rug, waar de

kleur van zyn haar roodachtig bruin is.

Ook een uitlegging.

Onderivüzer: „Wat is zout?"

Leerling: „Zout is een stof, die aan spijzen

een slechten smaak geeft, als ze er niet in

is."

Het was heet, helsch heet. De zon

zond haar gloeiende stralen als prie-

men op hen neer. Maar geleidelijk,

terwyl zij hooger klommen, veran-

derde de vuurroode zon in een goud-

achtigen krans met roode stralen er

om heen.

Ze traden uit de spelonk, en

Sharkies hand tastte reeds naar zijn

mes, toen de kleine man zich op-

eens omdraaide en zoo hard hy kon

in de tegenovergestelde richting

snelde.

Met een verwensching, het laat-

ste deel van den buit vallen latend,

volgde Sharkie hem. Die kleine,

bange idioot! Wat voor zin had het

om te probeeren weg te loopen?

Hy had immers tóch geen enkele

kans. Boven op den top van de rots

zou hy als in een val zitten. Dan

was er geen ontkomen meer aan!

Daar was geen uitweg — alleen dat

steile, verraderlijke pad naar be-

neden ....

Maar plotseling, recht voor zich

uit, zag Sharkie de kloof, waarvan

de kleine man had gesproken. Shar-

kie bleef als aan den grond gena-

geld staan. Van louter vrees. De

kloof was breed, veel te breed voor

iemand om er overheen te kunnen

springen!

Toen hy de gapende diepte zag,

werd Sharkie bevangen als door

een huiveringwekkenden angst.

En dan, terwyl zyn ademhaling

byna werd afgesneden, keek hy óp

en zag hy den kleinen man.

Die rende regelrecht op die gapen-

de, wijde kloof af....

Sharkie zette groote oogen op.

Zyn mond viel open van verbazing.

De kleine man nam een sprong

hoog de lucht in, en zyn beenen

schenen zich op een vreemde ma-

nier onder zyn lichaam samen te

vouwen.

Sharkie's ademhaling scheen een

oogenblik absoluut stil te staan.

En toen, met schokken, begon hy

weer adem te halen....

Aan den anderen kant van de

kloof wentelde de kleine man zich

om en om op den grond.

En plotseling begon er een vage

herinnering te dagen in Sharkies

verwarde hersens....

Jan Lessawyl

Lessawy. Jan Lessawy!

Wel, was dat niet de naam van

den man, die het record lange af-

stand-springen op zyn naam had ge-

bracht, eenige jaren geleden, tijdens

de Olympische Spelen?

Sharkie begon wankelend te loo-

pen, Hy bewoog zich hoe langer

hoe sneller. Hij was razend van

woede. Beneden hem, diep beneden

hem, lag zyn schoener. Het zou voor

Jan Lessawy hoogstens slechts een

kwestie van twintig minuten zijn

om het strand te bereiken! Tegen

den. tyd dat hij, Sharkie, via het

steile, gevaarlijke pad gekomen zou

zijn

Hy nam een sprong in de lucht —

een belachelyken, bespottelijken sprong om

te zien.

Zijn voeten raakten nauwelijks den over-

kant. Zyn handen klauwden vruchteloos

rond in de lucht. Hy viel....

Het is onbegormen werk, om met scherpe schuurmiddelen »ets schoon te ,

houden. Ze veroorzaken lelijke krassen, waar het vuil juist ingewreven j

wordt. Gebruik liever Vim en kijk dan eens naar het verschilI Vim maakt /

eerst het vuil los en houdt het dan vast, zodat het gemakkelijk weg- j-

geveegd kan worden. Dat is het geheim van Vims dubbele werking ; ^^....^

en daardoor blijft alles, met Vim gereinigd, helder en glanzend! Gebruik j ^A"!^

Vim voor alle keukengerei, emaille en porcelein, voor het hout- en > ^-".r.

schilderwerk In Uw gehele huis!

VIM reinigt mk-km$tnooit CtSCHENKEN

V 127-0141

IRIUM voor PARELWITTE TANDEN

Lola Lane, filmster van Warner Bros

in „Vier Dochters".

Irium in PepSOdeni Tandpasta geeft eiken morgen

opnieuw aan millioenen de sensatie van nieuwe

schittering der tanden! Nooit tevofen verkreeg men

zoo'n prachtigen glans met een tandpasta, die zoo

volkomen veilig is . . . Inderdaad, Pepsodent met IRIUM

is absoluut onschadelijk... geen kans dat het teere

tandglazuur er door wordt aangetast.

ZONDER KRIJT, ZEEP ol KALK

...en bijzonder VERFRISSCHEND

Tuben ä 2 5, 50 en 80 cent.

