download pdf - Kunstkrant

Op zaterdag 4 mei, net voor het grote Bevrijdingsfeest in alle grote
steden losbarst, wordt in Morren Galleries aan de Oudegracht 340 de
opening gevierd van een nieuwe tentoonstelling. Een moment van
ontlading voor de Zuid-Afrikaanse kunstenares Candace Charlton en de
Nederlandse beeldhouwer Erwin Meijer, die beiden het afgelopen jaar
keihard hebben gewerkt om met een nieuwe, verrassende collectie
kunstwerken naar buiten te treden!
Candace Charlton - het landschap als nieuw begin
De schilderijen van de afwisselend in Nederland, Italië
en Zuid-Afrika werkende Candace Charlton (1968,
Natal - Zuid Afrika) dompelen de beschouwer onder in
een caleidoscoop van warme kleuren en intens licht.
Een rijke schakering van goudgele, terracottarode
en bruine aardetinten omringen haar vrouwfiguren
en doordringen de landschappen die ons meevoeren
naar een magisch, serene wereld. Charlton, dochter
van Zuid-Afrikaanse ouders met Engelse, Schotse en
Franse roots, volgde na de Johannesburg School of Arts
een bachelor in Fine Art aan de Rhodes University. Aanvankelijk
vestigde zij zich als vrij beeldend kunstenaar
in Johannesburg en Durban. In 2000 dreef de
liefde haar echter naar Nederland: ze verruilde het
weelderige, subtropische moederland voor het oer-
Hollandse en koude Groningen. Enkele jaren geleden
vond Charlton net buiten Volterra in Italië een
prachtig atelier waar ze jaarlijks naar terugkeert om
te werken. Tevens reist ze zo vaak mogelijk voor een
korte periode terug naar Zuid-Afrika om haar familie
te bezoeken en te schilderen. De invloeden van
het Afrikaanse en Italiaanse landschap bieden haar
veel inspiratie wat vooral in deze tentoonstelling
tot uiting komt. Waar zij zich normaliter met name
laat inspireren door de mens, heeft zij zich dit keer
vooral toegelegd op het landschap. Candace vertelt
hierover: “Het landschap schilderen betekent heel veel voor
mij; hierin kan ik mijn liefde voor natuur, ruimte en stilte
gestalte geven. Ik probeer hiermee een ‘opening’ te creëren
naar een ander, rustiek toevluchtsoord waarin men zich als
toeschouwer denkbeeldig kan terugtrekken. Als ik bijvoorbeeld
kijk naar het werk van William Turner (1775-1851),
dan ervaar ik de ongelooflijke rijkdom van het genre en de
eindeloze mogelijkheden die het biedt.”
Een andere reden voor de nadruk op landschappen
in deze tijd van Charltons’ leven, is het feit dat zij
het nodig had om zich opnieuw bewust te verbinden
met haar innerlijke gevoel voor schoonheid. Werken
met het landschap als onderwerp heeft haar geholpen
om opnieuw de inhoud van het schilderen te
verkennen; als een medium voor expressie, kleur en
pagina 20 kunstkrant mei/juni 2013
Een duo-tentoonstelling in morren galleries van
Candace Charlton & erwin Meijer
4 MEI TOT 23 JUNI 2013 -
OUDEGRACHT 340 - UTRECHT
Door séverine morren - utrecHt
textuur en ook de vrijheid die het haar biedt. Een
heel ander gevoel dan die van het schilderen van een
portret met de soms beperkende regels die nodig zijn
om een gelijkenis te creëren. De concentratie op het
landschap is voor Charlton een waardevolle ervaring
die volgens de kunstenares zeker van invloed zal zijn
op haar toekomstige figuratieve werk. “Het proces van
ontdekking tijdens het werken aan de landschappen heeft
mij vreugde en nieuwe visies gegeven.”
Erwin Meijer - poetisch realisme in brons
De Nederlandse beeldhouwer Erwin Meijer (1968) genoot
zijn opleiding in de richting tekenen en ruimtelijke
vorming aan de Hogeschool voor de Kunsten
te Arnhem. Al sinds zijn prille jeugd is hij gefascineerd
door het materiaal klei. Erwin herinnert zich
dat hij als jongetje al de klei met zijn handen uit de
tuin groef en daarvan kunstwerkjes maakte. “De hele
vensterbank was na verloop van tijd gevuld met mijn uitgeharde
beeldjes, maar mijn ouders vonden het prachtig.
Eigenlijk was ik altijd al bezig met ‘creëren’; als ik niet buiten
speelde met mijn vriendjes, dan zat ik thuis te tekenen,
maakte beeldjes of speelde gitaar. Ik denk dat het feit dat
ik als enig kind opgroeide daar wel iets mee te maken heeft
omdat ik daardoor ongestoord mijn gang kon gaan en mezelf
op die manier bezig hield.” In principe heeft hij in
zijn jeugd nooit echt nagedacht over een carrière als
beeldend kunstenaar, totdat hij op de middelbare
school een tekenleraar kreeg die hem onbewust stimuleerde
die richting uit te gaan. “Na schooltijd kon ik
met hem soms urenlang praten over een door mij gemaakte
tekening. Dit gaf mij het gevoel dat wat ik maakte serieus
genomen werd! Het leuke is dat ik tot op heden nog steeds
contact heb met deze tekenleraar”.
Sinds 2002 treedt hij actief met zijn werk naar buiten
met tentoonstellingen in galeries en kunstbeurzen.
Zijn werk is subtiel en draagt een herkenbaar persoonlijk
handschrift. Dankzij zijn poëtische invulling
van het realisme is er bij Meijer volop ruimte
voor interpretaties. De een wordt in Meijers’ sculpturen
getroffen door de heldere, gestileerde vormen
en de ambachtelijk technische afwerking. De ander
door zijn favoriete thema: de natuur met liefde artistiek
uitgebeeld in mens en dier, vaak in een onderlinge,
harmonische interactie. Soms voert de vorm
de boventoon, een andere keer de inhoud, maar
altijd staan de schoonheid en harmonie van het totaalbeeld
centraal. En daarin gaat Erwin Meijer ver!
Getuige de afwerking en het hoogwaardige gietwerk
van zijn beelden, de verfijnde detaillering, hun
gladde huid en de prachtige patina’s. Erwin Meijer
hecht er groot belang aan een oeuvre op te bouwen
dat gevarieerd is en waarin klassieke vormen worden
gecombineerd met een moderne invulling of sfeer.
Meestal werkt hij aan meerdere beelden tegelijk,
waarbij het ene beeld meer realistisch wordt uitgewerkt
dan het ander. “Ik werk met een schetsboek waarin
ik al mijn ideeën vormgeef. Als een bepaalde schets in mijn
gedachten blijft hangen, dan is dat voor mij het teken dat ik
ermee aan de slag moet. De ene keer wordt het beeld precies
als in de schets, maar vaak genoeg moet het beeld rijpen
in mijn atelier en kan er na verloop van tijd van alles aan
veranderen. Maar juist dat proces vind ik zo boeiend: dan
voeg ik weer iets toe of haal ik iets weg waardoor de vorm
en inhoud ineens een hele andere definitie krijgen. Die zoektocht
naar dat ondefinieerbare ‘iets’ wat een beeld zeggingskracht
geeft, is voor mij een geweldige drijfveer!”
■ De tentoonstelling is te zien tot en met 23 juni in de
Utrechtse vestiging van Morren Galleries aan de Oudegracht
340. Voor openingstijden en meer informatie kunt u terecht
op de website van de galerie: www.morrengalleries.nl