December 2011 - Gymnasium Camphusianum

camphusianum.nl

December 2011 - Gymnasium Camphusianum

Lieve lezers,

Trek je handschoenen uit de kast, zet je winterbanden onder je fiets en kots je pepernoten

uit. Het is winter. De tijd van schaatsen, sneeuwballen en non stop sky-radio kerstmuziek

luisteren. Daarnaast gaan we natuurlijk massaal hopen dat wij dit jaar een dagje ijsvrij

krijgen, omdat de school is ingesneeuwd. De kerstvakantie vraagt om volop genieten van

oliebollen, champagne, vuurwerk en cadeautjes. Maar aangezien de wetenschappers

zeggen dat het een barre, barre winter gaat worden, zal het vast niet meer lang duren

voordat alle elektriciteit uitvalt en je ouderwets spelletjes moet gaan doen met je familie…

Gelukkig hebben wij de nieuwe SPartacus voor je klaar liggen, die je onder het genot van

een lekker kopje warme chocolademelk en bij een knisperend haardvuurtje kan lezen. De

nieuwe editie staat (hoe kan het ook anders) in het teken van de winter.

We hebben een editie voor je samengesteld die barst van de stukken. Ook zijn wij trots

mede te kunnen delen dat we vanaf heden Dr. John aan onze redactie mogen toevoegen,

aan wie Sonjas tragische dood niet ontgaan is. Hij zal voortaan de Dear John rubriek

verzorgen en geeft vanaf nu antwoord op al jullie problemen. Daarnaast hebben we natuurlijk

ook onze vertrouwde rubrieken, zoals de Lovecalculator, Op de bank met, Lookalikes, de

toptips en introduceren wij een nieuwe; Try before you die! Verder zien wij vonken

overspringen in een nieuwe Stylish Verantwoord en hoeft niemand meer na te denken over

een kerstmaal, dankzij onze eigen mevrouw Dekker.

Natuurlijk wensen we jullie namens de hele redactie geweldige feestdagen en een nog

veel beter Nieuwjaar en bovenal een geweldige kerstvakantie, wat waren we eraan toe.

Geniet van je vrije dagen en doe voorzichtig met vuurwerk,

Jolijne en Aster

2 Julekuler

3 MM Nia

4 Dear John

5 Lovecalculator

8 Horrorwinter

9 Koken met mevrouw Dekker

10 MM meneer Van de Laar

11 ODBM Fleur

12 MM meneer Van Eeden

13 TBYD

14 MM Hanna

15 Dagboek

Inhoud

1

16 MM meneer Diem

17 Stylish Verantwoord

19 CJP

20 Decemberkilo‟s

21 Lookalikes

23 Slechte combinaties

24 Prikbord

25 Daans puzzelhoekje

26 Kersttoptips

27 SPartaphone

29 Bingo

30 Colofon

Lerariteiten

-DK: Heb jij wel een onderbroek aan?

-VL: Odint dum metuant (vertaling: het maakt niet uit of ze me haten, als ze me maar

vrezen).

- RW (zoekt het Adobe-logo op de computer): "Waar staat dat Adonis dan?"

-DE: Wat mijn favoriete scheldwoord is? Jij sufbubbel!

Voorwoord


Julekuler

Door Jorn Beuzekom

Ochtend, zowel mentaal als fysiek gezien misschien wel het zwaarste deel van de dag. Met

een lage snelheid strompel ik de trap af en kom de keuken binnen, in de hoop daar mijn

oude vertrouwde krant te vinden, denrc-next. Vergeefs, want door stupiditeiten van de bode

heb ik op het moment gebrek aan mijn nieuws. Op het punt dat ik de wanhopigheid nader,

ligt daar op het aanrecht een gammele redding: Het Kontakt.

Ik blader de krant door, mijn slaperige ogen richtend op wat interessante berichten. Op dat

moment valt mijn blik op een klein stukje in de rechter onderhoek van de derde pagina, met

de titel Kerstballen breien in Schaapskooi Ottoland. Gevangen door de pakkende titel begin

ik te lezen en ik word verre van teleurgesteld. Er komt een overdreven lach op mijn gezicht

als ik de eerste zin lees; „Breien is hip en kerstballen breien is de allernieuwste trend‟.

Gedurende een klein moment dringen vage beelden van overgewaaide rages mijn

gedachten binnen. Nu half Nederland net met afgrijzen terugkijkt naar onze Hyves-periode

komt een nieuwe trend ons land binnen geslopen: kerstballen breien.

Na het lezen van dit krantenartikeltje klinkt alles nog vrij onschuldig. Ik krijg informatie binnen

over Arne en Carlos die in oktober 2010 een boek over kerstballen breien hebben

geschreven en dat er een workshop plaatsvindt in Ottoland (deelname kost 22,50 euro). Het

tegendeel blijkt waar. Geïntrigeerd door het nieuwe fenomeen typ ik „Julekuler‟, de titel van

het boek, in bij Google. Pakkende zinnen

worden mij om de oren gegooid waaronder

„Noren Arne & Carlos veroveren de wereld met

hun gebreide kerstballen‟. Uiteindelijk stuit ik op

een videofragment van YouTube, met Arne en

Carlos in de hoofdrol. In het filmpje wordt Noors

gesproken en het is ondertiteld in het Duits. Het

excentrieke stel komt in beeld en daarna volgt

een shot van hun kippen. Ze rennen samen het

kippenhok in om de vogeltjes te vangen, waarbij

één van de twee creatievelingen iets

onverstaanbaars in het Noors zegt dat wordt ondertiteld met: „Die Vögel sind sehr trendy‟.

Het paar woont in een knus huisje waar ze hun hobby‟s uitoefenen, kerstballen breien en

hun, naar eigen zeggen „nett und gemütlich‟ poppenhuisje inrichten. Nadat het filmpje is

afgelopen lees ik de beschrijving van het fragment: „De Noorse rage van de Julekuler lijkt

naar Nederland over te slaan nu het boek van Arne & Carlos is vertaald en uitgegeven onder

de titel: 'Kerstballen breien'. Wees eerlijk, wie wil dat nu niet?‟ Het antwoord op deze vraag

blijft voor mij een raadsel.

Na deze gebeurtenis volgt een periode van breigekte. Niet alleen het kerstballen breien

wordt een rage, maar ook breien mensen straatdecoratie, waaronder mutsen voor de

paaltjes op straat. De mensheid lijkt een nieuwe periode in te slaan. Het zal niet lang meer

duren en het treft de jongere generatie. Een gedachte die mij toch een beetje angst aandoet.

‘Misschien breien de mensen over

tien jaar alles wel zelf. Er wordt

gegeten met gebreid bestek, gelezen

uit gebreide boeken en gekeken

naar gebreide televisies.’

2

Een tijd later vind ik in dezelfde krant als

waardoor mijn avontuur begon, een stukje

dat opnieuw gaat over de workshop

kerstballen breien. „Wegens succes van

de vorige workshop, is er opnieuw een

ingelast in de Schaapskooi in Ottoland‟.

Mijn mond valt open. Is er dan toch zoveel belangstelling als het internet beweert? Zijn er

dan zoveel mensen, zelfs in dit kleine landje waar iedereen zijn geld spaart, die €22,50 willen

betalen om de techniek te leren van het kerstballen breien? Zijn er dan zoveel mensen die

graag trots thuis willen komen met hun eigen gebreide kerstbal, of, zoals ze het in

Noorwegen noemen, een Julekuler? Misschien breien de mensen over tien jaar alles wel

zelf. Er wordt gegeten met gebreid bestek, gelezen uit gebreide boeken en gekeken naar

gebreide televisies. Op dit punt overweeg ik om zelf ook naar Ottoland te fietsen, ik kan


immers niet achterblijven met een wereldwijde rage. Daarna volgt het punt dat ik mezelf

realiseer dat ik alles weer eens sterk overdrijf en dat het breien over het algemeen

hoogstwaarschijnlijk als interesse van de oudere doelgroep zal blijven functioneren.

Opgelucht kan ik weer ademhalen. Ik houd het maar bij de traditionele glazen kerstbal in de

kerstboom. Die kunnen tenminste nog kapot vallen.

Iedereen op school heeft er wel wat van mee gekregen; Nia wordt met uitzetting bedreigd.

Wat is er precies aan de hand?

De procedure was afgewezen, dat betekent dat je dan

eigenlijk illegaal bent. Dat betekent dat de

vreemdelingenpolitie elk moment aan de deur kan komen

en zegt dat je weg moet, echt meteen. Dat is wel heftig. Op

9 januari gaan we een nieuwe procedure openen, maar in

de tussentijd zijn we illegaal.

Word je aangesproken op straat?

Nee, dat gelukkig niet!

Hoe is je normale leven nu onder al deze aandacht?

Het is wel een beetje vervelend dat je, als je op school

komt, je eigen gezicht ziet. Ik probeer er niet naar te kijken.

Ik ben wel blij dat iedereen me helpt.

Heb je nog contact met vrienden en familie uit Georgië?

Ja, ik heb een broertje daar. We hebben elkaar ongeveer

9/10 jaar niet gezien, maar we hebben nu wel contact, veel

meer dan een paar jaar geleden. We kennen elkaar wel,

maar we hebben geen broer/zus relatie.

Hoe zou je toekomst er in Nederland uitzien en hoe in

Georgië?

In Nederland zou ik dan mijn diploma halen en criminologie gaan studeren. Ik zou veel willen

reizen. Het lijkt me leuk om reizen en je baan te kunnen combineren. Ik weet nog niet wat ik

ga doen met werken, maar dat komt later wel.

Ik spreek de taal in Georgië wel een beetje, maar ik kan bijvoorbeeld geen boeken lezen.

Daar zou ik waarschijnlijk nooit mijn school af kunnen maken. Dan kan ik nooit naar de

universiteit of een goeie baan krijgen.

Lerariteiten

-EE: Stiekem gaan we schooltje spelen, maar dat mag niet dus… kop eraf!

-DM: Geert Wilders met zijn Limburg, dat is allemaal achtergebleven gebied. Vandaar dat ze

op de PVV stemmen.

-EE: Maar wij spelen gewoon schooltje, dus huiswerk.

-DM: De helft stemt op PVV, dat zijn allemaal ongelukkige mensen, geloof ik.

-EE: Ik zie ook mensen nee knikken.

-DM: Ik ben voor emancipatie, behalve binnen mijn eigen huwelijk.

-DG: De endeldarm spaart flippo‟s.

-LR: Ik ben een vis en ik wil mijn dichtheid weten, ik ga dan gewoon in een maatcilinder

zwemmen.

-DG: Waarom laat ik mij nou altijd afleiden door jouw gelul…

-DM: Moet je bedenken, zo‟n Harry Potter… eh... Mark Rutte, die heeft nog nooit een meisje

gekust.

3

Minuutje met Nia

Door Sifra Eigenraam


Dear John

Door Dr. John

Lieve Dokter John,

Je kent ze wel…. Roodharigen. Ze hebben

sproeten, een bleke huid en bovenal: ze

hebben geen ziel. Een groep mensen

waar de meesten het liefste met een grote

boog omheen lopen. Die groep mensen

waar de meesten het liefst propjes naar

gooien. Ik wou dat ik ook zo was, Dokter

John. Ik wou dat ik erbij hoorde! Maar nee.

