29.09.2013 Views

Tiger of many stripes - International Film Festival Rotterdam

Tiger of many stripes - International Film Festival Rotterdam

Tiger of many stripes - International Film Festival Rotterdam

SHOW MORE
SHOW LESS

You also want an ePaper? Increase the reach of your titles

YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.

daily tiger

36th International Film Festival Rotterdam 2007 • Saturday February 3rd • zaterdag 3 februari

# 10

Tiger of many stripes

3 Vier winnaars!

5 Deftige porno van Brisseau

9 Britten houden huis in Irak

21 News in English

25 Today’s Tiger Tales

29 Abderrahmane Sissako

Photo: Felix Kalkman


current affairs

www.filmfestivalrotterdam.com

Vier (!) winnaars Zittende marathon

De VPRO Tiger Awards Competion heeft dit jaar

niet drie, maar vier winnaars opgeleverd. De

Maleisische Tan Chui Mui en de Duitse Pia Marais

hebben de aanmoedigingsprijs voor beginnende

filmmakers gewonnen voor respectievelijk love

conquers all en die unerzogenen. Twee andere regisseurs,

de Braziliaan Claudio Assis (bog of beasts) en

de Deen Morten Hartz Kaplers (afr), moeten de

geldprijs van tienduizend euro delen.

Het is de eerste keer dat twee films ex aequo

worden bekroond. Sinds de Tiger Awards in 1995

voor het eerst werden uitgereikt, waren er altijd

drie winnaars.

De jury, bestaande uit filmmakers Teresa Villaverde,

Lou Ye en Isaac Julien, actrice Maria

Kraakman en Piers Handling, directeur van het

Toronto International Film Festival, had de keus

uit vijftien geselecteerde films. love conquers all,

mede tot stand gekomen met geld van het Hubert

Bals Fonds, wordt in het juryrapport een

‘subtiel en zeer verfijnd portret van een jonge

vrouw’ genoemd. ‘Deze film bereikt het hart.’

De jury prijst die unerzogenen als een ‘genuanceerde

verbeelding van een meisje dat betekenis

zoekt in een samenleving die elk gevoel voor

richting verloren heeft.’

bog of beasts viel de jury vooral op vanwege zijn

‘rauwheid, energie en visuele kracht’, terwijl afr

een ‘geraffineerd gemaakte, polemische film’ genoemd

wordt. In het rapport schrijft de jury niet

waarom ze voor vier films heeft gekozen.

Twee andere Tiger-films vielen eveneens in

de prijzen. fourteen van de Japanner Hirosue

Hirosama kreeg de NETPAC Award voor de beste

Aziatische film van het festival, terwijl de FIPRESCIjury

van internationale filmcritici yo van Rafa

Cortés bekroonde. De Kring van Nederlandse

Filmjournalisten vond een documentaire de beste

film van het festival, operation filmmaker van Nina

Davenport. Niels Bakker

Foto: Bram Beloni

Vrijdagavond ontvingen niet drie, maar vier regisseurs de VPRO Tiger Award. Van links naar rechts: de Duitse Pia Marais (Die Unerzogenen), de

Braziliaan Claudio Assis (Bog of Beasts, de Maleisische Tan Chui Mui (Love Conquers All) en de Deen Morten Hartz Kaplers (AFR).

De uitloop van .Faceless.Things,.1 februari, 23:45, Zaal de Unie

Door Jannemiek Starkenburg en Miranda van den Broek

Richard King (51), filmprogrammeur

‘Het is een film waar je nog even over moet

nadenken. Na het zien van deze film vroeg ik

me af wat poep nu precies zo veel smeriger

maakt dan sperma. Het stinkt, maar verder?

Poep is een krachtig element. We gebruiken

het tenslotte ook voor bemesting.’

Marie-Suzan Sybrandy (30), rayonmanager

‘Ik had in deze film diepere lagen verwacht, of

meer geweld. Eigenlijk viel de film mij heel erg

mee. Een beetje diepgang ontdekte ik in het

geanimeerde tussenstukje over aids. Dat kon ik

waarderen. Zelf had ik deze film nooit uitgezocht.

Het is dat mijn vrienden een aantal

kaartjes hadden gekocht...’

english.section.starts.on.page.21

Inmiddels een goede traditie: de korte filmmarathon

op de laatste zaterdag van het

festival. Bijna vijftien uur in Lantaren 1 een

representatieve dwarsdoorsnede van alle

korte films die tijdens het festival te zien waren.

Verdeeld in twee blokken, van 11:00 tot

18:30 en van 18:45 tot 01:30 uur. Per blok

is één kaartje voldoende om vrij in en uit te

kunnen lopen.

Natuurlijk zijn de Tiger Award-winnaars en

de winnaar van de Prix UIP Rotterdam te

zien, geprogrammeerd aan het slot van het

eerste blok. Programmeur Juliette Jansen:

‘We hebben een toegankelijke selectie gemaakt,

waarin narratieve verhalen experimentele

films afwisselen.’

Vorig jaar was de korte filmmarathon uitverkocht.

Het volledige overzicht van het programma

staat op ww.filmfestivalrotterdam.

com.

Marinus Ames (37), websitebouwer

‘Ik kan maar één ding zeggen: moet je de film

waarderen op de nominale of op de intrinsieke

waarde? Op het eerste gezicht is het gewoon

een vieze film. Als je het verhaal van de regisseur

erbij hoort, wordt het opeens interessant.

Misschien moet hij alleen zijn verhaal vertéllen,

en er geen film over maken.’

Publieksprijs

Filmtitel.......................... Respondents...Score

1 Das Leben der Anderen .............. 1275 ..... 4,82

2 The Cats of Mirikitani ................... 347 ......4,73

3 Dixie Chicks: Shut Up and Sing .... 538 ..... 4,54

4 Sounds of Sand .............................. 389 ..... 4,48

5 Immer nie am Meer ....................... 477 ..... 4,44

6 Made in Korea: A One-Way

Ticket Seoul-Amsterdam? ............. 177 ......4,41

7 Aachi & Ssipak ................................. 91 ..... 4,38

8 Reprise ............................................ 767 ......4,37

9 A Hebrew Lesson ........................... 108 ..... 4,36

10 The Mark of Cain ........................... 203 ..... 4,34

11 Tussen hemel en aarde ................... 69 ......4,32

12 Children .......................................... 609 ......4,31

13 Cover boy... l’ultima rivoluzione .. 436 ..... 4,28

14 Einst süße Heimat .......................... 332 ..... 4,28

15 A Guide to Recognizing

Your Saints ..................................... 426 ......4,27

16 No Mercy for the Rude ................. 602 ......4,27

17 Anche libero va bene ....................544 ......4,25

18 Owl and the Sparrow .................... 201 ..... 4,23

19 Parents ............................................ 701 ..... 4,22

20 Eagle vs Shark ................................ 379 ..... 4,20

21 Das Fräulein ................................... 332 ..... 4,20

22 La antena ....................................... 905 ......4,16

23 Manufactured Landscapes ........... 328 ......4,16

24 Operation Filmmaker .................... 172 ......4,16

25 A Dirty Carnival ............................. 647 ......4,14

26 Paprika ........................................... 618 ......4,14

27 Offside ............................................ 658 ...... 4,12

28 Half Moon ...................................... 377 ...... 4,12

29 Nuovomondo ................................. 452 ...... 4,12

30 Clash of Egos .................................. 737 ...... 4,11

31 Red Road ........................................ 969 ...... 4,11

32 Exiled .............................................. 426 ......4,09

33 Sketches of Frank Gehry ............... 210 ..... 4,08

34 Bamako ........................................... 703 ..... 4,08

35 Fish Dreams .................................... 267 ......4,07

36 Mischief Night ............................... 750 ......4,07

37 Pardonnez moi .............................. 108 ..... 4,06

38 Living in Fear ................................. 387 ..... 4,06

39 Awesome; I Fuckin’ Shot That! ....800 ..... 4,04

40 D.O.A.P. .......................................... 589 ..... 4,04

41 Park ................................................. 623 ..... 4,04

42 Barakat! .......................................... 390 ..... 4,04

43 Dry Season ..................................... 353 ......4,03

44 The Journey ....................................110 ......4,03

45 Rescue Dawn .................................. 865 ......4,03

46 My Mother Is a Belly Dancer ........ 461 ......4,03

47 The Way I Spent the End

of the World .................................. 858 ......4,02

48 Murch ............................................. 272 ......4,02

49 Strawberry Shortcakes .................. 383 ......4,01

50 The Host ....................................... 1033 ......3,99

Das Leben der Anderen

Awesome; they f*cking bought that!

Het International Film Festival Rotterdam zit er alweer

bijna op. Film gemist? Niet getreurd. Later dit

jaar zijn veel films nog in de Nederlandse bioscopen

te zien. De te verwachten releases, gerangschikt op

distributeur, zijn:

Bamako, Bled Number One, Clash of Egos, Coeurs,

D.O.A.P., Daratt, Dixie Chicks: Shut Up and Sing,

Dong (dvd), Drama/Mex, Exiled (dvd), Ex Drummer,

The Host, Inland Empire, Mala noche (dvd),

Nue-propriété, Nuovomondo, Offside, Red Road,

Reprise, Sketches of Frank Gehry, Sounds of Sand,

Still Life, Zidane: A 21st Century Portrait (dvd)

(A-Film);

Rescue Dawn (Benelux Film);

Anche libero va bene, Bes Vakit – Times and Winds,

Half Moon, Das Leben der Anderen, Manufactured

Landscapes, Summer Palace, Ten Canoes

(Cinemien);

Princess (Filmfreak);

12:08 East of Bucharest, A mains nues/Solo, Belle

toujours, I Don’t Want to Sleep Alone, La marea,

The Way I Spent the End of the World, WWW

– What a Wonderful World

(Filmmuseum);

A Guide to Recognizing Your Saints, The Mark of

Cain (Paradiso);

Awesome; I Fuckin’ Shot That! (RCV).

36 th International Film Festival Rotterdam


in beeld

‘Niet zomaar een massa wriemelend vrouwenvlees’

Jean-Claude Brisseau maakt deftige porno

Afgelopen dinsdag deed de Franse regisseur

Jean-Claude Brisseau (62) een Script Stage in

Zaal de Unie. ‘Ik had een lezing voorbereid over

de relatie tussen scenario en film, waarbij ik het

verschil wilde tonen tussen het oorspronkelijke

script en het eindresultaat van les anges exterminateurs.

Maar dat bleek niet de bedoeling; een misverstand

tussen mij en de organisatie. Wat wél

de bedoeling was, weet ik nog niet precies.’

Maar het blijft een interessante vraag: wat zijn

de verschillen tussen het script en de film les

anges exterminateurs? Brisseau: ‘Ik heb het scenario

zonder beperkingen verfilmd, maar in de

montagekamer heb ik een belangrijk element

weggesneden. Die wraakengelen praatten veel,

als de heksen in Shakespeare’s Macbeth. In de

eindversie zwijgen ze echter, dat maakt ze veel

mysterieuzer. Het publiek moest hun motieven

niet te snel doorzien. Het is zo al duidelijk

genoeg dat de regisseur zich in de gevarenzone

begeeft door allerlei taboes te overschrijden.’

Het geruchtmakende les anges exterminateurs gaat

over een regisseur die een film wil maken over

de vrouwelijke lustbeleving en daarvoor mooie

jonge actrices bij wijze van auditie met zichzelf

laat spelen. Vervolgens spelen de actrices met

hun tweetjes en zelfs met hun drietjes, elkaar

telkens naar nieuwe hoogtepunten voerend.

De regisseur (gespeeld door Fréderic Van Den

Driessche) kijkt geconcentreerd toe: alles voor

de kunst. Maar de motieven van de vrouwen

blijken niet allemaal even nobel te zijn.

Tsai Ming-liang over het

verlangen naar contact

i don’t want to sleep alone is één van

de zes ‘Mozart-films’, die in 2006

zijn gemaakt in het kader van de

tweehonderdvijftigste geboortedag

van de beroemde componist. Maar

de enige letterlijke verwijzing naar

Mozart, geeft regisseur Tsai Mingliang

toe, is een fragment uit één

van diens opera’s. ‘Er is geen directe

relatie met Mozart in mijn film, het is

meer een spiritueel iets’, zegt hij. ‘De

hoofdpersonen zijn rondzwervende

gastarbeiders. Je kunt hun leven vergelijken

met dat van Mozart, die eigenlijk

vanaf zijn zesde door Europa

heeft gereisd om op te treden.’

Als hij over zijn werk praat, drukt

de regisseur uit Taiwan, die eerder

onder meer vive l’amour (1994), what

time is it there? (2001) en the wayward

cloud (2005) maakte, zich uit in

metaforen. Hij haalt een verhaal aan

van de Chinese filosoof Zhuangzi om

uit te leggen dat fysieke nabijheid

een fundamentele behoefte is van

mensen. Vervolgens legt hij daar een

beeld overheen uit i don’t want to

sleep alone. ‘Daarin zit mijn hoofdpersoon,

de zwerver, in een zwarte poel

water te vissen. Op een gegeven

moment landt er een vlinder op zijn

schouder. Die vlinder is een symbool

voor iets wat de man graag wil hebben,

liefde. Maar het beestje vliegt

weer weg. Daarmee geef ik aan dat

de liefde in zekere zin onbereikbaar

is voor hem.’

