18.09.2013 Views

13 mei Opnieuw beginnen - Digitaal loket - Gemeente Enschede

13 mei Opnieuw beginnen - Digitaal loket - Gemeente Enschede

13 mei Opnieuw beginnen - Digitaal loket - Gemeente Enschede

SHOW MORE
SHOW LESS

Create successful ePaper yourself

Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.

Nieuwskrant <strong>13</strong> Mei<br />

Uitgave 12, juni 2002<br />

Informatief magazine betreffende de gevolgen van de vuurwerkramp<br />

Uitgave 1, april 2001<br />

Maandblad van het Informatie- en Adviescentrum voor iedereen die vragen heeft over de vuurwerkramp.<br />

Voor toelichting op de inhoud in het Turks of Marokkaans kunt u 0800-1100 bellen.<br />

Türkc,e íc,erikle ilgili ac,iklamalar ic,in bu numarayi arayabilirsiniz: 0800-1100!<br />

0800-1100<br />

Echtpaar Ostendorp keert terug in<br />

nieuw appartement op 'het Talma'<br />

'Nooit meer zoals het was?<br />

Klopt. Het wordt beter!'<br />

'Heel lang had je het gevoel stil te staan. Je wist niet wat de toekomst zou brengen. Sinds we<br />

weten dat we een nieuw appartement krijgen op 'het Talma', hebben we weer heel andere gedachten.<br />

Je bent meer toekomstgericht, positief ook. Benieuwd wat 't gaat worden. Je kunt opnieuw <strong>beginnen</strong>.'<br />

Mevrouw G. Ostendorp kan zich nu al verheugen om, met<br />

haar man, terug te keren in de wijk waar ze tot de fatale<br />

<strong>13</strong>e <strong>mei</strong> 2000 met veel plezier woonde. Naar verwachting<br />

in september, oktober 2003 kan het echtpaar Ostendorp<br />

hun nieuwe appartement betrekken. Op een steenworp<br />

afstand van de plek, waar ze 20 jaar woonden, op nummer<br />

9 in de Tollensstraat. Mede vanwege hun leeftijd besloot<br />

het echtpaar Ostendorp niet terug te keren in een nieuw<br />

te bouwen woning op precies dezelfde plek, maar te<br />

kiezen voor een appartement.<br />

'Nu is iedereen gelukkig'<br />

In hun tijdelijke behuizing aan de Veenstraat hangt onder<br />

een ingelijste luchtfoto van de door de vuurwerkramp<br />

verwoeste wijk, een tekening van het nieuw te bouwen<br />

complex met 33 appartementen. Trots wijst mevrouw<br />

Mevrouw Ostendorp op het terras van haar huidige woning<br />

Informatie- en Adviescentrum


Pagina 2<br />

Ostendorp het appartement aan dat aan hen is toegewezen.<br />

De zekerheid, dat haar man en zij daar over een<br />

kleine anderhalf jaar naar toe kunnen, heeft haar rustiger<br />

gemaakt, zegt ze. 'We wonen hier op zich best goed, maar<br />

als je weet dat je terug gaat, is drieëneenhalf jaar best<br />

lang. Je wordt op den duur toch een beetje kriebelig.' Haar<br />

man vult aan: 'Iedereen was ook enorm zenuwachtig toen<br />

woningbouwcorporatie Domijn woningen ging toezeggen<br />

aan bewoners, die wilden terugkeren. Zou het lukken om<br />

het plekje, dat je graag wilde, terug te krijgen? Wij hebben<br />

gelukkig het appartement toegewezen gekregen dat we<br />

graag wilden hebben.' Volgens mevrouw Ostendorp<br />

wilden 43 van de in totaal 96 bewoners van een Domijnwoning<br />

een nieuwe woning in 'het Talma'. In vier gevallen<br />

moest er worden geloot om een gewenste woning.<br />

Mevrouw Ostendorp: 'Nu is iedereen gelukkig.'<br />

Inspraak<br />

Mevrouw Ostendorp maakte als lid van de bewonerscommissie<br />

van Domijn, die in november 2000 in het leven<br />

werd geroepen, de plannen voor de wederopbouw en de<br />

terugkeer van oud-bewoners van heel dichtbij mee. Ze is<br />

vol lof over de wijze waarop Domijn de bewonerscommissie<br />

en de bewoners van meet af aan heeft geïnformeerd en bij<br />

de plannen heeft betrokken. Ook op dit punt wordt ze<br />

weer bijgevallen door haar man. 'Zoveel inspraak, dat is<br />

nog nooit vertoond. Dit is de eerste wijk in Nederland<br />

waar oud-bewoners volledig inspraak hebben bij de<br />

inrichting van nieuw te bouwen woningen, zowel van<br />

binnen als van buiten. Sommige mensen zeggen dat het<br />

U vraagt, wij antwoorden!<br />

Heeft u vragen waar u nu wel eens een antwoord op wilt hebben? Richt uw vraag aan de<br />

redactie, postbus 167, 7500 AD of via www.iac.enschede.nl. Als uw vraag voor het eind van de<br />

maand binnen is, dan volgt het antwoord in de volgende uitgave.<br />

Maria Riezebeek • IAC<br />

Hulpverlener<br />

Ik ben een hulpverlener uit<br />

Duitsland en heb op <strong>13</strong> <strong>mei</strong><br />

geholpen met de opvang van<br />

slachtoffers. Dit jaar ben ik op <strong>13</strong><br />

<strong>mei</strong> weer naar <strong>Enschede</strong> gegaan.<br />

Dit maakte veel emoties bij me<br />

los, eigenlijk meer dan ik had<br />

verwacht. Zijn er hulpverlenende instanties, die bijvoorbeeld<br />

de Duitse brandweermannen hebben ondersteund,<br />

waar ik een beroep op kan doen?<br />

Antwoord:<br />

Om uw vraag te kunnen beantwoorden, heb ik contact gezocht<br />

met de bedrijfsarts van de Brandweer in <strong>Enschede</strong>. Zij vertelde<br />

het volgende:<br />

De Brandweer <strong>Enschede</strong> heeft na de ramp besloten om aan elke<br />

brandweerman of -vrouw die bij de ramp betrokken was, hulp<br />

te bieden. Het initiatief hiertoe werd aan de betrokken brandweerman<br />

of -vrouw zelf over gelaten. Als er een vraag kwam,<br />

dan werd de desbetreffende persoon gezien door de bedrijfsarts<br />

en daarna doorverwezen naar bijvoorbeeld Mediant, de huisarts<br />

nooit meer wordt zoals het was. Dat klopt. Het wordt<br />

beter!' Mevrouw Ostendorp: 'Zo wordt die woning echt<br />

iets van jezelf. Dat is een leuk idee.'<br />

Op zoek naar een gewonde mevrouw<br />

Voor het echtpaar Ostendorp stond eigenlijk vanaf het<br />

begin vast dat ze terug wilden keren op, of in de buurt<br />

van, de plek waar ze 20 jaar woonden. 'Een geliefd plekje',<br />

zoals mevrouw Ostendorp het omschrijft. Ze waren thuis<br />

op die rampzalige <strong>13</strong>e <strong>mei</strong> 2000, op zo'n 100 meter van SE<br />

Fireworks. Achteraf liepen ze er volgens mevrouw<br />

Ostendorp '100 procent risico', maar hadden ze uiteindelijk<br />

'100 procent geluk'. De Ostendorps, maar ook een<br />

vriendin met een dochter die op bezoek was, kwamen er<br />

fysiek ongedeerd vanaf. Hun woning, hoewel gespaard<br />

voor een allesverzengende vuurzee, liep onherstelbare<br />

schade op. Over de opvang, direct na de ramp, maar ook<br />

over de afhandeling van de materiele schade en het<br />

verzorgen van vervangende woonruimte, is het echtpaar<br />

Ostendorp uitermate tevreden. Mevrouw Ostendorp: 'Ik<br />

ben ook bijzonder dankbaar voor de liefdevolle wijze<br />

waarop we, direct na de ramp, vier weken lang bij vrienden<br />

zijn opgevangen. Zelf zit ik nog wel een beetje met iets dat<br />

ik meteen na de ramp heb meegemaakt. Er werd ons<br />

gevraagd een mevrouw, die gewond was, naar het ziekenhuis<br />

te brengen. Maar we hadden geen auto en ik durfde<br />

mijn man, die heel erg in de war was, niet alleen te laten.<br />

Die mevrouw zou toen naar familie aan de Kottendijk<br />

gaan. Ik zou haar graag een keer spreken om te horen hoe<br />

het haar is vergaan'.<br />

of iemand van het bedrijfsopvangteam (het BOT-team). Het is<br />

ook gebeurd dat mensen zich direct wendden tot iemand van<br />

het BOT-team en na zo'n bezoek weer verder konden met hun<br />

leven. Kortom, aan iedereen die hulp vroeg, is hulp geboden,<br />

alleen via verschillende ingangen. Indien u dit wenst, dan kunt<br />

u zich wenden tot de bedrijfsarts van de Brandweer <strong>Enschede</strong>,<br />

mevrouw S. Landesbergen. U kunt haar bereiken op<br />

telefoonnummer 06-20763495.<br />

Herdenking<br />

Als getroffene van de vuurwerkramp vond ik de<br />

herdenking erg sober. De opkomst bij het Rijksmuseum<br />

was behoorlijk groot. Na de plechtigheid ging iedereen<br />

door de wijk of naar het bloemenmonument. Ik voelde<br />

heel veel drang om naar een plek te gaan om met al deze<br />

oude bekenden te praten. Waarom was dit er niet en kan<br />

dat eventueel volgend jaar wel georganiseerd worden?<br />

Antwoord<br />

In het kader van de herdenkingsactiviteiten stond het elkaar<br />

ontmoeten dit jaar centraal op 11 <strong>mei</strong>. Op deze dag was een<br />

programma samengesteld waaraan iedereen, die zich betrokken<br />

voelde, kon deelnemen. Er waren acht "open huizen" in de stad<br />

waar ruim gelegenheid was om elkaar te ontmoeten en bij te


praten. Uit uw vraag blijkt echter uw behoefte om op <strong>13</strong> <strong>mei</strong>, de<br />

dag van de ramp, een plek te hebben waar dit mogelijk is. Uw<br />

waardevolle suggestie heb ik inmiddels doorgegeven aan het<br />

organiserend comité.<br />

Elly van Hoof • SMD<br />

Straatvrees<br />

Ik ben een bewoner van de<br />

buitenring. De ramp heeft veel<br />

gedaan met ons als gezin, maar<br />

ook met ons huis en de bezittingen.<br />

Steeds vaker betrap ik<br />

mij erop dat ik niet lang van<br />

huis weg wil en als ik ergens<br />

loop ik het gevoel krijg direct<br />

naar huis te moeten. Pas als ik thuis ben en alles goed is,<br />

ben ik tevreden. Langzaam maar zeker krijgen deze<br />

gevoelens de overhand en bepalen ze mijn leven. Wat kan<br />

ik doen om hier een einde aan te maken?<br />

Antwoord<br />

Voor veel mensen is de ramp een moment geweest waarop ze<br />

beseft hebben dat ze belangrijke zaken in hun leven zomaar<br />

kwijt kunnen raken en dat ze daar weinig invloed op uit kunnen<br />

oefenen. Het idee minder controle te hebben dan men aanvankelijk<br />

dacht, kan een gevoel van machteloosheid teweegbrengen. Voor<br />

u betekent dit dat u zich pas rustig en ontspannen voelt als u<br />

kunt zien dat alles in orde is en als de dingen en mensen die<br />

voor u belangrijk zijn dichtbij zijn. Een te grote afstand maakt u<br />

onrustig en misschien angstig. Gezien de gebeurtenis is dat heel<br />

begrijpelijk, maar ook heel lastig. Het kan tot nog grotere problemen<br />

leiden als uw dagelijkse functioneren er door wordt beïnvloed.<br />

Het is daarom goed dat u deze signalen herkent en het is<br />

belangrijk dat u ze serieus neemt. Omdat het moeilijk is om<br />

er zelf weer uit te komen, raad ik u aan hiervoor hulp te<br />

zoeken. U kunt zich voor hulp aanmelden bij het Algemeen<br />

Maatschappelijk Werk. Zij kunnen u verder helpen, of samen<br />

met u kijken welke instantie de beste hulp zou kunnen bieden<br />

voor dit probleem.<br />

Onbegrip<br />

Al meer dan 12 jaar werk ik voor dezelfde baas. De<br />

verstandhouding was altijd erg goed. Vanaf de vuurwerkramp<br />

is het echter steeds slechter gegaan. Ik ben een tijd<br />

in de ziektewet geweest en vanaf het moment dat ik terug<br />

ben, presteer ik niet zo goed als voorheen. Tussendoor<br />

ben ik ook een paar keer ziek thuis geweest. Hoewel ik mij<br />

tien jaar enorm heb ingezet voor het bedrijf, heb ik het<br />

gevoel dat ik ze nu tot last ben. Dit houdt mij persoonlijk<br />

erg bezig. Wat kan ik doen om de situatie te veranderen?<br />

Kan ik hierin begeleiding krijgen van een instelling?<br />

Antwoord<br />

Omdat we zoveel tijd op het werk doorbrengen, is het belangrijk<br />

om daar met een goed gevoel naar toe te gaan. Jammer genoeg<br />

is dit voor u niet meer het geval; u hebt het gevoel de mensen op<br />

uw werk tot last te zijn. Uit uw brief maak ik niet op hoe dat<br />

komt. Heeft het te maken met het gedrag van uw collega's, of<br />

met uw baas, of is het een gevoel dat u zelf heeft omdat u een<br />

paar keer ziek thuis geweest bent? U zou dit voor uzelf eens na<br />

kunnen gaan, zodat het ook bespreekbaar gemaakt kan worden.<br />

Er kan immers pas gezocht worden naar oplossingen als uw<br />

omgeving (uw baas of directe collega's) weet hoe u zich voelt.<br />

Zeker omdat u aangeeft dat de verstandhouding tussen u en uw<br />

baas altijd goed geweest is, zou het mogelijk moeten zijn om dit<br />

gesprek te voeren, ook al lijkt dat misschien moeilijk.<br />

Hiervoor is zeker begeleiding mogelijk. De eerst aangewezen<br />

persoon is de bedrijfsmaatschappelijk werkende. Deze is op de<br />

hoogte van het reilen en zeilen van het bedrijf waarvoor u werkt<br />

en kent de mensen en de sfeer. Deze persoon zou samen met u<br />

kunnen kijken hoe u anders met deze situatie om zou kunnen<br />

gaan en kan ook aanwezig zijn bij het gesprek met de baas.<br />

Niet in alle bedrijven of instellingen is er echter bedrijfsmaatschappelijk<br />

