download pdf - Kunstkrant

Peter begon in 1985 in Goes een galerie aan de ’s
Heer Hendrikskinderenstraat, toevallig in hetzelfde
pand waarin zijn zoon nu schilderijen en beelden
exposeert. Na enige omzwervingen kwam de in 1956
geboren schilder annex galeriehouder terecht op de
Boulevard in Vlissingen, waar hij al jaren een kunstwinkel
uitbaat. “Op eigen houtje, zonder een cent
subsidie”, zegt de man die binnenkort verhuist naar
Middelburg, waar aan de Rouaansekaai een statig
grachtenpand de nieuwe werk- en expositieruimte
wordt. Daar gaat hij, evenals in Vlissingen, eigen
werk en dat van collega’s tentoonstellen. Ook zijn
kinderen kunnen (bijna) van de kunst leven. Na een
drukke baan in de techniek werd Cheyenne eerst een
tijdje huisman voor zijn twee jonge kinderen, terwijl
Sheila haar balletcarrière afbouwt en hoopt van haar
werk als kunstenaar haar voornaamste inkomstenbron
te maken.
Peter van Berkel werd opgeleid door zijn twintig jaar
oudere halfbroer Jan Hovener. Aanvankelijk waren
zij vooral geïnspireerd door de Haagse School met
zijn vrij grijze en donkere tinten. “Uit die periode
heb ik maar één doekje bewaard, dat in de galerie
hangt.” Tegenwoordig maakt hij al jaren ‘licht’ werk,
met veel heldere kleuren die zijn impressionistische
landschappen en stadsgezichten een vaste schare
liefhebbers heeft opgeleverd. Vooral zijn schetsen
van de Vlissingse boulevard doen het goed. “Dat zijn
gewoon leuke impressies, waarvan ik geniet als ik ze
maak. En je krijgt voor een klein prijsje toch een oorspronkelijk
werk aan de muur.”
Van Berkel senior trok enige jaren geleden landelijk
de aandacht met een panorama van de stad Vlissingen,
geschilderd in 2 jaar tijd vanaf de hoogste verdieping
(85 meter) van een woontoren aan de Boulevard.
De zeven doeken werden enige tijd tentoongesteld
en de gemeente Vlissingen toonde belangstelling
het werk aan te kopen. Uiteindelijk kwam dat er niet
van, tot verdriet van de maker. Het panorama hangt
nu aan de muur bij iemand in die woontoren. “Die
heeft iets heel aparts in huis, maar ik vind het jammer
dat het publiek er niet van kan genieten.”
Ervaring
Cheyenne groeide op in het atelier van zijn vader.
“Als kind viel ik achter de ezel in slaap, maar artistieke
genen heb ik niet. Met mijn opleiding HTS-Electro
ben ik een echte technieker. Dat is geen ideale vooropleiding
om een galerie te beginnen, het enige voordeel
is dat ik handig ben met computers. Wel heb ik
veel ervaring opgedaan in de zaak van mijn ouders
en mijn hele leven ga ik al mee naar beurzen.”
Veel concurrentie heeft hij met VanBerkelArt niet.
Weliswaar zijn er in en rond Goes meerdere galeries,
maar die bieden heel ander werk. “Ik heb natuurlijk
werk van mijn vader en van mijn zus, maar ook van
andere kunstenaars uit de regio. Tot de vaste collectie
hoort bijvoorbeeld werk van de Goese schilder
Mathisse, die je een magisch realist kan noemen.
Verder heb ik realistisch werk hangen van een aantal
jonge schilders die hun sporen hebben verdiend
in de streetart, zoals Stefan Thelen (beter bekend als
Super A). Hij werkt samen met drie vrienden en won
onlangs de AVRO Streetartprijs.”
Soms bieden mensen zelf werk aan en een andere
keer benadert de galeriehouder kunstenaars op beurzen.
De keuze maken vader en zoon meestal samen.
