21.09.2013 Views

FLOTTIELJEZEILEN IN 2006 MET DE WSV - Sluiskade 11

FLOTTIELJEZEILEN IN 2006 MET DE WSV - Sluiskade 11

FLOTTIELJEZEILEN IN 2006 MET DE WSV - Sluiskade 11

SHOW MORE
SHOW LESS

You also want an ePaper? Increase the reach of your titles

YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.

SLUISKADE 11

n a v i s e t n a u t a

GRIEKSE, TURKSE en KROATISCHE AVONTUREN en

FLOTTIELJEZEILEN IN 2006 MET DE WSV

OUDE BEKENDEN GAAN

10 BEAUFORT RUNNEN.

MAAR EERST EEN

OPKNAPBEURT...

Clubmagazine van Watersportvereniging Almere-Haven oktober 2005 nr 7


2

ALGENMISERE < tekst Henk Kluvers >

De warme nazomer bracht

een fikse olieachtige laag

blauwalg in de haven. Na een

warme week met weinig wind

in augustus lag er zelfs op

het Gooimeer een film van

blauwalg en alg. Maar wat

is blauwalg nu precies en

waarom is het zo vervelend?

Misschien wilt u het liefst

kraakhelder water in het

Gooimeer. Zoals het uit de kraan

komt: water zonder iets levends

erin. Een soort woestijn onder

water. En dat kan. Als er iets

zou ontbreken om alles te laten

groeien. Zoals in een woestijn het

water ontbreekt om alles te laten

groeien, zo kunnen in water de

meststoffen ontbreken om planten

Blauwalgen of blauwwieren is

een orde van bacteriën die zich

net als planten door fotosynthese

van energie voorzien. De meeste

soorten hebben een blauwe kleur,

maar er zijn er ook met een

roodbruine kleur gevormd door de

kleurstof fycoërytrine, zoals in de

Rode Zee.

Een andere naam voor deze groep

is cyanobacteriën. Cyanobacteriën

zijn een van de oudste organismen

op aarde en hun leeftijd wordt

geschat op 3,5 miljard jaar.

Cyanobacteriën waren de

eerste organismen op aarde die

zuurstof konden produceren en

zo de ontwikkeling van hogere

organismen mogelijk hebben

gemaakt.

te laten groeien. In een schoon,

helder vennetje op de heide is dat

dus ook het geval.

In het Gooimeer is juist het

omgekeerde aan de hand. Via de

Eem worden grote hoeveelheden

meststoffen aangevoerd. De

waterzuiveringen van Barneveld,

Amersfoort, Soest, Baarn en

al die andere plaatsen in de

Gelderse Vallei lozen een flink

percentage van de meststoffen

die aangevoerd worden via de

riolering in de Eem.

Deze gemeenten zijn al vroeg

gedwongen om rioolwaterzuiver

ingsinstallaties te bouwen omdat

ze ver van groot open water

liggen. Hun oude installaties

lozen ongeveer 35 % van de

meststoffen in het water. In

Almere ligt een veel modernere

installatie die veel beter zuivert

en maar 5 tot 10 % van de

voedingsstoffen loost. Op het

Wolderwijd en het Veluwemeer

is het water veel schoner

geworden nadat Harderwijk en

de andere plaatsen op de Oostwal

hun waterzuiveringen hebben

gemoderniseerd.

In de komende jaren moeten

op grond van regels uit Brussel

alle waterzuiveringen aan

strengere lozingseisen voldoen.

Ik verwacht hier aanzienlijk meer

van dan van de grijswatertank.

Almere zelf heeft een dubbel

rioolstelsel met een aparte

hemelwateropvang Omdat in het

Weerwater en de Noorderplassen

alleen hemelwater komt heb je

daar dus veel minder kans op een

blauwalg-plaag.

Warm, rustig water, zon en de

meststoffen geven de optimale

groeiomstandigheden voor

blauwalg. De miniscule algen

verdubbelen zich elke paar uur.

Uiteindelijk wordt de laag zo

dik dat de bovenste bacteriën

sterven. Blauwalg stinkt

als het doodgaat, omdat het

zwavelhoudende stoffen gebruikt

om zonlicht te binden. Deze

stoffen komen door rotting in de

lucht. Zwavelhoudende rottende

afvalstoffen herkennen wij als

een rioollucht.

Van de stoffen die de blauwalgen

afscheiden kun je ook

huidirritatie krijgen. Als je ze

binnen krijgt, kun last van je

buik krijgen. Daarom wordt het

zwemmen in water met veel

blauwalg ontraden.

Eigenlijk zou je de

voedingsstoffen uit het water

willen halen. Dat kan door

de blauwalg uit het water te

scheppen. Of door het water over

een rietveld te laten open. Het riet

groeit ook geweldig door al die

voedingstoffen. Door zijn holle

wortels zorgt het ook voor een

zuurstofrijke verwerking van de

zwavelhoudende stoffen zodat er

minder stankoverlast is. Je zou

eigenlijk het water van de Eem

net als vroeger door moerassen

westelijk van Eemnes moeten

laten lopen.

Het riet kan men oogsten voor

een biomassacentrale. Dan

komen de voedingsstoffen in de

verbrandingsas en kunnen ze als

(kunst)mest worden hergebruikt.

Natuurlijk valt er nog veel meer

te vertellen over blauwalg.

Voor de wetenschappelijk

geinteresseerden verwijs ik naar

de lezing die Petra Dekker zal

houden in november. Zie http://

www.science.uva.nl/ibed/

Bron: IPO-deskundigenberaad

Water

Bronnen: waterland.net,

Wikipedia.nl, NOSteletekst.nl.

OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7


COLOFON REDACTIONEEL INHOUD

Bestuur:

Voorzitter: Bert-Jan van der Woude

Secretaris: Roel Hoogeveen

Penningmeester: Loes van Zoen

Havenmanager: Sjoerd Sporrel

Communicatie: Frank Seignette

Motorbootcommissie: Nico van Baarle

Evenementencommissie: Janneke van Rietschoten

Nieuwe Jachthaven: Ben Geersema

Zeilcommissie: Michael Brouwer

E: bestuur@wsvalmerehaven.nl

Gerrit van Laar†

Hans Oijers†

Willem Angel

Frans Beers

Richatd Colijn

Dirk Würtz

Ereleden:

Adressen, telefoon:

Sluiskade 11, Almere Haven

Telefoon 036 531 75 17

Fax 036 - 538 68 68

Postbus 50153 1305 AD Almere Haven

Havenmeesters:

Piet Zandstra en Friso van Zuuren - bij calamiteiten te

bereiken op 036 - 534 87 24 (Piet Zandstra) of 075 - 622

95 12 en 0654 - 692 855 (Friso van Zuuren)

Administrateur:

Barend Eversen

Bankrekening 30 10 50 899

Postbankrekening 30 29 797

t.n.v. WSV Almere Haven / Almere

(lidmaatschapsnummer en reden betaling vermelden svp!)

Ed & Lilian Kuiper

Telefoon 036 - 531 73 17

www.wsvalmerehaven.nl

info@wsvalmerehaven.nl

Clubgebouw:

Internet:

Communicatiecommissie / Redactie

Sluiskade 11:

Frank Seignette - hoofdredactie/aquisitie

Frank Greiner - eindredactie en opmaak

Nico van Baarle - technisch redacteur

Frits Barendsen - internet en elektronische communicatie

Rob Dijkstra - lay-out en pre-press

Anna van der Flier - redactie

Annegré Nieuwenhuis - redactie/secretaris

Henk Kluvers - redactie

Patrick Langley - redactie

Druk: GraphX Almere Buiten

commcie@wsvalmerehaven.nl

faxnummer redactie: 036 - 532 9404

postbus 50153 1305 AD Almere Haven.

Reacties en kopij naar:

N.B.:

Kwetsende, persoonlijk gerichte, politieke en/of anderszins

beledigende kopij of ingezonden brieven worden niet

opgenomen in het clubblad.

Foto omslag: vrijwilligers Richard Colijn en Wim

Koopmanschap aan het werk bij het opknappen van ons

clubhuis

Foto: fotoboot.nl

Het regent buiten, de temperatuur begint

te zakken en kreeg ik het hefformulier

voor de komende winter al weer binnen.

Het ziet er naar uit dat het seizoen op een

haar na gevild is. En dat terwijl ik met

mijn eigen boot pas 125 meter gevaren

heb; op de motor nog wel. Dit overigens

niet geheel volgens plan. Na een jaar te

hebben gevaren heb ik de stand opgemaakt

van wat aanpassingen aan mijn bootje,

en dit jaar was de elektra aan de beurt. Ik

kan u melden dat dat al met al vies tegen

valt, en dus ook qua tijd. Maar het gloort

aan de einder: want nog twee lampjes

en qua elektriek ben ik er helemaal klaar

mee. Gaan van het weekend de zeilen er

weer op en gaan we ons opmaken voor

een wintervaarseizoen. Is weer eens wat

anders. Lekker op de plas met alleen maar

water, muts op, trui aan en de Berenburg

onder handbereik, op weg naar verlaten

haventjes, ergens lekker eten en genieten

van de rust.… moet goed gaan.

Maar laten we niet te voorbarig zijn

aangezien er nog een aantal evenementen

op stapel staan: Pinguin Cup, Snert

Race, Rondje Pampus en natuurlijk het

hoogtepunt van het jaar: de Feestavond

waarbij dit jaar: nieuwe kampioenen,

nieuwe huldigingen en aankondigingen

voor het nieuwe jaar en natuurlijk een

terugblik. Uiteraard hopen we weer

op een massale opkomst van alle (!!)

watersporters. Tijdens de Grote Oost bleek

maar weer eens dat Motorboters en Zeilers

uitstekend met elkaar bier kunnen drinken

en kunnen genieten van de watersport.

Oh ja, het Waterpokkenseizoen staat ook

weer voor de deur, dus gitaren uit het vet,

stemmen smeren, Ben heeft een nieuwe

‘toeter’, alle toetsen zijn weer terug en

de vellen van John zijn weer gespannen.

Nee…die niet…dat heeft met de leeftijd

te maken. Gaan we weer oefenen voor

volgend jaar. Waar halen we de tijd

vandaan...

Ik wens u nog veel plezier met het staartje

seizoen en misschien tot ziens op het water.

Frank Seignette

Communicatiecommissie

pagina 2 Algenmisere

pagina 4 De Helmstok,

Jaap Wiggers

pagina 5

Vragen aan de

voorzitter

pagina 7

Vrijwilligers

pagina 8 Alarm alarm alarm

Boldertjes

pagina 9

HCC

Gebruikersgroep

pagina 10 -14

Het roer om

pagina 15 Grote Oost

Uit andere bron

pagina 16

Kapitein Rob

pagina 17

Thuis bij WSV

pagina 18 Zeilen in Griekenland

pagina 22 Column Jan Mens

OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7 3


Chiel Vos gaf de Helmstok door aan

JAAP WIGGERS:

Hoe heet je boot en waarom?

Sixpack. Dit werd de boot waarop we met het gezin gingen varen

en we zijn dus met z’n zessen....je zou er nog een verbinding aan

kunnen hangen maar deze berust op louter toeval.....

Wat verwacht je van de vereniging?

Ik hoop dat de vereniging lekker kleinschalig kan blijven, ook op

onze nieuwe lokatie.

Vernieuwing en vooruitgang horen bij het leven, als het allemaal

maar beheersbaar blijft. Soms moet je blij zijn met wat je hebt en

als ik eerlijk ben, hoef ik niet zonodig weg van ons heerlijke stekkie

aan de Sluiskade 11, het is nog steeds een knusse plek aan het

Gooimeer.

Wel hoop ik steeds meer jeugdleden te werven en warm te maken

voor de zeilsport. Want je weet: de jeugd heeft de toekomst.

