Havana - Folia Web

havana
Weekblad
#27
voor de Hogeschool van Amsterdam
30 maart 2011
Ziet je
werkplek er
straks zo uit?
IJshockey
‘Een vechtpartijtje is
soms onvermijdelijk’
VSI
Presenteren in
vijf minuten
Gay capital
Hoe homovriendelijk is
Amsterdam nog?

De centrale belangenbehartiger van Amsterdamse studenten
-advertentie-
-advertentie-
Word wakker en laat je stem horen!
Je gaat iedere dag naar de HvA.
Waar sommige vakken goed zijn
en je het gevoel hebt dat je echt
iets leert, mis je bij andere vakken
gebrek aan uitdaging en
randzaken die goed onderwijs mogelijk
moeten maken. Denk hierbij aan het
aantal werkplekken of de informatievoorziening
van de HvA.
zouden moeten gebruiken. Het gaat
niet alleen om kennis of theorieën die
je moet leren. Docenten zijn er ook om
je te coachen of om je te helpen problemen
op te lossen.
tijd bij mijn docenten terecht. Rudolf
van Gerrevink vind ik een van mijn
beste docenten. Een hele goede leraar.
Als ik helemaal niets van de stof begrijp
en ik ga naar zijn les, dan snap ik
hoop je snel je diploma te
ASVA sprak met een aantal studenten
het echt. Hij geeft me ook bijles als ik
halen. Als student heb je alle ruimte
op Leeuwenburg en vroeg ze naar de
Melody Harrewijnen (20),
daar om vraag, buiten de lesuren om.
om de HvA te vertellen wat jij van je
kwaliteit van hun opleiding en hun
studente Trade Management Asia
Ik zou eigenlijk niets kunnen bedenken
opleiding vindt. Studenten van de
mening over de docenten. Ook peilde
Mijn opleiding is heel internationaal
wat beter zou moeten binnen mijn stu-
ASVA studentenunie en de Centrale
ASVA de bekendheid van de CMR.
gericht en de docenten zijn vakbe-
die. Ik ben een tevreden student. Van
Medezeggenschapsraad (CMR) van de
kwaam. Daar ben ik erg blij mee. De
de CMR heb ik wel eens gehoord, maar
HvA dagen je daarom uit mee te praten.
Irene Thomasse (20), studente
administratie is echter een rommeltje.
wat ze doen weet ik niet precies.
Kom naar het debat over onderwijskwa-
Management, Economie en Recht
Als je pech hebt, wacht je een maand
liteit en alle randvoorwaarden die dat
Ik ben erg tevreden over de inhoud, de
op je cijfer. Dat is iets wat zeker ver-
Wat doet de CMR?
mogelijk maken op maandagmiddag 4
opleiding is namelijk heel breed. Daar
beterd zou kunnen worden. Daarnaast
De CMR adviseert het College van
april in de Leeuwenburg.
hebben veel mensen vaak kritiek op,
gaat de kantine te vroeg dicht. Als je
Bestuur (CvB) en kan problemen
maar ik vind het juist fijn, omdat ik me
tot laat college hebt, kun je niets meer
binnen de HvA aan de kaak stellen.
Het debat bestaat uit twee rondes. In
kan blijven oriënteren. Ik zou graag wat
krijgen! Over de CMR-verkiezingen heb
Daarnaast heeft het CvB soms
de eerste ronde gaat een panel met
meer koppeling zien tussen verschil-
ik wel iets gelezen. Ik denk dat ik wel
goedkeuring nodig van de CMR om
daarin o.a. Jet Bussemaker (rector
lende vakken. De administratie van de
ga stemmen. Of ik zelf ooit in de CMR
besluiten te nemen. De helft van de
College van Bestuur) met medewer-
cijfers zou ook veel beter kunnen. Het
zou willen zitten? Nee, ik vind mezelf
CMR, dat 24 leden heeft, bestaat
kers en studenten uit de zaal in debat
is zelfs voorgekomen dat er cijfers zijn
geen representatief type.
uit studenten. Volgende week vin-
over onderwijskwaliteit. Wat maakt
zoekgeraakt. Niemand wist of het aan
den de CMR-verkiezingen plaats,
een opleiding tot een goede opleiding
de docent lag of aan de organisatie.
Owuraku Asante (22),
waar iedere student zijn of haar
en wat is daar voor nodig? Paul Doop
Daar ligt in ieder geval ruimte voor
student Accountancy
stem kan uitbrengen. Kijk voor
(vicevoorzitter van het CvB) gaat in
verbetering. Daarnaast vind ik dat alle
Mijn docenten zijn allemaal erg behulp-
meer informatie op www.kiesmr.nl
de tweede ronde in gesprek over alle
docenten een persoonlijke aanpak
zaam. Als ik iets nodig hebt, kan ik al-

IJshockey
‘Een vechtpartijtje is
soms onvermijdelijk’
VSI
Presenteren in
vijf minuten
Gay capital
Hoe homovriendelijk is
Amsterdam nog?
inhoud
Wekelijks geeft een van de redacteuren van Havana commentaar
op een actuele kwestie.