Ik kan het niet. Ik voel me aangetrokken

tot mensen met een blanke huid, sproeten

en rode haren. Ik heb een ginger fetish. Of

het nu die 2 e klasser is met die schattige

wangetjes, die 5 e klasser met die nare

stem, of meneer Van Leeuwen, met zijn

rossige lokken…

Iedere ginger maakt me even week.

Lieve Dokter John, help me alstublieft!

Gingerloverrr

Beste Gingerloverrr,

Dit lijkt me overduidelijk een geval van

gingerfilie. Komt in de beste families

voor. We kennen allemaal wel iemand

met hoogtevrees in onze directe

omgeving. Wat is het advies wat je aan

mensen met hoogtevrees geeft, popje

van me? Juist! Zoek die hoogtes op.

Precies ditzelfde advies ga ik aan jou,

mijn kleine roodharige snoepkont,

geven. Het is namelijk overduidelijk dat

jij nog nooit daadwerkelijk een ginger

hebt geproefd. Het blijft bij jou bij alleen

maar kwijlen. Mijn advies:

Zet dat kwijlen van je over in daden. Al

snel zul je er dan achter komen dat je

helemaal geen blanke roodharige

kindertjes wilt. Nee! Jij wilt blonde

goden. En hoe krijg je blonde goden?

Niet met gingers, of wel? Ik zelf hoor bij

die mannen die jij eigenlijk wilt. Dus ik

kan het weten.

Bespring zo’n roodharige knaap en je

raakt vanzelf van je nare gingerfilie af.

Good Luck XXX,

Dr. John

---------------------------------------

Dear Doc,

Ze zeggen wel eens van sommige

mensen dat je het al kon zien vanaf ze

klein waren. Ik vraag me altijd af of dat bij

mij ook zo is. Ik heb het wel geweten

vanaf ik klein ben. 15 jaar lang heb ik toch

tegen mezelf gelogen en nu…

4

Nu wil ik er voor uit komen. Maar hoe?

Lieve Dr. Hoe kom ik subtiel uit de kast?

Anoniem

Beste Anoniem

Zit jij nou op het gymnasium? Je pakt

de klink, duwt die zachtjes naar

beneden en stapt voorzichtig uit de

kast. Jieezus. Dombo.

Dr. John

--------------------------------

Beste Dr.

Ik geef al jaren met veel plezier les. Ik

geniet van wat ik doe. Ik heb mijn hobby

met mijn werk weten te combineren waar

ik erg blij mee ben. Mijn collega‟s

beschrijven mij als een “trouwe vriendin”

alles loopt op rolletjes. De school is voor

mij als een warme trui die ik maar niet uit

wil doen. Toch heb ik een probleempje.

Ik heb gevoelens voor de jonge jongetjes

die ik les geef. . Ik hou daar gewoon van.

Die strakke velletjes, mooie billetjes. Mijn

man is al oud en grijs en ons huwelijk stelt

niks meer voor. Dus haal ik mijn pleziertjes

uit het kijken naar 13 jarigen. Ik weet dat

dit niet zo netjes is van mij. Kunt u mij

a.u.b. helpen?

Bijtje

Lief Bijtje,

Ik ken het. Ik word ook dagelijks net

iets te enthousiast als er jonge meisjes

bij mij in de praktijk komen. Het is erg

normaal dat je verder kijkt dan je eigen

oude stekkie. Je wilt ook wel eens wat

anders toch? Het is niets om je voor te

schamen. Je moet maar zo denken: Op

een oude fiets moeten ze het leren. Nu

wil het toeval dat jij een geweldige oude

fiets bent! Lieve Bij, omarm de liefde en

omarm jezelf! Je zult zien, als je dat

hebt gedaan loopt je leven pas echt op

rolletjes.

Succes ermee en onthoud: Je kunt pas

van een ander houden als je een 40+ 'er

hebt geprobeerd.

Dr. John

---------------------------------------

Heb jij een issue voor onze Dr. John?

Mail:

spartacus_camphusianum@hotmail.com

En Dr. John lost het voor je op !


Weg met al die kalverliefdes van handjevasthoudende

eerste-klassertjes.

Kom maar op met het echte werk. De Love

Calculator is trots om te mogen

interviewen: Meneer Van Ruiswijk en

Mevrouw Van Amersfoort.

Een opvallend Frans duo, dat inmiddels 16

jaar gelukkig getrouwd is.

Sinds wanneer zijn jullie bij elkaar?

A: 1993.

R: Het was 14 mei. Alleen hebben we dat

verschoven naar 15 mei.

Was het liefde op het eerste gezicht?

R: Na een halve dag denk ik.

A: Als je al wat relaties achter de rug hebt,

dan gaat het meer om die klik die je hebt.

Niet meer zo zeer om het puberale verliefd

zijn. Die “klik” was er wel meteen.

Hoe hebben jullie elkaar ontmoet?

R: Enkhuizen. Tijdens een

voorbereidingscursus van EF talenreizen.

A: Wij gingen allebei apart van elkaar,

want we kenden elkaar nog niet, in de

zomervakantie een eindexamencursus

Frans geven. Ik moest een cursus samen

geven met een zekere W. van Ruiswijk en

zo hebben we elkaar ontmoet. Wij waren

de enigen die een eindexamencursus

gaven, dus wij werden eigenlijk apart

gezet, zodat we samen alles konden

bespreken.

En toen ging dat bespreken over meer

dan alleen Frans?

R: Nee. Op dat moment nog niet.

A: Ik moest terug met de trein vanaf

Enkhuizen naar Nijmegen. Dat is natuurlijk

een rotverbinding.

R: Zij had toen nog geen auto. Ik wel…

A: Pluspuntje. Toen zei hij op

zondagmiddag: “Dan zet ik je wel in

Amsterdam af, dan kun je makkelijker met

de trein naar Nijmegen.” maar toen

bedacht hij later: “Ik kom toch langs

Utrecht, ik zet je wel in Utrecht af.” maar

het was zulk lekker weer dat hij vroeg:

“Heb je vanmiddag nog wat te doen?”

“Nee.” zei ik.

R: Toen zijn we samen naar Gorinchem

gegaan. Daar hebben we lekker bij mij in

de tuin gezeten en zijn we ‟s avonds nog

een hapje gaan eten. Vanaf die dag

hebben we contact gehouden.

5

LoveCalculator

Door Aster van Laere

A: Van het één kwam het ander… Het

klikte gewoon! Op een dag kwam hij bij me

langs. Ik moest toen gaan solliciteren naar

een baan in Dordrecht, maar ja… Ik

woonde toen dus in Nijmegen en de kans

dat ze je dan aannemen, is vrij klein. Dus

toen zei hij: “Nou dan zet je toch het adres

van Gorinchem er neer!” Toen heb ik de

baan gekregen en na drie weken woonden

we samen.

Hoe was jullie eerste ontmoeting met

jullie schoonouders?

R: Blijkbaar zo onopvallend dat ik dat me

niet meer herinner.

A: Mijn moeder had in eerste instantie wel

moeite met zijn leeftijd, maar toen ze hem

eenmaal had ontmoet, was dat totaal geen

issue meer.

En de eerste ontmoeting met elkaars

vrienden?

A: Bij mij ging dat erg soepel. Gewoon in

Gorinchem in de kroeg. Van mij waren er

wel vrienden die moeite hadden met hem.

Ik had regelmatig vriendjes, maar die

waren altijd zo rond dezelfde leeftijd en nu

kwam ik ineens met een “oude” vent thuis.

Die vriendschappen zijn op den duur ook

verwaterd, omdat zij hem geen kans

gaven.

Hoe is het huwelijksaanzoek gegaan?

R: Dat stelde niet zo heel veel voor.

A: Het was eigenlijk meer uit praktische

overwegingen. We wilden graag kinderen

en dan is het makkelijker om getrouwd te

zijn. Voor meneer Van Ruijswijk was het

niet zijn eerste huwelijk. Dus hij wilde niet

al die poespas en tierelantijntjes. We zijn

eigenlijk in het geheim getrouwd. Daarna

zijn we vijf weken lang naar Amerika

geweest, op huwelijksreis.


Terwijl wij daar zaten, waren er allemaal

kaarten de deur uit gegaan met: “Hiep

hiep hoera, wij zijn getrouwd!”

En toen kwam jullie dochter…

A: Ja, dat duurde vijf jaar… Dat gaat niet

altijd even makkelijk.

Herkennen jullie veel van jezelf in haar?

A: Ze is helaas af en toe een kopie van

mij. Qua karakter en qua uiterlijk. Het kind

heeft één groot nadeel: het is geboren uit

twee knotseigenwijze ouders.

R: Maar ze heeft wel veel respect voor

anderen.

A: Ja, maar omdat Anniek en ik veel op

elkaar lijken, botst het soms nog wel eens.

Hij is veel meer de “stabiele factor”.

Jullie zijn inmiddels 16 jaar getrouwd.

Zijn jullie ook steeds meer op elkaar

gaan lijken?

R: Dat deden we al heel snel.

A: Dat was heel eng. Is nog steeds heel

eng. Dan zegt hij: “Zullen we vanavond

bloemkool eten?” en dan heb ik de

bloemkool net een uur geleden gekocht.

Wat was het hoogtepunt in jullie

relatie?

A: De geboorte van onze dochter. Zeker

omdat dat niet makkelijk is gegaan.

R: Toen ze geboren werd, hadden we toch

wel even zoiets van: “Dit hebben we toch

maar even geflikt!” En ze is nog goed

gelukt ook.

Meneer Van Ruiswijk werkte eerst op

het Merewade. U bent een aantal jaar

geleden hiernaartoe gekomen. Vond u

het niet lastig om collega’s te worden?

R: Het valt reuze mee!

A: We hebben er erg goed over

nagedacht, maar zijn blij met onze keuze.

Het is zeker niet zo dat we elkaar niets te

vertellen hebben als we thuis komen.

Soms ben ik langer aanwezig dan hij en

als ik dan thuis kom heb ik toch nog iets te

melden!

Een tijd geleden is uw vrouw door haar

operatie enorm van uiterlijk veranderd.

Hoe was dat voor u?

R: Ja, je valt natuurlijk niet alleen maar op

uiterlijk. Het klinkt misschien een beetje

overdreven, maar je valt ook op innerlijk

6

en haar innerlijk is alleen maar positief

veranderd.

Ze is een stuk vrolijker geworden, een stuk

energieker. Verder is die verandering

natuurlijk erg geleidelijk gegaan.

A: Aan de andere kant, toen hij mij leerde

kennen, was ik ongeveer op dit gewicht.

Hij heeft mij dik zien worden en weer slank

zien worden.

R: Het heeft ook niet echt onze relatie

veranderd.

A: Ja, ik ben natuurlijk dus een stuk

energieker en ik beweeg veel makkelijker

met zoveel kilo‟s minder.

R: Ja, ze loopt een stuk harder. Ik moet nu

moeite doen om haar bij te houden.

Voor welke beroemdheid zou u elkaar

inruilen?

A: George Clooney. Daarmee wil ik wel

een nespressootje drinken. Die man heeft

gewoon een leuke uitstraling en is erg

charismatisch.

Lijkt hij wel een beetje op George?

A: Ik vind dat hij best wel een beetje op

George Clooney lijkt. Hij heeft die grijze

haren wel.

En u?

R: Catherine Deneuve. Die is op dezelfde

dag geboren als ik.