De groote tube is voordeeliger.

■UP

PEPSODENT TANDPftSTA.BEviTlRIUM

Een keer, onderweg naar het strand, bleef

de kleine man staan en keek achter zich.

En toen, zyn gezicht witter dan ooit, liep

hy dóór naar de zee.

Een paar uur later besehen de Kanaken

-25 -

op zyn verzoek het zeil van de Nightingtdc

De buit uit de grot was aan boord ge

bracht, en diep in de kloof lag Sharkie, de

grootste lafaard en tevens de grootste schurk

van den Stillen Oceaan....


^^^^^mmmm^^^^^^^^^^^^

NEDERLAND-

V •*'^.:

'^/, *-*A

' ^1 »

v ^v

^M

M" . H

til'

-.

*•

■ -r

3Pw I

BELG E 3 - 2

Voor een uitverkocht en geest-

driftig Olympisch Stadion had

Zondag l.l. te Amsterdam de

voetbalwedstrijd Nederland-BeIgië

plaats, die door de onzen met

3-2 werd gewonnen.

4*

1. Op de oHicieele tribune. Van

links naar rechts : Wethouder

Boekman, de Belgische Ge-

zanten zijn echtgenoote baron

en baronesse Herry, Z.K.H.

Prins Bernhard en dr van

Prooye.

2. De beide elftallen. Links het

Nederlandsche, rechts het

Belgische.

3. Een overzichtsfoto vóór het

Nederlandsche doel.

4. Een critiek moment voor het

doel der Oranjemannen.

5. Dijkstra, de nieuwe doelver-

dediger van 't Nederlandsche

elftal in actie.

6. België is er in geslaagd, het

eerste doelpunt van den wed-

strijd te maken.

7. Het tweede Nederlandsche

doelpunt.

8. Hetderdedoelpuntvan Neder-

land, dat ons elftal de over-

winning verschafte.

9. HettweedeBelgischedoelpunt,

gemaakt door Caldenhove.

10. De Belgische doelverdediger

in actie.

. . - ■ .

f* . v W^'^^i

:r:*'

&

'V r :. ■.;.■;.

< * »s«. u. urt


OM UW ALGEMEENE

KENNIS TE TOETSEN

moet ge de hieronderstaande vragen met

ja of neen beantwoorden. Indien ge dit

hebt gedaan, vergelijkt ge of uw ant-

woorden goed waren door de verklaringen

onder de foto's te lezen. Voor ieder goed

antwoord, geeft ge uzelf een tien. Voor

ieder fout antwoord een... null

Indien ge van nul tot twintig punten

haalt, is uw algemeene ontwikkeling niet

bijster groot.

Haalt ge van dertig tot vijftig punten,

dan zijt ge hard op weg om een alzijdig

mensch te worden wat uw kennis betreft,

en haalt ge van zestig tot zeventig punten,

wel - dan nemen wij onzen hoed voor u af!

En nu onze vragen.

1. Weegt een schip, dat naar het

Oosten vaart, lichter dan een schip

dat naar het Westen vaart? . .

2. Halen planten adem?

3. Zijn er streken op aarde, waar

het nooit regent?

4. Wil pasteuriseeren van melk het-

zelfde zeggen als melk koken?

5. Komt het verschijnsel van het Al-

binisme alleen bij menschen voor?

6. Kan een mensch zonder zich te

beschadigen, een degen inslikken?

*-7. Kunnen postduiven hun weg naar

huis ook in het donker vinden?

NIET WAAR ?

^;v GEÏLLUSTREERDE

TESTPROEF

\A/ij gaan hier uw algemeene kennis eens op de proef stellen. Schrikt u echter

▼ ▼ maar met, want het wordt gèèn onderzoek naar zoogenaamde parate school-

kenms. die ge toch allemaal reeds lang vergeten zijt! En evenmin gaat het er om

of ge uw jaartallen vroeger goed geleerd hebt! Wat wij u hier gaan vragen heeft

uitsluitend betrekking op dingen die de een toevallig wèl. en de ander toevallig

met weet. Maar... juist door dit toevallig wèl of niét weten blijkt dikwijls, of ge

belangstelling koestert voor de dingen om u heen en... hoe het derhalve staat

met uw algemeene ontwikkeling.

Om deze proer goea te doen slagen, moet ge de vragen, die wij hieronder af-

drukken, natuuruJK beantwoorden vóórdat ge naar de foto's kijkt of vóórdat ge

leest, wat aaar onder geschreven staat.

En denn er aan: spieken is niet geoorloofd!

