Verenigde Staten - girugten

girugten.nl

Verenigde Staten - girugten

Republikeinen vs Democraten

Natuurlijk gaat het presidentschap in de Verenigde Staten over de twee

grote partijen, de Republikeinen en de Democraten, daarnaast zijn er ook

onafhankelijke kandidaten (dit jaar is het Ralph Nader met zijn runningmate

Matt Gonzalez). De Amerikaanse politieke partijen kenmerken zich

door verschillende interne stromingen, waar in de rest van de (westerse)

politiek de partijen meer een eenheid zijn met een eenduidige politieke

ideologie. Deze interne verdeeldheid heeft er bijvoorbeeld voor gezorgd

dat de Democraten van een centrum-rechtse partij, vooral populair in

de oude slaven-staten van het zuiden veranderd is in een centrum-linkse

partij die vooral populair is bij de progressieveren in de Amerikaanse

samenleving. De Republikeinen hebben eenzelfde verandering

doorgemaakt, maar dan de andere kant op, van een partij die vóór

afschaffing van de slavernij was (Abraham Lincoln was een Republikein)

naar een partij die vooral de rechts-conservatieven aanspreekt.

Wat deze interne opdeling ook teweeg brengt is een zekere flexibiliteit

wat betreft de heersende politieke issues. Zodoende kan een partij altijd

een juiste figuur naar voren schuiven om het Amerikaanse volk te laten

weten dat de partij er een oplossing voor heeft die anders is dan de

andere partij. Bovendien leiden de verschillende stromingen ertoe dat

de presidentskandidaten hun eigen persoonlijke programma kunnen

samenstellen en daarbij medestanders uit de partij naast zich kunnen

hebben. De verkiezingen in de VS draaien dan ook met name om de

kandidaten, niet om de partijen, zo kan bijvoorbeeld de Republikein

Colin Powell opeens zijn steun betuigen aan de Democratische kandidaat

Obama.

McCain vs. Obama

De strijd tussen de verschillende kandidaten is al geruime tijd aan de

gang, als de kandidaten het op inhoudelijk vlak niet kunnen winnen of

als alle punten gemaakt zijn, wordt er gekeken naar de kandidaat zelf.

Hoewel de beide kandidaten in mei van dit jaar nog hebben afgesproken

een degelijke campagne te voeren is McCain vanaf begin augustus

bezig de persoon Obama door het slijk te halen. Obama reageert koel:

“Niemand denkt dat Bush en McCain echte antwoorden hebben op de

uitdagingen waar we voor staan. Dus zullen ze proberen om jullie bang

voor mij te maken. Je weet wel: hij is niet patriottisch genoeg. En die

grappige naam van hem. En weet je: hij ziet er niet uit als al die andere

presidenten op de dollarbriefjes.” dat laatste is natuurlijk een regelrechte

verwijzing naar het feit dat Obama een afro-american (zoals dat politiek

correct heet) is.

Goed, wat zijn dan de uitdagingen die Bush en McCain niet écht

kunnen beantwoorden volgens Obama? En hoe worden ze door de

kandidaten juist wél beantwoord? Aan de hand van een paar issues zal

dit geïllustreerd worden.

Irak

Allereerst is er natuurlijk de kwestie Irak. De populariteit van de huidige

president, Bush, hangt nauw samen met dit onderwerp. Wijtens zijn

inval in Irak in 2003 is zijn populariteit drastisch gedaald. Voor veel

Amerikanen is het dus tijd voor verandering en Obama zegt die te

kunnen bieden. Hij vindt dat Amerika zijn verantwoordelijkheid moet

nemen en zich langzaam (in fasen) moet terugtrekken om zodoende de

Irakezen het heft in eigen handen te geven. Natuurlijk zitten hier haken

girugten november 2008

Aangezien deze uitgave op 27 oktober ter perse is gegaan, kan het

zijn dat een deel van de informatie inmiddels achterhaald is

In dit VS-nummer kan het natuurlijk niet ontbreken: een artikel over de presidentsverkiezingen. Al zeker een jaar lang houdt dit item de

wereld in bedwang. Vanaf het moment dat er tussen Hillary Clinton en Barack Obama werd gestreden om wie nu de nieuwe democratische

presidentskandidaat zou worden tot een paar weken geleden toen er een wereldwijde financiële crisis ontstond. Vanaf dat moment lijkt

de strijd gestreden te zijn en lijkt Barack Obama het te winnen van de Republikeinse kandidaat John McCain.