Droge mond
‘Homo’s hebben het nu relatief makkelijk’ 10
Kan de Gay Pride afgeschaft worden? En is de Amstel de nieuwe Reguliersdwars? Drie HvA’ers over
Amsterdam als gay capital.
Tactische contactsport 15
Over ijshockey heersen nogal wat terechte en onterechte vooroordelen, vertellen leden van vereniging Thor,
die het Nederlands studentenkampioenschap organiseert. ‘Helaas is het zo dat ijshockeyers stinken.’
Plantjes en foto’s in een doosje 16
’t Is even wennen: geen eigen bureau met eigen spulletjes meer. De Dienst Studentenzaken experimenteert
met het nieuwe werken. En dat leidt soms tot geklaag, soms tot gejubel.
Plaats delict vs. eiwitten bij ouderen 19
Uit de kandidaten die hun onderzoek tijdens de halve finale van Very Short Introductions presenteerden,
koos een jury Amely Verreijen en Christianne de Poot als finalisten. Tijdens de Onderwijsconferentie
nemen ze het tegen elkaar op.
Eten 21
Sowieso nooit meer naar Sowieso.
10 15
Gekeurd 22
Iemand een geslachtsziekte bezorgd? Stuur anoniem een mail.
Weekgast 23
Hidde Moes helpt de HvA duurzamer worden.
16
Het betoog verloopt zoals geoefend, tot je het verhaal even kwijt
bent. Een stilte valt, de zaal staart je aan. Het lijkt een eeuwigheid
te duren. De mond wordt droger. Nog veel erger: terwijl je probeert
te herinneren wat je wilde zeggen, kun je aan niets anders meer
denken dan die stilte. Je stamelt verder, en tuurt daarbij tot overmaat
van ramp naar dat scherm achter je, om maar een houding
aan te nemen.
Koud van de middelbare school moesten mijn studiegenoten en ik
elkaar om de week overtuigen van een bepaald standpunt. Meer
dan eens heb ik mezelf hakkelend en stotterend door zo’n presentatie
moeten worstelen. Dat is voor een deel te wijten aan angst, maar
voor een veel groter deel aan ervaring. Mijn Amerikaanse studiegenoten
draaiden hun hand namelijk niet om voor het houden van
een betoog. Naar eigen zeggen omdat ze hun hele leven al niets
anders deden.
Stemgebruik, intonatie, argumentatie en lichaamshouding: de Amerikaanse
studenten zijn er over het algemeen echt beter in. En wij
zouden daar een voorbeeld aan moeten nemen. In Nederland zijn
de spreekbeurten die kinderen in hun basisschoolperiode houden
vaak op een hand te tellen. Op de middelbare school komen er dan
nog wat referaten en voordrachten bij, maar dan heb je het wel
zo’n beetje gehad. Wat leer je daar nu van?
Toch is er op de hele HvA welgeteld één docent die deze taak op
zich heeft genomen. Jurriaan Gorter is onlangs gestart met een
cursus debatteren voor zijn studenten. In Havana merkte Gorter
terecht op dat veel studenten weliswaar goedgebekt zijn, maar dat
dit nog wat anders is dan iemand overtuigen van een standpunt.
Een belangrijke vaardigheid, ook buiten de politiek. Per slot van
rekening moet je jezelf verkopen, wil je iets aan de man kunnen
brengen.
Zelf weet ik het gestamel en gestotter aan de angst voor presenteren.
Ik raadpleegde zelfs een studentenpsycholoog. Allemaal
goede adviezen, maar het beste advies kreeg ik opnieuw van een
Amerikaan: je moet gewoon heel vaak voor een groep gaan staan.
Daarom kunnen we alleen maar toejuichen dat docent Jurriaan
Gorter de taak op zich heeft genomen ‘de kunst van het overtuigen’
nieuw leven in te blazen op de HvA. Beter laat dan nooit.
Jeff Pinkster, nieuwsredacteur
# 2 7
h a v a n a
Ziet je
werkplek er
straks zo uit?
Coverbeeld:
Marc Kolle
ingezonden brief
Oude rot
Iets over jezelf lezen is altijd spannend, maar door
de rubriek ‘Op rapport’ (Havana 25, 16 maart)
was ik wel heel verrast. Vooral die hypnotiserende
Carry Slee-bril vind ik een vondst. Bedankt voor de
grappige en levendige beschrijving van het college en
natuurlijk voor de wel bijzonder lovende 9,5. Kreeg
deze oude rot in het vak toch even blosjes van.