In de Zeilcommissie werken we hier hard aan en het lijkt ons te

lukken, zoals blijkt uit de grote opkomst tijdens het jeugdzeilen.

Wat was de verste tocht met je huidige boot?

De verste bestemming was een paar jaar terug naar Londen, een

geweldige tocht met diverse weertypes.

Uiteindelijk lagen we in St.Katherins Dock in het hartje van Londen

naast de Tower Bridge.

Wat voor boot heb je over tien jaar?

Er zijn nog wel wensen voor een groter schip om dan wat verder weg

te gaan verkennen, maar voorlopig vind ik het hier prima met alle

evenementen en wedstrijden.

Wat zijn je toekomstplannen voor het varen?

Als de verkeersleiding Schiphol mij over een paar jaar niet meer

nodig heeft, heb ik alle tijd om keuzes te maken en aankopen te doen.

4

DE HELMSTOK

Plannetjes moet je tenslotte blijven maken. Verre bestemmingen staan

dan wel op de verlanglijst; uiteraard als het thuisfront het toelaat.

Heb je naast het varen nog andere hobbies?

Ik ben gek op muziek maken (toetsenist). U weet wel, van de

“Waterpokken”. We beleven hier in de wintermaanden met een aantal

watersporters vreselijk veel plezier aan. Ook mag ik graag een rondje

skeeleren. Luchtvaart is al jaren een grote hobby, in deze sector heb ik

gelukkig mijn beroep kunnen kiezen.

Aan wie draag je de Helmstok over en waarom?

Aan Erik Nagtegaal, hij is een van de mensen in de Zeilcommissie die

zich uitermate inzet voor het jeugdzeilen en zoals ik al eerder zei: de

jeugd heeft de toekomst!

OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7


VRAGEN AAN BERT-JAN VAN DER WOUDE, VOORZITTER

Inmiddels is de zomer echt op zijn eind.

Was het een succesvolle zomer voor de

haven?

Ik denk dat we dat wel kunnen stellen, met

al die leuke activiteiten die er zijn geweest.

Denk maar eens aan het succes van het

jeugdzeilen, het clubweekend en voor het

eerst meer motorboten die de ‘Grote Oost’

mee hebben gevaren. De haven ligt er weer

goed bij en wordt weer klaargemaakt voor

de bootstallingen op de wal

Er heeft weken lang een enorm plakkaat

“beschimmelde erwtensoep” in de haven

gedreven. Is hier niets aan te doen?

We hebben echt van alles onderzocht.

Een afdoende oplossing die blijvend is

bestaat niet. Er is zelfs gedacht aan een

luchtbellenbaan voor de ingang van de

haven. Toen we hier enthousiast over

werden bleek dit alleen maar te kunnen

werken als de diepte meer is dan 6 meter.

Tja, bij ons is dat dus gewoon veel minder.

We hebben dus geen mogelijkheid om

daarmee voldoende koud waterverschil

naar boven te pompen.

Elders in dit blad staat al een stuk

over de veranderingen met betrekking

tot het clubhuis. Zijn er nog meer

veranderingen op til?

Jazeker. Ten eerste zijn de huidige

exploitanten per 1 oktober vertrokken. Hoe

betreurenswaardig voor sommigen dit ook

is. Ik denk dat de verwachtingspatronen

van René en Ronald en de vereniging zover

uit elkaar lagen dat dit de enige oplossing

is. Ik wil ze in ieder geval veel succes

wensen met de

activiteiten die

ze ongetwijfeld

in de toekomst

zullen

ontwikkelen.

Gelukkig hebben

we Ed en Lilian

Kuipers weer

bereid gevonden

om de zaak

(voorlopig) te

gaan runnen.

Deze keuze is

heel bewust

gemaakt. Ten

eerste hebben

zij ervaring

met onze haven

en vereniging

en ze zijn

ervaren horecaroutiniers met ons soort

clubhuizen. Als alles mee zit wil Ed het

de komende drie jaar blijven doen. Wij als

club hebben dan tevens de gelegenheid

om in samenwerking met hen een goed

pakket wensen en eisen neer te leggen voor

de verdere toekomst. We moeten in de

toekomst goed weten wat we als club nu

eigenlijk willen. Oh ja, het clubhuis heet

dus gewoon weer “10 Beaufort”.

Is er nog nieuws uit het bestuur dat je de

leden niet wilt onthouden?

Ja, er ontstaat momenteel een echte club

bestuurders. We groeien steeds verder naar

elkaar toe en durven ook stevige discussies

aan in het belang van de club. Dat kan

alleen maar als er onderling vertrouwen is.

En naar mijn mening is dat er zeker.

Zijn er speciale

plannen voor het

winterseizoen?

We gaan in

november

starten met de

verbouwing van

de horeca. Zoals

de bezoekers

van het clubhuis

weten is dat geen

overbodige luxe.

De deadline

voor het gereed

zijn is de kerst.

Hierdoor zijn

we in staat om

Geen zee te hoog?

In elk geval niet voor deze twee

kampioenen...

Bert-Jan van der Woude (links) won

met Binkie-Toy (linksonder) de IMS-

4 (Noordzee) én de over-allprijs

tijdens de Zuiderzeeweek en Ed Brand

kreeg de Verbondsbezem van het

Watersportverbond uitgereikt.

Ook Remi de Groot en Rik Kooke

presteerden: ze werden respectievelijk 2

en 3 in de Eenheidsklasse (Pion) tijdens

de al genoemde Zuiderzeeweek op 24 en

25 september j.l.

de nieuwjaarsreceptie te houden in een

volledig nieuwe ambiance. De activiteiten

voor de wintermaanden zijn voor mij nog

een groot geheim. Ik denk echter dat de

samenwerking tussen zeil-, evenementen-

en motorbootcommissie wel weer het een

en ander op gaat leveren. Janneke van

Rietschoten kan je misschien wel veel meer

vertellen.

Heb je nog wijze woorden als afsluiting?

Ha ha, wijze woorden. Ik weet het niet

hoor, wat is nu wijsheid. Wel hoop ik dat

we de met de vereniging ingeslagen weg

voort kunnen zetten. Bovenal harmonisch

met elkaar samenwerken en positief

kritisch naar elkaar blijven kijken lijkt me

hiervoor van wezenlijk belang.

Interview: Anna van der Flier

OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7 5


6

W W W. S C H E E P S D I E F. N L O n s a d r e s : O n d e r w a l 8 1 4 1 1 LV N a a r d e n

• T e l e f o o n 0 3 5 6 9 4 2 4 7 6 • T e l e f a x 0 3 5 6 9 4 9 1 5 0 i n f o @ s c h e e p s d i e f . n l

Groot assortiment, zeer vakkundige hulp, snelle levertijden en

service op het gebied van o.a.: kleding, scheepsbeslag, touwwerk,

splitsen, motoronderdelen, verf/ antifouling, onderhoudsmiddelen.

Bekende merken: Gill, Gaastra, Magic Marine,

Marine pool, Dubarry, R.W., Sikkens, International, Epifanes,

West System, Sailtron , ASA, Wichard, Besto, Plastimo, etc, etc

U bent van harte welkom bij “Scheepsdief” Watersport

Van april tot september zeven dagen per week geopend

U vindt ons in de Jachthaven van Naarden

OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7


Vrijwilligers gespot

Zodra het Clubhuis was ontruimd

door de vorige beheerders, is gestart

met een grote onderhoudsbeurt. De

ons allen bekende vrijwilligers zijn

gaan boenen, schrobben, schuren en

schilderen.

Maar het echte werk gaat pas

beginnen na het eindejaarsbal op

19 november. Meteen de volgende

dag zal worden begonnen met

een meer ingrijpende renovatie en

verbouwing. In het interview met

de voorzitter (pg.5) leest u er meer

over.

Intussen is natuurlijk ook de vraag

wie straks tijdens de feestavond op

19 november tot vrijwilliger van het

jaar 2005 zal worden gekozen!

WATERSPORT "OOST"

MIDDENWEG 105 - 107

AMSTERDAM

TELEFOON 020-694 60 42

BIJNA ALLES VOOR UW BOOT

Touwwerk, Stootwillen

Kompassen, Dieptemeters,

Warmtekleding, Verlichting,

Plotters, Besturingssystemen,

Vlaggen, Noodsignalen,

Jachtverven, Lieren,

Zeilkleding, Reddingsvesten,

Autopiloot,

en nog veel meer; maar kom

zelf kijken in onze zaak.

U bent van harte welkom.

DE SPECIAALZAAK VOOR DE DOE-HET-ZELVER

LEDEN WSV ALMERE-HAVEN 10% KORTING

WATERSPORT "OOST"

OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7 7


ALARM ALARM ALARM

Het tragische bericht dat één van onze

leden en zijn vriend op hun boot in de

Weespertrekvaart om het leven zijn gekomen,

en ook de twee doden die afgelopen winter

vielen bij het over een stuw heen varen -

veroorzaakt door defecte voortstuwing- nopen

mij nog maar weer eens te duiden op de

gevaren en hoe deze hopelijk te voorkomen

zijn.

Om bij het laatste ongeval te beginnen, hier had

mogelijk een gereed liggend anker het over de stuw

gezet worden door een defecte motor voorkomen

kunnen worden! Zorg er dus voor dat uw anker

gebruiksgereed op een goed bereikbare en voor

iedereen bekende plek op de boot ligt.

Maar voorkomen is altijd beter dan genezen, een

perfect onderhoud van uw motor is dan ook van

eerste belang.

Dan de dood door koolmonoxide.

Ook hier geld natuurlijk voorkomen is beter dan

genezen, goed onderhoud van de op gas werkende

apparatuur aan boord is dan ook het belangrijkste.

Om de veiligheid nagenoeg 100% te krijgen is

het aan te bevelen, nee eigenlijk t.o.v u en uw

bemanning verplicht, de volgende melders in de

boot te hebben.

* Rookmelder

* Koolmonoxidemelder

* Gas-alarm

Dit kost circa € 50,- tot € 65,- per melder/alarm,

dus voor €150,- tot € 200,- kunnen u en uw

bemanning leden veilig aan boord verblijven.

Dat is een veilig gevoel u toch wel waard?

Naast deze beveiliging geldt vooral:

weet wat u doet en controleer regelmatig de

installaties.

Een gasmelder controleert u met het gas uit.

Met uw aansteker, sigaar of sigaret de rook- of

koolmonoxidemelder testen is moeilijk, maar bijna

alle melders hebben tegenwoordig een testknop.

De rook- en koolmonoxide melders werken meestal

op een 9 volt batterij die doorgaans een vaarseizoen

lang meegaan en mochten de batterijen voortijdig

leeg raken, dan meldt de melder dit.

Bijna alle gasmelders werken op 12 volt, omdat

ze een vrij hoog verbruik hebben: ca. 500mA tot

1 Amp. Deze moeten dus op de accu aangesloten

worden. Zorg er voor dat de melder -wanneer u

aan boord- bent altijd áán staat. Dus direct uit de

accu voeden, met een eigen schakelaar en een eigen

controle lampje!

De Stoker en de Machinist.

8

Deze brochures zijn in PDF te downloaden op

de site van www.knwv.nl.

Boldertjes

Wie o wie?

Ik heb een porta potti die ik niet

meer gebruik. Hij past namelijk

niet in onze nieuwe boot en

zo heb ik er niets meer aan...

Misschien kan ik er iemand blij

mee maken?

met vriendelijke groet

Moschino - te bevragen via:

r.c.uivel@chello.nl

Te koop:

Webasto Airtop 2000

bootverwarming.

Nieuw in de doos, nooit

ingebouwd.

Compleet installatievoorschrift;

met slang en extra T-Stuk

voor afsplitsing naar apart

compartiment.