werk aanwezig. Als dat ook geldt voor uw werk,<br />

kunt u zich voor deze hulp wenden tot het Algemeen<br />

Maatschappelijk Werk in de wijk waar u woont.<br />

Inhoudsopgave<br />

Artikelen Pagina<br />

• Echtpaar Ostendorp keert terug op ‘het Talma’ 1<br />

• Zomeren in Noord 2002 8<br />

• Allochtone vrouwentelefoon 9<br />

• Onderzoek binnen de jeugdgezondheidszorg 10<br />

• Belangstelling voor het Ontwikkelingsplan Roombeek 14<br />

• Wachters van Roombeek zijn weer helemaal terug 14<br />

• Een wereld van verschil overbruggen 16<br />

• 11 <strong>mei</strong> stond in het teken van ontmoeting 17<br />

• En weer werd het <strong>13</strong> <strong>mei</strong>... 18<br />

• ‘Een vogel kiest zijn eigen vlucht’ 21<br />

• ‘De kunst van het kijken’ 22<br />

• ‘Omdat ik heel vaak blij ben’ 23<br />

• SIVE 14 <strong>mei</strong> 24<br />

Rubrieken Pagina<br />

• U vraagt, wij antwoorden 2<br />

• Belangenvereniging 4<br />

• Column Fred Bosman 5<br />

• Activiteiten en regelingen 6<br />

• Beeld van een kunstenaar 11<br />

• Het moment van... 15<br />

• Hoe gaat het nu met..? 20<br />

Van de redactie:<br />

Waarschijnlijk zullen veel lezers weer blij zijn dat de<br />

maand <strong>mei</strong> erop zit. De tweede herdenking, die<br />

ongetwijfeld veel pijnlijke herinneringen naar boven<br />

heeft gehaald, is achter de rug. De zomer staat voor de<br />

deur en de vakantietijd is in zicht. In het juninummer<br />

van '<strong>13</strong> <strong>mei</strong> - <strong>Opnieuw</strong> Beginnen' blikken we met een<br />

groot aantal foto's terug op 11 en <strong>13</strong> <strong>mei</strong> 2002. Natuurlijk<br />

kijken we ook vooruit. Woningcorporatie Domijn maakte<br />

de plannen bekend voor de nieuw te bouwen huurhuizen<br />

op het Talma en wees de voormalig bewoners<br />

het huis van hun keus toe. De algemeen heersende<br />

mening was positief over deze aanpak. Zo ook de<br />

mening van mevrouw en meneer Ostendorp die hun<br />

verhaal vertellen in het nummer van deze maand.<br />

Pagina 3


Pagina 4<br />

BSVE na twee jaar nog steeds<br />

luis in de pels<br />

Op 4 juni 2002 is het precies twee jaar geleden dat de Belangenvereniging Slachtoffers<br />

Vuurwerkramp <strong>Enschede</strong> (BSVE) werd opgericht. Tijdens de lunch op de Oude Markt nam Daniël<br />

Hartman het initiatief tot oprichting van de belangenvereniging. De beginperiode was een chaotische<br />

tijd. Duizend en één problemen kwamen tegelijkertijd. Nu, twee jaar na de oprichting, kan gezegd<br />

worden dat er veel is bereikt voor de getroffenen. 'Maar', zo benadrukt directeur Janny Joosten.<br />

'Onze klus is nog niet geklaard'.<br />

Als mensen ergens ontevreden over zijn, willen ze hun<br />

krachten bundelen en gezamenlijk hun stem laten horen.<br />

Zo is ook de BSVE ontstaan. Vlak na de vuurwerkramp<br />

werd er voor de mensen gedacht. <strong>Gemeente</strong>, overheid,<br />

verzekeraars en experts; ze zeiden allemaal dat de<br />

mensen zich geen zorgen hoefden te maken. Zij zouden<br />

wel regelen dat alles goed kwam. Juist na een ramp als<br />

deze, willen mensen zelf kunnen beslissen wat goed voor<br />

hen is. De BSVE fungeert dan ook als spreekbuis en<br />

belangenbehartiger van de getroffenen. Hierbij hanteert zij<br />

de volgende uitgangspunten:<br />

• De BSVE wil de belangen van alle getroffenen<br />

behartigen.<br />

• Het belang van de getroffenen bestaat uit erkenning<br />

van het leed, ruimhartige vergoeding van de materiele<br />

en immateriele schade, aandacht voor de problemen<br />

en het vermijden van nieuw leed door correcte en<br />

tijdige afwikkeling en het voorkomen van onnodige<br />

geschillen.<br />

• Waar partijen strijdige belangen hebben, is de BSVE de<br />

pleitbezorger van de getroffene. Een snelle, foutloze<br />

afhandeling is in het algemeen een gezamenlijk<br />

belang, gedeeld door alle betrokken partijen.<br />

De voorkeur van de BSVE gaat uit naar constructief overleg<br />

en politieke lobby, om getroffenen de gang naar de<br />

rechter zoveel mogelijk te besparen. Waar dit niet<br />

mogelijk is, zal de BSVE in het uiterste geval getroffenen<br />

steunen in hun gang naar de rechter.<br />

Successen<br />

Vanaf de eerste week na oprichting heeft de BSVE gepleit<br />

voor goede oplossingen voor diverse problemen.<br />

Voorbeelden hiervan zijn de huurcompensatieregeling en<br />

het niet koppelen van de uitkering uit de OBO-regeling<br />

aan uitkering van verzekeringsgeld. Soms moet actief<br />

worden gelobbyd in Den Haag om pijnlijke kwesties<br />

opgelost te krijgen. Janny Joosten: 'Zo werd al snel<br />

duidelijk dat de regelingen van de Commissie Financiële<br />

Afwikkeling I (CFA I) in veel gevallen tekort schoten. Door<br />

hier de aandacht op te vestigen wordt ook de overheid<br />

zich hiervan bewust. Na de motie van Tweede Kamerlid<br />

Wagenaar kreeg de Commissie Van Lidth de Jeude de<br />

opdracht opnieuw een commissie (CFA II) te vormen.<br />

Stevig is er onderhandeld om zoveel mogelijk te voorkomen<br />

dat mensen tussen wal en schip vallen. Het heeft<br />

geleid tot afwikkeling van de resterende materiele schades<br />

en het vergoeden van inkomstenderving door ziekte of<br />

functionele invaliditeit. Zonder de BSVE was er wellicht<br />

geen CFA II gekomen'.<br />

Toekomst<br />

Nog steeds lopen mensen vast in hun problemen die het<br />

gevolg zijn van de vuurwerkramp. Door de laagdrempeligheid<br />

van de organisatie, is er een veelvuldige aanloop en<br />

is de BSVE goed op de hoogte van problemen die nu<br />

nog spelen. Enerzijds zijn dit sociale en emotionele<br />

problemen, anderzijds zijn er problemen die voorvloeien<br />

uit de manier waarop zaken door instellingen worden<br />

afgewikkeld.<br />

In het boek 'Getekend' dat oud-wethouder Dick Buursink<br />

schreef naar aanleiding van zijn ervaringen rond de vuurwerkramp,<br />

is te lezen op bladzijde 51 dat de gemeente<br />

heeft getwijfeld om de BSVE te faciliteren. 'We willen het<br />

niet teveel optuigen. Zo'n punt heeft dan ook de neiging<br />

zich waar te moeten maken en in stand te blijven.' Wat<br />

het waarmaken betreft heeft Dick Buursink de BSVE goed<br />

ingeschat. Hoe lang de BSVE nog nodig is, hangt echter<br />

samen met de uitvoering van veel regelingen en oplossingen<br />

van kwesties. Voorlopig blijft de BSVE de luis in de pels.<br />

Woensdagavond 19 juni houdt de BSVE haar jaarlijkse<br />

Algemene ledenvergadering.<br />

Aanvang: 20.00 uur, locatie: Boddenkampsingel 89<br />

Vanaf 21.00 uur houdt professor B.P.Gersons van de<br />

Universiteit van Amsterdam een informatieve lezing over<br />

psychosociale problemen van mensen na rampen. Ook<br />

niet-leden zijn bij deze lezing van harte welkom.