Een schip, dat naar het Oosten vaart, is Iets lichter door de naar het Oosten gaande

draaiende beweging der aarde. Een schip van 50.000 ton weegt op weg haar het

Oosten ongeveer 5 ton minder. — Uw antwoord op onze vraag moest dus ja

luiden. Hadt u het goed?

-•

Onze foto laat een stuk huidweefsel aan den onderkant van een blad zien. Tusschen

de cellen van de opperhuid liggen kleine openingen, die voor de ademhaling dienst

doen. — Uw antwoord op onze vraag moest dus bevestigend luiden.

\ bepaalde streken van Chili

n het Nijldal kunnen twee jaar

Dorbijgaan, zonder dat het

sgent, maar af en toe valt er

ich ook hier, In deze droogste

ebieden der aarde, regen. —

hebt dus met neen moeten

antwoorden.

Melk pasteuriseeren wil zeggen : ze tot

op 72 graden Celsius verhitten. Melk

kookt, wanneer ze tot honderd graden

Celsius wordt verhit. Pasteuriseeren

en koken is dus niet hetzelfde. Boven-

dien moet melk, wanneer men ze

pasteuriseert, minstens een half uur

op dezelfde temperatuur worden ge-

houden. — Uw antwoord moest ook

op déze vraag neen luiden.

erdaad „kan" een mensch een degen inslikken, d.w. z. hem via zijn

I tot in zijn maag brengen. Onze röntgenfoto toont aan, dat dit

mogelijk is. — Wat dacht ü?

Onze foto laat een sneeuwwit hert zien, in de natuur gefotogra-

feerd. Men kan dit dier dus als een Albino beschouwen. — Ook dit

keer hadt u dus met neen moeten antwoorden. - Hebt u het gedaan?

Postduiven vinden den weg naar hun huis terug, omdat zij naar hun familie,

hun voederplaats en hun jongen terug willen. Maar hoe zij den weg terug-

vinden, weet niemand precies. Over het algemeen vliegt de postduif öm

storm-en nevel-centra heen. De meeste postduiven vliegen ook in het donker.

Uw antwoord moest dus bevestigend luiden. <

Xv * * J *

**.**

K

4*

«

Ate

f. £


1. Toen mijnheer Benn en njn broer, de kapitein,

verschenen, stonden Peter en Dot juist den platte-

grond van den schat te bekijken. ,,Aha," riep mijn-

heer Benn uit, „dus daarom zijn jullie weggegaan.

Jullie wilden den schat gaan zoeken, om hem

voor je zelf te houden!" En hij ritste de kaart uit

Peters vingers.

4. De twee mannen waren weggevaren, om den

schat te gaan zoeken. Hoewel Peter dolgraag had

meegegaan, was dit nu onmogelijk, en daarom

wendde hij zich tot Dot met de woorden; „Kom

Dot, laten we weer verder vliegen, we moeten

naar vader." „De Zilveren Ster" was spoedig

klaar om verder te gaan.

peXWVtREN srcp

DE VLIEGAVONTUREN VAN PETER EN DOT T^? cj .n

2. Vóór de kinderen tijd hadden te verklaren,

hoe ze aan den plattegrond gekomen waren, ver-

dwenen de beide mannen al in het bosch. Peter

en Dot gingen naast „De Zilveren Ster" zitten om

wat te eten. Ze voelden zich niet erg vroolijk ge-

stemd bij de gedachte, dat ze een vriend ver-

loren hadden.

5 De machine ronkte en het toestel scheerde

laag over de boomen naar de rivier. Peter wist,

dat hij den stroom moest volgen om uit het oer-

woud te komen, en dat deed hij dus. Dot keek

naar beneden naar het water, en eensklaps slaakte

ze een kreet. „Kijk eensl" riep ze verschrikt.

7. Peter wist, dat de dieren genoeg deining 8. Een eindje verder was een breede strook

maakten in het water, om de kano te doen om- grond, en Peter vloog er met zijn toestel heen.

slaan, en daarom keek hij scherp om zich heen. „Als we hier landen, kan mijnheer Benn naar ons

Dat was maar goed ook, want al spoedig zagen toezwemmen," riep hij tegen Dol. Het kleine

ze twee gedaanten op een kleine zandbank in de meisje keek erg verheugd bij deze mededeeling.

rivier, die drijfnat en wanhopig naar hen zwaaiden. Ze vond het heerlijk, dat ze mijnheer Benn kon-

den helpen.

3. Maar ze konden niets doen. Ze hadden de

kaart teruggevonden in het bosch, waar Simon

Skiff haar tusschen een stok gestoken had en mijn-

heer Benn dacht, dat zij haar gestolen hadden om

den schat zelf te zoeken. Plotseling hoorden de

kinderen een geluid en zagen een kano, die juist

wegvoer.

