downloaden

geroosterdehond.files.wordpress.com

downloaden

Uitgeverij

Geroosterde Hond


Uitgeverij Geroosterde Hond

NIEUWJAARSGESCHENK 2013

Met voorwoord van uitgever Bas Jongenelen

Merijn Huijbens en Robert Proost (Poëzie)

Nathan de Groot (Überfictie)

Martijn Neggers (Proza)


© Uitgeverij Geroosterde Hond, 2012

Niets uit deze bundel mag gekopieerd worden

zonder toestemming van de uitgeverij.


INHOUDSOPGAVE

Voorwoord! ! ! ! 5

Ik klop! ! ! ! ! 6

Hink-Stap-Sprong! ! ! 7

Welterusten! ! ! ! 9

geen titel! ! ! ! 10

Leenwoorden! ! ! ! 11

Whoepie Frostings! ! ! 13


Bas Jongenelen

VOORWOORD

De auteurs van uitgeverij Geroosterde Hond komen

graag bij u thuis, ook in 2013. Vandaar dat we u dit literaire

nieuwjaarsgeschenk gratis en voor niets kosteloos

cadeau doen, zodat u onze auteurs ook in het nieuwe jaar

in huis heeft. Het geschenk heeft een uiteenlopende inhoud,

zowel wat vorm als inhoud betreft, maar dat bent

u vast wel van ons gewend. Het thema van deze bundel

is dat er geen thema is, maar dat bent u vast wel van ons

gewend.

! We bieden u drie schrijvers aan die al bij Geroosterde

Hond gepubliceerd hebben (Martijn Neggers, Nathan de

Groot en Robert Proost) en een nieuwe auteur (Merijn

Huijbens). De eerste drie kent u waarschijnlijk al, en

daarom begrijpt u dat ik u vraag om hen ook in het

nieuwe jaar in de gaten te houden. Komen ze met nieuw

werk op papier? Treden ze op? Kijk daarom geregeld op

de site van Geroosterde Hond en op de sites van Martijn

Neggers, Nathan de Groot en Robert Proost.

! Merijn Huijbens is wellicht onbekend als dichter, maar

hij heeft al een goede reputatie als het gaat om woorden.

Hij is namelijk rapper bij The Embrassibles, de cd van

deze band kan ik zeker aanraden. De auteurs van Geroosterde

Hond staan ook op het podium hun mannetje, dus

wat dat betreft past Merijn Huijbens goed in het kleine

doch grootse fonds van Geroosterde Hond.

Ik wens u veel literaire genoegens in 2013,

Bas Jongenelen

Uitgever


Robert Proost

IK KLOP

we vreten de spinsels vereren het dode

het razende het hellende het altijd maar rillende

we zien ons wel ‘we bellen elkaar’

op de meest ongelegen momenten

zien we onze naam verschijnen

ik ben je nummer vergeten

dus sta ik voor je deur

‘bel me de deurbel doet het niet’

hangt er aan de sponning

idolaat bulderend schaterend als eenden

aanbidden we bidden we voorover gebogen

over helle schermen ingetogen

knipperend met bloed doorlopen ogen

en we zien alles

want wij zijn alles voor elkaar

dus klop ik op je ramen

ik schreeuw je naam en

voel me een cliché

we loeren naar vreemden verknippen het onze

het kleine het vlakke omdat het altijd maar helt

hou je maar vast ’tik je naam zelf maar in

dan whatsap ik je wel terug’


