De campus als publiek domein - Rooilijn

rooilijn.nl

De campus als publiek domein - Rooilijn

Rooilijn Jg. 42 / Nr. 4 / 2009 De campus als publiek domein

P. 286

Vreemde eend

Met de ervaring van de hiervoor beschreven,

in sommige opzichten, voorbeeldige

campus, kijk ik naar de plannen voor het

Roeterseiland. Er zijn natuurlijk belangrijke

verschillen. Het eerste is wel dat het

Roeterseiland al een universiteitslocatie

is. Het tweede dat de Universiteit van

Amsterdam geen elite universiteit is,

hoewel ze daar vergeleken met de Vrije

Universiteit of de Erasmusuniversiteit

wel de trekken van vertoont. Kijk alleen

maar naar het geringe aandeel allochtone

studenten. Waar het mij om gaat is de

wisselwerking van het huidige complex

en de toekomstige campus met dit deel

van Amsterdam. Het is duidelijk dat deze

momenteel niet groot is. Dat ligt niet eens

aan de afwezigheid van, voor een universiteitsbuurt,

typische parochiale voorzieningen.

Het aantal cafés’s en goedkopere

restaurants is niet veel kleiner dan in de

directe omgeving van het Binnengasthuis,

het Oost-Indischhuis en het Spinhuis.

Met Kriterion en een boekhandel heeft de

Roetersstraat zelfs een paar troeven. Verder

kan dit deel van de stad er met de Hortus,

Artis en het Tropeninstituut prat op gaan

al een eeuwlang universiteitswijk te zijn.

Maar waarom beschouwen de meeste

studenten sociale wetenschappen dit

gebied desondanks als een buiten het

centrum gelegen complex? En waarom

ervaart geen enkele bezoeker het als het

typische parochiale domein dat men met de

aanwezigheid van een universiteit verbindt?

Het grote verschil met de vestigingen in de

oude binnenstad is, denk ik, dat deze daar

van de grachten en de straten een campus

maken. Voorzieningen en de massaal op

straat aanwezige studenten drukken er dat

stempel op. Die situatie is heel vergelijkbaar

Columbia University

met de ‘campus’ van de City University

of New York rond Washington Square

in zuidelijk Manhattan. Een situatie die

wezenlijk verschilt van die van de campus

van Columbia University in Harlem, die

veel meer weg heeft van het Istanboelse

voorbeeld. Het Roeterseiland zit er tussen

in. Het doet zich, ook architectonisch, voor

als een enorme school zonder enige relatie

met de omgeving; een fremdkörper.

Wisselwerking met de stad

In de plannen voor de Roeterseiland

Campus, waarvoor nu al de vreselijke

aanduiding REC is ingebureaucratiseerd,

is veel aandacht voor de openbare ruimte,

maar weinig voor de wisselwerking met de

stad. Die is zuiver functioneel en logistiek.

De tekeningen van de stedenbouwkundige

opzet beperken zich tot het gebied van de

universiteit binnen enge eigendomsgrenzen.

Daarmee wordt de indruk gewekt

van een campus à la Columbia. Maar de

omvang en de kwaliteit van de openbare

ruimte binnen het complex weerspreken

dat. Op de dag van de buluitreiking is de

campus van Columbia, met een centraal

podium en heel veel partytenten, één

groot feestterrein. Dat zal op de REC nooit

gebeuren. Daarvoor is een andere strategie

gekozen. Met de Nieuwe Achtergracht als

More magazines by this user
Similar magazines