Afsluitende info-avond<br />

Krijg ik het huis<br />

van mijn voorkeur?<br />

Huurwoningen wijk<br />

Het Talma van Domijn<br />

opnieuw verhuurd<br />

De afgelopen maand zijn aan de voormalige bewoners de<br />

plannen gepresenteerd voor de nieuwe wijk Het Talma<br />

van woningcorporatie Domijn. Vorig jaar november is er<br />

een ontwerp-opdracht gegeven aan drie architecten te<br />

weten George de Witte van bureau DeBoer DeWitte van<br />

der Heijden architecten, Barend Scherpbier van bureau<br />

Beltman architecten & ingenieurs en Cock Sandifort van<br />

bureau IAA architecten met Harry Abels van IAA als<br />

coördinerend architect. Deze architecten zijn samen tot<br />

het huidige ontwerp gekomen. Het plan omvat in totaal<br />

63 eengezinswoningen, waarvan 14 zogenaamde woonwerkwoningen<br />

en 33 appartementen gelegen in één<br />

gebouw met parkeerkelder.<br />

Om de bewoners een duidelijk beeld te kunnen geven<br />

over de woningen die teruggebouwd worden, zijn<br />

er in totaal vier bijeenkomsten georganiseerd door Domijn<br />

en is er een uitgebreide brochure verstrekt.<br />

Tijdens de bijeenkomsten konden er aan de architecten of<br />

aan personeel van Domijn vragen gesteld worden omtrent<br />

de plannen. De laatste bijeenkomst op donderdag 16 <strong>mei</strong><br />

stond in het teken van de toewijzing van de woningen. In<br />

aanwezigheid van een notaris zijn de woningen door<br />

middel van een verhuursysteem, dat samen met de<br />

bewonerscommissie is ontwikkeld, toegewezen.<br />

Uiteindelijk hebben 43 voormalige bewoners een nieuwe<br />

woning uitgezocht.<br />

Een bijzonder en redelijk uniek bijkomend aspect aan de<br />

bouw van de woningen is, dat de nieuwe bewoners een<br />

persoonlijk gesprek krijgen samen met de architect en<br />

Domijn, omdat zij zelf de woningplattegrond en zelfs de<br />

woninggevel, bestaande uit een aantal varianten, kunnen<br />

kiezen.<br />

Domijn verwacht tegen de jaarwisseling te kunnen<br />

starten met de bouw van de woningen, zodat rond<br />

oktober 2003 de eerste woning kan worden opgeleverd.<br />

Fred Bosman<br />

Pillen , ja of nee?<br />

Toen in de jaren zestig de eerste medicijnen tegen bepaalde<br />

psychiatrische ziekten op de markt kwamen, waren we<br />

enthousiast: nu zouden we eindelijk met humane middelen<br />

ernstige psychoses en depressies kunnen behandelen.<br />

Nooit meer mensen opsluiten, omdat ze een gevaar zijn<br />

voor zichzelf of voor anderen. Nooit meer elektroshocks<br />

en nooit meer andere wrede methoden om mensen tot<br />

bedaren te brengen.<br />

Dat enthousiasme kwam ook wel uit, maar gedeeltelijk.<br />

Nog steeds moeten we in de psychiatrie mensen opsluiten<br />

of stevig vasthouden, omdat de medicijnen niet genoeg<br />

helpen of omdat mensen weigeren ze in te nemen.<br />

Gelukkig is er veel verbeterd. Een grote sprong voorwaarts<br />

waren de middelen tegen depressie. Er komen steeds<br />

meer middelen op de markt met weinig bijwerkingen en<br />

met een goed effect. Dat dachten we tenminste. De laatste<br />

tijd komen er ook onderzoeksverslagen die de werkzaamheid<br />

van antidepressiva betwijfelen. Het onderzoek naar<br />

de werkzaamheid van die middelen is niet altijd even<br />

betrouwbaar. Let wel: de pillen "doen" wel wat, maar lang<br />

niet in alle gevallen. Toch schrijven we ze voor. En gelukkig<br />

tref ik veel patiënten aan die tevreden zijn over het<br />

medicijn en die de bijwerkingen acceptabel vinden.<br />

Wanneer weet je nu of een middel zal helpen of niet? Ik<br />

wou dat ik dat wist. Het valt namelijk niet altijd te voorspellen.<br />

Ik zeg dat er ook altijd bij. We kunnen met<br />

medicijnen sinds de jaren 60 veel verrichten. Maar helaas<br />

verrichten we geen wonderen. En verwacht ook niet dat<br />

de klachten na een dag zijn verdwenen.<br />

Waarom dit verhaal? Welnu: uit het recente gezondheidsonderzoek,<br />

waarvan de resultaten in april bekend zijn<br />

gemaakt, bleek dat onder de rampslachtoffers in <strong>Enschede</strong><br />

het gebruik van slaap- en kalmeringsmiddelen tamelijk<br />

groot is. Ik begrijp dat wel: ik vind het ook erg makkelijk<br />

om maar wat voor te schrijven als de patiënt er om<br />

vraagt. Je bent gauw klaar en de patiënt lijkt tevreden. Het<br />

alternatief (geen pillen) is vaak wat ingewikkelder en kost<br />

meer tijd. Toch is dat beter. Op den duur helpen die<br />

slaap- en kalmeringsmiddelen ook niet echt. Ik heb het<br />

dan nog niet gehad over de verslavende werking.<br />

Geen pillen? Wat dan wel om te kalmeren of beter te<br />

slapen? Dat kan van alles zijn: je levenswijze veranderen,<br />

minder koffie drinken, minder roken, meer bewegen,<br />

zorgen dat je wat te doen hebt, enzovoort. Dat ligt voor<br />

iedereen weer anders. Denk<br />

er eens over na: Ongetwijfeld<br />

slaap je meer dankzij de<br />

medicijnen, maar slaap je<br />

ook beter en, wat nog<br />

belangrijker is, voel je je ook<br />

beter?<br />

Fred Bosman<br />

Psychiater Mediant Nazorg<br />

Vuurwerkramp<br />

Pagina 5


Pagina 6<br />

&<br />

Activiteiten<br />

Regelingen<br />

Tuinenproject in Zuid<br />

Uit de inventarisatie van de bewonersondersteuners blijkt<br />

dat veel getroffenen die hun huis kwijt zijn geraakt en nu<br />

elders in de stad wonen, hun tuin missen. Soms gaat het<br />

om de werkzaamheden in de tuin zelf, maar vooral de<br />

sociale contacten die 'over de heg' ontstonden worden<br />

gemist. In stadsdeel Zuid, waar veel ontheemden (tijdelijk)<br />

wonen, wordt een proefproject gestart om dit gemis weg<br />

te nemen. Er zijn twee tuinprojecten:<br />

A. Een gemeenschapstuin in het Wesselerbrinkpark,<br />

dicht bij de kinderboerderij en de nog te bouwen pannenkoekenboerderij.<br />

Het is de bedoeling dat de gemeenschapstuin<br />

samen met bewoners tot stand komt. Alle<br />

fasen komen aan bod. Van ontwerp, aanleg tot onderhoud<br />

van de tuin. Het is niet de bedoeling de tuin te verdelen en<br />

dat belangstellenden een eigen stukje grond krijgen.<br />

B. Een 'Knap je tuin op-project'.<br />

In stadsdeel Zuid wonen veel ontheemden in huizen die<br />

op de nominatie staan om afgebroken te worden. Veel van<br />

deze woningen beschikken wel over een tuin, maar de<br />

tuin krijgt geen aandacht. De bewoners hebben er geen<br />

energie voor of de tuin nodigt niet uit. Contacten in de<br />

buurt hebben zo minder kans van slagen. Uitgangspunt<br />

van dit project is dat bestaande privétuinen worden<br />

opgeknapt met minimale middelen, maar zo dat het er<br />

weer goed toeven is. Voorwaarde om in aanmerking te<br />

komen voor het tuinproject, is dat de deelnemer zich ook<br />

inzet voor een leuke tuin bij een ander. De kans is groot<br />

dat op deze manier het contact wordt voortgezet. Het<br />

'Knap je tuin op-project' is bedoeld voor alle bewoners van<br />

de zuidwijken. Men hoeft dus niet getroffen te zijn door<br />

de vuurwerkramp .<br />

Voor project A worden minimaal vijftien geherhuisveste<br />

gezinnen gezocht en voor project B minimaal acht.<br />

Geïnteresseerden kunnen zich opgeven bij J. Kors of G.<br />

Kirchjunger. Zij zijn bereikbaar via telefoon 053- 476 16 72.<br />

'Bouw je droom in Roombeek'<br />

Het zal u vast niet zijn ontgaan. De advertentiecampagne<br />

voor de wederopbouw van Roombeek is gestart.<br />

Advertenties, folders en ander drukwerk worden voortaan<br />

voorzien van de pakkende leus, 'Bouw je droom in<br />

Roombeek.' In combinatie met deze slogan wordt voortaan<br />

een madeliefje afgedrukt. Met deze slagzin wordt<br />

volgens de bedenkers van de campagne goed omschreven<br />

waarin Roombeek zich onderscheidt van andere wijken in<br />

<strong>Enschede</strong>. Bouwers in Roombeek, zowel particulieren als<br />

projectbouwers, hebben hier meer vrijheid om hun woonwensen<br />

om te zetten in een echt huis dat een persoonlijke<br />

stempel draagt.<br />

Ook het Bouwfonds gebruikt de slagzin bij de verkoop van<br />

de 62 woningen die in het deelplan Het Menko, op de hoek<br />

van de Voortsweg en de Roomweg, zullen verrijzen.<br />

Wilt u de ontwikkelingen in Roombeek op de voet volgen, kijk<br />

dan regelmatig op de internetsite:<br />

www.woneninroombeek.nl.<br />

Veel animo voor maandblad<br />

'<strong>13</strong> <strong>mei</strong> - <strong>Opnieuw</strong> Beginnen'<br />

Het IAC heeft een<br />

lezersonderzoek laten<br />

uitvoeren onder de<br />

ontvangers van '<strong>13</strong> <strong>mei</strong><br />

- <strong>Opnieuw</strong> Beginnen'.<br />

Uit dit telefonische<br />

onderzoek blijkt dat er<br />

nog steeds veel<br />

interesse en animo is<br />

bij de ontvangers<br />

voor dit maandblad.<br />

Het wordt goed<br />

gelezen en de overgrote<br />

meerderheid<br />

van de abonnees en<br />

de huis-aan-huislezers<br />

oordeelt<br />

positief over zowel<br />

de inhoud als de leesbaarheid van het<br />

blad. Meer dan de helft van de abonnees en bijna één op<br />

de drie huis-aan-huis-lezers wil het blad nog langer dan een<br />

jaar blijven ontvangen.<br />

Op basis van de resultaten van dit onderzoek is besloten<br />

om de uitgave van '<strong>13</strong> <strong>mei</strong> - <strong>Opnieuw</strong> Beginnen' dit jaar<br />

ten minste nog voort te zetten.<br />

Eerste krant kinderpersbureau<br />

Eind juni zal de eerste krant van het kinderpersbureau in<br />

een bescheiden oplage van de persen rollen. Mocht u de<br />

krant niet ontvangen; geen nood, de krant is ook via internet<br />

te lezen. Leerlingen van de basisscholen uit <strong>Enschede</strong>-<br />

Noord hebben als journalist, fotograaf of vormgever aan<br />

de krant gewerkt. De eerste krant is een proefnummer. In<br />

het komende schooljaar zal per kwartaal een wisselend<br />

team van de Anna van Buren, Noordlinde, Toermalijn en<br />

Bonifatius een krant samenstellen. De krant is bedoeld<br />

voor kinderen, bewoners en instellingen uit Noord.<br />

Achterliggende bedoeling van dit project 'Tel mee tot tien,'<br />

is dat de kinderen er van leren. Hoe je samenwerkt in een<br />

team, teksten schrijft, mensen en instellingen benaderd.<br />

Daarbij worden de leerlingen geholpen door vrijwilligers,<br />

docenten en vakdocenten. Iedere school maakt een eigen<br />

krant zodat het geleerde echt in de praktijk gebracht kan<br />

worden.


