fly-drive

reizen.nl

fly-drive

eportage

y-drive

ARGENTINIË

Deel 1: TANGO & ZEEOLIFANT

50 | januari 2010 www.reizen.nl www.reizen.nl januari 2010

p050_RZM01_Argentinie_v5.indd 50 09-12-2009 08:29:06


eportage

januari 2010 www.reizen.nl www.reizen.nl januari 2010 | 51

p050_RZM01_Argentinie_v5.indd 51 09-12-2009 08:29:13


fly-drive

ARGENTINIË IS 67X ZO GROOT ALS NEDERLAND - EEN VIERDE VAN

DE 40 MILJOEN ARGENTIJNEN LEEFT IN DE STAD, IN BUENOS AIRES.

DAARBUITEN HEERST DE NATUUR. GLETSJERS, CONDORS, CANYONS

EN MEREN. JE KOMT OGEN TEKORT IN HET LAND VAN EVITA & TANGO.

DEEL 1 VAN EEN FLY-DRIVE: BUENOS AIRES EN DE HAREM VAN DE

ZEEOLIFANT.

Tekst: Jacques van der Linden | Fotogra e: Paul Tolenaar

Foto’s vorige pagina’s:

de tango is als ‘eten

en drinken’ voor de

Porteños, de inwoners

van Buenos Aires

Foto’s rechterpagina:

1. Straatbeeld in de

wijk Retiro.

2. Op metrolijn A, de

oudste in Buenos

Aires, dokkeren

houten treinstellen.

3. Nee, dit is niet

Parijs. Deze obelisk

staat op de Avenida

9 de Julio, de

breedste boulevard

ter wereld.

Lente in Buenos Aires

Wakker worden in Buenos Aires, aan de andere kant

van de wereldbol, voelt goed in oktober. Lente, de

stad tintelt. Bomen botten uit, avenida’s lopen vol.

Zomerrokken en colberts haasten zich over het Plaza

de Mayo naar kantoor, nog slaperige dagdromers

zoals wij blikken verwonderd rond. Als het voetgangerslicht

op rood springt, trekken bussen roetbrakend

op. Ze rijden naar Boca, San Telmo, Palermo

of een van de andere 37 barrios, de wijken die de

metropool aan de Rio de la Plata vormen.

Op het Plaza klopt de jonge Argentijnse geschiedenis.

Er gaat geen dag voorbij zonder protestactie

tegen een of ander regeringsbesluit. Als de Porteños

(‘die van de haven’, de bijnaam van de inwoners van

Buenos Aires) iets niet zint, trekken ze met gebalde

vuist en spandoek naar het plein. Zo was het, zo is

het nog altijd.

Elke donderdagmiddag komen de Dwaze Moeders

hier naartoe. Zwijgend lopen ze rondjes voor het

Casa Rosada, het werkpaleis van de president, terwijl

ze vergeelde foto’s van hun vermiste zonen en dochters

omhooghouden. Geliefden die naamloos zijn

verdwenen onder de dictatuur van de kolonels tussen

1976 en 1983.

Nog een feit dat je moet weten voor je de stad ingaat:

Evita is heilig. Voor eeuwig een meisje van het volk,

heldin van de descamisados, de arbeiders. De zieke

Evita Perón sprak - haar lichaam aangetast door

kanker - in 1951 vanaf het balkon van het Casa

Rosada het volk toe. In een bewogen speech (later

onsterfelijk gemaakt in het lied ‘Don’t cry for me

Argentina’) trok ze zich terug als kandidaat voor

het vicepresidentschap. Dan kun je nooit meer stuk

bij de Porteños.

Café met passie

‘Argentijnen zijn eigenlijk Italianen, die

zich Engels kleden, zich als Fransen

gedragen maar Spaans spreken’, zegt

Patrick van der Doef. Hij kan het weten.

De Nederlander werd een paar jaar geleden

smoorverliefd op een Argentijnse

vrouw én op Buenos Aires. Zo is hij in

de stad verzeild geraakt. We ontmoeten hem

52 | januari 2010 www.reizen.nl www.reizen.nl januari 2010

in de lobby van ons hotel (ge-google voor vertrek

heeft tot een afspraak geleid). ‘Ik ontvlucht de Hollandse

winter en geef van oktober tot eind maart

rondleidingen door deze stad. Daarna vlieg ik terug

naar Amsterdam.’

Mooi, en dan nu Buenos Aires in.

‘Jullie willen vast kof e?’, vraagt Patrick.

‘Nou...’

‘Laten we beginnen in Café Tortoni.’

De deur zwaait open en we staan in een andere

wereld, die van een grand café, van kranten aan

een stok, marmeren tafeltjes, gedempte discussies

en obers die als pinguïns langs bistrostoelen drentelen.