Judith van den Dries, docent media, creatie & informatie
Havana is het weekblad voor studenten en medewerkers
van de Hogeschool van Amsterdam 30 maart 2011 jaargang 16 / #27
Redactieadres Vendelstraat 2, 1012 XX Amsterdam, 020 595 39 91 havana@hva.
nl. Hoofdredactie Jim Jansen Zakelijk leider Paul van de Water Eindredactie
Wim de Jong Redactie Carlijn van Donselaar, Lisa Hartog (redactieassistent), Jeff
Pinkster, Ron Santing, Robert Simon (Havana International), Annemarie Vissers,
Melanie de Vries (stagiair) Medewerkers Kim Bos, Thomas van Manen, Harmen
van der Meulen (correctie), Roos Menkhorst, Fen Verstappen, Hans van Vinkeveen
Fotografen Roger Cremers, Fred van Diem, Jan-Maarten Hupkes, Henk Thomas,
Bas Uterwijk Vormgeving Hannah Weis Lay-out Death Valley Advertenties Bureau
Van Vliet, Postbus 20, 2040AA, Zandvoort, telefoon 023 571 47 45 fax 023
571 76 80 of zandvoort@bureauvanvliet.com Abonnementen € 18,15 per jaar,
opgave via de redactieassistent of per e-mail Drukkerij Dijkman Offset Diemen. Auteursrecht
voorbehouden. Het is verboden zonder toestemming van de hoofdredacteur
artikelen of illustraties geheel of gedeeltelijk over te nemen.
ISSN - 1385-5670
De volgende Havana verschijnt woensdag 6 april
havana 3

4 havana
nieuws

nieuws
Beeld Fred van Diem
Kledingverkoop voor Japan
Ze gebruiken hun expertise om de slachtoffers van de aardbeving en tsunami in Japan te helpen:
mode. Vier Amfi-studenten besloten kleding, schoenen, accessoires, tassen en andere modeitems
in te zamelen. ‘Met de verkoop van de spullen hopen we een steentje bij te dragen,’ zegt
Kin-Mei Wong, (24, tweedejaars, links op de foto). Haar band met Japan ontstond nadat ze een
bezoek aan Tokio had gebracht. Samen met Freya Berenice (21, tweedejaars, rechts), Joyce
Verplak (20, eerstejaars, midden) en Carina Romberg (20, tweedejaars, niet op foto) verkoopt ze
op 3 april de spullen op de Sunday Market Westergasfabriek. De studenten roepen iedereen op
spullen te doneren: matter_of_heart@hotmail.com. (JP)
havana 5

nieuws
Anne Corré / Carlijn van Donselaar / Jim Jansen / Roos Menkhorst / Jeff Pinkster (coördinatie) / Ron Santing / Annemarie Vissers / Melanie de Vries
Doorstromen zo goed als onmogelijk
n n Doorstromen naar het wetenschappelijk
onderwijs wordt voor veel
hbo-studenten zo goed als onmogelijk.
Universiteiten gaan voortaan tot 12.000
euro collegegeld vragen in plaats van
het nu gangbare bedrag van 1713 euro.
Staatssecretaris Hoger Onderwijs, Halbe
Zijlstra, maakte vorig week bekend dat de
overheid het zogenaamde schakeljaar niet
langer zal financieren. Veel hbo-studenten
moeten een schakeljaar volgen alvorens ze
aan een universitaire (master)opleiding kunnen
beginnen. De kosten worden doorberekend
aan de student en komen boven op
andere tegenslagen zoals het verlies van
studiefinanciering en het recht op een ovstudentenkaart.
‘Een vervelend gegeven,’ vindt Marcelle
Peeters, directeur Onderwijs & Onderzoek.
‘We leven in een tijdperk waarin “een leven
lang leren” erg belangrijk is en dat wordt
nu bemoeilijkt. Hbo-instellingen kunnen dit
probleem niet oplossen en dus zijn studenten
de dupe.’
Op de hogeschool stroomt drie tot vijf
procent van de studenten door naar de
universiteit. Dat komt neer op ruim tweeduizend
studenten die straks in de problemen
kunnen komen. Om hun enigszins tegemoet
te komen, bieden verschillende domeinen
binnen de hogeschool een doorstroomprogramma
aan.
In de praktijk is het vaak lastig om een goed
doorstroomprogramma op te zetten. De
programma’s moeten erkend worden door
de universiteiten. Peeters: ‘Op dit moment
hebben wij onder andere contact met de
Universiteit van Amsterdam (UvA) en de
Vrije Universiteit (VU).’ Aan de UvA zal een
schakeljaar circa 3450 euro gaan kosten,
terwijl het tarief aan de VU tot 12.000 euro
kan oplopen.
Als hbo-instelling zelf een schakeljaar aanbieden
is geen optie. ‘Wij moeten studenten
opleiden voor het werkveld,’ zegt Peeters.