Prijs 999 euro.

J.Wiggers

lidnr 1657

036 5310450

Te Koop:

Landtrailer voor Catamaran.

Deze trailer is voorzien van

rollers om een catamaran soepel

op de landtrailer - en terug- te

plaatsen.

De catamaran blijft door deze

trailer vrij van de grond en van

vochtigheid, dus geen gezeur

meer met autobanden.

Mogelijkheid tot het monteren

van een opbergbak.

Tegen elk aannemelijk bod!

Frank Seignette

Lidnr. 1938

06-54635891

OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7


HCC Watersport-Gebruikersgroep Ingezonden mededeling

Mogelijk bent u niet bekend met het bestaan

van de HCC Watersport-Gebruikersgroep.

De HCC Watersport-Gebruikersgroep is een

club van meer dan 1600 watersporters die

de computer/laptop aan boord van hun jacht

actief gebruiken cq. willen gaan gebruiken.

De HCC WS-GG maakt onderdeel uit van

de Landelijke Vereniging HCC, bekend van

de jaarlijkse HCC-dagen in de Utrechtse

Jaarbeurs

De afgelopen maanden is door nagenoeg

alle watersportbladen inclusief De

Vaarkrant, maar ook door het computerblad

ComputerTotaal aandacht geschonken

aan elektronische navigatie, AIS,

weerkaartenontvangst en Internetontvangst

aan boord en in de haven.

Het gaat daarbij om theoretische

kennisoverdracht waarbij men er vanuit is

gegaan dat de gemiddelde computergebruiker

slim en handig is.

Welnu, dat laatste is niet zo! De gemiddelde

computergebruiker heeft er wel degelijk

veel moeite mee om aangeschafte hard- en

software aan de praat te krijgen. Soms blijkt

dan ook dat men een verkeerde keuze heeft

gedaan.

Vandaar dat de HCC WS-GG een Open Dag

heeft georganiseerd waar de gebruikers in

ruime mate in de praktijk kunnen spelevaren

met allerhande nautische hard- en software.

Daarnaast zijn er een 10-tal lezingen.

Naar alle waarschijnlijkheid zullen nog

enkele andere instanties, zoals o.a. de KNRM

op deze dag present zijn. Veiligheid op het

water is een van de items op deze dag en

elektronische navigatie kan daar onderdeel

van zijn.

De tien door het blad Zeilen geteste

navigatieprogramma’s zijn allen voor

de bezoekers operationeel beschikbaar,

zodat men eerst zelf kan uitproberen welk

programma het meest plezierig is om mee te

werken.

Ook het AIS staat dit jaar in de belangstelling.

Tijdens de Hiswa van begin dit jaar werd door

vele leveranciers beloofd dat voor de zomer

van dit jaar de navigatieprogramma’s geschikt

waren gemaakt voor AIS ontvangst.

Helaas, momenteel zijn er slechts enkelen die

in het bezit zijn van een AIS module.

Beloften maken schuld, dus wij zijn erg

benieuwd of de 10 bedoelde programma’s

in oktober nu wel van een AIS module zijn

voorzien en zonder hinderlijke fouten werken.

Vele misverstanden zijn er over de

energievoorziening aan boord tbv. de laptop.

Ook daarop zullen wij een aantal praktische

oplossingen voor tonen.

Kortom: een informatiedag die de booteigenaar

niet mag missen. Wij verwachten

omstreeks 250 bezoekers, zodat er voor

iedereen voldoende tijd is om vragen te

beantwoorden en zaken/producten waarin

men interesse heeft uit te testen. Deze dag

staat ook open voor niet-HCC leden.

De Open Dag wordt geopend met een lezing

door René Vleut, auteur van het boekwerk

Vaarwijzer Scandinavië en de Oostzee.

René zal een pakkend en leerzaam verhaal

vertellen over het gebruik van weerkaarten.

Het succes van zeilen naar Scandinavië en

de Oostzee hangt af hoe het spelletje met het

weer wordt gespeeld. “The name of the game’

is: Weergaten zoeken

In het eerste gedeelte van deze lezing

legt hij aan de hand van 2 weertypen en

6 weerpatronen uit hoe dit spelletje met

het weer in de praktijk werkt. Daarnaast

wordt ingegaan op de verschillende

manieren waarop het Duitse Scheepvaart

weerbericht ontvangen kan worden. Speciale

aandacht is er voor de informatie die

met name uit het zeer uitgebreide Duitse

scheepvaartweerbericht en het lange termijn

weerbericht via de radiotelex (RTTY)voor het

weergaten zoeken oplevert.

In het tweede gedeelte van de lezing richt hij

zijn aandacht op de Duitse Bocht, en hoe daar

het weerspel gespeeld dient te worden. Aan

de hand van een aantal praktijkvoorbeelden

wordt ingegaan welke strategieën ontwikkeld

kunnen worden, om dit roemruchte vaarwater

bij bepaalde weerpatronen met name op de

terugreis uit de Oostzee te bezeilen

Na afloop van de lezing is er gelegenheid tot

discussie en het stellen van vragen. Tevens

is er geheel vrijblijvend de mogelijkheid een

gesigneerd exemplaar van de Vaarwijzer:

Scandinavië en de Oostzee te kopen, dat van

zijn hand bij uitgeverij Hollandia voorjaar

2004 is verschenen.

De dag wordt besloten met een lezing door

Harry de Jong Sr. De heer De Jong Sr. zal

een pakkend verhaal neerzetten vol van

praktische informatie over zijn vele reizen

over de wereldzeeën en met een motorboot

dwars door Europa. Hij heeft grote kennis

van elektronische apparatuur aan boord van

jachten en zal deze dag dan ook dienen als

een onafhankelijke adviseur. De bezoekers

kunnen met allerhande nautische vragen bij

hem terecht.

En dit alles….., geheel gratis.

Met vriendelijke watersportgroet,

Bernard van ‘t Hoff

Voorzitter HCC Watersport-Gebruikersgroep

OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7 9


Het roer om


Programma

Op 6 november is dan alweer

de laatste aktiviteit van de

zeilcommissie, nl. het Rondje

Pampus/Rondje Schelp. Het

Rondje Pampus kan ook als

toertocht meegevaren worden

door zowel motorboten als

zeilboten!! Er wordt gestart

voor onze haven en het doel

is simpel: wie het eerst om

Pampus heen vaart en weer

finished bij de haven is de

winnaar.

Voor de open zeilboten gelden

de zelfde regels, alleen zullen

zij het eiland De Schelp zo snel

mogelijk moeten ronden.

Alle genoemde wedstrijden

starten om 12.00 uur.

Note voor de wedstrijdzeilers:

Al deze wedstrijden worden

onder SW-handicap gevaren

en alle resultaten tellen mee

voor het clubkampioenschap

2005. De Clubkampioen 2005

wordt bekend gemaakt tijdens

de feestavond op 19 november

2005.

> kreeg, waarin de verkoper ons

een oplossing bood: voor zijn

charterfirma de flottieljes varen

vanuit Bodrum.

Maar dat ligt in Turkije, ons plan

was om te varen in Griekenland!

Daar wisten we hoe het werkte en

in Turkije woonde tenslotte Turken

- dat was niet de bedoeling!!

Na een bliksembezoek aan Las

Vegas in de eerste week van

januari 2001 om te overleggen

met Jacqueline, mijn vrouw, die

in de VS verbleef i.v.m. haar

werkzaamheden, werd uiteindelijk

toch besloten om ons geluk te

beproeven in Turkije.

Bodrum!

Een prachtige Middeleeuwse stad

met een imposant kasteel aan de

haveningang. Bodrum, met een

grote natuurlijke haven en een

hypermoderne marina waar zelfs

de toiletten zijn voorzien van

airconditioning.

Bodrum, met een gezellige

binnenstad en bazaar.

Bodrum, een stad met oneindig

veel cultuur en historie.

Bodrum, aan de ingang van de

golf van Gokova, door Cousteau

aangeduid als een van de mooiste

plekken op aarde.

Kortom we hadden snel onze draai

gevonden. Hoewel, ieder voordeel

heeft zijn nadeel, de moskee laat

op de meest onmogelijke tijden

weten dat het tijd is voor gebed.

Maar uiteindelijk raak je hier ook

wel weer aan gewend, net als het

gebeier van de klokkentoren in

het centrum van Haven.

Het seizoen begint, wij vallen van

de ene verbazing in de andere,

die Turken zijn best aardig, heel

aardig zelfs, ook de mensen die

niet altijd wat aan je kunnen

verdienen. En hier lopen ze

helemaal niet met een hoofddoek

en met een blik op de boezems van

de gefortuneerde Turkse vrouwen

weten we inmiddels ook dat de

plastisch chirurgen hier beslist

geen droog brood eten .

De golf van Gokova en Hisaronu

zullen de komende 2 jaar ons

zeilgebied zijn.

Inmiddels was ik er ook wel uit

dat dit veel meer zeilkennis zou

eisen dan het rustige Ionische

gebied rond Corfu en Lefkas. De

Egeïsche zee staat bekend om zijn

harde, constante wind, de Meltemi.

Een briesje in de morgen en rond

het middag uur een stevige westnoord-westen

wind die aan kan

wakkeren tot 7-8 Bft.

Deze weersomstandigheden

werden vaak door deelnemers

van de flottielje onderschat en

zij waren ook niet altijd goed

geïnformeerd door de reisagenten,

die bij de verkoop van een reis

zeiden:”ach dat valt wel mee en er

is begeleiding”.

Dit zorgde bij het binnenlopen

voor de nodige kopzorgen en

hilariteit. Het is in dit deel van

de wereld gebruikelijk om te

ankeren in de laag, dit houdt in dat

de jachten achteruit op het anker

afmeren aan de steiger of kade

en dat verloopt natuurlijk zeker

de eerste dagen niet vlekkeloos,

en met veel geschreeuw, trek- en

duwwerk worden de schepen dan

binnen geloodst.

Met wekelijks nieuwe gasten aan

boord en in de flottielje, ontmoet

je ongelofelijk veel leuke mensen

en dat maakte het de moeite

waard om het 2 jaar bij een goede

organisatie als Yildiz-Yachting vol

te houden. Het was ook een grote

verrassing dat Piet en Inge samen

met Bob en Wil opeens opdoken in

Bodrum om polshoogte te nemen

tijdens hun vakantie in Bitez.

Ook Famke, onze Golden

Retriever, was snel gewend aan

het leven aan boord. Zij trok

altijd veel bekijks wanneer ze van

boord sprong om vervolgens via

de zwemtrap zelf weer aan boord

wist te klauteren.

De minder leuke ervaringen

vallen vaak in het niet bij de

leuke contacten en hilarische

momenten.

De vele anekdotes zouden een

volledig boek kunnen vullen...

De grote beproeving komt tussen

deze 2 seizoenen in, Kees, de

eigenaar van de firma heeft 3

nieuwe schepen besteld en heeft

mensen nodig en vraagt of ik

samen met Nico, een majoor van

het Nederlandse leger in ruste, een

van de schepen -een Sun Odyssee

34- van Cruisant, Z-Frankrijk,

naar Bodrum wil brengen, samen

met de 2 andere schepen. Een

tocht van ongeveer 1500 mijl, die

via de straat van Bonifatio naar

Sicilië gaat om vervolgens in

Reggio de Calabria te tanken en

dan via de zuidelijke Cycladen in

een ruk naar Bodrum te varen.

Dit moest gebeuren in de eerste

week van november, dit betekent

dat de kans op slecht weer erg

groot zou zijn.

Het eerste deel van de tocht door

de Golf van Lyon viel erg mee

en deed vermoeden dat het een

heerlijk ontspannen weekje zou

worden, maar al snel kwam er

een dikke mist opzetten en deze

nieuwe schepen zijn natuurlijk niet

uitgerust met een radarsysteem.

