Kiwoord nr 22 - Koninklijk Instituut Woluwe

kiwoluwe.org

Kiwoord nr 22 - Koninklijk Instituut Woluwe

IRIS

PRISMA

Ri4

TOR

Campustijdschrift KONINKLIJK INSTITUUT WOLUWE

K i OORD

maart 2012 – nr. 22

DRIEMAANDELJKS


maart 2012 - nr 22 2

IN DIT NUMMER

3

4

5

6

8

9

10

15

19

20

23

24

Voor-Kiwoord

De smaak van de stilte

Meer fl exibiliteit in het MFC

Een baksteen in de maag

Kvraaghetaan…

Vlaggensysteem

Fysieke interventietechnieken

Info en activiteiten Iris/Prisma

Info en activiteiten Ri4

Info en activiteiten TOR

Dagboek

Lief en leed

Agenda

Vervolg activiteiten Ri4

maart 2012 – nr. 22

Met de steun van

✓ Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap

✓ Vlaamse Gemeenschapscommissie

directie Welzijn en Gezondheid

✓ Patronaat van het Koninklijk Instituut Woluwe.

COLOFON

Campustijdschrift KONINKLIJK INSTITUUT WOLUWE

K i OORD

IRIS

PRISMA

Ri4

TOR

maart maart 2012 2012 – nr. 22 22

DRIEMAANDELJKS

Cover: TOR naar de manege

Redactieraad

Marc Brans, Lut Devroede, Noortje Janssens, Piet

Ketele, Jos Leemans, Stefan Torrekens, Geert Van

Daele, Lieven Van Langenhoven, Annigje Claes

Hoofdredactie

Lut Devroede, Noortje Janssens, Jos Leemans

Eindredactie

Noortje Janssens

Redactiesecretariaat

lut.devroede@fracarita.org

(voor het insturen van teksten)

Foto’s en tekeningen

Adelheid Rijk, Piet Ketele, Koen Cordier, leerkrachten

BuBaO, Lotte Cleemput, Kim Appels, Lut Devroede,

Piet Ketele, Lieven Van Langenhoven, Lies Ver Elst, Jos

Leemans, Els Ydens-Bogaerts, Michiel Lecluyse, Lars

Gröger, Sylvie Van Vreckom

Verantwoordelijke uitgever

Piet Ketele

Opmaak en druk

Drukkerij De Ridder

Stationsstraat 36

1745 Opwijk

Contactgevens:

Koninklijk Instituut Woluwe

Georges Henrilaan 278

1200 Sint-Lambrechts-Woluwe

Tel. 02/735.40.85 • Fax 02/733.24.63

ki.doven.en.blinden@fracarita.org

K i WOORD verschijnt viermaal per jaar en is gratis voor alle

bewoners en personeelsleden van de campus

Koninklijk Instituut Woluwe.

Oplage: 550 exemplaren

Webversie: www.kiwoluwe.org

De website is ook toegankelijk voor blinden.


VOOR-K i WOORD

Beste lezer

Onze leerlingen, klein en groot, hebben er weer een druk trimester opzitten vol toetsen, examens

en stages. De paasvakantie komt dan ook als een welverdiende beloning! De kleinsten maken zich

alvast klaar om de door de paasklokken gedropte chocolade-eitjes te zoeken of om de trotse eigenaar

te worden van een paar schattige kuikens. Onze jongeren denken misschien al eens aan de

‘diepere’ betekenis van het paasfeest: aan de herdenking van de dood van Jezus op Goede Vrijdag

en de viering van zijn verrijzenis op de derde dag na zijn kruisiging. Of aan het spiritueel ontwaken

in een ruimere betekenis: de vastenperiode, het begin van de lente...

In deze paaseditie lees je alles over het reilen en zeilen van het instituut van de voorbije drie

maanden. Zo ontdek je al in het eerste artikel wat ‘MFC’ betekent en vertelt de werkgroep ‘RSV’ op

de volgende pagina waarom seksualiteit meer is dan seks. Bovendien schrijft godsdienstlerares mevr.

Meyssen over de solidariteitsdag voor Sri Lanka, vertellen de leerlingen over schooluitstappen en

stages, mag je meelezen in het dagboek van de vliegende Ri4-opvoedster Els, enz. Ten slotte deelt

het instituut zijn lief en leed en kan je alvast een kijkje nemen in de agenda voor het laatste trimester.

Veel leesplezier en fi jne paasdagen!

Noortje Janssens

Lotte Lotte

3

maart 2012 - nr 22


De smaak van stilte - Bieke Vandekerckhove

Hoe ik bij mezelf ben gaan wonen

maart 2012 - nr 22 4

Iris/Prisma

‘De smaak van stilte’ een parel van een boek, mee te nemen op de veertigdagentocht door de woestijn in

deze Vastentijd. Een gids, een houvast in het Licht van Pasen.

“De woestijn aandurven, zoals Johannes de Doper.

De stilte, het alleen staan en het dorre eenzame vechten met de diepste levensvraag.”

Dit beschrijft Bieke Vandekerckhoven in haar boek.

Een bange vogel

Zieltogend

Verkleumd

Neergestreken

Op enen dorre tak.

Broze steun

Als holle woorden.

Waar voert de twijfel?

Wie breekt de val?

Jenny Dejager

Met het denken kan je net zomin

De ware bron van je wezen bereiken,

Als je door zand te koken

Rijst kunt krijgen.

Boeddha

Span je in om binnen te treden

in de cel van de schatkamer

die zich in jou bevindt,

en daar zul je zien

welk een schat er in de hemel is.

Isaac de Syriër

Op negentienjarige leeftijd wordt Bieke (1969) ziek. De diagnose is hard: de dodelijke

spierziekte A.L.S. Levensverwachting: twee tot vijf jaar. Wat begin je dan

met dat schamel restje leven?

Bieke schrijft :“Doodsbang. Uitgeput. Gebroken. Verloren. Kwaad. Ontroostbaar. Ik

voel me oeverloos alleen in een onmetelijk, onverschillig heelal. Vreselijk! Ondertusssen

tegen de muren oplopen… .

Omstandigheden brachten me in de abdij. De stilte van die plek raakte mij … . De

spiritualiteit van Benedictus en het psalmgebed, en later de stilte van zen, beïn-

vloedden voorgoed mijn leven.

Het heeft moeite gekost,

maar ik leef al 20 jaar met A.L.S..

Ik ben getrouwd en twee persoonlijke assitenten

helpen mij bij de alledaagse bezigheden.”

Sluit de ramen niet

Straks zal het binnenkomen

Het allerstilste

J.C. van Schagen

Ton Lathouwers schrijft in het voorwoord: Het beeld van de

muur, loopt als een rode draad door De smaak van stilte.

“Men kan alles begrijpen, alles inzien, alle onmogelijkheden en

stenen muren, en zich toch met geen enkele van die mogelijkheden

en stenen muren kunnen verzoenen.” Dostojevski

“De smaak van stilte”, zo schrijft Ton Lathouwers verder, ”is een bijzonder authentieke en diepe getuigenis

van het menselijkerwijs ‘onmogelijke’ waartoe een mens in staat is. Het is een zoektocht waarin hoop en

angst, twijfel maar nog meer: geloof tegen alle evidenties in, verlangen en mededogen de steeds terugkerende

thema’s zijn.

De vertrouwdheid die de schrijfster heeft met de twee grote religieuze tradities die elkaar in onze tijd steeds

meer ontmoeten, de boeddhistische en de joods-christelijke, geeft aan deze gids een extra dimensie.”

Christiane De Mesmaeker

De nacht kwam en de ziekte sloeg me met

stilzwijgen.

Ze verlamde mijn blik en mijn voet,

Ze verlamde mijn blik en mijn voet.

De dokter kwam en de dokter zei me :

Voor deze nacht is er geen heil,

Is er geen heil.

De Liefde kwam en de Liefde zei me :

De nacht kan je wezen, je wortels verbergen,

Maar hij kan niet verbergen – een vonk.

De vonk die woont in je binnenste,

En die brandt, ondanks de nacht ;

Östen Sjöstrand

Als je te veel begrijpt,

Gaat de eeuwigheid aan je voorbij.

Rilke

De deur van het geluk gaat

Naar binnen open

Kierkegaard


In november 2011 stelde Woluwe zich kandidaat

om deel te nemen aan het nieuwe project van

het Vlaams Agentschap voor Personen met een

Handicap (VAPH) om in de toekomst te werken

als een Multifunctioneel centrum (MFC). In lijn

met wat minister Vandeurzen al in de bijzondere

jeugdzorg realiseerde, wil hij ook binnen de

minderjarigenzorg voor personen met een

handicap, het hulpaanbod vernieuwen en meer

kansen geven.

