Overige verslagen - Tivoli

svtivolivoetbal.nl

Overige verslagen - Tivoli

Verslagen van 12 en 13 mei 2006

SV TIVOLI NOG STEEDS 75 JAAR

Na de eerdere verslaggevingen van reüniewedstrijd en –avond, en de daaropvolgende dag met de

zeskamp voor junioren en senioren, restte ons nog alleen de feestavond op de zaterdagavond voor

TIVOLIANEN !!!!

Natuurlijk hadden we wel een grotere opkomst verwacht, maar het had ook zo z’n voordelen.

Zo kon iedereen drie keer genieten van het aangeboden buffet en dat lieten sommige mensen zich geen

vier keer zeggen, en gelijk hadden ze. Het was keurig verzorgd, genoeg te eten voor iedereen en als

Nettie Gielen dan ook nog het brood staat te snijden met een vlijmscherp mes, dan begrijpt U natuurlijk

wel, dat de scherpe kantjes van de vorige dag niet snel vergeten waren, maar toch weer wat verder op

de achtergrond geraakten.

Het werd een gezellige, gepaste avond en onze showmaster voor vanavond was zomaar uit de rekken

komen vallen: STEFAN VERDONSCHOT. Als er iemand ooit de opvolger van Hans moet worden, dan is hij

het wel, want hij draaide zorgeloos het ene nummer na het andere, verzoeknummers waren hem niets

teveel, en als er dan ook nog “gerapped” moet worden, dan regelt hij moeiteloos de nodige microfoons.

Dat dit een korte pauze tot gevolg had, mocht de pret zeker niet drukken. STEFAN……GROTE KLASSE !!!!

Er hingen her en der groepjes in de tent en volgens mij vermaakte iedereen zich toch best wel. Hier

waren we met een club bij elkaar die feest wilde vieren. Het valt dan ook weer moeilijk te beslissen

wanneer je zo’n avond moet gaan afsluiten, en je krijgt natuurlijk altijd weer gezeur over “de laatste”.

Je weet natuurlijk nooit meer of je nu om 24.00 uur of 01.00 uur moet gaan sluiten, maar feit was wel

dat op aandringen van (ik dacht) ondergetekende, de laatste biertjes echt getapt werden ergens na

twaalven.

Nadeel was voor sommige mensen dat ze met een aantal consumptiebonnen bleven zitten, de een had er

nog drie, de ander nog zes. Jack Engelen spande echter de kroon, en er gaat het gerucht dat hij

helemaal niets te drinken heeft gehad want hij had naar eigen zeggen nog 213 bonnen over !!!!

Een feest eindigt helaas niet zonder dat de nodige zaken ook weer opgeruimd moeten worden, en dat

gebeurde dus de zondag erna, met de al bijna bekende mensen die zich gewoon zomaar in hebben gezet

om dit jubileum te doen slagen. Mocht iemand twijfelen aan mijn opvatting of instelling omtrent de

jubileumcommissie, dan kan ik die mededelen dat het zeker NIET aan die free-lance- medewerkers heeft

gelegen.

Zonder NU namen te noemen wil ik iedereen die dit jubileum tot een waardig feest heeft gemaakt, heel

erg hartelijk bedanken voor hun inzet.

Nou vooruit dan, toch maar wat namen…….mijn speciale dank gaat uit naar:

Toon, Henk, René, Berry, Anja, Hennie, Rob, Frans, Lenie, Jack, Irma, René, Pascal, Stijn, Martin, Cees,

Karin, Nettie, Sjan, Ilse, Hans, Constant, Mandy, René, Leendert, Frank, Danielle, Henk, Charles, Bas,

Franklin, Hans, Rob, Jolanda, Dre, Peter, Fred, Ronnie, Willem, Henrie, Henny, en

FRANCA.

Oh ja…..we zijn er achter gekomen dat er nog steeds leden zijn, die GEEN PARAPLU, GEEN FRISBEE,

GEEN PETJE, GEEN WINDJACK OF GEEN JUBILEUMBOEK HEBBEN !!!!