‘Als we te veel academische lesstof in de
doorstroomprogramma’s behandelen, kan
dat op gespannen voet met de regels komen
te staan. We vragen ons dus echt af hoe het
nu verder moet.’
Guy Hendricks, voorzitter van studentenbelangenvereniging
ISO, laat weten dat de
maatregel tegen de afspraak met toenmalig
minister Plasterk is. ‘Met hem hebben we afgesproken
dat studenten tegen het normale
tarief kunnen doorstromen.’ Kamerlid Jesse
Klaver (GroenLinks) heeft de staatssecretaris
om opheldering gevraagd. (MdV)
Gebedsruimte nog steeds in gebruik
n n De stilteruimte in de kelder van
de Leeuwenburg wordt nog steeds
gebruikt als gebedsruimte. Volgens
de moslims die de ruimte gebruiken is
iedereen welkom, maar zijn er vrijwel
geen andere gebruikers.
De docent die vrouwen vanwege zijn islamitische
geloof geen hand geeft was nog
maar net vertrokken, of PowNews kwam
alweer met het volgende nieuws: de HvA
treft maatregelen om een eind te maken aan
de gebedsruimte voor moslims in de kelder
van de Leeuwenburg. Voor de camera zei
collegevoorzitter Karel van der Toorn dat de
HvA niet gelooft dat het zijn ‘verantwoordelijkheid
is om gebedsruimtes te creëren’.
De ruimte werd ontdaan van islamitische
attributen.
De gelovige studenten die dagelijks drie verdiepingen
onder de grond bidden zeggen de
ophef niet te begrijpen. ‘De situatie was altijd
zo. Ik heb nooit bezwaren gehoord,’ zegt
Mohamed Akkouh (21, derdejaars management,
economie & recht) die als woordvoerder
van de islamitische gebruikers in overleg
wil treden met de HvA. ‘We proberen zo veel
mogelijk handtekeningen bij elkaar te krijgen
van mensen die ook tegen het besluit zijn om
de ruimte te sluiten. Inmiddels hebben we er
al zo’n 130.’
Ineke Veenstra, hoofd facilitair beheer van
de HvA en UvA, heeft een iets andere lezing
dan Van der Toorn in PowNews. Volgens
haar valt de hogeschool over het exclusieve
gebruik van de ruimte door moslims. Al geeft
ze toe dat de ontruiming van de ruimte mede
is ingegeven door de commotie die ontstond
rondom de docent die vrouwen geen hand
geeft. ‘We willen niet een gebedsruimte
exclusief voor één groep. Als er een ruimte is
waar mensen zich kunnen terugtrekken, dan
is die voor iedereen.’
Volgens Massih Amini (21, tweedejaars technische
bedrijfskunde) is iedereen welkom,
maar zijn er vrijwel geen andere gebruikers
dan moslims. ‘Wij moeten nu eenmaal vijf
keer op een dag bidden, daarvan bid ik drie
keer op de hogeschool en daarvoor trekken
wij ons hier even terug.’ Amini heeft een
keer twee joodse studenten gezien, die in de
ruimte de Thora kwamen lezen. Maar daar
bleef het dan ook bij. (JP/RS/JJ)
Jointhepipe-kraan op Leidseplein
In het kader van Wereld Water Dag is vorige
week op het Leidseplein een tappunt voor
drinkwater geopend. De organisatie Jointhepipe.org
streeft ernaar schoon drinkwater
voor zo veel mogelijk mensen beschikbaar
te maken.
Stadsdeelvoorzitter Jeanine van Pinxteren,
verantwoordelijk voor milieu en duurzaamheid,
opende het tappunt. Samen met
Lorenzo de Rita, de oprichter van Jointhepipe,
bewandelde ze de blauwe loper om het
eerste flesje met echt Amsterdams drinkwater
te vullen. Studenten van de minor sustainable
leadership & entrepreneurship waren erbij om
de opening voor te bereiden.
Voor elk tappunt dat in Nederland gerealiseerd
wordt, komt er ook een waterpomp in
Bangladesh. Ook op de Amstelcampus zal
Jointhepipe.org voor kranen gaan zorgen.
(MdV)
Beeld Bas Uterwijk
VSI
De finalisten van Very Short Introductions
(VSI) zijn bekend. Amely Verreijen van Bewegen,
Sport & Voeding en Christianne de Poot
van Techniek werden donderdagavond door
de jury aangewezen als beste onderzoekers
van de HvA. Net als bij de eerste editie van
VSI vorig jaar presenteerden zeven onderzoekers,
uit elk domein een, hun onderzoek in vijf
minuten aan een jury en het publiek. Jurylid
Louis Tavecchio noemde het niveau van de
presentaties hoger dan de presentaties die
bij de gelijknamige wedstrijd op de UvA werden
gehouden. Op de Onderwijsconferentie
donderdag in de Beurs van Berlage wordt
de winnaar van VSI 2011 bekendgemaakt.