Terugblik activiteiten<br />

‘Ik wil me even<br />

voorstellen. Ik ben<br />

als bewonersondersteuner<br />

in het<br />

kader van de sociale<br />

wederopbouw<br />

vuurwerkramp<br />

werkzaam bij<br />

St. Oost-Binnen.<br />

Andere collega's<br />

van mij doen hun<br />

werk vanuit andere<br />

buurten.<br />

Bewonersondersteuner Ali Yayla<br />

Mijn taak is er te zijn voor alle mensen die door de<br />

vuurwerkramp zijn getroffen. Ik wil hen helpen om hun<br />

'normale' sociale leven weer op te pakken.<br />

Om dat te kunnen waarmaken, heb ik diverse activiteiten<br />

georganiseerd met en voor de getroffenen.’<br />

De drie kernbegrippen van de activiteiten zijn:<br />

ontmoeting, ontspanning en participatie die eraan<br />

bijdragen dat:<br />

• Mensen zich in hun nieuwe omgeving thuis gaan voelen<br />

en er de weg weten te vinden<br />

• Mensen informatie krijgen over deelname aan leuke,<br />

nuttige vrijetijdsbesteding in de buurt.<br />

• Mensen zelf weer betrokken worden bij het bedenken<br />

en uitvoeren van activiteiten gericht op hun eigen<br />

welzijn en die van de wijk waarin ze wonen of weer<br />

gaan wonen.<br />

• Mensen leren hun problemen zelfstandig op te lossen of<br />

hen op weg helpen naar beschikbare hulpverleners.<br />

Sinds vorig jaar heb ik in samenwerking met de collega's<br />

van St. Oost-Binnen verschillende activiteiten georganiseerd.<br />

Er zijn activiteiten geweest die geschikt waren voor<br />

volwassenen, er waren activiteiten voor kinderen en activiteiten<br />

voor de jeugd. Sommige activiteiten waren voor<br />

alle leeftijdsgroepen toegankelijk.<br />

Hieronder volgen een aantal van die activiteiten:<br />

Nationale Straatspeeldag op het Zeggelt<br />

Er hebben ongeveer zestig kinderen deelgenomen aan<br />

deze activiteit. Zeven vrijwilligers hebben meegeholpen.<br />

Het Zeggelt behoort tot de buitenring. De kinderen van<br />

de peuterspeelzaal en van de basisschool 't Zeggelt<br />

hebben extra aandacht gekregen tijdens deze activiteit.<br />

Ze hebben ervan genoten en de straatspeeldag is voor<br />

herhaling vatbaar.<br />

Het Kinderfeestje op Tatersall, het vakantiefeest op<br />

Transburg, de discoavond voor de kinderen in het Turkse<br />

theehuis Marmara en het straatfeest in de Lipperkerkstraat<br />

waren ook gezellige en geslaagde activiteiten. Er zijn<br />

verschillende mensen bij elkaar gekomen voor hetzelfde<br />

doel. De mensen hebben elkaar en hun kinderen leren<br />

kennen. Dat was leuk om te zien en mee te maken.<br />

Ouder & kind zwemmen<br />

Het Ouder & kind zwemmen was gericht op ouders met<br />

hun kinderen. Vooral allochtone vrouwen hebben deelgenomen<br />

aan deze activiteit. Een vrouw zei: 'Het is een<br />

hele leuke activiteit. Wij mochten nooit alleen naar het<br />

zwembad van onze mannen. Omdat we nu met een hele<br />

groep vrouwen gaan, mag ik wel met mijn kinderen naar<br />

het zwembad.' Deze uitspraak zegt een heleboel en laat<br />

zien dat deze mensen ervan genoten en zich ontspannen<br />

hebben.<br />

Ontmoetingsavonden de Roef en de Kom<br />

Op vrijdag 22 maart in de Roef en op vrijdag 26 april in<br />

de Kom hebben de medewerkers van Stichting SCW<br />

Oost-Binnen en de Roef samen een ontmoetingsavond<br />

georganiseerd. Beide activiteiten hebben veel deelnemers<br />

getrokken. In totaal hebben ongeveer 200 mensen van<br />

jong tot oud deelgenomen aan deze activiteiten. De<br />

mensen hebben de gelegenheid gekregen om bij te kletsen<br />

met hun kennissen, van verschillende soorten hapjes te<br />

proeven en gezellig te dansen en zo van een leuke avond<br />

te genieten.<br />

Natuurlijk was dit niet mogelijk geweest zonder de<br />

vrijwillige bijdrage van alle vrijwilligers en de muzikanten<br />

die vrijwillig live muziek hebben gemaakt.<br />

Er vinden ook nieuwe activiteiten plaats:<br />

16 juni Vaderdag<br />

Stichting scw Oost-Binnen, Stichting Welzijn Ouderen en<br />

SDO (Samenwerkende Democratische Organisatie) organiseren<br />

samen een feestelijke ontmoeting in verband met<br />

vaderdag voor de gedupeerden van Vuurwerkramp. U en<br />

uw kinderen zijn van harte welkom. Komt u ook?<br />

Waar : in het gebouw van Stichting Welzijn Ouderen<br />

Adres : Kloosterstraat 1, <strong>Enschede</strong><br />

Datum : Zondag 16 juni 2002<br />

Tijd : van <strong>13</strong>.30 tot 17.30 uur<br />

Kosten : 5 1 per persoon kinderen tot 6 jaar gratis.<br />

U kunt voor informatie bellen:<br />

Ali Yayla (bewonersondersteuner)<br />

Stichting SCW Oost-Binnen<br />

Tel. 433 37 68<br />

Mehmet Emir (ouderenwerker)<br />

Stichting Welzijn Ouderen<br />

Tel. 432 01 22<br />

www.enschede.nl<br />

De website van de gemeente <strong>Enschede</strong> (www.enschede.nl)<br />

is vernieuwd, uitgebreid en sterk verbeterd. Naast een<br />

grote hoeveelheid informatie, zijn ook de meeste<br />

producten en diensten van de gemeente via het digitale<br />

kanaal bereikbaar.<br />

De website van de gemeente <strong>Enschede</strong> bestaat sinds 1996<br />

en trekt maandelijks zo'n 30.000 bezoekers. Pieken in de<br />

bezoekersaantallen waren er tijdens de vuurwerkramp,<br />

toen de site op sommige dagen rond één miljoen<br />

bezoekers trok. De nieuwe website komt tegemoet aan de<br />

behoefte van burgers, bedrijven en anderen om informatie<br />

over de gemeente via internet te kunnen krijgen waar en<br />

wanneer men dat zelf wil.<br />

Een belangrijk onderdeel van de gemeentelijke website<br />

wordt gevormd door de verschillende 'digitale <strong>loket</strong>ten'.<br />

Hier kunnen de bezoekers van de site terecht voor<br />

Pagina 7


Pagina 8<br />

✁<br />

bijvoorbeeld kadastrale informatie of het doorgeven van<br />

een verhuizing. Ook de stadsdelen, het Projectbureau<br />

Wederopbouw en het Informatie- en Adviescentrum<br />

beschikken op de gemeentelijke website over een eigen<br />

digitaal <strong>loket</strong>.<br />

Zomeren in Noord 2002<br />

Wie<br />

De zomeractiviteiten worden voor alle jongeren vanaf 12 jaar uit stadsdeel Noord en Twekkelerveld georganiseerd. Alle<br />

activiteiten <strong>beginnen</strong> om 18.00 uur en stoppen om 22.00 uur. De bezigheden zijn onder voorbehoud, gezien het weer in<br />

Nederland en het feit dat alles buiten plaats vindt. Voor opgave graag het onderstaande formulier invullen en inleveren bij<br />

het Kompas (IJstraat 4) of de Sloep ( G.J. van Heekstraat 408). Voor vragen kunt u daar ook terecht.<br />

Wanneer<br />

Week 26<br />

Wat Waar<br />

Maandag 24 juni hockey* Service Centrum Noord, Waalstraat<br />

Dinsdag 25 juni basketbal en bierkratstapelen Service Centrum Noord, Waalstraat<br />

Woensdag 26 juni skeelertour* en skeelerhockey* het Kompas, IJstraat<br />

Donderdag 27 juni volleybal* Service Centrum Noord, Waalstraat<br />

Vrijdag 28 juni voetvolley* Service Centrum Noord, Waalstraat<br />

Week 27<br />

Maandag 1 juli laserkleiduifschieten en voetbal het Kompas, IJstraat<br />

hennatattoos en nagelpiercing het Kompas, IJstraat<br />

Dinsdag 2 juli pulse ranger en voetbal het Kompas, IJstraat<br />

haarvlechten het Kompas, IJstraat<br />

Woensdag 3 juli houtkamp* Roombeek<br />

samen eten en film het Kompas, IJstraat<br />

Donderdag 4 juli houtkamp* Roombeek<br />

visagie het Kompas, IJstraat<br />

Vrijdag 5 juli kampvuur, barbecue* en muziek Roombeek<br />

Week 33<br />

Maandag 12 augustus levend voetbalspel Winkelcentrum Twekkelerveld<br />

buikschuifbaan Winkelcentrum Twekkelerveld<br />

Dinsdag <strong>13</strong> augustus volleybal* Winkelcentrum Twekkelerveld<br />

Woensdag 14 augustus skeeleren en kratjestapelen Winkelcentrum Twekkelerveld<br />

Donderdag 15 augustus superstormbaan Winkelcentrum Twekkelerveld<br />

Vrijdag 16 augustus voetbal* Winkelcentrum Twekkelerveld<br />

Voor activiteiten waar een * bijstaat, moet u zich opgeven met onderstaand opgaveformulier.<br />

Thema-avond 'arbeidsrelevante<br />

problemen' op 25 juni bij BSVE<br />

Dinsdagavond 25 juni organiseert de BSVE een avond met<br />

als thema "arbeidsrelevante problemen". Aanvang 19.30<br />

uur, locatie Boddenkampsingel 89. Het onderwerp zal in<br />

besloten kring worden besproken. Belangstellenden<br />

kunnen zich vooraf aanmelden bij het secretariaat van de<br />

BSVE, tel. 4340374. Bij grote belangstelling zullen meerdere<br />

avonden georganiseerd worden.<br />

Opgaveformulier Zomeren in Noord 2002<br />

Geef hieronder aan voor welke activiteiten je jezelf wilt opgeven. Inleveren bij het Kompas of de Sloep.<br />

❑ Hockey (24 juni) ❑ Skeelertour (26 juni) ❑ Skeelerhockey (26 juni) ❑ Volleybal (27 juni)<br />

❑ Voetvolley (28 juni)<br />

❑ Voetbal (16 augustus)<br />

❑ Huttenbouw (3 en 4 juli) ❑ Barbeque (5 juli) ❑ Volleybal (<strong>13</strong> augustus)<br />

Opmerkingen: . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Naam: . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .<br />

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Adres: . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .<br />

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Postcode/plaats: . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .<br />

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Leeftijd: . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .<br />

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Telefoon: . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .


Allochtone vrouwentelefoon (0800-0240027)<br />

De Allochtone Vrouwentelefoon, voorheen Turkse<br />

Vrouwentelefoon, is een gratis telefonische hulpdienst<br />

voor allochtone vrouwen. Het nummer wordt bemand<br />

door vrijwilligers die bellers een luisterend oor bieden in<br />

hun eigen taal. Na de vuurwerkramp is het aantal bellers<br />

van de Allochtone Vrouwentelefoon enorm gestegen. Ook<br />

mannen hebben rond die tijd regelmatig gebruik gemaakt<br />

van de vrouwentelefoon. De meeste vrouwen die na de<br />

ramp belden, wilden gewoon van zich afpraten of hun<br />

problemen voorleggen aan de telefoonmedewerker.<br />

Enkelen wilden advies of een doorverwijzing. Door deze<br />

stijging in het aantal bellers, heeft de gemeente een tweede<br />

gratis telefoonlijn beschikbaar gesteld. Het aantal binnenkomende<br />

telefoontjes is nu nog steeds hoger dan voor de<br />

ramp. Door het succes van deze vorm van dienstverlening<br />

is er extra subsidiegeld vrijgemaakt. De Allochtone vrouwentelefoon<br />

heeft zich zodoende ook kunnen richten op<br />

vrouwen die niet alleen Turkstalig zijn, maar andere talen<br />

spreken. Momenteel werken er 15 vrijwilligers en zes<br />

beroepskrachten bij de vrouwentelefoon. De bellers<br />

kunnen in het Nederlands, Turks en Arabisch geheel<br />

anoniem te woord worden gestaan. Op bepaalde dagdelen<br />

zijn er vrijwilligers aanwezig die andere talen, zoals<br />

Aramees of Farsi spreken. Veel voorkomende problemen<br />

worden telefonisch besproken zoals relatieproblemen,<br />

opvoedingsproblemen en integratiemoeilijkheden. De<br />

bellers worden door het telefoonteam ondersteund en<br />

geholpen om tot een oplossing te komen en worden<br />

eventueel verwezen. De meeste vrouwen bellen vooral om<br />

hun hart te luchten in hun eigen vertrouwde taal. Het is<br />

voor veel vrouwen moeilijk om in het openbaar over de<br />

eigen problemen te praten. Men is vaak bang voor roddels.<br />

Daarom kan het voor een allochtone vrouw prettig zijn<br />

om anoniem over haar probleem te praten. Dat is ook de<br />

reden dat de Allochtone vrouwentelefoon is opgericht.<br />

Veel allochtone vrouwen voelen zich geïsoleerd, spreken<br />

vaak slecht Nederlands, zijn soms analfabeet en hebben<br />

behoefte aan informatie in hun eigen taal.<br />

Alle telefonische hulpverleners hebben een training achter<br />

de rug en worden intensief begeleid. Dat de telefonische<br />

hulpdienst goed werk verricht blijkt wel uit het feit dat de<br />

dienst op 30 <strong>mei</strong> haar vijfde verjaardag vierde.<br />

Bereikbaarheid<br />

Allochtone vrouwen die hun hart willen luchten of een<br />

probleem willen bespreken kunnen elke dag tussen 10.00<br />

uur en 14.00 uur en woensdagavond tussen 18.00 en 22.00<br />

uur terecht op telefoonnummer 0800-0240027, voor<br />

mobiele bellers 074-2552550. Vrouwen die zich willen<br />

aanmelden om als vrijwilliger kunnen dit nummer ook<br />

bellen.<br />

VABANCI KADINLAR TELEFONU (Allochtone Vrouwen<br />

Telefoon) size güvenilir, samimi bir tlefon görüsme<br />

imkanı ve bilgi verdigi gibi tüm yabancılara ve ilgili<br />

kurumlara hizmet sunar.<br />

Sizler telefonla bu kurmumu, büyük veya küçük birçok<br />

sorunlarla arıyabilirsiniz. Örnek verecek olursak bu<br />

sorunlar; çocuk egitimi, maddi açıdan belirsizlik, oturma<br />

müsadesi, ailevi problemler, kusaklar arası (generasyon)<br />

sorunlari gibi konular olabilir. Ayrica bir çok konu ve<br />

kurum hakkında da buradan bilgi alabilirsiniz.<br />

Telefona size kendi dilinizde hitap eden Türkçe ve<br />

Arapaça konusan bayan görevliler bulunmaktadırlar.<br />

Haftanun belli günlerinde’de diger dilleri bilen bayan<br />

görevlilerde bulunmaktadir. Bu görevlilerin hepsi kendi<br />

özgeçmislerine ve tecrübelerine dayanarak, sizin kafanızı<br />

kurcalayan soru ve sorunlari anliyabilirler.<br />

Telefon ettiginizde adınızı söylemeniz gerekmedigi gibi<br />

konusulanlarda izli tutulur.<br />

Hafta içi hergün saat: 10.00 ve 14.00 arası<br />

Carsamba aksamlari saat: 19.00 ve 22.00 arası<br />

Telefon numaramız:<br />

0800 00 24 00 27<br />

074-255 255 0 ( mobil telefonunuz icin )<br />

Yabanci kadinlar Telefonu<br />

Kendi dilinizde konusabilmeniz icindir.<br />

Pagina 9


Pagina 10<br />

Onderzoek binnen de jeugdgezondheidszorg GGD Twente<br />

Behalve volwassenen hebben veel kinderen de vuurwerkramp meegemaakt. Alleen al de vele<br />

tekeningen op de schutting rond het rampgebied hebben duidelijk gemaakt dat de ramp ook - of<br />

misschien juist - op kinderen een zeer diepe indruk heeft gemaakt. Om kinderen te kunnen helpen bij<br />

het verwerken van de vuurwerkramp, hebben veel organisaties zich ingespannen. De scholen, het<br />

consultatiebureau van de thuiszorg, de Jeugdgezondheidszorg van de GGD Twente, het schoolmaatschappelijk<br />

werk en de jeugdhulpverlening binnen Jarabee hebben veel extra aandacht besteed aan<br />

kinderen en jongeren na de ramp. Kinderen en jongeren die hulp nodig hebben, kunnen onder meer<br />

terecht bij de hulpverlening van Mediant, die voor kinderen specifieke hulp aanbiedt.<br />