Is hij romantisch?

A: Tja… niet echt. Je moet hem een

beetje sturen daarin. Ik geef dan

bijvoorbeeld voor mijn verjaardag

uitgebreide lijstjes met wat ik wil hebben.

R: Maar dan geef ik toch iets wat niet op

het lijstje staat, dat is dan best romantisch

van mij, maar echt romantische dingen

doe je ook niet zo snel met Anniek erbij…

A: Hij houdt wel van kaarsen. We zijn te

praktisch om echt romantisch te zijn.

Wat vinden jullie elkaars beste

eigenschappen?

R: Ze heeft een uitstekend richtingsgevoel

en ze is erg technisch.

A: Ik ben de man in huis.

R: Ja, ik ben goed in de vrouwelijke

dingen: boterhammen smeren, strijken en

koken.

A: Hij is erg grappig en is niet snel boos te

krijgen. Verder doorziet hij mij erg goed.


En elkaars slechte?

A: Hij is ontzettend a-technisch. Hij kan

nog geen eens een IKEA kast in elkaar

zetten.

R: Het lukt wel, het duurt alleen wat

langer.

A: Zo‟n drie weken….

En die van haar?

A: Zal ik anders even de kamer uit gaan?

R: Die heeft ze niet zo heel veel. Alleen

kan ze soms heel kwaad worden… Maar

dat is al minder dan vroeger.

A: Ik ben nu ook oud…

R: Maar haar “piekgedrag” en mijn stabiele

karakter vullen elkaar wel goed aan.

A: Tja slecht… Iedereen heeft wel slechte

eigenschappen….

Wat wilt u graag nog doen in uw leven?

A: Met elkaar een mooie reis maken. Naar

Zuid-Afrika, Indonesië of naar Amerika.

7

Wat zijn uw plannen voor de kerst?

R: We willen sowieso één dag samen

doorbrengen samen. Lekkere kerstfilm

kijken, eten en babbelen. We zullen één

dag waarschijnlijk naar het verpleeghuis

van haar moeder gaan. Normaal zouden

we naar Frankrijk geweest zijn, maar we

hebben besloten dat niet te doen,

vanwege de situatie met haar moeder.

A: We proberen het zo gezellig mogelijk te

maken, maar dit is nu wel de laatste kerst

met oma. Dus gewoon lekker samen, tijd

voor elkaar, met veel lekkere hapjes.

Tot slot, wat hoopt u dat de toekomst

voor u in petto heeft?

R: Een gezonde dochter die een gezonde

toekomst tegemoet gaat. Dat we eigenlijk

allemaal gezond blijven.

A: Dat het zo lang mogelijk gaat zoals het

nu gaat. Ergens in ons achterhoofd zit wel

dat we definitief naar Frankrijk willen gaan,

om daar van het betere weer te genieten.

Dan de uitslag. De kei en kei harde waarheid: 98% ajajaj…. Misschien heeft het ermee

te maken dat de love calculator deze tortelduifjes heeft berekend als Meneer Van Ruiswijk

en Mevrouw Van Ruiswijk….

De toekomst? Tja, die is al even rooskleurig. Het stel begint een eigen wijngaard in Frankrijk.

Ze genieten van het leven en van de wijn. Aangezien hun bedrijfje loopt als een tiet, besluit

het stel hun huisje om te toveren tot een Franse villa. Na de uitbouw is hun leven compleet.

Hun dochter besluit in het huis verderop te wonen samen met haar Fransman Louis-Pièrre.

Iedere vrijdagavond komt de familie bij elkaar voor een gezellig potje scrabble en hapjes.

Vive la vie.

Lerariteiten

-DG: Het beste bij diarree is om veel te

drinken en op bed te liggen vlak bij een

wc, maar op de camping moet je heel ver

lopen.

LL: Dan doe je het toch in de bosjes?

DG: Nou, in de zomer zijn die bosjes heel

droog, dus die zijn dan wel blij met een

beetje diarree.

-AM: Met kerst is het vrede op aarde, maar

het begint te lijken op vreten op aarde.

-DG: Als de bacteriën ons afval niet

zouden opruimen, dan zouden we nu in

een kilometer poep leven.

-LL: Mogen wij op uw gips schrijven?

LU: Neeeeeeeeeeeeee, god weet wat ze

op je poot schrijven!

-DG: Uggs, dat zijn toch van die sloffen?

-AM: Mijn moeder noemde mij Mo, dus

dan was het zo van; Ho! Mo!

-LF: Oh sorry, ik was niet aan het

luisteren... ik was Nine aan het slaan.

-Daan Barsukoff Poniotowsky begint weer

over buitenlanders

GR: Als iemand hier een buitenlander is,

ben jij het wel!

-WE: Houd jij je mond maar, jij hebt het

toch wel goed. Dat is niet leuk voor de

andere leerlingen.

-GR: En dat is onze minister

president Kees Rutte.


Horrorwinter

Door Hanna van Dam

Toen ik mijn nieuwe rooster kreeg en er

twee nieuwe Gilde-uren op zag staan,

verzuchtte ik „Gelukkig dat de Sint het

nieuwe gedeelte al gauw komt openen!‟.

Mijn leraar, die dit hoorde, keek me aan en

zei: „Nou… dat kon nog wel eens wat

langer duren‟. Ik keek hem een beetje

teleurgesteld aan, maar ik dacht: „waarom

ben ik nou niet echt verbaasd?!‟.

Tijdens de openingsspeeches aan het

begin van dit jaar hoorden we allemaal de

belofte dat met sinterklaas de nieuwe

lokalen geopend zouden worden, door de

goedheiligman zelf! Nou heb ik vaker

beloften gehoord aan

het begin van een

schooljaar, onder

andere over een

nieuwe kantine,

fietsenstalling en koffiezetapparaat en

zelden werden ze op tijd nagekomen,

maar toch… men gaat niet lichtzinnig om

met de Sint! Daardoor was ik toch lichtelijk

teleurgesteld dat de opening niet doorging.

Ik heb me dan ook voorgenomen de

beloften van de schoolleiding voortaan

met een korreltje zout te nemen, net als

het weerbericht, want dat lijkt ook nooit te

kloppen. Dat brengt me even op iets heel

anders: de horrorwinter. Aan het eind van

afgelopen zomer en aan het begin van de

herfst zijn er nogal vaak weeralarmen

uitgegaan van het KNMI. Die alarmen

hielden zoveel in als: pas op regen,

onweer, storm en harde wind, maar op de

een of andere manier leek het weer altijd

het tegenovergestelde te doen. Na een

weeralarm was het vaak redelijk rustig, vrij

‘Dan kom je zeiknat op school en

tegen de tijd dat je droog bent kun je

weer de regen in, nee bedankt.’

8

zonnig en (bijna de hele

dag) droog. Toen ik in

oktober dus de berichten

van een horrorwinter

hoorde dacht ik ook:

„eerst zien, dan

geloven!‟.

En inderdaad: de week

na het bericht over de in

opkomst zijnde kou werd

het stralend weer. Nauwelijks wind, volop

zon, helemaal nog geen herfst! De

afgelopen week was wel al flink mistig,

maar nog niet echt koud. Dus ook eind

november valt

het met de

horrorwinter

nogal mee.

Daarbij, een

horrorwinter, is dat ijs en sneeuw? Wat mij

betreft kan het niet hard genoeg vriezen,

dan kan ik eindelijk eens op de Linge

schaatsen. Nee, kou vind ik niet zo erg,

het zal maar de hele winter regenen of je

hebt van die natte sneeuwbuien! Dan kom

je zeiknat op school en tegen de tijd dat je

droog bent kun je weer de regen in, nee

bedankt. Dan heb ik liever twintig graden

vorst!

Toch is het misschien wel goed dat zowel

het weerbericht als de schoolleiding niet

direct gelijk kregen: dan zouden we naar

het Gilde moeten door de horrorwinter.

Zo‟n gedoe met je jas en dan onderweg

die ijskoude sneeuwballen in je nek…

BRRRR!

Achteraf misschien toch best goed

getimed. (Die winter dan)

Wistjedat

-Je als je meer informatie wilt over Motorsport en Duiken terecht kunt bij een heel handige

site?

-Deze site: http://members.chello.nl/g.vliet77/ is?

-Die gemaakt is door onze eigen meneer Van der Vliet?

-80% van de mensen degene met wie ze gaan trouwen op hun zestiende al (eens) ontmoet

hebben?

-Meneer Osinski nooit bedoelde de collegezaal in de fik te zetten, maar dat hij een grapje

maakte?

-Bij deze nogmaals verontschuldigingen zijn aangeboden aan onze scheikundeleraar: Sorry!

-Meneer Osinski liever pindakaas zonder nootjes eet dan met?

-Meneer Philipse heel vaak „Helder?‟ zegt?

-Mevrouw Willemse in Istanbul met de uitwisseling op een kamer sliep met twee kleine

kinderen?


In deze editie het simpele maar pure en biologische

koken van mevrouw Dekker. Ze houdt er niet van om

lang in de keuken te staan want dan denkt ze;„ Ik zou

nu ook een boek kunnen lezen!‟. Ze leefde vijf jaar op

brood met uijn en kaas en kwam toen meneer

Sommer tegen die toch wel van een warme hap hield.

Sindsdien kookt ze: simpel maar wel heel lekker!

Biologisch eten vindt ze belangrijk, vaak eten

mevrouw Dekker en meneer Sommer groenten uit

eigen tuin en vlees van Schotse Hooglanders uit de

Biesbos! Ook kleur vindt mevrouw Dekker erg

belangrijk, ze is bijvoorbeeld niet alleen dol op

pompoenen vanwege de smaak maar ook vanwege

de kleur. De pompoen komt dan ook terug in het

gerecht voor de kerstdagen op de volgende bladzijde.

In het voorgerecht is de avocado erg belangrijk en „die

past erg goed in de hele kleurengamma van het

gerecht!‟. Deze Kerst dus lekker kort in de keuken en

dan; smullen maar!

Kookportfolio

Kookt: Elke dag

Snelle hap: Pastagerecht

Lievelingsgerecht: Pannenkoeken met appel en cider

Gruweldegruwel: Gember, Chinees, Indisch

Doet boodschappen bij: Boer (voor vlees), supermarkt, eigen

tuin

Kookte de eerste keer voor meneer Sommer: Aardappels met

raapstelen, want dat vindt hij heel lekker!

Wil goed leren: Verfijnde sauzen maken

Altijd in huis: Pannenkoekmeel (Blénoir), aardappels, groenten

Nooit in huis: Slagroom, mayonaise, Maggie

Voorgerecht

Avocado met Hüttenkäse/Cottagecheese

Schil een avocado, verwijder de pit en prak het

vruchtvlees fijn. Breng dit op smaak met zout, peper

en twee rauwe tenen gerookte knoflook. Voeg er

daarna twee eetlepels Hüttenkäse aan toe en roer het goed door elkaar.

Dit smeer je op een stokbroodje uit de oven en smullen maar!

Hoofdgerecht

Pompoen en aardappel in de oven met Schotse Hooglander of oesterzwammen

Snijd een pompoen doormidden, haal het binnenste eruit en snijd de pompoen in

stukjes van 2 cm. Als de pompoen biologisch is, hoeft hij alleen gewassen te worden.