(CvD)
Nominatie ACE
Het Amsterdam Center for Entrepreneurship
(ACE) is genomineerd voor de European
Enterprise Award 2011 een prijs die in het
leven is geroepen door de Europese Commissie.
De nominatie kreeg ACE voor een vier
jaar durend project dat door de gemeente
en overheid wordt gesubsidieerd. ‘In ons
geval gaat het om een project dat draait om
de promotie van ondernemerschap in het
onderwijs,’ zegt directeur Erik Boer over het
project dat in 2008 startte. ‘De prijs die is
bedoeld om ondernemerschap te stimuleren
wordt toegekend aan een project, niet aan
de organisatie erachter.’ Het project werd
gekozen uit 450 Europese inzendingen.
Uiteindelijk stelde een jury een lijst van elf
genomineerden samen. Eind mei worden
de prijzen uitgereikt op een conferentie in
Boedapest. (CvD)
Crea
Een schutting om het nieuwe Crea-gebouw
op het Roeterseilandcomplex bedreigt de
bereikbaarheid van de culturele organisatie.
Dat zegt Sjoerd Jans, directeur van Crea. De
organisatie verhuist eind 2011 van het Turfdraagsterpad
naar de Nieuwe Achtergracht
op het Roeterseiland. Rondom Crea worden
verschillende panden vanaf april verbouwd
en daardoor wordt het gebouw mogelijk zelfs
omheind met schuttingen. ‘Zoals de plannen
nu gepresenteerd zijn, maak ik me ernstig
zorgen over de bereikbaarheid van Crea,’
zegt Jans. ‘Niet alleen om de omheining, maar
ook omdat we vanuit de Roeterstraat voor
langere tijd niet bereikbaar zijn.’ Paul Doop,
vicevoorzitter van het College van Bestuur,
maakt zich minder zorgen. De bouwplaats
wordt verkleind en in overleg met Jans zegt
Doop dat nu onderzocht wordt hoe Crea in
het zicht gehouden kan worden. (JJ)
6 havana

nieuws
‘De reputatie moet beter’
HvA-agenda
n n Het domein Media, Creatie &
Informatie moet de hofleverancier van
de creatieve industrie in Nederland worden.
Dat vindt Geleyn Meijer (51), per 1
juli de nieuwe domeinvoorzitter.
Hij twijfelt nog of hij zal gaan twitteren of
bloggen, maar zeker is dat hij studenten,
docenten en medewerkers op de hoogte
gaat houden van zijn werkzaamheden. Geleyn
Meijer stopt als directeur en partner van
IT-consultancybedrijf Logica om aan de slag
te gaan in het onderwijs. Erg vindt hij dat
niet, want naar eigen zeggen krijgt hij er ‘een
kroonjuweel’ voor terug: het domein Media,
Creatie & Informatie. Volgens Meijer uniek
in Nederland omdat het technologie, media,
mode en ontwerp bij elkaar brengt.
Is dat niet juist een probleem? Het
mode-instituut Amfi aan de ene, en een
opleiding als informatica aan de andere
kant. Hoe gaan die samen?
‘Het Amfi moet je gebruiken als model om
trots op te zijn; je moet niet allemaal dezelfde
taal willen spreken. Wat de opleidingen gemeen
hebben is dat ze in de voorhoede van
de ontwikkelingen in de maatschappij zitten
en sterk gericht zijn op digitale technologie.
Met die combinatie moet dit domein de hofleverancier
van de creatieve industrie in Amsterdam
en de rest van Nederland worden.’
Hoe wilt u de hofleverancier worden?
‘De ontwikkelingen op het gebied van
technologie, media en mode gaan razendsnel.
Daarom sluit ik niet uit dat we nieuwe
opleidingen introduceren. De Hogeschool
voor de Kunsten Utrecht maakt bijvoorbeeld
goede sier met de opleiding game design
& development, maar alle gamingbedrijven
zitten hier in Amsterdam. En die zijn in de wereld
ook heel erg belangrijk, die moeten we
aan ons binden. Wij moeten laten zien wat er
over drie, vier jaar gaat gebeuren.’
U heeft al ervaring in het onderwijs,
bleek uit uw cv.
‘Ik ben ook directeur van IIP/Create, een
innovatieplatform voor de creatieve industrie.
We proberen onderzoek, bedrijfsleven en
midden- en kleinbedrijf bij elkaar te brengen.
Daarmee willen we onderzoekers uit
de creatieve sector die praktische kennis
samenbrengen met wetenschappelijke kennis
met elkaar in contact brengen. Daarin zie ik
ook een belangrijke rol weggelegd voor de
lectoren.’
Wat is het eerste dat u straks gaat
veranderen?
‘Daar wil ik niet op vooruitlopen. Er ligt
ongetwijfeld een agenda op mij te wachten.