Binnen de Gezondheidsmonitoring Getroffenen<br />

Vuurwerkramp <strong>Enschede</strong> (GGVE) wordt ook aandacht<br />

besteed aan kinderen en jongeren: de GGD Twente<br />

analyseert de gegevens die ze binnen de Jeugdgezondheidszorg<br />

verzamelt. Daarnaast bereidt het Instituut voor<br />

Psychotrauma een gezondheidsonderzoek voor, dat zich<br />

specifiek richt op het psychisch functioneren van<br />

kinderen en gezinnen.<br />

Onderzoeker Kees Smit van de GGD Twente vertelt over<br />

het onderzoek van de Jeugdgezondheidszorg: "Voor een<br />

goede zorgverlening is het belangrijk om te weten te<br />

komen hoe het nu (twee jaar na de ramp) met de kinderen<br />

en jongeren gaat die de vuurwerkramp van dichtbij<br />

hebben meegemaakt. Het is belangrijk te weten hoeveel<br />

kinderen ernstige psychische klachten hebben, maar ook<br />

wat de gevolgen van de ramp zijn voor de algemene<br />

gezondheid en het dagelijks functioneren van kinderen en<br />

jongeren. Zo is het mogelijk dat kinderen die de ramp<br />

hebben meegemaakt zich minder goed kunnen concentreren<br />

op school, vaker ziek zijn of mogelijk achter blijven in hun<br />

lichamelijke of psychische ontwikkeling."<br />

De afdeling Jeugdgezondheidszorg (JGZ) van de GGD<br />

Twente begeleidt de gezondheid en ontwikkeling van de<br />

jeugd in Twente. Vanaf het moment dat kinderen naar de<br />

basisschool gaan, worden kinderen en jongeren regelmatig<br />

door jeugdartsen en verpleegkundigen van de GGD onderzocht.<br />

Deze onderzoeken zijn bedoeld om lichamelijke of<br />

psychische problemen of een eventuele achterstand in de<br />

groei en ontwikkeling van kinderen op tijd te kunnen<br />

opsporen. In <strong>Enschede</strong> onderzoekt de GGD leerlingen van<br />

groep 2, 4 en 7 uit het basisonderwijs en ook klas 2 van het<br />

voortgezet onderwijs.<br />

Volgens Kees Smit biedt de werkwijze van de JGZ een<br />

uitstekende mogelijkheid om te weten te komen hoe het<br />

met kinderen gaat die de ramp hebben meegemaakt:<br />

"Jaarlijks ziet de GGD in <strong>Enschede</strong> zo'n 6000 kinderen.<br />

Van hen hebben ongeveer 200 de ramp van dichtbij meegemaakt.<br />

Alle kinderen uit hetzelfde leerjaar worden op<br />

een zelfde manier onderzocht. We kunnen gegevens van<br />

kinderen die de ramp hebben meegemaakt daarom goed<br />

vergelijken met kinderen die de ramp niet direct hebben<br />

meegemaakt."<br />

Voordat een kind door de GGD wordt onderzocht, vullen<br />

ouders een korte vragenlijst in. Hierin wordt onder anderen<br />

gevraagd of het kind de vuurwerkramp heeft meegemaakt.<br />

Het onderzoek zelf vindt plaats bij de jeugdarts of de<br />

verpleegkundige. Hun bevindingen of een eventuele<br />

verwijzing worden geregistreerd in een zogenaamde<br />

bevindingenregistratie. De gegevens van de vragenlijst en<br />

uit de bevindingenregistratie vormen de belangrijkste<br />

basis voor het JGZ-onderzoek van de GGVE.<br />

In het voortgezet onderwijs wordt dit jaar in de tweede<br />

klas een zogenaamd leefstijlonderzoek uitgevoerd. Hierbij<br />

vullen leerlingen klassikaal en anoniem een vragenlijst in.<br />

Op basis van deze gegevens wordt met de scholen bekeken,<br />

hoe de gezondheid en het welzijn van leerlingen op school<br />

kunnen worden bevorderd. De informatie uit deze vragenlijst<br />

wordt tevens gebruikt voor het JGZ-onderzoek van de<br />

GGVE.<br />

Net als bij alle andere onderzoeken van de GGVE worden<br />

de gegevens van de Jeugdgezondheidszorg geheel<br />

anoniem verwerkt. "We hebben hierover binnen de GGD<br />

sluitende afspraken gemaakt, die zijn vastgelegd in ons<br />

privacy-reglement. Alle informatie die medewerkers van<br />

de jeugdgezondheidszorg verzamelen valt onder de<br />

medische geheimhouding. Onderzoekers mogen dus nooit<br />

gegevens over individuele kinderen bekend maken", aldus<br />

Kees Smit.<br />

Het onderzoek van de Jeugdgezondheidszorg is in het<br />

schooljaar 2001-2002 van start gegaan. Verwacht wordt


dat aan het einde van 2002 de eerste resultaten uit dit<br />

onderzoek bekend zullen zijn en met de zorgverleners<br />

besproken kunnen worden. Kees Smit: "Deze resultaten<br />

zullen het karakter hebben van een tussenstand, maar<br />

zijn wel erg belangrijk om snel met zorgverleners besproken<br />

te worden. Zij hebben namelijk grote behoefte aan<br />

informatie om de zorg aan kinderen en jongeren te<br />

kunnen evalueren en zonodig te verbeteren."<br />

Beeld van een kunstenaar: Esther Wijnbeek<br />

'In 1995 ben ik afgestudeerd aan de AKI, als keramiste. Na<br />

een aantal keramiek exposities heb ik in 1997 samen met<br />

een vriendin zelf een expositie georganiseerd: '20.000 mijl<br />

onder zee'. De expositie bestond uit het werk van 40<br />

kunstenaars met het thema '20.000 mijl onder zee',<br />

naar het boek van Jules Verne. Daarnaast werd er een<br />

kostuumavond voor 60 mensen georganiseerd. Ik heb toen<br />

5 kostuums ontworpen en uitgevoerd. Daarnaast heb ik<br />

decordoeken geschilderd en rubberen zeepaardjes,<br />

octopussen en andere zeedieren gegoten in gipsmallen.<br />

Mijn hart lag toch meer bij het tekenen en daarom had ik<br />

een teken- en etsatelier in het directiegebouw op het<br />

Bamshoeveterrein. Ik had het net een maand gehuurd en<br />

al mijn spullen overgebracht naar mijn nieuwe werkplek,<br />

toen de vuurwerkramp alles veranderde.<br />

Na de ramp, toen ik een nieuw atelier kreeg in de<br />

Hortensiaschool, vond ik het moeilijk om weer te <strong>beginnen</strong><br />

met tekenen. Ik voelde me erg ontheemd zonder mijn<br />

schetsboeken en tekenmappen. Toen het lente werd,<br />

vond ik op een ochtend een dode hommel, nog helemaal<br />

gaaf in het entreehalletje van mijn atelier. Ik besloot dat<br />

beestje te gaan natekenen en maakte er een linosnede van<br />

waar ik heel tevreden over was. Nu keek ik elke ochtend<br />

uit naar dode insecten, die ik verwerkte in schetsen.<br />

Collega-kunstenaars kwamen me beestjes brengen; mijn<br />

verzameling werd groter. Thuis had ik ook al jaren een<br />

Door wie wordt de Gezondheidsmonitoring<br />

georganiseerd?<br />

De Gezondheidsmonitoring Getroffenen Vuurwerkramp<br />

<strong>Enschede</strong> (GGVE) wordt uitgevoerd in opdracht van het<br />

ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Aan de<br />

Gezondheidsmonitoring werken verschillende (onderzoeks-)instituten<br />

mee. De afdeling Jeugdgezondheidszorg<br />

van de GGD Twente voert het monitoringsonderzoek<br />

onder kinderen en jongeren uit. De GGD Twente coördineert<br />

alle onderzoeken die horen bij de<br />

Gezondheidsmonitoring.<br />

Kunstenaarstreffen op De Zessprong<br />

Eén van de problemen van veel kunstenaars na de vuur-<br />

werkramp, is het voortdurende veranderen van locaties van<br />

ateliers. Er zijn al diverse locaties als noodopvang gebruikt:<br />

de Klanderij, de oude school aan de Hortensia-straat en een<br />

aantal tijdelijke ateliers op een industrie-terreintje.<br />

Werkcontacten en informele ontmoetingen, zo belangrijk<br />

voor de inspiratie en het maken van plannen, lopen daardoor<br />

niet soepel. Inmiddels zit een aantal kunstenaars in<br />

het voormalige ROC gebouw en opnieuw in De Zessprong<br />

aan de Kottendijk. Ze hebben hier een open dag gehouden,<br />

nu hun werkruimtes weer op orde zijn. De afsluiting hiervan<br />

was een barbecue op de speelplaats van De Zessprong,<br />

welke een goede gelegenheid bood elkaar weer eens te<br />

zien. Het was lekker weer, er waren muzikanten en de<br />

barbecues bleven nog lang doorgloeien...<br />

collectie beestjes, schelpen en gedroogde wilde bloemen,<br />

die ik meenam naar mijn atelier. Buiten in mijn tuin en<br />

rondom de Hortensiaschool verzamelde ik nog meer. Ik<br />

begon weer met het maken van etsen van planten. Op de<br />

AKI was ik al bezig geweest met het uitsnijden van kleine<br />

vormpjes; dieren en mensfiguurtjes in porseleinklei die ik<br />

soms ook inlegde met gekleurde porseleinklei: 'netsuke'.<br />

Nu begon ik met speksteeninsecten op ware grootte.<br />

Het werk op deze middenpagina komt uit mijn insectendagboekje<br />

van die tijd. Ik heb inmiddels een ander atelier<br />

in het ROC gebouw aan de Boddenkampsingel, waar ik<br />

werk als illustrator.<br />

Pagina 11


Pagina 14<br />

Belangstelling voor het Ontwikkelingsplan Roombeek<br />

Op 22 en 23 <strong>mei</strong> werden er informatiebijeenkomsten in<br />

het Projectbureau Wederopbouw georganiseerd. Het doel<br />

was om belangstellenden kennis te laten maken met het<br />

Ontwikkelingsplan Roombeek. Dit plan is een uitgewerkte<br />

versie van de Structuurvisie en een voorloper van het<br />

definitieve Bestemmingplan. In het plan staat onder anderen<br />

aangegeven waar de gezondheidsvoorzieningen in de<br />

nieuw te bouwen wijk komen te liggen, waar de parkeerplekken<br />

zijn en hoe de arbeidsplaatsen vorm krijgen.<br />

De twee informatiebijeenkomsten werden bezocht door<br />

ongeveer 300 belangstellenden.<br />

'Wachters van Roombeek'<br />

zijn weer helemaal terug<br />

Op zaterdag 22 juni krijgen de eerste bewoners van de karakteristieke huizen op de hoek van de<br />

Lasondersingel en de Deurningerstraat de sleutels van hun geheel gerenoveerde woningen. De andere<br />

bewoners volgen nog voor de bouwvakvakantie. Daarmee zijn de 'Wachters van Roombeek', zoals de<br />