In het klassieke MPI is het hulpaanbod over

het algemeen nog vrij statisch: jongeren maken

gedurende langere tijd gebruik van een bepaalde

vorm van ondersteuning (thuisbegeleiding, semiinternaat,

internaat…).

Met een Multifunctioneel centrum wordt de mogelijkheid

geboden om veel fl exibeler om te gaan

met deze vormen van ondersteuning. Er kunnen

geïndividualiseerde trajecten opgezet worden die

een combinatie maken van al deze zorgvormen en

Met de restauratie

van de kapeltoren

zijn de eerste verbouwingswerken

van een hele reeks

bouwprojecten op

campus Woluwe gestart.

De kapel die

een tijdje terug vanbinnen

een opknapbeurt

kreeg, had

dringend nood aan

herstellingswerken

aan de buitenzijde.

De dakbedekking

van de toren en de kapel zelf zijn versleten, dakpannen

zijn gebroken en het zink is rot. Hier en

daar lekt er al water binnen. In december werd

de toren in een stelling geplaatst en werd het

Meer fl exibiliteit in het

Multifunctioneel Centrum

dit zonder een berg papieren te moeten invullen.

Door het soepel inzetten van verschillende zorgvormen,

moet het mogelijk zijn om de gemiddelde

duur van de internaatsopvang in te perken, door

tegelijkertijd een degelijke ondersteuning te voorzien

van het netwerk, en dit zowel voor, tijdens

als na de periodes van residentiële opvang. In zijn

totaliteit wil de minister dat dit leidt tot een vermindering

van de internaatsopvang en een stijging

van het aantal jongeren in begeleiding.

Uit de verschillende kandidaten selecteerde men

2 organisaties per provincie die konden starten in

dit experimenteel project. Woluwe, met zijn brede

waaier aan doelgroepen en zijn bijzondere ligging

in Brussel, werd als één van de organisaties geselecteerd.

Sinds 1 januari zijn we offi cieel van

start gegaan. Het personeel en de Gebruikersraad

werden reeds geïnformeerd. Met de staf werd een

basis voor deze nieuwe organisatievorm opgezet

en een personeelslid wordt aangeworven die de

opzet moet effectief vorm geven. Je hoort hier in

de toekomst zeker nog meer over.

Piet Ketele

Een baksteen in de maag

massief stalen kruis van de toren gehaald. Dit

leverde heel wat mooie foto’s op.

De start van de bouw van twee nieuwe leefgroepen

boven op het BuSO-gebouw kan elke dag

van start gaan. Tegen het eind van 2012 wordt

dan een van de leefgroepen van de Torentjes

volledig opgeknapt met nieuwe ramen, sanitair

en meubilair. Begin 2013 volgen de leefgroepen

van Iris/Prisma boven de balkonklassen. In 2013

wordt het dak van de kapel gerestaureerd en

wordt ook gestart met de bouw van een nieuwe

leefgroep die het dak zal vervangen boven de

refter. Daarnaast willen we ook de klassen van

de Zeepbel (onder de balkonklassen) van nieuwe

ramen voorzien. Een ganse lijst verbouwingen

dus waarover we je graag op de hoogte houden

via KIWoord. Wordt vervolgd.

Piet Ketele

5

Iris/Prisma

maart 2012 - nr 22


maart 2012 - nr 22 6

Iris/Prisma

Kvraaghetaan

Ze komt uit het verre Hasselt en dat kan je horen. Ze praat met een Limburgse tongval, heel rustig, met een

vriendelijke zachte stem en toch straalt ze vastberadenheid uit, maar dat zie je vooral in haar blik.

We willen haar wat beter leren kennen, Annigje Claes, de nieuwe directeur

van het BuBaO.

Het is maandagnamiddag begin maart, Annigje heeft in haar drukke

agenda een gaatje gevonden voor een gesprek.

Door de grote ramen van het directiekantoor,op één hoog, zien

we sneeuwvlokjes dwarrelen op de speelplaats van de lagere

school. Een laatste winterprik. Annigje telefoneert met een

nogal heftige verkoper die een foute bestelling wil aanrekenen.

Ik merk dat ze haar mannetje kan staan, beleefd maar kordaat

wimpelt ze de man af. Aan het bureau langs de muur werkt Isabella,

haar medewerkster, naarstig verder op de PC.

Na het telefoongesprek drukt Annigje snel op de ‘beletknop’ aan de deur

en dan kunnen we starten.

Hoe ben je hier beland?

Nadat ik afstudeerde als leerkracht heb ik verschillende

interims in het gewoon onderwijs gedaan.

In Hasselt waren weinig vacatures op dat moment

en dus ben ik enkele jaren in het bedrijfsleven gestapt

als directiesecretaresse. Na mijn verhuis naar

Groot-Bijgaarden, waar mijn man woonde, ben ik

in het Brusselse terug in het onderwijs gestapt;

ditmaal in het buitengewoon onderwijs type 8 en

type 3. Daar heb ik vooral interesse gekregen voor

leerlingen met autisme.

Wat vond je anders in het buitengewoon onderwijs?

In het gewoon onderwijs denk ik dat je na enkele

jaren een beetje in herhaling valt. Je zit vast aan

je leerprogramma. In het buitengewoon onderwijs

krijg je meer uitdagingen, je moet creatiever

zijn.

Werken met leerlingen met autisme boeide mij en

zo kwam ik hier als GON-begeleidster werken. Ik

begeleidde kleuters en lagere schoolkinderen met

autisme, maar ook dove en slechthorende leerlingen.

Mijn GON-scholen lagen in de regio Mechelen.

Ik kwam maar om de 6 weken hier in het

instituut, later om de 3 weken.

Wat was je eerste indruk?

Zo een groot instituut ... op die korte momenten

kon ik dat eigenlijk niet leren kennen.

In 2010 kreeg ik de vraag om directiemedewerker

te worden. Eerst zou ik één jaar meedraaien

en daarna wellicht pedagogisch directeur worden.

Maar door de ziekte van Mieke kwam ik plots, een

beetje onvoorbereid, op haar stoel te zitten. Eerst

voor korte periodes, nadien fulltime.

Dat was in september 2011?

Ja, de eerste maanden waren echt heel zwaar, maar

ik ben ervoor gegaan. Eind september, ik was net

gestart, kwam de eerste verrassing. Doorlichting!

Dat was een vuurdoop?

Jazeker, en bovendien kregen we een negatief

rapport. Onze leerlijnen voor muzische vorming,

leren leren en wereldoriëntatie stonden niet op

punt. De aanzet was er, maar niet alles was operationeel,

dus scoorden we hierop een onvoldoende.

We kregen 3 maanden de tijd om een ‘verbeteringsplan’

op te stellen. In dit plan beschreven we

hoe we het zullen aanpakken om ervoor te zorgen

dat onze tekorten binnen de 3 jaar weggewerkt

zijn. We hadden geen keuze, dus keihard werken

en tegen december was het plan klaar. Het eerste

trimester was een hectische periode, alles was

nieuw voor mij, maar we moesten erdoor, blijven

zwemmen om niet te verdrinken. Gelukkig stond


ik niet alleen, het team gaf me veel krediet, nog

steeds.

Achteraf gezien is dat verbeterplan een goede

leidraad geweest. Ondertussen is het ook goedgekeurd

door de overheid en kunnen we ervoor

gaan. We hebben nu duidelijke krijtlijnen en prioriteiten

waaraan we in de komende jaren met z’n

allen gaan werken. Per leerlijn is er een verantwoordelijke

leerkracht, een soort coach, die alles

coördineert.

Tot hiertoe staan we voor op onze planning, het is

dus zeker een haalbare kaart!

Dat klinkt goed. Heb je zelf ook een coach?

De directies van de ‘overkant’, Piet Ketele, Marc

Brans en Marc De Keyser, staan me met raad en

daad bij. Bij hen kan ik terecht met al mijn vragen.

Ook Isabella geeft me veel steun, zij doet

2 dagen per week onder andere de personeelsadministratie.

Sandrine van het BuSO helpt met de

boekhouding. Gelukkig, want ik besef nu pas de

omvang van mijn takenpakket. En een dag is veel

te snel voorbij.

Je bent ook een mama. Kan je alles organiseren?

Dat probeer ik. Ik heb 2 dochtertjes, Lise Marie is

6 jaar en Paulien is 4 jaar. Na de schoolbel ga ik

naar huis om mijn kindjes op te vangen. Dat vind

ik heel belangrijk. Samen eten en ‘quality time’

voor ze om 19 u. naar bed gaan. Dan begin ik aan

mijn (t)huiswerk voor de school.

Dat zijn best veel uren. Kan je dit vergelijken met

het bedrijfsleven waar je vroeger werkte?