9

Koken met mevrouw Dekker

Door Noor de Kort


Anders moet de schil er ook nog af. Leg de stukken pompoen in een ovenschaal. Schenk er

olijfolie over en strooi rozemarijn over de pompoen. Als laatste moeten er nog zes tenen

gerookte knoflook tussen de pompoen.

Was de aardappels en snijd ze ongeschild in stukjes. Doe ze daarna in een andere

ovenschaal. Schenk olijfolie over de aardappels en strooi er ook nog rozemarijn overheen.

Zet daarna beide schalen 40 minuten in de oven.

Daarna moet het vlees gebakken worden. Een variant voor het Schotse Hooglandervlees

kan een biefstukje of hamlapje zijn. Nadat het vleesgebakken is kan er eventueel nog salie

overheen gestrooid worden. Let op! Een vegetarische variant is pompoen met aardappel en

oesterzwammen. Deze oesterzwammen fruit je vijf minuten in een pan met boter.

Als de ovenschalen klaar zijn, haal je ze uit de oven en zet je ze

op tafel. Op de pompoen kun je eventueel nog stukjes fetakaas

leggen. Leg het vlees of de oesterzwammen op de borden,

schep de pompoen en aardappel op en aanvallen maar!

Wijnen

Bij de vegetarische variant: Een Madiran, 15 jaar oud

Bij de carnivore versie: Een witte Bourgogne

Minuutje met meneer Van de Laar

Door Hanna van Dam

Hallo meneer, ik hoorde dat u

afgelopen vakantie bent wezen

klimmen?

Ja dat klopt. Afgelopen herfst heb ik

rots geklommen in de Franse Alpen.

Hoe lang doet u dit al en hoe bent

u er op gekomen?

Ik ging altijd met mijn ouders

wandelen in de bergen en later zelf

ook. Op een gegeven moment dacht

ik: ik wil wel wat meer doen. Toen

heb ik een cursus gevolgd.

Wanneer klimt u vooral?

In Nederland klim ik wel eens in een klimhal. Dat wil ik elke week doen, maar dat komt er niet

altijd van. In de herfstvakantie ga ik vaak rotsklimmen en in de

zomervakantie sportklimmen; dan ga je echt naar de top van

een berg. In de voorjaarsvakantie ga ik een cursus klimmen

doen in Oostenrijk. Dan gaan we bevroren watervallen

beklimmen. De meivakantie houd ik dan voor iets cultureels.

En de kerstvakantie?

Dan ga ik op wintersport, snowboarden.

Als laatste: Is er iets wat je absoluut nodig hebt als je wilt

gaan klimmen?

Voor sportklimmen heb je een goede conditie nodig, want je

staat ‟s ochtends om vier uur op en dan ga je naar boven. Om

vijf uur ‟s middags kom je weer terug en dan heb je de hele dag

geklommen

Dank u wel!

10


Ja hoor, daar zijn we weer! Goed nieuws: we hernemen het oude format; het nieuwe beviel

ons niet goed. Wel iets bijzonders deze keer: we interviewden geen docent, maar een

leerling van onze school! In de vorige editie besloot mevrouw De Valk dat zij wel eens alles

wilde weten van zesdeklasser Fleur van Bavel. We vonden Fleur bereid de geschiedenisles

te missen om met ons op de bank te ploffen. Een interview over kerst, winter en konijnen.

Veel leesplezier!

Naam: Fleur van Bavel

Klas: 6A

Geboortedatum: 25 maart 1994

Burgerlijke status: Ongehuwd

Verder: Lid van de ACC en de Kolderdagcommissie

Meteen als we haar zien valt het ons op:

Fleur heeft lenzen. We hadden natuurlijk

al opgemerkt dat er af en toe een bril op

de neus van de blondine staat, maar die

heeft ze zelden op. We vragen haar hoe

ze ontdekte dat ze een bril nodig had.

Fleur vertelt dat ze bij de lessen van

meneer Van der Vliet merkte dat hij zo

onduidelijk schreef dat ze het niet kon

lezen. Het bleken echter haar slechte

ogen te zijn die haar het lezen beletten.

Een tripje naar de opticien bleek geen

verkeerd idee. Eenmaal daar werd ze

vierkant uitgelachen door haar moeder,

omdat ze echt niet wist waar ze moest

kijken. Het was duidelijk; Fleur moest aan

de bril.

We merken op dat bovenstaand

brillenverhaal waarschijnlijk niet de

schokkendste gebeurtenis uit het leven

van de jonge Van Bavel is. We vragen

haar naar een blunder die haar nog helder

voor de geest staat. Enthousiast steekt ze

van wal. In april 2008, toen de Koningin en

haar gevolg de woonplaats van Fleur,

Woudrichem, bezochten, stond Fleur in

haar oranje shirt te juichen langs de

hekken. Een journalist van het AD merkte

haar op en besloot haar een vraag te

stellen: want naar wie stond dit meisje zo

vrolijk te zwaaien? „Voor Máxima!‟ luidde

haar antwoord. De prinses, toen zwanger

van haar derde kind, was echter niet

aanwezig. Het verhaal verscheen toch in

de krant: „Ik stond geloof ik wel ontzettend

voor lul‟, aldus Fleur.

We gaan over op een ander onderwerp en

vragen haar naar haar plannen voor de

feestdagen. Wat Fleur met kerst doet is

nog niet helemaal duidelijk. Zeker weet ze

dat ze tweede kerstdag thuis viert, maar of

11

Op de bank met Fleur

Door Cato Montijn

ze eerste kerstdag naar haar vriend gaat

of niet, daar is ze nog niet over uit. Wel is

ze er zeker van dat ze, zoals ieder jaar, bij

het kerstdiner een stukje konijn op haar

bord zal krijgen. Al snel komt een

jeugdtrauma naar boven. Fleur vertelt over

het feit dat ze de eerste tien jaar van haar

leven ieder jaar weer werd voorgelogen

over wat ze at. Steevast maakte haar

moeder haar wijs dat ze kip of haan voor

zich had. Zo rond haar elfde kerst, na het

diner, kwam haar moeder met het

werkelijke verhaal uit de kast: „Ik moet je

wat vertellen,‟ zei ze tegen haar dochter,

„dat was geen kip, wat je elk jaar gegeten

hebt. Het was konijn‟. Fleur kon de leugen

niet waarderen. Het verhaal lijkt een

Flappie-scenario: Fleur was op dat

moment een echte konijnenfan en vreselijk

verdrietig over het feit dat ze de wollige

beestjes ieder jaar argeloos had

opgepeuzeld. Toen haar moeder haar

echter deed beseffen dat het om grote

konijnen ging, en niet om die pluizige witte

bolletjes waar Fleur aan dacht, verdween

het verdriet als sneeuw voor de zon. „Toen

ben ik gewoon verder gegaan met konijn

eten‟, zegt ze. Het trauma heeft ze echter

nog niet helemaal verwerkt: nog steeds

vindt Fleur het hypocriet van haar ouders

dat ze haar zo voorgelogen hebben.

We gaan over op het prettige aspect van

kerst. Het gaat Fleur bij het feest vooral

om de gezelligheid, de sfeer en de

cadeaus. Gisteren nog heeft ze de boom

opgezet en lichtjes in huis opgehangen.

De familie mag bij het feest niet ontbreken:

iedereen schuift aan bij het kerstdiner van

de Van Bavels.

Haar ideale kerst is er een met een dik

pak sneeuw buiten. Binnen moet een

kerstboom staan, een open haardje


anden en ze wil ieder jaar maar wat

graag gezellig met familie bij elkaar zijn.

De cadeautjes maken het kerstgevoel

12

helemaal af. „Wel cliché,‟ zegt Fleur, „maar

ik ben wat dat betreft geen „out of the boxdenker‟‟.

Met het ideale kerstgevoel besluiten we dit interview. Ons rest nog één vraag: wie kiest Fleur

voor de volgende editie van Op de Bank Met…? Ze is er snel over uit. Hoewel ze geen les

van hem heeft, kiest ze meneer Van Eeden (die nieuwe van wiskunde). Ze ontmoette hem bij

de drakenbootraces en ze vindt het interessant hoe hij al zo snel zijn draai heeft gevonden

op onze school. Dus meneer: bereid u vast voor!

Vrolijk kerstfeest!

Minuutje met meneer Van Eeden

Door Aster van Laere

Terwijl menig Hollands kind huilend voor de televisie zat,

aangezien de Sint zijn paard kwijt was, kwam hij bij ons

gewoon met een scooter.

Het is tijd voor een minuutje met onze eigen Sinterklaas,

A.K.A. meneer Van Eeden.

U bent in de rol gekropen van Hulpsint. Hoe heeft u

zich hier op voorbereid?

Door te vergaderen met de GGC en alle briefjes die in de

doos waren gestopt door te nemen. De leukste dingen haalden we eruit en daar probeerden

we een soort verhaal van te maken.

Zaten er ook dingen bij die u wél leuk vond maar de GGC niet?

Nou, als ik heel eerlijk ben, heeft de GGC eigenlijk de selectie voor mij gemaakt, aangezien

ik hier nog maar net op school ben. Zij wisten om welke leerlingen het ging. Mijn collega‟s

zelf waren overigens mijn initiatieven. Ik vond het leuk om meneer Ruitenbeek op schoot te

nemen. Ik wilde ook graag meneer Diem op schoot nemen, maar dat was helaas niet gelukt.

Bent u al vaker Hulpsint geweest?

Nee, dit was de eerste keer. Ik ben wel eens Zwarte Piet geweest, maar nog nooit

Sinterklaas.

Is het voor herhaling vatbaar?

Ja! Ik vond het erg leuk om te doen.

Bent u zelf wel eens op schoot genomen bij die man met die witte baard?

Goh, eh…. Misschien toen ik heel klein was? Maar niet dat ik het me echt kan herinneren. Ik

was een erg braaf kind.

Aan wie zou u graag de staf over willen geven om volgend jaar de Sint te zijn?

Meneer Van der Boom. Statige man, mooi taalgebruik.

Dankuwel!

Lerariteiten

-DG: Jam. Dat is eigenlijk een soort gelei

waar een aardbei over heen is gevlogen.

-DM (over secundaire landen):

Afrikaantjuuus!! Wij hebben geld!! Jullie

niet!! Haha!

-DM: Wat heb je nou liever, kerstballen of

de zak van Sinterklaas? …

-DG: En het kwartje is gevallen.

-AM: Trek niet zo‟n vies gezicht als ik aan

het lesgeven ben!

-LF: Mijn broer is knap en ik niet.

-DG (doet koekiemonster na): Lekker,

lekker koekies….. Ernie wil jij ook koekies?

-AM (over verjaardagen): Je wordt

thuisgebracht en hoeft thuis niet te eten.

-VF: Mijn „pic‟ is dus met 50% gestegen.


December. De tijd waarin mijn oma (de vrouw die de duivel heeft bedacht, zodat ze zelf

minder slecht zou lijken) mij ieder jaar opnieuw vertelt dat ik toch echt wat moet doen aan

mijn winterpondjes. Dit jaar doe ik het. Ik ging op zoek naar een sport die bij mij past. Op

zoek naar iets wat ik mijn leven lang al wilde proberen. Na een middagje googelen las ik de

volgende beschrijving: Geschikt voor jong en oud. Onder deskundige begeleiding. Geen

conditie of zwemtalent nodig. Dat was het. Als een teken uit de hemel. Dit was het voor mij.