Wij, in Nederland, kijken naar de overkant van de Atlantische Oceaan en denken: ‘Wat een show, wat een hanengevecht, gaat het

nu werkelijk ergens over?’. Wat dat betreft geven het NOS journaal en RTL Nieuws nou niet bepaald uitsluitsel, ook hen gaat het

om de rake opmerkingen die over en weer gegeven worden door de kandidaten (“Hij onderhoudt banden met terroristen”, “Hij is de

volgende Bush”). De media smult er tegenwoordig van. De vraag die dit artikel probeert te beantwoorden is de volgende: ‘Waar gáán de

Amerikaanse presidentsverkiezingen op 4 november inhoudelijk over?’.

en ogen aan, maar Obama verklaart op zijn website heel bedachtzaam

en in overleg met de Iraakse regering de terugtocht te plannen en in

de zomer van 2010 de laatste soldaat uit Irak te halen. Op zijn website

gaat er overigens een uitvoerige steunbetuiging aan de soldaten en hun

families aan vooraf, want hoewel je de oorlog mag veroordelen, aan de

Amerikaanse soldaten kom je niet.

McCain volgt wat Irak betreft volledig de lijn van Bush. Dat geeft

hij natuurlijk niet toe want hij is al zijn hele campagne bezig zich te

distantiëren van de huidige president. Hij vindt het onverantwoordelijk

om de troepen terug te trekken als er nog dagelijks geweld is tussen de

verschillende bevolkingsgroepen en er nog geen zelfstandig Iraaks leger

is om de situatie te beslechten. McCain merkt op dat Irak nog niet klaar

is om het zelf allemaal op te knappen, maar wil echter geen seconde

langer in Irak blijven dan strikt noodzakelijk is.

Landbouw

Vervolgens het landbouwbeleid van de beide heren. Obama zegt zich met

name in te zetten voor de ‘farming families’, de boerengezinnen. Deze

worden volgens hem onderdrukt door de grote landbouwbedrijven. Hij

spreekt hier als een ware socialist, het gaat hem om een eerlijke markt voor

de kleine boer. Grote bedrijven kunnen niet meer belasting ontduiken

door hun percelen op te delen in verschillende (niet bestaande) kleine

bedrijfjes. Daarnaast wil hij zich hard maken voor de lokale ondernemers

op het platteland en belooft hij een betere dienstensector, die zich kan

meten met de stedelijke centra.

Waar Obama zich vooral hard maakt voor de kleine boer, door het

opleggen van regulering aan grote bedrijven, spreekt McCain vooral over

een marktgedreven systeem dat het voor lokale boeren makkelijker moet

maken. Zoals een ‘market-driven risk-management system’ dat ervoor

moet zorgen dat bijvoorbeeld de lasten van natuurrampen makkelijker

te dragen zijn. Het blijkt verder vanuit de website van McCain dat hij het

immigratiebeleid ook onder het kopje ‘rural’ vindt vallen. Blijkbaar heeft

immigratie en het veiligstellen van de grenzen een dermate grote invloed

op het Amerikaanse platteland dat het onder één beleidspunt valt.

Nationale Veiligheid

Dan is er ook nog de kwestie van ‘Homeland Security’ zoals Amerikanen

het zo graag zeggen. Beide kandidaten noemen hierbij natuurlijk eerst

de tragische dag in september 2001. Het is volgens hen dus nodig dat

het militaire apparaat aangepakt moet worden, want er is een wezenlijke

terroristische dreiging. Obama wil na een verantwoordelijk vertrek

uit Irak zich concentreren op de dreiging van Al-Qaida die zich in

Afghanistan zou bevinden. Hij vond het dus onverantwoordelijk dat de

Irak-oorlog begon toen er in Afghanistan nog geen resultaat geboekt

was. Verder vindt hij het vooral van nationaal belang dat er aandacht

wordt besteed aan de menselijke kant van het verhaal. Obama stelt dat

het noodzakelijk is om onderwijs in probleemlanden te verbeteren zodat

de problemen bij de wortel worden aangepakt. Obama kiest dus niet

voor een aanpak met de harde hand.

McCain heeft het echter met name over de militairen. Hij vindt dat een

uitbreiding van het leger en de marine nodig is om aan de verplichtingen

die het land in het buitenland heeft te kunnen voldoen. Het zijn

volgens hem verplichtingen om de nationale veiligheid te waarborgen.

Bovendien vindt hij dat die aangegane verplichtingen niet opgedoekt

-door Bart Booij-

5

More magazines by this user
Similar magazines