6. Beneden hen zwom een groote schaar nijl

paarden. Maar wat Peter het meest beangstigde

was, dat mijnheer Benn en zijn broer in de kano

de reusachtige beesten tegengekomen moesten

zijn. De kinderen keken in de richting, waarin de

kano gegaan was, maar ze konden haar nergens

ontdekken.

9. De wielen van „De Zilveren Ster" raakten den

grond, maar op hetzelfde oogenblik slaakte Peter

een kreet. Het toestel was in een modderbank te-

rechtgekomen, en het zonk steeds dieper weg,

(Wordt vervolgd).

GEWONE ADVERTENTIES: KOLOMHOOGTE 120 REGELS - KOLOMBREEDTE 5 cM. - REGELPRIJS 25 ets, BRUTO

TEKSTADVERTENTIES: KOLOMHOOGTE 120 REGELS - KOLOMBREEDTE 6.7 cM. - REGELPRIJS 50 ets. BRUTO

KORTINGEN VOLGENS

- 30 -

TARIEF

„Ik heb het kaartsysteem aan elkaar

geplakt, zoodat de baas mij niet kan

ontslaan."

De Voor ij'cluh

F. J. te H. - Vraagt U eens inlichtingen bij de Uitgevers Tjeenk Willink

te Haarlem, en Heynes te Zaandam. Ik denk wel, dat U succes zult hebben.

G. W. te L. - Lily Bouwmeester is getrouwd met Cor van der Lugt

Melsert Mzn. Haar adres is: Statensingel 193c, Rotterdam.

J. v. L. te L. - Cary Cooper is getrouwd met Sandra Shaw; zijn echt-

genoote is geen actrice. De door U gevraagde foto's zullen U gezonden

worden. Uw wijze van oplossen is juist.

A. F. te L. - Bij rood licht moet U stoppen, bij groen licht moogt U

doorrijden, en bij oranje moogt U alleen doorrijden, als U de stopstreep zóó

dicht genaderd bent, dat U redelijkerwijs niet meer voor de streep kunt

stoppen. Denkt U er dus wel om, dat 0 alleen dan moogt doorrijden, als

U dus werkelijk niet meer kunt stoppen!

G. S. te M. - Wendt U zich eens tot den Commandant van de Koloniale

Reserve te Nijmegen. Ik denk, dat U daar wel alle gewenschte inlichtingen

kunt krijgen. Ik hoop aan Uw andere verzoek te kunnen voldoen.

I. B. te N. - Ik zou U aanraden U eens tot een scheepvaartmaatschappij

te wenden, dan bent U zeker of U een dergelijke betrekking kunt krijgen,

met Uw ontwikkeling. Een dergelijk adres is: „De directie van de NV

Stoomvaartmaatschappij „Nederland", p.a. Scheepvaarthuis, Prins Hendrik-

kade 108-114, te Amsterdam.

M. d. R. te D, H,

Uw opmerking was volkomen juist!

N. te 's-G. - Deanna Durbin viert haar verjaardag op vier

adres is: Universal-Studio's, Universal-City, Califo r nië.

December

A. d. O. te L. — Een tooneelschool is gevestigd te Amsterdam, in de

Marnixstraat. Schrijft U eens aan deze instelling, dan zult U waarschijnlijk

wel een bevredigend antwoord krijgen

W. d. G. te A. — U kunt natuurlijk wel zelf het linnen voor Uw schilde-

rijen prepareeren, maar het vereischt nogal eenige zorg. Gaat U als volgt

te werk: Span het linnen met vertinde spijker^ op een houten raam; de

spijkers mogen niet geheel worden ingeklopt.

Daarna volgt het inborstelen met een lijmoplossing, waaraan een kleine

hoeveelheid opgeloste aluin is toegevoegd. Na dit inborstelen wordt het

doek opnieuw gespannen, flink strak. Na droging is het gewenscht het doek

te verven met een schrale loodwitverf. Een uitvoeriger beschrijving kunt U

vinden in het Handboek voor schilders door P. H. Bartels.

Wat Uw viool betreft, kan ik U moeilijk zeggen of zij geld waard is, daar

ik natuurlijk niet weet, of het een echte Hopf is Ik kan U echter wel zeggen.

dat de echte Hopf meestal het merk in het hout gebrand heeft. Bovendien

is er vaak een schriftelijk bewijs van echtheid bij. Gaat U dus eens naar

een deskundige, dan bent U er zeker van.