Ik moest gaan aquajoggen.

Het is een van de eerste koude

herfstdagen. Ik heb mijn oude bikini

‘Na het geklets en geroddel is het

tijd voor het echte werk. In de groep

is een duidelijke hiërarchie.’

weer eens uit de kast getrokken en heb mijn onderwatercamera op zak, zodat ik alles kan

vastleggen.

Mijn medejogger heeft afgebeld. Ziek, zei ze. Onzin denk ik. Desalniettemin ga ik alleen op

stap. Eenmaal aangekomen in het Caribabad zie ik al meteen wat de doelgroep is.

Vrouw, minimaal 50, net iets te veel kinderen gekregen, net iets te kleine badkleding.

“Zo! Jij kwam kijken zeker?” zei de overenthousiaste vrouw van rond de 30 met een nare

lach die nooit van haar gezicht afgaat. Beter bekend als Barbara, onze leidster.

“Ja… ik was wel benieuwd.” zeg ik verlegen, “Mag ik foto‟s maken?” Een belegen vrouw,

genaamd Sjaan, begint heftig te protesteren. “Zegt ze foto‟s maken! We zijn toch zeker geen

playboy, ofwel dan?!” De andere vrouwen knikken instemmend. Duidelijk. Geen foto‟s dus.

Na het geklets en geroddel is het tijd voor het echte werk. Ik krijg een Wet-belt (een soort

ronde flexibele strook die er voor zorgt dat je blijft drijven) en de muziek (een mix van 80‟s

swing muziek en heftige house) wordt door onze Barbara enthousiast ingezet.

In de groep is een duidelijke hiërarchie. De beste joggers (Sjaan en Riet) staan vooraan en

schreeuwen en lachen. Schuin achter de toppers staan de “mee-joggers” zij doen het net uit

de maat, en lachen om de grappen en grollen van Sjaan en Riet. Helemaal achteraan staan

de ongelukkige huisvrouwen die geen één beweging afmaken, tot irritatie van Barbara, onze

deskundige begeleiding. We beginnen rustig. We lopen op onze plek, in het water.

Na het lopen gaan we over tot de heftigere zaken. De muziek wordt sneller en we gaan

rennen op onze plek. Barbara schreeuwt ons blij toe dat we goed bezig zijn. “Voel het door je

lichaam gaan, dames!” Na het rennen komen de armen erbij. Als je ouder wordt, valt mij op,

krijg je een soort vel onder je armen. Als je er dan mee zwaait is het geen mooi gezicht.

Aangezien zo goed als alle dames deze kwabben al onder hun bovenarmen hebben hangen,

is het één groot zwaaifestijn. “Voel het in je spieren dames!” roept Barbara blij. De pasjes

worden ingewikkelder. Ik merk dat ik moeite heb om bij te benen. We wisselen snel. Barbara

hupt op en neer en de dames doen mee. Tegen de tijd dat ik eindelijk een pasje onder de

knie heb, wisselen we al weer. De vrouw achter me, wier naam mij helaas is ontschoten,

roept bij alle pasjes “Zo. Pfff. Nou. Pfff.” Ik merk dat wij in hetzelfde schuitje zitten. Terwijl

Barbara, Sjaan en Riet heftig aan het aquajoggen zijn, is de rest van de groep vooral bezig

met boven water blijven.

Eindelijk. Na iets wat uren leek te duren roept Barbara: “Cooling down dames! Cooling

down!” en we lopen weer. We lopen rustig op

onze eigen plek in het water. Ik hijg van

vermoeidheid. “Zo Sjaan, Je hebt gezweet of

niet?! „t Is hier helemaal nat!” roept Riet. De

andere dames lachen. De muziek stopt. We

mogen uit het water. “Afspoelen dames! Lekker

schoon!” roept Barbara blij.

Dit was me het avondje wel. Uitgeput, met

natte haren en chloor in mijn ogen, keer ik terug

naar huis. “Tot volgende week, hè!” roept

Barbara me na. Ik glimlach beleefd en fiets

hard door naar huis, weg van het aquajoggen.

Dan maar die winterpondjes….

13

Try Before You Die - Aquajoggen

Door Aster van Laere


Minuutje met Hanna van Dam (klas 5)

Door Noor de Kort

Omdat onze school dit jaar zoveel mogelijk geld gaat ophalen

voor Oeganda, mag er ook iemand naar Oeganda in februari.

Nadat de motivatiebrieven waren gelezen en er gesprekken

waren geweest, werd besloten dat Hanna van Dam dit jaar

naar de school gaat vertegenwoordigen. Eens kijken hoe het

met haar gaat!

Je mag naar Oeganda in februari! Hoe voel je je nu?

Ik ben echt superblij, ik heb er heel veel zin in! Ik heb gisteren

een infomatiepakket gekregen. Volgende week vrijdag begint

het eerste kennismakingsweekend, ik ben heel erg benieuwd

naar de rest van de groep!

Had je verwacht dat je zou winnen?

Ik weet het niet. Ik had het wel heel erg gehoopt, maar we

waren er alle drie heel geschikt voor. Ik had het niet echt

verwacht.

Waarom wilde je graag meedoen?

We voeren elk jaar actie en ik wilde heel graag zien waar het

geld naartoe gaat en hoe dat kan helpen bij de toekomst van

een land.

Waar verheug je je het meest op?

Op de reis zelf! Je mag daar veel samenwerken met mensen

van je eigen leeftijd en daar ben ik heel benieuwd naar!

Dankjewel Hanna!

Lerariteiten

-AM: En anders is daar altijd nog onze

goede vriend Teletop!

-(LLen zijn aan het klooien) LU: Ik zit toch

ook niet aan mijn collega´s te friemelen.

-DM: Niet gehad?

LLen: Nee.

DM: Mevrouw Willemsen is een slechte

docente! …Oeps dat heb ik niet gezegd.

-DM houdt de perforator omhoog: Gaatjes

in blaadjes, gaatjes in oren,

tepelpiercings?

LLen: Jaaaaa!!

DM: Dan doen we dat even in de pauze.

-LL: Bent u ouder dan 21?! Ik dacht dat u

jonger was.

DM: Zo zie ik er natuurlijk wel uit, maar

ja…

-LLen: Maar als u over de hele evenaar wil

lopen, dan moet u over water kunnen

lopen!!

DM: Dat hebben meer mannen met een

baard en lang haar gedaan, dus mij moet

het ook wel lukken!!

-AM: Ik zal wel een paar teksten in elkaar

mutsen.

-LD: Knibbel, knabbel, knuisje, er ligt wat

in mijn kluisje!

14

-AM: Als je denkt dat er iets fout is, moet je

je luie reet optillen, dan hoef ik mijn reet

niet op te tillen, nou … reetje

-AM: Ik heb een virus en hij heet Menno.

-DM: Op 25 oktober is mijn dochter jarig.

LLen: Waarom neemt u dan niet vrij?

DM: Als dat kon dan zou ik 365 kinderen

willen.

-LLen: Ieeel, er zit daar een heel vies

beest!!

DM: Die komt vast uit Donny‟s haar.

-VL: De rechtbank is verwarrend: zitten er

vier mensen op een rij, zegt de linker: "Ik

ben de rechter".

-PH (over rare zinnen van zijn vrouw op

het bord): Geen foto‟s maken hoor, anders

heb ik een echtscheiding aan mijn broek

hangen!

-OI: Ja, dat was een goede vraag, hè, ik

stel alleen maar goede vragen!

-KR: Als je niet stil kunt zijn, ga je maar

lekker fantaseren.

-LF: Dat jullie de eerste lessen zo stil

waren, kwam doordat jullie toen nog onder

de indruk waren van mijn uiterlijk.

-WE: Die site met al die filmpjes en muziek

..... Youtube ofzo?


Ik vond een dagboek van vroeger. Drie

eigenlijk, diep weggestopt in een la. Ik

vond dagboeken stoer, mensen die ze

bijhielden vond ik altijd bijzonder

interessant. Van die mensen met planken

vol dagboeken in de kast, die al dertig jaar

elke dag hun belevenissen (of nog mooier,

hun gevoel) bijhouden, dat vond ik

prachtige types. Zo wilde ik ook zijn. Dus

zeurde ik bij mijn moeder om een

dagboek. Mijn

eerste kreeg ik

toen ik een jaar of

zes was, op mijn

verjaardag. Mijn

eerste aantekening: “we waaren aan het

waandelen (oma opa mama papa cato)”.

Leuk voor later, toch? Mijn tweede

aantekening ging over de nacht die we in

een hotel zouden doorbrengen (voor het

eerst in mijn leven in een hotel! (het ging

niet door)). Daarna volgde het laatste

verslag, waarin ik mijn dagboek een naam

gaf („Lief dagboek, ik noem je Chiara,

doei‟). Verder: leegte. Geen zin meer,

geen tijd meer, pen leeg, dagboek kwijt, ik

weet niet wat de reden was, maar ik

schreef niet verder.

Jaren later, rond mijn tiende verjaardag,

volgde het tweede dagboek. Een heel

klein boekje, zodat na een week al een

kwart van de pagina‟s vol was. Dit keer

hield ik het langer uit: ik schreef een paar

dagen achter elkaar elke dag ontzettend

saaie dingen op. Vervolgens vergat ik

verder te gaan. Na een gat van zeker twee

maanden dook het boekje weer ergens op

en begon ik met frisse moed weer met

‘Ik bewonder dagboekschrijvers.

Echt. Ik vind het iets artistiekerigs

hebben.’

15

Dagboek

Door Cato Montijn

schrijven. Steevast begon ik na zo‟n

tussenstop met: „Lief dagboek, ik heb al

twee maanden niet geschreven, maar nu

ga ik het écht volhouden‟. Dat eerste

verslag was meestal zo ontmoedigend (ik

moest immers alles van de afgelopen

weken opschrijven) dat ik meteen de

volgende dag weer een maandenlange

pauze inlaste.

Na een pauze van een paar jaar was ik,

naar mijn idee, te groot

geworden voor het

kleine dagboekje. Ik

vroeg mijn moeder om

een nieuwe. Het werd

een dummy van de Wereldwinkel, met

roze, groene en gouden strepen. In een

artistieke bui schreef ik de eerste bladzijde

van het dagboek van Anne Frank over in

mijn boekje. Haar bewonderde ik ook al zo

om het feit dat ze zo trouw schreef (ik ben

overigens voortijdig in haar boek gestopt

omdat ik het zo saai vond). Dit dagboek

gaf ik ook een naam. „Kitty‟ vond ik wat ver

gaan, dus koos ik „Emma‟. Mooie naam

voor een dagboek. Ik wilde aan Emma

mijn geheimen kwijt kunnen. Niet dat ik die

had, maar toch. Niemand mocht het lezen

(er zat geen slot op, dus schreef ik

smeekbeden aan de lezers van het boek

om alsjeblieft niet verder te lezen (maar

echt)).

(„Lieve Emma, ik heb al zo lang niet

geschreven…‟) Je raadt het al: ook deze

keer hield ik het schrijven niet vol. Het

bijhouden van een dagboek bleek niet

voor mij weggelegd.