Het verlangen naar contact, de

onmogelijkheid dat helemaal te

vervullen – het is de grondgedachte

die achter het werk zit van Tsai

Ming-liang. Eigenlijk maakt de van

oorsprong Maleisische regisseur keer

op keer dezelfde film, want ook in

zijn stijl is hij consequent. ‘Al mijn

films zijn toch zo?’, roept hij uit als

het gesprek op zijn wat uitgebleekte

kleuren en de statische, lang aangehouden

shots komt. Om te vervolgen

dat zijn manier van filmen bepaald

wordt door zijn interesse, het verstrijken

van tijd. ‘Ik probeer de tijd

‘Ik had geen enkele ervaring met erotische

scènes tussen meerdere vrouwen,’ aldus Brisseau,

die zes jaar geleden wilde stoppen met

regisseren en toch weer de smaak te pakken

kreeg. ‘Maar het was interessant om te doen.

Het is niet zomaar een massa wriemelend vrouwenvlees.

Het is zorgvuldig belicht en tot in de

puntjes geënsceneerd, als de choreografie van

een ballet.’

Voorbeelden had Brisseau niet: ‘Ik ken geen

serieuze films over de opbouw van de vrouwelijke

lust tot over de orgastische climax heen.

Dit staat in geen enkele traditie. Elke criticus die

anders beweert, kletst. Overigens lees ik nooit

kritieken, want die verschijnen pas als mijn film

af is, en dan kan ik er niks meer mee.’

Brisseau nam zijn film in drieëntwintig draaidagen

op, op vijf minuten loopafstand van zijn

appartement bij het Gare du Nord in Parijs. Hij

komt zelf eventjes in beeld om een actrice te

kalmeren die een aanval van hysterie krijgt.

‘Maar dat is niet bedoeld als Hitchcockiaanse

verschijning,’ verzekert Brisseau. ‘Degene die

het had moeten doen, kwam niet opdagen.

Toen ben ik maar ingesprongen. Je moet bijzonder

sterk zijn om een hysterische vrouw in

bedwang te houden, zelfs als ze het speelt.’

Paul van de Graaf

Les Anges Exterminateurs KA

Jean-Claude Brisseau

Za 3, 19:15, Pathé 7

‘Ik maak steeds dezelfde film’

Foto: Bram Belloni

vast te houden in mijn films. Daarom

film ik lange takes, en hoor je de musicalachtige

liedjes minutenlang. Ik

wil de invloed van de voorbijgaande

tijd op een omgeving laten zien.’

Die omgeving is in i don’t want to sleep

alone weinig opwekkend. Het betonnen

geraamte van een onafgewerkt

gebouw vormt het tamelijk hermetische

universum. De personages doen

niet veel anders als slapen – vaak

alleen, soms samen, maar zelfs dan,

uiteindelijk alleen. Toch smokkelt

Tsai Ming-liang de buitenwereld

geregeld zijn film binnen: in de vorm

van de radio, en later, met de rook

van in Indonesië woedende bosbran-

den. ‘Dat land is bezig zich op grote

schaal te ontwikkelen’, zegt Tsai

Ming-liang. ‘Het wil een westerse

vooruitgang nastreven, zonder

rekening te houden met het milieu.

Dat is iets wat ik op deze manier aan

de orde stel.’

‘Eigenlijk’, besluit hij, ‘maak ik altijd

films over de existentiële problemen

waarin mensen zich bevinden. Die

kunnen spelen op het individuele

vlak, maar ook in de maatschappij.’

Niels Bakker

I Don’t Want to Sleep Alone KA

Tsai Ming-liang

Za 3, 22:30, Cinerama 5

Foto: Daniëlle van Ark

Zwerfjongeren in Sounds of Sand

‘Ze hebben ongelooflijk hun best gedaan’

Een uitgeputte vader en kind leunen tegen hun geknielde kameel in een uitgestrekte

dorre vlakte. Waar komen ze vandaan, waar zijn de andere familieleden,

zullen ze op tijd water vinden? sounds of sand vertelt het verhaal van de duizenden

Afrikaanse families op drift, op zoek naar water, in een gebied dat verscheurd

wordt door oorlog.

De Belgische regisseur Marion Hänsel

castte de ouders in Europa en de drie

kinderen in Afrika. De natuurlijke

intimiteit tussen vader (Issaka Sawadogo)

en zijn dochtertje (Asma Nouman

Aden) is opvallend. ‘Issaka is een buitengewoon

tedere man die zelf kinderen

heeft, en al heel rap ontwikkelde zich

een vaderrelatie met de kinderen op de

set. De oudste jongen bleek een heel

moeilijk kind, dat veel pestte en vocht.

Het meisje is Somalisch en de twee jongens

zijn Afar. Zij werd daarom voortdurend

uitgescholden. Issaka greep in, hij

werd haar beschermer. Een groot deel

van de film is het meisje alleen met haar

vader, zodat die band zich nog verder

kon ontwikkelen.’ Ondanks het feit

dat de kinderen nooit eerder voor de

camera hadden gestaan, komt hun spel

zeer naturel over. Toch werd er niet geimproviseerd.

‘Er zit weinig dialoog in de

film, maar alle tekst was ingestudeerd

met een enorm goede coach. Dat was

een van de redenen waarom ik de film in

het Frans wilde opnemen, zodat ik niet

via een tolk hoefde te regisseren.’

De enige personages die in hun eigen

taal communiceren zijn de opgeschoten

kindsoldaten. ‘Die worden gespeeld

door vijf zwerfjongeren uit Ethiopië, die

nu in Djibouti wonen. Zij waren zo trots

om ergens deel van uit te maken dat

ze tijdens de draaidagen ongelooflijk

hun best hebben gedaan. Ze waren als

de dood dat ze door de politie zouden

worden gedeporteerd, vóór de film af

was. Normaal slapen ze op straat. Om

de politie te ontlopen hadden ze zelfs

speciaal een kamertje gehuurd om met

zijn vijven in te bivakkeren.’

Gaat het volgende project ook over

Afrika of milieuproblemen? ‘Ik weet het

niet. Maar hoe ouder ik word, hoe sterker

het besef dat we hier met zijn allen

zijn, en deel uitmaken van een geheel.

En er wellicht iets aan kunnen doen het

een beetje recht te trekken...’

Elsbeth Jongsma

Sounds of sand

(Si le vent soulève les sables) TT

Marion Hänsel

Za 3, 14:30 Cinerama 1

36 th International Film Festival Rotterdam


Does it Hurt wint Afficheprijs selectie

does it hurt? the first balkan dogma is winnaar geworden van de eerste Skrien Tiger

Afficheprijs 2007. De jury roemde het ‘verrassend en veelzijdige beeld, dat temidden

van de vele posters op het festival de aandacht trekt’ en merkte op dat de

‘kuisheidsregels van Dogma’ door de ‘geconstrueerde, gekunstelde poster’ direct

werden ondergraven. De twee andere genomineerden waren de posters van ex

drummer en la fine del mare. Aan de prijs is geen geldbedrag verbonden.

Sinds 2001 reikt filmtijdschrift Skrien

op het Nederlands Film Festival een Afficheprijs

uit aan het beste Nederlandse

affiche van het jaar. Het tijdschrift

beoordeelt bovendien regelmatig de

filmposters van eindexamenfilms aan

de Filmacademie. Vanaf dit jaar wordt

daaraan een prijs toegevoegd voor de

beste poster van een film in de Tiger

Award-competitie. De criteria zijn, kort

samengevat, dat het affiche intrigerend,

artistiek, communicatief en

wervend moet zijn.

Juryrapport

Donderdag zijn de drie nominaties bekendgemaakt,

geselecteerd uit de vijftien

films. De jury, bestaande uit Jan

Pieter Ekker (oud-hoofdredacteur van

Skrien en journalist van de Volkskrant),

Skrien-hoofdredacteur André Waardenburg

en Skrien-eindredacteur Kees

Driessen, werd getroffen door het

beeld bij de Brusselmans-verfilming

ex drummer: een enigszins voorovergebogen,

halfnaakte, getatoeëerde kale

man in een groezelige kamer – op zijn

kop. Het beeld combineert, in de geest

van Brusselmans, op een verwarrende

manier dreiging met absurdisme. De

jury constateerde met tevredenheid

dat hij al her en der ondersteboven

was opgehangen. Grafisch stelde het

affiche dan weer teleur: de tekst was

boven, over en onder de foto geplakt

met een niet-functioneel wit kader om

de hele foto heen.

la fine del mare lost dat probleem op

in water. De filmcredits staan in zeer

klein lettertype onderin het foto-

Autopech met nazi-wagen

In de voormalige auto van de Oostenrijkse

oud-president Kurt Waldheim werkt niets naar

behoren. De ramen kunnen niet open, het open

dak is geblokkeerd en de claxon produceert

nauwelijks geluid. Op zich allemaal niet erg,

maar het wordt lastig als archeoloog Rafael

deze op eBay aangeschafte auto ‘s nachts klemrijdt

in de bossen. In het gezelschap van zijn

drankzuchtige zwager Manfred en de eerder

die avond met autopech kampende zweverige

entertainer Berni Schwanenmeister, zit er niets

anders op dan te wachten tot de dageraad verlossing

zal brengen.

‘Opgesloten in een nazi-auto’, verzucht Manfred

geïrriteerd. Lichtgewond en met enkel haringsalade

en champagne tot hun beschikking doden

de drie mannen de tijd. Ze beginnen elkaar op

den duur danig op de zenuwen te werken. Als

de auto uiteindelijk ontdekt wordt door een

merkwaardig stil jongetje, begint hij een ziek

experiment en lijkt een voorspoedige ontknoping

steeds minder een optie te zijn.

immer nie am meer van Antonin Svoboda is een

zwartgallige komedie met ijzersterke dialogen.

De botte uitspraken van Manfred, de hoogdravende

boekentaal van Rafael en het afwijkende

taalgebruik van Berni Schwanenmeister die het

liefst in citaten en gezegdes spreekt, maken

dat anderhalf uur kijken naar drie mannen in

een auto alles behalve saai is. Naarmate de tijd

verstrijkt en de mannen door honger, uitputting

en smerigheid steeds meer op de proef worden

gesteld, zak je langzaam met hen de waanzin in.

immer nie am meer wordt zo een claustrofobische,

unheimische ervaring. Daar kunnen de bloopers

tijdens de aftiteling geen verandering meer in

brengen. Vanessa Groenewegen

Immer nie am Meer SD

Antonin Svoboda

Za 3, 14:30, Venster 2

beeld, dat de hele poster omspant:

het gezicht van de hoofdrolspeelster,

met gesloten ogen gekoesterd door de

handen van haar tegenspeler, terwijl

de zee een herinnering aan haar vaderland

– in de vorm van net zichtbare

arabische tekens – over haar heen

spoelt. Een mooi en intrigerend beeld,

maar zo kalm en ingetogen dat voor

de wervende kracht gevreesd moet

worden.

Kuisheid

Winnaar van de Skrien Tiger Afficheprijs

2007 is de poster van does it hurt?

the first balkan dogma. Een verrassend

en veelzijdig beeld, dat temidden

van de vele posters op het festival de

aandacht trekt met (zogenaamd) knip-

en plakwerk, vrolijke verwijzingen

naar Japan en Golgotha en een op de

toeschouwer gerichte camera. De kuisheidsvoorschriften

van Dogma worden

met deze geconstrueerde, gekunstelde

poster direct ondergraven. In de poster

is bovendien met eenvoudige middelen

(het schuinzetten van de tekst,

het eroverheen laten hangen van het

beeld) het creditsblok verwerkt in

plaats van het eraan te plakken of weg

te moffelen.

Een speciale vermelding verdient ten

slotte de poster voor bog of beasts, die

afviel voor de nominaties omdat hij

eigenlijk een grote flyer was (met de

vertoningstijden in Rotterdam erop

vermeld), maar die wel met eenvoudige

middelen en een klein budget

een opvallend en origineel beeld wist

te maken.

Driehoeksverhouding in de nor

Jean-Pascal Hattu, die eerder korte films en tvdocumentaires

maakte, debuteert als speelfilmregisseur

met het drama 7 ans. Voorafgaand aan

zijn opnames interviewde hij diverse vrouwen

over hun ervaringen met gedetineerde echtgenoten.

Maïté’s echtgenoot Vincent moet zeven jaar

brommen. Regelmatig bezoekt de jonge vrouw

hem, al een jaar lang, met een volle tas met

keurig gestreken en scherp opgevouwen schone

kleren. Hoewel ze elkaar missen en het verlangen

nog altijd groot is, is de toenadering

beperkt tijdens het bezoekuurtje. Maïté’s saaie

leven in een kleine, troosteloze provinciestad,

waar ze de zorg op zich heeft genomen voor het

buurjongetje, maakt dat ze dag en nacht met

Vincent bezig is. Tot ze op een dag de bewaker

Jean tegen het lijf loopt die haar afleiding bezorgt.

Herhaaldelijk rijden ze naar een afgelegen

plek om seks te hebben in zijn auto. En daar

blijft het bij, want Maïté laat hem niet toe in

haar emotionele leven. Ondertussen blijkt Jean

veel contact te hebben met Vincent tijdens zijn

werk. Hij geeft hem zelfs een ware voorkeurs-

behandeling. Ze praten veel en er vallen hier en

daar suggestieve, seksuele opmerkingen, zodat

7 ans al snel ontaardt in een driehoeksverhouding

waarvan de wortels langzaam bloot komen

te liggen. Maricke Nieuwdorp

7 Ans (7 Years) SD

Jean-Pascal Hattu

Za 3, 22:30, Pathé 6

Rijke ontdekkingsreizigster

Als een vlieg naar de vlam wordt de jonge, bemiddelde

Haagse Alexandrine Tinne, waarover

deze gelijknamige documentaire gaat, naar

het Afrikaanse continent getrokken. Het is een

instinct, schrijft ze zelf in een van haar ongeveer

honderd bewaard gebleven brieven. Een voiceover

die citaten uit deze brieven voorleest, geeft

de in 1869 gestorven avonturierster een stem.

Regisseur BarBara Hanlo, ook verantwoordelijk

voor scenario, camera en geluid, stuitte op haar

onderwerp in een boek over vrouwelijke ontdekkingsreizigers.