Tortoni is niet zomaar een café, het is een mythe.

Het oudste café in de stad. Een Fransman startte de

zaak in 1858.

In een hoekje achterin zie ik drie mensen strak en

bewegingloos aan een tafeltje.

‘Dat zijn Gardel, Borges en Storni’, uistert Patrick.

‘Ze hebben als wassen beeld een ereplek gekregen.’

‘Wie is Storni?’, vraag ik.

Aan Carlos Gardel, de tangokoning van de stad

en aan Jorge Luis Borges, dichter/schrijver des

vaderlands, wijdt elke reisgids een kaderstuk.

Maar Storni?

‘Tortoni was begin vorige eeuw een trefpunt voor

artiesten en intellectuelen. Alfonsina Storni, een van

de eerste feministische dichters, beroofde haarzelf op

aangrijpende wijze van het leven. In Mar del Plata,

het strand van Buenos Aires, liep ze in de jaren ’40

en plein public de zee in en verdronk.’

Aan gevoel voor dramatiek geen gebrek.

Wij roeren in onze espresso en kijken van de obers

naar de clientèle en van de clientèle naar Luz. Luz

verkoopt kaartjes voor de tangoshow (à 60 peso) die

iedere avond in Sala Storni, een kleine variétézaal

links achter de toog, wordt gehouden. Als Luz

glimlacht, kijken wij in het gezicht van Mona Lisa.

Patrick wenkt met zijn hand en vraagt om de rekening.

We verruilen Luz voor Beto.

Beto is een van de 40.000 chauffeurs die met zijn

zwartgele taxi dagelijks door de stadsjungle crost.

Hij rijdt ons de Avenida 9 de Julio over - met 140 meter

van stoep tot stoep de breedste avenue ter wereld,

sjeest langs belle-époque gebouwen en draait gerou-

p050_RZM01_Argentinie_v5.indd 52 09-12-2009 08:29:24


flydrive

2 januari 2010 www.reizen.nl www.reizen.nl januari 2010 | 53 3

p050_RZM01_Argentinie_v5.indd 53 09-12-2009 08:29:41

1


flydrive

54 | januari 2010 www.reizen.nl www.reizen.nl januari 2010

Luz, de

Mona Lisa

van Café

Tortoni.

p050_RZM01_Argentinie_v5.indd 54 09-12-2009 08:29:58


Lichamen vloeien ineen, een

vluchtige kus, de toeschouwers

op het straatterras houden hun

Lichamen vloeien ineen, een vluchtige kus, de toeschouwers op het

adem straatterras houden in.Tango, hun adem in.Tango, de meest sensuele dans,

sensuele

ontstaan in de volkswijk,

dans,

is uitgegroeid

ontstaan

tot een nationaal

in

fenomeen.

de

volkswijk, is uitgegroeid tot

een nationaal fenomeen.

tineerd om het Congres: een geforceerde kopie van

het Capitool in Washington. Beto omzeilt stoplicht-

les en snijdt auto’s galant af, terwijl zijn rozenkrans,

die aan de achteruitkijkspiegel hangt, van links naar

rechts zwiept. Waarom die haast?

‘Lunchtijd nadert in La Boca’, legt Patrick uit.

Maradona & Evita

Porteños halen hun neus op voor La Boca, de achterbuurt.

Toeristen smullen ervan. De wijk barst van de

kleuren. Felle, stoere tinten sieren met golfplaten

beklede blokkendozen. Rood, geel, groen, blauw.

‘Republica de la Boca’ lezen we op een muur van een

trappleintje. Dit is de bakermat van Buenos Aires.

Aan de monding (boca) van de Riachuelo-rivier - inmiddels

al decennia een verzande haven - ontstond

eind 19de eeuw de eerste nederzetting. Weer een

eeuw later bouwden Grieken en vooral Italianen hier

van sloophout eenvoudige huizen.

Het zijn hun kleinkinderen die La Boca kleuren met

een voorliefde voor blauwgeel en voor de bal. Het is

een bekend verhaal: Maradona, kind van de sloppenwijk,

schopte het ver. De dribbelkoning van wijkclub

Boca Juniors bezorgde de Argentijnen in 1986

de voetbalwereldbeker.

Met zijn dubbelganger, een geschminkte lookalike

van de baltovenaar, ga ik op de foto. Een duidelijk

ttere man dan de echte Diego. Op de cover van een

tijdschrift prijkt ‘Pluisje’, de veelbesproken nummer

10. De sporen van een door drugs & drank beheerst

leven zijn hem af te zien.

We werpen een snelle blik op la Bombonera, het

stadion van voetbalclub Boca Juniors. Het staat

middenin de arbeiderswijk en heeft veel weg van

een Ikea-kleurige bonbondoos.

