EEN FAUST - Theater Schrift Lucifer

theaterschriftlucifer.nl

EEN FAUST - Theater Schrift Lucifer

HET EERSTE DEEL VAN DE TRAGEDIE

Nacht. In een kleine, benauwde studeerkamer

FAUST:

Nu heb ik toch uitputtend

Dag en nacht, filosofie, rechten,

Medicijnen en ook nog, helaas,

Theologie gestudeerd,

En daar sta ik dan, zot die ik ben,

Ik heb er niets van opgestoken.

Ik ben master, ben gepromoveerd,

Ik leid mijn studenten

Al tien jaar lang

Links, rechts, krom, recht

Om de tuin en ik besef:

Niets kunnen wij weten.

En dat vreet aan mij.

Ik heb wel meer hersens

Dan de zogenaamde wijzen,

Dan de bigotten en de laffen,

Ik ben niet bang voor twijfel,

Niet voor de hel en voor de duivel-

Maar ik heb nergens meer plezier in;

Ik weet dat ik niks weet.

Ik weet dat ik niemand iets kan leren,

De wereld niet kan verbeteren.

Ik bezit niks, ik heb geen geld,

Niemand kent me, ik krijg geen prijzen.

Zo’n soort leven wil een hond nog niet!

Dus nu ga ik het zoeken in de magie.

Wie weet kom ik wel achter geheimen

Als ik een geestenfluisteraar word.

Dat ik nooit meer, in ’t klamme zweet

Hoef te verkondigen wat ik niet weet.

Dat ik inzicht krijg hoe de krachten

Deze wereld bij elkaar houden,

Dat ik de kiem ervan zie en hoe die zich ontwikkelt

En eindelijk al dat onnozele geklets voorbij kan zijn.

O volle maan, zag jij me hier maar

Voor ’t laatst achter mijn bureau,

Waar ik vaak om middernacht

Met pijn in mijn hart op je wachtte,

Tot jij, bleke vriendin, hier,

Boven boeken en papier verscheen.

Dwaalde ik maar over bergen,

Om in jouw zachte schijnsel,

Ontlast van weten, tobben, raden,

In jouw gezonde dauw te baden!

God weet hoe lang ik mij al kwel

In dit muffe donkere hol,

Bedolven onder een stoffige

Aangevreten boekenberg,

Met stapels papier tot het plafond.

Overal glazen, retorten, dozen,

Achterhaalde instrumenten,

Alles volgestouwd met ouwe zooi –

Dat is mijn wereld.

Dat heet dan: een wereld!

Vlucht! Vooruit! Naar buiten!

Het wijde land in!

Wijst dit diepe boek

van Nostradamus niet de weg?

Geesten, als jullie om mij zweven

En mij horen: geef dan antwoord!

(Hij slaat het boek open en ziet het teken van de macrokosmos.)

Dit teken warmt mijn hart.

Ik voel mijn zinnen tintelen

Met de gloed van nieuw geluk.

Ik zie de gouden krachten

Die mij hier op aarde

Met het hemelse verbinden.

Ben ik ook God?

Nu begrijp ik pas het woord der wijzen:

‘Het geestenrijk zit niet op slot,

Theater Schrift Lucifer #12, najaar 2012 5

More magazines by this user
Similar magazines