Er schoot mij iets te binnen. Een

lid van de vereniging had mij ooit

eens verteld dat aluminiumfolie

een goed alternatief is om nog

beter zichtbaar te zijn op de

radar van andere schepen. Dus 2

OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7 11


Het roer om (vervolg)

vuilniszakken gevuld met proppen

aluminiumfolie en in de voor- en

achterstag gehangen. Later die

dag een compliment van een

vrachtvaarder ontvangen dat wij

goed zichtbaar waren op zijn radar,

dus het schijnt te werken Johan!!.

Bij het naderen van Bonifatio

weersinformatie opgevraagd aan

een van de andere schepen die

uitgerust was met Navtex; het

zou goed blijven. Later bleek zijn

engels ver onder de maat te zijn

om de Navtex goed af te kunnen

lezen...

80 mijl verder passeert een

Italiaans marinefregat ons en

de opvarenden staan op hun

voorhoofd te wijzen. Ik weet

niet precies meer wat er gezegd

is, maar we wisten beide dat er

niet veel goeds aan zat te komen.

Tussen Sardinië en de Stromboli

hebben we 36 uur lang tegen een

zware storm moeten knokken die

van het ene op het andere moment

opstak. Met maximaal gereefd

zeil en motor stand-by hebben

we onze koers weten te houden

en met de gedachte om ons met

een ruime wind naar Palermo te

laten blazen zagen we midden in

de nacht plotseling de eruptie van

Lava uit de Stromboli. Dit gaf

ons de motivatie om toch door te

zetten want het betekende dat we

eigenlijk goed op koers lagen voor

de straat van Messina.

Aangekomen in Reggio om te

tanken bleken we de eerste te zijn.

De 2 andere schepen waren door

de storm ver van koers geraakt.

Het was een heerlijk gevoel om

12

weer even vaste grond onder je

voeten te voelen. Die avond na

het nuttigen van een veel te vette

pizza in een lokaal met Russische

hoeren met hun Italiaanse pooiers

op de kade van Reggio, heerlijk

geslapen.

De volgende morgen vroeg

getankt en weer vertrokken voor

een tocht van ongeveer 110 uur

die overigens zonder problemen

is verlopen. Vlak voor de Turkse

kust dook in het pikkedonker

nog even gauw een Griekse

patrouilleboot op die ons in de

schijnwerpers zette om te kijken

wat voor idioten er in deze tijd

van het jaar nog op het water zijn.

Een beetje nonchalant zwaaien en

ze waren weer vertrokken.

Tussen Cos en Bodrum heb je

veel mensensmokkelaars die met

gehuurde zeiljachten illegalen

over proberen te zetten naar het

Europese Griekenland.

Aangekomen in Bodrum was ik

vermoeit en zo´n 9 kg afgevallen.

Nou zal menigeen zeggen :”dat

kan je wel hebben!”

Het 2 e seizoen in Bodrum was

erg druk. Het Bodrumavontuur

begon te veel op onze oude leven

te lijken. Aan het einde van 2002

hebben we de boot naar Cos

gevaren waar ze het water uit ging

in afwachting van onze nieuwe

plannen.

2003. We hebben besloten via

de zuidelijke route van Cos naar

Lefkas te varen samen met Anja

en Eric van Televersum, die na

een hectisch jaar ook zin hadden

om een lange tocht mee te varen

door Griekenland .

Van Cos naar Kalimnos, Kinaros

(2 bewoners), Amorgos, Ios, Milos

,de zuidelijke Peleponesos, Pilos,

Katakolon, Zakintos, Kefalinia,

Ithaca, Meganisi naar Paleros

waar Anja en Eric met hun camper

zijn teruggereisd via Italië naar

Nederland.

Een mooie probleemloze tocht,

en zeker zo vroeg in het jaar ,dan

zijn er op de eilanden nog geen

toeristen en heeft de bevolking

nog tijd voor je.

Er valt over 2003 voor de rest niet

veel meer positiefs te melden dan

dat we veel vrije tijd hadden en dat

we uiteindelijk 4 ½ maand later

met een lege portemonnee en een

gezonde kleur in augustus weer in

Nederland waren.

Financieel een debacle, maar een

leuke tijd gehad...

2004

De trip terug naar de Turkse kust

stond vast.

In het tussenliggende winterseizoen

had een ander lid van de vereniging,

Chiel Vos, besloten op Leros zijn

nieuwe schip aan te schaffen, een

Dartsailer. De vraag rees: hoe gaan

we die naar Nederland krijgen?

Samen hebben we alle varianten er

op los gelaten, en kwamen tot de

conclusie dat het schip van Leros

naar Marseille zou moeten en daar

vandaan via de rivieren en kanalen

naar Nederland zou gaan.

16 uur na het vertrek waren de

eerste voortekenen al daar dat

onze plannen wel eens in duigen

zouden kunnen vallen. Tijdens

een stevige wind tussen Amorgos

en Ios werd besloten de haven

van Ios binnen te lopen.Voor de

haveningang, inmiddels 3 uur

´s nachts, leverde de motor ons

over aan de elementen, sloeg af en

wilde niet meer starten.

Bij zonsopkomst de motorsailer

onder zeil afgemeerd in de haven

van Ios. Na het verschonen van de

filters de trip weer voortgezet.

Om een eindeloos verhaal wat

korter te maken (misschien een

verhaal voor Chiel zelf), de motor

liet ons na dit verhaal iedere keer

opnieuw in de steek waardoor het

vertrouwen in een grote oversteek

Eindejaarsbal

Het volgende evenement wat

u echt niet zult willen missen

vindt plaats op zaterdagavond

19 november a.s.

Zet alvast in uw agenda:

Eindejaarsbal

19 november 2005

Aanvang: 20.30 uur in ons

Clubhuis 10 Beaufort (wij

verzoeken U vriendelijk om

ook op dit tijdstip aanwezig te

zijn, zodat wij gelijk met het

programma kunnen beginnen)

Deze avond zal speciaal voor

u optreden de band Prime

Time uit Amsterdam, er kan

gedanst worden, van rock

and roll tot foxtrot, maar we

zullen u óók de gelegenheid

geven om een beetje bij te

praten.

De winnaar van de

zomeravondcompetitie

wordt bekend gemaakt en de

clubkampioen van 2005 wordt

gekozen. Maar ook zal de

vrijwilliger van het jaar 2005

worden uitgeroepen.

Maar let op: niet alleen

zeilers zijn van harte welkom,

ook roeiers, kanoërs,

speedboaters, waterskiërs,

wakeboarders, waterfietsers

en motorboters.

Ook deze avond is dus

weer voor alle leden en hun

partners, maar ook voor de

bemanningen en hun partners,

entree is gratis, drankjes voor

eigen rekening.

De traditionele dresscode

houden we in ere, want we

komen elkaar toch altijd al

in vrijetijdskleding op de

haven tegen. Dus mannen de

stropdas moet weer uit de kast

en dames de avondjurk.

De Evenementencommissie

P.S. Ook de niet rokers onder

ons zijn van harte welkom.

Een grote partytent die

tegen het clubhuis wordt

aangebouwd zal dienst doen

als ‘rookhok’. Het clubhuis

zal deze avond tot rookvrije

OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7


'Hoger wal'

Na een enerverende tocht

met onze boot naar Engeland

dit jaar, heeft opstapper Jan

Hardon samen met zijn Karin

ons uitgenodigd om te komen

kijken naar hun stulpje op hun

berg in Frankrijk.

Valciviere en omgeving

Vanzelfsprekend hebben

wij deze uitnodiging met

beide handen aangepakt, en

onze vakantie in Frankrijk

gecombineerd met een bezoek.

Was Jan al altijd hard bezig

op zijn zeiljacht Mamol,

zijn handigheid kan hij nú

helemaal inzetten. Op een

berg bij Valciviere heeft hij

maar liefst een stuk berg, met

bos en twee huizen (de een

wat groter als de ander) van

maar liefst 4 hectare! (voor

de rekenkundigen: 40.000

vierkante meter) Nieuwe balk

in het plafond? Geen probleem,

Jan haalt al het benodigde

hout uit zijn eigen oerwoud.

Beneden aan de berg is een

zagerij: probleem opgelost.

Wij zijn bijzonder hartelijk

ontvangen, hebben een prachtig

wandeling (klim- en klauter

partij) gemaakt door hun bos,

zijn volgegoten met heerlijke

wijnen, gedroogde ham en

andere lekkernijen. Kortom,

twee fantastische dagen die

omvlogen, met de toezegging

zeker nóg een keer op bezoek te

gaan. Maar dan mijn kluskleren

en de kitspuit mee, want alle

hulp is welkom.

Ik moest jullie namens Jan en

Karin de hartelijke groeten

doen! (en we zien ze gelukkig

nog regelmatig op de haven)

Ronald Nieuwenhuis

naar Italië en vervolgens Frankrijk

slonk en we besloten om voor een

andere oplossing te kiezen. Mede

door tijdgebrek werd besloten de

boot van Chiel via Corfu naar

Slovenië te varen en daar over

land de reis naar Nederland voort

te zetten. Het schip ligt inmiddels

in Almere.

Na dit avontuur met Chiel had ik

nog een week om onze boot klaar

te maken voor het vertrek op 1

mei vanuit Corfu naar Bodrum.

Inmiddels was deze trip goed

verkocht , de eerste week een man

en een vrouw aan boord en dan

zou er op Milos een crewwissel

plaats vinden , om vervolgens met

3 mannelijke gasten naar Cos te

varen.

Maar in de eerste week werden

we gedwongen om 2 volledige

dagen in Pilos te blijven liggen

om te schuilen voor een zware

voorjaarsstorm, in de half

afgebouwde haven van Pilos zijn

die eerste dag zeker 11 vissers

bootjes gezonken...

Toen wij op donderdag weer

konden vertrekken zag het er

naar uit dat we Milos nooit op

tijd zouden halen, maar de wind

stak onverwacht opnieuw op en

blies ons met 45 knopen wind in

de rug door de nacht in nog geen

9 uur van Kithira naar Milos. Bij

zonsopkomst was onze boeggolf

een speeltuin voor een grote

school dolfijnen die ons de hele

nacht al vergezeld hadden. De

2 e helft verliep via Naxos, waar

we het havengeld afkochten met

een gevangen bonito. Vervolgens

via Amorgos, Kalimnos, Cos naar

Bodrum zonder noemenswaardige

problemen.

Ons seizoen in Turkije kon dan

eindelijk beginnen, we hadden

eigenlijk alleen een meezeil

programma voor dit seizoen en

de gasten die we hadden, kwamen

via onze internetsite www.

mee-zeilen.nl en onze agent in

Duitsland bij ons terecht.

Verder hadden we iedereen binnen

onze vriendenkring aangespoord

die al jaren zeiden dat ze een

keertje wilde komen.

Kortom een reuze gezellig seizoen,

waarin we eindelijk vrienden

beetje een idee konden geven wat

we hier eigenlijk uitspookten .

Een seizoen waarin we, omdat

we geen verplichtingen aan een

charterbedrijf hadden, een veel

groter gebied konden bezeilen

dan in de afgelopen jaren. Van

Bodrum naar het noorden richting

Kalimnos, Leros.Patmos, Lipsi,

Samos en dan via de Turkse kust

terug naar Bodrum om via Cos om

Knidos, Palamut, Datca, Orhanye

richting Rhodos en Marmaris naar

het zuiden te varen.

Speciaal in Datca voelden we ons

thuis. Altijd wat aan de hand en

inmiddels werden we daar als een

van hun beschouwd. Dit hield in

dat je s´nachts ook niet vroeger

dan 4 uur in bed lag.