Patrick: ‘Het verhaal gaat dat toen profvoetbal zijn

intrede deed in Argentinië, er een clubshirt moest

worden gekozen. Hoe kies je dat uit? Simpel, het

antwoord kwam - zoals veel in Argentinië - van overzee.

De landsvlag van het eerste het beste schip dat

de haven zou binnenvaren, zou de clubkleuren bepalen.

Het schip kwam… uit Zweden.’

Terug naar La Boca. El Caminito, een blok van

vier straatjes, daar gebeurt het nu. Vanaf één uur

’s middags draaien tangoparen strak en viriel om

elkaar heen op weemoedige bandoneon- en gitaar-

klanken. Dansers in pak, brylcreem in het haar, hun

danspartner in nauwsluitende jurk en netpanty’s.

Lichamen vloeien ineen, een vluchtige kus, de toeschouwers

op het straatterras houden hun adem in.

Tango, de meest sensuele dans, ontstaan in de volkswijk,

is uitgegroeid tot een nationaal fenomeen.

De passie zit diep. Er is zelfs een lobby die wedijvert

voor een UNESCO-status voor de dans. De restauranthouders

in El Caminito vinden het prima. Het

vuur onder de Argentijnse biefstukken laait hoog op.

De pesos vinden hun weg.

Haal diep adem. Wat nu volgt is een staaltje lijkenpikkerij.

Van Maradona gaan we op weg naar Evita.

La Recoleta beroept zich erop het Père Lachaise van

Latijns-Amerika te zijn. Maar is er wel zoveel te zien

op de beroemde begraafplaats? De praalgraven van

generaals en presidenten op La Recoleta zijn mooi,

protserig. Een barokke hoogmis waardig. Toch dienen

ze slechts als achtergronddecor. Je komt hier

naartoe voor één praalgraf, nummer 57. Niemand

minder dan Evita Duarte Perón heeft daar, achter een

simpele plaquette haar laatste rustplaats gevonden.

Dat heeft wel wat voeten in de aarde gehad. Er is

gesold met Evita. Na de afzetting van haar man,

president Perón in 1955, werd haar gebalsemde

lichaam - verstopt in een vrachtauto - Argentinië

uitgesmokkeld. Jarenlang lag ze onder een valse

naam op een kerkhof in Milaan begraven. Tot Evita

in de jaren ’70 eindelijk op Recoleta werd bijgezet.

Haar populariteit is er alleen maar door toegenomen.

Hemel op aarde

De volgende morgen ziet Buenos Aires er heel anders

uit. Het regent niet, het giet. Wat doe je dan?

Je vraagt de hotelreceptionist om een leenparaplu

en duikt een café in, voor kofe met een taartje. Als

het na de tweede café con leche nog steeds hoost,

duwen we onszelf naar buiten. Dan maar naar de

winkels. Een taxi is zo gevonden. ‘El Ateneo, por favor’,

dicteer ik in mijn beste Spaans. Schrijver José

Luis Borges zei ooit: ‘Ik heb altijd gedacht dat het paradijs

een bibliotheek is.’

Op de Avenida Santa Fe nummer 1860, een oud

theater, is die gedachte werkelijkheid geworden.

Literatuur, foto- en architectuur naslagwerken, kook-

fly-drive

FILMPJES & MEER…

...over tangodansen in

Buenos Aires en pinguïns

en zeeolifanten aan de

Atlantische kust vindt u

op www.reizen.nl

Tevens extra informatie

over Buenos Aires en rijden

in Patagonië.

januari 2010 www.reizen.nl www.reizen.nl januari 2010 | 55

p050_RZM01_Argentinie_v5.indd 55 09-12-2009 08:30:05


fly-drive

OOK ZIEN IN

BUENOS AIRES

1. San Telmo: ooit een

poep chique buurt met

herenhuizen. Plaza

Dorrego, het hart van de

wijk, is een soort Place

Pigalle.

2. Recoleta. Café La Biela

op het plein tegenover het

kerkhof is dé plek om naar

mensen te kijken.

3. Palermo is the place to

be in de stad met hippe

kledingboetieks en restaurants.

Meer over deze tips op

www.reizen.nl

Foto’s rechterpagina:

1. Volkswijk La Boca houdt

van voetbal.

2. El Ateneo is de de

boekenhemel op aarde.

boeken, strips. El Ateneo is de boekenhemel op aarde.

Van foyer tot balkon staan boeken in de schijnwerpers.

Op het podium kun je met je favoriete

leesvoer op schoot urenlang wegdromen.

Diezelfde Borges jaagt ons weer de straat op. ‘Mijn

ziel zit in de straten’, zei de schrijver. ‘De straten

en stegen in de buurten waar het volk leeft. Dat is

mijn land’.