Naast haar onverschrokkenheid

vond Hanlo Alexandrine ook fascinerend

omdat zij al heel vroeg fotografeerde. ‘Al had ze

de middelen, het was toch ongewoon om daarvoor

te kiezen. Meestal schilderden vrouwen

toen, of schreven ze poëzie.’

‘In stoffige dozen in archieven had ik foto’s van

Afrika gezien. Dat was in die tijd net mogelijk,

dus het was iets sensationeels. Rijke industriëlen

en intellectuelen bestelden hele series over het

leven daar. Als je die foto’s digitaliseert, kun je

ze weer helemaal ophalen. Het interessante is

dat ze heel mooi gefotografeerd zijn.’

Hanlo kiest het perspectief van de achterblijver,

die zich een beeld van Afrika probeert te

vormen op basis van haar brieven en allerlei

afbeeldingen die in Nederland voor handen zijn:

foto’s, schilderijen, tekeningen en opgezette

beesten. Behalve deze archiefstukken gebruikt

ze ook een paar fictieve scènes, zoals eentje met

allerlei serviesgoed, kristallen glazen en een met

kleding bezaaide woestijn. Aanvankelijk zou het

nog een angstbeeld kunnen zijn, want in haar

brieven spreekt Alexandrine voortdurend over

het risico dat ze (bewust) loopt. Als je bedenkt

dat brieven er soms maanden over deden voor

ze in Nederland aankwamen, moeten de achterblijvers

in voortdurende angst hebben gezeten.

Zo schrijft ze dat de Afrikanen in een bepaald

gebied zo door de Europese en Arabische slavenhandelaars

getergd werden, dat ze iedere

blanke die ze zagen vermoordden.Uiteindelijk

kan zij haar lot dan ook niet ontlopen.

Wendy Koops

Als een vlieg naar de vlam

(As a Fly Drawn to the Flame) TT

BarBara Hanlo

Za 3, 12:30, Venster 2

36 th International Film Festival Rotterdam

Foto: Ruud Jonkers


Marc Munden over jonge soldaten in Irak

‘De crux van de film is de morele moed’

In Groot- Brittannië kan Marc Munden nog niet praten over the mark of cain, zijn

speelfilm over de misdragingen van Britse soldaten in Irak. Er loopt momenteel

een zaak vergelijkbaar met Mundens verhaal en uitspraken van de regisseur

mogen de rechtsgang niet belemmeren. Buiten het eigen land kan de regisseur

zijn mond wel open doen.

Nog vóór het schandaal van de misstanden in de

Iraakse gevangenis Abu Ghraib de wereld overging,

verscheen er een opvallend nieuwsbericht

in een Engelse krant. Een Britse soldaat, die in

2003 vlak na de inval in Irak een paar maanden

in Basra gelegerd was, bracht zijn fotorolletje

naar de plaatselijke drogist. Op die foto’s was te

zien hoe Iraakse gevangenen vernederd werden.

Tony Marchant, een bekend scenarist van televisieseries

en -films, las het bericht en was geïntrigeerd

door het fenomeen van trophy photo’s

– foto’s van martelingen en vernederingen die

soldaten mee naar huis nemen als trofee.

Tony Marchant begon vele, uit Irak teruggekeerde

soldaten en hun familieleden te interviewen

en betrok in een later stadium Marc Munden,

die eerder met Marchant aan een adaptatie van

the canterbury tales werkte.

Misbruik

Op het moment dat Munden instapte, was

het idee in essentie voor de film dus al aanwezig.

Toch had Munden ruimte genoeg om zijn

stempel op de film te drukken. Munden: ‘Hoog

op mijn wensenlijst stonden bijvoorbeeld de

beginshots van de jongen die afgevoerd wordt

naar de militaire rechtszaal, versneden met

beelden van de Iraakse gevangenen. Dat je al

direct de consequenties van het misbruik voorgeschoteld

krijgt, voordat dat je al echt iets hebt

gezien. De crux van de film is wat mij betreft

de morele moed van de jongens. De momenten

waarop iemand kiest of hij iets wel of niet moet

doen. Hoe werkt loyaliteit in zo’n oorlogssituatie?

De leider, in wie de jongens moeten geloven

interview

en in wie ze investeren, zal hen later verraden.

De toekomst van die leider hangt vervolgens

af van hun loyaliteit. Dat was het belangrijkste

gegeven. De titel slaat op het bijbelse verhaal

van de broers Kaïn en Abel.’

De insteek is vooral de speech die de Ierse kolonel

Tim Robbins gaf aan de vooravond van de

invasie in Irak. ‘Een peptalk voor de troepen die

naar het land gingen om ‘het te bevrijden’. Over

hoe je eerlijk moest handelen naar de bevolking.

De commandant verwijst in de openingsspeech

naar die beroemde woorden van Robbins.’

Hoewel the mark of cain fictie is, behandelt het

militaire gerechtshof nu die gelijkende kwestie

van de fotorolletjes. ‘De zaak is zo gevoelig dat

elke quote over de film of het vertonen ervan

de zaak zou kunnen beïnvloeden. Mijn producent

heeft juridisch advies ingewonnen en we

hebben besloten het advies te accepteren.’

Kritiek

Buiten Groot-Brittannië wordt de film wel

vertoond en kan erover worden gepraat. Pas in

mei, wanneer de zaak is afgewikkeld, kan dat

ook in eigen land. ‘Ons wordt niet het zwijgen

opgelegd, maar het gaat ons ook om een eerlijk

oordeel over die soldaten. Ik ben er niet boos

over.’

Munden legt uit dat de film geen kritiek op de

soldaten zelf is. ‘Wat ten grondslag aan de misdragingen

ligt, is het feit dat die jongens niet tegen

de oorlog zijn opgewassen.’ De kritiek ging

wel naar het militaire rechtssysteem. ‘We zaten

ermee in ons maag dat destijds de commandant

van een ploeg kon besluiten of een zaak naar de

rechter ging. Inmiddels zijn ze erachter dat dat

niet werkt. Het is daarnaast kritiek op de masculiene

soldatencultuur, de typische mannenpesterij.

Ook is het kritiek op het handelen van de

hogeren in rang. Hun bevelen ontaarden vaak in

beasting, wat de legerterm is voor het treiteren

van jonge rekruten. Veel commandanten weten

heel goed dat het zo werkt en dat is precies in

wat er in de film ook gebeurt.’

In Groot-Brittannië begint men in te zien dat

uit Irak terugkerende soldaten veel te verwerken

hebben. Ze hebben zich misdragen, zijn

getraumatiseerd of ze hebben het leger zonder

toestemming verlaten. Ook een thema in the

mark of cain: ‘Je ziet steeds vaker dat jongens het

leger verlaten zonder toestemming en spoorloos

verdwijnen. Je kan niet zomaar weggaan zoals

bij een baan.’

Vlak na de inval hadden de Britse troepen in

Basra volgens Munden een hele andere ervaring

dan de Amerikanen in Bagdad. ‘Vier maanden

na de inval zaten ze in een door sjiieten gedomineerde

omgeving, dus waren ze min of meer

welkom. De consequentie was dat ze patrouilleerden

met soft hats op in plaats van helmen.

Ze gingen niet uit van een militaire, maar van

een civiele operatie.’

Steun

Het tij keerde snel; één van de punten die

Munden wil maken. De jongens waren niet

opge wassen tegen de vijandigheid. ‘Ze kwamen

materiaal, training en spirituele voorbereiding

tekort. Ze hadden geen idee of het de bedoeling

was of ze moesten vuren in vijandelijke

situaties. Dat soort dingen was simpelweg niet

besproken.’ Munden ziet een relatie tussen de

martelingen en de onvoldoende voorbereiding

van de soldaten. ‘Een overeenkomst tussen mijn

film en de rechtszaak is dat vlak voor de martelingen

een aanval plaatsvond waarbij soldaten

omkwamen. De wonden waren nog vers. Dat

droeg bij aan de verwarring.’

Volgens Munden is niets in de film overdreven.

‘Toch is het geen letterlijke vertaling van de

zaken die momenteel lopen. Kwesties als deze

zijn doorlopend aan de orde.’

Het verhaal had ook in een andere context

kunnen worden verteld, aldus de regisseur.

‘De moed hebben te handelen naar waarin je

gelooft, ondanks het feit dat mensen om je

heen anders denken. Met het risico dat je hun

loyaliteit en hun steun verliest. Even if you do

the right thing.’

Maricke Nieuwdorp

The Mark of Cain – TT

Marc Munden

Za 3, 20:30, Cinerama 4

36 th International Film Festival Rotterdam

Foto: Felix Kalkman

Munden wint

De Britse regisseur Marc Munden won

afgelopen woensdag met the mark of cain de

Movies that Matter Award. Munden kreeg

een cheque van vijfentwintighonderd euro

overhandigd. De winnende film wordt vertoond

in vijf Nederlandse filmtheaters en zal

de openingsfilm van het Amnesty International

Film Festival 2007 zijn. Voor de Movies

that Matter Award waren tien films uit het

IFFR-programma genomineerd. De Movies

that Matter Award is de opvolger van de

Amnesty International-DOEN Award die sinds

2003 op het IFFR en IDFA wordt uitgereikt.


faits divers

Link

room # 314

Terwijl Ayelet Bechar in de catalogus nog even haar film Power opzoekt, ontspant David Ofek met hun baby Amir.

Ofeks film Melanoma My Love draait zaterdag 3 februari om 19:30 in Pathé 6.

Applaus

De Filmkrant is in estafette op zoek naar nieuwe

festivalervaringen, naar aanleiding van het

programmaonderdeel Happy Endings. Karin

Wolfs sluit als tiende schrijver de estafette af.

Vandaag ging ik op zoek naar het beste verhaal

van het festival. Het begon veelbelovend in

de sigarenbar waar ik verscholen achter een

caipirinha de hand schudde van een jonge Finse

filmer. ‘Dus Aki Kaurismäki staat niet alleen’,

stelde een tafelgenoot fijntjes vast. De jonge

Finse filmer dook dieper voorover in de kraag

van zijn lange loden jas en zei: ‘Don’t tell anyone,

but I’m wearing Aki’s coat.’ De jas met het

gewicht van een personage uit the man without

a past? ‘Hij stinkt nogal’, voegde de jonge Finse

filmer er ter relativering aan toe. En we bogen

gezamenlijk over de tafel voor een teug van

Aki’s zweet. Enkele dagen later wachtte ik in

een bovenzaal van Pathé met drie dozijn standvastigen

op de Q&A van een iets minder jonge

Nederlandse filmer. Vooraf had hij al een bloedneus

van de spanning. Na afloop verscheen hij,

schoorvoetend, om zijn hoofd op het hakblok te

Foto: Ruud Jonkers

leggen. Het publiek voelde drama en wierp zich

vol medeleven aan zijn voeten. Waarop de iets

minder jonge filmmaker zijn verdriet verschool

achter een stoel in een hoekje van de leeglopende

zaal. Twee dagen later brak dezelfde

filmer op dramatische wijze zijn pols tijdens een

potje voetbal op het grote podium van de Stadsschouwburg.

Niemand geloofde dat het waar

was. Ik wel. Maar het moest niet gekker worden.

Toen hij ingesnoerd op een brancard van het podium

werd gesleept, kreeg hij applaus. ‘Zo gaat

dat bij voetbal’, zei iemand. Maar voor de finale

was hij terug, met een film. ‘Gemaakt op de eerste

hulp’, zei hij met ingehouden trots. Met in de

hoofdrol: een oud Chinees martelwerktuig.

Met een knipoog naar de prijzenswaardige

jaarlijkse traditie van filmblad Skrien vergunt de

redactie van de Daily Tiger zich voor de laatste

Link een persoonlijke mening met een lijstje

films die zij graag gedistribueerd zou zien.

Squatterpunk – Khavn

Als filmeducatie moet aansluiten bij de doelgroep,

is squatterpunk een goed startpunt voor

middelbare scholieren. Gedraaid als een flashy

videoclip, met een brullende overbelichting en

zeventig minuten snoeiharde anarchopostpunk,

is de film van kunstenaar Khavn bij uitstek geschikt

voor de MTV-generatie. Zien die kids ook

nog eens hoe het leven van Filippijnse straatkinderen

eruitziet. Niels

Aachi & Ssipak – Joe Bum-Jin

Over MTV gesproken (toch doorgaans niet de

laatste om ergens de commerciële potentie van

in te zien): de televisiegigant heeft al een televisiereeks

besteld op basis van deze waanzinnige,

gedrogeerde, hypersnelle en keiharde actieanimatie

uit Korea. Dit zijn de beste actiescènes van

2007 – in wat voor film dan ook. KEES

Ça brûle – Claire Simon

Niet direct een makkelijke film, eerder een uitdaging

die voldoening geeft. Vijftienjarig Frans

meisje wordt verliefd op brandweerman die

geen sjoege geeft. Na wat halfslachtig gestalk

kiest ze voor een drastische maatregel. Mooi

geacteerd en prachtig eigenhandig gefilmd door

regisseur Claire Simon – met gevaar voor eigen

leven nog wel. Maricke

Immer nie am Meer – Antonin Svoboda

De Oostenrijkse regisseur Svoboda toont met

deze wrange komedie een akelig onaantrekkelijk

wereldbeeld. Drie mannen van middelbare

leeftijd komen na een dom ongeluk vast te zitten

in een auto. De verschillende stadia die ze doormaken

– ongeloof, verveling, hoop, wanhoop en

gekte – leveren een intelligente, hilarische, maar

tegelijkertijd ongemakkelijke film op. Vanessa

36 th International Film Festival Rotterdam

Squatterpunk

Aachi & Ssipak

Ça brûle

Immer nie am Meer

11


1

buiten de bios

2 3

4

5

6

Kunstenaar Tony Conrad (1) maakte een

uitstapje, eerst naar TENT., waar hij zijn

film op zoetzuur tentoonstelde, en toen

naar de Seatless Cinema in Venster 1 voor

een filmelectrocutieperformance.

