Reizen op het geluid van de golven - REIZEN Magazine

reizen.nl

Reizen op het geluid van de golven - REIZEN Magazine

Californië

USA westkustroute

Reizen op het geluid van de golven

24 www.reizen.nl december 2007


herfSt breAk SchotlAnd

Go South! over heerlijke highways langs de Stille

oceaan, van de redwoods in het noorden van

californië, via San francisco, hearst castle en

oude missieposten naar de grens met mexico in

het zuiden. Startpunt: crescent city.

tekSt: Anne WeSSeling b fotogrAfie: PAUl tolenAAr

www.reizen.nl december 2007 25


26 www.reizen.nl december 2007

Foto pagina 24-25: ruig en verlaten, de kustweg in het uiterste noorden

van Californië.

Boven: avond over San Francisco, links Oakland bridge.

Daaronder: San Francisco, Chinatown

Links: sequoia’s, hier langs de Avenue of the Giants, zijn de grote vriendelijke

reuzen onder de bomen.

Onder: de Roosevelt elk is vernoemd naar president Theodore Roosevelt,

die zich inzette voor de nationale parken in de Verenigde Staten.


net buiten Crescent City, het startpunt van onze

kustroute, stoppen we bij een uitkijkpunt

langs Highway 101. Rechts ligt een dekentje

van wolken op het water. Langzaam kruipt de koude

lucht langs mijn blote armen omhoog. De nevel speelt

verstoppertje met het land, de golven, de rotsen in zee,

elke tien seconden een ander schouwspel. Ineens weet

ik hoe dit heet: zeevlam – maar ik heb het nog nooit

eerder gezien, waarom staat dit niet in de reisgids?

‘Oh, it happens all the time’, bromt een wegwerker laconiek.

‘Die mist komt omhoog, je ziet ’m binnenrollen

als een gigantische golf.’

Grote Vriendelijke reuzen

Humboldt County - kilometerstand: 0 tot 244

Humboldt County heeft iets anders waar ze nog veel

trotser op zijn en wat het juist dankzij die mist zo goed

doet: de sequoia’s, de hoogste en oudste bomen ter

wereld. Highway 101 heet achtereenvolgens de Redwood

Highway en Avenue of the Giants, als hij dwars door de

natuurparken loopt waar deze bomen een beschermde

status genieten.

Na een tijdje áh en óh roepen met je hoofd in je nek

treedt een vervreemdend effect op: de bomen lijken

van normale grootte, maar wij krimpen. Hoewel ze

je waarneming dus compleet ontregelen, hebben de

sequoia’s iets uitgesproken zachtmoedigs over zich. De

sequoia is de grote vriendelijke reus onder de bomen.

Als je ernaast staat, weet je gewoon zeker dat hij nooit

op je zal vallen. Niet expres, in elk geval.

Je kunt er ook van alles mee doen, ze gaan toch niet

dood. Vroeger gingen ze hier op saaie dagen dan ook

lekker sollen met sequoia’s. Een gat in de stam zagen

zodat je er met de auto onderdoor kon, dat werk.

We bezoeken de Historic Shrine Tree, ooit de eerste grote

attractie langs de Avenue of the Giants, inmiddels

meer een nostalgisch gebeuren. De opening in deze

stam is ontstaan door een blikseminslag in twaalfhonderdzoveel,

maar het idee is hetzelfde. Tegen een paar

dollar toegang kun je eronderdoor lopen – en met een

heel klein autootje mag je er zelfs onderdoor rijden,

al heeft Martha Allmon, die al twintig jaar naast het

gat de wacht houdt, dat liever niet. ‘Deze boom trekt

mensen aan van over de hele wereld. Ik denk dat hij

vierduizend jaar oud is, na drieduizend jaar vallen ze

meestal om en groeien er nieuwe bomen uit. Alleen,

ik zeg je, ik maak me zorgen om de boom. Hij staat

te verpieteren, de grond is hier aan het verzakken. En

toch houdt hij stand. I respect that tree!’

informatie redwoods: www.redwoods.info

Spreuken uit gelukskoekjes

San Francisco - kilometerstand: 575

Verder naar het zuiden verlaten we Highway 101 om

verder te reizen over de State Highway 1, die hier even

AUtoroUte cAliforniSche kUSt

toepasselijk de Shoreline Highway heet. Het is een wagenziekweggetje

langs berghellingen. Ongekend mooi en

onherbergzaam is het hier en er rijdt verder niemand.