achttien woningen wel worden genoemd, helemaal terug.<br />

In de afgelopen maanden zijn de huizen ingrijpend<br />

gerenoveerd. De funderingen zijn versterkt, de gevels en<br />

de kenmerkende kapconstructies geheel vervangen. Van<br />

binnen hebben de woningen ook de nodige ingrepen<br />

ondergaan: ze zijn nu goed geïsoleerd en het verkeer is<br />

binnen nauwelijks nog te horen. "Er was heel veel op te<br />

knappen", weet projectleider André aan de Stegge van<br />

woningcorporatie Domijn, "naast de schade van de ramp<br />

speelde ook nog mee dat de huizen niet meer voldeden<br />

aan de eisen van het Bouwbesluit. Dat is nu allemaal<br />

hersteld."<br />

Samen met zijn collega's heeft hij zich ingezet om de<br />

bewoners zoveel mogelijk bij de renovatie te betrekken.<br />

Ze konden zelf kiezen hoe de keuken moest worden<br />

ingericht, hoeveel slaapkamers ze wensten en wat voor<br />

badkamer ze wilden. Alle woningen krijgen verder een<br />

Het viel Joop Hofman, participatieadviseur bij de wederopbouw,<br />

tijdens de inloopbijeenkomsten op dat mensen<br />

vooral gericht op zoek zijn. 'De meeste bezoekers komen<br />

met duidelijke vragen en opmerkingen zoals; wanneer<br />

wordt er in dit gebied gebouwd? Hoe groot worden de<br />

voortuinen van deze kavels, waar komen de winkels en<br />

waarom worden de parkeerplaatsen zo geplaatst? Op zich<br />

is dit een goed teken. Veel mensen zijn bezig met de toekomst<br />

en hun nieuwe woning. Ze kunnen hun leven weer<br />

oppakken. Dat zie je vooral aan de interesses van de<br />

bezoekers tijdens de bijeenkomsten. De maquette van de<br />

situatie voor de ramp krijgt weinig aandacht. Daarentegen<br />

is het druk bij de maquette van de opgebouwde wijk. Er<br />

wordt vooruitgekeken en dat is een goed teken', aldus<br />

Joop Hofman.<br />

(voor meer informatie over het Ontwikkelingsplan Roombeek<br />

kunt u terecht bij het Projectbureau Wederopbouw, Voortsweg<br />

<strong>13</strong>3, 053- 4848330)<br />

carport en een berging aan de achterkant.<br />

De bewoners van dertien woningen keren terug op hun<br />

oude plek. Domijn gaat de andere 'Wachters' weer<br />

verhuren. Gert-Jan Kamperman: "We hebben gemerkt dat<br />

de mensen gek zijn met deze huizen. En met elkaar en<br />

met de plek. Voor ons is het mede daardoor een bijzonder<br />

project geworden."<br />

De woningen raakten door de vuurwerkramp zwaar<br />

beschadigd. In eerste instantie was Domijn dan ook van<br />

plan ze te slopen en nieuw op te bouwen. Pi de Bruijn, de<br />

verantwoordelijk stedenbouwkundige van de wederopbouw,<br />

adviseerde ze zoveel mogelijk te behouden om de<br />

littekens van de ramp zichtbaar te laten. "Het was de<br />

duurste optie, maar zo doen we recht aan het emotionele<br />

aspect en dat heeft de doorslag gegeven", besluit<br />

Kamperman.<br />

Wethouder Hassink geeft uitleg<br />

bij de maquette van het<br />

Projectbureau Wederopbouw


Het moment van...<br />

Bloembakken op huizen die nog niet af zijn. Dat straalt<br />

veel positief gevoel uit. 'We zijn er nog niet, maar we zijn<br />

onderweg.' Op de achtergrond de klok die de tijd wegtikt,<br />

want de tijd heeft niet stilgestaan voor de 'wachters van<br />

Roombeek'. Aan de Lasondersingelwoningen is lang<br />

gewerkt. Het wordt steeds duidelijker hoe het eindresultaat<br />

eruit komt te zien. Met de bloembakken ervoor<br />

lijkt het bijna bewoonbaar. Het is weer voor te stellen dat<br />

hier mensen gaan wonen. De bloemen hangen er al om<br />

hen te verwelkomen.........<br />

Pagina 15


Pagina 16<br />

Meliha Telefoncu-Vural en Mina Aatil<br />

Een wereld van verschil overbruggen<br />

'Ze begrepen elkaar niet; de hulpvrager en de hulpverlener. Taalverschillen speelden daarbij een<br />

rol en gebruik van de tolkentelefoon bleek ook niet altijd een oplossing. Het punt is dat er verschillende<br />

verwachtingen leven over en weer tussen hulpvrager en hulpverlener. Het komt regelmatig voor dat<br />

een allochtone cliënt een concrete oplossing verlangt van de deskundige, terwijl de hulpverlener langs<br />

de weg van gesprekken tot een oplossing denkt te kunnen komen. Ze ontmoeten elkaar dan niet echt.'<br />

Meliha Telefoncu - Vural en Mina Aatil - Karmaoui<br />

werken als Contactpersonen Eigen Taal en Cultuur (CETC)<br />

bij de GGD, een project dat na de vuurwerkramp in het<br />

leven is geroepen. Momenteel werken 1 Arabischtalige,<br />

1 Surinaams-Hindoestaanse en 3 Turkse medewerkers in<br />

dit tijdelijke project. Het team wil gedupeerden uit<br />

verschillende taal- en cultuurgroepen een steuntje in<br />

de rug bieden in hun zoektocht naar de juiste hulp.<br />

De medewerkers willen een brug slaan tussen hulpvragers<br />

en de verschillende instellingen. De beide dames kennen<br />

de sociale kaart van <strong>Enschede</strong> uit hun vorige baan of<br />

opleiding. Meliha volgde een opleiding sociale dienstverlening<br />

en begeleidde Turkse vrouwengroepen. Mina<br />

werkte bij de DMO toen deze nog Sociale Dienst heette.<br />

Is de anderstalige hulpvrager aangeland bij een instantie<br />

voor hulpverlening, dan kan het gebeuren dat er nog een<br />

wereld van verschil moet worden overwonnen. Wat<br />

kunnen de CETC-ers dan betekenen?<br />

Stimulerende rol<br />

Mina: 'een psycholoog van Mediant belde, of ik bij een<br />

gesprek wilde zijn met een Marokkaanse cliënt. Ik ben<br />

daar dan niet als tolk, maar wel als steun voor de cliënt.<br />

Ik heb hem gestimuleerd om goed uit te leggen wat er aan<br />

de hand was. Dat heeft wel een doorbraak opgeleverd. Ik<br />

ben niet bij alle gesprekken geweest, maar heb de cliënt<br />

wel voorgesteld om aan activiteiten deel te nemen; hij<br />

moest meer onder de mensen komen.'<br />

'Ik heb ook wel eens bemiddeld toen een psycholoog belde<br />

en zei dat een bepaalde cliënt niet op de afspraak<br />

verscheen. Ik heb de cliënt opgezocht en uitgelegd hoe<br />

de Nederlandse hulpverlening werkt. Het komt voor dat<br />

cliënten afhaken omdat er niet snel genoeg verandering in<br />

hun situatie komt.'<br />

Meliha: 'als CETC-er ben ik begonnen<br />

met huisbezoeken bij een Turks gezin.<br />

Door regelmatig langs te komen, heb<br />

ik een vertrouwensband opgebouwd<br />

met de moeder van het gezin. Ze<br />

kreeg geen steun van haar man en<br />

had veel problemen met allerlei<br />

instellingen. Ik heb haar verwezen<br />

naar Mediant voor verdere gesprekken.<br />

Ik zoek nu met haar alle 'papieren'<br />

problemen uit en ondersteun haar in<br />

haar contacten met instanties.'<br />

Coaching<br />

De CETC-ers richten zich nu meer op<br />

langdurige begeleiding en proberen<br />

een vertrouwensband met de<br />

gedupeerde gezinnen op te bouwen.<br />

Ze noemen dat 'coaching.' Mina: 'de<br />

kennismaking met een gezin vraagt<br />

veel tijd. Ons probleem is vaak dat alle mensen in de<br />

gemeenschap van migranten elkaar kennen. Daarom<br />

speelt de reputatie van jezelf en van je familie in je eigen<br />

gemeenschap een grote rol. We proberen een functionele<br />

band op te bouwen. Het kost veel tijd om dan vertrouwen<br />

te winnen. We moeten daarin het persoonlijke en het<br />

werk strikt scheiden. Anders houden we geen privé-leven<br />

meer over en staan de mensen uit je eigen gemeenschap<br />

ook 's avonds of in het weekend bij je thuis op de stoep.<br />

Je moet een stevige scheiding aanbrengen tussen werk en<br />

je privé-bestaan.'<br />

Meliha: 'Het lijkt erop dat bij mensen uit de Turkse<br />

gemeenschap het vertrouwen in de hulpverlening is<br />

afgenomen. Ze voelen zich niet altijd serieus genomen.<br />

Dit heeft waarschijnlijk ook wel te maken met de<br />

verwachtingen van cliënten van de hulpverlening. Men<br />

vindt het ook al zo lang duren. Vaak hadden de mensen al<br />

problemen. Een aantal heeft ook de aardbeving in Turkije<br />

meegemaakt. De problemen zijn complexer en hun draagkracht<br />

is minder geworden. Wij kunnen dan enerzijds<br />

proberen uitleg te geven over de werkwijze van de hulpverlening<br />

en anderzijds proberen de positie en situatie<br />

van de getroffenen te verduidelijken aan de hulpverlener,<br />

zodat zij elkaar beter kunnen leren begrijpen'.


11 <strong>mei</strong> stond in het teken van ontmoeting<br />

De foto's geven een beeld van activiteiten en deelnemers op 11 <strong>mei</strong>. In het Ariënshuis, werd bijgepraat tussen bewoners en<br />

wijkbewoners die op de dagen na <strong>13</strong> <strong>mei</strong> in het Ariëns hebben gebivakkeerd. Bij de BSVE waren 'oude beelden' te zien van<br />

de wijk voor de ramp. De Brede School aan de Rijnstraat had de blik gericht op de toekomst; kinderen werkten er aan een<br />

'positieve schutting.' In het Kompas werden moeders in het zonnetje en op de foto gezet, terwijl bij het Projectbureau de<br />

schijnwerpers waren gericht op de nieuwe bouwplannen. Bij de stichting Ender werkten de jongens onverstoorbaar door<br />

achter hun computers. De Marokkaanse organisatie had een psycholoog te gast die uitleg gaf over cultuur en verwerking.<br />

Het Rijksmuseum Twenthe biedt nog steeds ruimte aan tastbare vormen van medeleven: een quilt, kindertekeningen, brieven.<br />

Pagina 17


Pagina 18<br />

Bloemen in het hek rond het rampgebied<br />

Twee jongens brengen rozen naar ‘hun’ beeld<br />

bij het kindermonument<br />

En weer werd het <strong>13</strong> <strong>mei</strong> ..<br />

De zon schijnt, mensen doen hun dagelijkse dingen. Toch hangt het 's ochtends al in de lucht:<br />

dit wordt geen gewone dag. Menig <strong>Enschede</strong>ër heeft de datum op de kalender met tegenzin zien<br />

aankomen. Het is weer <strong>13</strong> <strong>mei</strong>. Maandag <strong>13</strong> <strong>mei</strong> 2002, twee jaar sinds de enorme klap die alles<br />

anders maakte.<br />

Het is een zonnige dag. Niet zo warm als twee jaar<br />

geleden, maar toch warm genoeg om het beeld van die<br />

zwoele zaterdag weer op te roepen. Veel mensen kijken<br />

terug. 's Morgens vroeg worden de eerste bloemen al<br />

gelegd op verschillende plaatsen in de stad. De eerste<br />

vlaggen gaan halfstok. De plek rondom het bloemenmonument<br />

aan de Deurningerstraat wordt langzaam<br />

voller. Om 11.00 uur bezoeken de leerlingen van Montessorischool<br />

Het Zeggelt het monument. Veel kinderen hebben<br />

een tekening gemaakt of brengen een bosje bloemen. In<br />

een groepje staan ze rond de marmeren plaat van het<br />

monument. Ze weten heel goed waarom ze hier zijn.<br />

Monique Leppink, leerkracht van groep 3, 4 en 5 zegt: 'In<br />

de kring hebben we aandacht besteed aan de herdenking.<br />

Op school is er vandaag ook ruimte voor de ouders die<br />

steun nodig hebben op deze dag. Sommige kinderen zijn<br />

nog steeds erg emotioneel onder deze gebeurtenis. Op<br />

school worden zij extra begeleid. Een aantal wilde ook niet<br />

mee om bloemen te brengen', aldus de lerares van Het<br />

Zeggelt.<br />

De leerlingen willen graag vertellen over de ramp. Veel<br />

kinderen woonden in de buurt en weten nog precies wat<br />

ze deden op de rampdag. De achtjarige Mathijs woonde 50<br />

meter van de vuurwerkfabriek af en raakte zijn huis kwijt.<br />

'Ik dacht aan mijn buurman, toen ik net de bloemen<br />

bracht. Die is overleden. Ik moet er nog best vaak aan<br />

denken. Ik vind dat deze dag nog heel lang herdacht moet<br />

worden.' De andere kinderen knikken bevestigend bij deze<br />

opmerking.<br />

Om twee uur 's middags is het de beurt voor andere<br />

kinderen. Onder toeziend oog van Burgemeester Mans<br />

steken leerlingen van de zeven basisscholen in Noord<br />

witte rozen in de omheining om het zelfgemaakte<br />

kinderkunstwerk. Sommigen geven een handje aan de<br />

burgemeester. Op de kaartjes aan de rozen zijn tekeningen<br />

Kinderen brengen witte rozen<br />

naar het kindermonument<br />

De voorstelling ‘100 woorden’<br />

Kinderen van “Het Zeggelt” bezoeken<br />

het bloemenmonument


Samen luisteren naar de muziek<br />

voor het Rijksmuseum tijdens de<br />

herdenkingsbijeenkomst<br />

Tijdens de oecumenische<br />

herdenkingsdienst<br />

gemaakt. 'Ik vint het heel erg' en 'Dit is voor alle mensen<br />

die vechten om er weer bovenop te komen', staat erboven<br />

geschreven. Twee veertienjarige jongens steken rozen<br />

langs 'hun' eigengemaakte beeld. De kunstenares Dorien<br />

Boekhout, die de makers van de beeldengroep begeleidde,<br />

kijkt tevreden toe. 'Dit is precies de bedoeling van dit<br />

monument. Er wordt goed gebruik van gemaakt en het<br />

heeft een lage drempel. Het is een goede plek om te<br />

herdenken.'<br />

Als de hele kinderstoet langs de beelden is getrokken,<br />

wordt het rustig. Het is drie uur. Groepjes mensen trekken<br />

naar de Roomweg. Steeds meer vlaggen worden halfstok<br />

gehangen. Op de afgesloten kruising met de Tollensstraat<br />

blijven veel mensen staan. Het wordt half 4, het moment<br />

waarop twee jaar geleden de lucht zwart kleurde. De stilte<br />

is voelbaar. Hier is geen plaats voor woorden. Mensen<br />

staren in het niets, naar de plek waar het begon. Een<br />

aantal nabestaanden bezoekt binnen de hekken de plek<br />

waar hun dierbare omkwam. Dan <strong>beginnen</strong> de klokken te<br />

luiden. Vijf minuten lang.......<br />

's Avonds vindt de herdenkingsbijeenkomst plaats. Op de<br />

kruising, voor het Rijksmuseum is een groot podium<br />

opgezet. De mensenmenigte breidt zich langzaam uit. Om<br />

precies zeven uur vraagt stadsdeelmanager Jan Bron om<br />

een minuut stilte. Het geluid van een klok die zeven slaat<br />

is het enige geluid dat de stilte doorbreekt. Daarna<br />

spreken burgemeester Jan Mans en voorzitter van de<br />

belangenvereniging Albert Vasse troostende woorden. De<br />

mensen luisteren aandachtig. Ook naar de muziekstukken<br />

die worden voorgedragen door leden van het orkest van<br />

het Oosten. Na afloop weten de mensen niet goed of ze<br />

mogen klappen. Het is een dubbel gevoel. Een bevrijdend<br />

applausje klinkt. Kort maar krachtig, net als de bijeenkomst.<br />

Mensen keren met elkaar en met hun eigen<br />

gedachten weer naar huis.<br />

Deborah Weare, die in het vorige nummer van dit maandblad<br />

is geïnterviewd, geeft aan dat ze de plechtigheid<br />

prachtig vond. De Amerikaanse was met haar man op het<br />

moment van de ramp in het Rijksmuseum. Het is de<br />

eerste keer dat ze weer in <strong>Enschede</strong> is, waar ze logeert bij<br />