P. J. 't H. te 's-G. - Het woord t

kazemat wordt gebezigd als aandui-

ding voor de slaapplaats van militai-

ren, ook wordt het woord wel ge-

bruikt voor de slaapplaatsen op een

schip. Het beteekent ook bomvrije

kelder.

Slim Summerville trad voor het

eerst op in een film in het jaar 1913.

Van af dit tijdstip ve'vult hij geregeld

min of meer belangrijke rollen. Hij

heeft bruin haar en eveneens bruine

oogen. Zeer bekend is hij geworden

door zijn rol in de film „Captain

January".

M. v. W, te A. - Ik dank U wel

voor Uw inlichting! Ik heb Uw raad

in mijn archief opgenomen, als het

dus weer eens mocht voorkomen,

weet ik een goed middeltje. Nog-

maals bedankt.

De Secretaresse i-an de VOOR U-

CLUB, Noordeinde 8, Leiden

VERZEKERT

UW LEVEN

BANK

SCHIEDAM

Dr. H. NANNING's

KINADRUPPELS

Het aangewezen middel bij;

BLOEDARMOEDE • BLEEKZUCHT

MALARIA - GEBREK AAN EETLUST, enz.

Men lette op den naam „'Dr. H. iïCartning" buiten op

de toode doos en op de flacon. — Prijs i 1.30.


H U M O R

„O Jan, ze zijn zich beslist doodgeschrokken van onsl Kijk hun haar 1 „Spiegels zijn niet meer, wat ze

eens recht overeind staan!" vroeger waren, juffrouwI"

Directeur: „Het was een uitstekende dagI Waar is

Mr. Bloggs? Ik moet hem mijn compliment maken over

de manier, waarop hij den uitverkoop heeft geleid."

„Ja, mijnheer, maar ik dacht dat-ie al volwassen was,

toen ik hem kocht."

., dat Ivoor dat ja mij dan laatstan

kaar habt verkocht, waf niat acht."

„Wal baas. Ik kan ar toch nlati aan doan,

dat ollfantan taganwoordlg ook al valtcha tandan

dragan 7"

aSË^yÉaÈfcaSSËË

Dame: ,,U weet wel, dat piano-

stoeltje, dat ik heb gekocht? Wel, ik

heb er aan gedraaid en gedraaid,

maar er komt geen noot muziek uit 1"

„Noem je die soep heet?"

,,Wel, mijnheer, een paar minuten

geleden kon ik er mijn duim nog niet

inhouden."

Vrouw; „Dat moet je ook eens doan, Pietl Jé zult

eens zien, wat een goede oefening dat is'voor je spieren." „Ik zei u daarnet to


I fllMêfllRIRIN

OIKIIID OÄ^vM

1. Eleanor Powell In een gekleed mantel-

pakje van fijne, blauwe wollen stof. Het jasje

is versierd met lijden galon in dezelfde

kleur, waarvan ook een motief op de bij-

passende tasch is aangebracht. De schoenen

zijn eveneens van dezelfde kleur als het

costuumpje. Foto M.G.M.

2. Een luchtig toiletje voor warmer dagen.

Het blousje Is vervaardigd van donkerrose

zijde, terwijl de rok, dien Florence Rice

hierbij pleegt te dragen, is gemaakt van

zware zijde in dezelfde kleur met witte

stippen. De witte vilten hoed is voorzien

van een blauwe veer. Foto M.C.M.

3. June Gale hult zich voor een avond-

feest bij voorkeur in een zwarte tuien Ja-

pon, waarvan de rok zeer wijd Is. Een jasje

van zware bedrukte zijde, sluitend met een

ritssluiting, voltooit het geheel.

Folo 20th Cantury Fox

4. De Metro-Goldwyn-Mayer-actrice Ann

Morrlss in een mantelpakje, geïnspireerd op

de Tyroolsche dracht. De koperen knoopen

op het jasje steken bijzonder aardig tegen

de donkergroene stof van het pakje af.

^-z.

at romantiek is, daar zijn we het nu langzamerhand wel

over eens. Dat ligt in de lucht, dat fonkelt in den wijn,

dat flitst over het koude staal van het bliksemsnelle

rapier, dat glanst in den dauw der rozen en in het oog van het

liefste meisje van de wereld Romantiek, dat is het oneigen-

lijke, dat is de lichte temperatuursverhooging der verbeelding,

dat is de broozc ophef, die zoo bevreesd is voor de nuchterheid.

