De campus als publiek domein - Rooilijn

rooilijn.nl

De campus als publiek domein - Rooilijn

Rooilijn Jg. 42 / Nr. 4 / 2009 Roeterseiland: Van Complex naar Campus

P. 274

ten eruit en erin moeten, is dat een hele

opgave. Dat kan niet in elk gebouw. Als het

verkeerd is georganiseerd, sluiten colleges

niet meer goed op elkaar aan in de tijd en

daar zal de organisatie van het onderwijs

onder lijden. Dat soort dingen kunnen we

hier goed regelen. Alle grote collegezalen

zijn op de begane grond of eenvoudig met

de trap bereikbaar”. Du Perron: “Kijk naar

de VU hoe het mis kan gaan. Daar ben

je afhankelijk van de lift. Een afspraak

op een hoge verdieping betekent twintig

minuten eerder komen om een plaatsje in

de lift te bemachtigen. Te veel onderwijsruimtes

zitten hoog in het gebouw waar

studenten niet met de trap naartoe gaan.”

Grote aantallen studenten betekent ook

een groot draagvlak voor voorzieningen.

Op en rond het Roeterseiland verwacht

men een binnenstedelijk voorzieningenniveau.

Weliswaar voorzieningen voor

een specifiek publiek maar daardoor niet

minder aantrekkelijk voor de rest van de

buurt en de middenstand. In ieder geval

zal de plint van een aantal gebouwen in

het complex een vrolijke facelift krijgen en

wordt CREA met haar druk bezochte café

en theater- en danszalen de nieuwe gebrui-

Edgar du Perron:

De ontmoeting is essentieel

voor de geboorte van

spontane ideeën

ker van de oude monumentale diamantslijperij

en daarmee een binnenstedelijke

attractie. Ook binnen en tussen de gebouwen

wordt het een gaan en komen van

mensen. Het zorgt voor de nodige reuring.

Volgens Van der Poel is er op dit moment

“een gigantisch tekort aan studieplekken,

groepswerkplekken en informele ruimten

om met een groep te kunnen overleggen en

opdrachten te maken. Er komen hier veel

extensieve faculteiten, extensief onderwijs

met weinig contacturen. Dat betekent nog

meer zelfstudie dan nu. Terwijl er nu al

een schrijnend tekort aan studieplekken

is. Als de universiteit groter wordt, moeten

er veel plekken bij komen.” Hij krijgt

onmiddellijk bijval van Du Perron: “We

hebben als Rechtenfaculteit gevraagd om

een eigen bibliotheek, daarmee bedoelen

we vooral eigen studieruimten. Studenten

moeten in de buurt van hun eigen faculteit

kunnen studeren en een bibliotheek is een

goede ontmoetingsplek tussen studenten

en docenten. Dat bereik je niet door in de

binnenstad één grote studieruimte neer

te zetten. Ontmoetingsplekken horen zo

dicht mogelijk bij de medewerkers te zijn,

zeker bij het masteronderwijs. Dat moet

beter worden ingevuld.”

More magazines by this user
Similar magazines