Het is mijn keuze om niet tot 19 u. op kantoor te

werken, maar ’s avonds mijn werk even te onderbreken

voor mijn gezin. Dat kan meestal niet in de

privé. Bovendien is het een harde wereld, minder

menselijk. Toch heb ik er veel geleerd. Ik denk dat

deze job een combinatie is van mijn ervaringen in

het onderwijs én in de bedrijfswereld.

Heb je nog wat tijd voor jezelf?

Mijn vrije tijd gaat helemaal naar mijn gezin. Ik

geniet ervan. In de vakantie gaan we liefst naar

zee.

Heb je toekomstperspectieven voor de basisschool,

nieuwe klemtonen die je wil leggen tijdens je

ambtsperiode?

Je kan zeggen dat al onze leerlingen, dove en

slechthorende kinderen, kinderen met taalproblemen

en autisme, door hun beperking problemen

hebben met communicatie. Ik vind dat we hen

optimaal moeten leren omgaan met multimedia,

het is de taak van een school hen zoveel mogelijk

technieken aan te bieden waarmee ze later aan de

slag kunnen en hun plekje vinden in de samenleving.

Maar daarvoor moet ik de middelen krijgen

en dat lijkt hier niet altijd eenvoudig. Zodra ik

mijn administratie onder controle heb, wil ik me

daar op toeleggen.

En nog iets … ik wil absoluut wat meer voeling

krijgen met het klasgebeuren, met leerkrachten

en leerlingen. De leerkrachten moeten weten dat

mijn deur steeds voor hen openstaat en ik ga binnenkort

tijd maken om in elke klas eens een les bij

te wonen, zo leer ik de kinderen beter kennen. Nu

ken ik alleen de belhamels …(lacht).

We wensen je vooral veel energie Annigje! Doe zo

voort en dankjewel voor het gesprek.

Graag gedaan.

Jos Leemans

7

Iris/Prisma

maart 2012 - nr 22


maart 2012 - nr 22 8

Vlaggensysteem maakt

seksualiteit bespreekbaar

Na anderhalf jaar denkwerk, werden de inspanningen van de werkgroep RSV (relationele en seksuele

vorming) op vrijdag 3/2/2012 geconcretiseerd. Toen vond namelijk de pedagogische studiedag van de

school en het MPI plaats. De werkgroep had al veel achter de schermen gewerkt, 3 februari was dan ook

een dag om al dit werk aan de collega’s te tonen.

Seksualiteit omvat drie domeinen:

1.Lichamelijkheid (lichaam en aanrakingen van

het lichaam)

2.Sekse (geslacht, rollen)

3.Intimiteit en relatievorming (contacten leggen,

met verliefdheid en hechting).

Het vlaggensysteem is opgemaakt uit vlaggen

en criteria. Mogelijke vlaggen die aan seksueel

gedrag kunnen gekoppeld worden zijn:

groen:

aanvaardbaar en positief seksueel gedrag;

geel:

licht grensoverschrijdend seksueel gedrag;

rood:

zorgwekkend grensoverschrijdend gedrag;

zwart:

zwaar seksueel grensoverschrijdend gedrag.

Nieuwsgierig? Surf naar:

www.sensoa.be

http://www.sensoa.be/over-de-grens-helptouders-seksueel-opvoeden

www.allesoverseks.be

www.jeugdenseksualiteit.be

De werkgroep RSV

Wie zijn wij?

Eva Vleminckx (GON type 6), Sofi e Meysman (GON type 6), Ellena

Crokaert (MPI, Zeepbel), Marjan Arrazola de Oñate (BuSO), Sofi e Hardewyn

(MPI, Prisma), Inn Convents (MPI, Prisma)

Indien jullie vragen of bedenkingen hebben, kunnen jullie ons altijd

aanspreken, bellen of mailen. Jullie vragen zullen in alle discretie

behandeld worden.

Werkgroep RSV

Na een lekker kopje koffi e en een heerlijke ontbijtkoek,

kwam Karen de Wilde (Sensoa) een woordje uitleg

geven en lichtte de ontwikkeling toe op vlak van

seksualiteit, vanaf de geboorte tot en met de adolescentie.

Belangrijk in die ontwikkeling is dat seksualiteit

veel meer omvat dan enkel ‘seks’.

In ons werk met jongeren worden we dagelijks geconfronteerd

met seksualiteit. Karen benadrukte dat iedereen

met dergelijke situaties kan te maken krijgen,

vandaar een gezamenlijke studiedag.

Hoe moet je reageren wanneer een jongere een seksueel

getinte mop vertelt? Of hoe reageer je best wanneer

je een koppeltje in een omhelzing betrapt?

Aan de hand van zes criteria wordt bekeken hoe seksueel

gedrag geïnterpreteerd kan worden. Deze criteria

zijn: wederzijdse toestemming, vrijwilligheid, gelijkwaardigheid,

leeftijds- of ontwikkelingsadequaat,

contextadequaat en ten slotte zelfrespect. De mate

waarin aan deze criteria voldaan is, bepaalt of gedrag

als groen, geel, rood of zwart gezien wordt. Karen

heeft deze begrippen uitgebreid toegelicht in de

voormiddag.

In de namiddag werd iedereen in groepjes van een

15-tal personen ingedeeld en werden verschillende

casussen beoordeeld aan de hand van de 6 criteria.

De groepjes werden begeleid door de leden van de

werkgroep RSV. Op die manier kregen collega’s de kans

om dit systeem in te oefenen en hier opmerkingen

over te formuleren. Het streefdoel van dit systeem is

leren objectief kijken naar seksueel gedrag van jongeren

en hier een gezamenlijk standpunt over innemen.

Het ‘vlaggensysteem’ maakt seksualiteit bespreekbaar

op een professionele en onderbouwde manier.

Ook de ouders en jongeren zullen nog uitleg krijgen

over dit vlaggensysteem. De ouderavond zal doorgaan

op donderdagavond 3 mei. Een uitnodiging volgt.


Fysieke interventietechnieken

Een kind is buiten zijn zinnen en luistert niet meer naar je … woorden hebben geen effect meer. Agressief

gedrag van een kind kunnen we spijtig genoeg niet altijd voorkomen.

Je hebt vruchteloos rust aangeboden en proberen te overleggen met het kind. De grenzen die je stelt worden

door het kind overschreden en onderhandelen lukt ook niet meer. Je bent het contact kwijt. Het kind

verliest de controle over zichzelf en wordt agressief naar een ander kind of naar jou. Het is ook mogelijk

dat het kind zichzelf pijn doet of woede afreageert op materiaal.

In het buitengewoon onderwijs en de MPI’s komt elke hulpverlener in situaties terecht waarbij het agressieve

kind in crisis moet afgezonderd worden (TAVA) om de anderen, de omgeving en het kind zelf te

beschermen, om het kind tot zijn zinnen te laten komen. Zulke benarde situaties vergen een ogenblikkelijk

kordaat en effi ciënt optreden.

Wij, hulpverleners van het KIW wisten goed genoeg dat we hiervan te

weinig kaas hadden gegeten; er heerste een gevoel van onzekerheid.

Hoe neem je de controle van gevaarlijk gedrag over met genoeg respect

voor het kind? Wanneer ben je te hardhandig? Het laatste wat je

wil is om in een persoonlijk gevecht verwikkeld te geraken. We riepen

om een effi ciënte, veilige en zo professioneel mogelijke werkwijze om

fysiek in te grijpen, waarna herstel met de betrokkenen na de feiten

mogelijk blijft. Antwoorden werden gegeven in de sessies ‘fysieke

interventietechnieken’ van Valère Vanderheyden uit Gasthuisberg. We

leerden persoonlijke veiligheidstechnieken en teamtechnieken.

Persoonlijke veiligheidstechnieken betreffen het losmaken en beeindigen

van bedreigende situaties met een kind of een bedreigende

situatie tussen kinderen. Concreet leerden we onszelf en/of een ander

kind zo effi ciënt mogelijk uit een agressieve confrontatie te halen, om

achteraf eventueel hulp in te roepen van een collega.

De teamtechnieken vormen een gestructureerde handelswijze om met

twee of drie hulpverleners controle(verlies) van een agressief kind over

te nemen. Met deze teamgerichte werkwijze kan het kind vervolgens

op een zo sereen, veilig en respectvol mogelijke wijze overgebracht

worden naar de afzonderingsruimte (TAVA) om tot rust te komen. Het

samenwerken tussen hulpverleners hierbij is een heel belangrijke factor

tot slagen. Om dit samenwerken te leren, kregen we in de eerste

sessie uitgebreid de tijd om de bewegingen van de teamtechniek in

te studeren. Dit bood het voordeel dat we de aangeleerde technieken

anatomisch verantwoord konden leren. Tijdens de twee laatste sessies

waren we elkaars oefenobject. Dit bood ons dan weer het voordeel dat

we zelf konden ervaren hoe het voelt om op fysieke wijze verwijderd

te worden, zodat we konden evalueren of we te hardhandig waren of

niet.

