Maart 2007 - Veluws Schaakgenootschap VSG

Voorwoord
Dit nummer kent weer vele pennevruchten van u bekende schrijvers maar ook van een
onbekende schrijfster. Vooral dat artikel raad ik u aan goed te lezen.
Het zou aardig zijn als u eens uw reaktie gaf over het blad, maar dat kan natuurlijk ook op de
jaarvergadering. De penningmeester vindt dat het niet te vaak moet verschijnen, schrijver
dezes denkt dat het misschien nog vaker kan. De penningmeester bewaakt onze schatkist
zoals u weet en wellicht heeft hij gelijk. Het moet allemaal betaald worden.
Daar staat tegenover dat dit blad ook elektronisch kan verschijnen, dat kost niks. Maar ja, niet
alle leden beschikken over internet en bovendien, het heeft wel iets, om nog steeds het
knisperende papier te voelen. Het naspelen van de partijen met de computer ernaast, eerlijk
gezegd is dat ook niet iets wat ik begeer. Zo zullen wij doorgaan met het wegen der
argumenten en ons beperkt weten door de pecunia.
Over pecunia gesproken, de penningmeester verzoekt diegenen die nog verzuimden te
betalen, dit toch vooral per omgaande te doen. Het is natuurlijk niet leuk om je enerzijds
vrijwillig in te spannen voor de leden en anderzijds tot je verbazing te moeten merken, dat je
je nog extra in moet spannen om de contributie binnen te halen, omdat sommige leden wel erg
vergeetachtig zijn. Het klinkt wat tegenstrijdig. Het zou toch aardig zijn, als de
penningmeester daar niet achteraan hoefde.
Genoeg hierover. We hebben reden tot vreugde, want het Rapid toernooi was weer goed
bezocht. Er zijn hier en daar altijd geluiden te horen dat het toernooi eigenlijk iets anders
ingekleed moet worden en daarom hebben we maar weer een enquête gehouden. De evaluatie
daarvan zal nog plaatsvinden en het resultaat wordt te gelegener tijd geopenbaard. Het
jaarlijkse toernooi van de basisscholen overtrof zelfs alle verwachtingen met 112 deelnemers.
Kennelijk leeft het schaken nog steeds bij de jeugd en het is aan ons dit verder te cultiveren.
Wij moeten ons niet laten ontmoedigen door het feit dat jonge, talentvolle schakers na enige
tijd te weinig door onze club geboden kan worden. Een feit is toch dat de hele
schaakgemeenschap ervan profiteert, waardoor het rendement uiteindelijk toch weer in
enigerlei vorm terug komt.
Het is erg leuk om te zien op zo’n scholentoernooi dat een zaal vol met 112 kinderen, die voor
het overgrote deel luidruchtig binnenkomen, plotseling doodstil zijn en serieus bezig met een
partij. Het is leuk om te zien hoe de kinderen de hele middag om de prijzentafel zwermen en
met het water in de mond de bekers betasten.
Hopelijk krijgen we elk jaar een paar kinderen die zich voor het schaken interesseren. De
concurrentie van allerlei bezigheden is groot: sport, computergames, internet, televisie en het
is daarom niet verwonderlijk dat de opbrengst uit deze “visvijver” wat kleiner is dan vroeger.
Er wordt daarin tenslotte heel veel gehengeld.
Bij een nabeschouwing concludeer je verder nog, dat er gelukkig weer voldoende leden
aanwezig waren op een woensdagmiddag, om het toernooi te laten slagen. Waarvoor de dank
van het bestuur. Al was het van tevoren wel een zenuwengedoe. Kennelijk is er onvoldoende
aandacht geschonken aan het bekendmaken van de datum onder de leden. Het was eigenlijk
tot op het laatst spannend om te zien of er wel leden kwamen opdagen, maar gelukkig was de
angst voor niets. Voor het volgend jaar gaan we eerst maar eens kijken of er leden zijn die
zich committeren om erbij aanwezig te zijn, want met een man of drie is het toernooi echt niet
te runnen.
Nog even terugkomend op het internetgebruik van de leden. Zoals u wellicht bekend is,
hebben wij een nieuwe gastheer (host) gevonden voor onze website. In het verleden werd de

website ondergebracht bij een bedrijf waaraan (ons oud-lid) Jo Wolters geliëerd was. Rond
oud en nieuw werd die site uit de lucht gehaald en daar Jo geen bemoeienis meer met dat
bedrijf had, heeft hij ons op het spoor gezet van een andere host. We hebben links en rechts
geïnformeerd en het bleek een niet al te dure oplossing te zijn. Wido is vervolgens
voortvarend opgetreden en het resultaat is een nieuwe plaats van de site, en gelijk ook maar
een nieuwe “eigen” domainnaam: http://www.vsgermelo.nl
Het mag daarbij gelijk wel even gezegd worden: Jo Wolters bedankt voor alles. Een delegatie
van het bestuur zal hem binnenkort bezoeken. En natuurlijk Wido bedankt. Hij zorgt al enige
jaren consentieus voor de website, en dat is voor de leden toch wel erg prettig.
Internet is natuurlijk sowieso uitgegroeid tot een onmisbaar medium voor deze maatschappij
in het algemeen, maar natuurlijk ook voor ons schakers.
We kunnen er niet alleen allerlei informatie vinden, maar tevens zelfs op schaken.
En niet te vergeten: het is één grote boekwinkel. Kon je vroeger bij de plaatselijke
boekhandelaar een stuk of vier, vijf schaakboeken bewonderen, op Internet is het aanbod
eindeloos. Aan te raden sites zijn o.a.: www.amazon.com en www.newinchess.com, maar er
zijn nog vele, vele andere.
Van Rob Hollmann kreeg ik een site door met “THE 110 MOST FANTASTIC MOVES
EVER PLAYED” Ik verwijs u graag door naar Internet (via Google vind je alles).
Leuk is echter dat ik zaterdag in de krant (inderdaad: niet op Internet) een partij vond
(Shaked-Spassky, Cannes 1998) waarin werd verwezen naar de partij Averbakh-Spassky,
Leningrad 1956. Deze partij staat op de eerste plaats in de genoemde top 110.
U vindt hem elders in het blad samen met de vindplaats op Internet.
Verder nog een stuk van Cor Petersen die zijn relaas op zeer poëtische wijze besluit.
Het volgende nummer verschijnt begin mei 2007.
Wim Jongejan.
Opgeruimd het nieuwe jaar in
Aan het einde van het kalenderjaar heb ik de gewoonte om het bijna voorbije jaar na te gaan.
Een bijpassend ritueel is het opruimen van mijn spulletjes. Steeds vaker merk ik dat ik jaar in
jaar uit dezelfde spullen in mijn handen houd; opruimen is verworden tot op een andere
plaats leggen. Zo ook dit keer. Eind december 2006, mijn vrouw is naar haar werk en ik zit,
een oliebol etend en een kopje koffie drinkend, in mijn schaakkast notatieboekjes te verleggen.
Wat een grote stapel is het in de loop der jaren geworden. Plotseling valt mijn oog op een
aantal boekjes die niet van mij zijn. Och ja, boekjes van Albert Visscher die ik ooit kreeg na
zijn overlijden. Ik blader door een paar inmiddels beduimelde partijen en kom stomtoevallig
een partij tegen die Albert en ik speelden op 30 september 1997. Nieuwsgierig start ik Fritz en
speel de partij na. Hier en daar is het handschrift moeilijk te ontcijferen, maar reduceren en
deduceren leiden tot de volgende partij.
S. Westra A. Visscher