Lopend gaan we terug naar het centrum, terug naar

het Plaza de Mayo. We zien hondenuitlaters met een

dozijn keurige keffers op weg naar een parkje, passeren

lootjesverkopers, scheldende buurtbewoners,

bedelaars en laten onze schoenen poetsen voor -

naar lokale maatstaven gerekend - veel te veel peso.

Eenmaal bij het Plaza is het droog, een wind blaast

frisse lucht door de avenida’s. Boven de haven, twee

blokken achter Casa Rosada, breekt de zon door.

Puerto Madero mag zich de dockside van

Buenos Aires noemen. Oude bakstenen pakhuizen

stonden er decennialang te verstoffen totdat lokale

entrepreneurs in 1990 hun ideeën erop loslieten.

En voilà: de Porteños hebben er een paradeerboulevard

met terrassen bij gekregen. De Puentedela

Mujer-loopbrug verbindt de trendy kades met de

stad. Over de mini uitvoering van onze Rotterdamse

Erasmusbrug lopen we de promenade op.

Patrick had ons getipt hier even langs te gaan.

‘Er staat daar een bijzonder beeld tegen een oranje

muur, je kunt het niet missen. Het is door koningin

Beatrix persoonlijk onthuld’, benadrukte hij.

We lopen er zowat tegenaan: een grasveldje, een

oranje betonnen muurtje en een bronzen beeldje van

een pronte vrouw die haar armen ten hemel spreidt.

Het oranje pleintje heet Plazoleta Reina de Holanda.

De maakster van het beeld is Tineke Willemse-Steen.

Nooit van gehoord. Zou het misschien een pseudoniem

zijn? Wat was de hobby van koningin Beatrix

ook alweer?

Pinguïnfamilie

Vergeet overvolle avenida’s, vergeet grand cafés.

In Patagonië is Buenos Aires ver weg, om precies

te zijn 1463 kilometer.

We rijden over de steppe. Boven ons een melk-

glasachtige lucht, voor ons een streep asfalt en land,

oneindig land: vlak, woest en ledig. De weg heet

Ruta Nacional 3. Het is de levensader aan de Atlantische

kust, drieduizend kilometer van Buenos Aires

tot aan Vuurland. Zo’n eind hebben wij niet voor de

boeg. Maar dat het verstandig is om bij elke pleisterplaats

te tanken laat zich raden. Pech kan zomaar

dubbele pech worden. Op de digitale snelweg hoef

je hier niet te rekenen. Mijn mobiel heeft nul, nada

bereik, al anderhalf uur niet.

Het doel van dit avontuur? Pinguïns.

Na een vlucht van twee uur van Buenos Aires naar

Aeropuerto Trelew, een vliegveld buiten de gelijknamige

provincieplaats, zijn we gaan rijden. Water en

kaakjes op de achterbank, je weet maar nooit.

Ergens in niemandsland slaan we af, richting zee.

56 | januari 2010 www.reizen.nl www.reizen.nl januari 2010

Meteen geselt een kiezelweg de auto. Pas na dertig kilometer

schudden zien we de eerste tekens van

leven. Twee guanaco’s, kleine neefjes van de lama, steken

hun kop nieuwsgierig boven het stugge struikgewas.

Als we stoppen en uitstappen, sprinten ze weg.

Dat er zich meer leven in het lage Patagonische

struikgewas schuilhoudt dan we vermoeden,

ontdekken we bij Punta Tombo. Koddig waggelt er

een pinguïn het pad over, en nog een, en...

De komiek van de kust heeft het druk. Het is

broedseizoen. Onder bijna elke struik zit een

Magelhaenpinguïn – een kleine pinguïnsoort van

hooguit zeventig centimeter – op een of twee eieren

te broeden. Als we naar de vloedlijn lopen, duiken

de pinguïns overal op in de duinachtige valleien.

Het heeft wel iets weg van een gezellige familie.

Door mijn verrekijker zie ik er een paar uit de

branding komen, terug van de dagelijkse boodschappen.

De pinguïns schudden hun veren uit, kijken

achterom en blijven staan. Alsof ze iets vergeten zijn.

Vreemd, want de oceaan biedt een vast dagmenu.

Je hoort het ma pinguïn al zeggen tegen pa pinguïn:

‘Toch niet weer vis!’

Broodje walvisverhaal

Rijden maar weer. Noordwaarts, over Ruta 3.

Na U2, Coldplay, Keane en een tango-cd van José Sancho

(gekocht in La Boca) twee keer beluisterd te hebben,

zijn we waar we wezen willen: Puerto Pirámides

op schiereiland Valdes. Een beschut dorp dat ons met

open armen ontvangt. Het schemert al als de laatste excursieboot

het strand wordt opgetrokken. De passagiers

met felrode zwemvesten, scholieren zo te zien, praten

druk en opgewonden. ‘Whale watching’ lees ik aan

stuurboordzijde van het schip. Dát bewaren wij voor

morgen. Eerst een stevige maaltijd en een bed.