Door de sessies is ons vertrouwen gegroeid waardoor we standvastiger

zijn bij een nakende agressieaanval van een kind. We hebben een procedure

die we kunnen toepassen zonder eerst te moeten overleggen;

ons team is gegroeid. We leerden technieken om iemand die een gevaar

is voor zichzelf en zijn omgeving op een zo respectvol mogelijke wijze

af te zonderen.

Frank Stassen

9

maart 2012 - nr 22


maart 2012 - nr 22 10

Iris/Prisma

Helpende hand

‘Helpende Hand’ is een fonds voor Belgacom-werknemers die zich vrijwillig inzetten voor een

andere organisatie. Via de ouder van één van onze jongeren en dankzij het uitschrijven van een

project kregen we toegang tot dit fonds.

Het project voorziet in een 3-tal touchsreen all-in-one computers voor de leefgroepen van Prisma.

Aan de hand van deze computers kunnen jongeren en opvoeders alles digitaal centraliseren:

individuele planningen, takenlijsten, persoonlijke dagplannners, agenda, diensten en activiteiten

... Tegelijkertijd hebben we binnen de leefgroep dan ook een modern en interactief instrument

in huis, iets wat onze jongeren heel sterk interesseert in deze tijden van smartphones, iPads,

iPhones …

Opvoeder Frank Stassen maakte een werkdocument, daarna dienden we een aanvraag in die mede

dankzij de hulp van de boven vernoemde ouder snel werd behandeld.

Dit gebeurde allemaal in de laatste weken van november op 5 dagen tijd. Daarna was het vol

spanning afwachten of we er gingen bij zijn. Je kon tot € 5000 winnen, maar voor ons was elke

beloning, subsidie al goed. Hoe klein of hoe groot ook.

Op 25 november kwam het verlossende telefoontje … we hadden het volle bedrag van € 5000

gewonnen. Hierdoor kunnen we alle leefgroepen van Prisma

voorzien van een all-in-one computer.

Tegen begin september hopen we alles in roulatie te

hebben.

Dank je wel aan iedereen die hieraan meewerkte.

Lieven Van Langenhoven

Recuperatieproject hulpmiddelen

TReye-it

Het doel van het project is het recupereren en opnieuw inzetten van ICT-hulpmiddelen voor blinden en

slechtzienden die:

• niet terechtkunnen bij het VAPH;

• tijdelijk niet over hun persoonlijk hulpmiddel kunnen beschikken;

• nog moet wachten op een beslissing van het VAPH;

• de hulpmiddel(en) gebruiken in voorzieningen, scholen…

Het recuperatieproject, gestart in september 2011, loopt in Sint-Rafaël in Gent en wordt uitgevoerd door

Blindenzorg Licht en Liefde.

Bij het uitlenen zelf wordt het hulpmiddel ter plaatse geleverd, geïnstalleerd en wordt er opleiding over

het gebruik gegeven.

Aanvraagformulieren kan je vinden op: www.anysurfer.be/treyeit/

Peter Beckers


Hallo allemaal

Voorstelling Lies Ver Elst

Sinds 9 januari 2012 werk ik als maatschappelijk assistente voor de afdeling Iris, als opvolger van Gretel

Pardon.

In het verleden werkte ik als opvoedster en ergo in een tehuis voor niet-werkende volwassenen met een

mentale handicap. Het is voor het eerst dat ik werk met jongeren met een visuele beperking - dit is dus

een hele nieuwe uitdaging voor mij!

Ik woon met mijn partner Roel en onze twee zoontjes, Witse en Tuur, in Diegem. In mijn vrije tijd speel

ik graag volleybal, winnen lukt ons zeker niet altijd, maar de sfeer is geweldig!

Maar eerst moet er nog gewerkt worden. Jullie kunnen me vinden op maandag,

dinsdag en woensdag op de eerste verdieping, waar ik samen met Lieven Van Langenhoven

een bureau deel.

Lies Ver Elst

Chelsea danst!

Chelsea verklapte onlangs dat ze een leuke hobby heeft: dansen in een echte dansschool!

Daar willen we wel wat meer over weten, we stellen haar enkele vraagjes.

Hoe ben je met dansen begonnen?

Als kind heb ik altijd graag gedanst op allerlei muziekjes, het waren pasjes die ik zelf verzon.

Vier jaar geleden, vlak na onze verhuis uit Dendermonde naar Tienen, kreeg ik een brief in de bus om een

proefles mee te maken in dansschool ‘Dans je fit’. Dat was een meevaller en sindsdien ga ik elke zaterdagmorgen

van 9.30 u. tot 10.30 u. naar de dansles.

Bij welke groep ben je?

Bij de groep ‘type 2’ van 8-15 jaar, we zijn met 5 meisjes en 1 jongen. Onze juf heet Tineke, zij geeft ook les

in het Buitengewoon onderwijs.

Is het een strenge juf?

Nee, ze is heel lief. Maar wij ook natuurlijk hé (lacht).

Welke dansen leren jullie?

We herhalen altijd de passen van vorige lessen en voegen er nieuwe aan toe. Op het eind van de les doen we

soms een spelletje. Tegen juni kennen we dan 2 volledige dansen voor ons optreden.

Optreden?

Jaarlijks is er een voorstelling voor publiek. Wij

dansen 2 nummers met onze groep en aan het

einde van de avond is er een gezamenlijke dans

met de hele dansschool.

Vind je zo’n voorstelling leuk?

Ja hoor, we krijgen dan ook een speciale outfit,

vorig jaar was het een ‘fluorokje’ en zwarte

legging! Kijk maar op onze website www.dansjefit.be.

Daar pikken we dan graag een foto uit …

Wie het optreden van ‘Dans je fit’ wil meemaken,

moet op 2 en 3 juni naar Hoegaarden.

Alle info bij Chelsea uit OBS.

Jos Leemans

11

Iris/Prisma

maart 2012 - nr 22


Stages

maart 2012 - nr 22 12

Iris/Prisma

Omdat we onze leerlingen zo goed mogelijk willen klaarstomen voor een toekomst op de arbeidsmarkt, is

stage een belangrijk onderdeel van de opleidingen Kantoor en Logistiek assistent. Stages in instellingen,

verenigingen, bedrijven, scholen … zorgen ervoor dat onze leerlingen hun vaardigheden en kennis kunnen

tonen in de praktijk.

Stagebegeleiders en stagiairs vertellen:

Onze leerlingen in 6 en 7 Kantoor

Iris/Prisma doen een bedrijfsstage.

Dit houdt in dat ze wekelijks één of

twee dagen naar een bedrijf gaan

om administratieve taken uit te

voeren. Dit wordt op voorhand met

hen bekeken en naargelang hun

mogelijkheden kunnen ze telefoons

aannemen, post verdelen, klasseren,

computertaken … uitvoeren.

Dit geeft hen de kans om wat ze op

school geleerd hebben in de praktijk

om te zetten. Op de stageplaats leren

de leerlingen ook wat het is om

met collega’s om te gaan en hoe het

voelt om een hele dag te werken.

Titia Melkebeke

Zoals ieder jaar rond Pasen,

verlaten de leerlingen van

LOG2 en REC2 de school om

hun kennis en vaardigheden

te tonen op stage. Drie tot

zeven weken lang zullen ze

zich in het zweet werken

als logistiek assistent of receptiemedewerker.

Ook dit

schooljaar vertrekken onze

stagiairs met een bang hartje:

wat zal deze stageperiode

met zich meebrengen? Gaan

ze vlot de weg kunnen vinden?

Welke collega’s zullen

zij ontmoeten? Hoe reageren

de klanten of patiënten op

hen? ...

Bang en onzeker, maar zéker

ook leergierig en enthousiast

beginnen ze aan hun stageavontuur.

Alvast een voorsmaakje:

stagiaire Melissa uit

LOG2 omschrijft een typische

stagedag.

Kim Appels

Mijn stage

Hey iedereen

Mijn naam is Brenda Vanvoorden en ik zit in het zevende jaar Kantoor.

Dit jaar doe ik stage aan de receptie van het Salvatorziekenhuis in

Hasselt. Mijn voornaamste taken zijn post verdelen, mensen doorverwijzen

en voorthelpen en het telefoonverkeer behandelen. Uit deze stage

heb ik al geleerd om mij neer te leggen bij bepaalde situaties: klanten

die ik niet kan helpen of mensen die een beetje minder vriendelijk zijn.