Voor de duidelijkheid…..het laatste artikel, jawel HET JUBILEUMBOEK is GRATIS….

G R A T I S te verkrijgen bij Henk Rennenberg. Da’s ( voorlopig) het laatste waar ik hem mee


opzadel……maar “onze” Henk kan wel tegen een geintje……… ( weet iemand trouwens waar die draadloze

microfoon is gebleven????)

Wie weet tot een volgend jubileum……de eerste stappen worden gezet door nieuwe mensen en ik wens

hen daarbij BIJZONDER VEEL SUCCES, en blijft het gedane aanbod gelden.

John van den Hurk

WANNE PECHDAG!! (=Schijndels voor Wat een pechdag)

Woensdagmorgen 05.30 uur, mijn wekker gaat pas over een half uurtje maar ik lig klaar wakker en ik

besluit om maar te gaan douchen, even een blik naar buiten en het zonnetje laat zich al zien, de

weergoden zijn met ons en de vooruitzichten zijn zeer gunstig. Het verfrissende water kletst op mijn kop

en ik voel me lekker fit. Spullen inladen en op weg naar de Heihoef, eindelijk wat heb ik hier weer naar

uit gezien. Op de radio klinkt een zomerse plaat van Juanes en dat geeft al meteen een lekker sfeertje.

Om 07:00 uur zullen ze de tent afleveren en kan het opbouwen beginnen. Een enorm aantal

“echte”Tivolianen zijn weer bereid ons te helpen en mede door het mooie weer zit de stemming er goed

in. In no time staat de tent en deze is nog wel groter dan anderen jaren, dit gegeven roept nog al wat

twijfels bij diverse mensen op maar het is toch echt zo.We zetten er allemaal de schouders onder en

zoals altijd loopt het als een trein….een stoptrein, want er zijn wat lichte stress symptomen voelbaar,

maar het is natuurlijk ook niet niks als we vrijdag zo’n 550 mensen kunnen verwachten.

Het Oranje kleurt de tent en bars en de fantastische fotogalerij (complimenten Henk & Martien) geven

het een extra nostalgisch tintje.

Tony Electronie zorgt weer voor de “spanning”en dat is echt vakwerk: 100 punten.

Alles gaat volgens plan (ok bijna alles dan !!). De donderdag vliegt ook voorbij en de gezonde spanning is

bij mij nu voelbaar. Donderdagnacht bijna niet geslapen….niets vergeten?? Vrijdag weer vroeg eruit en

de reüniedag is aangebroken.

De spullen voor de zeskamp worden gebracht en staan door de vele hulp zo op zijn plaats, iedereen zet

zich voor 200 % in waarvoor alleen maar respect kan worden opgebracht, grote klasse!! Tegen 16:00 uur

zijn we er helemaal klaar voor. Ilse en Hennie Joosten hebben voor alle “oud”Tivolianen de

welkomstenveloppen in orde gemaakt en ook daar zat heel wat werk in, dames bedankt!! De kriebels in

mijn buik zijn voelbaar en ik kijk op mijn horloge, 17:00 uur nog een klein uurtje en dan zullen de eerste

gasten arriveren. Met z’n allen even een vetje eten en nog snel even een verfrissende douche.18:00 uur:

de eerste deelnemer aan de jubileumwedstrijd komt aangelopen. Gerard Fokker heeft vanuit de

provincie Zeeland de lange reis afgelegd en is bijzonder enthousiast over wat hij ziet op het sportpark.

En dan gaat het snel, de een na de andere “Tivoliaan”van weleer meldt zich en ik voel regelmatig

kippenvel. Fantastisch, hier hebben we al die maanden keihard voor gewerkt. In totaal hadden zich 40

mensen aangemeld voor de wedstrijd, maar een aantal heeft het af laten weten of was geblesseerd,

maar zij hadden dit ook netjes gemeld. Roel van Gompel is wederom de scheidsrechter en met een

kleine vertraging van een Brabants kwartiertje fluit hij om 19:15 uur voor de aftrap, welke verricht

wordt door het oudste en jongste Tivoli lid, resp. Piet van Eyck en zijn achterkleinkind Joey van de

Moosdijk. In een hoogwerker filmt Henry Vaesen de wedstrijd en ook hij ziet dat Wieleke Lanters vanaf 2

meter voor open goal keihard op de lat knalt (heeft hij nog steeds de dozen om zijn schoenen

zitten??Lange Fool!!.