Ook probeert men dan je te

betrekken in de lokale vetes, dus

langer dan 2 dagen bleven we niet,

dat was precies voldoende om

nergens in betrokken te raken.

Het seizoen heb ik alleen

afgemaakt. Jacqueline kon in

Nederland weer aan het werk

en vertrok 3 weken eerder. Ik

had nog 2 weken charter te

gaan, vervolgens moest de boot

afgetuigd worden en op het land

gezet worden.

Turgutreis was de plek waar

de boot het water uit zou gaan.

Aftuigen en dan terug naar

Holland.

Met diverse Griekse ferry’s per

auto door Italië, Daar hield de

auto het voor gezien. Op de

autostrada knalde de waterslang

uit elkaar en een gescheurde

clinderkop was het gevolg. Geen

punt, al jaren lid van de ANWB

, deze heeft bemiddeld met de

Italiaanse hulpdienst.

Maar: ik ben in mijn hele

leven nog nooit zo onbeschoft

behandeld .

Inmiddels begin november, 2

dagen later dan gepland was ik

terug in Nederland.

Yildiz-Yachting had inmiddels

weer 4 nieuwe schepen besteld, en

op 6 november werd ik door Kees,

de eigenaar van Yildiz-Yachting

opgehaald om 2 van deze schepen

om te varen van Cruisant om de

laars van Italië naar Murter in

Kroatië, twee tochten van 1530

mijl. Dit seizoen zou ik wel aan

mijn mijlen komen.

De crew zou bestaan uit 2 Kroaten

en mijzelf, de beide Kroaten

zouden engels spreken en zeer

ervaren zijn, geen van beide was

het geval. De boot, een nieuwe

S.O.32, werd op 7 november ´s

morgens afgeleverd in Cruisant.

Diezelfde avond was ze opgetuigd

en na het inslaan van proviand

vertrokken we op 9 november

richting Straat van Bonifatio om

via de Straat van Messina en

Otranto de Adriatische zee op te

varen richting Murter, Kroatië.

De eerste trip was een drama, een

van de 2 Kroaten bleek nog nooit

verder uit de kust geweest te zijn

dan 10 meter en is de volledige reis

echt strontziek geweest. Na 4 uur

wilde hij al van boord. De wind

nam toe en we zijn uitgeweken

naar Sete , volgende dag toch

weer verder. I.v.m. het weer

zouden we onder de kust blijven

om dan aan de zuidzijde van de

golf van Genua over te steken

naar Corsica . Bij de monding van

de Rhone stak een zware storm op

die ijskoude noordenwind van de

alpen de Golf van Lion op joeg,

dit resulteerde in 3 dagen Corone

, een klein vissersplaatsje ten

westen van Marseille, natuurlijk

geen moer te doen in deze tijd

van het jaar en ijskoud... Er zat

voor ons niets anders op dan de

OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7 13


Het roer om (vervolg)

cognac een goede plek te geven en ´s nachts

met zeilpak aan in de slaapzak te kruipen.

3 dagen later was de storm wat gaan liggen en

we besloten om door te varen. De 2e Kroaat

had nog steeds geen zeebenen en was wederom

zeeziek.

Na ongeveer 48 uur kwam Corsica in zicht,

de toppen van de bergen bedekt met sneeuw.

Tijdens onze tankstop wisten de mensen ons te

vertellen dat men zich niet kon herinneren dat

er zo vroeg al sneeuw was gevallen.

Alleen tussen Corsica en Reggio de Calabria

hebben we gunstig weer gehad. De rest van

de tocht werden we getrakteerd op slecht

weer, veel regen en veel wind. In de straat van

Otranto aan de ingang van de Adriatische zee

besloten we om de haven van Otranto binnen

te lopen voor een warme douche en een goede

maaltijd en wat extra diesel voor het laatste

stuk naar Murter.

Door de vertraging tijdens de eerste delivery

, werd de tweede tocht vooruitgeschoven naar

de maand december. Omdat het op de eerste

tocht naar Murter al erg koud was, hield ik

voor deze trip mijn hart vast. De zeezieke werd

ingeruild voor een Duitse studente, de boot een

S.O. 35. En voor de volgende trip vertrokken

we opnieuw vanuit Cruisant richting de Straat

van Bonifatio. In tegenstelling tot de eerste trip

was het schitterend weer, op het eerste traject

strakblauwe lucht en op de 2 e dag werden we

vergezeld door 3 walvissen, een schitterend

gezicht, 3 van die gigantische dieren op nog

geen 5 meter van de boot, adembenemend , de

afgelopen jaren hadden we regelmatig dolfijnen

voor de boeg gehad, maar dit was toch iets heel

anders.

Na een tankstop op Corsica in de beschutte baai

van Bonifatio, verder via Porto Servo, een super

chique jachthaven waar je zomers zo´n € 200,-

voor een nacht betaalt, maar wij hoefden alleen

het elektriciteitsverbruik te betalen.Vervolgens

naar Palermo, een prachtige stad maar erg

smerig en met de diverse reisverslagen en

verhalen van voorgangers in mijn achterhoofd

vertrouwde ik niemand, dus snel getankt,

gedoucht en verder in de beschutting van

Sicilië wederom naar de Straat van Messina. In

Reggio lagen twee bekenden, Geoff en Kulle

, al 2 dagen verwaaid te wachten tot ze verder

konden richting Bodrum.

Alles liep op rolletjes tot we de ingang van

de straat naderde. Zeer harde valwinden met

snelheden boven de 55 knopen verhinderden

dat we op tijd waren voor een verjaarspartijtje

van Kulle in Reggio; we hebben over een stuk

van 10 mijl bijna 8 uur gedaan We hadden

gepland dat we om 21.00 uur in Reggio zouden

zijn maar uiteindelijk werd het 05.00 uur ´s

morgens .

Totaal uitgeput hebben we ons nat in de kooien

gestort om om 08.00 uur gewekt te worden

door Geoff en Kulle , ze hadden koffie en

14

eieren voor ons en ze zouden diezelfde dag

nog vertrekken richting Bodrum.Wij bleven

nog een nacht.

Ivan de Kroaat was het -net als ik inmiddels-

wel zat, al 4 weken onderweg en hij wilde dan

ook in een ruk naar Kroatië.

De volgende morgen extra diesel ingeslagen,

snel afgerekend en al het papierwerk

afgehandeld in de ‘jachthaven’ van Reggio, dit,

zou later blijken, zou nog een staartje krijgen.

In de eerste nacht nog uit moeten wijken voor

een sleep, verder verliep de tocht naar Murter

zonder problemen.

Inklaren in Kroatië is een nachtmerrie, dat was

op de eerste overtocht al gebleken, maar als

blijkt dat vlak voor je het douanekantoor instapt

in Sebernic, je paspoort is verdwenen, geeft

dat natuurlijk problemen. De pas was blijven

liggen onder de kopieermachine in

Reggio.

Snel aan land gesprongen en met

de basemanager verdwenen, Ik was

illegaal in Kroatië...

Dus zou het een probleem worden om

het land uit te komen.

Na veel vijven en zessen aangifte

gedaan van verlies, vervolgens de

volgende dag naar Zagreb om een

noodpas te halen op de Nederlandse

Ambassade.

Inmiddels een week voor Kerst en het

seizoen was lang en om.

Wat zouden we doen in 2005?

Het antwoord kwam snel. Yildiz-

Yachting was op zoek naar mensen

om hun nieuwe route vanuit Fethiye

op te zetten. Wij weer een vaste basis en zij een

flottielje-begeleiding in Fethiye.

Fethiye zelf is niet zo toeristisch, maar het

heeft ongekend veel mogelijkheden. De Golf

van Fethiye heeft zeer veel mooie beschutte

baaitjes en naar het noorden de oude stad

Kounos in de Delta van Dalyan en dan richting

Marmaris vervolgens terug naar Fethiye. Om

in de 2 e week richting Kalkan, Kas en Kekova,

waar een volledig verzonken stad ligt.

In dit gebied is ook duidelijk de Griekse

invloed van een eeuw geleden te zien, in de

bouwstijl en de opzet van de vissersdorpjes.

In de jaren 20 van de vorige eeuw hebben de

Turken diverse bevolkingsgroepen verjaagd,

waaronder de Grieken. Zo vind je in de buurt

van Fethiye een volledig verlaten Griekse

spookstad genaamd Kayaköy

Veel gasten van de afgelopen jaren zijn we

dit jaar weer tegen gekomen en ons meezeil

programma wierp inmiddels ook zijn vruchten

af. Vanuit de nieuwe marina in Fethiye zijn we

iedere zondag uitgevaren voor een wekelijkse

trip.

Het aardige van dit gebied is ook dat je er veel

Nederlandse yachties tegenkomt, mensen die

Nederland om diverse redenen hebben verlaten

en ook allemaal een verschillende achtergrond

hebben.

Eind november zal er een vloot van ongeveer

30 schepen de Middellandse zee verlaten om

verder zuidelijk via Port Said en De Rode zee

naar India te trekken.

Leek ons erg leuk om mee te gaan, maar dat zit

er dan toch uiteindelijk niet in.

Terwijl ik dit verslag van de laatste jaren aan

het schrijven ben komen er steeds meer kleine

leuke herinneringen boven.

We hebben nog 4 weken te gaan in dit seizoen

,dan zit het er op voor ons. Deze winter zal er

voor ons een beslissing moeten vallen, of in

Nederland weer de draad oppakken of toch

zien dat we met dit werk kunnen doorgaan.

We zijn hier natuurlijk nooit aan begonnen met

het idee dat we er rijk van zouden worden, al

moet ik zeggen dat de ervaringen van de laatste

6 jaar een verrijking waren, en we hebben er

dan ook zeker geen spijt van!

Maar we hebben beide nog de leeftijd -ik 37

en Jacqueline 34- om nogmaals het roer om te

gooien.

Lesley en Jacqueline Anema

- en hun Golden Retriever Famke

Onze website: www.sailingmagic.com

E-mailadres:

postmaster@sailingmagic.com

Achterwerf 281

1357 DC Almere Haven

(lidnummer WSV 1832)

OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7


Grote Oost 2005

Er is de afgelopen jaren heel

veel geschreven over de

Grote Oost en ieder jaar was

het weer een top-evenement.

Zo ook dit jaar. Zonder nu

weer in de details te treden

hierbij de belangrijkste

kenmerken:

Organisatie:

Carla en Peter...helemaal

geweldig !!!!!!

Aantal deelnemers:

veel

Aantal motorboten:

ook veel…Prima dat ze erbij

waren…TOP

Windrichting:

heen: natuurlijk Noord;

terug natuurlijk ergens tussen

ZW en

ZO

Windkracht:

tussen de 1 en 4 Bft

Eten:

a/b de Toekomst: kapucijners

met spek en spicy chicken

Drank:

in overvloed

Gezelligheid:

een 10

Foto:

van Dirk Wurtz, met zijn

zojuist aangeschafte digitale

plaatjesmachine.

Volgend jaar:

Zeker weer

Winnaar:

Ed en Ineke Brand en dus

ook idem nat pak

UIT ANDERE BRON < verzameld door Henk Kluvers >

Luchtbellen

Luchtbellen verlagen turbulentie rond schip

De Universiteit van Enschede heeft in

samenwerking met de Stichting Fundamenteel

Onderzoek der Materie (FOM) onderzocht hoe het

komt dat luchtbellen rond de huid van een schip

de waterweerstand verminderen. Het blijkt dat met

name de vervormbaarheid van luchtbellen daaraan

bijdraagt.

De bellen houden zo de sterkste wervels (vortexen)

in de turbulente stroming weg van de romp, wat

leidt tot een minder turbulent gedrag van die

stroming en daardoor minder weerstand. ‘De

energie benodigd voor de vortexen gaat zitten in het

vervormen van de bellen. Dat geeft netto minder

sterke vortexen en dus netto minder weerstand’,

zegt onderzoeker Ramon van den Berg.