De stage aan de balie van het ziekenhuis heeft mij ook doen beseffen

dat het voor mensen met een visuele beperking moeilijker is om

bepaalde taken uit te voeren, dit op een heel snel tempo te doen en vast

werk te vinden. Zelf zie ik het wel als een uitdaging om werk te zoeken.

De mensen op mijn stageplaats zijn echt heel vriendelijk en er is ook

een goede sfeer. Ik weet nu al dat het afscheid mij op het einde van het

schooljaar zwaar zal vallen en dat ik het er wel ga missen.

Brenda Vanvoorden – 7KANiris

Ik doe stage in een rusthuis als logistiek assistent. Ik doe dat 7 weken en dit

is echt superleuk.

Hoe ziet mijn dag eruit?

8.00 Ga ik het eten halen en eten geven en natuurlijk zeg ik iedereen goedemorgen.

9.00 Ruim ik het eten op en doe een praatje dat ze goed geslapen hebben enzo.

9.30 Maak wat bedden op; wel wat werk, maar ik doe dit echt heel graag.

10.00 Pauze een lekker koffie na al wat uren werken mmmmm.

10.30 Vuilniszakken naar beneden doen (niet zo leuk)

11.25 Soep gaan halen en dit naar de mensen brengen.

11.45 Warm eten gaan halen en dit in elke kamer zetten en een praatje doen.

12.15 Eten afruimen en vragen of het gesmaakt heeft.

12.45 Eten naar beneden doen.

13.00 Gedaan☺!!!

Dit was mijn dag, ik doe dit echt supergraag; met mensen bezig

zijn dat is alles voor mij. Ik zal dit echt als werk willen doen,

echt waar!!!!

Melissa De Groof -LOG2


week

van de

Franse

film

Rien à déclarer!

Sinds een aantal jaren organiseert de vakwerkgroep Frans een uitstap naar de bioscoop

tijdens de week van de Franse film. Dit jaar was het niet anders en ging de uitstap

door op dinsdagvoormiddag 6 maart 2012. De film is een komedie, een blockbuster,

een groot internationaal succes in Frankrijk: ‘Rien à déclarer!’ De film gaat over een

kleine douanepost op de grens tussen België en Frankrijk die, door de eenmaking van

de Europese Unie, ophoudt te bestaan. De douaneagenten hebben het moeilijk met

deze beslissing. Bovendien is de verstandhouding tussen de Belgische en de Franse

douaniers niet optimaal, wat voor hilarische situaties zorgt.

Bijna alle klassen gingen mee. Dit vraagt een goede organisatie: een Chinese vrijwilliger

bij elke klas, afwezigheden noteren voor vertrek, de reisweg bestuderen, afspraken

maken ... Om 9 u. was het zover. De groep vertrok richting Kinepolis Brussel.

Eenmaal aangekomen moesten we ons haasten om het begin van de voorstelling niet

te missen. Aangezien de zaal voor ons was gereserveerd, mochten de leerlingen kiezen

waar ze wilden zitten.

Tijdens de film hoorden we gelach bij elke mop. Tijdens de eindgeneriek werden we

zowaar getrakteerd op een applaus. Vol enthousiasme bespraken de leerlingen de film

onderweg terug naar school. Het schijnt zelfs dat er aan het ontbijt in de leefgroepen

de volgende ochtend nog druk werd nagepraat over de film.

Opdracht geslaagd...

De vakwerkgroep Frans

Lars

Camouflagetekeningen

Michiel

zoek de worm

13

Iris/Prisma

maart 2012 - nr 22


maart 2012 - nr 22 14

Iris/Prisma

Learn a skill and

live your life

Deze keer zetten personeel en leerlingen

zich in ten voordele van een schooltje in

Sri Lanka, niet zomaar een school maar

eentje die vooral jongens probeert klaar

te stomen om een vaardigheid(skill) aan

te leren. Het is een technische school

waar men de leerlingen wegwijs maakt in

de autotechniek en nog vele andere technieken,

zodat ze beter in staat zijn zich

op de arbeidsmarkt te begeven: ‘Learn a

skill and live your life’.

Deze kinderen en jongeren hebben weinig

toekomstperspectieven. De meeste jongeren

moeten werken in de theeplantages

onder erbarmelijke toestanden.

Op vrijdag 9 maart organiseert de school allerlei activiteiten die betrekking hebben op het mooie land Sri Lanka.

We hebben gekozen voor een Oosters

programma, je kan al raden

waarom zeker.

Zo zal het eerste jaar aan tai chi

doen, het tweede jaar aan relaxatie,

het derde jaar doet yoga en op het

vierde jaar proberen we mindfulness

uit. Het vijfde jaar doet zijn activiteit

buiten de schoolmuur, nl. een

bezoek aan een Boeddhatempel of

-huis.

Vanaf het derde lesuur kunnen de

leerlingen kiezen tussen verschillende

activiteiten zoals de educatieve

spelen ‘Poverty is not a game’

en, ‘Kinderen van verwegistan’. Er

wordt ook onder de deskundige begeleiding

van een paar leerkrachten

gekookt. De knutselaars onder ons

maken schilderijen met theezakjes.

Ook de muziekliefhebbers mogen

niet in de kou blijven staan. Voor

hen hebben we een activiteit met

‘klankschalen’. Voor degene die de

koude willen trotseren is er een ‘carwash’

voorzien voor de auto’s van

het personeel.

Tijdens de middag kunnen we een

maaltijd nuttigen in de smaken van

het land Sri Lanka. Bedankt, Philippe.

We eindigen onze dag rond 14.15

u. met een hapje tapje, door onze

kookprinsen en -prinsessen klaargemaakt,

zodat we rond 15.00 u. met

een goed maar rijker gevoel naar

huis mogen.

Bedankt iedereen!!!

Yvette Meyssen,

godsdienstleerkracht


Uitstap naar Brussel

Op 11 oktober 2011 is de klas van Lien en Nele en de opvoeder Dimi op uitstap geweest.

Juf Francine, die de gids was, gaf veel uitleg over Brussel

in de middeleeuwen: hoe Brussel is gegroeid in de middeleeuwen

aan de rivier de Zenne, over de haven en hoe de

verschillende markten ontstonden (bv.: Kiekenmarkt, Graanmarkt,

Houtmarkt). Wij gingen naar het museum van Brussel

in het Broodhuis. Wij hebben twee maquettes gezien van

de 13de eeuw en 17de eeuw. Het was heel mooi en interessant

en heel groot! Wij moesten opdrachten zoeken in het

museum en daarna zijn wij naar de bovenstad gegaan. Wij

hebben de metro genomen terug naar school. Het was interessant

en leuk!

Manuela en Melissa

Op ontdekking in Technopolis

Op vrijdag 27 januari trok de Waterval Onderbouw naar Technopolis. We vertrokken enthousiast met de bus naar

Mechelen.

Daar werden we ontvangen door de mensen van Technopolis. Eerst kregen we te horen aan welke regels we ons

moesten houden, zoals niet lopen, niet roepen …

Dan werden we in groepjes verdeeld: een groepje bij Caroline, een bij Veerle en een laatste groepje bij Lies. Daarna

gingen we op stap. We wisten niet waar eerst te beginnen, er was zoveel te zien en te doen …

We deden proefjes met water en zeepsop, reden met een fiets over een touw, we werden

onzichtbaar, liepen tegen dieren …

’s Middags aten we snel onze boterhammen op, want we wilden vlug terug beginnen.

We werden baas in een stad. We konden geld maken

met onze foto op, winkelen in de kruidenierswinkel,

de auto herstellen in de garage, onze eigen groenten

kweken in de moestuin …

En toen was het tijd om te vertrekken. Wat vonden we

dit jammer! Maar we komen zeker nog eens terug!

Waterval Onderbouw

Zet de maskers maar op!

Bravo voor Tim

Woensdag 15 februari vierde Ri4 carnaval!

Samen met de leefgroep Zeepbel werd er een heuse tentoonstelling gemaakt rond kabouters en sprookjesfiguren.

Elke leefgroep mocht iets tekenen, knutselen en dan tentoonstellen.

Na de middag mocht iedereen zich leuk verkleden, gingen we naar de tentoonstelling kijken en kregen de

kinderen lekkere plopmelk en een plopkoek.

Tim (Zeepbel B) heeft heel het gebeuren in goede banen geleid. Hij was supertrots op de grote medewerking

van zijn medestudentjes. Iedereen heeft genoten van al het moois dat ze konden bekijken.

Na de tentoonstelling mochten de kleuters nog even genieten van een kort circusoptreden van leefgroep

Schelp LS. Onder leiding van Lerna deden de verschillende artiesten leuke trucjes.

Nadien werd er met de ganse bende op de

speelplaats de plopdans gedanst. Iedereen

deed vrolijk mee.