Het is weer een Franse opening geworden.
Veel van onze partijen kenden dit begin.
Zwart geeft met c4 te kennen dat hij lang
wil rokeren. Door het centrum vast te
leggen ontstaat een stelling die voor zijn
koning op c8 veilig is en waardoor de
torens op de witte koningsstelling kunnen
worden gericht. Een paar pionnen naar
voren laten gaan en de mataanval speelt
vaak vanzelf. Dit keer gaat het echter
anders.
De voorziene lange rokade, gevolgd door
de pionnenstorm via f, g en h. Alert
reageer ik met een opstoot van de pionnen
op de damevleugel.
Na deze zet staat zwart klaar voor g5, de
witte stukken zijn dan helemaal naar achter
gedrongen en zwart krijgt gelegenheid de
witte koningsstelling open te scheuren met
zijn pionnen. Tijd voor wit om actie te
ondernemen op de andere kant van het
bord.
De stelling is één en al agressie. Met Pb3
lijkt zwart de troeven weer in handen te
krijgen, maar er blijken onvermoede
krachten in het witte spel te schuilen.
Moet je in zo’n stelling verdedigen of
aanvallen? Ik koos voor het laatste (dat is
wat ik ook het liefst doe). Na de volgende
zet is de partij in wezen al uit.

en zwart gaf de partij op.
De voordeur gaat open. “Hallo” hoor ik
mijn vrouw roepen. “Heb je lekker
opgeruimd?” Ze blijft gelukkig beneden en
ziet daardoor niet in welke troep ik dit
artikel zit te schrijven. Alle notatieboekjes
om me heen vertellen hun eigen verhaal.
Eén van die verhalen heb ik met u gedeeld.
Wellicht ontstaat een volgende keer een
spontane ontmoeting met Rie Timmer, met
haar heb ik ook hele mooie partijen
gespeeld. Ik herinner me die partij waarin
zij de Hollandse opening speelde. Maar
daarover vertel ik u later nog wel een keer.
Ik wist niet dat ik zo goed heb kunnen
schaken, deze partij was mij helemaal
ontglipt. Door het naspelen klaarde mijn
humeur zienderogen op. Alle
verliespartijen van de afgelopen maanden
voor de interne en externe competitie
verbleekten bij het zien van zoveel moois.
Opgeruimd ben ik het nieuwe jaar
ingegaan.
Sape Westra.
Moet dat nou?!
Een tweemaandelijkse column
Elk zich zelf respecterend tijdschrift huurt iemand in voor het schrijven van “de column”. De
huidige redactie van het VSG bulletin heeft mij benaderd om deze ondankbare taak voor mijn
rekening te nemen. “Moet dat nou” denkt u wellicht en mijn antwoord is dat u uw klacht over
het ontstaan van deze column, of over de column zelf, kwijt kunt bij de redactie. Ik ben per
slot van rekening niet verantwoordelijk voor uw klacht.
Even een paar opmerkingen vooraf:
1. Ik stel me niet voor.
2. Ik ben niet uw voorzitter, noch uw secretaris of enig ander bestuurslid.
3. Het zou kunnen dat ik helemaal geen lid van uw schaakvereniging ben.
4. Natuurlijk stel ik mijzelf op de hoogte van het wel en wee van uw VSG.
5. Voor mijn tweemaandelijkse (als uw clubblad in ieder geval zo vaak en zo geregeld
verschijnt) vraag ik geen vergoeding in wat voor opzicht dan ook.
6. Scherpe kantjes sieren een column.
Zo, nu kunnen we verder.
Wat een enorme onzin is het schaakspel toch. Volwassen mensen, meestal mannen, proberen
elkaar de loef af te steken op 64 kleine blokjes en noemen het een denksport. Als je maar met
gelijkgezinden bij elkaar bent kun je veel plezier hebben blijkbaar. “Gezellig naar de
schaakclub”, zegt mijn man en ik denk dan “Vier uren achter elkaar denken, een fout maken
en een partij verknallen, de halve nacht niet slapen, stil zitten en een kopje koffie drinken als
troost, is dat nou gezellig?”

Voor mij is het wel gezellig dat hij eens een avondje weg is. Ik heb het rijk alleen en kan doen
wat ik wil; televisie kijken, met vriendinnen bellen, gezellig bij de buren langs voor een
glaasje fris en ga zo maar door. Stel je voor dat hij avond aan avond thuis zou zitten, moet er
niet aan denken. Natuurlijk komt dan het schaakbord uit de kast en moet er zo nodig ook aan
de eettafel worden nagedacht.
U had hem eens moeten zien toen één van zijn buurmannen met een collega een partij speelde
waarbij ze elke dag maar één zet deden. De buurman kwam aan het einde van de middag op
een sukkeldrafje en schuddebuikend het tuinpad ophollen, onderweg schreeuwend dat hij nu
toch zo een mooie zet had gedaan. Of mijn man hem kon helpen met nadenken over het
vervolg. Ik vind mannen best leuk, maar schakend bij mij aan tafel wordt het een stuk minder.
Ik wil niet grof worden, beschaving is één van mij sterke kanten zegt mijn man altijd, maar
twee volwassen mannen die met een spelletje zover kunnen gaan dat ze uren bezig zijn terwijl
de tuin nog moet worden gedaan, de vuilnisbak nog buiten moet worden gezet, of de
boodschappen nog moeten worden gehaald, dat gaat mij echt te ver.
Wat vindt úw vrouw er eigenlijk van dat u schaakt? Wanneer wordt zij weer de dame van uw
liefdesspel? Zit ze smachtend te wachten op aandacht op de bank, terwijl u dat niet ziet omdat
uw innerlijke blik voortdurend gericht is op de dame aan de andere kant van het bord? Heeft u
laatstelijk nog een bloemetje voor haar meegenomen, ik hoorde dat er ook een bloemist lid is
van uw schaakclub, wellicht kan hij wat voor u betekenen?
“Ik moet meer met mijn stukken spelen” zegt hij wel eens en ik denk dan “Welke stukken? Ik
ben toch jouw grootste stuk?” Nee, klagen wil ik niet, maar geloof me, het valt niet mee om
de vrouw te zijn van een schaker die ik moet delen met 32 stukken (als jullie de pionnen in
ieder geval ook als stuk meetellen). Tot de volgende keer.
De dame

DE KRUISPENNING.
Op vrijdag 16 februari speelde ik in de
externe wedstrijd ZSG II-VSG I met wit
tegen F. Bijleveld. Na de 14 e zet van zwart
was de volgende stelling ontstaan.:
Ik dacht nu een pion te winnen en speelde
cxd5, maar mijn tegenstander had verder
gekeken en speelde Lxd5, ik Lxa6 en ik
werd nu volledig verrast door Lxg2,
waardoor mijn gedachte pionwinst niet
doorging en ik een mindere stelling
overhield. Het vervolg was 17. Lb5 Lc6,
waarop ik helaas Lxc6 speelde. Waarom
speelde ik niet De4. Als zwart dan Tg8 had
gespeeld, zou ik Kh1 moeten doen en
ontstaat de volgende prachtige stelling,
een schitterend voorbeeld van de
kruispenning.
Zwart kan niets anders doen dan de loper
op c6 extra dekken. Ook al was de zet
minder goed geweest, dan zou je hem toch
moeten doen om zo'n stelling op het bord
te krijgen. In bijna 40 jaar schaak ben ik
nog nooit een kruispenning in één van mijn
partijen tegengekomen.
Na afloop van de partij voelde ik mij als
een woestijnreiziger die na dagenlang
lopen ineens een schitterende roos ziet
staan en die met zijn hakken volledig
vertrapt. Jammer, jammer, jammer…
Cor Petersen.
De zevende rij
Een beetje theorie
Vrijwel elke schaker heeft wel eens gehoord van “de zevende rij”. Het is een
welhaast magisch begrip, klinkt als een spannend avonturenboek (De schaker en
de zevende rij) maar helaas. Theorie is saai, vinden veel mensen, en daarom
blijft het bij “ik heb er wel eens van gehoord, maar wat het echt is en hoe ik het
kan gebruiken in een echte partij, ik zou het niet weten”. Welnu, hier is uw kans
om meer te weten te komen over dit boeiende onderdeel. Duik er eens in en ik