Vanaf Fort Bragg slingert de weg heen en weer en op

en neer als een uitgestrekte achtbaan. Vermoeiend rijden.

Ik tuur af en toe naar beneden, maar ik kan geen

otters vinden tussen al dat kelpzeewier en uiteindelijk

willen we dóór, want we kunnen de Golden Gate Bridge

al bijna ruiken.

Vroeg in de avond rollen we San Francisco binnen. We

rijden direct door naar Fisherman’s Wharf, waar het

naar wafels en vissoep ruikt en waar straatartiesten

met vuur jongleren tegen een achtergrond van pelikanen

en het gevangeniseiland Alcatraz, met daarachter

een rode zonsondergang.

Amerika is The Land of the Free, daar hebben we het over

bij het ontbijt in Caffé Puccini op Columbus Avenue,

midden in de hippe buurt North Beach (die naar Vim

ruikt). Die vrijheid, dat is een kernwaarde. Ze raken

er in Amerika niet over uitgepraat. Land of the Free.

De jongleur gisteravond vertelde het publiek: ‘Mijn

moeder had drie baantjes om mijn opleiding te betalen

en kijk eens wat ik nu doe.’ Dat was als grap bedoeld,

maar je denkt toch: drie baantjes om je kind naar

school te sturen. Ben je dan vrij?

In de parkeergarage in Chinatown is elke parkeerplaats

opgesierd met een spreuk uit een gelukskoekje. Onze

auto staat bij: ‘Before you can score, you must have a goal’

‘Your road will be made smooth for you by good friends’

‘You have a thrilling time ahead of you’

Under the board walk

Santa Cruz - kilometerstand: 692

Santa Cruz heeft een boardwalk, en wat voor een. Met

pretpaleizen en draaimolens en achtbanen en kleurig

snoep in vrolijke kraampjes, het is hier al honderd jaar

een grote, zonnige kermis – alleen is de boardwalk

buiten het seizoen uitsluitend in het weekend open.

Dus al is het vandaag een prachtige dag, de boardwalk

is uitgestorven. Een Indiase familie zit te picknicken op

een van de banken, de kinderen spelen in het zand. Het

speelpaleis Neptunus Kingdom is wel open, maar binnen

spelen we luchthockey in een verder lege speelzaal.

‘Please don’t use sinks for washing feet or clothes’ staat er bij

de toiletten, het is een bordje dat hunkert naar uitgelaten

badgasten die giechelend de regels overtreden.

Op weg naar buiten spreekt een enge man in een glazen

hokje mij aan, het is een pop, als ik muntjes in de

automaat doe, zal hij mijn toekomst voorspellen.

Buiten op het trappetje (uitzicht op zee, schooiende

meeuwen, en ergens moeten ook zeeleeuwen zitten

want ik hoor ze blaffen) klinkt af en toe het holle

schateren van Laffin’ Sal, de levensgrote pop met

sproeten op haar neus en een half rot gebit die hier al

sinds de jaren dertig bezoekers begroet. Vertier uit e

www.reizen.nl december 2007 27


Rechtsboven: Show

your dog op Venice

Beach, Los Angeles.

Rechtsonder: het

Romeinse zwembad

in Hearst Castle.

Marilyn Monroe

kwam hier baantjes

trekken.

28 www.reizen.nl december 2007

een ander tijdperk.