Robert Proost

HINKSTAPSPRONG

hij hinkstapspringt met grote sprong

van stoep naar rand verkeerstumult

van koele tred is nu geen sprake

als warm bloed zijn oren vult

‘t klamme goed zijn lijf bekleeft

en zijn grootste angst het leven geeft

hij ademt in de neus verstopt

en voelt hoe in zijn bolle borst

zijn hart op een rij ribben klopt

hij hinkstapspringt door iets gedreven

van her naar der en zeer begaafd

vreest hij niet voor lijf en leven

als straks zijn voet het asfalt raakt

hij hinkt door perken en een nevel

van zachte regen op zijn huid

maakt dat hij luidkeels bulderlacht

zijn ogen sluit

de regen proeft

en luistert naar zijn razend bloed

dat ruisend op het wegdek wacht

op de stoep had hij gelezen

in grote letters kleurrijk krijt

dat onder koffer pak en stropdas

er ergens nog een uitweg blijkt

een kinderhand had hem bevolen:

‘hinkstapsprong hinkstapspring

recht door zee de branding in


laat ze schreeuwen laat ze krijsen

als harpijen met hun oeverloos gelul

dat kelken vult tot de rand toe rijzend

zie ze lachen met hun ogen

met blikken waar eens bier in zat

zie ze hem bezatten kwellen kakelen […]’

gevederde slangen grijpen naar zijn liezen

verkiezen de dood na spoeddebat

en hoofd lever hart en nieren

lachen in hun bloedgespat

hij hinkstapsprong begon een afscheid

van adem en zijn leven

had reeds de geest gegeven

in bulderend gelag [sic]


Merijn Huijbens

WELTERUSTEN

Met vaste hand typ ik mijn spinsels

De nacht staat in de wacht

De wekker heeft mijn wakker bedacht

Hij verjoeg mijn verzinsels

De droom bracht pracht

De droom lustte rust

De droomwereld kust

me voor het wakker gaan zacht

Vandaag weer hard en werkelijkheid

meten van andermans maten

Een dag van doen en laten

Bestaan een bedenkelijk feit

Maar zonder dag, geen nacht

Zonder lachen, geen gapen

Zonder wakker, geen slapen

's Avonds kust mijn moeder me zacht

welterusten


Merijn Huijbens

als ik leven kon

langer dan ik leven kon

was ik een bierflesje goed verstopt

stond ik te wachten in de duisternis

achter blikken wachtende op jou

deze blikken waar je weg van kijkt

deze blikken waar je weg van lijkt

deze blikken waar je weg van blijft

deze blikken op je gericht

maar deze blikken zal je onder ogen moeten zien

deze blikken kijken je aan

dan als je deze blikken recht in de ogen kijkt

kijk je door ze heen

zie je me voor de laatste keer staan

dan ruim je het bierflesje op


Nathan de Groot

LEENWOORDEN

Volksrant, 15 november 2012

De Franse president Hollande eist dat Nederland alle

leenwoorden retourneert vóór 2015. Indirecte aanleiding

voor zijn cri de coeur is het 200-jarig bestaan van

het Koninkrijk der Nederlanden, dat van 2013 tot 2015

zal worden gevierd, schrijft Nathan de Groot van het

satirische weblog de Speld.

! In 1813 kwam een einde aan de Franse overheersing

en werden diverse woorden en uitdrukkingen van Franse

origine in bruikleen gegeven. De Nederlandse overheid

heeft het abonnement jarenlang kunnen verlengen, maar

na 200 jaar willen de Fransen hun woorden terugnemen.

! Minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans

relativeert de besognes over het dossier in zijn portefeuille.

'Dit idée-fixe van Frankrijk is geen ordinair verzoek,

maar een logische maatregel in historisch perspectief.'

Het gerucht dat ook voornamen op het spel staan is een

farce, aldus Frans. Voor Cedric, Bernard en Louis wordt

du moment een soepele uitsterfconstructie bedacht.

! Nederland heeft enige vraagtekens geplaatst bij de

naam Hollande. Volgens oud-coureur en journalist Maar-

ten Ducrot kan Nederland hierdoor bij de onderhandelingen

sans rancune haar wapenspreuk 'Je maintiendrai'

handhaven. Stef Blok (VVD) is op zijn qui-vive en meent

dat er ook economische voordelen zitten aan de eis. Het

onderzoeksbureau van zijn partij voorziet tot 2015 een

significante stijging in de vraag naar cordon bleus, horloges

en prostituees.