Nog steeds bewonder ik dagboekschrijvers. Echt. Ik vind het iets artistiekerigs hebben. Ik las een

boek, een zogenoemde „requiemroman‟, waarin de schrijver pagina‟s uit zijn eigen dagboek

opnam en ik las Joe Speedboot, waarin de hoofdpersoon zijn belevenissen nauwkeurig beschrijft

in vele, vele dagboeken. Prachtig, toch? Ik kreeg meteen weer dagboekkriebels. Stel je voor dat

je nog precies kan nagaan wat je op 12 juni 2005 op je brood had! In de verre toekomst, als altijd

de zon schijnt, is het toch fantastisch als men een dagboek open kan slaan en kan lezen dat het

in 2011 nog gewoon sneeuwde? Dat men kon schaatsen op sloten? We zouden allemaal

verplicht een uurtje per dag vrij moeten maken voor het bijhouden van een dagboek. Gewoon,

voor later. Om te lezen hoe het nu was.

Nou ja, we kunnen ook klein beginnen. Er is, en daar wil ik dit stuk mee besluiten, een site waar

je een bericht kunt achterlaten voor jezelf over tien jaar (http://www.futureme.org). Je voert je emailadres

in en stelt een bericht op, dat pas over tien jaar verstuurd wordt. Beschrijf je leven op

dit moment; wie je vrienden zijn, wat je morgen gaat doen, hoe leuk of rot je het op school hebt.

Over tien jaar, als je dat bericht al lang vergeten bent, word je plotseling verrast door een mail

van je vroegere zelf. Fantastisch! Ik heb het gedaan, en hoewel ik niet weet hoe ik over tien jaar

op mezelf zal reageren, ik raad het jullie allemaal aan.


Minuutje met meneer Diem

Door Lotte Theil

Wat bent u van plan te gaan doen in de kerstvakantie?

In de kerstvakantie ga ik heel veel hardlopen en vogels kijken, in de eerste plaats ga ik met

mijn vrouw en kinderen leuke dingen doen. Shoppen in Utrecht staat al op het programma.

Houdt u veel van shoppen?

Nou, ik vind het wel leuk om te doen. Ik doe het niet zo heel vaak, maar als ik het doe, vind ik

het wel leuk!

Gaat u dan ook mooie kleren zoeken voor de kerst?

Nou, niet speciaal voor de kerst, maar als ik iets leuks zie, gewoon voor mezelf, dan koop ik

het wel, maar ik ben erg goed in het uitkiezen van kleren voor mijn kinderen.

Vinden uw kinderen dan ook dat u er goed in bent?

De jongste is één, dus die vindt alles wel best, maar de oudste vindt het altijd wel leuk als ik

iets met „Hello Kitty‟ meeneem. Die is daar altijd blij mee.

Kookt u ook wel eens met de kerstdagen?

Met kerst koken, nee eigenlijk niet.

Laat u dat werk dan aan uw vrouw over?

Tja, voor ons is kerst niet zo heel bijzonder, niet

anders dan andere dingen met eten of zoiets.

Normaal gesproken kook ik eigenlijk wel vaak.

Dus jullie vieren thuis geen kerst?

Jawel, we hebben een kerstboom. Die zet ik altijd

op, dat is mijn werk en er komen cadeautjes onder

te liggen. Misschien dat we een klein beetje

anders eten, met een lekkerder toetje, maar we

stouwen ons niet helemaal vol, zoals sommige

mensen weleens doen.

Oké, bedankt voor het interview en fijne

feestdagen!

16


Fae

1 e klas

Sophie: dit vind ik een stoere boy enzo.

Fae: Relaxte gozer.

AM: Hij staat hier wel een beetje stoer te doen.

Fae: Leuke jongen.

AM: Ik vind rood haar wel leuk. Lekker pittig.

Sophie: Schoenen zijn wel leuk…

Fae: Aardige jongen.

AM: TOFFE VETERS.

Fae: Ik heb hem nog nooit gesproken, dus een

date zou ik niet doen hoor.

Sophie: Jammer dat het een tweedeklasser is,

zeg.

Fae: Het is allemaal een beetje casual zeg maar.

Sophie: Ja, hij ziet er wel leuk uit maar ik zou

hem niet… Nouja, laat maar zitten.

Fae: Ik denk dat ik meer op innerlijk val.

Sophie: Het is toch wel een leuke jongen.

AM: In de klas doet hij echt heel stoer enzo.

17

Stylish verantwoord

Door Joël van der Moore, Elvi Kleyn en Emma Lobée

AM: Lekker expressief in haar kleding.

Sophie: Het is een beetje bruggerachtig.

Tim: Helemaal niet bruggerachtig.

AM: Ik vind haar er niet zo schattig uit zien.

Sophie: Die muts is zo kinderachtig

Tim: Die muts is wel lache.

Sophie: Die schoenen zijn wel leuk…

Tim: die schoenen matchen voor geen bal.

AM: Leuk accent die sneakers.

Tim: Leuk colbert! Dat houdt het allemaal lekker

strak.

Sophie: Jasje is wel leuk…

Tim: Leuk hoor.

Sophie: Haar haren zijn wel leuk…

Tim: eigenlijk past die muts er toch helemaal niet

bij.

AM: Fae is hartstikke lief.

Tim: Ik zou haar niet als mijn vriendin willen..

Sophie: Ze komt heel vrolijk over

Tim

2 e klas


Tim: Leuk, maar ze ziet er wel druk uit.

AM: Gouden knoopjes…

Fae: Ze ziet er heel leuk uit.

AM: Uggs…

Fae: ik vind Uggs altijd net pantoffels.

AM: Klassieke stijl….

Fae: Kettinkje is grappig, hahaha.

AM: Die zit op hockey!

Fae: Ze zit vast op hockey.

Tim: Is het een hockeymeisje? Ik val daar

namelijk over het algemeen wel op, maar ik

zou haar niet zomaar nafluiten.

Fae: Colbertje sluit lekker aan, hoor.

AM: Er hangt een chocolaatje aan haar

ketting. Dat vind ik leuk.

Tim: Ik hou niet zo van snoepkettingen.

Fae: Ze brengt de aandacht goed naar haar

decolleté en die ketting.

Van Amersfoort

Docente

18

Sophie

5 e klas

Sophie: Ze is echt veel afgevallen!

Tim: Spannende laarsjes!

Fae: Est-ce que elle est triste?

Tim: Knallende bril!

Sophie: Ik mis een stukje pit.

Tim: Veel afgevallen. RESPECT!

Fae: Dit kapsel is leuk!

Sophie: Leuk haar, maar het vorige was

vlotter.

Tim: Het is het net niet.

Sophie: Het sjaaltje maakt het compleet.

Tim: Het vestje is niet leuk met de blauwe

sjaal.

Sophie: Leuk dat de kleur van de sjaal

terugkomt in de schoenen.

Tim: Er is iets veranderd aan haar gezicht.

Fae: Leuk.

Tim: Leuk.

Sophie: Leuk zeg!


Ja, hoor, ze hebben net zoals de voorgaande jaren zichzelf wéér overtroffen en slaan de

plank opnieuw volop raak. Laat ik beginnen bij het begin.

In een van mijn weinige TeleTopbezoekjes

(zie de SPartacus van vorig jaar) viel mijn

oog op het kopje „Wie houdt de

Cultuurkaartgelden voor hun klas tegen?‟.

Ik besloot mijn

aandacht te

werpen op dit

onderwerp en de

link aan te klikken

die naar een pdf-bestand leidt waar men

kan zien wie er nog niet zijn of haar

Cultuurkaart heeft geactiveerd en wie er

dus „zijn of haar klas onthoudt van

Cultuurkaartgelden‟. Toen ik dit bestand

opende, kreeg ik een lijst te zien met

daarin de personen (mét bijbehorende

klas) die hun Cultuurkaart nog niet hadden

geactiveerd.

Nu zal ik als volwaardig gymnasiast niet

gelijk beginnen met schelden, maar mij

aan de regels van het schrijven van een

kritiekbrief, want zo noem ik deze column

op dit moment, houden, om er zo voor te

zorgen dat mijn boodschap aankomt en

niet meteen als minderwaardig de

prullenbak in wordt gesmeten.

Allereerst vind ik het hooguit een schande

van álle mensen die betrokken zijn bij

deze vertoning en bij het maken van lijsten

waarin individuen, leden van onze school,

gebruikt worden om aan te tonen hoe

hoog het percentage geactiveerde

Cultuurkaarten op dat moment is en door

wie het komt dat de kaarten nog niet voor

100% geactiveerd zijn. Hiermee bedoel ik

zowel de grafieken die per klas aantonen

hoe hoog het percentage is, als de lijsten

met namen van de zogenaamde

zondebokken. Deze „niet-activeerders‟

worden namelijk afgeschermd als de

‘De ‘niet-activeerders’ worden

afgeschermd als de protestanten

en ondermijners van deze tijd.’

Wij leven als schoolgemeenschap toch niet

in een tijd van oorlog waarin vijanden door

middel van propaganda en onwaarheden zo

slecht mogelijk worden afgebeeld? Is het dan

19

protestanten en ondermijners van deze

tijd: ze worden neergezet als dé personen

die onze maatschappij binnen school

verzieken door de Cultuurkaart niet te

activeren en er zo voor

zorgen dat wij niet

gebruik kunnen maken

van ons eigen aandeel.

Hierop wil ik dan gelijk

de aanmerking maken dat ik in al die jaren

dat ik braaf mijn cultuurkaart geactiveerd

heb, nog nooit één activiteit met school

heb ondernomen die bekostigd werd door

deze zogenaamde Cultuurkaartgelden. Ik

vraag me dan ook af of de mensen die

over deze cultuurkaart gaan en dergelijke

lijsten opstellen ten nadele van leerlingen

ook daadwerkelijk uit zijn op ons geluk en

niet eerder voor de financiële belangen

van onze school kiezen.

Daarnaast vind ik het een zeer lage actie

om in te spelen op het gemoed van de

leerlingen, docenten én gasten (ja, én

gasten: volgens TeleTop kan elke

geïnteresseerde gebruik maken van deze

lijsten) door propagandateksten te

publiceren waar Goebbels zijn pet voor

zou afnemen. Slogans als: “Wie houdt de

Cultuurkaartgelden voor hun klas tegen?”

en “Klassen …, …, …, en …, houden (op

het moment van schrijven) €1635

CultuurGeld tegen!” worden schijnbaar

eerder geaccepteerd dan onschuldige

leerlingen die vervelende etterbakjes op

hun nummer zetten door ze te wijzen op

de vele fouten die zij maken in de zinloze

moppen die door hen rond worden

gestuurd via TeleTop.

‘Gelukkig zijn wij als gymnasiasten

niet helemaal achterlijk.’

daadwerkelijk nodig om lijsten, laat ik mijzelf verbeteren, proscriptielijsten op te stellen om

deze mensen te wijzen op het feit dat zij de Cultuurkaart nog niet geactiveerd hebben?

Worden deze proscriptielijsten morgen opnieuw geprint en op de deuren van de

schoolingang geplakt, opdat wij de personen die erop staan mogen opsporen en hen alles

mogen aandoen wat God verboden heeft?

CJP

Door Tobias Wouters


Nu zag ik meteen al dat de school in zijn oneindige

politieke correctheid het zinnetje „Als je dat niet wilt

weten (wie de schuldigen zijn), moet je vooral niet op de

bijlage klikken.‟ heeft toegevoegd. Dit is natuurlijk heel

sluw, maar gelukkig zijn wij als gymnasiasten niet

helemaal achterlijk.