Het wordt uiteindelijk 1-1 en dat stemt eenieder tot tevredenheid.De drukte is enorm en de

fietsenstalling heb ik nog nooit zo vol zien staan.Tijdens de wedstrijd ontmoet ik steeds meer

“oude”bekende en het geeft een zeer speciaal gevoel. Iedereen is uitgelaten en zeer te spreken over


alles tot nu toe. De reünie begint en eenieder heeft de mogelijkheid om mee te stemmen in de

verkiezing van deTivoliaan van de eeuw en eenieder doet hier ook goed aan mee. Mijn persoonlijke 5

punten gaan naar Lau van de Brand omdat ik een bijzondere waardering voor hem en zijn helaas

overleden vrouw heb..De herinneringen aan mijn jeugd bij de SV zijn blijvend en mede bepaald door

deze twee mensen. Gijs Visser geef ik 3 punten voor zijn sportieve prestatie, meer dan 628 wedstrijden

in Tivoli 1, ongekend en alom respect. Dit betreft ook de tijd dat hij mijn trainer is geweest, een zeer

bijzondere Tivoliaan. Mijn laatste puntje gaat naar een eigen keuze en die was bestemd voor Frans Mink,

ook een Tivoliaan in hart en nieren. Maar de uiteindelijke winnaar is gezien zijn strijden een verdiende

winnaar, de prijs word overhandigd aan Juul van Hout. Deze neemt de prijs in ontvangst en richt een

symbolisch woordje naar de helaas veel te vroeg overleden Tinus van Driel.

Het is jammer dat veel aanwezigen niet even het fatsoen hadden om tijdens de opening en

prijsuitreiking hun kaken op elkaar te houden .Namens de KNVB is er een afgevaardigde welke ons de

jubileumvlag overhandigt en vervolgens worden wij als jubileumcommissie door het bestuur bedankt voor

het organiseren. Daarna begint het feest en de stemming zit er bijzonder goed in, allemaal lachende

gezichten. Eigenlijk moet om 24:00 uur de muziek af, maar ja het is een jubileum, dus zolang het gaat,

gaan we door. Helaas is dat maar een drie kwartiertjes, schijnbaar weten 1 of 2 mensen niet de

betekenis van het woord reünie (letterlijke vertaling gezellige bijeenkomst na geruime tijd).

Waarschijnlijk hebben zij net als ik vroeger op school in de war gezeten met het woord ruïne, de

betekenis daarvan past dan meer op zijn plaats: verwoestende puinhoop. Ik kan het bij het schrijven van

dit verhaal bijna weer niet droog houden, wat een enorme domper na al die maanden van keihard

werken weg!!

Ik zie het in slowmotion gebeuren en denk ik droom, nee een nachtmerrie, verder wil ik er niet meer aan

terug denken maar ik hoop dat de mensen die verantwoordelijk zijn voor dit laffe lage gedrag zich

realiseren wat voor een impact dit heeft gehad op het jubileumjaar.

Ziek, doodziek was (nog steeds een beetje) ik ervan, als een zombie ben ik naar huis gegaan en heb

helaas de volgende dag niet meer mee gemaakt. Een vette migraine zorgde ervoor dat ik niet in staat

was om verder te gaan .Mijn excuses zijn te laat naar mijn team, maar ze hebben het gered en daar ben

ik blij om. Zondagmorgen ben ik vertokken naar Spanje en heb daar de eerste paar dagen met een enorm

shit gevoel rond gelopen, ga ik nog wel verder? Het was tenslotte niet de eerste keer dat het verpest

werd. Bij thuiskomst gaven de vele e-mails van “oud”Tivolianen de doorslag om verder te gaan. Hun blijk

van waardering weegt zwaarder als het gedrag van een paar mafkezen…..Wanne pechdag.

