afpersingszaken - Moszkowicz Advocaten Utrecht

MISDAAD
28 Nieuwe Revu 13
‘Ik neuk je vrouw,
De afpers praktijken van Geurt Roos, de voormalige lijfwacht van Klaas Bruinsma
ik pak je kind’
Justitie bereidt een omvangrijke strafzaak tegen hem voor. Geurt
Roos (47) zou onder meer een aantal – soms dubieuze – zakenlieden
hebben gechanteerd. ‘Hij pakte een wapen en zette het
tegen mijn hoofd.’ Door Stan de Jong / Illustratie: Martijn Rijven@Shop-Around.nl
Vaak is dreigen helemaal niet nodig.
Zijn reputatie is voldoende. Hij zet
zijn zonnebril af, legt even een warme
hand op je schouder en stelt
zich voor. Geurt Roos, aangenaam.
Voormalig blok beton achter Klaas Bruinsma.
Om elke persoonsverwisseling te voorkomen
laat hij zijn identiteitsbewijzen zien.
Soms moet er wat meer druk worden
uitgeoefend en dan gebruikt hij graag de
uitdrukking ‘ik ga je neuken’. Ook ‘ik ga je
zuster neuken’ is een geliefd stijlbloempje van
hem. De aangesprokene ziet een reusachtige
kerel voor zich, ruim 1 meter 90 lang en bijna
even breed, ‘met handen als kolenschoppen’.
Een ‘oermens’, zoals slachtoffers hem omschrijven,
die alleen al met zijn indringende
blauwe ogen het gewenste effect weet te
sorteren, namelijk dat de aangesprokene
aan zijn, al dan niet vermeende, betalingsverplichtingen
voldoet. En mocht het zeldzame
geval zich voordoen dat men niet onder
de indruk is, dan heeft de kolos, daar laat
hij geen misverstand over bestaan, nog wel
enkele ‘soldaten’ tot zijn beschikking.
Nee, Geurt Roos heeft niet stilgezeten sinds
hij in de jaren tachtig tot de inner circle van
Klaas Bruinsma behoorde. Op 27 juni 1991
werd zijn geliefde Dominee voor het Amsterdamse
Hilton hotel neergeschoten. In 2002
zat Roos gedetineerd wegens betrokkenheid
bij de overval op een autodealer. Aan de verhorende
rechercheurs legde hij zijn situatie
uit. ‘Ik ben ook maar een mens, niets meer
en niets minder, ook al heb ik een groot gedeelte
van mijn leven aan de zelfkant geleefd.
Ik kon er ook niets aan doen dat ik Klaas
Bruinsma op jonge leeftijd tegenkwam, zijn
lijfwacht werd en hem op den duur zag als
mijn idool.’ Roos verklaarde toen ‘een andere
kant in mijn leven te zijn opgeslagen. Ik ben
in mijn leven door de pers, media en boeken
een beroemde c.q. beruchte Nederlander geworden.
Ik geniet daar echt niet van. Ik draag
nog steeds de legende van Klaas met mij mee.
Ik heb geen makkelijk leven gehad, maar ben
blij dat ik nog leef. Ik hanteer wel degelijk
waarden en normen in dit leven.’
Maar het rechte pad heeft Roos nooit gevonden.
In feite heeft de 47-jarige Bunschotenaar
zijn oude vak, dat van afperser, weer opgepakt,
want al in zijn jonge, pre-Bruinsma-jaren
wist hij de middenstand in de omgeving
Spakenburg en Bunschoten effectief uit te
knijpen. Een metersbreed dossier onder de
naam Hyacint brengt justitie binnenkort tegen
hem in stelling. Het is een bonte verzameling
misdrijven waarvan men Roos verdenkt. Bedreiging
van een ambtenaar, brandstichting,
uitlokken van een schietpartij, afpersing van
een horecazaak, witwassen. Maar de hoofdmoot
vormt een reeks aangiften wegens
afpersing en bedreiging die zijn gedaan door
personen uit de avontuurlijke kant van het
zakenleven. Een wereld vol list en bedrog waar
een spierbundel als Roos wordt ingehuurd om
‘bijzondere incasso’s’ te verrichten.
35 miljoen in citrusplantages
De dag dat Jan Schorsy wordt geadviseerd
Roos in te schakelen om een financieel geschil
op te lossen, zal hem nog lang heugen.