Het was een superleuke en kleurrijke namiddag!

Hieronder vinden jullie enkele sfeerfoto’s.

Christine Van de Biesen

Tim signeert zijn kunstwerkjes

15

Ri4

maart 2012 - nr 22


maart 2012 - nr 22 16

Luisteren, dansen en smullen

Januari wintermaand, en dus dé maand van ons Winterfeest!

Zaterdagochtend 21 januari waren er al heel wat juffen en meesters aardig aan de

slag om er een fantastisch schoolfeest van te maken. De tenten werden rechtgezet,

de glazen opgepoetst, de tombolaprijzen genummerd, de lichtjes opgehangen, het

lekkere eten klaargemaakt … Er was werk genoeg voor iedereen!

De wind zorgde ervoor dat het erg spannend was: de juffen en meesters moesten een aantal keer achter de tenten

lopen om ze weer te vangen en terug op hun plaats te zetten. Af en toe viel er ook wat regen, maar die dappere

leerkrachten lieten de moed niet zakken!

In de namiddag zag de speelplaats er fantastisch uit: een hele rij kraampjes mooi

verlicht en versierd met in het midden een gezellig kampvuur, wat een leuke wintersfeer!

In de refter werden de laatste tombolaprijzen van nummertjes voorzien

en werden de workshops klaargezet. Ziezo, iedereen was

heel welkom!

De bezoekers werden feestelijk verwelkomd door de jager

met zijn hoorngeschal. Hij vertelde hen wat er allemaal te

doen was. Al snel heerste er een gezellige drukte.

Bij de workshops zagen we al snel knappe instrumenten: een regenpijp, een schuddoosje

en een schellestok. Maar het tafeltje dat natuurlijk ook erg veel succes had, was hetgene

waar je een snoepsaté kon samenstellen, mmm!

In de muziektent was er heel wat sfeer, want de kinderen waanden er zich echte muzikanten

of zangers.

Het parcours daarentegen was voor lenige en sportieve kinderen.

Naast deze toffe activiteiten was er ook een winterwandeling. Samen met een persoonlijke verteller startte je de

tocht in groep. De Vertelkabouter of de Jonkvrouw lieten je het muzikale verhaal ‘Peter en de Wolf’ beleven. De

vertellingen werden begeleid door de mooie originele muziek en prachtige zelfgemaakte schilderijen, waardoor je

je makkelijk kon inleven in de wereld van die kleine jongen Peter. Tijdens de wandeling zag je alle kinderen gekluisterd

kijken naar die speciale Vertelkabouter met zijn mooie verhaal, ze vonden het fantastisch!

Eens terug op de speelplaats kon je uit vele lekkernijen kiezen: zin in een hotdog, een hamburger, een bekertje

tomatensoep, een pannenkoek met suiker of siroop, een glaasje hartverwarmende glühwein of een glaasje warme

chocolademelk?

Wanneer de laatste bezoekers naar huis waren,

keken de juffen en meesters terug op een fantastisch,

leuk en gezellig Winterfeest. Bedankt

aan alle bezoekers die mee zorgden voor een

zeer geslaagd feest! Tot volgend jaar ☺

Sofi e Adrians

Ri4

Een aantal weken voordien waren de leerlingen en juffen en meesters

gestart met het oefenen van iets supertof: een FLASHMOB!

Er werd druk geoefend en … dan was het zover! Iedereen deed

samen die schitterende fl ashmob waarbij er telkens een groepje

dansers bijkwam, totdat er een hele grote dansende groep was. En

de mama’s en papa’s zagen dat het goed was!

Flashmob is supertof


Wat na de lagere school?

De voorbije maanden hebben er een paar kinderen hun toekomstige school

bezocht.

Wie? Björn, Melissa, Manuela.

Hoe heet jouw school Björn? Kids middelbare school.

Björn, heb jij de school bezocht? Nee.

Wat wil je later doen? Bakker!

Melissa, hoe heet jouw school? Don Bosco Halle middelbare school.

Heb jij jouw school bezocht? Ja.

Wat heb jij gedaan? Ik heb de school gezien en de klassen. Later wil ik

logistiek assistent in een ziekenhuis of zorginstelling worden.

Manuela, hoe heet jouw school? Maria Assumpta lyceum middelbare

school.

Heb jij de school bezocht? Ja.

Wat heb je allemaal gezien? Klassen, eetzaal, muziekklas, tekenklas,

haarstylist, mode, schoonheidsverzorging, en meer. Het is een hele mooie

school en heel groot.

Manuela, wat wil je later doen? Misschien mode.

Groetjes

Klas Waterval 4

In Vlaanderen wordt het gehoor van pasgeboren

baby’s getest door Kind en Gezin. De ALGO-test

gebeurt in de eerste levensweken en is een belangrijke

indicator voor een gehoorprobleem. Jaarlijks

vernemen op die manier een 500-tal jonge ouders

dat hun baby mogelijk met een gehoorverlies te

kampen heeft. Wat volgt is een periode van twijfel

en ongerustheid.

De opvolging van het gehoor gebeurt op verschillende

diensten die betrokken zijn in onderzoek en

begeleiding zoals Kind en Gezin, de NKO-afdeling

van ziekenhuizen, hoorcentra, revalidatiecentra,

teams voor cochleaire implant en thuisbegeleiding.

Het is voor ouders geenszins gemakkelijk om alle

contacten en informatie te overzien.

De thuisbegeleidingsdiensten die werken met dove

Nieuw!

Een boekje voor ouders na de gehoorscreening of het vaststellen

van gehoorverlies bij hun kind.

Oortjes getest: wat doen we nu best?

Een brochure ontwikkeld voor ouders die geconfronteerd

worden met doofheid of

slechthorendheid van hun kind.

en slechthorende baby’s, kinderen en volwassenen,

begeleiden heel wat van deze jonge gezinnen die

na de Algo doorverwezen worden.

Vanuit hun ervaring en expertise hebben de thuisbegeleidingsdiensten

een boekje samengesteld dat

specifi ek ontwikkeld werd voor ouders van dove en

slechthorende kinderen. De brochure tracht ouders

op weg te helpen met hun vragen, door hen zo

volledig mogelijk te informeren over het gehoor,

doof of slechthorend zijn, de onderzoeken en het

begeleidingsaanbod. Door zijn volledigheid, objectiviteit

en toegankelijkheid is het een belangrijke

houvast in de eerste periode na een ongunstige gehoorscreening.

Het boekje kwam tot stand met de steun van Hart

voor Handicap en is vanaf februari 2012 beschikbaar

bij de thuisbegeleidingsdienst.

Thuisbegeleidingsdienst Woluwe

17

Ri4

maart 2012 - nr 22


maart 2012 - nr 22 18

Ri4

Taalstimulering in de praktijk

Op 24/01/2012 werden alle ouders, van de thuisbegeleidingsdienst en van de kleuterschool, met

een jong kind met een taalachterstand uitgenodigd voor een infoavond over taalstimulering.

Tijdens een leerrijke en boeiende uiteenzetting van Huguette Janssen (psychologe van de thuisbegeleidingsdienst)

en Erika Obreno (logopediste van het semi-internaat) kregen geïnteresseerde ouders en

personeelsleden die avond een waaier van informatie en tools voor de dagdagelijkse praktijk aangereikt.

Hoe kan je als mama of papa je kind helpen om te communiceren? Welke communicatiestijl heeft je kind?

Hoe hanteer je meertaligheid? Welke factoren beïnvloeden een vroege taalontwikkeling? Hoe gebruik je

routines en het gesprek om taal te stimuleren?

Deze eerste avond werd algemeen gehouden. Aanvullend en bij voldoende interesse worden binnenkort

enkele praktische vervolgavonden voorzien omtrent taalstimulatie bij het voorlezen, taalstimulatie tijdens

spel …

Een geslaagd en leerrijk initiatief!

Voor meer info of om aan te sluiten op een

volgende avond, kan je contact nemen met de

thuisbegeleidingsdienst, via telefoon of e-mail.

Tel: 02/736 02 75

Mail: Thuisbegeleiding.woluwe@fracarita.org

Website: Tbd.kiwoluwe.org

KIWO Bros team!

Dankzij onze eigen KIWO bros hebben de kindjes

van juf Ann nu een leuke onthaalhoek, kunnen ze

allemaal rustig naar het toilet gaan en kan iedere

kleuter zijn of haar boekentas netjes wegzetten in

een eigen vakje.

Dus zeggen wij volmondig: BEDANKT Björn en Stefaan!!!!