!


Enfin, de overheid stelde in 2010 en passant een commis-

sie in om alternatieven te vinden voor alle Franse leenwoorden.

Het huidige regeerakkoord van Rutte II zorgt

echter voor onvoldoende budget om de gehele vocabulaire

te redden. Het CPB verwacht dat slechts 69 procent

van alle Franse leenwoorden tijdig kan worden vervangen.

Dat is goed nieuws voor alle cabaretiers, trottoirs en

oeuvres.

! Slecht nieuws is het voor notoire parvenus en bon vivants,

want vanaf 2015 zal Nederland het zonder lingerie,

polonaise en bouillon moeten doen.


Martijn Neggers

WHOEPIE FROSTINGS

Omdat ik een vaasje moet hebben, sta ik in de Xenos.

Links van me staat een vrouw met een plastic buddhabeeld

in haar handen, rechts naast me staat een oud echt-

paar. Ik vergelijk vaasjes. Er zijn ronde vaasjes, en vierkante,

maar ook in een lekker gek vormpje. Dan heb je

nog matglas, doorzichtig glas en blauw of rood glas. En

als je net even iets verder kijkt zie je dat er ook nog plastic

vaasjes zijn. Als je een plastic vaasje koopt, krijg je er

gratis een vrolijk lachend wc-kikkertje bij. Ik vraag me af

wat een wc-kikkertje is. Wat het doet. Misschien maar

laten voor wat het is. Het oude echtpaar naast me staat te

kijken naar een stapel dozen. Op de dozen staan glimmende

gebakjes. Er staat heel groot Whoepie Frostings op

de doos. De man pakt een doos vast. De vrouw kijkt

rond.

! ‘Kijk dan, Tonnie.’ Begint de man tegen zijn vrouw.

‘Kijk dan, Whoepie. Er staat hier dat je dat over cake en

taartjes kunt smeren. Tonnie kijkt met een zuinig gezicht

naar de doos. ‘Grappig toch? Dan kunnen we thuis met

zijn tweeën vrolijke dingen bakken, voor als de kleinkinderen

langskomen. Dan hebben we echt iets lekkers voor

ze. Zullen we zo’n doos meenemen?’ De man wordt

zichtbaar vrolijk van het idee dat hij samen met zijn Ton-

nie in de keuken cake voor de kleinkinderen kan gaan

bakken met een vrolijke frosting eroverheen. Ik zie hoe

zijn ogen langzaam een klein kinderfeestje beginnen te

zien. Voor mijn neus ontvouwen zijn gedachten zich. Ik

zie hem denken aan slagroom, chocolademelk en spelletjes.

Hij kijkt Tonnie nog eens hoopvol aan.


! ‘Waar hadden we dat ganzenbordspel ook weer lig-

gen?’ Hoor ik de man vragen. Tonnie kijkt hem aan en

perst haar lippen op elkaar. ‘Geen idee.’ Antwoordt ze.

Dan pakt ook Tonnie een doos Whoepi Frostings. Ze draait

hem een paar keer rond in haar handen en legt hem dan

terug.

! ‘Ik vind twee euro te veel voor een geintje, Ad. Leg

maar terug.’ Tonnie loopt door. Ad blijft even teleurge-

steld staan. Dan legt hij de doos terug op de stapel. Terwijl

hij achter Tonnie aanloopt, hoor ik Ad nog mompelen.

‘Nou. Is toch leuk?’ Tonnie draait zich om. ‘Nee Ad.

Nee.’ Ze lopen samen zwijgend naar de uitgang van de

winkel. Onderweg naar de kassa pakt Ad nog iets vast.

Dat legt hij ook maar weer terug. Zonder iets te kopen

lopen Ad en Tonnie weer naar buiten.

! Ik koop een vaasje en ga ook de winkel uit. Ad en

Tonnie achterna.

Similar magazines