Blikken 16mm-film staan klaar in TENT.

om door de projector van Sandra Gibson

en Luis Recoder gejaagd te worden (2),

om vervolgens als levend sculptuur te

eindigen op de vloer van de galerie (3).

Verderop in de Borderline Behaviour-

tentoonstelling honderden gloeilampen

van Saul Levine (4), die hij beplakte met

plaatjes uit roddelbladen en ander weg-

werpmateriaal.

De overheadbots (6) van Christiaan Faubel

huppelen nog steeds onvermoeibaar over

het scherm van de overheadprojector.

Bij het werk van Paul van der Eerden (5)

worden kunst en bezoeker één.

36 th International Film Festival Rotterdam

13


Tickets

informatie & tickets

Voorstellingen zijn zelden helemaal uitverkocht,

informeer dagelijks naar de beschikbaarheid van

tickets.

Online

Kijk voor meer informatie en online-tickets op

www.filmfestivalrotterdam.com.

Kassa

Tickets voor de dag zelf kunnen tot 8:00 uur ’s

ochtends online worden gekocht. Vanaf 9:00 uur

kunt u terecht bij de Centrale Kassa in de Doelen.

openingstijden: t/m vr. 2 februari: 9:00 - 23:00

uur, za. 3 februari: 9:00 - 18:00 uur. locatie: de

Doelen, entree Kruisplein 40.

Prijzen

prijzen tickets: € 8,- of € 5,- met Tijgerpas. Tijgerpas:

€ 20,- of € 10,- met korting (CJP, OV-Studentenkaart,

65+pas, Rotterdampas)

Alle 1106 medewerkers bedankt!

Vincent van den Aardweg, Rana Abbawi, Marieke Abelman, Jan

Abom, Raphael Abraham, Sidhi Achmat, Jeroen Achterberg, Erwin

Christiaan Adema, Gabriella Adèr, Michael Afanasyev, Wiam ouafaa

Afifi, Aihara Hiromi, Miguel F Alborja Ramos, Maartje Alders, Assiyeh

Alizadeh, Martijn Andernach, andy andy, Edmee Antonio, Marijke

Appelman, Floor Appelman, Daniëlle van Ark, Lucienne van

Assendelft, Elena Athmer, Dimitra Atsidis, Melanie Augustinus,

Marjane Austin, Sylvain Auzou, Seloua Aydi, Idil Azinci, Mike B, Alwin

Baaij, Gulayse Bag, Annita Baidjoe, Cynthia Bakboord, Mark Baker,

Maria Baker - Choustova, Jacco Bakker, Hans Bakker, Niels Bakker,

Edwin Bakker WS Orion, John Balentien, Esther Bannenberg, Miga

Bar, Hester Barkey Wolf, Lucius Barre, Sanne van den Barselaar, Steven

Bastmeyer, Olga Bauer, Niny van Beek, Anna Beerekamp, Lucas

Beerekamp, Yvette Beijer, Arvid Beijersbergen, Gerda Beljaars, Bram

Belloni, Iris Bendor, Hayet Benkara, Florence van Berckel, Annemarie

van den Berg, Andrée van den Berg, Marian van den Berg, Albert van

den Berg, Daniel van den Bergh, Dragos MF Bergkotte, Fleur

Bergman, Marcel van Berk, Sonja van Berkel, Marius van Berloo,

Martin Berloth, Andrea Bernardi, Guido Besselink, Sandra Betorina,

Jeroen van Beusekom, Jeannette Beusker, Marianne Bhalotra, Koos de

Bie, Cis Bierinckx, Michiel Biever, Peter Bijl, Jan Bijster, Dieke Bikker,

Gabriella Bink, Ilone Blaauw, Matthew Blackhall, Judith Blankenberg,

Gerbrig Blanksma, Peggy Blauw, Jonathan Bleeker, Gert-Jan Bleeker,

Sjoerd Blijleve, Eveline Blok, Maaike Blom, Jan Blommendaal, Bas

Bodegraven, Bert Boelens, H.A. Boender, Ramon Boender, Dirk

Boensma, Mattijn Boerkamp, Talea Bohlander, Mieke Bohnen, Marije

Boks, Stefanie Bolsius, Nathalie van Bommel, Ted Boom, Wil Boonstra,

Raisa Boot, Carin Borsboom, Jack Bos, Marja van den Bos, Brenda

Bos, Rembrandt Boswijk, Arie Bouman, Ruurd Bouter, Els Bovenberg,

Gabrielle van den Bovenkamp, Bruno Braak, Geraldine Brantsma,

Raymond Brasem, Yanny Brasser, Ferdinand Bredemeijer, Jan Willem

van Breugel, Erik Breur, Maarten Briels, Kees Brienen, Ilona van den

Brink, Marisa de Brito, Cornell den Broeder, Sebastiaan Broeders,

Vincent van den Broek, Raymond van den Broek, Miranda van den

Broek, Martin van Broekhoven, Rolf Bron, Sacha Bronwasser, Cushla

Brosnahan, Jasper Brouwer, Wil Brouwer, Corja de Bruin, Karin

Bruinenberg, Nicolien Bruinsma, Linda Brunott, Johanna Brussaard,

Bart Buerman, Sander Buijtels, Henny Buist, Geke Buist, Glenn

Buitendijk, Matthijs van Burg, Jaap Burger, Odrada Burghoorn, Mervin

Buurman, Marie-Louise Calame, Nathalia Caldas, Tamsin Campbell,

Loredana Canepa, Melissa Canton, Edwin Carels, Gabriela Cavalcanti,

Lütfiye Cengiz, Wai Seu Chan, El Chane, Xuewen Chen, Chen-Yao

Cheng, Shen-hau Cheng, Chi-Wai Cheung, Li-Ping Cheung, In Cha

Cho, Donatella Civile, Felix van Cleeff, Jan Paul Cloo, Karlijn Cohen,

Nadja Cohen, Rianne Collignon, Philip Corsius, Pinar Coskun, Michel

Costa, Pepijn Cox, Sarah Craeghs, Anne-Jan Cramer, Evelyn Crince,

Thomas Crommentuyn, Ludmila Cvikova, Monique van Dalen, Aeshta

van Dam, Edwin van Dam, Jilles van Dam, Anton Damen, Ofer

Danziger, Tessa Kyra Darja Martens, Paul Dauvellier, Mary Davies, Nora

de Baan, Silvia De Cagna, Ans de Koning, Vera de Vries, Femke

Ansems de Vries, Bisnath Debipersad, Janna Dekker, Saskia Dekker,

Karin den Dekker, Mariet Dekking, Dianne van der Poel, Francesco

Determan, Jack van Deursen, Lizet Deutekom, Frederic Deverchere,

Liesbeth d’Hont, Edwin van Dieen, Nico Dijk, Jaap van Dijk, Greg Dijk,

Anouk van Dijk, Esther Dijkstra, Esther Dillingh, Thania

Dimitrakopoulou, Franz von Dincklage, Wannes Dirven, Ernesto Dixon,

Cocky van Dodeweerd, Brigitte Dompig, Liseth van Dongen, Rob

Donkers, Stephan Dooms, Suzan van Dooren, Violeta Dordevic,

Bogdan Dorneanu, Zelah Dorrestijn, Ralphe Drenth, Chantal van Driel,

Esther van Driel, Michiel Enzo Driessen, Kees Driessen, Donna

Drommond, Dasja Drugaleva, Agnieszka Drzewiecka, Luis Duarte

Pinto, Chantal Duffels, Tess Duijghuisen, Marianne van Duin, Mariette

van Duin, Peter Düker, Irma Dulmers, Ed van Duuren, Rob Duyser, Sera

Edgington, Lucas van Eekelen, Kees van Eenige, Niels Eernink, Willem

van Eersel, Roos van Ees, Martin Effert, Karin Eggink, Sander van der

Eijk, Mirjam Eikelboom, ouidad El hadj, Wahid El Solh, Marit van den

Elshout, Menno van der Elst, Eduard Engel, Kim Engelen, Lavinia

Engelhard, Bianca Enthoven, Corrie van Erkel, Anne van Es, Peter van

der Es, Ingrid van Es, Mike Evers, Maarten Eysink Smeets, Marjolein

Faber, Maegene Fabias, Claudia Fasciana, Elly Fawzi, Ilou Felix,

angelique feringa, Jair Ferwerda, Martin Fiala, Toon Fibbe, Pierre

Findhammer, Timo Finke, Arthur Flink, Pascal Flohr, George Florea,

Karin Flückiger, Gregor Flüggen, Jan Fluijt, Michael Folles, Liza

Foreman, Joanne Fraanje, Femke Fransen, Carla Frederiks, Ati

Frieswijk, Ilse M.C. Froklage, Sjoerd Frouws, Giovanna Fulvi, Laurenz

van Gaalen, Marjoleine Gadella, Fanny Ganassini, Raquel Garrido, Eva

van Geenen, Janneke Geertsma, Monique van der Geest, James

Gehrke, ALexander Geijzendorffer, Patricio van Gemeren, Renie van

Genderen, Elouise van Gestel, Merve H. Gezer, Tuba Gezer, René van

der Giessen, Marleen Giezeman, Dewi Gigengack, Hans van

Gisbergen, Bruno Giuntoli, Richard Gleym, Harry Gloudemans, Duska

Gnjatovic, Marion Goes, Nanko Goeting, Barbara Goldman, Eliane

Gomes Heijne, Lex Gommers, Estella Gonzales, Jolanda Gooiker,

Sjoukje van Gool, Anneroos Goosen, Joris de Gooyer, Ivo Gort, Marie

Goyens, Bianca de Graaf, Crista van de Graaf, Paul van de Graaf,

Anne-Marieke Graafmans, Mieke Graumans, Robert Gray, Noortje de

Greef, Eric van der Griend, roos grinwis, Annelies Groen, Mieke

Groeneweg, Vanessa Groenewegen, Ineke Groenewegen, Jeroen

Groenewegen, Geert-Jan de Groot, Cagdas Demet Guler, Mete

Gumurhan, Helma Haak, Arianne den Haan, Robin Haan, Annemarie

de Haan, Styn Haanstra, Thomas Haars, Jolinde den Haas, Corné van

Haastrecht, A.J.J.M. Haffmans, Georgien Hakkert, Annick Halier, Davan

Ham, Daniel van den Ham, Sanne van Ham, Wimmo Hamel, Sandra

den Hamer, Mabelle Hamerling, Stephanie Harmon, Erwin van ‘t Hart,

Erwin van Harten, Robbin Hartman, Marc Hartman, Claus den Hartog,

Uitverkoop in de

Festivalshop

Bij een besteding van 20 euro uit de nieuwe collectie,

krijgt u een shirt uit de oude doos kado!

Wees er snel bij, de shirts zijn er nu nog in diverse

maten, ze zijn zeer gewild en snel op. Zolang de

voorraad strekt.......locatie: de Doelen, Kruisplein

40, openingstijden: dagelijks van 9:00 – 21:00

uur.

Diversen

Films kijken en kopen – Hilton Rotterdam hotel

Nieuw dit jaar is de digitale videolounge in het

Hilton Rotterdam hotel. Als onderdeel van het

bijzondere programma Happy Endings, When

Festivals Are Over. In plaats van in de bioscoop,

kunt u hier het festival ook in een huiskamer

of individuele setting beleven, met behulp

van interactieve televisie. Ook zijn er films van

makers te koop. Locatie: Hilton Rotterdam hotel,

openingstijden: 11:00 - 23:00 uur, t/m za. 2 feb.

entree: gratis op vertoon van een filmticket of

Tijgerpas.

KPN Mine

De Festivalshop Foto: Felix Kalkman

In samenwerking met KPN wordt via de interactieve

televisie-dienst Mine dagelijks een

selectie van films uit het festival getoond aan

Mine-abonnees. Hiermee worden de gezamenlijke

huiskamers van deze TV-kijkers tijdelijk

omgetoverd tot een extra virtuele bioscoop voor

het festival. Meer informatie: www.mine.tv en

www.filmfestivalrotterdam.com.

