Als het op communiceren aankomt - Nederlands Genootschap van ...

burgemeesters.nl

Als het op communiceren aankomt - Nederlands Genootschap van ...

6

Om te beginnen

Vrijdagavond had u zich als burgemeester tijdens de eerste dag van de Halloweenfestiviteiten van uw beste kant

laten zien. Het hele weekeinde genoot u, te midden van uw gezin, na van de alom aanwezige saamhorigheid in het

dorp. Nu, maandagochtend op de rand van uw bed, trekt er een koude rilling door uw lijf. Vorige week, dinsdag

of woensdag, u wist het niet meer zeker, was u vanuit de Veiligheidsregio geïnformeerd over de ophanden zijnde

storm vanuit het noordwesten. U had het nieuws zelf ook al opgepikt, maar er geen bijzondere aandacht voor

gehad. Dat telefoontje had u wel bij de les gebracht. Ze bellen tenslotte niet voor niets. Op uw vraag in welke mate u

zich zorgen moest maken, kreeg u als antwoord dat de waarschijnlijkheid op ernstige gevolgen voor bevolking en

bebouwing vooralsnog als klein moest worden geschat, maar we moeten wel alert zijn.

U had dit een wat onbevredigend antwoord gevonden, maar nam er voor het moment genoegen mee. De dagen

daarna volgde u het nieuws over een mogelijk dreigende stormdepressie. U was er niet gerust op en voerde

regelmatig overleg met uw collega’s. Niemand beschikte echter over een glazen bol die zicht gaf op de toekomst.

Bovendien zonden de experts zeer uiteenlopende signalen uit. Zo veroorzaakte volgens een Nederlandse

weerman de voorspelling van de Britse weerkundige Piers Corbyn over een 'superstorm' die Nederland de

eerste week van november zou treffen, onnodige paniek. Afgesproken werd om alert te zijn op wat komen zou.

Vlak voor het weekeinde waren alle burgemeesters uit de regio bijeengekomen op het bureau van de

Veiligheidsregio. De dreiging werd zeer beeldend gepresenteerd. ‘Wat een geld wordt er toch gestoken in

al die filmpjes’, dacht u, en waarschijnlijk was u niet de enige die dat vond. Hoe dan ook, de verschillende

scenario’s passeerden de revue en over de ‘what if’s’ werd uit en te na levendig gedelibereerd. Een stortvloed

aan informatie werd over u heen gestort: ‘bij x-cm water valt de elektriciteitsvoorziening uit’, ‘bij y-cm doet

de wc het niet meer’, ‘bij z-cm water is autoverkeer echt onmogelijk’, ‘evacuatie op D-4 starten, vanaf D-1

problematisch’, 'vee eerst evacueren, daarna mensen; niet tegelijkertijd’. Het begon u echt te duizelen toen de

evacuatieleider de evacuatieplannen uit de doeken deed. U kon niet anders zeggen dan dat het een duidelijk en

goed voorbereid verhaal was, maar voor uw gevoel was het een van de realiteit losgezongen verhaal. Het deel

waarin u kreeg uitgelegd hoe bedrijven tijdig de benodigde (voorzorgs)maatregelen zouden moeten treffen,

begreep u nog wel. Bij de ‘evacuatie van mensen en dieren’ kon u zich eigenlijk heel weinig voorstellen. U nam

het woord: “(…) het klinkt allemaal zo paternalistisch, alsof wij die mensen aan een touwtje hebben (…), bij

mij in het dorp zijn er al hele families die van plan zijn dit weekeinde al te vertrekken, het zal ze een zorg

zijn wat wij hier voor ze aan het bedenken zijn, (…) en er zijn al tal van boeren die hun vee elders aan het

onderbrengen zijn, terwijl anderen met geen stok in beweging te krijgen zullen zijn, al stuur je er een MEpeloton

op af (…), en wat te denken van die zogenoemde evacuatievolgorde hier in de regio. Je kunt op je

More magazines by this user
Similar magazines