Ik zou nog langer willen blijven, maar op het kaartje

met toekomstvoorspellingen van de automatische

waarzegger lees ik: The time is right to get going…

informatie: www.santacruzca.org, www.beachboardwalk.

com.

Up in the mountains

Carmel-by-the-Sea- kilometerstand: 766

Bij makelaar Gerald Johnsen hangen schilderijtjes aan

de muur. Weet hij waar Ansel Adams woonde? Deze

beroemde landschapsfotograaf had ooit een huisje in

Carmel en ik wil graag weten waar precies. Gerald weet

het niet. ‘Somewhere up in the mountains.’

En nu heb ik toevallig een fotograaf bij me, stel nou

dat die hier in Carmel ook zo’n leuk huisje wil?

‘Let me see… het goedkoopste huisje in de heuvels dat

ik op het moment in de aanbieding heeft, kost, even

kijken, 775 duizend dollar.’

Carmel begon als kunstenaarsdorp, maar zoals dat

gaat met kunstenaarsdorpen kunnen de kunstenaars

van nu het alleen betalen als ze hoofdrollen spelen in

Hollywoodfilms. De eerste bedrijfstak in Carmel is het

‘ héél even sta ik op Skate Point, met mijn

eigen boston terriërpup. die natuurlijk

meteen mijn hand begint te likken, dat soort

honden zijn het wel.’

toerisme, de tweede is de makelaardij.

Carmel nu: witte stranden, cottage-achtige huisjes, een

vierkant stratenplan vol kunstgaleries, gourmet restaurants

en gezellige winkeltjes. Bij de Photography West

Galery, op de kruising van Dolores en Ocean Avenue,

hangt werk van Ansel Adams en andere landschapsfotografen

die aan deze kust werkten. Ik koop een

ansichtkaart van Ansel Adams aan het werk: hij leunt

op een statief, naast hem een paard met fototassen op

het zadel gesjord. Zelfde landschap, andere tijd.

Hóeveel zei u dat een motelkamer hier kost?

Hmm… in dat geval proberen we het eerst nog even

iets verderop, in Monterey.

informatie: www.carmelcalifornia.com, www.photographywest.com.

niet te tillen tafelzilver

Hearst Castle - kilometerstand: 913

Lange stukken Californische kust bestaan uit heuvels

waar niets groeit, verlaten stranden zonder toegangswegen,

een landschap dat je, afhankelijk van je stem-

ming, ‘prachtig desolaat’ kunt vinden of ‘oppervlakkig

en saai’, het zal dat landschap verder worst wezen.

Op een heuveltop in de Santa Lucia Mountains staat

het kasteel van kranten- en filmmagnaat William

Randolph Hearst.

De gidsen tijdens de (verplichte) rondleiding heten

Nancy en Tom. Gids Nancy vertelt het hele verhaal

van Hearst en ze praat zo langzaam dat het lijkt alsof

ze haar woorden stuk voor stuk over de Santa Lucia

Mountains wil laten rollen. Gids Tom is net Robert de

Niro in een gangsterfilm: witte sjaal, zwarte regenjas

en een paraplu om op te leunen. Hij is vooral mee om

te zorgen dat we niet verdwalen of per ongeluk in het

Neptunus-zwembad vallen.

Ondertussen ben ik gepast onder de indruk van het

hele gebeuren in Hearst Castle. Prachtige plafonds uit

de 15de en 16de eeuw (allemaal écht, benadrukt Nancy,

want uit originele casas in Europa gehaald, verscheept

en hier opnieuw gemonteerd, Hearst was echt dól op

ouwe balkenplafonds).

Kijk, en in die stoel zat Marilyn Monroe.

‘Ik heb de indruk dat mijnheer Hearst niet zo van moderne

kunst hield’, zeg ik voorzichtig tegen Nancy, na

de zoveelste ruimte vol lambriseringen en niet te tillen

tafelzilver.