Kiara, Jim, Maxim, Hind, Zakarya, Daan, Tjalling,

Ruhan, Louis, Mathias, Mansur, Lies, Salma, Vic,

Saïd,Lilianne,juf Ann en juf Lies

Het Spiegelpaleis

Nieuwe musical in woord en gebaar

Het is weer zover: het gezelschap het ‘Luisterend Oog’ heeft een nieuwe musical in woord en gebaar

die in april 2012 in première gaat. De productie heet ‘Het Spiegelpaleis’ en informatie vind je op de

website www.luisterend-oog.be.


Vrijdag 20 januari was het zover: het ouderfeest.

Al voor de kerstvakantie was de datum vastgelegd

en doorgegeven aan de ouders. Zo hoopten we dat

we zoveel mogelijk ouders en familieleden konden

verwelkomen.

Na een rondvraag bij de ouders kwam er uit de bus

dat er heel wat mensen graag eens spaghetti zouden

eten op deze avond. Daar zorgden we dan ook

voor met de opvoedsters van de Springplank. De

dag voor het feest waren we volop aan het kokkerellen,

groentjes snijden, koken … Iedereen hielp

wat en zo hadden we bolognaisesaus en vegetarische

saus om te serveren aan de genodigden.

De Loopbruggers namen het dessertenbuffet op

zich en waren hiervoor ook een dag in de weer.

En al die lekkere cakes en taarten kwamen bij de

Springplank in de oven terecht. Die heerlijke geur

maakte het moeilijk om te wachten tot op het

feest om eraan te peuzelen.

En dan was het vrijdag. De jongeren die al van

school kwamen, gingen snel nog hun beste kleren

aantrekken en de eerste ouders waren er al. De

receptie begon rond vijf uur. Iedereen kreeg een

glaasje aangeboden en er waren lekkere hapjes.

Ouderavond bij de Torentjes

Ouders en jongeren, opvoeders en staf, iedereen

praatte wat met elkaar. Ondertussen kwam er

steeds volk bij en de leefgroep van de loopbrug

begon al aardig vol te zitten. Een voetbalpartijtje

met de jongeren en enkele opvoeders zorgde

ervoor dat we onze overschot aan energie kwijtraakten.

We kregen al zin in het maal dat ons te

wachten stond!

Ondertussen was iedereen gearriveerd en gingen

we naar de refter beneden waar we het feest verderzetten.

Een korte toespraak van Leen zette het

feestmaal in en er werd goed gegeten. Tijdens de

maaltijd kon iedereen ook naar de PowerPoint kijken

met de foto’s van het kamp. Het was fi jn om

de ouders, broers en zussen van de jongeren te

leren kennen, of terug te zien.

Het was een enorm gezellige avond waar er uiteindelijk

voor elke jongere, ouders of familie aanwezig

waren. Van de Torentjes uit waren we erg blij

om het nieuwe jaar zo in te kunnen zetten, en we

kijken uit naar een leuk verder verloop, samen met

de jongeren en familie.

Leen Maes

19

TOR

maart 2012 - nr 22


maart 2012 - nr 22 20

Dagboek met vleugels

In dit nummer willen we de werking van het semi-internaat van Ri4 even in de kijker zetten.

Daarom kozen we voor een dagboek van de vliegende opvoedster Els die in alle leefgroepen bijspringt.

Even voorstellen: ik ben Els, de vliegende opvoedster van de afdeling Ri4, het semi-internaat van BuBaO

en het internaat van de Zeepbel. “Kan jij dan vliegen?” is hierdoor de meest gestelde vraag wanneer ik in

een nieuwe leefgroep kom. Onze kinderen uit de Zeepbel (kinderen met autisme) zouden hier volmondig

“ja” op antwoorden. Spijtig genoeg is dit niet het geval.

Als vliegende opvoedster heb ik geen eigen leefgroep. Enerzijds bied ik ondersteuning waar nodig, anderzijds

vervang ik mijn afwezige collega’s door bijvoorbeeld ziekte, vakantie en ‘recup’. Hierdoor is het

mogelijk om de continuïteit van de werking van de afdeling te garanderen. Een heel boeiende job als je

het mij vraagt, waar ik bewust voor gekozen heb.

Als vliegende wil ik een meerwaarde betekenen voor mijn collega’s, de kinderen en het team. Ik vind het

belangrijk dat ik mijn collega’s kan ontlasten wat betreft praktische regelingen, zodat zij zich meer kunnen

richten op het inhoudelijke aspect van de job. Ook is het fi jn om alle kinderen te kennen. Ieder op

zijn beurt komt zijn verhaal vertellen. Verder ken ik door mijn ‘vliegend’ bestaan veel mensen binnen het

KIW, waardoor ik de werking van de school ken en een brug kan slaan tussen de verschillende afdelingen

binnen het instituut. Hier is elke dag een verrassing!

Elke werkdag begint met een smsje naar onze groepschef Peter om te weten wat er op de agenda staat:

waar sta ik vandaag? Hieronder een bloemlezing uit een weekje van mijn ‘vliegend bestaan’. Veel leesplezier!

Maandag

Vandaag begint een nieuwe collega. Zij doet

de ochtendopvang op de bovenspeelplaats. Iedere

maandagmorgen is het hier een drukke

bedoening met busjes die komen en gaan, de

weekendbussen incluis. Om haar een beetje op

weg te helpen, werk ik deze maandagochtend

samen met haar. Na de opvang is het tijd om

haar leefgroep Ri4-kleuters, taalklassers en

gehoorsstoornissen, voor te bereiden op het

middagmaal: vaatwasser legen, tafel dekken,

bestelling halen en wegzetten… dan volgt de

eerste ontmoeting van de nieuwe collega met

de kleuters. Toch altijd een spannend moment

voor beiden, maar alles verloopt vlot… Tegen

13.15 u. moeten we met z’n allen klaar zijn

om naar het zwembad te vertrekken: tijd voor

de 2-wekelijkse zwemles. De opvoedster gaat

mee om te ondersteunen in het zwembad en bij

het aan- en uitkleden. Na de zwemles neem ik

onze ‘nieuweling’ nog even mee op rondleiding

binnen het instituut en stel ik haar voor aan

de andere collega’s. Hierna is het tijd om de

dag af te sluiten met het vieruurtje: de kleuters

komen naar de leefgroep, eten een boterham,

koekje, stukje fruit … drinken nog iets

en dan naar de bus… Op weg naar mama en

papa! Tot morgen!


Om 16.25 u. ga ik nog even naar de leefgroep

om te zien of alles in orde is, daarna begint

mijn late dienst: ondersteuning bij Iris, leefgroep

van het secundair met gezichtsproblemen.

Wanneer ik aankom bij Iris, zit iedereen

rond de tafel voor het vieruurtje, altijd een

gezellig moment. Dan is het tijd om met enkele

leerlingen hun valiezen te gaan halen. Eens

terug in de leefgroep help ik waar nodig. Op

maandag is dat vaak lakens verversen, bedden

helpen opmaken … Ook op internaat is

er ruimte om een hobby te hebben, daarom ga

ik elke week om 17.30 u. met een van de leerlingen

naar de muziekschool. Dit wandelingetje

is altijd een aangenaam moment om eens

bij te praten. Wanneer we terug in de leefgroep

zijn, is het tijd om aan te schuiven bij

het avondmaal. Vaak wordt er gekookt door

Dinsdag

Vandaag sta ik bij de Zeepbelkleuters (kleuters

met ASS). Elke dag komt er een van de

kinderen de tafel dekken. De collega’s van

Zeepbel A brengen ons middageten mee met de

kar. En daar zijn ze dan, klaar voor het middageten.

Na het eten en tandenpoetsen, spelen

deze kleine (b)engels nog even buiten, om

daarna weer naar de klas te gaan. Snel wat

opruimen, want deze namiddag is het tijd voor

het wekelijks overleg met de sociaal assistent,

de ortho, de opvoedsters, juffen en therapeuten.

Na het overleg controleren we onze voorraad

zodat we onze bestelling tijdig kunnen

binnen doen. Ik krijg net een smsje van een

collega: kunnen we nog even samen zitten om

het carnavalsfeest voor te bereiden? Ok, geen

probleem. Met een paar collega’s bekijken we

Woensdag

Al mijn collega’s zijn aanwezig, dus eet ik bij

de Ri4-kleuters: deze leefgroep kan wel wat

ondersteuning gebruiken tijdens het middageten.

Wanneer alles opgeruimd is van de

middag, ga ik naar Zeepbel A, jongere lagere

schoolkinderen met ASS, waar ik verwacht

een van de leerlingen, telkens weer een verrassing

wat hij of zij op tafel tovert … Wanneer

de tafel is afgeruimd , is het tijd voor de

leerlingen hun kameruur en voor mij om naar

huis te gaan.

hoe we de kaboutertentoonstelling en carnavalsfeest

gaan organiseren. Na wat brainstorming

beginnen we zicht op het feest te krijgen.