Videolounge

Foto: Lotte Holman

Aaron E Hauptmann, Luk van Haute, Richard James Havis, Emma

Hazenak, Suzanne van Hees, Fleur van Heest, Marieke Hegeman,

Margot Heijnsbroek, Sanne Helbers, Brigitte Hennequin, Han Henny,

Laia Henseler, Patrick van den Herik, Trinette Hermans, Emilie Herzog,

Ursula van den Heuvel, Odin Heyligen, Arianne Hinz, Marian Hoeber,

Marloes den Hoed, Jaap van Hoek, Thom van Hoek, Dorien

Hoeksema, Dione van der Hoeven, Bart Hoevenaars, Maartje

Hoevenaars, Marike Hoex, Tom van ‘t Hof, Marrit Hoffman, Jurienne

Hollaar, Lotte Holman, Catarina J. Honório, Peter van Hoof, Diederik

Hoogenbosch, Caroline Hoogendoorn, Paul Hoogmoed, Harmen de

Hoop, Pim Gerritsen v d Hoop, Paul Hoornweg, Natascha van der

Horst, Anet ter Horst, Laurens V.F. Hoste, Merten Houfek, Erwin

Houtenbrink, Chinlin Hsieh, Alejandra Huerta, Peter Huesken, Cordelie

Huibregtse, Thomas Huisman, Nanneke Hulleman, Sasja Hulscher,

Vera van Hulst, Boi Boi Huong, Hassan Hussein Ali, Anti Hutchinson,

Atta Huygen, Alberto Iannuzzi, Layla Ibrahim, Merlijn van Iersel, Ellen

Imhof, Misja Immink, Granit Isufaj, Bobby Jacques, Anna Jagtman,

Margreet Jans, Lou Jans, Jacqueline Jansen, Juliette Jansen, Barbara

Jansen, Monice Janson, Laïla Jardini, Rens Jean Pierre, Durk Jellema,

Eun Sun Jeong, Ines Jeremic, Hellen Jeronimus, Shauna Jin, Philip Jol,

Wilfried de Jong, Matthea de Jong, Laura de Jong, Maaike Jongma,

Chantal de Jong-Marsman, Elsbeth Jongsma, Rozemarijn Jonker, Iris

Jonkers, Ruud Jonkers, Olaf Joppe, Jurijne Jung, Gonny Jungst, Petra

Jutten, Sabine van de Kaa, Patrick Kaashoek, Roland Kager, Felix

Kalkman, Amar Kamel, Pieter Nanko van der Kamp, Mak Kapetanovic,

Karlijn C Kapitz, Edgar Kapp, Sydney Kartoikromo, Rianne Kasse,

Stefan Kattemölle, Nursen Kaya, Dineke Keemink, Irene Keet, Anne

Sytske Keijser, Wouter Keijzer, Winnie de Keizer, Merlijn Kerkhof, David

Kertai, maria kiebert, Donny Kim, Eunhyo Kim, Simon Kingsley, Haris

Kitanovic, Marianne E. Klapwijk, Suzanne Klatten, Lia Kleibroek, Paul

van Kleij, Babette Kleijn, Jos Kleybergen, Jeppe Kleyngeld, Kim

Klijnsma, Therese Klok, Mirjam Klootwijk, Freek Kloppenburg, Angela

Kluivert, Viktoriya Klyashtorna, Loes Knape, Hans Knikman, Daniel

Knoppers, Marc Kochler, Aad Koekebacker, Annemarie Kok, Hubert

Kolk, Nico Komen, Marjolijn Kommer, Anne de Koning, martijn j

konings, Hans Kooij, Geneviève Kooijman, Amanda Kool, Paul

Koopman, Wendy Koops, Gert-Jan Kooreman, Floor Koppenaal, Tim

van der Korput, Henk-Peter Koster, Irina Kotliar, Eva Kovacova, Marijn

van der Kraan, Ludo van der Kraats, Shelly Kraicer, Sjoerd Kramer,

Laura Kranenburg, Dennis Kriek, Jeroen Kroes, Annelotte Kroese, Elin

Kroon, Fred Kroonen, Nicole v d Kroonenburg, Annemieke Kropff,

Lisette Kropff, Anastasia Kroupkina, Bernd Kruisselbrink, Anouk

Kruithof, Marc Kuijper, Gert-Jan Kuijper, Inge Kuiperij, Eline Kunz,

Renate Kuska, Folkert Kusters, Magda Kuys, Polona Kuzman, Marc-

Siebren Kwadijk, Robert Kwok, Chiuming Kwok, Bas Lagendijk, Chun

Wing Lai, Ellen Laluan, Elsbeth Lamme, Gerard Landman, Marzel de

Lang, Jannie Langbroek, Janneke Langelaan, Joop van Langen,

Maaike van Langen, Anne Mercedes Langhorst, Arne Lanting, Nathan

Lärche, Nur Latifah, Hiu Ying Lau, Edward Lawrenson, Mirko Lazovic,

Edwige Leblay, Maarten Ledesma Marin, Richard c.g. Leeuw, Inge de

Leeuw, Nico Leeuw, Marloes van Leeuwen, Wendy van Leeuwen, Jos

Legierse, Judith Leijdekkers, Ronald Leive, Laura Lengkong, Stije

Leopold, Jan Leppink, Peiyuan Li, Franky Liefhebber, Miryam van Lier,

Margreet van der Lijn, Mieke van der Linden, Ron van der Linden,

Joan van der Lingen, Kim Linssen, Olmo Linthorst, Nadya

Listyaningrum, Eeva Liukku, Judy Lobry, Marcel Loeffen, Vithya

Lomsingh, Tom van de Loo, Peng Wai Loo, Inke Van Loocke, Sietske

van Loon, Han de Looper, Fernanda Lopes, Jolanda Lops, Harald van

der Lubbe, Bianca Lubbers, Judi Lubeek, Violet Luif, Jochem Lybaart,

Joep George Maaldrink, Nadine Maas, Saskia Maas, Hanneke

Maaskant, Marianne Maaskant, Sylvia Mackenzie, Madelon, Luis

Magina, Martijn Magré, Hanna Makulska, Renske Marechal, Johann

J.M. Markel, Frank ter Marsch, Francisca Martens, Frans Martens,

Tessa Martens, Ans Martens, Esther Maso, Yoram E Maso, Carla

Mavrodin, Hinko Mayerhold, Mark McElhatten, Ralph McKay, Aniek

Meeldijk, Els van der Meer, Linnet van der Meer, Rob Meerding, Stien

Meesters, Yasmin Meichtry Matadin, Marga van den Meijdenberg,

Florine Meijer, Sietse Meijer, Marijke Meijer, Corine Meijers, Maarten

Meijsen, Yunita Theresia Melati, Elze Mergler, Marlies Mersch, Hans

Merts, Ibrahim Metin, Daan van der Meulen, Willem Meyboom,

Adrianna Miara, Alexandra Mientjes, Nathalie Mierop, Saskia Mies,

Jeannette Mijnals, roberto Milosevic, Patrick Minks, Emy Miranda,

Dick Moesker, Man-Yee M.Y. Mok, Marjolein Mol, Meta de Mol van

Otterloo, Petra Molenaar, Thomas Molenaar, Linda Molle, Farzad

Moloudi, Marnix de Monchy, Christopher Mondt, Paul Monfils,

Michael Mooi, Eva de Moor, Johan Morsink, Christine Mosselman,

Diana Mosterd, Guy Mounier, Elvira Mühlebach, Nick Muijs, Aart

Muis, Hanneke Mulder, Gert Mulder, Ivo Mulder, Paul Mulders, Jan

Muldor, Adri de Munk, Paula Musitelli, Winston Nanlohy, Valentina

Napoli, Serdar Narsen, Louisette Nauta, Zelal Nazli, Joke de Neef, Niki

Nejal, Theo Nelissen, Stephan Nemchik, Alejandra Nettel, Ruby

Newman, Yusuf Wangko Ngantung, Kihoro Ngugi, Lyly Nguyen,

Maricke Nieuwdorp, Remco Nijhuis, Xander Nijsten, Bonnie Nilhamn,

Theo de Nooij, Bob van der Noordaa, Bas van der Noordt, Nico van

Noorloos, Ernestina van der Noort, Urias Nooteboom, Paula Oehlers,

Naozumi Ogata, Negash Ogbaslelasie, Bas Olbertz, Dijana Olcay-Hot,

Caroline Olijve, Marian van Olst, Joke Olthaar, Wouter Oome, Paul

Oomen, Maikel Oomens, Nancy van Oorschot, Roy van Oost, Ingrid

van Oost, Marcel Oosterbos, Anuska Oosterhuis, Muntaaz-Ali Orie,

Patricia Orlinska, Ertekin Orucoglu, Polly Oskam, Jaap van Otterlo,

Gerbrand Oudenaarden, Marco Oudewortel, Patricia van

Oudheusden, Hayat Outtalab, Joan Ouwerling, Isolde van Overbeek,

Sem Ozkan, Mikko Pallari, Caty Palmen, Roos Pals, Audrey Paquelet,

Dicky Parlevliet, Eric Parren, Boris Pas, Erik de Pauw Gerlings, Pawel

Pawelec, Karen Peeters, Geert Pelser, Mark Peranson, Rolland

HEEMRAADSINGEL

Pereszienyi, Pille Pesti, Gerrit Peters, Johan E. Petersen, Seka Petkovic,

Roberta Petzoldt, Eva Phiellix, Lukasz Piaszczyk, Hajo Piebenga, Fokje

Pietersen, Carlos de Pina, Jean Piret, Lot Piscaer, Elma Plaisier, Merle

Planten, Gosse Planting, Eugen van der Poel, Marieke van de Pol,

Pauline Polak, Muriëlle Polak, Rosemarijn van Polanen, Ali Ekber

Polat, Cent Pols, Anouk Ponjee, Roman Popovic, Mischa Poppe,

Lucienne Posthoorn, Rutger Potgieser, Paula Poveda, Carlo Prelz,

Jakomien Prevosth, Geertjan Pronk, Gabrielle Provaas, Anna Pruis,

Aditya elmansyah Putera, Hanke van de Putte, Roland van Putten,

Martin Putto, Ilona Quaak, Angelique Quak, Johan Rampen, Marlies

van Randwijk, Tony Rayns, Matthe Reedijk, Beth Rees, Niels Reijers,

Robert de Rek, Katrien Remijn, Rogier Remmelzwaal, Myrtha Reyes

Reyes Dávila, Natasha Richardson, Lisette Riemersma, Marianne de

Riet, Donja Rietdijk, Judith Rietjens, Ronald Rietveld, Debbie van Rijk,

Emmy Rijstenbil, Hendrik Jan van Rijswijk, Max Rink, Remco Ris, Aisha

Roberson, Judith Roesink, Eliane Roest, Siti Rolobessy, Napsia

Rolobessy, Lisa Romang, Evita de Roode, Jochem de Roode,

Fréderique de Rooij, Gerhild van Rooij, Mees van Rooij, Lalita

Roopram, Chris Roorda, Nadine Roos, Diana Roos, Laurence

Roothooft, Joep Roozen, Nelly Rosa, Ines C. Rosa, Jonathan

Rosenbaum, Daphne le Roux, Hans de Ruiter, Adam Ruszkowski,

Edith Ruyg, Marcel de Ruyter, Rinus de Ruyter, Milda Sadrach, Atila

Salaka, Audrey Samson, Diana Sanchez, Rudi Sanders, Heleen Sauer,

Suzanne van Schaijk, Lancelot Schaper, Heko Scheltema, Christiaan

van Schermbeek, Jules Schers, Theo van Schijndel, Saskia de Schipper,

Silke Schmickl, Robert Jan Schmidt, Mark Schmidt, Marian Schneider,

Bianca Schnelting, Jolanda Scholtens, Christian Schön, Mark

Schoones, Diana Schotting, Chris Schouten, Bert Schram, Eliane Schut,

Nikki Scuro, Susanna Seitz, Rada Sesic, Aino Setala, Jan van Setten,

Pinar Seyrek, Shan Dongbing, Irene Sibbing, Mirjam Sierat, Ana Silva,

Esther Simao, Alissa Simon, Nienke Simons, Meike Sjoer, Sophie

Slabbekoorn, carina Slingerland, Rosanne Sliuzas, Floor van

Slochteren, Jelle Sloot, Elke Smelt, Thijs Smit, Saskia Smit, Menno

Smit, Karen Smit, Sandra Smit, Bob Smit, Esther Smit, Oktje Smit,

Maria Smit, Shafelly Snijders, Ulrike Söbbeke, Shaira Soekhai,

Rajender Soekhlal, Klarien Sonderen, Milan Sonneveld, Mieke

Souverein, Gerard Sparla, Jona Specker, Steven Spielberg, Nina

Spiering, Misja van der Spijk, Peter Sprenger, Ruben Stakenburg,

Ruben Stakenburg, Hannelore Standaert, Jannemiek Starkenburg,

Hado Steen, Reinder Steenhuizen, Joey Steffens, Robert van der Stege,

Dick Stegewerns, Mark Stegweg, Lotte Stekelenburg, Kirsten van der

Stelt, Chuck Stephens, Diane van der Ster, Marielle van der Sterren,

Annelous Stiggelbout, Anna van Stigt, Madelon Stoele, Karen Stoffels-

Montfoort, Annelies Stolze, Tanja Stomp, Gonny van de Straat, Robert

Stroomberg, Daiva Stumbraite, Sabine Stuurman, Gigi Suarez, Mira

Sumanti, Joel Szamosi, Sylvia Szely, Daniel Szomoru, Ola Szostak, Ania

Szrama, Bianca Taal, Behnam Taebi, Gerwin Tamsma, Kwannie Tang,

Ka Yan Tang, Delphine Tardieu, Milto Cesar Tavares Varela, Werner

Teeling, Ike Teuling, Theo, J C Thomaz, Djie Tjwan Thung, Nathalie van

den Tillaar, Intishal al Timimi, Michael Tkatchew, Jaakko Toivonen,

Claudia van der Tol, Markéta Tom, André van de Torren, Marcello

Tramontano, Monique Trebacz, Klaas Trines, Joost Trines, Floris van

GRAAF FLORISSTRAAT

Tuijl, Jurgen van Uden, Hieke van der Vaart, ileen van der Vaart,

Marleen Vaessen, Yvonne van Valen, Marijke van den Berge, Janna

van der Hilst, Adriana van der Meer-van Grieken, Olga Vazquez

Ruano, Bregje van Veelen, Juul Veenboer, Dagmar Veenstra, René van

der Veer, William Veerbeek, Guyonne van der Velden, Hans-Paul

Velema, Sarah van Vels, Aart Verbaas, Layla Verbeek, Ralf Verbeek,

Adam Verhaar, Marcel Verhagen, Josanne Verhagen, Victør Verheij,

Marlou Verheijden, Menno Verhoef, Jankees Verhoeff, Kathinka

'S GRAVENDIJKWAL

Verhoeven, Renate Verhoofstad, Thirza Verkerk, Peter Verkoelen, Linda

Vermaat, Rik Vermeulen, Tako Vermeulen, Hans Vermeyden, Hanna

Vermeyden-Koning, Angeliek Vermonden, Tessa Verrijp, Angela

Verschelling, Maritta Versnel, IJsbrand Versteege, Paul Verstraeten,

Agnes Verweij, Vera Verwoerd, John Vijver, Raymond A. Vijverberg, Yet

de Villeneuve, Nicole Vink, Antje Visser, Jolanda Visser, Iris Vissers, Rob

Viveen, Werner van der Vlies, Marinda van Vliet, Francisca van Vliet,

Jacobine van der Vloed, Vanessa Vloemans, Matthijs Vogels, Elly Vonk,

Conny Vonk, Lisa de Vreede, Kim de Vries, Erwin de Vries, Olga de

Vries, Carla de Vries, Richard de Vries, Bram de Vrind, Maarten

Vromans, Jorinde Vroonhof, René van Vugt, Cok van Vuuren, Arie van

der Waal, André Waardenburg, Rob Wagelmans, Natasha Wahab,

Jenny Walendy, Laura van der Wall, Fay van der Wall, Kelly Warman,

Daphne van Wassenaar, Jeske Weerdesteijn, Jeannette Weeren, Judith

de Weert, Caroline van Weert, Erica Weintré, Freek Jan Weitering,

diana van Wel, Ke Jia Wen, Amy Wensing, Sofie Wentholt, Jacob van

der Werf, Vincent Wesselink, Paul Westerweel, Jochem Weststrate,

Harriet Weststrate, Edna Widjaja, Carlijn Wiegant, Annelieke van de

Wiel, Jacobien Wientjes, Sam Wierema, Martin Wiersma, Cécile

Wijdenes, Lisanne van Wijk, Dieuwke van Wijk, Marnix van Wijk,

Rieneke van Wijngaarden, Stan de Wijs, Bart Wijtman, Rob Wijtman,