Daarnaast speelt de samendrukbaarheid van

de luchtbellen in de vloeistof een rol. Van den

Berg spreekt in dit verband van de ‘effectieve

compressibiliteit’ van de luchtbellen. ‘Een

turbulente stroming bestaat uit heel veel wervels of

vortexen van verschillende grootte en sterkte. Deze

snel veranderende lokale snelheden zijn feitelijk

het grote probleem. Een niet turbulente (laminaire)

of “nette” stroming zonder wervels (bijvoorbeeld

wanneer je langzaam door de stroop roert of heel

langzaam vaart), heeft een constant snelheidsprofiel

en levert daardoor veel minder weerstand op dan

een turbulente stroming.’

Luchtsmering in commerciële fase

Het Project Energiebesparende Luchtgesmeerde

Schepen 1 (PELS 1) is eind december afgesloten

bij Marin in Wageningen. ‘Het onderzoek heeft

aangetoond dat luchtsmering werkt en een

beduidende brandstofbesparing oplevert’, zegt

projectleider dr. ing. Cornel Thill. ‘Wij zijn klaar

om commerciële projecten te beginnen.’

Thill heeft de mogelijkheden van luchtbellendekens

langs de romp en van luchtkasten in het bodemvlak

van een schip onderzocht. Beide systemen

leveren aanzienlijke wrijvingsvermindering

op. ‘Gebruik van luchtbellen kost echter meer

energie en geeft minder

wrijvingsreductie. Een

luchtkast reduceert de

wrijving met negentig

procent, met luchtbellen

haal je dat niet.’

Wel is het zo, dat

het rendement van

luchtbellensmering stijgt

wanneer een speciale

Japanse waterafstotende

verf wordt aangebracht

op de romp. Luchtbelletjes blijven aan de

waterafstotende verflaag plakken, waardoor een

zeer dunne luchtfilm ontstaat. Nadeel is, dat de voor

defensiedoeleinden ontwikkelde verf bijzonder duur

is (rond 200 euro de liter). ‘Er zijn wel goedkopere

verfsoorten verkrijgbaar, maar die zijn minder

efficiënt. Wanneer je met een binnenschip vaak in

de modder zit raak je de dure verf snel kwijt.’

Uit Weekblad Schuttevaer

Ook risicoanalyse stenengooiers bruggen

Minister Peijs van Verkeer en Waterstaat gaat

in de risico-analyse naar stenengooiers in het

wegverkeer ook de overlast meenemen die de

binnenvaart al langere tijd ondervindt. Dat bevestigt

een woordvoerder van het ministerie. Koninklijke

Schuttevaer vroeg vorige week in een brief aandacht

voor de problematiek. Overleg tussen Schuttevaer,

Rijkswaterstaat en KLPD zorgde vorig jaar al voor

een forse daling van het aantal incidenten op het

Amsterdam-Rijnkanaal.

Schuttevaerdirecteur Kees de Vries is blij dat de

minister de situatie laat onderzoeken. Volgens

hem zijn de stenengooiers vooral actief op de

bruggen over het Amsterdam-Rijnkanaal en het

Maas-Waalkanaal. ‘De binnenvaart wordt al enkele

jaren geconfronteerd met dergelijke criminele

activiteiten’, schrijft Schuttevaer aan de minister.

‘Voorlopig gelukkig zonder ongelukken met

dodelijke afloop. In een aantal gevallen zijn per

brug afspraken gemaakt met de vaarwegbeheerder

en het KLPD, waardoor snel kan worden

opgetreden. Wij onderschrijven de noodzaak om

op sommige bruggen voorzieningen aan te brengen

waardoor het stenen gooien wordt bemoeilijkt.

De schippersvereniging wijst er bovendien op dat

stenengooi-incidenten niet alleen nationaal, maar

ook elders in Europa plaatshebben.

De Scandinavische rederij Wallenius Wilhelmsen

werkt aan de ontwikkeling van een ballast- en

emissieloos roroschip. Voor de voortstuwing

zorgt een combinatie van zeilen, elektrische

podschroeven en gigantische vinnen. Een

pentamaran rompvorm (vijf rompen) maakt

ballasten van het hoge en lichte schip overbodig.

De E/S Orchelle wordt 250 meter lang en veertig

meter breed. Het E/S staat voor Environmentally

Sound (ecologisch verantwoord). De dienstsnelheid

van het schip bedraagt vijftien knopen, de maximale

snelheid twintig knopen. Wallenius Wilhelmsen

verwacht het futuristische schip in 2025 te kunnen

realiseren.

De helft van de energie op de E/S Orcelle moet

worden opgewekt met op zuivere waterstof

werkende brandstofcellen. De ontwerpers gaan er

daarbij vanuit dat deze techniek zich de komende

decennia snel ontwikkelt. ‘De enige bijproducten

van brandstofcellen zijn dan water, stoom en hitte’,

zegt vice-president Lena Blomqvist van Wallenius

Wilhelmsen. ‘Door naast de brandstofcellen

gebruik te maken van de beschikbare natuurlijke

hulpbronnen op zee, wind-, golf- en zonneenergie,

produceert het schip geen emissies.

Milieuvriendelijke bronnen kunnen voldoende

energie leveren tegen relatief lage kosten.’

OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7 15


Kapitein Rob < column: Jan Mens >

In Almere is ook een stripwijk. Nee, niet wat

u denkt, Walletjes hebben we hier nog niet,

tenminste……voor zover mij bekend.

Nee, het is de wijk van bekende fi guren uit

stripverhalen, waarvan ene Elise op het internet trots

mededeelde, dat zij in de Kapitein Robstraat kwam

te wonen.

Kapitein Rob, wie zal niet bekend zijn met deze

beroemde stripfi guur, die vele jaren in dagblad

Het Parool de lezers in de ban hield van zijn

adembenemende avonturen op zijn zeilschip De

Vrijheid, waarmee hij tezamen met zijn trouwe hond

Skip de wereldzeeën bevoer.

De geestelijke vader van deze spannende serie was

Pieter Kuhn, striptekenaar, geboren te Amsterdam

op 22 mei 1910.

Pieter Kuhn, Piet voor vrienden, trad op jeugdige

leeftijd in dienst van drukkerij Senefelder. In

de avonduren volgde hij een opleiding aan de

Kunstnijverheidsschool. Op advies van zijn

tekenleraar, die al snel zijn talent onderkende deed

Piet daarna een avondstudie aan de Rijksacademie

van Beeldende Kunsten en behaalde in 1929 het

diploma van lithograaf.

Na diverse omzwervingen kwam Kuhn in 1939

in dienst van het reclamebureau Kastelein

te Hilversum, waar hij zes jaar lang als

reclametekenaar werkzaam was. Naast deze baan

werden ook tal van boeken en tijdschriften door

hem geïllustreerd en deed hij als lithograaf tijdens

de Duitse bezetting veel werk voor het verzet bij het

vervalsen van persoonsbewijzen.

In de winter van 1944/1945 ontstond bij hem het

idee voor een krantenstrip en onmiddellijk na de

bevrijding stapte hij met een volledig uitgewerkt

plan naar de redactie van Het Parool. Hij nam

ontslag bij Kastelein en trad in dienst van het

jeugdige, uit het verzet geboren, dagblad Het Parool.

Verhalen als: Het geheim van de Bosplaat, Mysterie

van het Zevengesternte, De roze parels van Tamon,

Het raadsel van Straat Magelhaen, ontsproten aan

zijn enorme fantasie..

In 1959 werd ik lid van de watersportvereniging

De Vrijbuiter te Loosdrecht en maakte o.a.

kennis met Piet, die met zijn fraaie boeiertjalk

afgemeerd lag aan de Westwal. In 1960 kocht ik

een tjalkje met achterstallig onderhoud, zoals

men dit pleegt te noemen en maakte dankbaar

gebruik van de deskundige aanwijzingen van Piet

bij het vernieuwen van de tuigage. Piet was een

gezelligheidsmens, voorzien van een enorme dosis

humor en wij hebben nog vele mooie herinneringen

aan de leuke avonden, die we in de kantine van de

Vrijbuiter, die destijds gerund werd door mevrouw

Lagerweij, hebben doorgebracht. Mevrouw

Lagerweij was een perfecte gastvrouw, die later

prompt de overstap maakte naar de even verder

gelegen Koninklijke Watersportvereniging. Slim van

de Koninklijke, maar dom van de Vrijbuiter om zo’n

fantastische kracht te laten wegkapen.

Ons tjalkje lag afgemeerd bij buurhaven De

Rietkraag, zodat wij bij het afl eggen van wederzijdse

visites altijd een rondje via de Oud Loosdrechtsedijk

16

moesten wandelen.

Piet Kuhn was, behalve een meesterlijk

striptekenaar, ook een boeiend verteller. Zo vertelde

hij eens dat de schepen van zeerovers in de 19e

eeuw voorzien waren van een gebogen gelegd dek,

zodat bij een achtervolging, waarbij het schip erg

schuin lag, de piraten rechtop konden lopen, terwijl

de achtervolgden moeite hadden staande te blijven.

Piet had aan boord een aggregaat van het merk

Onan, waarmee hij zijn accu’s placht op te laden.

De naam Onan lokte wel eens, als het ding stond

te ratelen, ondeugende opmerkingen uit, waarop

Piet dan gierde van het lachen. Ook was hij niet

gespeend van grappige moppen. Er is er een blijven

hangen, die ik u niet wil onthouden. U moet niet

boos worden; tegenwoordig is toch alles zo’n beetje

geoorloofd?

Welnu, het gebeurde dat een heer ’s avonds door een

park wandelde en daarbij, tot zijn verontwaardiging

hinderlijk werd benaderd door zekere manlijke

passanten. Bij de uitgang van het park stond een

politieagent, waar de heer prompt op af stevende met

de opmerking dat deze wel eens paal en perk mocht

stellen aan dergelijke ongewenste zaken. Waarop de

agent zich voorover boog, met een wijsvinger onder

mans kin kietelde en met een vlijend stemgeluid

zei: “Wat doe je dan ook in ons parkje?”

Piet lag in een deuk van mijn ontstelde reactie

toen hij de imitatie van de agent daarbij op mij

demonstreerde.

Als Piet en zijn lieve vrouw na een visite bij ons

naar hun eigen schip terugkeerden, bleven wij altijd

nog even in de stuurkuip wachten tot zij gearriveerd

waren om elkaar nog even goede nacht te zwaaien.

Bij de laatste visite duurde dit nogal lang. Het bleek

dat Piet zich in de frisse avondlucht niet wel had

gevoeld en onderweg had moeten rusten.

Korte tijd later, op 20 januari 1966, overleed hij

tijdens zijn laatste bezoek aan Het Parool aan een

hartaanval.

Komend jaar is het al weer veertig jaar geleden, dat

een fantastisch sympathiek mens ons verliet.

Advies van mijn buurman (ca. 50 jaar geleden) Hans

Boekman:

“Geniet van het leven, jongen, je mag het maar

heel even vasthouden”.

OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7


Verwaaide passanten voelen zich thuis bij WSV Almere Haven

In uw verenigingsblad doet u een

oproep aan uw leden om hun vakantieervaringen

op papier te zetten. Wij zijn

weliswaar geen lid maar willen wel

graag onze ervaring als passant in uw

jachthaven aan u vertellen.

We waren weer eens toe aan een

verandering van omgeving. Onze eigen

ligplaats in Vinkeveen biedt schitterend

zeilwater maar er is bijna nooit een

constante wind door de vele eilanden. Twee

jaar geleden gingen we met onze Beneteau

Forban ‘Lotus’ over de Randmeren en dat

werd een vakantie om nooit te vergeten.

