EEN FAUST - Theater Schrift Lucifer

theaterschriftlucifer.nl

EEN FAUST - Theater Schrift Lucifer

GOD:

Mijn man!

MEFISTOFELES:

En hoe! Hij dient u wel op volstrekt eigen wijze.

Hij is gek. Eten en drinken doet hij niet;

Zijn onrust drijft hem tot extremen,

Hij is zich zijn eigen gekte half bewust,

Hij wenst de mooiste sterren van de hemel

En van de aarde de allerhoogste lust.

Maar voor al die hartstocht is er niets

Dat hem werkelijk bevrediging biedt.

GOD:

Hoe onnozel hij mij nu ook nog dient,

Ik zal hem binnenkort het licht doen zien.

Als tuinman zie ik groene blaadjes

En dan weet ik: bloei en vrucht volgen vanzelf.

MEFISTOFLES:

Ik wed van niet. Het licht is niet voor hem.

Als u er geen bezwaren tegen hebt,

Leid ik hem zachtjesaan mijn donker pad op.

GOD:

Zolang hij op aarde leeft,

Zolang kun jij je gang gaan.

De mens dwaalt zolang hij nog ambities heeft.

MEFISTOFELES:

Mijn hartelijke dank. Want met de doden

Heb ik al heel lang liever niets te maken.

Ik houd meer van volle, jonge kaken.

Voor lijken ben ik simpelweg niet thuis,

Ik heb hetzelfde wat een kat heeft met een muis.

GOD:

Je ziet maar wat je doet.

Trek Fausts geest maar van zijn oerbron weg,

En voer hem, als je hem mee kunt krijgen,

Op je paden mee omlaag,

En wees beschaamd als je dan moet erkennen:

Een goed mens blijft zich in al zijn blinde lust

Wel degelijk van zijn juiste levensweg bewust.

MEFISTOFELES:

Absoluut! Het duurt alleen niet lang.

Ik ben voor mijn weddenschap niet bang.

En als ik mijn doel bereik,

Gun me dan mijn triomf van ganser harte.

Stof zal hij eten, tot hij niet meer kan,

Net als mijn moeder, de beroemde slang.

GOD:

Je bent vrij om je gang te gaan.

Ik heb jou en je soortgenoten nooit gehaat.

Van alle ‘Geisten die verneinen’

Ben jij, schoft, mij nog het minst tot last.

Mensen vergeten snel alert te blijven,

Het liefste zitten, hangen, slapen ze.

Daarom geef ik ze graag als begeleider,

Een prikkelende duivel mee die plaagt en dramt.

Mijn andere, echte, engelenzonen

Verheugen zich dan wel in het schone,

Het wordende dat eeuwig schept en leeft.

(God verdwijnt)

MEFISTOFELES:

(alleen)

Ik mag die ouwe af en toe graag zien

En kijk wel uit zomaar met hem te breken.

Het is heel sympathiek van de allerhoogste Heer

Zo menselijk met de duivel zelf te spreken.

Theater Schrift Lucifer #12, najaar 2012 4

More magazines by this user
Similar magazines