download pdf - Kunstkrant

Wie zijn uw voorbeelden?
“Dat zijn er vele, onder anderen Piero della Francesca,
Chardin, Adriaen Coorte, Wayne Thiebaud, tijdgenoten
en leermeesters als Matthijs Röling en Barend
Blankert. En ook tekenaars als Robert Crumb en Aat
Veldhoen.”
Hoe moeten we uw kunst interpreteren?
Vooral niet teveel interpretatie alsjeblieft! De eenvoud
en het monumentale karakter van mijn composities
zie ik zelf als hun belangrijkste kwaliteit. Daarnaast
geven de eerder genoemde tegenstellingen een
interessante spanning. Diepzinnige bijbedoelingen
heb ik niet. Intellectuele pretenties en schoonheidsbeleving
verdragen elkaar slecht.”
Wat betekent het kunstenaarschap voor u?
“Vooral vrijheid; het is heel bevredigend om iets dat
je zelf hebt bedacht onder je eigen handen te zien
ontstaan.”
Wat deed u daarvoor?
“Ik ben begonnen met exposeren in en om mijn
woonplaats Groningen. In 1994 bij Galerie WiekXX,
later steeds verder het land in; onder andere Friesland,
Drenthe, Ameland, Den Haag, Arnhem, enzovoort.”
Wat betekent de traditie van Galerie Mokum voor u?
“Ik heb Mokum leren kennen als een bolwerk van figuratieve
kunst in een vijandige omgeving. Hoewel
alles wat ook maar neigde naar figuratie – laat staan
realisme – in gevestigde kringen jarenlang voor oubollig
en reactionair werd versleten, heb ik Mokumkunstenaars
juist altijd als de ware onafhankelijke
geesten gezien, wars van trends en dwangmatige vernieuwing.
Hoewel figuratieve kunst al lang uit het
verdomhoekje is, voel ik me nog steeds deel uitmaken
van de oude Mokum traditie.”
Hoe ziet u zichzelf en het werk van overige Mokum collega’s
in een breder (kunsthistorisch) verband?
“Binnen de schilderkunst bestaan de door Mokumkunstenaars
beoefende genres natuurlijk al eeuwen.
Mijn eigen werk zie ik als een voor de hand liggende
stap in de geschiedenis van de realistische schilderkunst.
Invloeden van schilders uit verschillende perioden
komen samen in mijn werk. Qua techniek en
compositie leun ik zwaar op de vroege renaissance.
Sfeer en kleurgebruik in mijn schilderijen doen misschien
meer 17de- of 19de-eeuws aan. Mijn onderwerpkeuze
en eenvoud verraden invloeden van popart
en design.”
“Nederlandse, maar vooral Mokum-schilders hebben
volgens mij een sterke hang naar het kleine, het per-
Regout puddingvorm, 2013.
Rabarber, 2010.
soonlijke of het gedroomde in hun onderwerpkeuze.
Het zijn dromers die de kleuren en het licht goed
bestuderen en willen laten terugkeren in hun schilderijen.
Ik meen vaak het heldere noordelijke licht te
herkennen in werk van collega’s.”
“Over het algemeen zijn Mokum-schilders natuurlijk
ook perfectionisten. Materialen en techniek worden
zo goed mogelijk ingezet om de droom werkelijkheid
te laten worden. Binnen de mainstream van de
Nederlandse kunsten (musea, fondsen en recensenten)
wordt hedendaags realisme naar mijn mening
ondergewaardeerd. De meeste aandacht gaat nog altijd
uit naar ‘idee-kunst’. Het interessante is dat juist
particulieren dat realisme wèl graag kopen. De toekomst
zal uitwijzen wat de werkelijke (kunsthistorische)
betekenis van ons werk is. Dat zullen we zelf
nooit weten…”
Hoe ziet u de toekomst?
“Positief. Ik heb de hoop dat de kunstwereld meer en
meer ontzuild raakt, en dat los van welke stroming
dan ook, beeldende kwaliteit en kracht de belangrijkste
beoordelingscriteria worden.”
Hoe staat u tegenover contemporaine kunst en wat is uw rol
daar binnen?
“Wat ik zelf maak is natuurlijk ook contemporaine
kunst, maar of het ook als zodanig wordt (h)erkend is
maar de vraag. Gelukkig houdt die vraag me ’s nachts
niet uit mijn slaap. De kunstenaar van tegenwoordig
moet ook een filosoof zijn, en hij moet eindeloos ver-
kunstkrant mei/juni 2013 pagina 25
antwoording afleggen over zijn eigen werk. Helaas is
niet iedereen een dubbeltalent en dat leidt tot een
hoop quasi-intellectueel en hermetisch taalgebruik.
Het voordeel van realistische schilderkunst is dat het
werk voor een groot deel voor zichzelf spreekt, en
het ook prima kan stellen zonder toelichting.”
De vraag ‘is het niet wat gemakkelijk om iets moois te
schilderen?’ ligt bij realisten natuurlijk gevoelig.
“Ik denk dat er een groot verschil is tussen realisme
dat vooral behaagt, en realisme dat daarnaast ook
nog verstild en tijdloos is. Bij de eerste vorm is het
onderwerp het belangrijkste; het is herkenbaar en
roept herinneringen en positieve gevoelens op.”
“Bij de tweede vorm, en dat is wat ik nastreef, ligt het
ingewikkelder. Het onderwerp is minder van belang
omdat meerdere factoren bijdragen aan het tijdloze
karakter. Het onderwerp staat in dienst van de compositie.
Het moet aan allerlei voorwaarden voldoen
op het gebied van kleur, vorm en materiaal om geschikt
te zijn voor een schilderij. Er komt meetwerk
aan te pas, en chemie, en uiteraard de intuïtie van de
maker. Noem het poëzie. In het tijdloze stilleven versmelten
die ingrediënten en ontstaat iets magisch
en iets ongrijpbaars. Mijn schilderijen zijn het resultaat
van de voortdurende zoektocht naar dat magische
verstilde beeld.”
■ Arnout van Albada, 1 t/m 30 juni in galerie Mokum,
Oudezijds Voorburgwal 334, Amsterdam.
Info: www.galeriemokum.nl