De Middelburgse zakenman is de founding
father van investeringsmaatschappij New
World Products. Het gaat om citrusplantages
in Costa Rica, waar beleggers hun centjes in
stoppen om van de uiteindelijke opbrengsten
te profiteren. Op het hoogtepunt zijn er 770
klanten die een bedrag van 35 miljoen euro
hebben ingelegd. Wanneer Schorsy eind
Nieuwe Revu 13 29
▲

MISDAAD
▲
2001 na een bypassoperatie uit het ziekenhuis
wordt ontslagen, ontdekt hij dat zijn
compagnons niet allemaal even keurig zijn
geweest en er 4 miljoen euro in de boeken
ontbreekt. Zijn registeraccountant brengt hem
dan in contact met Jaap Jan de Bode, een
geruchtmakende zakenman uit het Gooi.
De Bode heeft wel een oplossing voor de
problemen van Schorsy. Hij bezit een Duits
hotel met een taxatiewaarde van 8,6 miljoen
euro, maar een werkelijke waarde van 4,6
miljoen. Als Schorsy nog een paar vorderingen
aan hem overdraagt, mag hij het hotel voor
2,5 miljoen kopen, stelt De Bode voor. Aldus
kan het gat in de boeken kunstmatig worden
gedicht. Schorsy gaat akkoord en maakt
maandelijks 250.000 euro over. In totaal een
bedrag van 2 miljoen.
Maar dan komt Schorsy tot de ontdekking dat
De Bode helemaal geen eigenaar is van het
hotel. Zijn geld terugeisen van De Bode heeft
weinig zin, merkt Schorsy, want die haalt er
‘Albanezen’ bij die duidelijk maken dat hij
naar zijn centen kan fluiten. Volgens Schorsy
zou er tevens op zijn kantoor zijn geschoten.
Wanneer De Bode ook nog eens beslag laat
leggen op de tegoeden van het bedrijf, zakt
New World Products steeds dieper weg in het
moeras. Een van de investeerders adviseert
Schorsy om naar onorthodoxere middelen te
grijpen en de dubieuze ‘incasseur’ Recep S. in
te huren. Maar de zaak blijkt te hoog gegrepen
voor Recep die op zijn beurt een ervarener
kracht inschakelt: Geurt Roos.
In een Van der Valk-hotel vindt een eerste
ontmoeting plaats. ‘Ik zag dat er een blauwe
Lexus aan kwam rijden met drie personen,’
verklaart Schorsy. ‘Een chauffeur, die bleef in
de auto zitten, Recep S. en een mij onbekende
persoon die zich voorstelde als Geurt Roos.
Hij legitimeerde zich met zijn paspoort en
zei dat hij dat deed omdat veel mensen zijn
naam gebruikten en hij hiermee kon bewijzen
dat hij de echte was.’
Het plan is als volgt: als Schorsy en De Bode
aan ’n tafel in het hotel zitten om hun zakelijke
problemen te bespreken, schuiven Recep S. en
Roos aan, die zich voordoen als teleurgestelde
investeerders die hun geld terugeisen. Aldus
geschiedt. Enigszins tot verbazing van Schorsy
erkent De Bode ogenblikkelijk schuld. Maar
‘Ik ben door Roos bedreigd met ontvoering
en schroeven in mijn knieschijven’
Schorsy is nog niet het hotel uit of de gladde
De Bode weet de zaken om te keren en vraagt
het illustere duo voor hém te gaan werken.
Roos krijgt een Mercedes SLK en een bedrag
van 40.000 euro en wordt ook nog een fraaie
Roos en de
ambtenaar
Het zal niet snel gebeuren dat een gemeente
vanwege één individu een speciaal ‘geweldsprotocol’
maakt. Toch is dat Geurt Roos
gelukt. In zijn woonplaats Amersfoort wordt
een inspecteur van de afdeling Bouw- en
Gebruikskwaliteit op een dag naar de
Breestraat gestuurd omdat er aan de gevel
van het monumentale pand een markies
is bevestigd zonder vergunning. Het is de
woning van de toenmalige vriendin van Roos,
Ans van G.. Maar in plaats van haar doet Roos
open, die de ambtenaar zegt niet moeilijk te
doen, hem een oorvijg geeft en bedreigt met
de woorden: ‘Ik neuk je!’ De ambtenaar doet
aangifte en stapt naar zijn leidinggevende die
weer contact opneemt met de burgemeester
van Amersfoort, hetgeen leidt tot het ‘geweldsprotocol’.
