Publiek versus privaat op straat

Redactioneel
Straatleven
Een middelbare scholier over zijn studiekeuze horen zeggen: “Ik weet wat ik
wil studeren. Landschapsarchitectuur of ruimtelijke planning, in ieder geval
iets met mensen!” Dat is mijn wens voor het vakgebied zoals ik in mijn vorige
redactioneel in het nummer ‘Iets met mensen’ beschreef.
Stel je nu eens voor dat diezelfde middelbare scholier daadwerkelijk
landschapsarchitectuur en ruimtelijk planning is gaan studeren.
Die scholier, inmiddels student, probeert nu op een verjaardag aan haar tante
uit te leggen wat ze nu eigenlijk studeert.
Al snel grijpt ze terug op de welbekende uitleg: “Eigenlijk hetzelfde als een
architect, maar dan alles in de buitenruimte, alles behalve de gebouwen.”
In dit nummer van Topos vragen wij ons af wat er eigenlijk gebeurt in dat alles
behalve die gebouwen, in de ruimte tussen de gebouwen. Wat en wie leeft er
nu eigenlijk daar in die straten?
De wie vraag geeft gelukkig voor die studente al aan, dat landschapsarchitectuur
en ruimtelijke planning inderdaad iets met mensen te maken heeft. Zo
beschrijft M. De keijzer in haar artikel hoe mensen door middel van stiekem
tuinieren ofwel ‘guerilla gardening’ het heft in eigen handen nemen. In het
artikel naar aanleding van het Symposium ‘En Publique’ wordt besproken hoe
je burgers kan betrekken in planprocessen door middel van participatie. R. van
Melik buigt zich ook over de vraag hoe je burgers en bedrijven meer kunt
betrekken bij de publieke ruimte en buigt zich over de verhouding tussen
publiek en privaat. NL architects stelt zelf altijd de menselijke interactie centraal
in hun ontwerpen zo blijkt uit een interview dat Topos met hen hield.
De wat vraagt speelt echter ook een belangrijke rol in dit nummer en gaat
meer over wat er nu gebeurt op straat. Zo vraagt L. Karsten zich af wat zich
afspeelt op straat en wat er gebeurt is met het buurt leven. H. Kartzema beschijft
hoe de wegenstructuur niet op de groei van steden wordt aangelegd maar op
de geidealiseerde grootte van de stedenbouwkundige opgave wat resulteert
in introverte steden.
Verder wordt het straatleven in Kopenhagen door het beroemde bureau van
Jan Gehl uit Denemarken geanalyseerd en verbeterd. Lichtkunstenaar Paul
Baartsma vraagt zich af hoe je ook ‘s nacht voor leven op straat kan zorgen.
Deze artikelen samen geven de tante een mooi en divers beeld waarom haar
nichtje voor landschapsarchitectuur en ruimtelijke planning heeft gekozen en
wat haar nichtje in de toekomst zou kunnen bijdragen aan die wereld tussen
de gebouwen.
Die bijdrage is zeker van belang, want zoals we soms te weinig beseen: “The
street is the river of life of the city, the place where we come together, the
pathway to the center.” (William Whyte)
Lees meer en geniet vooral van die wondere wereld tussen de gebouwen, het
leven in de ‘river of life of the city’!
Ricky van Lingen
Eindredacteur ‘Straatleven’
TOPOS / 02 / 2010 5