Dat is het gebaar, heroïek of lieflijk, maar steeds angstig voor

het prozaïsche, het spottende en kwetsende, romantiek, dat is

kortom iets door en door menschelijks en tegelijkertijd is zij ver-

heven, stijgt zij boven zichzelf uit, verlaat zij den vasten bodem

en poogt zij op te stijgen naar de sterren

Traditie heeft daarmee niets te maken. Traditie kan alleen

déérom er in één adem mee worden genoemd, wijl zij eveneens

zooiets wonderlijk ongrijpbaars is, zoo moeilijk aan te duiden,

zoo geheimzinnig. Traditie is gewoonte, echter is zij méér dan

dat. Zij is de gewoonte van de glorie, zij is de stage herhaling

van het succes. Traditie steunt op arbeid, steunt op scholing, op

ingeroeste gewoonten, op plichtsvervülling, op al wat maar prij-

zenswaardig is. In schurkerij kan romantiek gelegen zijn, maar

schurkerlj kan nimmer een traditie zijn. In het woord „traditie"

is alleen iets eervols gelegen.

Vaak is traditie ons onbegrijpelijk. Wij stuiten op traditie,

waar wij maar gaan en staan, want traditie is de zuster der

historie en het verleden is altoos rondom ons. Het leger, de vloot,

de studentenwereld, de wereld van het recht, de geestelijkheid.

■ ~ -■

I i

MBtHW

1

II 1

. - pmr

I , ^ ■ ^ : ; "'

bijna élke bevolkingsgroep heeft haar eigen tradities, die haar

ceremoniën en gedragslijnen voorschrijven. Wij weten heel vaak

absoluut niet, waarop dat alles dan steunt, maar wij respecteeren

het, zooals wij onze eigen tradities door anderen gerespecteerd

willen zien.

Ergo: romantiek en traditie zijn tweeërlei, ze hebben weinig

onderling verband en kunnen zeer verschillend zijn. Maar evengoed

kunnen ze samengaan en dan is het resultaat verrassend.

Voorbeelden te over! Maar in dit geval wijzen we op een film,

die den korten naam draagt van: „Kentucky" en waarin dit

samengaan een feit is.

De Amerikaansche staat Kentucky is even romantisch als rijk

aan traditie. In een reeks van opzichten is deze staat de merkwaardigste

van alle acht-en-veertig Staten van Amerika. Reeds

eerder gaf een film der 20th Century-Fox aanleiding, om deze

bijzonderheden in het licht te stellen. Thans echter wordt een

bepaalde eigenschap meer speciaal in het licht gesteld; de grootc

hippische kennis der Kentuckianen, die paardenfokkers zijn van

den eersten rang!

Terecht zal de lezer zich afvragen, wat ter wereld hippische

kennis en paardenfokkerij hebben uit te staan met romantiek. Dat

er een zekere traditie kan liggen in deze dingen is duidelijk.

Maar romantiek?

Ja, ook romantiek! Overal, waar paardensport beoefend wordt,

weet op de een of andere ongeloofelijke wijze ook de romantiek

mee naar binnen te sluipen en in het toch al zoo romantische

Kentucky

is dat een factor van

dubbele beteekenis.

Dit is de reden, dat

wij den lezer willen

wijzen op deze 20th

i>r

Century Fox-film,

waarin Richard

Greene, Loretta

Young en Walter

Brennan de hoofdrollen

vertolken. En

niet te vergeten:

Blue Grass, Amerika's

snelste renpaard,

dat speciaal

werd aangekocht

om in deze film zijn

prestaties te toonen.

Wat als zoodanig

een novum is!

Bij een pacudentokker

In Kentucky.


GESPREKKEN MET MIJN

VRIEND PIETERSEN

Is het waar, dat er bij de Amerikaansche

filmindustrie zooveel adellijke personen

werkzaam zijn? Dat vertelde Cornelissen

onlangs in de soos."

..Och, Pietersen, veel is natuurlijk niet zoo'n

heel duidelijke omschrijving van het aantal,

maar inderdaad werken er verscheidene perso-

nen met blauw bloed in de aderen te Holly-

wood."

,,Wie dan bijvoorbeeld?"

,,Nu, allemaal weet ik ze niet, want er zijn

verschillende sterren, die hun adellijke afkomst

geheim houden. Ten eerste is prins Bernadotte,

de kleinzoon van den Zweedschen koning als

assistent-regisseur bij de Metro-Goldwyn-Mayer

werkzaam. Gravin Zamardi ken je natuurlijk

niet."

,,Wie is dat dan?"

,,Dat is de bekende filmactrice Elissa Landi.

En heb je wel eens van gravin Hohenlohe ge-

hoord ?''

„Nooit van mijn leven!"