vrienden. 'We zijn net even binnen in het Rijksmuseum<br />

geweest. Na twee jaar kende de bewaker van het museum<br />

mijn man nog. Hij wist precies te vertellen dat wij hier<br />

twee jaar geleden ook waren geweest. Dat was erg bijzonder.<br />

We hadden gedacht dat de ramp veel meer schade had<br />

veroorzaakt in het museum, maar alles is perfect hersteld.<br />

Buiten op de lege vlakte viel het me op hoeveel huizen er<br />

weggevaagd zijn. Daar heeft de explosie enorm huisgehouden.<br />

Het was wel een vreemde en indrukwekkende<br />

ervaring om hier terug te zijn. Alsof de tijd stil heeft<br />

gestaan. Ik heb nachtmerries gehad voorafgaand aan het<br />

bezoek, maar ik ben wel blij dat ik hier weer sta. Het helpt<br />

me te verwerken. Een bijeenkomst als deze is goed. Ik<br />

hoop voor de mensen van <strong>Enschede</strong> dat de nieuwe wijk<br />

snel opgebouwd kan worden. Als je bezig bent met<br />

opbouwen, komt het herstel vanzelf.'<br />

Gijs van Schoonhoven op het orgel<br />

van de Mariakerk<br />

<strong>13</strong> <strong>mei</strong> half vier, mensen bezoeken<br />

massaal het bloemenmonument<br />

De moskee aan de<br />

Dr. van Benthemstraat<br />

open voor publiek<br />

Pagina 19


Pagina 20<br />

Hoe gaat het nu met . . ?<br />

Deze vraag wordt in deze rubriek gesteld aan mensen<br />

die op de één of andere manier tijdens of na de vuurwerkramp<br />

op een bijzondere manier letterlijk in beeld<br />

zijn geweest.<br />

De beelden die Danny de Vries maakte<br />

van de grote klap, gingen de hele wereld over.<br />

Na <strong>13</strong> <strong>mei</strong> 2000 was hij opeens een Bekende<br />

Nederlander en werd hij herkend op straat.<br />

De media verdrong zich op zijn stoep. Op 26<br />

<strong>mei</strong> 2000 kwam Danny voor het eerst terug op<br />

de beruchte plek die hem beroemd maakte, dik<br />

ingepakt vanwege asbestvervuiling. Een fotograaf<br />

van Tubantia maakte een foto van dit<br />

moment. Het is nu twee jaar later. Hoe gaat het<br />

eigenlijk met Danny de Vries?<br />

'Voor mijzelf was de periode na de ramp erg zwaar. Ik ben<br />

flink in de war geweest en heb ook een tijdje hulp gehad<br />

van een geweldig goede psycholoog. Ik ben in korte tijd<br />

wel vijf jaar ouder geworden, maar ik heb veel geleerd.<br />

Ik sta nu sterker in het leven en ik wil er zeker meer van<br />

genieten. Het had heel anders met mij kunnen aflopen op<br />

<strong>13</strong> <strong>mei</strong> 2000.'<br />

Op de bewuste zaterdag werd Danny door vrienden gebeld<br />

met de melding dat er een brandje was in <strong>Enschede</strong><br />

Noord. De freelance verslaggever bij RTV Oost spoedde<br />

zich naar het gebied. Omdat hij voor werkzaamheden die<br />

ochtend een videocamera bij zich had, kon hij beelden<br />

van de <strong>beginnen</strong>de brand maken. Toen de brand uit de<br />

hand begon te lopen, liet de toen 26-jarige student de<br />

camera draaien. In het rechter hoekpand op de kruising<br />

Nachtegaalstraat, Roomweg en Tollensstraat maakte hij<br />

de overbekende opnames.<br />

Danny verklaart dat hij reageerde vanuit een soort<br />

instinct. 'Op dat moment gebeurde er zoveel, dan doe je<br />

juist de dingen die gewoon voor je zijn: opnames maken.<br />

Ik realiseerde me niet hoe gevaarlijk het was of dat er<br />

doden gevallen konden zijn. Ik zag alles door de lens van<br />

de camera. Ik maakte geen deel uit van mijn omgeving.'<br />

Wonder boven wonder raakte de verslaggever niet<br />

gewond en wist een veiliger plek te bereiken. Vanuit die<br />

plek kon hij snel contact opnemen met RTV Oost.<br />

De beelden die Danny de Vries maakte, zouden kort<br />

daarop een enorm aantal mensen aan de buis kluisteren.<br />

De periode na de vuurwerkramp was voor Danny de Vries<br />

erg hectisch. Zijn leven stond compleet op de kop, de<br />

mediadruk was door de aandacht van alle journalisten<br />

enorm, hij verloor zijn oud-collega Marcel van<br />

Nieuwenhoven en liep studievertraging op. Toch voelt hij<br />

zichzelf geen slachtoffer. 'Ik ben niets kwijtgeraakt, dus<br />

rampslachtoffer wil ik niet genoemd worden. Ik ben rampbetrokkene.<br />

Ik voel mezelf echter ook geen held, zoals een<br />

aantal mensen na de ramp beweerde. De echte helden<br />

zijn de hulpverleners. De beelden die ik maakte hebben<br />

natuurlijk wel een grote rol gespeeld in de beeldvorming<br />

rond de ramp. Ik heb me ook erg betrokken gevoeld en<br />

schuldig omdat ik die opnames heb gemaakt. Ik had na de<br />

ramp steeds het gevoel dat ik nog iets moest doen. Ik heb<br />

toen geholpen met het benefietconcert en door mijn<br />

beeldmateriaal meegeholpen met het politieonderzoek.<br />

Dat gaf wat rust. De videoband heb ik tevens beschikbaar<br />

gesteld aan Mediant die de beelden kon gebruiken voor de<br />

behandeling van slachtoffers. Van de videoband ben ik<br />

niet rijk geworden. Mijn kosten in de periode na de ramp<br />

zijn erdoor betaald en de rest heb ik geschonken aan twee<br />

dierenasiels in de buurt: de Heuwkamp en het<br />

Dierensteunpunt Oost Twente. Zij worden vaak vergeten<br />

en hebben toch geweldig werk verricht. '<br />

Het heeft een jaar geduurd voordat de <strong>Enschede</strong>ër de<br />

tragische gebeurtenis heeft kunnen afsluiten. 'Met een<br />

aantal verslaggevers, zoals Marc van Heck en Jack<br />

Huygens, die tijdens de explosies ter plekke waren, heb ik<br />

een enorm goede band gekregen. We hebben vorig jaar op<br />

<strong>13</strong> <strong>mei</strong> bewust herdacht en afscheid genomen. We hebben<br />

een grote zwerfkei met een afbeelding en tekst geplaatst<br />

bij het bloemenmonument voor onze overleden collega.<br />

Later hebben we deze steen aan Marcel's ouders gegeven.<br />

Het voelde toen alsof het laatste puzzelstukje op zijn<br />

plaats viel. De vuurwerkramp zal echter altijd een zwakke<br />

plek blijven bij mij. Als er weer iets gebeurt in de wereld,<br />

zoals de gebeurtenissen op 11 september in Amerika, of de<br />

moord op Pim Fortuyn voel je het weer. Dat zal altijd wel<br />

zo blijven. Je houdt de ramp toch bij je.'<br />

Danny de Vries


‘Een vogel kiest zijn eigen vlucht’<br />

Sinds november 2001 staat er op de hoek Stroinksbleekweg en Hulsmaatstraat een kinderkunstwerk<br />

'Een vogel kiest zijn eigen vlucht'. Kinderen van de basisscholen uit stadsdeel Noord<br />

maakten deze bronzen beeldengroep in een zonvorm. In het vorige nummer van '<strong>13</strong> <strong>mei</strong> - <strong>Opnieuw</strong><br />

Beginnen' zijn al vier kinderschetsen afgedrukt die tot het uiteindelijke resultaat hebben geleid. In<br />

deze uitgave volgen de laatste vier schetsen. De kinderen geven zelf aan hoe ze tot hun schets zijn<br />

gekomen.<br />

'Deze vogel is enorm groot, maar ook enorm slim. Hij kijkt<br />

heel erg agressief. Deze vogel is sterk en vrij, vrij van rare<br />

en gekke dingen. Hij is vrij in de natuur, hij kan alles doen<br />

wat hij ook maar wil, er zijn geen regels voor hem.'<br />

(Masoud, <strong>13</strong> jaar; Esma, <strong>13</strong> jaar; Burak, 12 jaar; Zehra, <strong>13</strong> jaar;<br />

Abdurahman, <strong>13</strong> jaar)<br />

'Dit is een groot ei, een vogel die zich verschuilt in het ei,<br />

en niet goed kan vliegen en het nog niet durft. En een<br />

vogel voor nieuw leven die zingt 'hier ben ik', 'ik vlieg<br />

eruit'. (Eva en Thijs, 10 jaar)<br />

'Deze grote vogel met steen is behulpzaam. Hij helpt de<br />

andere vogels met het rampgebied opruimen. Hij draagt<br />

de moeilijkste spullen. Het hart is op vleugel en klopt<br />

verdriet. Hij heeft een paar stukken van andere dieren<br />

dan wordt hij vrolijk'<br />

(Jennifer, 10 jaar; Chaner, 10 jaar; Fatih, 11 jaar)<br />

'Twee vogels vliegen in de lucht. Ze vliegen naast elkaar.<br />

De ene had de bek open en de andere had hem dicht. Ze<br />

vlogen recht naar de zon.'<br />

(Simone, <strong>13</strong> jaar; Bugsy, 8 jaar; Jelle, 8 jaar)<br />

Rectificatie<br />

In de vorige uitgave van '<strong>13</strong> <strong>mei</strong> - <strong>Opnieuw</strong> Beginnen' stond een fout in de tekst bij het kinderkunstwerk. De acht beelden<br />

zijn allemaal gemaakt door de kinderen van basisscholen in stadsdeel noord en er is geen beeld gemaakt door kunstenares<br />

Dorien Boekhout. Wel is onder haar begeleiding het kinderkunstwerk tot stand gekomen.<br />

Pagina 21


Pagina 22<br />

Leen Fröberg<br />

van galerie Beeld en Aambeeld<br />

“De kunst van het kijken”<br />

Etta Maduro schildert. Ze heeft een opleiding gevolgd aan de AKI <strong>Enschede</strong> en heeft nu een<br />

atelier in de Zessprong. Op <strong>13</strong> <strong>mei</strong> 2000 raakte ze haar atelier in de Bamshoeve en een groot deel van<br />

haar collectie kwijt. Een jaar later stond ze weer voor haar schildersezel, maar het lukte niet. 'Ik wist<br />

niet dat de ramp zo'n grote invloed op me heeft gehad. Ik kon niet zomaar de draad in mijn werk<br />

weer oppakken. Eerst moest ik voor mezelf in een werk zichtbaar maken wat er was gebeurd. Het is<br />

een vierluik geworden dat ik de volgende titels heb meegegeven: 'breuk,' 'leegte,' 'hechting' en<br />

