54 - Stichting Vredescentrum Eindhoven

stichtingvredescentrumeindhoven.nl

54 - Stichting Vredescentrum Eindhoven

10

NEDERLANDSE POLITICI,

HET INTERNATIONALE RECHT en ISRAËL

De toekomst van het Nederlandse Midden-

Oostenbeleid en van onze internationale statuur ziet

er, zoals in het verleden, onverminderd somber uit.

Een serieuze bijdrage aan werkelijke vrede tussen

Israël en de Palestijnen is nog ver te zoeken.

Daar moet en kan verandering in komen. Nederland

kan daar - ook in Europees verband - een

aanmerkelijke bijdrage aan leveren. Nederlandse

beleidmakers moeten hun eed van trouw aan de

Grondwet en aan het internationaal recht serieus

nemen.

Israël moet tot de orde worden geroepen.

1. De plaats en het belang van het

internationaal recht

Het internationaal recht is de hoogste uitdrukking

van interstatelijke beschaving. Het nationale

recht is er aan ondergeschikt. De Grondwet,

art. 90 (De regering bevordert de ontwikkeling

van de internationale rechtsorde), onderschrijft

het. Ratificatie van internationale verdragen

in Nederland vindt plaats met twee/derde

meerderheid van stemmen. Het internationaal

recht heeft veel verschijningsvormen: het Handvest

van de Verenigde Naties, Verdragen, Conventies,

Verklaringen, uitspraken van het Internationaal

Gerechtshof, resoluties van de Algemene

Vergadering en de Veiligheidsraad van de VN en

vele andere.

Voor de ministers en de parlementsleden is het

internationaal recht niet vrijblijvend. Veruit de

meeste instrumenten zijn kristalhelder. Soms lijkt

het alsof instrumenten van internationaal recht

naar believen en eenzijdig veranderd kunnen

worden. Dat is regelrechte luchtfietserij, grenzend

aan bewuste misleiding van de bevolking. Het

internationaal recht is dwingend recht en de politiek

heeft zich daarnaar te gedragen.

2. Het politiek zionisme en het Israëlische

regiem

Het seculiere zionisme werd gevestigd aan het

einde van de 19 de eeuw en in het interbellum

sterk beïnvloed door het fascisme. 1 In Israël kreeg

het ook een sterke religieuze component die zich

manifesteerde in de virulente kolonistenbeweging,

illegale nederzettingen en aanzienlijke agressie

tegen de oorspronkelijke, rechtmatige bewoners.

De heersende Blut und Boden ideologie is zo

mogelijk nog extremer dan die van de Nazis.

Voor de Nazis waren de Joden onderwerp van

vreemdelingenhaat en ressentiment. De Palestijnen

nemen in het politiek zionisme die plaats in. De

Israëlische bevolking wordt al sinds 1940 door de

hoogste Israëlische politieke en religieuze leiders

systematisch het beeld opgedrongen dat de

Palestijnen ongedierte zijn dat vernietigd moet

worden.

Het stichten van Eretz- of Groot-Israël, het hoogste

doel, omvat ruwweg het huidige Israël achter de

zgn. Groene Lijn van 1967, Oost-Jeruzalem en de

Westoever van de Jordaan. De Joodse staat werd

in 1948 gesticht. Van ver voordat die een feit was,

werd het beleid al gericht op het in bezit nemen

van zo veel mogelijk land met daarin zo weinig

mogelijk onderworpen Palestijnen en bedoeïenen.

Met recht kan het politiek zionisme de nationale

ideologie van Israël genoemd worden. Het

leiderschap maakt daar sinds de oprichting in

1948 ook geen enkel geheim van. Shimon Peres

ter gelegenheid van zijn ambtsaanvaarding als

president van Israël: “On the future map of Israel

four priorities must be marked: Jerusalem, the

Negev, the Galilee and the Valley of Peace”. In

ieder geval behoren Jeruzalem en de Vallei van de

Vrede zijn land slechts deels toe. Hij schond toen ten

overstaan van zijn volk, de Palestijnen en de hele

wereld het internationale recht.

Albert Einstein, Hannah Arendt en meer dan twintig

andere vooraanstaande Amerikaanse Joden

wezen er al in 1948 op dat Herut, de voorloper

van Likoed en Kadima, een puur Nazistische en

Fascistische politieke partij was. 2 Met de ideologie

van het politiek zionisme is het streven naar ‘de

Joodse staat’ onlosmakelijk verbonden. Vervang

voor ‘de Joodse staat’ de ‘arische’ en de perfecte

onderbouwing van het betoog van Einstein c.s. is

VredesTertsPeriodiek Stichting Vredescentrum Eindhoven Jaargang 20, februari 2011, nr. 54

More magazines by this user
Similar magazines