verzeker u dat u, op welk niveau u ook schaakt, in 30% van uw partijen dit
thema zult tegen komen. Veel plezier!
Het schaakbord is opgebouwd uit lijnen (verticaal) en rijen (horizontaal). De
rijen worden aangeduid met een cijfer (1 t/m 8), de lijnen zijn herkenbaar aan de
letters a t/m h. De zevende rij is dus de rij waarop in de beginstelling de zwarte
pionnen staan opgesteld. De logische denker stelt zich nu de vraag waarom zo
vaak wordt gesproken over de zevende rij en niet over de tweede rij; de witte
pionnen staan immers aan het begin van de partij ook naast elkaar. Inderdaad
logische denker, de tweede rij is voor zwart wat de zevende rij voor wit is; een
rij om zuinig op te zijn, een rij om in te nemen zodra dat mogelijk is, een rij
waarop je een partij kunt beslissen, maar daarover straks meer.
De zevende rij bezetten is meestal een goed plan, maar welk stuk moet die rij
onder controle nemen? Willen we een (deel van een) rij kúnnen bezetten, dan
moet het in ieder geval gebeuren met een stuk dat horizontaal beweegt. U hebt
de keus tussen koning, dame of toren. Welk stuk kiest u? Als u toren heeft
gezegd bent u voorlopig winnaar. Met uw witte koning naar de zevende rij is
immers in de meeste gevallen te gevaarlijk, terwijl de dame vaak een te duur
stuk is om een rij te bezetten. Blijft dus de toren over.
Als de zevende rij met één toren bezetten goed is, dan moet de zevende rij met
twee torens bezetten helemaal goed zijn. Inderdaad, in de meeste situaties is dit
winnend. De reden is meerduidig: de vijandelijke koning wordt van zijn troepen
gescheiden, de pionnen die op de zevende rij staan worden aangevallen,
matbeelden komen binnen uw bereik, sterke aanvalszetten worden mogelijk, en
ga zo maar door.
In de praktijk is “het bezetten van de zevende rij” niet iets wat je zomaar even
doet. Voorbereiding is het halve werk; soms moet en verdediger worden geruild,
dan weer een tegenaanval gepareerd of een diepe berekening worden uitgevoerd
om te weten te komen of een offer echt gerechtvaardigd is. Laten we maar eens
een paar stellingen doornemen.
We beginnen met het uitleggen van het begrip “de zevende rij”. Wanneer dit
duidelijk voor u is gaan we naar een aantal voorbeelden van toepassingen van
het begrip. Tot besluit krijgt u een aantal partijfragmenten voorgeschoteld; aan u
de taak deze fragmenten tot een goed einde te brengen. Bent u er klaar voor?

De zevende rij in optima forma: de zwarte toren is nog niet in het spel, de zwarte
koning staat op de achtste rij en wordt door de toren op d7 van de rest van het
bord afgesneden. Om pionverlies te voorkomen moet zwart Tc8 spelen. Als
zwart pion h7 wil behouden moet de koning op g8 blijven staan. Er is in deze
stelling sprake van een duidelijk positioneel voordeel voor wit.
Om het voordeel uit te buiten moet de witte koning worden gecentraliseerd.
Daarna probeert wit een vrijpion te maken en de klus is geklaard. Onervaren
spelers komen nog wel eens in de verleiding te snel een pion te willen winnen of
de toren van de zevende rij af te spelen. Daarmee wordt het voordeel teniet
gedaan. Probeert u deze stelling eens met een medeschaker uit te spelen.
In de tweede stelling verdedigt zwart met zijn paard de zevende rij. Na Lxf6 is
deze verdediging opgeruimd en kan wit Td7 laten volgen.Ook nu blijkt het
positionele voordeel van wit toereikend te zijn voor de winst. Het plan is gelijk
dat bij stelling 1.

In stelling 3 staan de zwarte stukken op verkeerde velden. Tc7 dwingt zwart tot
Tb8, Lg2 wint daarna een pion.
Met de toren op e7 i.p.v. e8 had zwart nog de gelegenheid het witte Tc7 te
voorkomen. Als de zwarte koning op f8 zou hebben gestaan was na Tc7 de zet
Te7 mogelijk geweest. Hieruit blijkt dat de bezetting van de zevende rij niet kan
worden uitgesteld! Doet wit bijvoorbeeld eerst Lb5, dan verspeelt hij na Te7
immers een groot deel van zijn voordeel.
Twee torens op de zevende rij geven de mogelijkheid tot een mataanval. In
stelling 4 zien we dat de witte dame wordt aangevallen.
De juiste reactie is gebruik te maken van de twee torens door Txa7! Wit dreigt
nu Ta8 mat. Het enige niet direct verliezende antwoord is Kg8 (op Dxh7 volgt
immers Dxf6+). Wit vervolgt met Th-g7+. Zwart heeft nu twee mogelijkheden:
1. Na Kh8 vervolgt wit met Tg-f7! Op Txd4 volgt Ta8 mat.
2. Na Kf8 vervolgt wit ook met Tg-f7+ om na Txf7 mat te zetten met Dh8.
Ook in deze stelling moet wit direct handelen. Op bijvoorbeeld Db4+ (i.p.v.
Txa7) zet zwart Tc5 en dreigt op f2 te slaan. Om dit te voorkomen speelt wit

ijvoorbeeld De1. Het zwarte Te1 leidt vervolgens tot remise door eeuwig
schaak. Hetzelfde effect heeft f2-f4 (i.p.v. De1) na Dd3.
De vijfde stelling is uit de partij Capablanca – Tartakower. De witte toren staat
ideaal, maar het lijkt alsof zwart compensatie heeft. Dit blijkt slechts schone
schijn te zijn. Probeert u eerst zelf eens uit te vinden wat de goede voortzetting
voor wit is. Als tipje van de sluier vertel ik erbij dat wit een sterke vrijpion heeft
op g5.
De partij verliep als volgt:
1. Kf3-g3! Tc6xc3+
2. Kg3-h4 Tc3-f3 (op Tc1 vervolgt wit met Kh5)
3. g5-g6 Tf3xf4+
4. Kh4-g5 Tf4-e4 (Txd4 wordt afgestraft door 5. Kf6. Na Ke8 [na Kg8
is het mat in twee] 6. Txc7, Txa4 7. g7, Tg4 8. Txa7!
5. Kg5-f6! (niet Kxf5, de zwarte pion is immers een prima verdediger
voor de witte koning!)
… Kf8-g8
6. Th7-g7+ Kg8-h8
7. Tg7xc7 Te4-e8
8. Kf6xf5 (nu wel want de verdediging is niet meer nodig; wit moet nu
met zijn d-pion winnen)
… Te8-e4
9. Kf5-f6 Te4-f4+
10. Kf6-e5 Tf4-g4
11. g6-g7+ Kh8-g8 (na torenruil op g7 volgt Kxd5 en de witte pion op d4
is niet meer te stoppen)
12. Tc7xa7 Tg4-g1 (Tg5+ faalt op Kf6)
13. Ke5xd5 en wit won de partij.
Mooi om te zien hoe wit gebruik maakt van zij toren op h7.
De zesde stelling komt uit de partij Botwinnik – Smyslov.