'toekomst.' Het vierluik werd aanvankelijk tentoongesteld in galerie 'Beeld en Aambeeld.' Daar bleven<br />

de schilderijen niet onopgemerkt. Leen Fröberg werd er door getroffen en verwoordde deze in een brief<br />

aan Etta. Tijd voor een gesprek waar fotograaf Johan Ghijsels zich bijvoegt. Over schilderijen en wat<br />

ze betekenen voor de maker en voor de kijker.<br />

Johan: Ik ging ze spontaan natekenen toen ik ze voor het<br />

eerst zag.<br />

Leen: Ik herkende een stroom van opwaartse kracht. Er<br />

zitten momenten in die je ook in een proces van<br />

rouwverwerking tegenkomt. Uiteindelijk krijg je<br />

weer een lijn in je leven. Die lijn zie ik terug in het<br />

vierluik.<br />

Etta: 'De schilderijen zijn mij vertrouwd. De kijker is ook<br />

een individu. Als het schilderij af is, dan gaat het<br />

een eigen leven leiden. De kijker neemt het mee en<br />

maakt het ook een beetje. Hij heeft de vrijheid om<br />

er meerdere betekenissen in te leggen. De kijker ziet<br />

meer lagen. Het gaat buiten mijn persoon als<br />

beeldend kunstenaar om.'<br />

Leen: 'uit dit werk kom je op mij over als een krachtige<br />

vrouw, die opstond en het leven in eigen hand<br />

nam. Je liet je door het lot niet dwars zitten en<br />

weigerde een zielige slachtofferrol aan te nemen.<br />

Deze wederopstanding vierde je met een prachtige<br />

expositie. Je toont je in 'toekomst' een triomfator,<br />

iemand die zich geslaagd voelt.'<br />

Etta: 'Ik heb het zo gemaakt en zo bedoeld; de vier<br />

schilderijen horen bij elkaar. Ik wilde de stukken<br />

ook niet apart verkopen. Dit verhaal kan in elk<br />

leven voorkomen. Ik ben bewust op de scheidslijn<br />

gaan zitten tussen mijn verhaal, het emotioneelpersoonlijke<br />

en het algemeen-universele verhaal<br />

dat voor alle mensen geldt. Het gaat over <strong>Enschede</strong>,<br />

maar ook over mij. Wat doet een ramp met<br />

mensen? <strong>Enschede</strong> is de aanleiding, maar het<br />

verhaal gaat <strong>Enschede</strong> te boven.'<br />

'Ik merkte op een tentoonstelling in Rotterdam dat<br />

die dubbele laag herkend wordt door de kijker.<br />

Mensen bleven geboeid staan kijken, zonder dat ze<br />

het verhaal van <strong>Enschede</strong> kenden. Toen heb ik het<br />

verhaal van <strong>Enschede</strong> verteld. Het gaat dus in die<br />

volgorde, van het algemeen menselijke naar het<br />

bijzondere en concrete in <strong>Enschede</strong>.'<br />

Johan: 'maar kunst moet ook herkend worden. Daar<br />

ontleent het zijn kracht aan. Dat je het gehaald lijkt<br />

te hebben uit een soort van gemeenschappelijke<br />

bron van alle mensen die betrokken zijn geweest<br />

bij de ramp.'<br />

Leen: 'Ik woon in <strong>Enschede</strong>-Zuid en werd deelgenoot van<br />

de ramp via onze zoon die naast de Nieuwe Weme<br />

in de Walhofstraat woonde. Ook hij en zijn gezin<br />

krabbelden zich overeind en komen, naar ik hoop,<br />

sterker tevoorschijn dan ze waren.'<br />

Etta: 'Je kunt niet blijven hangen in wat er gebeurd is. Je<br />

moet weer iets aanpakken. Het leek wel alsof ik<br />

tijdens het eerste jaar iedere dag aan het herdenken<br />

was. De ramp van <strong>Enschede</strong> is de mensen<br />

overkomen. Het was grootschalig. Maar elke dag<br />

vinden er wel rampen plaats voor individuele<br />

mensen. Voor een enkel mens zijn de gevolgen van<br />

een 'kleine ramp' net zo ingrijpend. Verlies kan op


Fotografie Mein-design<br />

den duur ook verrijkend zijn. Herstel volgt op<br />

ontgoocheling en verlies. Dat heb ik ervaren.'<br />

Leen: 'Met dit vierluik maak je het verdriet, als herinnering<br />

aan verloren geluk, tastbaar en toonde je de nieuwe<br />

weg die je nu opgaat. Het is tevens een uitnodiging<br />

voor mij om mee te trekken van uitzichtloosheid<br />

naar inzicht.'<br />

Etta: 'Toen ik begon wist ik eigenlijk niet waar ik aan<br />

begon. Ik ben met 'leegte' begonnen. Daarna volgde<br />

'hechting.' Toen volgde 'breuk' en ik miste een<br />

vierde schilderij; dat werd 'toekomst.' Het is voor<br />

mij een uitzonderlijk proces geweest. Ik ben in<br />

januari begonnen en in april was het af.<br />

: Ook het werken zelf heeft me goed gedaan. Je bent<br />

ergens mee bezig, met je handen. En het groeit<br />

onder je handen. Het is toch fantastisch dat je kunt<br />

aanwijzen wat je hebt gemaakt. Hoeveel mensen<br />

hebben dat nou?<br />

Ik heb de doeken gekregen van een overleden<br />

schilder. De weduwnaar stelde ze beschikbaar aan<br />

de getroffen kunstenaars in <strong>Enschede</strong>. Zodoende<br />

heb ik uit het verdriet van iemand anders weer iets<br />

positiefs kunnen maken.’<br />

De firma Blydenstein-Willink, groot geworden in 'de<br />

textiel,' heeft het vierluik ter gelegenheid van haar 200jarig<br />

bestaan gekocht en aangeboden aan de gemeente<br />

<strong>Enschede</strong>, de bakermat van het bedrijf. Sinds half april<br />

hangt het vierluik in de kantine van Service-Centrum<br />

Noord.<br />

'Omdat ik heel vaak blij ben'<br />

'Wij gaan één keer per week, op de zolder van de school, knutselen, schilderen of toneelspelen.<br />

We doen die dingen omdat we woorden leren. Woorden die nodig zijn om ons gevoel te uiten en<br />

woorden die ons vertellen wat ons dwars zit. We leren te tonen hoe we ons voelen. Dit is niet alleen<br />

nodig na een gebeurtenis zoals de vuurwerkramp, maar ook na andere verdrietige dingen in ons<br />

leven. Als je je gevoel kunt laten zien, dan kun je verwerken.'<br />

Onder dit motto hebben leerlingen van basisschool 'de<br />

Fontein' onder leiding van Hanneke Meints een jaar lang<br />

geschilderd, geknutseld en toneel gespeeld 'op de zolder<br />

van de school.' Een selectie van de portretten heeft enkele<br />

weken gehangen in het Rijksmuseum Twenthe. Eén<br />

daarvan was van Marlein Tekkelenburg. Zij schilderde met<br />

ekoline op papier een lachend zelfportret: 'Omdat ik heel<br />

vaak blij ben.' Een andere leerling voelde zich direct thuis<br />

in het Rijksmuseum toen ze ontdekte dat haar schilderij<br />

in hetzelfde gebouw hing waar ook enkele meesterwerken<br />

van de beroemde 'Rembrandt van Gogh' waren ondergebracht.<br />

Enkele leerlingen en hun ouders maakten van<br />

de gelegenheid gebruik om kennis te maken met de<br />

afwisselende collectie die in het Rijksmuseum bewonderd<br />

kan worden.<br />

Etta Maduro<br />

Pagina 23


Pagina 24<br />

Bezoeksters van het internationale<br />

vrouwencentrum SIVE<br />

SIVE 14 <strong>mei</strong><br />

Herkenning! 'Zo woonden wij vroeger op onze boerderij in Turkije ook' en 'zo'n washok en<br />

'huuske' hadden wij ook in Suriname'! Dit waren een paar reacties uit een groep vrouwen bij het<br />

zien van de huizen in het Openlucht museum in Arnhem.<br />

De herdenking van de vuurwerkramp is door bezoeksters<br />

van het Internationaal Vrouwencentrum SIVE op bijzondere<br />

wijze vormgegeven. Een groep van 35 vrouwen van 11<br />

nationaliteiten reisde op 14 <strong>mei</strong> af naar Arnhem, om een<br />

bezoek te brengen aan het Openlucht Museum. Waarom?<br />

Naast de algemene herdenkingsactiviteiten die op 11 en <strong>13</strong><br />

<strong>mei</strong> plaatsvonden, wilden de vrouwen met elkaar graag<br />

een activiteit ondernemen waarbij ze steun en aandacht<br />

konden vinden. Als thema voor de dag werd, in afstemming<br />

met Mediant, gekozen voor het thema "(over)<br />

leven". Waarbij overleven de eerste stap is, maar daarna<br />

volgt "leven" en vooral ook "lichamelijk- en psychisch<br />

gezond leven".<br />

De dag was een goede combinatie van<br />

educatieve elementen en gezelligheid.<br />

De dag begon al vroeg; om kwart over acht was het<br />

'verzamelen' bij het busstation en om stipt half negen<br />

werd er vertrokken richting Arnhem. Al vlot kwam er uit<br />

de tas van Norien Abdoelrachman, de initiatiefneemster<br />

van de reis, genoeg koffie tevoorschijn voor alle vrouwen<br />

en chauffeur Hennie. Onderweg werd druk gepraat en<br />

Hennie vertelde allerlei wetenswaardigheden over de<br />

omgeving. Om elkaar, ondanks alle verschillende<br />

nationaliteiten, toch te kunnen verstaan was de voertaal<br />

Nederlands en een klein beetje Engels. Onderling werd er<br />

vertaald voor degene die het niet zo goed kon volgen.<br />

Gelukkig viel de dagelijkse file bij Deventer mee, zodat we<br />

als eerste de parkeerplaats voor de bussen opreden. Na de<br />

kaartjes moest er even een foto worden gemaakt en daarna<br />

was het tijd voor een verkennende rit per trein over het<br />

terrein van het museum. Het museum biedt de mogelijkheid<br />

een beeld te krijgen van het dagelijkse leven in<br />

Nederland tussen 1600 en 1970. Er kan overal worden<br />

rondgewandeld en er zijn exposities en demonstraties.<br />

Na de treinrit is de groep in drieën verdeeld en kon men<br />

het museum verder verkennen. Er werd onder anderen<br />

een bezoek gebracht aan oude molens, boerderijen en een<br />

schooltje. Na de gezamenlijke lunch was er tijd voor een<br />

korte inleiding door Norien over de ontstaansgeschiedenis<br />

van moederdag en vervolgens heeft Tieti Hoekstra,<br />

preventiewerker bij Mediant Nazorg Vuurwerkramp, wat<br />

verteld over stress(klachten) die kunnen ontstaan na een<br />

ingrijpende gebeurtenis als de vuurwerkramp en hoe je<br />

hier mee om kunt gaan. Tijdens het tweede deel van de<br />

dag werd er weer druk gebruik gemaakt van de gelegenheid<br />

om het museum verder te bekijken, maar er waren<br />

ook vrouwen die het leuker vonden om met een groep bij<br />

elkaar te zitten praten en ervaringen uit te wisselen. Alles<br />

was mogelijk.<br />

Aan het eind van de middag stapte iedereen moe maar<br />

voldaan de bus weer in en onder begeleiding van 'echte<br />

Hollandse liedjes' van chauffeur Hennie werd de terugreis<br />

afgelegd.<br />

Colofon<br />

Het maandblad '<strong>13</strong> <strong>mei</strong> - <strong>Opnieuw</strong> Beginnen' is een uitgave van<br />

het Informatie en Adviescentrum en is bedoeld voor iedereen die<br />

betrokken is bij de nazorg van de vuurwerkramp. Het maandblad biedt<br />

informatie voor gedupeerden, particulieren, kunstenaars en ondernemers<br />

en wil een neutraal podium zijn waarop gedupeerden kunnen<br />

reageren op gebeurtenissen, vragen kunnen stellen en hun verhaal<br />

kwijt kunnen. Ingezonden stukken zijn welkom.<br />

Aan de inhoud van dit maandblad kunnen de lezers geen rechten<br />

ontlenen. Wilt u een bijdrage leveren? Als uw ingezonden brief, vraag<br />

of artikel voor het einde van de maand binnen is, dan wordt het zoveel<br />

mogelijk in de uitgave van de daarop volgende maand geplaatst of<br />

behandeld.<br />

De redactie bestaat uit Jeffrey Brinkman (Belangenvereniging Slachtoffers<br />

vuurwerkramp), Tieti Hoekstra (Mediant), Jan Schukkink, Henriette<br />

Hoogerheiden, Eva Telgenkamp (Informatie en AdviesCentrum), Willeke<br />

Hulleman (projectbureau Wederopbouw), Wout Zweers (kunstenaars).<br />

Tekstbijdragen van Ben Siemerink.<br />

Fotografie: Johan Ghijsels<br />

Fotografie pagina 20: Twentsche Courant Tubantia<br />

Vormgeving: Digidee Reclamestudio<br />

Redactieadres: Informatie en AdviesCentrum, t.a.v. Dhr. A.J. Schukkink<br />

Postbus 167, 7500 AD <strong>Enschede</strong>, tel. 0800 - 1100<br />

Email: a.schukkink@enschede.nl of iac.enschede.nl

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!