Michelle Wilderom, Simone Willems, Michiel Willems, Ruben

Willemsen, Monica van Wingerde, Ivo van Woerden, Marije van

Woerden, Niels van der Wolde, Dick de Wolf, Esteban van der Wolf,

Marc de Wolf, Karin Wolters, Joyce Wong, Cye Wong-Loi-Sing, Menno

van der Woude, Joyce Woudenberg, Amy Wu, Lindsey Wuisan,

Michelle Wuisan, Andreas Wurzer, Amy Xu, Yasemin Yigittop, Meryem

Yilmaz, Emine Yilmazgil, Kim Yuen, Tom Zaat, Marie Zahir, Floor

Zegers, Rejo Zenger, Gerald Zevenboom, Hilde Zieleman, Roelie

Zijlstra, Bernice Zimmerman, Bert-Jan Zoet, Jelte Zonneveld, Tanja

Zuijderwijk, Gertjan Zuilhof, Ben Zuydwijk, Bob de Zwart, Lennard de

Zwart, Annabel de Zwart, Aukje Zwartjes, Patrick Zweekhorst, Wilmar

van der Zwet

MATHENESSERLAAN

Locaties

1 de Doelen

Kruisplein 40

2 Rotterdamse Schouwburg

Schouwburgplein 25

3 Pathé Schouwburgplein

Schouwburgplein 101

4 Cinerama Filmtheater

Westblaak 18

5 ro theater

William Boothlaan 8

6 Theater Lantaren / Venster

Gouvernestraat 133

7 oude Luxor Theater

Kruiskade 10

8 Hilton Rotterdam hotel

Weena 10

9 Zaal de Unie

Mauritsweg 34

10 TENT. Center for Visual Arts

Witte de Withstraat 50

1 3 4 5

7 8 20 22

WEST KRUISKADE

6

NIEUWE BINNENWEG

BREITNERSTRAAT

GOUVERNESTRAAT

CENTRAAL

STATION

P

M

C.S.

KRUISPLEIN

WESTER SINGEL

1 3

5 8

14

ROCHUSSENSTRAAT

MAURITSWEG

1

i

3

P

9

15

19

13

WEENA

P

KAREL DOORMANSTRAAT

2

KRUISKADE

OUDE BINNENWEG

HOF

PLEIN

AERT V. NESSTRAAT

VAN OLDENBARNEVELDTSTRAAT

M

COOLSINGEL

WESTBLAAK

MUSEUMPARK WITTE DE WITHSTRAAT

11 Witte de With, center for contemporary

art

Witte de Withstraat 50

12 V2_Institute for the Unstable Media

Eendrachtsstraat 10

13 Museum Boijmans Van Beuningen

Museumpark 18-20

14 NAi

Museumpark 25

15 Huis Sonneveld

Museumpark 25

16 Academiegalerie Blaak 10

Witte de Withstraat 7a

17 RAM

Blekerstraat 10

18 Roodkapje 10 MINUTEN LOPEN

VAN HOFPLEIN

Witte NAAR de Withstraat SCHIEKADE 13 a

19 Bilderberg Parkhotel

Westersingel 70

8

12

7

SCHIEDAMSE VEST

36 th International Film Festival Rotterdam

P

1 3

20 22

P

10 /

11

IFFR Slotfeest: Happy End!

Zaterdagavond valt alweer het doek

voor het 36ste IFFR. Tijd om bij de

pakken neer te zitten? Welnee: tijd

voor het traditionele, spetterende,

verrassende, likkebaardend lekkere

slotfeest! Een nacht vol dans, muziek,

M

4

1816

5

M

17

theater en film. Kaarten zijn nu te koop

bij de kassa’s of op de ticketsite.

Kaarten voor het slotfeest kosten 20

euro per stuk. Tijgerpashouders betalen

slechts 15 euro. Zaterdag 3 februari, van

23.00 tot 04.00 uur.

M

SCHIEDAMSEDIJK

WILLEMSKADE

GOUDSESINGEL

15

HOOGSTRA

HOTEL NEW Y

OVER DE

ERASMUS BRI


Extra Tiger

The screenings have taken place, the

discussions are over, and the awards are

finally in. This year’s VPRO Tiger Awards

jury, chaired by Toronto International

Film Festival director Piers Handling, took

an unusual decision to award the VPRO

Tiger Awards to four films, rather than the

usual three. Last night in de Doelen, Tan

Chui Mui’s LOVE CONQUERS ALL, Pia Marais’

THE UNPOLISHED, Claudio Assis’ BOG

OF BEASTS and Morten Hartz Kapler’s

AFR, were honoured by the 36th IFFR. To

reach their decision, the jury saw 15 Tiger

films by first or second-time directors. An

impressive eight of these were world premieres,

four were international premieres,

three European premieres, and two had

received HBF support.

LOVE CONQUERS ALL, a disturbing romance

from Malaysia, is one of the two

HBF supported films. “Classical in style

and structure, it is a film which speaks to

Rebel yell

Sandra den Hamer Photo: Bram Belloni

farewell rotterdam

Tigers 2007 Photo: Bram Belloni

the heart,” said the five-person jury in a

joint statement. The jurors commended

Marais’ THE UNPOLISHED “for its nuanced

portrayal of a young girl trying to find

meaning in a society that has lost all sense

of direction.” BOG OF BEASTS was praised

for its “crudeness, energy and visual

strength,” while AFR impressed because

it was a “well-crafted polemical film

which utilizes a conceptual approach that

comments on the blurring of reality and

fiction”. Usually, each VPRO Tiger Award

comes with a prize of €10,000 and guaranteed

broadcast by Dutch public television

network VPRO, but BOG OF BEASTS and

AFR will this year split the €10,000 award

between them.

Other awards announced last night

included the NETPAC (Network for the

Promotion of Asian Cinema) award,

the FIPRESCI award and the KNF (Association

of Dutch Film Critics) awards.

A true celebration of creativity and individualism,

the International Film Festival Rotterdam,

which draws to a close Sunday, has been awash

for ten days with some of the world’s more

original, inventive and eccentric individuals.

Enter Khavn, a Filipino rock musician/poet/filmmaker

who shoots his ‘day-old flicks’ in sometimes

a matter of hours; or Kiko Goifman, an

anthropologist/experimental filmmaker who

makes films on CD-ROMs. Then there’s Morten

Hartz Kaplers, who glides through the building

in a smart, velvet jacket, outraged enough

by his country’s government to compare it to

the National Socialists; or fellow Tiger director,

Aneta Lesnikovska, who considers another Danish

institute – a sales company that shall remain

nameless – in no less favourable terms.

“I received a curt rejection email, and sent them

one straight back asking how new filmmakers

were supposed to break into the business, when

this is the response they get?” she says. “We

need rebels in the film business.”

Welcome to the world of IFFR, where the young

and experimental brush shoulders with an older

guard of established auteurs, who huddle in

discussion amidst the daily crowds. Think Jafar

Panahi, Bahman Ghobadi, Otar Iosseliani, Johnnie

To or Jia Zhangke, who were among the 300-

NETPAC chose Hirosue Hiroyama’s tense

psychological drama FOURTEEN, citing

its “insight into psychology and generational

barriers, and its bold analysis of a

complex culture”. FIPRESCI selected Rafa

Cortes’s YO, quoting its intense depiction

of one man’s struggle to acquire an identity.

The KNF (the Dutch film critics’ jury)

chose US filmmaker Nina Davenport’s

OPERATION FILMMAKER, a documentary

film which follows an aspiring film

director from Baghdad. “The director is

constantly challenging herself and the

viewer to reconsider Western opinions on

cultural differences,” the KNF jury stated.

The award enables the winning film to

be subtitled in Dutch to help it achieve

distribution in the Netherlands.

The festival’s final award, the KPN Audience

Award, will be announced tonight

before the screening of the closing film

(at 9pm in de Doelen, Grote Zaal).

plus directors who attended this year.

“That’s what I love about this film festival, there

is no class system,” adds Lesnikovska.

It’s a tradition of accessibility and openness that

Festival Director Sandra den Hamer is very much

a part of. As Den Hamer wanders through the

directors’ café for a final Daily Tiger interview,

a young filmmaker approaches with a book on

Eisenstein, which she graciously accepts.

“I get a lot of presents,” she says, sitting down

at one of the café’s tables, and casting a long

glance around the room. “I give them all out on

Sunday night to the volunteers.”

Den Hamer is somewhat tired, but in good

shape after nine days of the marathon event,

which includes hundreds of screenings; a key

industry confab (CineMart); and welcoming

the weirdest, most avant-garde and original of

filmmakers, not generally known for being the

easiest people to manage. Think sensitive souls.

“I’m very satisfied and happy with how the

festival went,” Den Hamer says. “Although we

still have three days to go, the numbers and

box-office figures are already on a par with last

year’s. There were a few technical hitches, which

is a shame. But you really are managing a live

event.”

The ubiquitous First Lady of Rotterdam has

Filmmaker

in Focus

To date, IFFR Filmmaker in Focus Abderrahmane Sissako has made

three features. All three are concerned, in different ways, with

the role played by the West in the African countries in which he

grew up. Born in Mauritana, and raised in Mali, Sissako moved to

Moscow in 1983 to study. But he always returns to Africa in his

films, to the places where he spent his youth.

In his most recent film, BAMAKO, international financial institutions

such as the IMF and the World Bank are put on trial, in the

courtyard of Sissako’s parental home in Bamako, the capital of

Mali.

“Here, when I was young, I had long discussions with my brothers,

my sisters and my father; about politics; and about the situation

in Mali,” he says. “In Africa, if you talk about the problems of

one country, you will soon end up discussing the problems of the

whole continent.”

“The location is partly a tribute to the memory of my father, who

would have really enjoyed working on this project,” he adds.

“Above all, however, the location is a way of placing these institutions

in an everyday context, away from the offices of Washington

and Geneva. So they can see who the people are behind the

statistics.”

At the same time, the strange location – in someone’s home, is also

a clear indication that this ‘trial’ of the IMF and the World Bank

is not for real. “It’s very important to stress this, because I am not

creating a trial, but a film. A trial takes weeks, months. A film takes

two hours. The form of a trial gave me the opportunity to express

the questions in a very direct way. My aim is not so much to point

the finger at the guilty, but rather to give these institutions a more

realistic impression of Africa. Africa is more than poverty, war and

starvation.”

(continues on page 29)

Abderrahmane Sissako Photo: Ruud Jonkers

taken it all in on her daily rounds, which have

seen her pop up everywhere from the premiere

screenings of films to late-night industry parties.

Among the highlights this year for Den Hamer

were many of the speeches.

“What was really special was the introduction

by Abderrahmane Sissako,” she says. “Your

Filmmaker in Focus is, of course, your guest of

honour. I’m a big admirer of his work, anyway.

And it was a really moving moment to hear the

statement he made on film and on the state of

Africa.”

“If I look back to the opening night speech

about the Hubert Bals Fund and the financing

situation,” she says, “I am very happy about

the response. There were questions asked in

parliament and a lot of people picked up on the

story. It’s the one time of the year you really

have an opportunity to make a statement, not

only about cinema but this time, the financing

behind it, and the Hubert Bals Fund.”

Equally important to Den Hamer were the Tiger

directors: “I also enjoy the presence of the Tiger

directors, especially when they are presenting

their first films,” she adds. “It’s an emotional

and moving moment. And it’s really the heart of

the festival where new filmmakers are finding

their audiences.” Liza Foreman

36 th International Film Festival Rotterdam

21


European Premiere

preview

Eagle vs Shark

NAPOLEAN DYNAMITE meets REvENGE OF THE

NERDS in this dry comedy about two socially awkward

people trying to navigate their way through

the teething stages of their relationship. Shy,

sweet Lily isn’t the chicest girl at the hamburger

chain where she works, but she’s got the biggest

heart and a lot of spunk. When she finally plucks

up the courage to talk to Jarrod, a bespectacled

regular who bears a similar mole to the one on

Lily’s upper lip, it seems a match made in heaven

– until Jarrod becomes consumed by his life’s mission

to beat up his childhood bully.