‘Nee’, zegt ze. ‘Hij hield niet van abstract. Als hij het

niet meteen snapte, moest hij er niets van hebben. Hij

hield ook niet van jazz.’

Het lijkt me eigenlijk helemaal geen aardige man.

Evengoed, als ik Marilyn Monroe was geweest, had ik

waarschijnlijk best een keer willen komen zwemmen

in de Roman Pool om daarna een cocktail te drinken

naast de middeleeuwse wandtapijten.

Al die pracht en praal temidden van zo’n grote leegte.

’t Is ook wel een beetje de eenzaamheid van de roem

misschien.

informatie hearst Castle: tours vanaf $20, reserveren aanbevolen,

www.hearstcastle.com.

Queen of the missions

Santa Barbara - kilometerstand: 1131

Tweehonderd jaar geleden was Californië een Spaanse

kolonie, Franciscaner monniken stichtten in totaal 21

missieposten, waaronder San José, Santa Clara, Santa

Cruz, San Antonio, San Miguel, Santa Ines – maar

Santa Barbara was de koningin van de missies, gesticht

in 1782 op de naamdag van de heilige Barbara:

4 december.

In het museum dwaal ik tussen vitrines vol historische

bisschopskleden, een tuin waar het naar jasmijn ruikt,

een keuken met Mexicaanse, indiaanse en Engelse kannen

en kruiken, de wasplaats bij de fontein die door

indiaanse vrouwen werd gebruikt om kleding te wassen.

e


www.reizen.nl december 2007 29


30 www.reizen.nl december 2007


Het moderne Santa Barbara heeft een overwegend

Spaanse architectuur en je mag er als vrouw alleen de

straat op als je een Boston terriër bij je hebt. Ik heb

geen Boston terriër en ik val dus meteen op.

In een park brengen Martin en Vanessa de pups van hun

Boston terriër Diesel aan de man/vrouw voor slechts

900 dollar per stuk. ‘Het zijn hele populaire honden in

Santa Barbara’, zegt Vanessa, ‘want ze zijn vaak op TV

in America’s funniest home video’s. Ze zijn grappig, lief

voor kinderen en kunnen heel goed kunstjes.’

Martin: ‘Als ik aan het klussen ben, brengt Diesel mijn

hamer en meetlint. Wil je er eentje? Hier, hou vast. Hij

kan best in het vliegtuig, gewoon onder je stoel.’

Héél even sta ik op Skate Point met mijn eigen Boston

terriërpup. Die natuurlijk meteen mijn hand begint te

likken, dat soort honden zijn het wel.

Als ik hier bleef, kocht ik hem zo.

informatie Santa Barbara Mission, www.sbmission.org.

algemeen: www.californiamissions.com.

wij zijn allemaal bijzonder!

los Angeles, Venice Beach - kilometerstand: 1282

Venice Beach dan, het beroemdste strand van Los

Angeles. De badplaats Venice werd ooit bedacht door

een landontwikkelaar die Venetië na wilde bouwen.

Hij kwam nog best een eind, maar niemand bekijkt de

grachten, iedereen komt voor Venice Beach en voor de

Ocean Front Walk, de boulevard tussen strand en land,

een uitbundige bedoening van winkels en wierook,

straatartiesten, handlezers, bedelaars en knutselaars.

Het heeft nog het meest weg van een circus, waar

mensen hun kunstjes doen en andere mensen kijken.

Het geheel heeft een cultureel tintje: bij het Sidewalk

Café bestellen we een Kurt Vonnegut Burger met een

Gauguin Salad.

Een paar jongens spuiten graffiti op een daarvoor

bestemde muur. ‘We hebben de oude politiecommissaris

van New York hier nu’, zegt Erik L. ‘Hij houdt niet

van graffiti. Als je een mooie piece zet langs de freeway,

verven ze er meteen overheen.’

