Publiek versus privaat op straat

De Verenigde Staten hebben dankzij in stand gehouden.
Het rapport ‘Een cultuur van
De wegenpatronen in deze voorbeelden
naar hem genoemd stratengrid waarmee worden daarmee de drager van het de toenmalige ministers Cramer en
getoond wordt dat alle Amerikanen in beeld, waarin een land zich wil
Plasterk begint met een merkwaardige
de basis gelijk zijn. Volgens de, mede herkennen. En zo herinneren velen zich paradox:
door hem opgestelde, constitutie heeft Parijs aan zijn monumentaliteit, New “Aan de ene kant staan Nederlandse
iedere ingezetene het recht op het York aan zijn open karakter en
architecten, stedenbouwkundigen en
nastreven van geluk (the pursuit of Duitsland aan een lange reis.
landschapsarchitecten internationaal hoog
happiness). Dit geluk kan het beste
aangeschreven. Tegelijk leeft er een breed gedeeld
bereikt worden door individuele vrijheid. Nederland
gevoel dat Nederland verrommelt, zowel onder
Een vrijheid, of op zijn minst de Zoals het wegenpatroon uitdrukking het publiek als onder vakmatig of politiek
suggestie van vrijheid, die in gevaar zou kan geven aan de heersende ideologie, betrokkenen.”
komen door de beëindiging van een zou omgekeerd ook moeten gelden dat Het rapport gaat vervolgens in op de
aan het wegenpatroon afgelezen kan kwaliteit van ontwerpen en de estetiek
monumentaal gebouw. Zo hebben de worden wanneer het aan een stellige of van het ruimtelijke beeld, zonder te
straten in het land van de onbegrensde alomvattende identiteit ontbreekt. refereren aan structuur. Dat is opvallend,
mogelijkheden een open einde.
Nederland is een voorbeeld van een land want wanorde of de zogenaamde
Ook in de ons omringende Europese dat zich niet eenvoudig laat vatten in een
landen is de aanleg van infrastructuur, en eenduidige begripsomschrijving. Denk esthetisch paradigma, maar een
dan met name de snelwegen, ingezet om
vraagstuk van structuur, orde. Nederland
ideologische ambities te ondersteunen. vergt om grootschalige ingrepen te moet niet mooier worden, maar
In Frankrijk bijvoorbeeld, draagt de implementeren. Of aan de oneindige gestructureerder, ofwel begrijpelijker.
infrastructuur bij aan het beeld van reeks analyses over de Randstad (wel één Met deze conclusie wordt het aanhalen
Parijs als absoluut middelpunt van het metropool of toch niet) zonder dat het van de paradox door de ministers even
continent. Ook met de trein moet de ooit leid tot deugdelijk instrumentarium merkwaardig als de losse spullen in een
stad gevoeld worden, zodat overstappen voor planning. Beide leiden tot dezelfde kamer de schuld te geven van het
de enige optie is tijdens een reis van conclusie. Nederland, of in ieder geval ontbreken van een kast.
noord naar zuid. In Parijs zelf wordt het de Randstad verkeert in een staat van
verhaal van de stad verteld middels totale verwarring. Het loont de moeite In Nederland is voor het laatst in de
royale boulevards die belangrijke om ons land daarom eens te lezen aan
gebouwen op hun plek zetten.
de hand van de wegenpatronen. Begrip dat overigens niet is uitgevoerd. In de
Hiërarchie is een onlosmakelijk kenmerk van de Randstad begint bij kennis van de Randstad wordt met de aanleg van
van de Franse cultuur. Daarom worden
kerken en paleizen in de gelegenheid
gesteld te domineren door hun positie
op de as, de straat. Omgekeerd is de
macht betekenisloos wanneer de straat
en straatwanden niet zouden bestaan om
de blik van de beschouwer in te kaderen.
Als een generaal zonder leger, is een
belangrijk gebouw zonder de dienende
context van ondergeschikte architectuur.
In het Duitsland van de jaren ’30 mijden
de snelwegen juist alle steden. Nazi
Duitsland streefde naar een wereldrijk,
hierin past geen eindigheid. De suggestie
die vanaf de snelwegen ontstaat, is van
een grenzeloos glooiend landschap.
Daarin passen ruïnes, kastelen en
rivieren, maar geen steden die het
schaalbegrip zouden geven aan het land.
Tot op de dag vandaag wordt deze illusie
wegen.
Randstad in fragmenten
snelwegen sinds die tijd niet langer aan
TOPOS / 02 / 2010 29