New Zealand director Taika Waititi conceived

his debut feature while attending the Sundance

Directors’ and Screenwriters’ Lab, basing it

around similar angst-ridden events from his own

adolescence. His simple love story is landscaped

with garishly kitsch retro-nerd paraphernalia

– obsolete PCs, parachute tracksuit material and

toast-brown wallpaper. But he also shows great

affection for his characters. While Lily and Jarrod

dance their peculiar and often cringe-making

tête-à-tête, the lightness of EAGLE vS SHARK’s

comic touch stops just short of ridicule. Ghita

Loebenstein

Eagle vs Shark SD

Taika Waititi

Sat 3, 10:30, Doelen Juriaanse Zaal

preview

Forever Never Anywhere

As the latest film to emerge from the Coop99

stable, IMMER NIE AM MEER (FOREvER NEvER

ANYWHERE) comes to IFFR with a strong pedigree.

Since it was formed in 1999 by a group of

vienna Film Academy graduates, the Austrian collective

has been a regular contributor of films to

the festival, including 2002’s LOvELY RITA, 2005’s

HOTEL and THE EDUKATORS and this year’s FAL-

LING from Barbara Albert.

FOREvER NEvER ANYWHERE is the second

feature from Antonin Svoboda, director of SPIELE

LEBEN (YOU BET YOUR LIFE), Austria’s submission

for this year’s foreign language Oscar. Like his previous

film – which chronicled the fate of a compulsive

gambler who lives his life as if it were a game

of chance, and his drug-addicted girlfriend – FO-

REvER NEvER ANYWHERE again concentrates on

marginal figures. This time, it is a group of men

who are brought together by a series of events

that appear almost ludicrously arbitrary.

An unhappily married and prematurely ageing

history teacher and his world-weary, pill-popping

brother-in-law pick up an unsuccessful small-time

German stage performer who is left stranded

after unsuccessfully attempting to woo an attractive

jogger. The three endure a car accident

and are left slightly battered and trapped in the

vehicle, awaiting rescue on an out-of-the-way

stretch of road. In these claustrophobic circumstances,

the men have no choice but to endure

one another’s company, gradually learning more

about each other and revealing intimate secrets

about themselves. Svoboda’s film is told with a

heavy sense of irony and more than a touch of

gallows humour, but also with humanity.

FOREvER NEvER ANYWHERE confirms the

consistent quality of output from Coop99, which

also co-produced Jasmila Zbanic’s GRBAvICA,

which was awarded the Golden Bear at last year’s

Berlinale and has been shortlisted for this year’s

foreign-language Oscar. Raphael Abraham

Immer nie am Meer SD

Antonin Svoboda

Sat 3, 14:30, Venster 2

World Premiere

It is no coincidence that HAMACA PARAGUAYA (PARAGUAYAN

HAMMOCK) won the FIPRESCI prize at the last Cannes Film

Festival. It’s a long time since the language of cinema has been

provoked by so much wisdom and simplicity. A tragic story is

told through thrifty but eloquent vision; the most impressive

element of the film.

In a remote place in Paraguay, an elderly peasant couple, Candida

and Ramon, are waiting for the return of their son, who

left to fight in the Chaco War. They are also waiting for the rain

to come, which keeps announcing its arrival, but doesn’t arrive;

and for the wind that never comes either; and for the heat to go

away, but it never does, in spite of the season; and for the dog

to stop barking, but it never will; and all in all, they are waiting

for better times. This moment of eternal waiting is to be found

somewhere between the “before” and the “after” of time. The

couple faces these waiting moments w,ith different attitudes:

Ramon, a farmer, waits with optimism; Candida, a mother and

a washerwoman, believes her son is already dead; therefore it

makes no sense to keep waiting. These roles go back and forth

while the couple waits eternally for the passing of time.

HAMACA PARAGUAYA is a sincere, beautiful piece of art, as well

as the film debut of 35-year-old Paz Encina. It marks the revival

of Paraguayan cinema, after a twelve-year break.

Mariana Hristova

premieres

Pictures of Iceland feature

Two very different views of the Icelandic film

industry are on offer at Rotterdam this year. On

the one hand, IFFR is screening Ragnar Bragason’s

two films CHILDREN (BÖRN) and PAR-

ENTS (FORELDRAR). Intimate, human dramas

(developed through improvisation with theatre

company vesterport), these acclaimed lowbudget,

Dv-shot features are the kind of films

we expect from a small country like Iceland,

whose 300,000-strong population struggles to

support expensive local product. “It’s a Catch-22

situation; the market here is so small we can’t

sustain big films,” says Laufey Guðjónsdóttir,

director of the Icelandic Film Centre which put

some funding behind Bragason’s films.

But as well as Bragason’s poignant two studies

of family relations (CHILDREN was released

in its home country last October, PARENTS a

couple of weeks ago), IFFR filmgoers can also

see a big-budget version of Iceland on screen

in Larry Fessenden’s THE LAST WINTER. An

English-language eco-horror about a group of

US scientists terrorized by a ghoulish monster

which they disturb while prospecting for oil on

their Polar base, the effects-heavy film features a

memorable role for Icelandic locations, doubling

for Alaska. The US-funded film represents a

good model for attracting foreign investment in

Iceland, says Guðjónsdóttir, with Icelandic representives

successfully lobbying the producers, who

planned at first only to shoot the location scenes

in Iceland, to also film the interiors in a Reykjavik

studio. A five-year-long, 14 percent tax rebate

Hamaca Paraguaya SD

Paz Encina

Sat 3, 12:00, Cinerama 5

World Premiere

system, recently introduced, helps lure foreign

film shoots to Iceland: “Its an expensive country,

so that helps a lot,” says Guðjónsdóttir.

Also to Iceland’s advantage are its good infrastructure

and different varieties of landscape:

Clint Eastwood filmed much of his WWII films

FLAGS OF OUR FATHERS and LETTERS FROM IWO

JIMA there, with Iceland doubling for the volcanic

Japanese island: “the locations were only 15

minutes from the airport,” Guðjónsdóttir says.

The involvement of foreign companies obviously

keeps Icelandic technicians and craftspeople in

work: “The cameraman and most of the crew of

Cowboy Angels

One of the latest films to travel down the wellworn

tracks of the road movie genre is COW-

BOY ANGELS, directed by Kim Massee. After

working with the likes of Wim Wenders, Raoul

Ruiz and Jim Jarmusch, Massee has struck out

on her own. Among other projects she has directed

the film BOUQUET D’AMOR in New York

and numerous shorts in France. Massee was

born in the United States and raised in France,

where she currently lives. COWBOY ANGELS is

her feature debut.

The plot revolves around the journey of a

sweet, street-savvy 11-year-old boy named

Pablo, who spends far too much time hanging

around in the Parisian bars and cheap hotels

that his barfly mother calls home. It’s in one

of these bars that Pablo (played by Massee’s

son, Diego Mestanza) meets a low-life gambler

named Louis. After his distracted and neglectful

mother abandons him to spend the weekend

Paraguayan Hammock preview

THE LAST WINTER were Icelandic,” says Bragason.

But it’s still important to continue making

modest budgeted local films, he adds: “It’s

always difficult to make films, no matter where

you are, but the good thing about Iceland is that

it’s a very closely linked community. Everyone

knows everybody. So it’s easy to find people to

work, even if it’s on a very low budget.”

Edward Lawrenson

The Last Winter RD

Larry Fessenden

Sat 3, 17:00, Cinerama 1

preview

with her latest boyfriend, young Pablo convinces

Louis to drive them to Spain to track down

his father. Once in Spain, Pablo’s search takes

them on a tour of his mother’s many ex-lovers,

and as he and Louis wander all over the country,

their tenuous connection begins to strengthen.

While the net result of all their searching may

not be what either of them expected, somewhere

along the way their bond shifts from a

sort of dubious trust to a genuine friendship.

A bit gritty and sentimental at times, COWBOY

ANGELS is filled with a wry sort of honesty

and humour. It’s an engaging exploration of

blessings in disguise, and of the grace that can

unfold when two isolated lives collide in unexpected

ways. Stephanie Harmon

Cowboy Angels SD

Kim Massee

Sat 3, 12:00, Cinerama 1

European Premiere

36 th International Film Festival Rotterdam

23


tigers

Rotterdam 2007’s fifteen Tigers:

Photo: Felix Kalkman

Claudo Assis

BOG OF BEASTS

Claudio Assis started as an actor and made his

first film, a short documentary, in 1986. He

founded the production company Parabolica

Brazil, with Marcelo Gomes, in 1993. Assis has

directed several shorts and documentaries. BOG

OF BEASTS is his second feature.

Photo: Felix Kalkman

John Barker

BUNNY CHOW

John Barker (centre) qualified as a graphic

designer in 1996. He moved from animation to

directing. He has made various productions, including

South Africa’s first music mockumentary.

BUNNY CHOW is his first feature.

Photo: Ruud Jonkers

Rafa Cortés

YO

Rafa Cortés was born in 1937 in Mallorca. He

worked as an assistant director on features and

advertising. He has directed two shorts, several

commercials and music videos. He wrote his first

feature, YO, with the actor Alex Brendemühl.

Photo: Felix Kalkman

Xiaolu Guo

HOW IS YOUR FISH TODAY?

Xiaolu Guo was born in 1973 and moved to

Beijing when she was 18, studying at the film

academy for seven years. She has worked as

scriptwriter, director, and journalist and taught

filmmaking. Her documentary, THE CONCRETE

REVOLUTION, was awarded the Grand Prix at the

International Human Rights Festival in Paris 2005.

HOW IS YOUR FISH TODAY? is her first feature.

Photo: Ruud Jonkers

Morten Hartz Kaplers

AFR

Morten Hartz Kaplers studied at the National

Czech Film School and has worked as a production

director in television, commercials and

music videos. From 2001-2004 he was a member

of the Danish independent film makers’

school, SUPER 16, where he wrote and directed a

number of shorts. AFR is his first feature.

Photo: Ruud Jonkers

Hirosue Hiromasa

FOURTEEN

Hirosue Hiromasa started acting in his teens. He

directed and starred in SAYONARA SAYO-NARA

(2004), which won the Runner-up Award at the

PIA Film Festival. On FOURTEEN he also worked

with the scriptwriter, director and cameraman

Takahashi Izumi. It’s his second feature.

Photo: Daniëlle van Ark

Nora Hoppe

LA FINE DEL MARE

Nora Hoppe was born in 1954 in New York and

has lived and worked in several European cities,

including Rotterdam and Berlin. She has worked

in film production and film sales and was assistant

director to Lina Wertmüller. She has written

several screenplays. LA FINE DEL MARE is her

second feature.

Photo: Felix Kalkman

Juha Koiranen

ROCK’N’ROLL NEVER DIES

Juha Koiranen studied art history. His hobbies

include playing music and football. He is married

and has one child. He lives in Kotka, Finland.

ROCK’N’ROLL NEVER DIES is his first theatrical

feature.

Photo: Felix Kalkman

Aneta Lesnikovska

DOES IT HURT? - THE FIRST BALKAN DOGMA

Aneta Lesnikovska studied art history and archaeology

in Skopje, Macedonia. She graduated in audiovisual

art in 1996 from the Gerrit Rietvald Academy

in Amsterdam. She has been actively involved in

many Macedonian films, including HOW I KILLED

A SAINT (Rotterdam 2004). DOES IT HURT? – THE

FIRST BALKAN DOGMA is her directorial debut.

Photo: Bram Belloni

Koen Mortier

EX DRUMMER

Koen Mortier works as author, director, actor, line

producer, commercials’ director and scriptwriter.

He works under his own name and the pseudonym

Lionel Goldstein. In 1998 he founded his own production

company C.ZAR.BE which later became

CCCP. EX DRUMMER is his first feature.

Photo: Ruud Jonkers

Tan Chui Mui

LOVE CONQUERS ALL

Tan Chui Mui was born in Kuantan, Pahang,

Malaysia and has worked as a newspaper and

magazine columnist. She directed five short

films. LOVE CONQUERS ALL is her feature debut.

It was supported by the Hubert Bals Fund and

won the New Currents Award in 2006 in Pusan.

Photo: Bram Belloni

Diego Martinez Vignatti

LA MAREA

Diego Martinez Vignatti has worked as an

assistant on countless features and documentaries.

He was cameraman on Carlos Reygadas’

JAPÓN and BATTLE IN HEAVEN (Both screened

at Rotterdam). He was also cameraman on DIE

UNERZOGENEN. He has directed several short

films and a long documentary. LA MAREA is his

first feature.

Katya Grokhovskaya

THE MAN OF NO RETURN

Katya Grokhovskaya graduated from the VGIK in

directing. She has directed music videos and experimental

films. Her short THE TWO (2004) won the

Grand Prix at the Kinovar Russian film festival and

has represented Russia at festivals in Cannes, Hollywood,

Montreal, Turin, Barcelona, Kiev and others.

THE MAN OF NO RETURN is her first feature.

Esteban Sapir

LA ANTENA

Esteban Sapir studied at the Instituto Nacional de

Cine de la Argentina. His first feature, PICADO FINO

(1994), won awards, among others at the Berlinale

in 1997. He has been involved in more than 250

commercials, music videos and short films since

1999. LA ANTENA is his second feature.

Pia Marais

DIE UNERZOGENEN

Pia Marais was born in Johannesburg and grew

up in South Africa, Sweden and Spain. She studied

sculpture and then photography in London,

Amsterdam and Dusseldorf before turning to

film. She studied at the German Academy of Film

& Television (DFFB) in Berlin. She worked as a casting

director and assistant director before making

her feature debut with DIE UNERZOGENEN.