Lijkt het jullie niet een veel beter idee om de mensen

persoonlijk te informeren over de stand van zaken? Is

het écht nodig om het Oude Rome na te doen en ons de

gelegenheid te geven om deze zondebokken op te

zoeken en ze te wijzen op de o zo grote fout die ze

begaan? Ik dacht dat wij allen een groot voorstander

waren van elkanders waardigheid en altijd onze uiterste

best moesten doen om elkaar deze waardigheid te laten behouden?

Als laatste zal ik daarom tot mijn grote spijt moeten melden dat ik hier verbitterd achter mijn

computer zit. Makers van deze lijsten, medeplichtigen, maar ook gij, schoolleiding die dit

allemaal maar accepteert; ik ben zwaar teleurgesteld in jullie.

Decemberkilo’s

Door Nicole de Kort

Terwijl de sint nog maar net is vertrokken, neemt de Kerstman moeiteloos zijn plaats in.

Met datzelfde gemak worden de chocoladeletters en marsepeinen biggetjes weer vervangen

door kerstkransjes en kerststol en dat onder het motto: „Na december sport ik het er toch wel

weer af.‟

Nou, niet dus. Een enkeling maakt de belofte waar en gaat dapper richting de sportschool,

Maar de meeste Nederlanders doen dit toch echt niet. Ze werpen een blik uit het raam,

concluderen dat er een dik pak sneeuw ligt en blijven vervolgens lekker in hun luie stoel

zitten. Pas in maart of later wordt er eindelijk actie ondernomen omdat de weegschaal vertelt

dat het toch wel tijd is om iets te doen.

‘Die had allang met de Sint mee in

de zak naar Spanje moeten zitten.’

20

Het klinkt nu alsof het de schuld is van de

mensen zelf dat de kilo‟s er in december

aanvliegen. Dit is voor een heel groot

gedeelte waar, maar het wordt je ook wel

ontzettend moeilijk gemaakt om je mooie zandloperfiguurtje te behouden, want de persoon

die heeft bedacht dat Sinterklaas en kerst zo ontzettend dicht op elkaar zitten, had allang

met de Sint mee in de zak naar Spanje

moeten zitten, want dat is toch wel de

boosdoener van alles.

Daarbij komt nog dat het allebei in een

koude periode valt, dus sporten, ho

maar.

Daarom is mijn voorstel: Sinterklaas

naar de zomer verplaatsen! Gezellig

pakjesavond met een cocktail in de tuin

of in je hangmat lekker van een

chocoladeletter genieten. Die zwem je

er dan toch wel weer af. Dan is het ook

eerlijk verdeeld, zijn de voorstanders

van openhaarden, chocolademelk en

kerstbomen ook weer tevreden. Lang

leve onze slanke buikjes!


Op advies van o.a. mevrouw Nolten in deze lookalike editie meneer Van Dijk, die toch wel

enigszins lijkt op Jack Nicholson. Over deze gelijkenis en zijn beroepskeuze…

Kent U Jack Nicholson?

Ja, ja van gezicht ken ik hem, ik heb nog nooit

samen met hem in het café gezeten!

Nee, nee dat snappen we, maar niet dat u

zoiets heeft van: Huh?

Nee, ik weet dat het een acteur is, hij speelt

zelfs in een van mijn favoriete films: „One flew

over the cuckoo‟s nest. Dus ik weet wie het is.

Snapt u dat mensen zeggen dat u op hem

lijkt?

Nee, ik ben veel knapper, haha! Tsja,

begrijpen, dezelfde diepe inhammen en zo, de

blik uit zijn ogen schijnt wel overeen te komen.

Bent u trots dat u met hem wordt

vergeleken?

Nou, het hoeft niet per se van mij, maar ik vind

het wel grappig.

Ja, want hij heeft een vrij onstuimig leven

gehad…

Ja, daar weet ik alles van, maar nee, zo

onstuimig is mijn leven niet, anders werk je niet in het onderwijs natuurlijk hè!

Ja, want volgens mij kent hij zijn vader

niet en hij heeft drankproblemen,

drugsproblemen…

Precies, ja, maar dat is natuurlijk als je het

geld hebt om te besteden, dan ga je het

volgens mij makkelijker aan dat soort

dingen uitgeven en gelukkig ken ik mijn

vader. Hij leeft dan niet meer, maar ik

kende hem zelf wel heel goed.

Is er iemand met wie u liever wordt

vergeleken? George Clooney of zo …

Nee, die is veel te glad!

Glad?

Ja, dat is toch een dergelijk gladde man,

George Clooney! Nee, ik houd meer van

die karaktertypes; Jack Nicholson

bijvoorbeeld!

Niemand met wie u vergeleken wilt

worden. U bent dus best wel blij met

uzelf?

Het kan altijd beter, toch? Ik zou

bijvoorbeeld graag van mijn Rotterdamse

accent afgeholpen willen zijn inmiddels, maar dat zal nu ook niet meer lukken. Nou, het is

toch maar mijn uiterlijk, het innerlijk is veel belangrijker, toch?

21

Lookalikes

Door Emma Lobée en Nicole de Kort


Nooit een carrière switch overwogen?

Nee, ik was vroeger altijd al, ook toen ik op school zat en studeerde, begeleider en trainer

van een jeugdvoetbalteam en ik heb altijd al met kinderen willen werken. Meneer Ruitenbeek

vroeg laatst ook nog: “Zijn er nog carrière wensen die je na liggen?”, maar dit is mooi zat,

hier heb je nog heel veel met leerlingen te maken. Natuurlijk zijn er ook de minder leuke

dingen, maar hoofdzakelijk het contact, daarvoor ga je in mijn ogen naar het onderwijs. Niet

voor zo‟n baantje met alleen maar vergaderen en buiten school en weet ik veel.

Ik zie mezelf ook geen carrière switch meer maken, zoals mevrouw Hakkers op het laatste

moment. Ik heb het gewoon reuze naar mijn zin!

Is er een rede waarom u wiskundeleraar bent geworden?

Nee, meer omdat ik niet veel anders kon! Ik wilde bij het onderwijs en het liefste was ik

gymleraar geworden en ik kon alle balsporten wel, maar het gymnastiekgedeelte… en dat is

toch een belangrijk onderdeel! Toen ben ik dus bewust niet naar de opleiding

gymnastiekdocent gegaan.

Had u een leuke wiskundedocent vroeger?

Ja en nee.

Verschillende?

Ja, precies hetzelfde als hier, al hebben we hier natuurlijk alleen maar leuke

wiskundedocenten!

Ik heb vroeger toch ook wel eens behoorlijk ruzie gehad met een, die deed ook decaanwerk

en liet mij dan de sommen op het bord schrijven. Dat werd ik op een gegeven moment een

beetje zat en toen zei ik: “Ik word hier toch niet voor betaald?”.

Weet jij nog een lookalike (leerling, leraar, personeelslid)? Laat het ons weten!

Mail naar spartacus_camphusianum@hotmail.com

22


De slechtste combinaties ever…zelfmoordplegende passers en wiskundetoetsen

Door Mayra Niekus

Sommige mensen houden van ze, sommige mensen zien ze als nutteloos, weer andere

verafschuwen ze gewoon:wiskundetoetsen. Normaal ma ken we ze met het idee dat we er

een goed cijfer voor halen. Meestal sleept dat ons erdoorheen. We laten het op ons af

komen, we maken ze, soms denken we erbij na en soms proberen we er niet aan te denken

om het zo snel mogelijk weer te vergeten. We denken aan het cijfer dat we terug gaan

krijgen…we hopen op een goede voldoende…

Alleen dit keer was alles anders. Er lag zo‟n leuk ruitjesblaadje voor me, mijn pen trilde in

mijn hand, zoals gewoonlijk. Ik dacht aan de vorige toets. Ik had hetzelfde gevoeld.

Ik was zenuwachtig geweest, omdat ik dacht dat ik het niet kon, totdat ik de opgaven zag. Ik

vulde alles snel in en voor ik het wist, was ik klaar.

Nu was dat niet het geval. Het was al spitsuur in mijn hoofd, maar toen ik de opgaven zag,

ontstond er een enorme file rond het knooppunt wiskunde… Dus besloot ik de hele voorkant

over te slaan om het verkeer de tijd te geven.

Ik sloeg het papier om. Daar zag ik iets waar ik heel blij mee was, iets wat me zelfs met een

enorme file in mijn hoofd nog zou moeten lukken. Ik mocht gaan tekenen…

Ik pakte een potlood en een geodriehoek

uit mij etui. Bijna vergat ik mijn passer.

Ik haalde het ding voorzichtig uit het

doosje. Alleen was mijn passer nog

minder blij met de toets dan ik. Toen ik de

punt in het papier prikte, sprong de

potloodpunt eruit. Het hele ding pleegde

zelfmoord. Ik had niet verwacht dat zelfs

een passer deze toets verschrikkelijk zou

vinden. Ik wist ook niet wie er schuldig

was aan de dood van deze passer…ik of

de wiskundetoets? Zou er een

moordonderzoek volgen?

Ik besloot met twee potloden mijn passer

te vervangen, de cirkel werd echter scheef

maar dat maakte me nu niets meer uit. Ik

was net een dierbaar…familielid wil ik het

niet noemen…etui- lid verloren. Binnen de

laatste vijf minuten vulde ik alles in.

Dankzij de passer was de file verplaatst

en kon ik dus weer verder gaan. Toch is

dit uiteindelijk een verhaal met een happy

end!

Wistjedat

-Mevrouw Van der Lee graag films kijkt?

-Ze die dan ook graag doorspoelt naar de

seksscènes?

-Mevrouw Van de Grindt aan astrologie

doet?

-Zij ook in reïncarnatie gelooft?

-Je foto's kunt insturen naar de

SPartacus?

-Wij deze dan plaatsen?

-Je ook nog steeds kunt sms‟en naar de

SPartaphone?

-Dit nummer nog steeds in de school

hangt?

23

-Meneer Diem 36 is?

-Die grote palen in het auditorium de vlag

moeten voorstellen van Oeganda?

-Dit een geldmeter is voor de GDC?

-Een paar creatieve leerlingen uit de derde

dit hebben geschilderd?

-De nieuwe docent drama genaamd

Meneer Biesheuvel in de Cup a Soup

reclame heeft gespeeld?

-Je hem misschien eerder had herkend

van die rondleiding tijdens Kunst voor Kids

door theater 't Pand?


Prikbord

Door diversen

Knip deze

twee

kerstkaarten

uit en stuur

ze naar je

favo leraar!

Kerst op de wc.

24


Oh the weather outside is frightful, but the puzzles are so delightful, since we’ve

no place to go, let’s puzzle, let’s puzzle, let’s puzzle!

Lieve trouwe puzzelaars van Daan‟s puzzelhoekje! Ook voor de kerstvakantie

heeft de puzzelredactie weer een mooie puzzel voor jullie gemaakt! Een fijne

woordzoeker voor bij de haard! Namens de puzzelredactie; heel veel

puzzelplezier en een mooie kerstweek toegewenst!