Met zwart aan zet moet u kunnen winnen. Denk aan het principe van de zevende
of, zoals in deze stelling, de tweede rij. Smyslov was niet geheel bij de les en
speelde Td-e8. Hij had direct kunnen winnen door:
1. … Td8-d2! Zwart dreigt mat in een paar zetten. De reden dat
Smyslov deze zet niet deed ligt waarschijnlijk aan de witte reactie
2. Lh3-e6+ en aan het feit dat hij de zwarte riposte
… Tf8-f7! niet heeft gezien. Wit kan het mat niet meer
voorkomen.
Het artikel sluiten we af met een fragment uit een partij tussen Lasker en
Eliskases. De 68 jarige Lasker staat op het moment dat we de partij oppakken
een pion achter.
1. Td1-c1 Kg8-h8? a5 had zwart remise opgeleverd
2. Tc1-c7 Ta8-g8
3. Tc7xa7 h7-h6
4. h2-h4 b5-b4
5. Ta7-b7 b4-b3

6. Kg1-h2 Tb2-d2! Zwart laat de moed niet zakken; zijn plan om pion
d5 te laten oprukken komt echter te laat
7. Tb7xb3 Tg8-e8
8. Tb3-b7! Niet Txd5 wegens Te2! De zevende (of tweede) rij is in dit
eindspel erg belangrijk.
… Td2xd3
9. Td7xg7 Te8-d8
10. Tg7-h7+ Kh8-g8
11. Th7xh6 Td3-e3
12. Th6-h7! d5-d4
13. Th7-d7 Te3-38
14. h4-h5 Ook torenruil was voldoende voor de winst.
… d4-d3
15. h5-h6 Td8xd7
16. Tb7xd7 Te8-e6
17. Td7xd3 Zwart gaf op.
Een dubbeltje op zijn kant
VSG ontsnapt aan nederlaag tegen WDC
Hekkensluiter Winnen Door Combineren kwam 16 januari naar Ermelo om de 4 e ronde in de
eerste klasse OSBO te schaken. Hekkensluiter klinkt erg ver weg, toch was vóór deze match
de afstand tussen VSG en WDC maar 2 punten. Een schaakavond die bol stond van spanning
en ongedachte wendingen, opluchting en teleurstelling. Lees het ooggetuigenverslag.
Een rondje langs de borden leverde na
ruim één uur spelen het volgende beeld op:
Bord 1; Jan Lambrechts heeft 13 zetten
gedaan in zijn Siciliaanse draak (zijn
tegenspeler ook), in tijd staan beide
kemphanen gelijk, de WDC-speler heeft
lopers op d4 en b3 en een pion op f5 prikt
in de zwarte stelling.
Bord 2; Rob Boterenbrood weigert het
Scandinavisch gambiet, op de derde zet
zijn de dames geruild en er zijn 9 zetten
gedaan.
Bord 3; Ernst Keijer moet het Schots
gambiet bestrijden, op de 15 e zet zijn de
dames geruild en de partij is 17 zetten ver.
Bord 4; Theo Janssen heeft het Italiaans
vierpaardenspel op het bord.
Bord 5; Gerard de Hoop speelt de Pirc, er
is tegengesteld gerokeerd, 14 zetten zijn
gedaan en wit staat nu al een half uur in
tijd voor. Een moeilijk begin voor zwart
dus.
Bord 6; Sape Westra bevecht de versnelde
Siciliaanse draak, zwart heeft op zet 7 al d5
gespeeld, er is een open stelling op het
bord met een witte pluspion en de dames
zijn ook hier al geruild.
Bord 7; Cor Petersen heeft zijn vertrouwde
Nimzo-Indisch weer eens uit de kast
gehaald.
Bord 8; Michael van Heuzen heeft een
onregelmatige geweigerde Siciliaanse
opening tegenover zich gekregen, hij heeft
een kwaliteit gewonnen tegen 3 pionnen.
Het volgende uur verloopt vrij geruisloos.
Alleen aan bord 3 wordt remise
overeengekomen, op de overige borden
wordt pittig geschaakt. Na 3 uren spelen
lijkt Cor Petersen het erg zwaar te krijgen.
Zij tegenstander is ene pionnenstorm

egonnen en de vraag is of zwart het tij
kan keren. Blijkbaar wel, want na een grote
afruil wordt 4 zetten na het remiseaanbod
remise geaccepteerd. Op veel van de de
andere borden is vuur ontstaan.
Bord 1; wit zet zijn aanval door en forceert
een eindspel met 2 pionnen meer. Wanneer
Jan dan ook nog een fout maakt en de toren
weggeeft is de strijd voorbij.
Bord 2; inmiddels zijn 21 zetten gespeeld.
Een lastig eindspel resteert waarin wit 2
paarden en 7 pionnen bezit en zwart 1
paard, 1 loper en 7 pionnen. Beide spelers
zetten behoedzaam voort en komen remise
overeen.
Bord 4; Theo heeft in het middenspel een
pion gewonnen (of heeft zwart er een
weggegeven). Theo probeert met zijn dame
de zwarte stelling binnen te dringen, lijkt
kansen te krijgen, maar komt bedrogen uit.
Met een torenoffer blaast zwart de witte
koningsstelling op, waarna hij mat geeft
met dame en toren. Een precaire situatie:
met nog 3 partijen te gaan 2 punten achter.
Gerard staat slecht, na 18 zetten heeft hij al
een uur minder bedenktijd over. Sape heeft
de pluspion weten te behouden en wringt
zich uit de zwarte omhelzing. Michael staat
voor in bedenktijd en lijkt ook een stelling
te hebben met meet praktische
mogelijkheden dan zwart.
Gerards tegenstander denkt lang na over
zijn plan, offert een stuk en denkt weer
lang na. Blijkbaar ziet hij niet goed hoe hij
verder moet gaan. Gerard, leep als hij is,
biedt remise aan. Natuurlijk wordt dit
aanbod niet geaccepteerd, in tijd en aanval
staat wit nog steeds voordelig. Gerard
probeert in ieder geval stand te houden en
een opzichtige matdreiging in de stelling te
houden, wit maakt een erg twijfelende
indruk.
Sape speelt het eindspel sterk. Wit heeft
het torenpaar, 1 loper, 1 paard en 5
pionnen, zwart twee torens, het loperpaar
en 4 pionnen. Wit brengt dreigingen in de
stelling, het wordt allemaal erg
gecompliceerd en het is hem eigenlijk niet
kwalijk te nemen (al zal de WDC-er er zelf
anders over denken) dat zwart een foutief
offer plaatst. Met een venijnige tussenzet
komt Sape in het voordeel en wanneer
zwart in het vervolg ook nog foutief
doorgaat is het punt binnen.
Michael heeft in de afgelopen 15 minuten
een paar keer zijn hoofd geschud; “er zijn
mogelijkheden, maar hoe verzilver je die”,
lijkt hij te denken. Soms word je daarbij
geholpen. Zo ook dit maal; zwart wikkelt
foutief af en verspeelt een stuk tegen een
pion. Wanneer hij ook nog een toren
verliest wordt het helemaal hachelijk. Na
nog even doorgespeeld te hebben staakt hij
de ongelijke strijd. De stand is weer bijna
gelijk, een halfje nog achter.
Gerard doorstaat de besluiteloze aanval
van zijn tegenstander onverstoorbaar en
gaat met steeds meer flair aan het bord
zitten. Zijn tegenstander maakt een steeds
ongelukkiger indruk; gewonnen in tijd,
gewonnen in stelling en dan toch nog gaan
verliezen? Het bekende zwaard van
Damocles slingert vervaarlijk boven zijn
hoofd. De tijdachterstand wordt steeds
kleiner; van 60 minuten is het 30
geworden, van 30 minuten is het 15
geworden en aan het einde van de avond is
de achterstand nog maar een paar honderd
seconden. Een grote groep
belangstellenden houdt, angstvallig of
hoopvol, de tijd en de stand in de gaten.
Gerard heeft nog 3 minuten op de klok, wit
een paar minuten meer, maar oei wat loopt
de tijd snel weg wanneer je geen plan kunt
bedenken. Het onvermijdelijke vindt dan
ook plaats. Met een hels kabaal klapt het
zwaard tegen de tafel en het punt valt VSG
ten deel! Niet verwacht maar toch
gekregen. Eén van de gasten uit Duiven
spreekt de onvergetelijke woorden: “Als je
geen geluk hebt, zit ook alles tegen”,
waarna hij verder gaat met “Van deze
wedstrijd maken we geen verslag voor ons
clubblad”. Uw verslaggever heeft het wel
gedaan.