Het zal een leuk feest worden! Nu terug naar

de Zeepbelkleuters waar het ondertussen tijd

is voor het vieruurtje! Naar de bus! Nog even

opruimen en dan kan ik ook naar huis.

wordt om mee te gaan ondersteunen met het

zwemmen. Een leuke, maar vermoeiende activiteit!

Eens terug binnen de muren van het

KIW sluit ik aan bij onze nieuwe collega voor

het vieruurtje. Ik hoor even hoe de namiddag

verlopen is en samen sluiten we dag af door de

kinderen op de bus te zetten dan kunnen we

ook naar huis.

21

maart 2012 - nr 22


Donderdag

maart 2012 - nr 22 22

Ik kreeg vanmorgen al een sms van onze

groepschef: de collega van het internaat is

ziek, of ik de nacht kan doen? Geen probleem!

Zeker zorgen dat ik voorbereid ben om hier

een nachtje te slapen. Deze middag sta ik bij

zeepbel B: de oudste lagere schoolkinderen

met ASS. Na de tafel te hebben gedekt, is ons

middagmaal klaar. Daar zijn de kinderen!

Altijd een tof om hun eerste reacties te zien…

de middag verloopt vrij vlot. Wanneer alles

opgeruimd is, gaan we buiten spelen. Als de

kinderen terug naar de klas zijn, worden we

in de leefgroep van de Waterval lagere school,

jongste lagere schoolkinderen met spreek- en

taalontwikkelingsstoornissen, verwacht voor

onze 2-wekelijkse opvoedersvergadering met

al de collega’s en de groepschef. Nadat alle

agendapunten en varia’s zijn besproken, is

het tijd voor het groot Zeepbelteam; een over-

Vrijdag

Om 6 u. sta ik op zodat ik zelf fris en monter

ben om de kinderen te wekken en ze een

goedemorgen te wensen. Om 7 u. wek ik de

kinderen. Na het ontbijt gaan we naar de bovenspeelplaats

waar de valiezen al klaargezet

worden om straks mee te nemen op de bus. Ik

doe de ochtendopvang op de bovenspeelplaats:

hier verwelkom ik de busjes en de kinderen.

Tegen 9 u. zijn de kinderen naar de klas en

kan ik nog even gaan kijken of alles proper

ligt in het internaat: recyclage, vuilbakken

wegdoen … Om 9.30 u. haal ik de kinderen

van de lagere school Schelp, kinderen met gehoorproblemen,

om hen naar het zwembad te

brengen, een andere collega haalt hen terug

op. Terug in het instituut haal ik de medicatie

op bij de medische dienst en begin aan mijn

ronde. Ik haal de lege medicatieboxen op in

de leefgroepen en in de klassen en vervang ze

door de gevulde boxen, zodat iedereen zijn of

haar medicatie heeft.

Hierna is het tijd om de leefgroep voor te bereiden

op het middageten. Deze middag sta

ik bij de Ri4-speel-leerklas: dit zijn de grote

kleuters en begin lagere schoolkinderen met

gehoorproblemen of spreek- en taalontwik-

Els Ydens-Bogaerts

legmoment met maatschappelijk assistent, ortho,

juffen en opvoeders van A en B en eventueel

de therapeuten. Hierna is het tijd voor

het vieruurtje, naar de bus en naar huis of

internaat!

Wanneer alle bussen vertrokken zijn, spelen

de kinderen van het Zeepbelinternaat nog

even op de bovenspeelplaats of in de polyvalente

zaal. Tegen 17 u. gaan we naar binnen:

huiswerk maken, schriftjes lezen… Na het

avondeten is het tijd om te douchen, nog een

spelletje te spelen, leuke fi lm te kijken, nog

even pc, haken, breien, lezen …Om 19.45 u.

gaat de eerste naar bed, de tweede lichting

gaat slapen om 20.30 u. en de laatste duikt

om 21 u. in bed. Wanneer iedereen in bed ligt,

is er nog tijd om het logboek in te vullen, de

schriftjes te schrijven, nog wat op te ruimen

… en dan zelf naar bed!

kelingsstoornissen. Het is vrijdag, een korte

middag dus, want tegen 13.05 u. worden de

kinderen terug in de klas verwacht! Nog snel

even de leefgroep opruimen: zorgen dat de

vuilbakken leeg zijn, de recyclage wegdoen,

compost wegbrengen, was binnen brengen …

Tegen 14.45 u. komen de kinderen uit de klas

en mogen ze naar de bus: ik zet mijn kinderen

op de bus en help de andere kinderen veilig

en wel op hun bussen. Tegen 15 u. komt de

grote bus van de Pelikaan toe: de leerlingen

van Ganspoel met en zonder rolwagen ik begeleid

naar hun bus en hun valiezen niet vergeten,

natuurlijk. Wanneer alle busjes vertrokken

zijn, kan ik ook naar huis, meestal rond

15.30 u.

Fijn weekend!!!!


LIEF EN LEED

Nieuwelingen op onze planeet

✓ 06/10/11 SALIM, zoontje van Adil El Bouzaid (busbegeleider)

✓ 27/12/11 EMMANUELLE, dochtertje van Stéphanie Weynants (orthopedagoge Prisma)

✓ 27/12/11 CAMILLE, dochtertje van Jody De Graeve (leerkracht BuBaO)

✓ 28/12/11 ELISE, dochtertje van Els Van Bulck (GON-begeleidster BuSO)

✓ 09/01/12 JOSSE, zoontje van Nathalie Robijns (opvoedster Iris/Prisma)

✓ 28/01/12 JOSSE, zoontje van Goedele Thirion (GON-begeleidster BuSO)

✓ 31/01/12 FEE, dochtertje van Hilde Brondeel (leerkracht BuSO)

✓ 13/02/12 MATHIS, zoontje van Guido De Cuyper (opvoeder IRIS)

en Ann Vanhooydonck (kinderverzorgster Woluland)

✓ 07/03/12 MARE, dochtertje van Kevin Marcoen (leerkracht BuSO)

Onze overledenen

✓ 29/12/11 Leentje Wuyts, schoonmoeder van Thierry Gheys (personeelsdienst)

✓ 01/02/12 Hortense Ons, moeder van Myriam Kempenaars (opvoedster TOR)

✓ 13/02/12 Gertrudis Huls, schoonmoeder van Nathalie Van Essche (GON-begeleidster T6)

✓ 17/02/12 David Van de Meerssche, vader van Elke Van de Meerssche (leerkracht BuBaO)

✓ 21/02/12 Marcel Renders, vader van Stefaan Renders (TD)

✓ 24/02/12 broeder Gustaaf Machielsen

✓ 25/02/12 Nelly Van Cauwenbergh, moeder van Ortwin De Bolle (leerkracht BuSO)

Er zijn nog andere mensen die dierbaren verloren hebben, maar wiens naam we hier

niet noemen. Ook met hen voelen we mee.

AGENDA

BuBaO – Ri4

16/05/12 eerste communie

21/05/12-23/05/12 openluchtklassen Schelp

25/05/12 vormsel

30/05/12-01/06/12 openluchtklassen Waterval en Waterbel

21/06/12 gordel

22/06/12 oudercontact

25/06/12 bezoek GON-team aan Cochlear

27/06/12 bowling GON-leerlingen

BuSO – IRIS – PRISMA – REGENBOOG 2

23/04/12 inschrijvingen voor nieuwe leerlingen hogere jaren

25/04/12-29/04/12 Barcelona (3de graad OV4)

26/04/12 bezinning 2de graad

27/04/12 bezoek aan de plantentuin van Meise, 1A

07/05/12-11/05/12 Zeeland (kwalifi catiegraad OV3)

01/06/12 beloningsactiviteit

07/06/12 GIP 6KANp met externe jury

08/06/12 rapport periode 4

13/06/12 GIP 7KANp

18/06/12 start periode grote toetsen

27/06/12-28/06/12 schorsingsdagen

29/06/12 rapport T3

VOOR ALLE GEÏNTERESSEERDEN

30/04/12 vrije dag

01/05/12 feest van de arbeid

17/05/12 Hemelvaart

18/05/12 brugdag Hemelvaart

28/05/12 Pinkstermaandag

02/06/12 lentefeest

23

maart 2012 - nr 22


maart 2012 - nr 22 24

Waterval en Schelp gaan op stap

Indios no brasil 11/01/12

Met Waterval 1 en 2 en Schelp lagere school gingen we kijken naar de

tentoonstelling ‘Indios no brasil’ over de indianen in Brazilië

Atomium 29/02/12

Met Waterval 2 zochten we onze weg in de metro naar het

Atomium.

Draken zoeken in het museum

We vonden ze allemaal!

Wie is die indiaan?

More magazines by this user
Similar magazines