Jeffrey Goldberg – Qatar - De Centrale

centrale.be

Jeffrey Goldberg – Qatar - De Centrale

Jeffrey Goldberg’s analyse van Qatar

Een analyse van media-aandacht gericht

optreden die de politiek overstijgt

Centrale Magazine - 30

door. A.Z.


Jeffrey Goldberg, een journalist van Bloomberg, geeft een

vrij duidelijk beeld en intrigerend beeld van één van de

meest prominente landen uit het Midden Oosten met

tevens de meest onduidelijke doeleinden.

>> Goldberg omschrijft Qatar als een “aandacht zoekende

tiener” uit het Midden-Oosten. Deze bespreking gaat niet

over de politieke positie van Qatar, als die zou bestaan,

maar meer over hoe in een steeds meer media gerichte

samenleving, de drang naar aandacht de enige doelstelling

kan zijn en tegenstrijdigheden aanvaardbaar maakt

als het enige doel een prominente rol begint te spelen op

het wereldtoneel die een televisie-soap is geworden waar

het gevecht om de aandacht van de toeschouwer primeert.

Qatar is hiervoor de “case study” bij uitstek. Het ondersteunt

openlijk Hamas, de Moslimbroeders, Syrische jihadisten,

het biedt felle kritiek op de Verenigde Staten via

haar staatszender Al Jazeera, maar tegelijkertijd biedt het

onderdak aan de Centrale Commando van het VS-leger

en trekt Israëlische zakenlui aan. Van tegenstrijdigheden

gesproken…

Aandacht om de aandacht lijkt hier de enige verklaring.

Iedereen kent een vereniging of organisatie die te klein is

om representatief te zijn, maar die zich probeert te profileren

als de belangrijkste van de streek door uitspraken of

éénmalige evenementen te organiseren. Hoe kleiner men

is, hoe groter de drang om zich als vertegenwoordiger van

alles en iedereen uit te roepen. Indien men denkt dat de

drang naar aandacht enkel op lokaal niveau geldt, vergist

men zich. Dezelfde menselijke instincten bepalen onder

de loep van de media ook de internationale politiek.

Tijdens een diner van de Brookings Institution, één van de

meest gereputeerde politieke onderzoekscentra, was Goldberg

getuige van wat de meesten met verbazing zou slaan:

een dubbele kus van de Eerste Minister van Qatar, Sheikh

Hamad bin Jassim bin Jaber Al Thani aan de Israëlische

Amerikaanse zakenman Haim Saban. Saban is sponsor van

het Midden-Oosten afdeling aan de Brookings Institution.

Dit gebeuren nam plaats in Washington tijdens een hulpbetuiging

aan Al Thani voor Qatar’s financiële bijdrage.

Dus, behalve 400 miljoen dollar aan Hamas te schenken,

ondersteunt Qatar tevens de Brookings Institution en kust

de Eerste Minister een Israëliër waar hun geld naar organisaties

gaat die de vernietiging van de Staat Israël tot hun

belangrijkste taak hebben.

Het is daarom ook niet verwonderlijk dat de meesten zich

afvragen wat Qatar eigenlijk wil. Drie belangen en interesses

primeren hier.

Tegenstrijdigheden spelen geen rol. De eerste is dat

de emir van Qatar, Sheikh Hamad bin Khalifa Al Thani

(de neef van de Eerste Minister) een grote sympathie

koestert voor de Islamieten. Maar tegelijkertijd, en dit is

de tweede reden, begrijpt hij dat de continuïteit van zijn

macht in een vrij woelige regio met ontevreden bevolkingen,

enkel en alleen gegarandeerd wordt door de aanwezigheid

van het Amerikaans leger op zijn grondgebied.

Het derde element heeft niets te maken met geopolitieke

beschouwingen of religieuze overtuigingen. Door concurrentie

en misschien jaloezie op de veel machtiger en groter

Saoedi Arabië, wil Qatar alles en iedereen steunen die het

andere land bevecht.

Dit zijn drie verklaringen die tegenstrijdigheden kunnen

verklaren. Maar eigenlijk beaamt Jeffrey Goldberg, ligt

de zaak veel eenvoudiger. Het gaat namelijk om aandacht

trekken en bij voorkeur media aandacht. Hierdoor ontstaat

de drang om een mening te hebben over alles en

meer, overal betrokken te geraken.

Dit verklaart waarom Qatar een open relatie onderhoud

met Israëlische ambtenaren. Het land wil namelijk een belangrijke

rol spelen in het vredesproces van het Midden-

Oosten. Qatar probeerde recent om de onderhandelingen

nieuw leven in te blazen door een variant van de 2002 Arabische

Vredesinitiatieven te introduceren waar ze oproepen

tot de totstandkoming van een Palestijnse Staat en tot

de normalisatie van de relaties tussen Arabische Staten en

Israël.

Het lijkt onwaarschijnlijk dat Qatar erin zal slagen de invloed

van Saoedi Arabië na te bootsen. Qatar is kleiner dan

Vlaanderen, maar dankzij grote olierijkdom, is het per inwoner

bruto binnenlands product één van de grootste ter

wereld. 90% van de 1.9 miljoen inwoners zijn migranten

die allesbehalve humaan behandeld worden. Het zijn ook

deze buitenlandse werknemers uit Pakistaan, Bangladesh

en Nepal die de installaties voor de 2022 Wereldvoetbal

kampioenschap gaan bouwen.

Is Qatar het enige voorbeeld van media-aandacht gericht

optreden? Wat met de VS dan? Wat met het Brookings Instituut

die geld aanvaardt van het land die het moet bekritiseren?

Populariteit was altijd het criterium bij uitstek

voor elke politieke verklaring of standpunt. Interessant zal

zijn toe te zien hoe Belgische politieke partijen en organisaties

zullen voorstellen de wereldproblemen op te lossen

voor de verkiezingen van volgend jaar. Realiteitszin speelt

hierbij geen rol. Wij allen bestaan enkel door de ogen van

het media-publiek.

Centrale Magazine - 31

More magazines by this user
Similar magazines