Maar in de kern wil ik veel meer bedrijven
aan ons binden en het aantal stageplaatsen
uitbreiden, ook internationaal. Daar hoort ook
bij dat de reputatie verder moet verbeteren.
Overigens schrok ik van het artikel in Havana
over de zwijgcultuur die zou heersen. Het
mechanisme dat werd beschreven moet
worden tegengegaan. Daarom wil ik onder
meer een ‘ja, maar’-e-mailadres introduceren,
om iedereen de ruimte te geven zijn mening
te uiten.’ (JP)
4 April 2011
Debat medezeggenschap
De Asva studentenunie en de HvA-medezeggenschap
organiseren onder het motto ‘Word
wakker en laat je stem horen’ een debat over
goed docentschap, hoogwaardig onderwijs
en fatsoenlijke faciliteiten. Jet Bussemaker,
oud-staatssecretaris en nu rector bij de HvA
gaat het gesprek aan over goed, inspirerend
onderwijs en internationalisering van de HvA.
Ook de roostering en goede faciliteiten zullen
worden besproken.
4 t/m 8 april 2011
Asva Cursusweek
Deze lente biedt de Asva studenten verschillende
cursussen aan. Hiermee wil de Asva
iedereen de kans geven om extra vaardigheden
op te doen. De workshops variëren van
zakelijk flirten tot photoshoppen. Ook leren
debatteren of het opstellen van een goede
sollicitatiebrief behoort tot de mogelijkheden.
www.asva.nl
‘Geef de mensen een stem’
n n Een onderzoeksteam uit Bangladesh
sprak afgelopen week docenten en studenten
toe over het creëren van vrede en
democratie. De wereld op zijn kop?
Vier mannen in pak nemen plaats op het
podium. Naast hen prijkt een poster met de
tekst: ‘In search of a peace model. The role
of Sheikh Hasina’. De mannen komen uit
Bangladesh. Tijdens het internationale seminar
People Empowerment vertellen zij over het
‘vredesmodel’ van hun minister-president
Sheikh Hasina. Jarenlang was zij leider van
de seculiere oppositiepartij Awami Liga, sinds
2008 leidt zij het land.
Dat ze het domein Techniek aandoen heeft
alles te maken met Willem Verbaan, lector
Floor van der Wal overleden
Oud-HvA-student en comédienne Floor van
der Wal is overleden na een aanrijding in Amsterdam.
Van der Wal werd donderdagnacht
geschept op de hoek van het Mercatorplein en
de Hoofdweg. De automobilist is doorgereden
maar werd later toch aangehouden. Zijn nummerplaat
was op de plaats van het ongeluk
achtergebleven. De 26-jarige Van der Wal was
binnen de hogeschool een bekende student.
Ze studeerde culturele & maatschappelijke
vorming en haalde in 2008 haar diploma. Van
der Wal leed haar hele leven aan spastische
quadriplegie; spasmen in al haar ledematen.
Op de website Condoleance.nl hadden
woensdagmiddag al bijna duizend mensen
hun condoleance achtergelaten. (JJ)
vastgoedeconomie, en zijn banden met
Bangladesh. ‘Ik was erg onder de indruk van
het land, en vooral ook van de snelle veranderingen
die het land doormaakte. Ik wil ze graag
de kans geven te laten zien wat ze met hun
land hebben gedaan. Met dit gedachtegoed
kun je veel meer uit de mensen halen.’
Toch klinkt het als de wereld op zijn kop:
onderzoekers uit een ontwikkelingsland die
in Nederland uitleg komen geven over het
creëren van vrede en democratie. Maar de
docenten en studenten luisteren vol interesse.
Sheikh Hasina stelde de vraag centraal hoe je
van een corrupt land waar ongelijkheid heerst
een functionerende democratie maakt.
‘Geef de mensen een stem. Het gaat om
empowerment of the people,’ benadrukt
professor Abul Barkat, leider van het onderzoeksteam,
die later ook nog spreekt op de
prestigieuze universiteiten Oxford en Harvard.
‘Bangladesh ontwikkelde zich de afgelopen
tien jaar in razendsnel tempo. We zijn niet
meer het land van de natuurrampen. We
hebben nu een model in handen dat voor alle
ontwikkelingslanden interessant is.’
Met Sheikh Hasina brak een nieuw tijdperk
voor de Bengali’s aan. Minderheden kregen
gelijke rechten, corruptie werd hard aangepakt
en mensen werden gestimuleerd om mee te
doen en denken over hun land. Ook een aantal
HvA-docenten en andere specialisten spreekt
zich uit over de politiek leider. Stuk voor stuk
gebruiken ze lovende woorden, een van de
sprekers vergelijkt haar zelfs met Nobelprijswinnaar
Nelson Mandela: ‘Net als Mandela
voelt Hasina de dromen van mensen.’ (RM)
In 2008 werd Van der Wal door voormalig Havana-columnist Dolf Jansen geïnterviewd voor het blad. ‘Ik wil praten over
wat me opvalt en wat me bezighoudt en dat is veel meer dan dit lijf en de spierspanning,’ vertelde ze aan Jansen.