2e team behaalt ruime zege in Kampen.
Maandag, 15 januari toog het 2e team van VSG welgemoed naar het verre Kampen. We waren
compleet, ook Cees Doets had zich gelukkig kunnen vrijmaken. Na anderhalf uur spelen zag het
er goed uit. Zowel Uri Vecht als Anton Reijngoudt waren goed uit de opening gekomen. De
resterende borden waren ongeveer in evenwicht, hoewel teamleider Jongejan en Rob Hollmann
lastige stellingen hadden. Rob kon niet rocheren en moest zich verdedigen.
Een half uur later waren vier partijen beslist. Cees Doets won met een fraaie paardenzet ( van
verdedigende en aanvallende aard ), Hollmann deelde het punt en Uri won. Anton Reijngoudt
deed wat minder gelukkige zetten, maar bood slim in mindere stand remise aan, wat geaccepteerd
werd. Stand dus 3-1 voor VSG.
Inmiddels had onze teamleider Wim een gemeen valletje bedacht en ja de Kampenaar trapte erin.
Een 4-1 voorsprong dus, een ongekende luxe.
Gert Wim Korterink tenslotte speelde solide op het eerste bord en bereikte even later remise.
Eindstand 4 1/2 - 1 1/2 voor VSG2; het team heeft nog ( geringe) promotie-kansen.
Rob Hollmann.
Pikant detail: De winnaars reden terug in de ene auto, de remiserenden in de andere. Verschil moet er zijn
nietwaar? (Redactie).
Gouden Gambieten
Het Falkbeer Tegengambiet
Toen de wereld nog romantisch was, duels werden uitgevochten om de liefde van een vrouw,
hartstochtelijke drama’s zich afspeelden op het scherpst van de snede, in die tijd waren
gambieten in het schaakspel meer regel dan uitzondering. Schaaktheorie was nog niet
doorgedrongen tot het merendeel van de schakers, schaakliteratuur, zo die er al was, leidde niet
tot ellenlange varianten die thuis waren voorbereid. Steinitz gooide min of meer roet in het
romantische eten door zijn 7 theoretische principes op papier te zetten. Het ging toen plotseling
over het ontwikkelen der stukken, sterke velden en zwakke velden, voordelige eindspelen, in
plaats van offercombinaties en gambieten. Toch speelden, en spelen, mensen nog steeds
varianten met een romantische achtergrond. Eén van deze varianten is het bekende Falkbeer
tegengambiet. Een gambiet is een opening waarbij één van de spelers een pion offert teneinde
een voorsprong in ontwikkeling te verkrijgen. In de loop der jaren ontwikkelde men het inzicht
dat het niet aannemen van de gambietpion beter is dan het wel aannemen. Daarnaast beweerden
sommige schakers dat het niet aannemen en als tegenreactie het zelf offeren van een pion tot
goed spel leidde. Dit is de gedachte achter veel tegengambieten, waaronder de Falkbeer.
Keres Petrov

Het Falkbeer tegengambiet is op het bord
gekomen. Meer normale zetten zijn d6, Lc5
of het aannemen van het gambiet met exf4.
Wit geeft op zijn beurt
de pion aan zwart terug. Wanneer hij de
pluspion wil behouden krijgt zwart actief
spel (bijvoorbeeld: 4. Pc3, Pf6 5. Lc4, Lc5 6.
d4, exd3 7. Dxd3, 0-0 8. Pge2, Te8)
Pxd5 is beter, de dame
wordt in de partij teveel een aanvalsobject
voor wit.
Pbd7 was beter; zwart
ontwikkelt een stuk en bezet velden in het
centrum.
Lb6 was sterker
geweest, alhoewel de zwakke zwarte velden
voor de zwarte koning een probleem zouden
kunnen worden.
Dxa2 had zwart goede
remisekansen geboden. Na 16. Lc4 moet hij dan
vervolgen met Lf5!! In de heksenketel die dan
ontstaat komt zwart nog redelijk goed weg. Wit
zet het beste voort met Lxa2 waarna het
vermoedelijke vervolg is 17. Pd7, Lxb2+ 18.
Kxb2, Lxg2 19. Th2, Lf3 20. Td3
Deze scherpe stelling
is bij nader onderzoek nog steeds
remiseachtig.
Dit is de beslissende
fout. Zwart had de partij kunnen redden met
Pxd3+. Na 20. cxd3, fxe6 [niet Lxe6
vanwege Dh6!!] 21. Thf1, Tf5 22. Dh6, Kf7
23. Dh7+, Ke8 24. Lf6, Db4 loopt de zwarte
koning uit de probleemzone en houdt zwart
een aantal pionnen voorsprong over. Remise
door eeuwig schaak is dan het meest voor de
hand liggend.

Nu gaat zeer snel
bergafwaarts. Le6 had de strijd nog iets
kunnen rekken, hoewel ook na deze zet het
witte voordeel evident is. Er kan volgen 22.
Txd5, Dxc4 23. Dxe6, Da6 24. De4, Tf1+
25. Txf1, Dxf1+ 26. Td1, Df7 27. Dxb7, Te8
28. Dxa7.
en zwart geeft op, hij kan het
mat in 2 niet voorkomen.
Wit offert een gambietpion, zwart negeert
het aanbod en offert een pion terug, wit geeft
de ontvangen pion terug en offert nog een
paar pionnen. Het kan niet op in deze partij;
op en top romantiek, wat uiteindelijk tot de
witte overwinning leidt. Genieten toch?
Nog een paar vragen tot besluit:
1. Hoe zou wit hebben vervolgd na 18.
…, Le6?
2. Kon zwart i.p.v. 21. …, c6 niet beter
Pxd3 of Dxb4 spelen?
3. Had zwart zich kunnen redden met
22. …, cxd5 i.p.v. Dxb4?
Antwoorden elders in dit nummer.

Gewonnen stellingen
“Het is gemakkelijker een verloren stand
remise te houden,
dan een gewonnen stand te winnen”
Van wie de uitspraak is, die als subtitel is
gebruikt, weet ik niet. Wel weet ik dat het
waar is. Bijna elke schaker zal moeten
erkennen, op grond van de eigen
praktijkervaringen, dat winnen moeilijker
is dan niet verliezen. Er komt heel wat bij
kijken, ook al heb je het gevoel gewonnen
te staan. Hoe is jouw verhouding tot de
tegenstander (respect, overschatting,
onderschatting), hoe reageert je
tegenstander op het feit dat hij gewonnen
staat, is je tegenstander bij machte de
gewonnen stelling goed uit te spelen, en ga
zo maar door. Psychologie, menskunde,
schaaktechniek en levenservaring spelen
met elkaar. In dit artikel passeren enkele
bevestigingen van de uitspraak de
revue.Verschillend van niveau, voor elk
wat wils.Op zaterdagmorgen pak ik, iets
later dan gewoonlijk, de krant uit de
brievenbus. Koppensnellend haast ik me
naar de schaakbijlage. Dit keer liggen voor
mij op tafel twee ochtendbladen: Trouw en
Volkskrant. Dubbel pret dus. In beide
schaakrubrieken wordt een partij
behandeld waarin de winnaar niet won.
Anders gezegd: degene die gewonnen
stond won niet. Van beide partijen heb ik
de cruciale stelling voor u overgenomen.
De eerste stand komt uit het Corustoernooi
van dit jaar. Topalov heeft met de zwarte
stukken een winnende stelling opgebouwd
tegen Svidler. Nu komt het op afmaken
aan. De Bulgaar denkt meteen te winnen
door 1. …, Lb1+ maar komt bedrogen uit.
I.p.v. deze loperzet had hij beter Dc5
kunnen doen. Ld1 is nu niet meer te
voorkomen en de partijwinst is een feit.
Zoals de partij verliep kreeg Topalov een
enorme domper te verwerken; hij verloor
deze partij en moest daardoor de
toernooiwinst delen met 2 andere
deelnemers.
Welke factor speelde bij Topalov het meest
mee? Ik denk hij zijn eigen stelling heeft
overschat. Had hij beetje meer bedenktijd
genomen en was er iets meer sprake
geweest van een “open mind”, dan weet ik
zeker dat het punt voor hem was geweest.
Het tweede diagram komt uit een partij die
Fischer speelde tegen Petrosjan. De Rus
komt d.m.v. een nieuwtje in het voordeel,
normaal gesproken moet hij dit uit kunnen
spelen naar winst, maar uiteindelijk
(doordat hij niet durft?) verliest hij de
partij.
Petrosjan speelt in deze stelling Lf5. Zoals
gezegd heeft hij een betere zet: Txg2!
Commentatoren veronderstelden dat deze
zet niet werd gespeeld vanwege De3. De
dame gaat uit de penning en wit dreigt een
stuk te winnen. Na Pd4 echter is het zwart
die aan het langste eind trekt. Ook hier is
de vraag gerechtvaardigd waarom niet de