Ook al omdat het die zomer (2003) wel

bijzonder mooi weer was. Er ging een

waterwereld voor ons open met zeilen op

het Markermeer, Gooimeer en verder. Eén

van de laatste havens

die we aandeden was

die van Almere. Bij de

WSV vonden we een

prettige ligplaats voor

een overnachting.

Bij onze zeilplannen voor

dit jaar hadden we een

klein probleempje. Geen

oppas voor de poes, dus

verzonnen we een list.

We kenden de haven

van Almere en besloten

daar een plekje te zoeken

voor onze ‘Lotus’ zodat

we om de dag naar huis

(in Hoofddorp) zouden

kunnen rijden en toch

op een strategische

plek zouden liggen van

waaruit we verschillende vaarwateren

konden bereiken.

Op een zaterdag gingen we even kijken

hoe de situatie in Almere was en we zetten

daar ook een auto neer. Op het bord bij het

havenkantoor konden we zien dat er vrij

veel plekken leeg waren, dus vertrokken

we welgemoed zondag 17 juli vanuit

Vinkeveen. Het was erg bewolkt maar

tijdens de tocht over de Vecht trok de lucht

open en het weer werd steeds mooier. We

besloten ‘s nachts nog ‘buiten’ te blijven op

het IJmeer zodat we maandag meteen op

het Markermeer zouden kunnen zeilen.

Na een heerlijke zeildag zochten we ’s

middags de haven van de WVS Almere

Haven op. Daar haalden we het kaartje van

box B5 van het bord, want dat leek ons

wel een aardig plekje. Een prima systeem

voor passanten, vonden we en dat konden

we ook uitleggen aan een andere passant

die wat aarzelend bij het nog gesloten

havenkantoor stond te kijken.

’s Morgens gingen we naar het

havenkantoor om ons verblijf af te rekenen

en er nog een paar dagen bij de boeken.

Maar wat we eigenlijk al vreesden,

gebeurde. Het weer sloeg om. De zon bleef

aanvankelijk nog wel schijnen maar de

wind nam flink toe in kracht. We wilden

ons niet laten kennen en gingen tegen

beter weten in toch het meer op hoewel

onze buurman, de schipper van de Goody

ons waarschuwde voor de golven op

het Gooimeer bij deze windrichting. We

ondervonden aan den lijve wat het betekent

een speelbal van de golven te zijn. De

langstaart buitenboordmotor kwam uit het

water of dook er diep in en een poging om

de genua een stuk uit te trekken om de boot

te stabiliseren liep op niets uit. Na 1,5 km

varen waren we terug in de box.

We bleven natuurlijk hopen op een

weersverbetering en de teleurstelling was

groot toen die in de loop van de week

niet kwam. Het was voor ons een hele

onderneming geweest en dat voor 1 dag

zeilen! We besloten daarom te vragen of we

de box nog wat langer konden gebruiken en

dat was gelukkig mogelijk.

Zaterdag en zondag was het een beetje

zeilbaar, maar na anderhalve week was

onze vakantie om en het weer was niet

geschikt om terug te varen. We hoopten

nog steeds dat er een weersverbetering op

zou treden (het was tenslotte zomer) dus

boekten we opnieuw een weekje bij.

Frits ging tussendoor een keertje terug

naar Almere maar zag tot zijn verbazing

dat de Lotus aan de ketting was gelegd.

Met de mededeling ‘Jullie passen wel erg

goed op mijn bootje”, meldde hij zich bij

de havenmester. Onze reservering bleek al

gearchiveerd te zijn en daardoor onbekend

bij de verantwoordelijke persoon. Geen

man overboord natuurlijk, voor ons alleen

maar een teken dat de boel goed in de gaten

wordt gehouden.

Op maandag en dinsdag was het weer

genoeg opgeknapt waardoor we een tochtje

konden ondernemen naar Spakenburg en

de volgende dag naar het Markermeer.

Het daaropvolgende weekend werkte het

weer alweer niet mee. We gingen ons

ondanks alles steeds meer thuis voelen bij

de WSV waar de voorzieningen natuurlijk

prima zijn. Het is dan ook onbegrijpelijk

dat de gemeente Almere deze jachthaven

wil verplaatsen. (hoewel onbegrijpelijk?

Het draait natuurlijk weer om geld).

Uiteindelijk gingen we maandagmiddag 8

augustus voor de laatste

keer naar Almere met

het plan om dinsdag

de boot terug te varen

naar Vinkeveen.

Nog steeds waren de

weersverwachtingen

niet optimaal, maar

maandagmiddag bleek het

toch aardig genoeg om

met gereefde zeilen een

laatste poging te wagen

om te zeilen. Het werd

een heerlijke tocht met

een flinke wind op het

Gooimeer.

Dinsdagochtend om 08.00

uur namen we met enige

weemoed afscheid van

box 5 en Almere Haven.

Nog een keer zeilen op het Gooimeer (zo

vroeg hebben we nog nooit gezeild), de

zeilen gestreken en onder de Hollandsche

Brug door richting Muiden. Bij één van de

eilanden legden we de mast plat en onze

vakantie in etappes werd afgesloten met

een prachtige vaartocht met heerlijk weer

over de Weesper Trekvaart, de Amstel en de

Waver.

We danken de WSV Almere Haven voor

de gastvrijheid. We hopen dat we nog een

keer terug kunnen komen op dezelfde plek

en dat het onzalige plan van de verhuizing

niet doorgaat (tenzij de vereniging iets

terugkrijgt wat volledig gelijkwaardig is).

Frits en Janny Herfst van de Lotus uit

Hoofddorp/Vinkeveen

OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7 17


FLOTTIELJE ZEILEN IN GRIEKENLAND - MET DE WSV!

De eerste week van mei (zaterdag 29

april t/m zaterdag 6 mei 2006) gaan we

in flottielje zeilen in Griekenland. In

samenwerking met Amorgos Zeilvakanties

organiseert de zeilcommssie deze

tocht. Doel is een mooie en gezellige

week te hebben met WSV-leden en hun

bemanningen en de drempel om eens in

het buitenland te varen flink te verlagen.

Het is dan schoolvakantie, dus het hele

gezin kan mee.

Wat houdt dat in?

Met meerdere schepen vaar je een tocht

onder begeleiding van een moederschip. De

flottieljeleider geeft dagelijks informatie

over het gebied, de tocht, bestemming,

marifoon, havenmanoeuvres, navigatie etc.

Ieder schip vaart zelf de dagtocht, je hoeft

onderweg niet bij elkaar te blijven. Omdat

je zelf verantwoordelijk bent voor je eigen

schip zijn er wel vaardigheidseisen. De

dagtochten varieëren tussen de 15 en 45

mijl. Iedere dag eindigt in een haven of een

baai. Eten doe je in de restaurantjes of aan

boord.

Waar in Griekenland?

Er zijn twee uitvalsbases: Athene en

Lefkas. Waarschijnlijk wordt het Athene.

Wanneer?

Op zaterdag kom je bij de boot aan en de

zaterdag erna vlieg je weer terug. Je vaart

dus van zondagmorgen tot vrijdagmiddag.

Wat voor schip?

Het type schip kies je zelf. Op de Amorgos

site kun je zien wat er zoal te huur is en

welke prijzen daarbij horen. Uiteraard

kies je een type dat past bij de omvang

van de bemanning. De jachten beginnen

bij ca 30 voet en eindigen bij zo’n 50

voet. Een rolgenua is standaard, de meeste

schepen zijn daarnaast uitgerust met een

rolgrootzeil. Spinnakers zie je er eigenlijk

nooit.

Wat zijn de vaardigheidseisen?

De Griekse wateren zijn relatief eenvoudig

te bevaren. Kun je het IJsselmeer aan onder

verschillende omstandigheden, dan zou dit

ook moeten lukken. Je zit wel op zee, maar

door ontbreken van getijden, is er geen

gereken over stroom en dieptes. Je moet

wel een koers kunnen uitzetten. De schepen

zijn bovendien allemaal uitgerust met gps.

In het gebied komen vrijwel geen ondieptes

voor.

In Griekenland hanteren ze bijna overal

de Mediterane ankerwijze. Met de spiegel

18

naar de kade en voor aan een anker (of

een enkele keer met de boeg naar de kade

). Dit ankeren vereist wat vaardigheid in

het motormanoevreren. Als blijkt dat daar

behoefte aan is, dan kunnen we dit ankeren

voor de reis bespreken en oefenen. Kennis

van het BVA is verstandig.

Vaarbewijs nodig?

In Griekenland is geen vaar- of marifoon

bewijs nodig. Iedereen kan er dus een schip

huren.

Wie is de flottieljeleider?

De flottieljeleider zal ondergetekende, Erik

Nagtegaal, zijn. Voor degenen die mij niet

kennen: een WSV-lid net als u en lid van de

jeugd- en zeilcommissie. In vier seizoenen

heb ik als schipper/instructeur/flottilaleider

voor Amorgos in de gebieden gevaren.

Ervaring met de organisatie en de Griekse

gang van zaken is dus aanwezig.

Wat kost dat?

Als indicatie staat hier een grove schatting

van de kosten. Verzekeringen en dergelijke

heb ik er uitgelaten.

Uitgaande van een schip uit de economy

class en normaal passende bemanning

komt de huur neer op ongeveer 200,- per

persoon (afhankelijk van je eigen keuze van

het jacht). Een vliegticket kost (inclusief

luchthaven belasting!) tussen de 300,- en

400,- Dan nog eten en drinken voor bijv.

200,-. Dus alles bij elkaar kom je op

ongeveer 800,- per persoon. Op de site van

Amorgos, www.amorgos.nl, kun je een

beeld krijgen van de kosten, de schepen,

het gebied, de wind, waar we gaan varen et

cetera. Je kunt ook een brochure aanvragen.

Omdat we de tocht in eigen hand houden

hanteren we de zogenaamde bareboat

tarieven. Kosten voor flottieljevaren

vervallen dus.

Wie of wat is Amorgos?

Amorgos is een

Nederlandse reisorganisatie

gespecialiseerd in

zeilvakanties, gedreven door

enthousiaste zeilers.

Is dit iets voor kinderen?

Ja, maar het hangt natuurlijk

ook van uw kind af. Zijn

er heel veel kinderen, dan

moeten de tochten misschien

wat korter. Er kunnen

zwemstops in baaien worden

gedaan, al is het water in

mei nog wat

fris (ca.17

graden).

Spelevaren

met de

rubberbootjes

etc.

Interesse?

Neem vooral even contact op. Dat kan met

mij, en voor de meer zakelijke kant met

Koen, Jasper of Willem van Amorgos.Wij

beantwoorden graag uw vragen. Nieuws

komt verder nog via de verenigingssite en

per post.

Eind december willen we de vluchten en

schepen gaan boeken. De prijzen van de

vluchten zullen rond die tijd bekend zijn

en we kunnen dan nog profiteren van 10%

vroegboekkorting. Van onze kant is het

prettig te weten hoeveel interesse er is.

Vraag een offerte aan, dat geeft een nog

gedetailleerder beeld.

Erik Nagtegaal

036-5310534

06-22918589

e.nagtegaal@stater.nl

Amorgos

033-4699992

info@amorgos.nl

www.amorgos.nl

OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7


Service, Vriendelijk, Vakbekwaam

Dealer van onder andere Asa Boot Electro

Honda generatoren

Digitenne & Canal Digital

Procom Antennes

Een greep uit ons assortiment:

- Marifoon, gps, gsm, schotel- en digitenne-antennes.

- Dekdoorvoeren, kabels, pluggen etc.

- 27Mc, pmr- en lpd-apparatuur.

- Compressor/koelboxen en koelkasten.

