Views
4 years ago

Voedselveiligheid: tot welke prijs?

Voedselveiligheid: tot welke prijs?

10 2. Structuren om de

10 2. Structuren om de risico’s te beperken 2.1. Wetgeving De beperking van de gezondheidsrisico’s is een belangrijke doelstelling. De structuur die daarvoor werd uitgebouwd, berust op drie pijlers: wetgeving, controle en zelfcontrole. Om de risico’s te beperken, moeten we ze eerst kennen. Het feit dat we nu het risico kunnen evalueren, betekende een grote stap vooruit op het vlak van voedselgezondheidsrisico’s. Dankzij deze risico-evaluatie kunnen gepaste maatregelen worden genomen om het risico onder controle te houden. Dat is wat men verstaat onder risicobeheer. Dankzij de technologische vooruitgang komen er steeds nauwkeurigere instrumenten en kan men dus de risico’s op een meer precieze manier evalueren. De wetgeving voorziet in een reeks normen die gebaseerd zijn op de huidige wetenschappelijke kennis. Deze normen evolueren naarmate we onze kennis vergroten en er nieuwe analysetechnieken worden ontwikkeld. Ze hebben betrekking op alle schakels van de voedselketen, van bij de boer tot op het bord, van aan de stal tot aan tafel. Op die manier zijn de producenten verplicht tot zelfcontrole en zijn ze zelf verantwoordelijk voor de voedselveiligheid van hun producten. Opdat de wetgeving zou worden toegepast, moet er een systeem van controles bestaan. Ook voor de consument aan het einde van de voedselketen, is een belangrijke rol weggelegd voor het beperken van de gezondheidsrisico’s. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie (WGO), zijn veruit de meeste gevallen van voedselvergiftiging in ons land te wijten aan verkeerde gewoontes thuis (bij het vervoer, de bereiding en de bewaring van levensmiddelen). De informatieverstrekking aan de burgers over de risico’s thuis en de manier waarop ze onder controle kunnen worden gehouden, helpt dus mee de gezondheidsrisico’s te beperken. Op Europees niveau De Europese regelgeving beschouwt het recht op een gezonde en gevarieerde kwaliteitsvoeding als een basisrecht. Na de verschillende crisissen van de jaren negentig, besloot de Europese Unie actiever werk te maken van voedselveiligheid. Het witboek over de voedselveiligheid (gepubliceerd in 2000) licht de doelstellingen en de verschillende middelen om dit te realiseren toe. De nieuwe wetgeving inzake voedselveiligheid werd van kracht in 2000 (Verordening EG nr. 178/2002). Juridisch gezien vormt ze de basis van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid. Ze richt tevens een permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid op.

Verordening EG nr. 178/2002 legt 5 algemene beginselen vast: • In alle fases van de voedselketen, van producent tot consument, moet een grote voedselveiligheid verzekerd zijn. • Het risico moet wetenschappelijk worden geëvalueerd, door de autoriteiten worden beheerd en het grote publiek moet erover worden geïnformeerd. • Iedereen die in de sector actief is, is verantwoordelijk voor de veiligheid van de producten die hij invoert, verwerkt, bewerkt, op de markt brengt of verdeelt. • De traceerbaarheid van producten, met andere woorden het feit dat men hun volledige voorgeschiedenis kan nagaan, geldt voor alle fases van de voedselketen. • De overheid moet de burger duidelijk en nauwkeurig informeren. Op Belgisch niveau 2.2. Controle Het is de taak van de Directie Generaal Dier, Plant en Voeding van de Federale Overheidsdienst Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu om regels en normen in te voeren voor alle producten op elke niveau van de voedselketen. Deze dienst is bevoegd voor het hele Belgische grondgebied. Er moet een controlestructuur zijn om na te gaan of de reglementering over de voedselveiligheid eff ectief wordt nageleefd. In 2000 richtte de Belgische regering een Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen (FAVV) —kortweg Voedselagentschap— op. Dit Voedselagentschap groepeert alle controlediensten die werkzaam zijn in de voedselketen (die vroeger versnipperd waren). Het Voedselagentschap controleert en analyseert de levensmiddelen en de grondstoff en die bij hun productie worden gebruikt. Het doet dit in alle stadia van de voedselketen : productie, bewerking, opslag, vervoer, handel, in- en uitvoer. Het Voedselagentschap levert de vergunningen en erkenningen af om bepaalde activiteiten in de voedselketen te mogen uitvoeren en ontwikkelt systemen om de levensmiddelen en hun grondstoff en in alle stadia van productie en bewerking te kunnen volgen. Het Voedselagentschap brengt daarnaast wetenschappelijk advies uit omtrent de gevaren rond levensmiddelen, verspreidt informatie over voedselveiligheid (brochures, persberichten…) en treedt preventief op door informatie te verstrekken over het voorkomen van problemen binnen de voedselketen. Het controleert of de betrokkenen alles in het werk stellen om de risico’s van hun producten onder controle te houden. 11

Voedselveiligheid: tot welke prijs - Favv
Voedselveiligheid: tot welke prijs - Favv
Welk keurmerk staat er op de buis? - BureauLeiding
Voedselveiligheid tot (w)elke prijs? - Platform Landbouw, Innovatie ...
Voedselveiligheid Vragen Antwoorden - schooldirect 11 mei 2011
Cultuur, tot welke prijs - Cultuurprijs Woerden
Tegen welke prijs? Ontdek het bij Du Buf Makelaardij
In welk weer ook - Waschzettel.de
Welk product wilt u maken? Bitterbal, gehaktbal, soepballetjes ...
In het bijgaande overzicht is per test aangegeven bij welke ...
Welke plaats en aandacht voor gluten- en lactose - Frederika Hostens