sterkste zet is uitgevoerd. Wil zwart
winnen, dan moet hij sterke zetten spelen
nietwaar. Natuurlijk is het zo dat Petrosjan
tegen schakers van niets minder kaliber
ook met Lf5 een goede partij had kunnen
spelen en wellicht gewonnen zou hebben.
Tegen Fischer lukt hem dit echter niet.
Welke factor speelt in deze partij een grote
rol? Volgens mij is het respect voor de
tegenstander. Fischer is een van de
wereldtoppers en Petrosjan wilde zich
daardoor niet inlaten op pionwinst met
mogelijke combinatiedreigingen voor wit.
Had hij het maar gedaan.
Ik besluit dit artikel in “stijl”. Een stand uit
een partij van mezelf, gespeeld op 5
januari 1988 tegen Jan Bosch. Bosch was
een redelijk sterke schaker geweest, maar
toen deze partij werd gespeeld was hij al
op zijn retour. Door een schandelijke vorm
van zelfoverschatting was ik in een
benarde situatie terecht gekomen. Op zet
11 ging ik in de fout, Bosch toonde dat
feilloos aan en ik stond verloren. Eigenlijk
had ik op moeten geven, maar ik zag nog
de mogelijkheid voor het vissen in troebel
water.
Mijn laatste zet was 25. De2. Ik geef de
zetten die daarna volgden.
25. …, Pd4 26. De3, Df6? Zwart speelde
deze zet te snel, hij overziet de witte
dreigingen. 27. Txd4, Dxd4 28. Txc8+!,
Txc8 29. Dxe6+, Kh8?? 30. Dxc8. Zwart
zag dat hij zichzelf op h8 in een matpositie
had gemanoeuvreerd en gaf op.
Volgens mij speelde in deze partij vooral
“de wil om te laten zien dat hij van mij zou
kunnen winnen” een grote rol. Ooit een
goede speler, nu beseffend dat je minder
sterk schaakt, een jonge tegenstander die
een spelletje speelt waaruit je kunt zien dat
hij jou niet serieus neemt. Deze
omstandigheden verleidden Bosch m.i. tot
te direct spel. Had hij i.p.v. Pd4 gekozen
voor Ld7 en de toren ontwikkeld naar f8,
dan was er geen vuiltje aan de lucht
geweest. Gelukkig voor mij, in dit geval.
De moraal van dit artikel is tweeërlei:
1. Als je beter staat moet je tot het
einde van de partij geconcentreerd
blijven schaken.
2. Zelfs wanneer je verloren staat is er
altijd de mogelijkheid dat je de
partij wint.
Overigens gebiedt de eerlijkheid mij wel te
zeggen dat doorspelen in een potverloren
stand als onsportief kan worden opgevat.
Deze mening deel ik, ook al kan ik begrip
opbrengen voor een schaker die tot het
uiterste gaat.

VSG-1 verliest terecht van ZSG (S. Westra)
Op vrijdagavond 16 februari speelde het eerste team tegen ZSG-2. Beide teams hadden
vooraf 4 wedstrijdpunten en stonden gebroederlijk samen in de middenmoot van de eerste
klasse. De verwachtingen waren hoog gespannen, maar al gauw volgde de eerste domper.
Door de afwezigheid van Jan Lambrechts speelde Rob Boterenbrood aan bord 1. Hij gaf goed
partij tegen de sterke Zwolse kopman. Na de openingsfase (een gesloten Siciliaan) volgde een
periode van behoedzaam manoeuvreren.
Theo Janssen speelde aan bord 2. Hij beantwoordde 1. f4 met d5 en kreeg een solide stelling.
Lopers van ongelijke kleur, dames en een viertal torens zorgden voor veel spanning.
Ernst Keijer (bord 3) bespeelde het Hollands vakkundig. Blijkbaar hadden beide spelers geen
zin in een lange partij, dus werd om iets over negen tot remise besloten.
Sape Westra aan bord 4 speelde tegen een jeugdige invaller. Blijkbaar werd hij daardoor in
slaap gesust, want al op zet 10 blunderde hij een stuk weg. Na nog een tiental zetten zag Sape
het hopeloze van de lijdensweg in en gaf om 21.10 uur al op.
Gerard de Hoop, bord 5, moest de Siciliaanse opening bevechten. Op de 13 de zet ging hij
eeuwig schaak uit de weg, maar verloor wel 2 pionnen. Een lange ongelijke strijd begon.
Michael van Heuzen aan bord 6 speelde zijn Pirc. Door de tegengestelde rokades ontstond een
scherpe stelling met wederzijdse kansen.
Cor Petersen bespeelde ook het Siciliaans. De stand bleef lang in evenwicht.
Wim Geijtenbeek, onze invaller aan bord 8, werd op zijn wenken bediend doordat wit voor de
Engelse opening koos. Dit speltype ligt Wim wel en dat liet hij zien door zijn stukken naar
goede velden te dirigeren en langzaam het initiatief naar zich toe te trekken.
Bij Rob werden de dames in een vroeg stadium geruild. Het eindspel dat ontstond met allebei
een toren, 6 pionnen en lopers van ongelijke kleur leek te houden. In het middenspel, gaf Rob
later aan, had hij 3x lang nagedacht. Helaas, zo meldde hij, had hij alle keren niet de goede
voortzetting gekozen en moest hij tenslotte vechten voor gelijke kansen. Nadat hij gedwongen
was zijn loper te ruilen tegen een pion bleef een verloren stand achter. Enkele zetten later
feliciteerde hij zijn tegenstander met de winst.
Theo keek om 23.00 uur tegen een moeilijke stelling aan. Torens en dames waren nog steeds
bezig, de lopers van ongelijke kleur leken wit meer kansen te geven; de zwarte velden voor
Theo’s koning zagen er kwetsbaar uit. Nadat wit een pion offerde, hij wilde de lange
diagonaal voor zijn zwarte loper veroveren, kreeg Theo ineens weer kansen. De winst kwam
echter geheel plotseling uit de lucht vallen toen zijn tegenstander zich in één zet mat liet
zetten.
Gerard bleef tegen de pionnenachterstand aankijken. Creatief spel leek hem nog kansen te
geven, temeer omdar de Zwollenaar niet de beste zetten deed. Tijdnood deed onze speler
echter de das om; hij had een eindspel met 1 pion minder kunnen bereiken, maar toen hij
gejaagd de pion niet nam was het einde snel daar.
Michael keek tegen een toren op de zevende rij aan. Doordat hij op vage aanvalskansen bleef
loeren, i.p.v. de gevaarlijke toren te ruilen, tekende hij zijn vonnis. De zwarte lichte stukken
bleken te sterk.
Cor kwam plotseling vanuit de solide stelling in een tactisch gevecht terecht. De zwarte
koning bleef in het centrum staan en gaf aanvalsmogelijkheden. Cor nam zijn kansen niet
waar, ging niet in op de mogelijkheid van een kruispenning en moest uiteindelijk een
toreneindspel met een pion minder dulden. Door creatief spel wist hij zijn toren te activeren,
terwijl het zwarte kasteel voor zijn vrije pion minder velden had. Remise was goed haalbaar,
winst wellicht ook gezien de krappe bedenktijd voor zwart. Met nog iets meer dan 1 minuut
op de zwarte klok werd echter tot een puntendeling besloten.