De markiezen hangen er
overigens nog steeds. Roos’ advocaat Louis
de Leon: ‘Mijn cliënt kan zich het voorval niet
eens herinneren.’
Roos en de
hoerenloper
Bij het afpersen zou Roos in bepaalde gevallen
hebben samengewerkt met zijn (ex-)vriendin Ans
van G., een vrouw uit het leven. Een slachtoffer
is Gerard P., die al jaren een relatie onderhoudt
met Ans, die hij overigens kent onder de naam
Kim. Hij stopt haar regelmatig geld toe om haar
zo ‘uit de prostitutie te houden.’ Op een dag wil
Ans een ton van Gerard. Zij neemt Roos mee.
P. verklaart dat Roos hem ‘de keel dichtkneep
en hij verwachtte dat hij van negen hoog naar
beneden zou worden gegooid.’ De bemiddelde
P. drinkt zich een stuk in de kraag, verzamelt alle
moed en laat zich door zijn chauffeur naar de
politie rijden. Maar tot een formele aangifte zal
het niet komen. De politie stuurt hem wegens
dronkenschap weer naar huis.
BMW in het vooruitzicht gesteld.
Vanaf dat moment gaat Roos voortvarend de
debiteuren van De Bode langs om (vermeende)
schulden te innen. Een van de slachtoffers
van zijn dadendrang is Hans van de Lande,
een ondernemer die bekend werd doordat hij
samen met Willem Endstra het voormalige
militaire vliegveld Laarbruch in Duitsland
wilde ontwikkelen. Onder dwang betaalt Van
de Lande 250.000 euro aan Roos. Na aftrek van
een flink percentage voor bemiddeling komt
het geld weer bij De Bode terecht.
Diverse zakenlieden worden zo onder druk
gezet door Roos. Allen verklaren ongeveer
hetzelfde over de methode-Roos: aanvankelijk
doet hij zich voor als beminnelijk en schappelijk,
maar als ze niet snel genoeg over de
brug komen, toont hij zijn ware gezicht, hoewel
het niet daadwerkelijk tot fysiek geweld
lijkt te komen. Ook zijn de afgepersten onder
de indruk van de informatie die Roos over
hun privéleven weet te bemachtigen. Bij
een ondernemer die een tuinbedrijf heeft,
zou Roos zelfs een handlanger in het bedrijf
hebben geplaatst die hem van dag tot dag
op de hoogte hield van het reilen en zeilen
van de man en zijn gezin.
In elkaar geslagen
Ook Schorsy komt erachter met wie hij in zee
is gegaan: ‘In de zomer van 2004 moest ik op
een zaterdag om half drie naar De Biltsche
Hoek in Zeist komen. Er zou een voortgangsgesprek
plaatsvinden tussen De Bode, Roos
en mij. Hier ben ik door Roos ten overstaan
van honderd lunchende gasten bedreigd
met ontvoering in de kofferbak van mijn
auto, schroeven in mijn knieschijven en een
aantal vervelende zaken die mijn dochter en
vrouw konden overkomen. Roos zei dat hij
speciaal M20-schroeven had gekocht voor
dit doeleinde. Ik weet dat dat een heel groot
model is...’
‘Roos zei dat hij wist waar mijn dochter op
school zat en zei dat hij haar kon ontvoeren
en verkrachten. Hij zei daarbij dat hij dan zelf
natuurlijk een weekje op vakantie ging en dat
het door anderen uitgevoerd zou worden. Hij
dreigde ook dat hij mijn vrouw zou ontvoeren
en verkrachten. Hij schreeuwde dat met een
woedende uitstraling door het hele restaurant.
Hij wordt dan helemaal opgeblazen en spant
al zijn spieren in zijn nek, dat is ontzettend
indrukwekkend en ik voelde mij heel erg
bedreigd.’