We krijgen waar we naar verlangen. Aan het eind

van een westernachtige dorpsstraat staat Hosteria

The Paradise. We schudden het zand uit onze kleren,

doen de deur open en... een vrouw stapt opgelucht

op ons af.

‘You guys must be Linden and Tolnar?’

Niet dat ze ongerust was, maar Selva is blij dat we

toch gekomen zijn: een journalist en een fotograaf.

Publiciteit is altijd welkom.

De eetzaal van de hosteria voelt als een knusse

Alpenblokhut en de milanese - de Argentijnse

variant op biefstuk met frites smaakt naar

een tweede bord (wat we niet doen). Boven de bar

wordt een promolm gedraaid over Zuidkapers.

‘Het is altijd prijs. Whales genoeg’, zegt Selva.

‘Ze zijn nieuwsgierig, komen vlak bij de boten.’

Puerto Pirámides bestaat bij de gratie van de jaarlijks

terugkerende Zuidkapers, wordt ons - voor zover

we het nog niet wisten - duidelijk gemaakt. Van juli

tot december zoeken de walvissen beschutting in de

baai (Golfo Nuevo) om er te baren en hun kalveren

groot te brengen.

Tegen tien uur hebben we genoeg tv-walvissen gezien.

We verlangen naar een bed en naar de dag van morgen.

p050_RZM01_Argentinie_v5.indd 56 09-12-2009 08:30:14


flydrive

p050_RZM01_Argentinie_v5.indd 57 09-12-2009 08:30:33

1

2


flydrive

Gaucho,

gestrand in Buenos Aires.

58 | januari 2010 www.reizen.nl www.reizen.nl januari 2010

p050_RZM01_Argentinie_v5.indd 58 09-12-2009 08:30:53


flydrive

Patagonië:

lucht, land en leegte.

januari 2010 www.reizen.nl www.reizen.nl januari 2010 | 59

p050_RZM01_Argentinie_v5.indd 59 09-12-2009 08:31:03


flydrive

60 | januari 2010 www.reizen.nl www.reizen.nl januari 2010

p050_RZM01_Argentinie_v5.indd 60 09-12-2009 08:31:30


Honderd meter van de kudde

zeeolifanten blijven we staan.

Honderd meter van de kudde zeeolifanten blijven we staan.

De lobbesen lobbesen zal het worst zijn. zal Ze liggen het snurkend worst voor Pampus. zijn.

Ze liggen snurkend voor Pampus.

Midden in de nacht word ik wakker van een constant

geloei. Dat moet de wind zijn die om de hosteria

huilt. Of hoor ik walvissen in de baai?

‘Sorry mister Linden and Tolnar. We can’t sail today’.

Met een bedrukt gezicht staat Selva aan de ontbijttafel.

Het waait te hard, geen boot vaart vandaag uit.

Weg walvisexcursie.

Wat nu?

‘No problem.’ Selva heeft een alternatief. Ze spreidt

een kaart uit en wijst naar een rotspunt, buiten het

dorp, Punta Pardelas. ‘Met een beetje geluk kun je

daar walvissen vanaf de kliffen spotten.’

We zijn al weg.

Atlantisch blauw, hemelsblauw, diep donkerblauw.

Blauwer dan de lucht bij Punta Pardeles hebben wij

het nog nooit gezien. Wat een plek. En het gaat er

tekeer. Met moeite kan ik me staande houden in de

wind die stormachtig om zich heen slaat. Schuimbekkend

slaan metershoge golven tegen de kliffen. Zelfs

aalscholvers wagen zich niet buitengaats.

Mist u een walvis?

Nou, eentje had wel leuk geweest, al was het alleen

maar even de T-staart van een Zuidkaper, die omhoog

zwiept voor een foto.

Naaktstrand

Península Valdes is zo plat als een pannenkoek. Een

bizar schiereiland dat grossiert in extremen. Wind en

zee hebben dit mirakel zijn vorm gegeven. Gravel

roads trekken sporen over de landtong, van het

ene ‘hoogtepunt’ naar het andere. Bermborden met

‘60 MAXIMA’ helpen ons herinneren dat we - zonder

vierwiel aangedreven auto - het gaspedaal niet te

diep moeten intrappen. Ook al is dat verleidelijk op

een brede kiezelstrook, waarover hooguit eens in het

kwartier een stofwolkje een tegenligger aankondigt.

Daar rijden we, op weg naar het beoogde hoofdnummer

van vandaag: zeeolifanten.

Een heuvel. Help! Elke oneffenheid in het Grote

Niets is een hint van moeder natuur. Achter de heuvel

ligt Salina Grande, een zoutvlakte, 40 meter onder

zeeniveau en daarmee meteen de laagste plek

van Argentinië. De witte vlakte spiegelt in de zon.