Ook even langs bij Muscle Beach, een gratis fitness

club in de openlucht voor iedereen – hoewel, in de

praktijk toch wel speciaal voor mannen met geoliede

bovenlichamen die hun spierballen komen showen aan

langslopende dagjesmensen.

‘Wij zijn allemaal bijzonder!’

informatie: www.laparks.org/venice/; www.thesidewalkcafe.com

www.musclebeachvenice.com.

De grens met Mexico

San Diego - kilometerstand: 1498

De stad uit naar het zuiden over een zevenbaans snelweg.

Ik tel de Toyota Priussen en de Volkswagen New

Beetles en zoek gepersonaliseerde nummerborden.

Bio babe.

Men fish.

Hppy dys.

Naast de vangrail staat een geel waarschuwingsbord

voor rennende gezinnen met kinderen op de snelweg.

Ik heb in mijn koppige hoofd gezet dat we de grens

over het strand gaan bereiken, maar dat moet je

eigenlijk niet doen. Volg de snelwegborden en je komt

vanzelf bij de grensovergang, Last USA exit, Camino de

la Plaza, walkway, boven Tijuana wappert de enorme

Mexicaanse vlag, makkelijk zat.

Over het strand naar de grens wandelen is een ander

verhaal. We zoeken een toegangsweg (eindeloos dwalen

langs talloze paardenfarms) tot in een ruig soort niemandsland

zonder boom of struik. Er ronkt voortdurend

een helikopter in de buurt, alsof hij ons volgt.

We spelen een dialoog uit een avonturenfilm: Green

saturn Ion approaching! Intercept! Dead or alive!

Vervolgens kilometers wandelen, richting kust. Onderweg

komen we één man tegen, een Noorse toerist met

een verloren blik. Op het strand rennen wat strandlopertjes

achter de golven aan. Een witte ballon met een

roze lintje ligt tussen dikke klonten zeewier waarin

ook een dood ansjovisje verstrengeld ligt.

Uiteindelijk de erfafscheiding met Mexico: een lijntje

in de verte, een zwarte palenrij, zoals bij Domburg of

Cadzand, die je hier alleen niet te dicht mag naderen,

met op het duin een wachtpost. Tussen de spleten van

de palen door zie ik aan de andere kant nog net een

paar figuurtjes lopen. Het zijn de enige andere levende

wezens in de verre omtrek en ik voel een immense behoefte

om tussen de palen door een praatje te maken.

Te vertellen: hé, wij zijn net de hele kust van Californië

afgereisd, leuk hè!

Je realiseren hoe ongepast dat is.

In het Ocean Beach Hotel in San Diego krijg ik een kamer

met uitzicht op zee. Hier ben ik dan, na een lange,

lange reis, met steeds rechts die onmetelijke oceaan,

links dat onmetelijke land, aan elkaar gesmeed door

het geruis van de golven.

Ik val in slaap met de ramen open.

Iemand schreef in het gastenboek: Nothing beats sleeping

to the sound of the ocean. b

informatie San diego: www.sandiego.com.

www.reizen nl

De hier beschreven route sluit aan op de kustroute door de staten

Washington en Oregon, waarvan een artikel verscheen in REIZEN

Magazine 4/2007. Dit artikel kunt u downloaden via www.reizen.nl.

praktische informatie op pagina 32

AUtoroUte cAliforniSche kUSt

e

Linksboven: graffitimuren

op Venice

Beach.

Linksonder: de

grensovergang met

Mexico mag je niet

te dicht naderen.

www.reizen.nl december 2007 31


Californië Praktisch

Highway 101 en State route 1

u.S. highway 101 is de naam

van het meest noordelijke stuk

van de californische kustweg, dit

gedeelte is bijgenaamd Redwood

Highway. bij de plaats leggett

begint california State Route

1, bijgenaamd de Pacific Coast

Highway. het deel tussen carmel

en iets voor hearst castle wordt

32 www.reizen.nl december 2007

California

surfin’ bij de

kustplaats

Carlsbad

ook wel Big Sur Coast

Highway genoemd.