En vaak zijn ze het wel eens. “Als hij heel enthousiast
kunstkrant mei/juni 2013 pagina 11
Van Berkel: Zeeuwse familie met kunst in de genen
Een gezin bestaande uit vader, moeder en twee kinderen, een jongen
en een meisje. Dat klinkt wel erg doorsnee. Een of meer leden van
die familie met artistieke aandriften, is ook al niet bijzonder. Apart
wordt het wel als dat gezelschap uit zowel galeriehouders als kunste-
naars bestaat. En bijzonder wordt het als dat leidt tot een familiebe-
drijf waarin alle vier actief zijn. Vader Peter van Berkel, kunstschilder
en galeriehouder, zoon en galeriehouder Cheyenne, dochter en
kunstenares Sheila en moeder Elly, die zich voornamelijk bezighoudt
met de exploitatie. In de provincie Zeeland zijn hoofdstad Middelburg,
havenplaats Vlissingen en centrumgemeente Goes de uitvalsbasis van
hun activiteiten. In ku(n)stplaats Domburg is Peter vaak schilderend
aanwezig.
Door eric-Jan Weterings
Sheila van Berkel, Berken.
Sheila van Berkel, Klaprozen.
Peter van Berkel, Domburg.
Peter van Berkel, Montagne St. victoire, ‘de berg van Cezanne’.
is en ik vind het niks, zeg ik: Tsja, ’t is jouw galerie”,
constateert Peter. “Ik neig wat meer naar abstractie”,
vult Cheyenne aan, “en mijn vader neigt meer naar
het impressionisme.” Senior vult aan: “Abstract werk
is moeilijker te beoordelen. Ik ben nu zo ver dat ik
kan zien of een werk kwaliteit heeft. Maar misschien
kijk ik wel te technisch. Een schilderij kan eveneens
gewoon leuk zijn.”
Ook Cheyenne probeert ‘de onderkant van de markt’
te bedienen, met aquarellen en giclées, een goede
fotoafdruk van een aquarel op aquarelpapier in een
oplage van maximaal tien exemplaren. “Het is misschien
een commerciële gedachte. Maar ik stel daarmee
mensen die eigenlijk het geld niet hebben in
staat toch iets exclusiefs te kopen.”
Paletmes
Bij dochter Sheila is alles spelenderwijs gegaan. “Ik
was als kind altijd al creatief bezig, vooral met tekenen.
Toen ik een jaar of twaalf was, zat ik een beetje
te rommelen in het atelier. Komt er een klant binnen
en die vraagt: ‘Is dat te koop?’ Dat is natuurlijk
wel een heel bijzonder begin van een schildersloopbaan.”
Na de dansacademie te hebben gevolgd verdiende
zij jarenlang haar geld in die branche. “Maar
dansen kan je niet eeuwig blijven doen. Ik ben nu
dertig, dus ik ga me meer op schilderen toeleggen.”
De techniek van vader en dochter komt sterk overeen:
Niet veel met de kwast, maar veel met het paletmes.
“Het wordt soms een wedstrijdje wie de vetste
klodders gebruikt.” Zo ver als haar vader is Sheila
nog lang niet. “Hij kan bijna alles. Ik moet nog veel
leren. Realistische portretten maken bijvoorbeeld
lukt me nog niet.”
Een van haar favoriete thema’s is bloemen. “Landschappen
laat ik over aan mijn vader. Ik schilder veel
bloemen, met lekker felle kleuren.” Moeder Elly ontbreekt
tot nu toe in dit verhaal. “Zij is onze steun en
toeverlaat”, klinkt het eensgezind. “Ik ben een creatief
warhoofd”, zegt Peter. “Dan is het wel zo prettig
als er iemand naast je staat, die je bij de les houdt.”
■ Expositie ‘Strand en zee’ 16 mei t/m 30 juni bij
Van Berkel Art, ‘s Heerhendrikskinderenstraat 10, Goes;
Van Berkel Galerie, Boulevard Evertsen 10, Vlissingen, nog
open tot 15 juli; vanaf 10 aug aan Rouaansekaai 3 in
Middelburg. Zie: www.vanberkelgalerie.com en
www.vanberkelart.nl