Ik bedank eenieder die op zijn of haar manier een steentje heeft bijgedragen en speciale dank gaat uit

naar Martien, Henk en John. Jongens het was me een waar genoegen. Toppie Joppie.

Hans Verbaal

ZESKAMP 2006

Elk seizoen komt ten einde, zo ook een jubileumseizoen. En zoals wij Tivolianen inmiddels een beetje

gewend zijn, wordt menig seizoen afgesloten met een zeskamp, dus zeker een jubileumseizoen.

Zaterdag 13 mei 2006, the day after….

Een verslag van een der aanwezigen.

Nadat ik zaterdagmorgen, met een flinke kater, pas rond 4 uur ’s ochtends mijn bedje zag, werd ik een

paar uur later, rond de klok van half tien alweer gewekt. Het was namelijk zeskampdag en we moesten

al om 11 uur zoiets vertrekken om het allemaal te kunnen halen, als we met de fiets zouden willen gaan.


Dus heb ik mezelf het bed uitgesleept, ben effen onder de douche gesprongen en kreeg het alsnog voor

elkaar om pas rond 12 uur te vertrekken. Niks aan het handje overigens, want toen wij eenmaal om

kwart voor 1 op de Heihoef arriveerden, bleek dat alles deze dag iet of wat later zou beginnen. De

zeskamp voor de jeugd was inmiddels net afgelopen. De jeugdzeskamp bleek een groot succes te zijn

geweest ondanks enkele tegenslagen.

Rond kwart over 2 was mijn team compleet en waren wij al in onze sas. We hadden er echt zin in.

Bovendien begon langzaamaan het zonnetje te schijnen.

De teamleiders werden nog even bijeengeroepen voor een korte uitleg over het hoe en waarom

betreffende de verlate start van dit festijn. Hierna kon ik mijn team gaan inlichten over de spelletjes en

konden we onder het genot van een frisje buiten of in de tent gaan zitten totdat de zeskamp zou

beginnen. De hele middag werd vakkundig aan elkaar geluld door munne vriend Peer vd Wiel, wiens

steun ik bij sommige onderdelen goed kon gebruiken.

Ons team beleefde heel veel plezier aan alle spellen en ook al blonken we nergens echt in uit, zo slecht

ging het allemaal nog niet. De spelletjes waren stuk voor stuk heel leuk opgezet en het was een genot

om weer mee te doen. Tussen de verschillende onderdelen door hadden we heel wat pauzes. Die pauzes

gebruikten we om gezellig wat te babbelen, te drinken en te frisbeeën of met een bal wat aan te

rommelen. Omdat het zonnetje de hele tijd volop bleef schijnen, verkleurden we ook nog een beetje.

Alle sporters en supporters hielpen ook nog even mee met het opruimen van de spelletjes. Want vele

handen maakten licht werk.

Even na 4en waren wij klaar met alle onderdelen en konden we een douche nemen en ons opmaken voor

de maaltijd. De maaltijd, die overigens erg lekker en gevarieerd was, bekwam ons goed en na deze

stevige bodem was het wel weer tijd voor een alcoholische versnapering.

Omdat de hele dag zo sportief en gezellig verlopen was, besloot de jubileumcommissie dat we toch nog

een, zij het wat ingetogenere, feestavond mochten gaan houden.

Mede dankzij onze nieuwbakken DJ, Stefan Verdonschot, werd deze feestavond een succes. Mijn

teamgenoten en ik hebben al met al een erg leuke dag gehad en ik ben blij dat ik hen bij onze club heb

uitgenodigd voor zo’n feestje.

Oh ja, we zijn trouwens net niet als laatste geëindigd. Het team met spelers van ons derde team is deze

keer eens niet als winnaar uit de bus gekomen maar werd, slechts, tweede. De Gele Rijders gingen met

de eerste prijs aan de haal.

Mijn dank en de dank van mijn teamgenoten gaat uit naar alles en iedereen die deze dag heeft mogelijk

gemaakt.

Pascal Janssen (koekje erbij… lekker!)

More magazines by this user
Similar magazines