U.S. highway 101

loopt na leggett

landinwaarts verder

en kun je soms

nemen om een stuk

af te snijden als de

kustweg te langzaam

gaat. Wie écht snel

door wil/moet rijden,

neemt de gewone

snelweg, de Interstate

5, bijvoorbeeld tussen

San francisco en

los Angeles. Verwar

de California State

Route 1 niet met de

U.S. highway 1, deze

laatste loopt langs de

oostkust.

Reisduur: wij hadden

slechts 5 dagen voor

het traject langs de kust

van californië en lieten

(letterlijk) veel links liggen.

heb je de tijd, trek

er een week of drie tot

een maand voor uit en

maak vanaf los Angeles

een tour noordwaarts

door nationale parken

en zuidwaarts langs de

kust – of omgekeerd.

Hoe kom je er?

Wij vlogen met klm

die (met zustermaatschappij

northwest

Airlines) dagelijks tientallen vluchten

aanbiedt tussen Amsterdam en los

Angeles of San francisco, waarvan

één rechtstreeks, de meest ideale

verbinding, vanaf € 668 retour (inclusief

alle belastingen, heffingen,

toeslagen en reserveringskosten).

de rechtstreekse vlucht duurt 10,5

tot 11 uur, het is aan de Amerikaanse

westkust 9 uur vroeger dan hier.

www.klm.com.

Beste reistijd

April tot en met oktober. in de winter

kan het weer tegen zitten, maar

heb je wel weer de kans om walvissen

te zien (die zwemmen vanaf november

langs de kust noordwaarts

en vanaf april zuidwaarts).

Vervoer ter plaatse

Wij huurden via holiday Auto’s

(www.holidayautos.nl) vanaf € 25

per dag. reiZen -abonnees krijgen

bij holiday Autos 10% korting. kijk

voor meer informatie op www.

reizen.nl. onder ‘extra voor lezers’.

Geld

de dollar staat laag, hij kost op het

moment € 0,69 (1 euro = $ 1,44).

dat maakt reizen door de Verenigde

Staten heel betaalbaar!

Accommodaties

Wij sliepen voornamelijk in motels,

buiten het seizoen gaat dat prima

op de bonnefooi voor $ 50-100 per

kamer per nacht, al is het ene motel

beter dan het andere. Aanbevolen:

hi-Seas inn in fort bragg (alle

kamers met uitzicht op zee, vanaf

$ 65 per kamer per nacht, www.

hiseainn.com).

ocean Beach hotel in ocean beach

(San diego, bijna direct aan het

strand, www.obhotel.com, vanaf

$ 99 per kamer per nacht).

kijk voor meer adressen op www.

reizen.nl.

Georganiseerde autorondreizen

kuoni travel biedt een 14-daagse

reis langs de californische highlights,

óók de hele kustlijn (www.

kuoni.nl, tel 020 - 398 9398).

great lakes travel: 10-daagse autoreis

langs highway 1 van San francisco

naar los Angeles, vanaf € 1000

per persoon incl. directe vluchten en

huurauto (www.greatlakes-travel.

nl, tel 040 26 187 81). Jan doets:

diverse californië-rondreizen (www.

jandoets.nl, tel 072 - 575 33 33).

informatie en sites

b www.visitcalifornia.com

officiele site van de staat californie,

je kunt ook brochures aanvragen.

b www.byways.org over mooie

autoroutes in de V.S., met uitgebreide

informatie over california

State route 1.

Oordeel van de auteur

‘echt een reis in de categorie “reis

van je leven”. het avontuur van een

roadtrip, de energie van de wereldsteden

San francisco en los Angeles,

maar óók overweldigende natuur.’

More magazines by this user
Similar magazines