- Watervaste luidsprekers voor radio en/of marifoon.

- Acculaders, diodeblokken, generatoren.

- Alle kennis op het gebied van zonne-energie,

- op brandstof en elektrische steps en minibike’s.

U kunt ons vinden in het centrum van Almere Stad. Schoutstraat 28-32

1315 EX Almere

036-5330333

info@televersumalmere.nl

OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7 19


DE NIEUWE JACHTHAVEN - deel V < tekst Ben Geersema >

In de vorige aflevering beloofde ik u meer

te vertellen over de actuele stand van

zaken, dat gaan we vanaf deze aflevering

dus doen.

Het bestemmingsplan revitalisatie

kuststrook Almere Haven is in het voorjaar

door het college van Burgemeester en

Wethouders goedgekeurd.

Daarmee is de nieuwe jachthaven een

grote stap dichterbij gekomen. Natuurlijk

kunnen er nog allerlei vertragingen

ontstaan door bijvoorbeeld bezwaaracties

van omwonenden, maar het ziet er naar

uit dat ergens tussen 2007 en 2010 onze

jachthaven zal verhuizen.

Er zijn overigens nog allerlei redenen

denkbaar waardoor het hele project

nog kan worden afgeblazen, waaronder

bijvoorbeeld de weigering van de

watersportvereniging om mee te werken.

Voorlopig gaan we er maar vanuit

dat de WSV en de gemeente uit de

onderhandelingen zullen komen met een

voor ons goed resultaat.

Het bestemmingsplan is een lijvig

boekwerk waarin in detail de aspecten van

de revitalisatie worden behandeld, een

kopie van een stukje over de jachthaven is

20

hier afgedrukt.

Daar ziet u dat er nog altijd met een soort

vlek wordt gewerkt, een vlek die wij wel

graag willen invullen op de voor ons meest

interessante manier.

De twee andere plaatjes in deze column

-zie ook de volgende pagina- geven een

beeld van de vorderingen (met dank aan

Jerome Adema).

In het bestemmingsplan staan ook zaken

die minder gelukkig gekozen zijn. Zo

is het surfstrand opeens verplaatst naar

het zwemstrand, naast de ingang van

de jachthaven. Voor de zwemmers, de

surfers en de in en uit varende schepen een

gevaarlijke situatie.

De surfvereniging heeft inmiddels bezwaar

aangetekend.

Binnenkort gaan we weer met de

gemeente om de tafel om te praten over

het belangrijkste onderwerp van de

onderhandelingen: het geld!

Basis voor een overeenkomst met de

gemeente is natuurlijk het resultaat van

deze financiële onderhandelingen, ofwel

wát kost het en wié gaat dat betalen.

Voor alle mooie plannen is geld nodig

en het resultaat moet ook nog eens

economisch geëxploiteerd kunnen worden.

De WSV stelt zich nog steeds op het

standpunt dat wij meewerken aan een

verhuizing, mits de kosten daarvan nihil

zijn en de nieuwe haven exploitabel.

De komende maanden zijn dus spannend

en zullen doorslaggevend zijn voor de

welwillende medewerking van onze

vereniging.

Zodra het er naar uitziet dat de financiële

onderhandelingen een bevredigend

resultaat zullen hebben zal de werkgroep

haar plannen verder uitwerken en voor de

leden presentabel maken.

Dan is het moment gekomen dat uw

goedkeuring gevraagd zal worden.

Ondertussen bent u altijd welkom met

vragen en suggesties.

Wordt vervolgd.

Heeft u vragen of opmerkingen, u kunt mij

altijd mailen, graag zelfs.

geersema@euronet.nl

Tot de volgende keer.

Ben Geersema

OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7


OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7 21


WAAR IS DE MARVA - EN ENIGE NAUTISCHE WIJSHEDEN

De vriend die mij zo’n 45 jaar geleden

mijn eerste zeilles gaf, was onlangs met

zijn echtgenote op bezoek. Als presentje

overhandigden zij mij een boek: LEXICON,

van de watersport, visserij, koopvaardij,

marine en bruine vloot. Samengesteld door

Jaap van der Wijk.

Ik kende het boek niet, heb het met zeer

veel belangstelling zitten doorbladeren

en stond versteld welke uitdrukkingen het

boek bevat, waarvan ik geen flauwe notie

had dat zij überhaupt bestonden.

Voor in het boek is een Verklaring der

tekens afgedrukt, b.v. (d) = Duits, (e)

= Engels, (m) = marine, (v) = visserij,

enz. En vooral de uitdrukkingen voorzien

van (m) deden mij soms van verbazing

achterover rollen. Ik citeer:

Achtertrosje steken. Zijn gevoeg doen;

zich ontlasten.(Dus als u voortaan uw

buurman in de haven op weg ziet naar

het toiletgebouw dan gaat’ie even een

achtertrosje steken.jm)

Achteruitbidden (m) Vloeken

Achttienguldensgast. Grote dekzwabber

Admiraalsanker (m) Stokanker.

Afblazen (m) urineren

All ranks (e) (m) Feest voor de hele

bemanning

Apenet (m) Net dat langszij hangt om

drenkelingen aan boord te helpen en

mariniers van en aan boord te laten gaan.

Baal hooi (m) Waardeloze vent.

Bahama-methode Vertuid ankeren.

Bak één (m) De gezamenlijke officieren

van een oorlogsschip. ‘Bak één lijdt echt

geen honger hoor!’

Bargoen. Balk waartegen de sloep in de

davits hangt.Wordt bij de marine ‘sjorbalk’

genoemd.

Bavaria 26. Luxueus afgewerkt zeilschip

met slaapaccommodatie voor vier

personen. L.O.A. 7.75 m.,zeiloppervlak

24.30 m2.

Juist! Dit wist u natuurlijk al, maar

opvallend is dat de auteur vervolgens ook

een hele reeks Bavaria-typen opsomt: -30-

33- 34- Cruising- 34-sport- 35 Holliday- 37

Cruising- 37 Sport- 38- 41- 42- 44- 46-

47…en allemaal ‘mooi gelijnd’, ‘ruim en

luxueus afgewerkt’ enz. enz.

Ook van diverse andere typen schepen

wordt een opsomming gegeven,

Compromis, Dehler, e.d., maar van zeer

vele andere bekende jachten blijkt de

schrijver niet op de hoogte.

Nu vraag ik mij dus af wat deze reclame

in dit Lexicon te maken heeft en

wantrouwend als ik ben…. (jm)

22

Bonaventura. Extra bazaan van een

Venetiaanse kraak en andere Portugese

schepen uit het eind van de vijftiende eeuw.

(En laat ik nu denken dat het een uitgeverij

was. jm)

Breeveertien. Grote zandbank langs

de kust van Noordwijk tot Callantsoog,

waar 14 vadem water op stond. (Van

ondeugende meisjes werd wel eens gezegd:

Zij is de breeveertien op. jm)

Bridgevlag. Groen van kleur.Wordt

gehesen door watersporters in de haven,

die graag een kaartje willen leggen maar

gebrek aan partners hebben.

Broederzak (v) Zak waarin Jan-in-de-zak

gekookt wordt.

Broek van Bertha. (1) Een verplaatsbare

luchtkoker, ter verversing van de lucht

in het benedenschip. (2) Een borrel met

een beetje citroensap, grenadine-groen en

ijsblokjes.

Davy Jones. Boze zeegeest.

Davy Jones’s locker (e) Zeemansgraf.

Dieptebom. (m) (1) Vleeskroket. (2)

Cocktail bestaande uit zoveel mogelijk

soorten drank.

Dodemanssteek. Laatste steek bij het

innaaien van een lijk in een zeildoekse

lijkzak; deze gaat door het neusschot van

de overledene, om ervoor te zorgen dat het

zeil goed aan het lijk bevestigd blijft. (Brh!

jm)

Endemol-vlag. Spottende benaming

voor de geelblauwe vlaggen, die tijdens

de SAIL ’95 voor een bedrag van 350

gulden verkrijgbaar waren bij de firma

Endemol. Zonder die vlag in het want was

er in de sluis van IJmuiden bijvoorbeeld

geen plaats voor traditionele vaartuigen.

(Nou,nou, zo hoor je nog-er-is wat. jm)

Grand Banks. (v) Ondiepe visgronden in

de Atlantische Oceaan, ten zuidoosten van

Newfoundland.De Grand Banks vormen

een van de belangrijkste visgebieden ter

wereld. Het kan er behoorlijk misten.

En nu een paar originele marinetermen.

Schrik niet (jm):

Klootzakkeninkt (m) Correctievloeistof;

Tipp-ex. (maar dat hebben we

tegenwoordig met de pc gelukkig niet meer

nodig. jm)

Kloteman! (m):

KLaarOmTeMANoeuvreren.

Kloten bikken (m) Douchen.

(Hier ga ik maar niet mee verder.Je zou op

den duur niet meer naar het toiletgebouw

durven.jm)

Lekko.(e) (Let go!) Laat vieren (die lijn),

laat vallen (dat anker).

Lood. Ook: dieplood. Een lijn, doorgaans

25 à 30 vadem lang, voorzien van

doorgestoken merkleertjes en met aan het

eind een loden gewicht. Het lood dient

om met de hand de diepte te peilen.Thans

grotendeels vervangen door het echolood.

Lubber. (e) (1) Onbevaren matroos. (2)

Landrot.

Mokken. (v) In stukjes snijden van vis.

Nehallenia. Griekse godin van de

vruchtbaarheid en de scheepvaart,

beschermvrouwe van de zeelieden. Wordt

vaak afgebeeld met een roeiriem. (Leuke

naam voor uw (nieuwe) bootje? jm)

Neut. Gleuf in de buitenkant van de

wangen van een blok, waarin de strop

wordt gelegd.

Paplap. (m) Bijnaam voor een

ziekenverpleger.

Peek. Strandwacht; meestal een oude

visser.(Baywatch in Katwijk anno 1880?)

Sassenier. Ook: sasser. Sluiswachter.

Schooier. Houten kraag om de

bezaansmast, waarop de klauw van de

bezaansboom rust.

Sjouwerman. Knoop, waarbij de strengen

losgedraaid en door elkaars bochten terug

in het touw worden gesplitst, die voorkomt

dat het touw door een oog schiet.

Stip. (m) Adjudant-onderofficier.

Stijverijstkoker. (m) Scheldnaam voor

kok.

Vadem. Ook: vaam. Dieptemaat, ongeveer

de afstand tussen twee uitgespreide handen

van een wel zeer uit de kluiten gewassen

zeeman. Op zeekaarten nog gebruikt. 6

voet of 1.8288 meter.

Ja, redactie van Sluiskade, ik houd er nu

echt mee op, want het boek staat vol met

dergelijke wijsheden. Maar…waar is de

Marva? Waar blijft de (ze)emancipatie op

het water?

Tsjechisch spreekwoord:

Prijs water, maar drink wijn.

Jan Mens

OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7


Voor al uw onderhoud Shipshape Jachtservice

IJmeerdijk 12 • 1361 AA Almere • tel: 036 536 78 74 • fax: 036 536 68 57 • info@shipshape.nl • www.shipshape.nl















ZEILMAKERIJ HOUTKOOP

WWW.HOUTKOOP.NL

KELVINSTRAAT 18

Maar ook:

Dealer van:

rolfok systemen

3846 BV HARDERWIJK

Wij maken oa:

Betaalbare

Jachtzeilen !

bootkappen

sprayhoods

winterkleden

enz.

tel: 0341-427216 fax: 0341-434477

e-mail: zeilmakerij@houtkoop.nl

OKTOBER 2005 SLUISKADE 11 NR 7 23


Dierenspeciaalzaak

Uw dierenadviseur en specialist in Almere!

Dealer van ondermeer:

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!