Beeld Fred van Diem
6 april
Openbare les
De door Jan Romein beschreven wet van de
remmende voorsprong stelt dat een bepaalde
voorsprong of verbetering vertragend werkt
op verdere ontwikkeling en innovatie. De
wet van de stimulerende achterstand is de
keerzijde ervan. In zijn openbare Les wil Hans
de Wit deze laatste wet toetsen aan het hbo
en zijn internationalisering: in hoeverre kan de
veronderstelde achterstand ten opzichte van
het Europese hoger onderwijs in het algemeen,
en universities of applied sciences in
het bijzonder, ingelopen worden? www.hva.
nl/onderzoek/openbareles-110406.htm
6 april
Startersmarkt
Het domein Economie & Management organiseert
voor de allereerste keer een startersmarkt.
Naast de bedrijven- en werkgeversdagen
die georganiseerd worden om studenten
in contact te brengen met organisaties voor
een potentiële stage, werkplek of afstudeeropdracht,
biedt de startersmarkt studenten
nu ook de kans om zich te oriënteren op een
baan na hun studie. Tijdens dit evenement
krijgen studenten de kans om contact te
leggen met recruiters en de mogelijkheden
binnen die organisatie te bespreken. Locatie:
Fraijlemaborg, tijd: 16.00 tot 18.00 uur. Aanmelden
via alumni.dem@hva.nl. Deelname is
gratis. www.dem.hva.nl/alumni/
7 April 2011
Tweetup
Het domein Onderwijs & Opvoeding houdt
een Twitterlunch op de HvA-locatie Wenckebachweg.
Van 12.30 tot 14.00 uur. twubs.
com/hvatweetup
havana 7

nieuws
Debatklas bezoekt Tweede Kamer
n n Giechelende meiden en stoere jongens:
het is net een schoolreisje. Tien
studenten van de debatklas van docent
Jurriaan Gorter bezochten onder leiding
van oud-Kamerlid Wijnand Duyvendak
(GroenLinks) de Tweede Kamer.
De rondleiding is nog niet begonnen, of er is
al trammelant bij de ingang van de Tweede
Kamer. Het lege bakblik, waaruit zojuist nog
zelfgemaakte cake werd gelepeld in de trein,
doet de wenkbrauwen van de beveiligers
fronzen. ‘Toen Wilders kwam werd het wilder,’
geeft Duyvendak als verklaring voor de
strenge beveiliging. De studenten horen het
al niet meer, hun ogen speuren de ruimtes
af op Kamerleden. ‘I love you, Rutte,’ fluistert
een meisje, dat een glimp van de premier
hoopt op te vangen.
‘Studenten lezen over debatteren, maar bijna
niemand doet het zelf,’ zegt Gorter. Hij wil
meer praktijklessen op de hogeschool. Om
bij zijn debatklas te komen moeten studenten
een motivatiebrief schrijven en een aanbeveling
van hun mentor ontvangen. In de
debatklas krijgen de studenten de kunst van
het overtuigen bijgebracht.
De groep studenten woont het debat bij over
de bijdrage van Nederland aan de missie in
Libië. De PVV vindt dat partijen die voor een
SpinAwards, de tussenronde
n n Afgelopen woensdag werden
kandidaten eerst in de gelegenheid
gesteld hun projecten te presenteren
aan het grote publiek, tijdens de Spin-
Awards Inspiration Days.
De genomineerden zijn bekend, maar prijzen
zijn er nog niet uitgereikt. Ieder jaar weer
worden originele ideeën op het vlak van
interactieve communicatie beloond met een
SpinAward. Veertien in totaal, waarvan de
meest recente categorie het jonge talent is.
Het is de enige categorie waarin de HvA
is vertegenwoordigd. De studentes Babbe
Noya (media, informatie & communicatie) en
Didi Koller (interactieve media) presenteerden
het project Sam afgelopen woensdag in
het Singelgrachtgebouw.
Sam is een transmediaal project, ontwikkeld
voor kinderen die naar het buitenland
verhuizen,’ legt Koller uit. ‘Door middel van
een online serie wilden we kinderen op een
interactieve manier helpen met hun bevindingen.
De serie, opgezet in samenwerking
met de Wereldomroep, gaat over Sam die
net redacteur geworden is bij WereldKids
en op zoek is naar nieuwe reporters over de
hele wereld.’
De categorie ‘jong talent’ werd in 2009
toegevoegd. Zo moest jong talent beter
zichtbaar worden en in contact komen met
het bedrijfsleven, legt Marian Spier, docente
interactieve media en jurylid uit. In totaal
werden negen ideeën van studenten van
verschillende hogescholen gepitcht.