Op dat moment staat het bedrijf van Schorsy
al onder curatele. Er is een vereniging opgericht
(Fecundo) waarin een aantal gedupeerde
beleggers tracht de citrusplantages in Costa
Rica in hun bezit te krijgen of tenminste het
geïnvesteerde geld. Rond de vereniging volgt
een ingewikkeld spel waarbij De Bode probeert
de macht naar zich toe te trekken, maar
dit mislukt. Dan schuift Roos de zelfverklaarde
‘bedrijvendokter’ Bas Koole naar voren die hij
uit de sportschool in Amersfoort kent. Koole,
die ook niet brandschoon lijkt te zijn, belooft
Roos gouden bergen. Roos krijgt 3 miljoen
euro als hij alle schulden die er nog zijn weet
te innen, luidt de deal. En zo ziet Geurt Roos
zichzelf plotseling miljonair worden. Maar de
overeenkomst tussen Roos en Koole blijkt een
zeepbel te zijn. Tijdens een trip naar Costa
Rica wordt de sfeer tussen de twee er niet
beter op. Wanneer een Nederlandse notaris
ook nog eens weigert de overeenkomst te
bekrachtigen, wordt Koole op het notariskantoor
door Roos in elkaar geslagen. Roos
zelf doet het handgemeen overigens af als
‘een gooi’.
Een automaat .44
In elk geval voelt Koole zich dermate bedreigd
door Roos dat hij de benen neemt naar België.
Vlak voordat hij zijn koffers pakt, krijgt hij
nog een bezoekje van Roos en twee andere
mannen. ‘Geurt wilde poen. Hij droeg een
lange lederen jas,’ verklaart Koole. ‘Aan het
begin van het gesprek haalde Geurt een vuurwapen
tevoorschijn en legde dat voor zich op
tafel. Het betrof een zilverkleurige automaat
.44.’ Nadat Koole aangaf dat er geen geld
was, ‘schreeuwde Roos allerlei dingen om
indruk te maken. Hij sloeg met zijn vuisten
op tafel en schreeuwde ‘ik ga je neuken’, ‘ik
neuk je vrouw’ en ‘ik pak je kind’.’
Tenslotte zal ook De Bode, die in deze zaak
door justitie zowel als slachtoffer als mededader
wordt gezien, aangifte tegen Roos doen.
Vier, vijf maal zou hij zijn bedreigd, waarbij
hij één keer in een kofferbak was gegooid en
in de woning van Roos werd gegijzeld waar
hij vervolgens onder dwang van een vuurwapen
documenten moest tekenen. ‘Geurt
pakte een wapen, zette dit tegen mijn hoofd
en zei: ‘Je gaat nu meewerken, ik schiet je af!’
Er werd gezegd dat ik nergens heen mocht
gaan, ze waren het zat,’ verklaart De Bode.
Opvallend genoeg zijn Koole en Schorsy bij
de bijeenkomst aanwezig.
Volgens de advocaat van Roos, Louis de Leon,
‘is er geen enkele getuige die het verhaal over
de gijzeling kan ondersteunen. De Bode heeft
boter op zijn hoofd en probeert alle schuld
op de rug van de spierbundel af te schuiven.’
Ook wijst hij erop dat Schorsy de enige is
die spontaan aangifte tegen zijn cliënt heeft
gedaan. ‘De anderen zijn door justitie overgehaald
en hebben allen hun eigen redenen
om tegen Roos te verklaren.’
Hoe het ook zij, bepaalde zakenmensen hebben
een dure les geleerd. Wie met de voormalige
lijfwacht van Klaas Bruinsma in zee gaat en
zijn zakenpartners wil naaien, wordt uiteindelijk
door Geurt Roos zelf ‘geneukt’. ■
Reageren? stan@revu.nl
Roos en de
autoverkoper
Bij autodealer Jan de Jong in Amersfoort
zijn ze altijd voorbereid in het geval Geurt
Roos langskomt. De reus wordt dan in een
apart kantoortje geloodst zodat de andere
klanten van Roos – korte broek, tattoos, een
pistool zichtbaar in de broeksband – geen
last hebben. Als Roos op een dag accessoires
bestelt voor een door een katvanger
aangeschafte BMW ontstaat onenigheid over
de voorwaarden. Verkoopcoördinator Johan
C. wordt telefonisch bedreigd. Roos zegt te
weten ‘waar hij woont’ en vraagt de verkoper
‘hoe hij het zou vinden als hij op een dag een
afgesneden koeienkop in zijn zwembad vindt.’
Een doodsbenauwde C. doet aangifte van
afpersing en bedreiging.
Volgens advocaat De Leon ligt het wat genuanceerder:
‘Geurt heeft netjes de zaak
proberen te regelen, maar werd gewoon
gediscrimineerd vanwege zijn verleden.
Daarom reageerde hij wat geïrriteerd.
Mijnheer C. maakt op mij trouwens allesbehalve
een bange indruk.’
30 Nieuwe Revu 13 Nieuwe Revu 13 31