‘Zie jij wat ik zie?’, vraagt fotograaf Paul. ‘Ik heb het

gevoel naar het bevroren Tjeukemeer te kijken.

Schaatsen onder en rijden maar.’

Tijd voor mij om het stuur over te nemen.

Verder gebeurt er niets. Dat wil zeggen, een zandstorm

trekt over onze kleine huurauto en we passeren

drie borden van Estancia’s die verwijzen naar de

landerijen van schapenboeren, diep verscholen op

het schiereiland.

Bij Faro Punta Delgado loopt de weg dood tegen een

hek. Het hek staat er om schapen buiten te houden.

Wij gaan naar binnen en sluiten het hek achter ons.

Naast de Faro ruikt het naar gegrild vlees. Binnen,

in restaurant Punta Delgado is het spitsuur. De tent

naast de vuurtoren zit vol hongerige gasten die zich

tegoed doen aan parilla, een aan het spit geroosterd

varken.

‘Parilla, pasta o pollo?’ (Varken, pasta of kip?), vraagt

de ober.

‘Doe maar pasta, én parilla, por favor.’

Alles in de vuurtorenhut gaat in sneltreinvaart.

Pasta, salade, vlees en water staan in no time op tafel.

De rekening volgt er meteen achteraan. 157 peso.

Tsjonge, is de ober bang dat we zonder te betalen

weggaan?

Het antwoord komt van een jongedame. ‘Do you

want to see the seals?’

‘Eh… ja’

Wat is het geval? Voor ons staat een natuurgids.

Iedereen die heeft geluncht mag gratis mee op excursie

naar de zeeolifanten op het strand. En wel nú.

Op een holletje gaan we achter de groep aan.

Afdalend langs rotsduinen naderen we de tientonners.

Jacks worden dichtgeritst, verrekijkers komen

uit rugzakken. Honderd meter van de kudde zee-

olifanten blijven we staan. De lobbesen zal het worst

zijn. Ze liggen blazend en snurkend voor Pampus,

half op het zand, half in het water.

‘Zie je die grote?’, vraagt de gids.

‘Dat is de leider, een echte macho. Om hem heen

een schare vrouwtjes.. Als hij alle vrouwtjes bevrucht

heeft, zit zijn werk er op. Maar er liggen kapers

op de kust. Jonge mannelijke zeeolifanten loeren op

een kans op seks met een vrouwtje.’

Door mijn kijker zie ik een van de nozems de vrouwtjes

naderen. Een reactie van de mastodont kan niet

uitblijven. Log richt hij zich op, gooit zijn hele

gewicht in de schaal en brult. Grommend druipt

de nozem af.

Mister macho daarentegen heeft wel zin in een

verzetje gekregen. Hij heeft de haremdames voor

het uitkiezen. Liefkozend legt hij een poot over een

vrouwenlijfje en schurkt zich, zo charmant als je dat

als viertonner kunt doen, tegen de dame aan.

Jonge zeehonden stuiven weg. Wij stappen weer

eens op. Op Península Valdes moet je de natuur

niet storen.

Vragen en opmerkingen: jvanderlinden@anwb.nl

Deel 2 van deze Argentijnse y-drive volgt in het

februarinummer. Dan, de Andes: van gletsjers tot

gauchos.

fly-drive

Carlos Gardel is de ongekroonde

‘koning van tango’.

Zelf noemde hij zich een kind

van Buenos Aires. Waar zijn

wieg stond is echter controversieel.

Weet u welke 2 plekken

genoemd worden als mogelijke

geboorteplaats, ga

dan naar www.reizen.nl en

maak kans op een Wensbon.

(www.wensbon.nl)

Linkerpagina:

De kolonie Magelhaenpinguïns bij

Punta Tomba vormt één happy family.

januari 2010 www.reizen.nl www.reizen.nl januari 2010 | 61

p050_RZM01_Argentinie_v5.indd 61 09-12-2009 08:31:39


fly-drive

Geld & prijspeil

1 Argentijnse peso (aangeduid

met het dollarteken $) = € 0,18.

Neem ter plekke geld op.

Overal, zelfs in de meeste

afgelegen plaatsen, vind je

geldautomaten. Per opname

betaal je € 2 extra. Argentinië

is goedkoop. Een kofe heb je

al v.a. € 0,60, een maaltijd (voor-

hoofdgerecht + prima es wijn

en kofe toe) kost maximaal

€ 20 in Buenos Aires.