Simon Kingsley

36 th International Film Festival Rotterdam

Photo: Felix Kalkman

Photo: Bram Belloni

25


mieke’s tips

Haven’t left De Doelen in ten days? All filmed out? Here’s local celebrity Mieke van der

Linden’s tips on what to do this weekend in Rotterdam. For addresses and Mieke’s best

restaurant guide, please see Mieke’s tips on the English section of the IFFR webite at:

www.filmfestivalrotterdam.com

Witte de Withstraat

Rumour has it that the new IFFR offices

will open next festival on Witte

de Withstraat, in the building of the

National Photo Museum, which will

move to the South Bank, to the Las

Palmas building.

Witte de Withstraat used to be a street

full of bad discos, sleazy bars and cafés.

Not any more! Take a stroll starting

from the Museum Park and you will be

surprised by the number of interesting

shops, galleries and restaurants. It may

sound like total gentrification has taken

place in this one-time dodgy street. Not

so! You can still eat and hang out till the

early morning in Café De Witte Aap (no.

78), for instance; old journalists haunt

De Schouw (no. 80); head to Bar P (no.

96) for cocktails and hit the De Nacht

Chinees for late-night noodles and fun.

Some great shops have also opened here

in the last few years. For great Dutch

designer shoes try Dorine Christ (no. 77a)

and Betsy Palmer (no. 9a). Breek-Baar

deals in glass and porcelain (no. 68a). An

old favourite with both housewives and

gay interior decorators is Dirkx for overthe-top

decor. You can find the ultimate

Food, glorious food!

Tired of all that healthy veggie

grub on offer at various IFFR locations?

Why not do a little bit of

slumming in the land of junk food?

Holland is famous for its very

weird snacks and great variety.

Stroll to the king of snacks and

fries, Bram Ladage, opposite IFFR’s

HQ De Doelen and order as the

people from Rotterdam do.

Take the berenklauw(bear claw),

for instance, which consists of

More food

deep-fried sliced meatball, onion

rings, and (sometimes) pineapple

on a stick, liberally drenched in

peanut sauce, of course.

Leave it to the Dutch to create

their own gigantic version of the

Asian spring roll, the loempia. Ask

for the kip loempia and add lots of

sambal (hot pepper sauce).

Or how about the bamihap? This

basically consists of a lump of

deep-fried bami goreng, an In-

What if you want to eat real food, made by real chefs?

Rotterdam is blessed with some really good restaurants.

Here are some of my favourites:

Best pizza

Angelo Betti, Schiekade 6A

Famous for its interior and the lovely Betti family; but

most of all because of the pizzas. The pizzeria was recently

taken over by Bruno Guntolli, film school graduate

in production design and regular guest in IFFR’s Wilfried

de Jong’s Late Show.

Best Chinese

Asian Glories, Leeuwenstraat 15

Here the lovely Jenny Fan Loh takes care of the front of

the house and husband Shun Po Fan is the boss in the

kitchen.

Try the duck wrapped in pancakes with cucumber, spring

onions and plum sauce. Best dim sum in town. Something

that Hong Kong star Jacky Chan discovered when he was

making a film in Rotterdam! He became a regular.

Best French brasserie food

Louis, Nieuwe Binnenweg 151

Proprietress Geertje has recently opened this classic

brasserie. She has put evergreens such as oeuf mayonnaise,

onion soup and pepper steak on the menu. Within

weeks it’s become a great favourite with people who

want to go back to basics, food-wise. No reservations

possible. Just turn up around 18:30 and you’re in!

Best lunch

Nostra, Van Oldenbarneveldtstraat 127a

Run by a few handsome gay guys, this place is always

busy at lunch time. Not surprising once you’ve sampled

their wild spinach salad or club sandwich. They also serve

special teas at your request with cakes, scones, jam and

clotted cream. Mmm!

And if you really want to splash out

- Zeezout for great fish, Westerkade 11B

- Zwetheul for starry Michelin heaven, Rotterdamseweg

480

- De Engel for tv chef Herman den Blijker’s famous truffle

soup, Eendrachtsweg 19

- La Vilette for trying, West Blaak 160

in power lingerie at Marlies Dekkers’

flagship store (no. 2). Sometimes you can

catch the designer having coffee at The

Bazar (no. 16), the hotel/restaurant all

Rotterdammers love.

More good food and great ambiance can

be found at Restaurant Oliva (no. 15a),

they serve great, imaginative Italian

nosh, and if you’re worried about the

Middle East why not try the Bagel Bakery

(Schilderstraat 57a) where Jewish and

Arab dishes are served in harmony.

See Mieke’s tips online for more details.

donisian noodle classic. The hotter

the better.

Holland being the land of cheese,

the kaassoufflé definitely deserve

a place on this list of faves. A

piece of Gouda cheese wrapped

in dough gets thrown into hot oil

until the cheese has melted. Most

Dutchies add mustard or peanut

sauce.

Recently a new multi-culti snack

has come onto the scene through

One of the best street

markets in Holland is

right here in Rotterdam.

Every Tuesday and

Saturday, people flock to

the Centrummarkt in the

heart of Rotterdam. You

can easily spend a day

there without getting

bored.

A good start is the flea

market at De Meent.

This is where you find a

mix of antiques, books

and stuff that has fallen

off a truck. Don’t miss

Cynthia’s dead cheap

vintage clothing stall or

the guy with beautiful

Every festival it’s the

same old song. Halfway

through, visitors become

tired of all those films,

people and alcohol-filled

late nights.

One of the best ways to

get things into perspective

again is to spend

some time at the remarkable

Rotterdam Zoo

Blijdorp.

Designed by architect

Sybold van Ravensteyn

after the old zoo was hit

by German bombs in May

1940, Blijdorp is a great

favourite with the people

of Rotterdam.

The beauty of the architecture

of Diergaarde

Blijdorp has not gone unnoticed

by IFFR regulars:

Peter Greenaway’s film A

ZED AND TWO NOUGHTS

antique silverware.

Now move on to the

regular market, toward

Station Blaak, and you

will get caught up in a

mix of Chinese, Polish,

Suriname, Pakistani,

Turkish, Moroccan and

Dutch voices and products:

clothes, fruit & vegetables,

handbags, fresh

fish, bed linen, flowers,

haberdashery, etc.

After shopping, head to

Mariniersweg 259 for

one of my favourite lunch

places: Proef! This lovely

place is run by food-designer

Marije Vogelzang.

was set there, and the

old Riviera Hall on the

Blijdorp complex is where

the first director of the

IFFR, Hubert Bals, organised

his film parliament.

But watching the animals

Mieke van der Linden

the Moroccan and

Turkish shoarma

places: it’s called De Kapsalon (the

hairdresser). A cholesterol bomb if

I ever saw one, it’s a medium-sized

mountain of fried shoarma meat,

with a generous helping of fries,

cheese and garlic sauce piled on

top. This is where the Mediterranean

meets the North. Talk about

integration, and in a snackbar no

less!

A day at the market

The Zoo

Go for a Proefplankje

and a great cappuccino.

Best time to stroll back

to De Meent is when the

stall-keepers begin to

pack up. This is the time

they all start playing

their own music, from

Moroccan Rai to Punjabi

pop. Take the vegetable

market next to the flea

market. Towards the end

you will find the pineapple

man, Mr Koedam.

Within 30 seconds he

will cut you a fresh pineapple.

Eat it there and

then.

Mmmmmmmmm!

should be your main

goal if you really want to

unwind. Old favourites of

ours are the wolves, the

very weird looking green

morays at the spectacular

newly built Oceanium,

A bit of retail

therapy...

How about a little shopping after a

morning taking in films? Rotterdam

is a city full of surprises; not the most

glamorous town you can imagine, but

paradise for people who are bored with

Tommy H., Ralph L. and all those other

big brand boys.

Right near the Lantaren/Venster in

the Gouvernestraat, for instance, you

can find Mar’s delightful secondhand

bookstore, De Boekenbuuv. A corner

shop crammed with secondhand books,

comic strips, posters, rock ‘n’ roll Tshirts

and 7” singles by the latest British

bands.

De Boekenbuuv is a real ‘hot spot’ in

the neighbourhood. You will always

find interesting books, talkative customers

and coffee there, and you can

browse for as long as you like. We recently

found Chairman Mao’s Little Red

Book on its shelves for one euro! It also

has great children’s classics, an extensive

foreign section and antique sports

books: and it’s all cheeeeeeaaaaap!!

For opening times,

call 0031 6 24564991.

See Rotterdam’s other Tiger in Blijdorp Zoo Photo: md7

and the cheeky meerkats.

Make sure to use the old

Riviera Hall entrance to

take in Van Ravensteyn’s

style in full. The best

times to go are very early

or late at night. To get

36 th International Film Festival Rotterdam

there, take bus 44 or 49

from Central Station, or

alternatively, walk from

Central Station, Blijdorp

side – it takes about 10

minutes.

27


(continues from page 21)

Dual Approach

The reaction of the local population to BAMAKO was divided:

some took part in the trial, as an auditor or as a witness, while

others simply let it pass them by. Everyday life carries on around

the trial. Sissako constantly switches between these two situations.

In the middle of a sentence, he will suddenly cut to a group

of men sitting on a bench outside the gate to the courtyard

talking about everyday affairs. Or he follows a number of local

storylines: relationship issues between the residents of the house

or a policeman looking for a missing pistol. Then he switches just

as easily back to the trial, which has continued in the meantime

with the same intensity.

Sissako has adopted a different style for each of these situations.

The trial is recorded with several video cameras and shot like a

documentary, with a great deal of improvisation; life outside the

trial is filmed on celluloid and edited and framed like a fiction

feature. This means that, every time we switch from the trial to

the everyday world, a great peace descends on the screen. From

lively argument to silence, from hectic, video clip-like images to

the beauty of a broad horizon and softly falling light.

Pragmatic

Sissako emphasises that the choice for video recording for the

trial was a pragmatic one: “You have to be able to film everything;

if you ask a witness, a real person, to give his or her own

testimony, you can’t then go and ask him or her to do it all over

again. But to film everything, and from different angles, can only

be done with video. It was both a practical and a financial decision.

But I didn’t want to give the impression that I was making a

documentary, which is why I decided to shoot the rest on film.”

Photos

Owing to the great difference between the two styles, these

transitions seem to create two separate realities. Several film

critics have described the court – with its judges, prosecutors and

lawyers – as a fundamentally Western institution. According to

this vision, the courtyard, with its busy rhetoric and mobile cameras,

should represent the West; outside of this is Africa, where

everyday life carries on, completely independently of the trial.

Sissako fiercely contests this interpretation: “The West is no

stranger in Mali. The political, economic and administrative

systems are Western systems. The equipment in the hospitals is

Western. And the process of the trial is also embedded in Malian

life. When a murderer is tried in Mali, the process is exactly the

same. So the court itself is not something Western, in the sense of

something strange. I just wanted to show that there are people

who are not able to take part in the process and people who

don’t want to take part, in order not to be disappointed.”

Freedom

Nevertheless, similar filmic transitions can be found in Sissako’s

previous films. In HEREMAKONO, a fragment that takes place in

‘the West’ (an African searches Paris in vain for her white lover) is

shown in rough, grainy images, and is followed by a transition to

‘Africa’ (Mauritania), which – depicted in broad, sharp, beautifully

lit images – feels liberating. And in LA VIE SUR TERRE, his

fiction feature debut, another such transition takes place, when,

following a brief introduction, Sissako switches from a Parisian

supermarket to a calm, beautiful zoom in to a tree in Mali.

Sissako makes such decisions on an individual, case-by-case basis,

however, depending on the needs of the scene in question. It

is not a set way of juxtaposing the West and Africa. “It’s true

that form is very important. But I don’t have a specific theory

about how you should film; I want to be free to film as I want. In

Photo: Felix Kalkman

Art

HEREMAKONO, I wanted to show that Paris can also be a place of

suffering; the suffering of this young woman. Paris is not just the

Eiffel tower and the Champs Élysées. I found that this allowed me

to show her feelings. But, of course, it ultimately depends on how

the viewer interprets it.”

Invitation

It is precisely because of these intriguing relationships between

content and form in his films, that it would be interesting if

Sissako – an African in the West who has made a film about the

role played by the West in Africa – were to turn his camera on

the West itself. In BAMAKO, he invites the financial institutions,

which are dominated by the West, to his family’s home in Africa.

Would he not like to be invited in turn into the buildings of the

IMF and the World Bank? “Yes, I would like to film there. But it’s

just not possible to get access. But if they asked me tomorrow, I’d

certainly do it.” And after the briefest of pauses: “You know, I

think I will ask.”

Kees Driessen/translation Mark Baker

Octobre/La vie sur terre AS

Abderrahmane Sissako

Sat 3, 17:15, Cinerama 7

Heremakono AS

Abderrahmane Sissako

Sat 3, 22:30, Cinerama 7

Africa Dreaming/Rostov-Luanda AS

Abderrahmane Sissako

Sat 3, 20:00, Cinerama 7

1 2

(1) 3D-Cubes: Delft Technical University

built a tower of giant cubes, each

consisting of a thousand mini-LEDs, built

into ping-pong balls. Special software

creates changing patterns and animations.

(Schouwburg)

(2) Artist in Focus Knut Asdam made a

particularly versatile contribution to this

year’s IFFR. But still had time to have his

own photo taken.

(3 & 4) Christian Faubel’s THE ART OF THE

OVERHEAD 2005, a growing and interactive

collection of overhead slides submitted

by artists, graphic designers, filmmakers,

cartoonists, writers, etc., etc. (TENT)

(5) Interactive art: Knut Asdam’s THE

CARE OF THE SELF FINALLY EDIT, an ‘urban

park’ created in Museum Boijmans Van

Beuningen.

5

Photo: Bram Belloni

Photo: Daniëlle van Ark

Photo: Bram Belloni Photo: Daniëlle van Ark

36 th International Film Festival Rotterdam

3

4

29

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!