K E R S T S T R E S S J G A M R

F E M P R O I H N D P C P O L E

E A R I N F B E I T B K O P S A

K E M S H M O E C J A P S T C W

O N W I T K D N S T S U Z G H P

B O O E L E T T E I A I E G I U

M O E A V I N C H S T D D E M B

W X K K L I E G Y S C A S M M N

M T E I N E J R E G R E S N E M

Q X O Q S R R R U L O H O C L A

T A E N S E I P T Z E G N S K G

F R N F B X U I I A I N F X A X

D E N N E N N A A L D E N V A M

S L A N E L L A B T S R E K S H

L R E M M I R T S U E N A Z I X

C A W N I X S H E N F L S C C T

Zoek de volgende woorden:cranberrysaus,neustrim-mer,kalkoen,kerstballen,dennennaal-den,kerstengelen,obesitas,alcohol,schimmelkaas,

mensergerjeniet,kerststress

25

Daans puzzelhoekje

Door Daan de Jager


Kersttoptips

Door Jonas Creton

Kerstmis staat voor de deur en hoe beter in de sfeer te komen dan met muziek, films,

lekkere hapjes en een mooi versierde kerstboom? Daarom, mijn kinderen, heb ik

speciaal voor jullie wat lijstjes samengesteld van christmas must-haves, boordevol

ingrediënten voor een gegarandeerd gezellige kerst!

Muziek

Hoe zou het leven eruit zien zonder muziek? Juist; saai. Een

kerst zonder muziek zou dus helemaal een domper zijn.

Maak het gezellig met de volgende kersthits.

Eerst de klassiekers, die je met een gerust hart kunt draaien

zonder op te hoeven letten of iemand je mee ziet zingen.

John Lennon & Yoko Ono - Happy X-mas (war is over)

Slade- Merry Christmas Everybody

Paul McCartney- A Wonderful Christmas Time

Chris rea- Driving Home For Christmas

Frank Sinatra- Let It Snow

Bobby Helms- Jingle Bell Rock

Band aid- Do They Know It‟s Christmas

Bruce Springsteen & The E-Street Band- Santa Claus Is

Coming To Town

Nat King Cole- Walking In A Winter Wonderland

ABBA- Merry Christmas (And A Happy New year)

En bij ieder genre komen natuurlijk ook de foute hits mee.

Kijk uit met deze nummers in het openbaar!

Wham!- Last Christmas

Het haar, de outfits; George Michael zal altijd in lijsten met

foute nummers blijven voorkomen

The Beach Boys- Little Saint Nick

Klassieker of niet, het blijven de Beach Boys

Mariah Carey- All I Want For Christmas Is You

Woorden schieten tekort. Nu ook met Justin Bieber!

Films

Ook de films kunnen niet ontbreken bij

een gezellige winteravond. Er waren veel

keuzemogelijkheden, een kleine selectie

van, naar mijn smaak het beste, is

hieronder verzameld.

The Grinch

Jim Carrey is een boos groen monster

dat kerstmis wil stelen van de

inwonertjes van Whoville. Leuk voor de

hele familie.

Home Alone

Wie kent ze niet. De reeks van 3 films uit

de jaren ‟90 (de 4 e uit 2002) over een

jongetje dat alleen thuis is met kerst

omdat zijn ouders hem zijn vergeten mee

te nemen op vakantie. Wederom leuk

voor de hele familie, ook al heeft elk

familielid ze waarschijnlijk al

vijfendertigduizend keer gezien.

The Muppets- A Christmas Carol

“A Christmas Carol” van Charles

Dickens, maar dan in Muppets style.

Ach waarom ook niet: leuk voor de hele

familie!

Hopelijk kan iedereen nu nog voller op gaan genieten van hun

feestdagen. Laten we duimen voor een mooie witte kerst in Nederland.

Schijt aan het verkeer, wij willen sneeuwballengevechten,

sneeuwpoppen maken! Schaatsen, sleeën, sneeuw in je onderbroek,

ijskoude handen, en na een middag sneeuwpret lekker naar binnen en

aan de warme chocolademelk of glühwein. Een heerlijk vooruitzicht.

26

Ik wens iedereen prettige kerstdagen en een gelukkig Nieuwjaar!


Help Jos staat voor de deur, nu kunnen we niet

naar het piazza... xx 2 2e klassermeisjes - 28

okt 10:51

• Stom, stommer, Sommen - 31 okt 11:23

Alle leuke mensen krijgen een sticker vandaag.

Kus - 3 nov 13:32

• Nick en nathalie zijn niet samen - 4 nov 13:10

Waarom zijn de 2de klassers zo klein? Groetjes

een grote eersteklasser - 4 nov 13:15

• Het spijt me, xxx meisje uit 1c - 4 nov 15:15

Wie het weekend heeft uitgevonden is genius!

XXX - 5 nov 16:28

• De ACC is niet verantwoordelijk voor die verschrikkelijke

pilaren! Xx de acc – 7 nov 10:19

De ACC wist echt niets van die basisschoolpilaren

op de vierde!xx de ACC – 7 nov 10:20

• Christiaan de jong verijkt mijn geest en heelt mijn

wonden! Amen – 7 nov 15:58

27

SPartaphone

Door de blackberryërs


Trololololol

olololololol

ololol

– 9 nov 10:23

Geachte

Spartaphone, wij

zijn al even weg

van deze school,

maar ons hart

blijft kloppen

voor Meneer

Osinski en zijn

ogen doen ons

smelten. X Glenn

en Remie. - !

Voicemail. U

heeft 1

bericht(en).

– 14 nov

22:22

Als je mij vraagt

wie het mooiste

meisje van de

school is, zeg ik

Lotte Spaans! - 15

nov 13:24

Basgitarist

gezocht voor

in bank. Tel.

0183564079

na schooltijd

– 16 nov

12:26

Uitval! ;p

– 17 nov 07:53

28

Kan iemand me

geld lenen voor die

leuke schoenen bij

de bristol? – 17 nov

07:53

De 1 e x dat

een leraar zo

vriendelyk is

om me een

10 te geven!

– 17 nov

07:53

Zeg meneer

Lutterkort,

als er dalijk

sneeuw ligt,

weet wel dat

u niet veilig

bent...

- 19 nov

12:14


Welkom in dit eigenlijk nutteloze bericht. Toch hopen we dat je verder gaat lezen, omdat het

zomaar spannend zou kunnen worden,maar dat weten ook wij nu nog niet. Het is tenslotte

maar een inleiding. Die is niet belangrijk zou je zeggen… Toch is dit onze tactiek om je juist

verder te laten lezen. Je zou het sneu kunnen noemen, maar eigenlijk is het puur

leedvermaak.

Laten we ter zake komen.

We gingen vrijdag weg, een vrolijk wezen zwaaide ons rennend en springend uit. Waar

naartoe? Daar kom je nog wel achter. Drie uur snelweg kwam ons tegemoet. Hippies,

zwervers, vrachtwagenchauffeurs en slapende zakenmannen waren de grootste gevaren op

die beruchte snelweg richting Amersfoort. Dankzij grachtenpanddropjes en appelsap hebben

we het min of meer overleefd.

Wist je dat Hein Heun bestaat? Hij of één van zijn handlangers rijdt in een roze busje met

felgekleurde foto‟s erop. Een groot gevaar zouden wij het kunnen noemen. De rest van de

reis staat ons niet helemaal meer bij omdat we flauw vielen na het zien van de roze kleur,

met een heel enge waarschijnlijk Belgische chauffeur. Niks tegen Belgen op zich.

Alhoewel…tja…wat zullen we zeggen…wij gaan onze mening over Belgen niet bekend

maken…dat zou gênant zijn. We hadden trouwens wel meer meningen die we liever niet

naar buiten brengen…dit zou zeer pijnlijk zijn voor de persoon wie het betreft…en daarna

inderdaad…ook voor ons.

Bleek dat, nadat we de Doozemanssteeg betraden, ook de hele eindbestemming stikte van

de Belgen en ook Duitsers. Helemaal stijf rolden we uit het voertuig om naar de receptie te

gaan.

Een plattegrond, een sleutel en een verrassingspakket. Interessant...

We vervolgden onze weg…overal pony‟s en kinderen, heel veel kinderen. Ook Belgen.

Een clown…toevallig lijdt een van ons aan coulrofobie. Die zou niet slapen. Toen kwam een

van de engste, leerzaamste en ook weerzinwekkendste gebeurtenissen van ons hele, je zou

het saai kunnen noemen, leventje.

Goochelaars, wie houdt er niet van? Tja, de man die naar voren geroepen werd in ieder

geval niet. Wij ook niet trouwens. De man werd naar voren geroepen. Voor een van de

verschrikkelijkste, tenminste dat hopen we voor zijn vrouw, gebeurtenissen van zijn leven die

hij samen deelt met zijn vrouw en twee kinderen. De goochelaar wilde een man. We wisten

niet waarom, hadden wel vermoedens, maar we wisten niks zeker. Je zou kunnen denken

dat zijn assistente zich „verveelde‟. Ze danste in een voor een vrouw van haar leeftijd veel te

kort en glimmend jurkje, als je dat zo mag noemen en verhulde haar rimpelig gezicht achter

een dikke laag plamuur. We zagen het haast

smelten onder de hete lampen.

De goochelaar duwde de man een touw in zijn

handen en beval hem het touw om de assistente te

wikkelen. De manier waarop zou je verkeerd op

kunnen vatten…

Dit was het voorprogramma. Zo‟n slecht

voorprogramma wekte al onrust bij de normaal

nadenkende mensen, de Belgen vonden het

geweldig…

Daar kwam de grootste verschrikking, BINGO HEIN.

Hij begon zijn liedje, het spookt nog steeds door

onze hoofden. „Bin-go Bin-go Bin-go Hein‟ zong hij.

Hij maakte zijn bingo Hein trein, voor alle

kinderen…en Belgen. Hij wuifde ons achter hem

aan te komen, wij wisten wel beter. Bingo Hein was

teleurgesteld en depressief door onze weigering, hij

besloot terug te gaan naar zijn podium om de bingo voort te zetten.

Eerst kwam de geweldige country zanger Ben Willer of iets dergelijks, die naam hebben we

weggejaagd uit ons wilde cowgirl brein.

29

Bingo

Door Mayra Niekus en Eline ten Busschen


De prijzen kwamen het podium op. Onze harten stonden even stil, was dat nou een echt

stokpaard!? Wie wil dat nou niet! Bingo Hein begon met de bingo, met zwetende handen

kruisten we ieder nummertje aan dat hij noemde. Steeds, net voordat wij bingo hadden,

klonk dat verschrikkelijke liedje… “Bingo…bingo…bingo…bingo…gitaarsolo…bingo!”

Bijna kwam er een punt dat één van ons op zes bingokaarten moest letten. Een

verschrikking, Bingo Hein was wild, deze stier was niet meer te stoppen.

Colofon

Marlies Augustijn

Sifra Eigenraam

Emma Lobee

Lotte Reinhoudt

Aster van Laere

Jorn Beuzekom

Rébecca Franco

Cato Montijn

Lotte Theil

Jolijne Klijn

Eline ten Busschen

Daan de Jager

Joël van der Moore

Tom Vergouwen

30

Jonas Creton

Nicole de Kort

Mayra Niekus

Tobias Wouters

Bedankt voor je bijdrage; Elvi Kleyn,

Annemiek Lip

Bedankt, mevrouw Daniëls, voor

het nakijken van alle stukken!

Hanna van Dam

Noor de Kort

Manon Piket

More magazines by this user
Similar magazines