Wim bouwde zijn voordelige stelling langzaam uit; paarden, torens, loper en dame namen
cruciale posities in, terwijl de vijandige koning op e1 voorkwam dat beide witte torens konden
gaan samenwerken. Wim benutte de kans die hij kreeg en wist zij positievoordeel om te zetten
tot een tactisch gewonnen stelling. Wit gaf op toen hij merkte dat hij slechts hulpeloos kon
toezien hoe Wim zou gaan winnen.
Al met al was de verliezende uitslag 5-3 het hoogst haalbare voor een team waarin te veel
spelers niet hun beste schaak lieten zien. De resterende wedstrijden moet VSG-1 beter
presteren.
Kort verslag 5e ronde Oostelijke Schaakbond – R.K. Hollmann
Het 1e team van VSG heeft het niet kunnen bolwerken in Zwolle tegen ZSG 2. Het werd een
5-3 nederlaag. Dat lag niet aan invaller Wim Geitenbeek, die zijn partij won. Ook Theo
Janssen won, remises waren er voor Ernst Keijer en Cor Petersen.
Het 2e zestal deed het beter en won tegen Familieschaak 1 met 3 1/2- 2 1/2
Hier was de matchwinner invalller Piet Hein Bleeker, die het winnende punt scoorde.
De rest van het team deelde het punt, waarbij tweemaal een betere stelling ver-
vlakte.
Het 3e team blijft in de degradatiezone na een 3 1/2- 2 1/2 verlies tegen Pegasus 2.
Ook hier winst weer voor een invaller nl Gerbrand van Bolhuis. Ook Ulbe Brouwer won zijn
partij, remise was er voor Wido Sparling.
4 e team: Tenslotte mocht teamleider Willem Booy zeer tevreden zijn: Zijn team won met 5-
1 van Zwolle Zuid 2. Hier winst voor Booy, Van Seventer, Karangwa, Bakker en Viets.
Leden van Veluws S.G. op de KNSB-ratinglijst van 1 februari 2007 (of lid geweest in de periode vanaf 1
augustus 2006)
Bonds- Naam Geslacht Rating Aantal
nummer partijen
8057907 Bakker J.H.M. M 1379 32-
7695600 Bleeker P.H. M 1459 37-
6225373 Boer H. M 1438 46-
7991192 Bolhuis G. van M 0000* 1-
8100620 Booy W.A. M 1449 26-
8197310 Bosch H. M 1519* 20-
7398204 Boterenbrood D.R. M 1849 7-
7686690 Brouwer J.U. M 1538* 13-
6238232 Doets C. M 1576 68-
8300138 Geitenbeek C. M 1039* 9-
8058347 Geitenbeek W.R.J.A. M 1609 51-
7673281 Graaf M.D. de M 1856 9-
7871050 Heeringen G. van M 1482 6-
8208453 Heuzen M. van M 1758* 19-
6260276 Hollmann R.K. M 1643 6-
7498623 Hoop G.J. de M 1828 7-
7991181 Hop D.J. M 1542 37-
6442029 Hulst B.T. van M 1569 37-
6122567 Janssen T.M.V. M 1845 6-
7586205 Jongejan W.R. M 1655 75-
8073109 Karangwa P. M 0000* 5-
7641106 Keijer E.P. M 1839 6-
7718205 Korterink G.W. M 1629 55-
6049879 Kragten J.K. M 1355 55-
6949756 Lambrechts J. M 1960 6-
7337440 Lunek F. M 1673 6-

8266643 Meer M. ter M 0000* 5-
7636343 Mellema A. M 2073 9*
8193702 Meurs T.W.A. M 1993 18*
6739337 Mondria H. M 1785 3-
7777858 Paulus T. M 1473* 21-
6048691 Petersen C. M 1822 9-
8282208 Qayyumi A.W. M 0000* 3-
6260188 Reijngoudt A.L. M 1573 61-
6012765 Rog G. M 1536 56-
7947676 Schreuder H.N.J. M 0000* 4-
7130387 Seventer J. van M 1407* 23-
7876902 Sparling W. M 1570 7-
6760897 Vecht U. M 1626 6-
8239869 Viets W.G.A. M 1523* 13-
7091909 Westra S. M 1817 7-
From the Internet
16...Nc6
Averbakh - Spassky, Leningrad 1956
Bron: http://www.xs4all.nl/~timkr/chess/chess.html
1.c4 Nf6 2.Nc3 g6 3.e4 d6 4.d4 Bg7 5.Be2 O-O 6.Bg5 c5 7.d5 Qa5 8.Bd2 a6 9.a4 e5 10.g4
Ne8 11.h4 f5 12.h5 f4 13.g5 Qd8 14.Bg4 Nc7 15.Bxc8 Qxc8 16.Nf3 Nc6
(About his #1 greatest move, Spassky wrote to
me: I have played 16...Nc6 because I did not
see any other practical resources because my
position was so passive. I was very surprised
that Yuri Averbakh was thinking about 1 hour
(!!) (55 min.) I considered that after 17.dxc6
bxc6 18.h6! Bh8 White would have two pieces
up and they could manage the win very easy.
Mark Taimanov: "I would rather resign the
game than to make such a move...")
17.dxc6 bxc6 18.Nh4 Qe8 19.hxg6 hxg6
20.Qg4 Rb8 21.Nd1 Ne6 22.Ra3 Nd4 23.Rah3
Qf7 24.Bc3 Rfe8 25.R3h2 Qxc4 26.Nxg6 Re6
27.Bxd4 Rxg6 28.Qf5 Qe6 29.Qxe6+ Rxe6
30.Bc3 d5 31.f3 Rb3 32.Rh3 c4 33.Kd2 Rg6
34.Rg1 d4 35.Ba5 Bf8 36.Rg4 Rd6 37.Kc2
Rd7 38.g6 Rdb7 39.Be1 c5 40.Rgh4 Bg7
41.Ba5 c3 42.bxc3 Ra3 43.cxd4 exd4 44.Rxf4 Ra2+ 45.Kd3 Rb1 46.Rh1 Rxa4 47.Kc2 Rb5
48.e5 d3+ 49.Kxd3 Rxf4 50.Bc3 Rxf3+ 51.Ke4 Rg3 52.Kf4 Rxg6 53.Ne3 Rb8 54.Nf5 Rf8
55.Rh5 Re8 56.Ke4 Rg1 57.Rh3 Bf8 58.Kd5 Rd1+ 59.Ke4 Rc1 60.Kd5 Rd1+ 61.Ke4 Rd7
62.Nh6+ Bxh6 63.Rxh6 Rh7 64.Rg6+ Kf7 65.Rf6+ Ke7 66.Rc6 Kd7 67.Rxc5 Rh6 68.Kd5
Rb6 69.Ba5 Rb5 70.Rxb5 axb5 71.e6+ Rxe6 72.Kc5 Re5+ 73.Kb6 draw
(voor degenen die niet bekend zijn met de Engelse notatie:
K = King = Koning Q = Queen = Dame B = Bishop = Loper
N = kNight = Paard R = Rook = toren Draw = remise.)