,,Dat is de filmactrice Tala Birell, die thans

bij de Universal optreedt. In de film ,,Café

Society", die binnenkort in ons land zal wor-

den opgevoerd, speelt baronesse Heidi von

Maasburg, een dochter van een Oostenrijksch

edelman, en een volle nicht van aartshertog

Otto, den vroegeren Oostenrijkschen troonpre-

tendent. In dezelfde film wordt de rol van een

kellner vervuld door Walter Theile. De ware

naam van dezen acteur is graaf Waker Erich

Theile. Dan is er nog te Hollywood werk-

zaam graaf Arthur Walter Cernitz, zoon

van baron Johann Wenceslas, den vroege-

ren ambassadeur van de Habsburgers in

Rusland en voormalig minister van buiten-

landsche zaken van Oostenrijk-Hongarije."

,,De Oostenrijksche adel lijkt mij wel zeer

sterk vertegenwoordigd!"

„Inderdaad! In Claudette Colberts nieuwe

film, „Midnight" zal graaf Stefanelli von Pren-

terhof und Hohenmaur optreden. Hij behoort

tot de familie der Habsburgers. Dan werkt te

Hollywood, nog de acteur Michael Brooke."

„Dien ken ik. Is die ook van adel?"

„Zijn ware naam is Charles Guy Fulke Gre-

' ville, baron Brooke, zevende graaf van War-

wick."

FILM-ENTHOUSIASTEN

A. B. te Schiedam. Wij zenden alleen

foto's van filmsterren, niet van andere

artisten. Piet Muyse/aar is getrouwd. U

kunt hem schrijven p.a. Avro-Studio's, Hil-

versum.

B. L te 's-Gravenhage. Het adres van

Pau/ Muni is Warner Bros-Studio's, Bur-

bank. Califormë- Mevrouw Dernburgkunt

u schrijven p.a. den heer Huguenot van der

Linden, Keizersgracht 399, Amsterdam.

M. G. te 's-Gravcnhage. Htn adres van

de Universal-Film in Nederland is, Univer-

sal Booking Office, Nw. Doelenstraat 8,

Amsterdam.

J. R te Groningen. Hierbij de ge-

vraagde adressen: Benny Goodman,"War-

nar Bros-Studio's, Burbank, ("alifornié.

Dorothy Lamonr, 5451 Marathon Street,

Hollywood Hedy Lamarr, Metro-Goldvvyn-

MaycrStudio's, Culver-City, Californië.

F N. te Hilversum. Ralph Richardson

werd den 19den December te. < 'heltcnham

geboren. Zijn vader was kunstschilder.

Ralph debuteerde in de film „The Ghuul",

zijn eerste belangrijke rol speelde hij in

.The return of Bulldog Drummond". Li-

lian Harvey is niet getrouwd.

De kleine Bobs Walsen, dl« in de Ulm

„Jongensstad" een rel vertellet, geeft

een autogram

A. v. d. G. te Groningen. De twee ge-

vraagde foto's zijn u gezonden. Siegfried

Arno is getrouwd. De regisseur van „Save

a little sunshine" is Norman Lee.

R. V. te 's-Gravenhage. Danielle Dar-

rieux is getrouwd. George Pal is getrouwd;

hij woont te Eindhoven.

T. L. J. K. te 's-Gravcnhage. Het adres

van Heinz Ruehmann is, Am kleinen

Wannsee 15, Berlijn. Heinz is getrouwd.

Inderdaad, hij bezit een sportvliegtuig. Niet

vergeten drie antwoordcoupons in te sluiten.

T. L. P. te Utrecht. Hierbij de ge-

vraagde adressen. Hans Leibelt, Reichs-

strasse 1 00, Berlijn. Mischa Auer, Univer-

sal-Studio's, Universal-City, Californië.

Wayne Morris, Warner Bros-Studio's, Bur-

bank, ("alifornië.

or.a :

DB H€IL16€ W£T-

DOßOTHY LAMOUß

VLT/MATÜM

VB HêLP€N-0QiGAOB

//

CHAßL€S DE CoST£#r

E. O. D. te Amsterdam. Heinz Klin-

genberg woont Dresden, Bayreuther Stras-

se 22. Hij is den 6en April jarig, frits van

Dongen is getrouwd. Gustav Froehlicli

woont Limastrasse 7, Berlijn. Bedoeld ver-

haal komt vrijwel met de feiten overeen.

A. G. G. te Noordwijk. Shirley Ross'

eerste belangrijke film was. „Big Broad-

cast of 1937". Zij is den "den Januari

jarig. De gevraagde foto's zijn u gezonden

H. F. d. H. te Groningen. Hierbij de

namen van eenige bekende Italiaansche

filmregisseurs: Leo Bomba, Ubaldo Mag-

naghi, Gianni Franciolini, Giacomo Gen-

tilomo, Luigi Zampa, Belisario Randone

en Alberto Pozzetti.