Vervoer in Argentinië

Eten en drinken

Door de uitgestrektheid van het land (ligging tussen de 23ste en 56ste

breedtegraad) zijn binnenlandse vluchten een optie (Aerolinas Argentinas

vliegt dagelijks naar o.m. Trelew. Enkele reis v.a. € 160 p.p.). Goedkoper

zijn de langeafstandsbussen, ze zijn redelijk comfortabel. Je kunt erin

slapen en je krijgt kofe en soms een maaltijd. Reken voor een slaapbusrit

van Buenos Aires naar Puerto Madryn op ca. A$ 306 p.p. (€ 65). Check

de sites van www.andesmar.com en www.echabus.com.ar.

Autohuur kan op alle vliegvelden. Houd er rekening mee dat er relatief

weinig huurauto’s beschikbaar zijn. Reken voor een compacte auto

(type Opel Corsa) op € 160 voor 5 dagen. De benzine is spotgoedkoop.

1 liter brandstof voor € 0,36. Meer over het rijden in Patagonië en de

Andes in deel 2 (februari 2010).

Beste reistijd

Kerst vieren ze in Argentinië

tijdens de zomervakantie. In

december en januari kan het

kwik in Buenos Aires oplopen

tot dik 35° Celsius, met een

hoge luchtvochtigheid.

Aan de Atlantische kust, bij

Peninsula Valdes, zijn de

zomers mild (max. 28° C.) en

regent het weinig. Wel waait

het er vaak en ’s avonds koelt

het snel af. Al met al is de

Argentijnse lente (sept-nov)

de beste reistijd.

Whalewatching-plaats

Puerto Pirámides

Hoe kom je er?

62 | januari 2010 www.reizen.nl www.reizen.nl januari 2010

Goedkoopste vliegoptie: een retourticket

bij www.iberia.com/nl Amsterdam -

Madrid - Buenos Aires v.a. € 1190 p.p. of v.a.

€ 913 (met een 2e tussenstop in São Paulo).

Zelf doen of georganiseerd?

Argentinië is een groot land. Je kunt er eventueel

op eigen houtje rondreizen, maar omdat de afstanden

tussen de bezienswaardigheden ver uit

elkaar liggen, is het handiger vooraf een aantal

reisingrediënten vast te leggen. Zaken als binnenlandse

vluchten en huurauto’s zijn op het laatste

moment vaak al niet meer voordelig te boeken.

Ook de hotels tijdens je rondreis, kun je beter voor

vertrek regelen. Oriënteer je van tevoren bij een

Argentinië-reisspecialist die voor ieder budget

gedegen advies geeft voor zowel een compleet

verzorgdereis als voor losse ingrediënten (hotels,

binnenlandse vluchten) Info & prijsvoorbeelen

Stolk Travel, www.stolktravel.nl.

Argentijnen zijn kofedrinkers en zoetekauwen. Cafés en conterías (van origine tea rooms)

zijn dé ontmoetingsplekken. Naast Tortoni telt de stad nog tientallen conterías met een belle

époque interieur, zoals Las Violetas (Av. Rivadavia 3899). Al sinds 1884 favoriet bij schrijvers.

Ze serveren je café con leche of espresso standaard met een klein glaasje water en een

schaaltje met luxe banket erbij. Palacio Barolo (Av. de Mayo 1380) is een grand café, op de

begane grond van een eclectisch gebouw met duivelse koppen in de galerij. Opdrachtgever

en textielmagnaat Barolo was een bewonderaar van Dantes Inferno.

Quilmes is het Heineken van Argentinië: eerlijk en helder bier. Een tapbiertje kost € 0,90,

bestel er voor € 1 empanada bij (een warm deegapje gevuld met kruiden, groente en/of gehakt).

Akira Sushi (Av. Corrientes no. 222), bovenin een wolkenkrabber. Neem de lift naar de 20ste

verdieping. Daar biedt het restaurant niet alleen sushi. Kom gerust ook voor een drankje en

het fabuleuze uizicht op B.A.. Bij helder weer kijk je over het estuarium van de Plata-rivier tot

aan Uruguay.

Informatie en internet

• www.turismo.gov.ar

Uitstekende Engelstalige site om je vooraf te oriënteren

• www.argentinie.nu

Nederlandstalige site met per stad tientallen hotels,

de reisorganisaties en vliegticket aanbieders

• www.argentijnse-tango.pagina.nl

Alles over tangomuziek, - legendes, - scholen en -shows

in Buenos Aires en in Nederland

• www.diegomaradona.com

Over zijn jeugd, de goals, de prijzen en de clubs

van Maradona

Natuurparken

Zowel Punta Tombo (met zijn pinguïnkolonie)

als Peninsula Valdes (zeeolifanten en orka’s -

al naar gelang de tijd van het jaar) zijn natuurreservaten.

