Views
4 years ago

Toepassing van risico-evaluatie in de voedselketen - Favv

Toepassing van risico-evaluatie in de voedselketen - Favv

het nuttig

het nuttig duidelijke richtlijnen te bepalen die dienen gevolgd te worden, zoals bijvoorbeeld reeds het geval is binnen de wetenschappelijke comités van de Europese Voedsel Veiligheidsautoriteit (EFSA) en nationale organisaties zoals het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen (FAVV). Eveneens kan een evaluatieprocedure als subproces bij een formele aanvraag tot advies voorzien worden 3,4 . Vooraleer risico-evaluatie te de niëren, wordt een bondig overzicht van de algemene context geschetst. Concept en defi nities “Codex Alimentarius Commissie” (CCA) versus “Wereld Dierengezondheidsorganisatie” (OIE) Volgens het Codex Alimentarius paradigma bestaat een risico-analyse uit drie logisch verbonden onderdelen: (i) risico-evaluatie, (ii) risicobeheer en (iii) risicocommunicatie (Figuur 1). 8 Risico-evaluatie Risicobeheer Risicocommunicatie Figuur 1. Het risicoanalyse paradigma volgens de CCA 5 De OIE gebruikt een lichtjes verschillend kader (Figuur 2) 6 . Gevarenidentifi catie Risicoevaluatie Risicocommunicatie Figuur 2. Het risicoanalyse paradigma volgens OIE 6 Risico-evaluatie is in beide gevallen een wetenschappelijk gefundeerd proces, dat onafhankelijk van de andere moet gebeuren. De invulling van de verschillende stappen die dienen doorlopen te worden bij een risico-evaluatie verschillen uiteraard eveneens naargelang de organisatie. Onderstaande tabel geeft de verschillen weer die bestaan in terminologie gehanteerd door de CCA en de OIE. Tabel 1. Verschillen in terminologie gehanteerd door de Codex Alimentarius Commissie (CCA) en de Wereld Dierengezondheidsorganisatie (OIE) CCA OIE Gevarenidentifi catie Risico-evaluatie Risico-evaluatie • Gevarenidentifi catie • Schatting van uitstoot • Gevarenkarakterisatie • Schatting van blootstelling • Blootstellingsschatting • Schatting van gevolgen • Risicokarakterisatie Risicobeheer Risicobeheer Risicocommunicatie Risicocommunicatie Risicobeheer

Ondanks het feit dat de terminologie verschillend is, is een risico-evaluatie in beide gevallen (bij OIE voorafgegaan door de gevarenidenti catie) een logisch gestructureerd proces waarbij een aantal stappen dienen doorlopen te worden. In het hiernavolgend betoog wordt het CCA paradigma aangehouden. De evaluatie van aan de voedselketen verbonden risico’s is een gestructureerd, onafhankelijk, objectief en transparant proces van organisatie en analyse van de beschikbare gegevens2 . De resultaten van een risico-evaluatie hangen af van de relevantie, de kwaliteit en de kwantiteit van de in elk van de volgende vier stappen gebruikte gegevens : (i) gevarenidenti catie; (ii) gevarenkarakterisatie; (iii) blootstellingsschatting en (iv) risicokarakterisatie. De risico-evaluatie kan betrekking hebben op de e ecten op lange termijn of op korte termijn. In de hierna volgende hoofdstukken worden een aantal gevalsstudies uitgewerkt als voorbeelden van het verloop van een risico-evaluatie. Gevarenidentifi catie Een gevaar is een biologisch, chemisch of fysisch agens in een levensmiddel of diervoeder, of de toestand van een levensmiddel of diervoeder, met mogelijke nadelige gevolgen voor de gezondheid. Gevarenidenti catie bestaat derhalve uit de identi catie van biologische, chemische en fysische agentia die nadelige gevolgen voor de gezondheid kunnen veroorzaken en die aanwezig kunnen zijn in een speci ek levensmiddel of een groep van levensmiddelen. Dit is een louter kwalitatief gegeven dat samenhangt met wetenschappelijke observatie. Gevarenkarakterisatie De gevarenkarakterisatie is de kwalitatieve en/of kwantitatieve evaluatie van de aard van nadelige gezondheidse ecten geassocieerd met biologische, chemische en fysische agentia die aanwezig kunnen zijn in levensmiddelen. Voor chemische agentia dient een dosering-respons bepaling uitgevoerd te worden. Voor biologische en fysische agentia dient een dosering-respons bepaling uitgevoerd te worden indien gegevens kunnen verworven worden. Blootstellingsschatting De blootstellingsschatting is de kwalitatieve en/of kwantitatieve inschatting van de waarschijnlijke inname van een biologisch, chemisch of fysisch agens via de voeding, evenals blootstellingen van andere bronnen, indien relevant. Risicokarakterisatie Een risico is een functie van de kans op, en de ernst van, een nadelig gezondheidse ect, voortvloeiend uit een aanwezig gevaar. Een risicokarakterisatie dient in elk geval de volgende elementen te omvatten: de bijhorende onzekerheden, de waarschijnlijkheid van opduiken en de ernst van potentiële nadelige gezondheidse ecten in een bepaalde bevolking, gebaseerd op gevarenidenti catie, gevarenkarakterisatie en blootstellingsschatting. De methode die gebruikt wordt om het risico te karakteriseren, hangt af van de beschikbare informatie (of gebrek 9

Toepassing van risico-evaluatie in de voedselketen - Favv
Omzendbrief met betrekking tot de toepassing van het ... - Favv
Aanvraag tot uitbreiding van toepassing voor het product ... - Favv
Bepalingen van toepassing op voedselbanken en ... - Favv
Advies 12-2005 : Wetenschappelijke evaluatie van de ”gids ... - Favv
fiche 1.2 Benzeen - Favv
Advies 16-2005: Schatting van de blootstelling van ... - Favv
Advies 11-2013 van het Wetenschappelijk Comité van het FAVV
PCCB/S3/JIM/879248 - Favv
PCCB/S3/KBS/1027086 - Favv
MLVA: een waardevolle epidemiologische tool ? - Favv