Jeugdschaken 2006 – 2007.
Als iedereen er is, telt de jeugdafdeling van VSG op het moment van schrijven 14 jeugdleden.
Een leuke club jongens en meiden; ik stel ze even voor:
Martin: altijd vrolijk – ook bij verlies. Zou iets minder snel moeten zetten, een beetje meer
bekeken, dan gaat hij vaker winnen.
Jelle: stevent weer af op het kampioenschap dit seizoen. Heeft sterkere tegenstanders nodig,
bijvoorbeeld in jeugdtoernooien en externe competitie (volgend jaar ?)
Daniel: heeft het in zich; zou net zo sterk kunnen zijn als Jelle, maar neemt volgens mij het
spelletje niet altijd even serieus. Hoeft ook niet natuurlijk – het is inderdaad ook maar een
“spelletje”.
Rebecca: fanatiek en enthousiast. Kan heel goed schaken, maar lijkt moeite te hebben met
spelen onder druk (van de klok bijvoorbeeld). Anders misschien ook wel een
kampioenskandidaat.
Marie-Louise: zus van Rebecca, even enthousiast, minder fanatiek; dus ook minder last van
spelen onder druk. Ook bij verlies gaat de zon morgen gewoon weer op.
Dave: broer van Marie-Louise en Rebecca en even enthousiast. Snapt het spelletje wel, maar
lijkt zich niet altijd goed te kunnen concentreren. Heeft merkwaardig openingsrepertoire.
Arne: is echt een hele goede schaker voor zijn leeftijd. Verliezen is geen optie voor Arne.
Maar ja, toch overkomt het hem zo nu en dan...
Jimme: oudere broer van Arne. Rustiger ook. Met zijn bekeken spel toch een van de betere
schakers.
Aiden: is nog erg jong en heeft nog niet veel speelervaring. Moet het dus vaak afleggen tegen
zijn meer ervaren tegenstanders. Maar hij draagt zijn verlies dapper en sportief.
Jurjen: nieuw bij VSG. Komt uit Harderwijk omdat ze daarginds geen jeugdafdeling meer
hebben. Fijn voor ons. Begon de competitie meteen met 2 overwinningen.
Okke: nieuw bij VSG. Serieuze jongen. Nog niet veel punten, maar gaat vast beter scoren
naarmate hij vaker speelt.
Lisanne: nieuw bij VSG. Moest meteen tegen Jelle spelen, wat niet goed ging. Heeft wel een
goede opening. Iedereen moet oppassen voor haar.
Ruben: nieuw bij VSG. Begon tegen Daniel – een zware tegenstander. Opende ongelukkig
maar won uiteindelijk met een hele mooie koningsaanval. Dat belooft wat.
Eric: één van onze sterkere spelers. Doet tijdelijk even niet mee; maar keert terug binnekort.
We zien er naar uit.
Iedere dinsdag van 18.45 tot 19.45 is er jeugdschaken onder begeleiding van Henri Bosch,
Mark de Graaf en ik zei de gek. Het laatste half uur wordt er meestal competitie gespeeld.
Leuke en vaak spannende partijen waarin van alles en nog wat gebeurt. Iedereen is van harte
uitgenodigd daarbij eens te komen kijken – of eens mee te spelen.

Op Zaterdag 31 maart 2007 wordt in Hoevelaken een snelschaaktoernooi voor jeugdspelers
georganiseerd. Dat is een prima gelegenheid om meer ervaring op te doen en je te meten met
andere jongens en meisjes dan die je elke week op de club ziet. Het zou daarom leuk zijn om
met een flinke afvaardiging uit Ermelo naar Hoevelaken te gaan op 31 maart. Om mee te
doen, om plezier te hebben, om te leren en misschien (maar dat is niet het belangrijkste) om te
winnen. Geef je op bij mij.
Gert Wim Korterink
Wat te doen als je een schaakpartij hebt verloren ?
Het is inmiddels duidelijk dat nog niet iedereen op de hoogte is van de richtlijnen die gelden
wanneer je een schaakpartij hebt verloren. Dit leidt herhaaldelijk tot misdragingen. Jullie
worden verzocht om je bij verlies aan de volgende instrukties te houden:
1. lach vriendelijk naar je tegenstander, geef hem/haar een hand en zeg “van harte
gefeliciteerd; je hebt zeer goed gespeeld”; probeer daarbij ook je kaken van elkaar te
krijgen (anders staat het niet echt gemeend).
2. je tegenstander zal zeggen dat hij/zij het “jammer” vindt, dat je verloren hebt en dat
het een “leuke” partij was. Hij/zij probeert jouw daarmee uit de tent te lokken, want
hij/zij meent er geen barst van. Natuurlijk vindt hij/zij het niet “jammer” en het was
zeer zeker geen “leuke” partij (je hebt immers verloren). Laat je niet kennen, blijf
lachen en zeg: “inderdaad – het was een heel erg leuke partij”.
3. verlaat rustig en nog steeds vriendelijk lachend de speelzaal en ga naar de WC.
4. sluit de deur, en trek de WC door. En nu (niet eerder): roffel je vuisten op de muur,
schop tegen de wastafel, schreeuw zo hard je kan en huil dikke tranen. Pas op dat je
daarmee klaar bent zodra de spoelbak van de WC weer is volgelopen. Herhaal deze
procedure zonodig nog een aantal keren.
5. wanneer je hiermee klaar bent, zorg dan dat je gezicht weer droog is en je kleren er
weer ordelijk uitzien. Verlaat pas dan het toilet.
6. Keer kalm terug naar de speelzaal met opnieuw die sportieve lach op je gezicht.
Eventueel kan je je tegenstander nogmaals complimenteren met zijn uitstekende spel
(maar overdrijf het niet - dan wordt het “verdacht” en bovendien: de snoever is al
arrogant genoeg).
De wedstrijdleider.
WIT
Vandaag is wit,
de kleur van jouw stukken
vandaag is wit
wat zwart hoort te zijn

vandaag is,
wit van wit begint
van waarom zwart niet wint
'k staar naar de wit en zwarte velden waar
ik niets meer vind
Wéér verloren....
vandaag is wit
gewoon heel keihard
misschien morgen zwart
...dacht ik eindelijk eens te gaan winnen; bleek ik weer verloren te staan...................na 4
zetten................
Hoe kan dat nou ? Ik zal het laten zien; ik heb wit (begint - zwart wint):
1. d4 Pf6
2. Pd2 e5 (geeft gewoon de pion weg, de sufferd, dacht ik)
3. dxe5 Pg4 (Paard op de vlucht, dacht ik)
4. h3 (om het paard nog maar eens wat op te jagen, dacht ik nog)
en toen verloor ik de partij - telt dit al wel ? Ja dus - volgens de wedstrijdleider.
Even 10 minuten op het toilet doorgebracht toen.
Ik had het niet gezien. Jij wel ?
Welke winnende zet heeft zwart nu ?
Jeugdspelers kunnen hun antwoord inleveren bij Gert Wim (die niets met bovenstaande partij
te maken heeft).
Onder de goed "inzendingen" wordt een reep chocola verloot.
Dus..........
Internet
Een aardige site om eens te bekijken:
http://fcbonline.servemp3.com/hosting/dieter/schaaklessen.be/schaaklessen/bekijken/?id=7
Antwoorden op de vragen: Gouden Gambieten
1. Na 18. …, Le6 zou wit hebben voortgezet met 19. Tdg1 en op de volgende zet speelt
hij zijn dame naar h6 met een niet te voorkomen mataanval.
2. Na 21. …, Pd3 zou zwart mat gaan door Td8 gevolgd door Th8. 21. …, Dxb4