Entree Punta Tombo 35 peso

p.p., om het schiereiland op te mogen betaal

je 45 peso p.p. en 5 peso voor de auto. Een

walvisexcursie vanuit Puerto Pirámides kost

ca. 75 peso p.p. en duurt 1,5 uur. Tip. Wie niet

luncht in restaurant Faro en toch zeeolifanten

wil zien, kan vlak voor het toegangshek een

weg naar rechts nemen. Vanaf een klif kijk

je (neem verrekijker mee) op een andere

kolonie zeeolifanten.

p050_RZM01_Argentinie_v5.indd 62 09-12-2009 08:31:54


Vervoer in Buenos Aires

In het centrum (de wijk Microcenter) is alles beloopbaar.

Handig om te weten: het stratenplan van

Buenos Aires is als een dambord. Elk blok, een

cuadra, meet 100 meter. Zo kun je met plattegrond

in de hand zelf de afstand berekenen. Beste optie

daarbuiten: een taxi. Bij voorkeur een ‘Radio Taxi’.

Meterstand begint op A$ 3,80 (€ 0,65). Belachelijk

laag, en dat blijft zo. Een rit van bijvoorbeeld Recoleta

naar San Telmo (ca. 20 minuten) kost A$ 20

(€ 3,40)! Dan zijn er 6 metrolijnen (de Subte), waarvan

alleen de lijnen A, B en D interessant zijn.

Op A (de oudste lijn uit 1913) dokkeren vanaf

Plaza de Mayo houten treinstellen met spiegels

en lambriseringen, onder Avenida Rivadadia,

naar o.m. het Congres. Lijn B brengt je naar

begraafplaats Chacarita. D rijdt naar Recoleta

en Belgrano.

Tangoshows

Overal zie je folders, in cafés, op hotelbalies:

Tangoshow! Wij bezochten een dinner-show

in een van de oudste theaters: Esquina Carlos

Gardel (a/d de Carlos Gardel 3200) in de wijk

Abasto. Het was absoluut geen twintig-in-eendozijn

show. Voor 350 peso (€ 63 p.p.) kregen we

(op het balkon) een uitstekende maaltijd. Daarna

wervelden tangodansers 1,5 uur over het

podium op de klanken van het orkest.

Zie www.esquinacarlosgardel.com.ar.

Tango tip 2: El Viejo Almacén (Av. Independencia)

in San Telmo. In een 19de-eeuws pand.

Vaak treden er beroemde tangozangers op.

Dag. 20.00 uur. Prijs v.a. 165 peso (€ 30) p.p.

Reisgidsen

Buenos Aires Encounter van Lonely Planet

(pocketformaat) (€ 12,95): heel handig met heldere

wijkplattegronden, must see-, eet- en café tips.

The Rough Guide to Buenos Aires (€ 16,99) biedt

alles om zelf op ontdekkingstocht te gaan, van

hotels tot tangoscholen. Argentinië van Trotter

(€ 16,95): uitstekende Nederlandstalige reisgids

voor Buenos Aires en het land. Geen plaatjes

maar het echte verhaal. ANWB Wereldreisgids

Argentinië (€ 24,95): alle bezienswaardigheden,

mooie foto’s en prima routetips. Onmisbaar als

je een rondreis gaat maken: Rough Guide Map

Argentina (schaal 1:200.000, à € 7,99).

Accommodatie

Buenos Aires: Hotel 562 Nogaró, Avenida Julio A. Roca 562, 50 meter van

het Plaza de Mayo. Uitstekend stadshotel. Goed ontbijt, wi , ruime kamers

en niet duur. 2-pk v.a. US$ 125 (= € 75) per nacht incl. ontbijt, bij 2 nachten 15%

korting en bij 3 nachten 20%, www.hotel562nogaro.com.

Hosteria The Paradise, 2 Badaja al Mar, Puento Pirámides (www.hosteriaparadise.com.ar).

Prima slaapplek. Goeie bedden, dito douche en stevige maaltijden.

Voor een luttele € 5 p.p.

Argentinië

Local: Patrick van der Doef

‘Het hele jaar loop en ets ik in de zon.

Want tijdens de Hollandse winter leid ik

landgenoten rond door Buenos Aires.’

Je kunt bij Patrick een taxitour (3 uur) door

de stad boeken of een etstrip. De tango,

Plaza de Mayo, San Telmo en de Oranjes,

alles komt aan bod.

Patrick: ’Nog een tip: ga ook naar begraafplaats

Chacarita. Het is een dorp in de

stad met 6.200 pompeuze graftombes.

Tangokoning Gardel en Mercedes de

Sosa, dé vertolkster van het Latijns-Amerikaanse

lied, liggen er begraven.’

Informatie: www.ontdekbuenosaires.com.

Taxitour € 50 p.p. bij 2 personen, € 40 p.p.

bij 3 à 4 personen.

p050_RZM01_Argentinie_v5.indd 63 09-12-2009 08:32:15

More magazines by this user
Similar magazines