I. M. te Rotterdam. Wij hebben u de

twee gevraagde foto's gezonden. Joan

Crawford is gescheiden. Louis Hayward

is met de filmactrice Ida Lupino ge-

trouwd. Robert Montgomery kunt u schrij-

ven p.a. Metro-Goldwyn-Mayer-Studio's.

Culver-City, Californië. Voor foto drie ant-

woordcoupons insluiten.

A. T. N. D. te Scheveningen. Rod la

Rocque heeft inderdaad de laatste jaren

weinig gefilmd. Hij vertoeft thans met zijn

echtgenoote, de filmactrice Vilma Banky,

in Frankrijk. Het adres van Benjamino

Gigli is Via Sercho 2 te Rome.

G. A. te Utrecht. Hierbij de namen van

eenige bekende Amerikaansche filmmaat-

schappijen. Paramount, Universal, Mono-

gram, Warner Bros-First National, Metro-

Goldwyn-Mayer, RKO-Radio, Republic, Co-

lumbia, Twentieth Century-Fox, United

Artists.

T. v. d. W. te Maastricht. In 's-Herto

genbosch zijn drie bioscopen, in Beverwijk

drie, in Bussum drie en in Gouda even-

eens drie.

H. R. K. te Schiedam. La Jana is niet

getrouwd. Gisela von Collande is inder-

daad een zuster van den acteur Viktor von

Collande. Liane Haid filmt niet meer.

Reinhold Schuenzel is te Hollywood als

regisseur werkzaam, Ludwig Berger te

Parijs.

ONZE WEKELIJKSCHE

PRIJSVRAAG

Vraag vijfhonderd vier en dertig

Wanneer begon men met den aanleg van

bet Panama-kanaal en wanneer werd het .offi-

cieel geopend?

Wij stellen een hoofdprijs van f 2.50 en

vijf troostprijzen beschikbaar om .te verdeelen

onder hen, die vóór 1 5 Mei (abonné's uit over-

zeesche gewesten vóór 15 Juni) goede oplos-

singen zenden aan ons redactie-adres: Noord-

einde 8, Leiden. Op de enveloppe of briefkaart

gelieve men duidelijk te vermelden: Vraag 534.

DE OPLOSSING

Vraag vijfhonderd dertig

Wingewest beteekent letterlijk „veroverde

landstreek".

De hoofdprijs werd ditmaal verworven door

Mej. José Coumans te Ulvenhout, terwijl de

troostprijzen konden worden toegekend aan

Mej. J. M, van Trier te Adam, den heer P. J.

T. Stienen te Eindhoven, den heer G. H. Peer-

bolte te Rotterdam, den heer J. Weijerman te

Den Haag, den heer W. C. v. d. Ncui te

Nijmegen.

Woorden van Jo Kellenbach

I *3=^ Ö ï ^

Voor- en tusschenspel

TULPENWEELDE,

8t W

^g n^ n^^^

P

Muziek van G. Thompson

i Miffnr "H 1 '^1

rit

i

^ J:

Zeg, weet je het

I I I

1

yL^Yj rTi'y i'^irj t I

il? De tul-pen bloei-en o - ver - al! In tui - nen en plant - soe - nen. Ze staan er zon-der.

^m

tt ij fo_

Zeg, zie je het wel?

Ze kleuren thans weer hel en fel

De eerst zoo donk're aarde.

Ze zijn vol vreugde en vol licht.

En geven met hun bloemgezicht

De heele wereld waarde.

Zeg, weet je het al?

De tulpen bloeien overal.

Ze juichen en ze zingen!

Ze zijn de zuiv re blijde bron

Van lentelicht en lentezon.

Van alle goede dingen!

IMAISON ODIO" 7 PL.ACE DE LA MADELEINE. PARIJS

Fabriek van

Artistiek *

Zilverwerk

Gevestigd

in

16QO

Specialiteit

voor

geschenken

in zilvei

en verzilverd

metaal

GROOTE KEUZE IN KUNSTVOORWERPEN UTTGEVOBRD NAAR ONTWERPEN UIT ELKE STIJLPERIODE


f

w mmmwrn maÊÊmÊÊÊÊmm


*

HET WEEKBLAD

I

CIMEMAs

THEATER

VERSCHIJNT WEKELIJKS - 1*1]* PH KWARTAAL F. I.« -

VOOR INOit EN BUITENLAND F.♦.» PER JAAR. -RiO. EN AOM.

NOOROEINOE «, LEIDEN. TEL. »**. POSTREKENING 4liM

*,4,.

More magazines by this user
Similar magazines