Hoewel de Inspiration Days nog geen
uitsluitsel gaven over de uiteindelijke uitslag
‘Ik schiet, jullie schieten terug’
n n Wil de HvA’er een blauwe gloed in
de toiletpot of citroentjesfrisse lokalen?
Om de wensen en behoeften van studenten
te peilen in opmaat naar de Europese
aanbesteding voor schoonmaak, organiseerde
de dienst IT&V afgelopen donderdag een
studentenoverleg.
‘Wie van jullie is bekend met Bloe?’ Contractmanager
Catering & Schoonmaak Frank
Hoefnagels van de dienst Informatietechnologie
& Voorzieningen (IT&V) kijkt het lokaal
rond. Voor het overleg hebben zes CMR-,
domeinraad,- en Asva-leden zich verzameld
op de tweede verdieping in de Leeuwenburg.
Het zestal kijkt Hoefnagels vragend aan.
‘Bloe?’ De contractmanager legt uit: een
Beeld Melanie de Vries
blauwige stof die geur achterlaat in de toiletpot
na doorspoelen, waardoor de toiletbeleving
positiever beleefd wordt.
Na een algemene inleiding over de huidige
stand van zaken in de schoonmaakbranche
gaat Hoefnagels verder met een aantal stellingen
om zicht te krijgen op hoe de studenten
de schoonmaak aan de HvA ‘beleven’, hoe ze
het schoonmaakpersoneel waarderen,wat er
goed gaat en wat er beter kan. Hoefnagels
spoort de studenten aan vooral de discussie
aan te gaan en wijst op zijn PowerPoint-presentatie.
‘Ik schiet, jullie schieten terug.’
Al snel komen de ergernissen ter sprake: vieze
wc-brillen, remsporen in potten, toiletpapier
op de grond. ‘Dat los je niet op met een blauw
stofje. Het blijft een bende,’ zegt Sebas Veeke
(lid domeinraad MCI). De rest valt hem bij. ‘En
bijdrage stemmen hun hoofd uit het zand
moeten halen terwijl de PvdA juist meent dat
president Kaddafi zonder actie van de NAVO
Benghazi al lang had uitgemoord. Zij noemen
de missie een redding. Zoals ook de leden
van de Tweede Kamer dit doen, twitteren en
mailen de studenten hevig tijdens het debat.
Na anderhalf uur verlaat de groep de zaal.
‘Het debatclubje wil opgehaald worden uit
de ballenbak,’ roept een van de studenten
tijdens het wachten op begeleiding.
De assistent van GroenLinks-fractievoorzitter
Jolande Sap neemt de groep op
sleeptouw naar de kantoren. De oude
wandelgangen,wenteltrappen en het uitzicht
op het Binnenhof maken indruk. De groep
eindigt in een speciaal voor hen gereserveerde
vergaderzaal. Daar praten de studenten
nog even na met Duyvendak. ‘Wat wij in de
les doen, doen de Kamerleden hier eigenlijk
ook,’ zegt een van de studenten, ‘maar dan in
het echt.’ (MdV)
van de awards waren zij voor Babbe en
Didi wel van groot belang. ‘We hebben zo
veel energie in dit project gestoken en zijn
er echt trots op. Daarom vinden we het
belangrijk dat we ons concept hier onder de
aandacht kunnen brengen’.
Ook Matthijs van den Broek, eindredacteur
van weblog Marketingfacts en jurylid
onderstreepte dit belang. ‘Het is voor mij
als eindredacteur leuk om jong talent zo in
actie te zien. Wij zouden bij Marketingfacts
graag wat meer aansluiting willen hebben bij
beginnende creatievellingen op marketinggebied.
Ik wil een aantal van deze concepten
dan ook zeker op de weblog plaatsen.’ (AC)
Donderdag 7 april worden de winnaars
van de zilveren en gouden SpinAwards
bekendgemaakt.
het gebruik van geuren?’, vraagt de IT&V’er.
Hij haalt onderzoeksresultaten aan over het al
dan niet sprayen van citroengeuren in ruimtes.
Zelfs als die niet schoongemaakt zijn ervaren
mensen ze toch als schoner. ‘Nou, dat lijkt me
eigenlijk wel wat’, zegt Lex Sietses (bestuurslid
Asva). Ook het schoonmaakpersoneel komt
ter sprake. ‘Ik groet ze iedere dag, maar sommigen
spreken niet eens goed Nederlands.
Ze zijn ook vaak zo sikkeneurig,’ zegt Sebas.
Isil Ersintepe (lid CMR) reageert: ‘Ze maken
schoon, je hoeft geen band met ze te krijgen.’
De bevindingen van de twee uur durende
sessie neemt IT&V mee in verder onderzoek.
Asva-voorzitter Lodewijk Berkhout is
tevreden. ‘ We zullen de komende tijd ook aan
andere studenten gaan vragen hoe zij over dit
alles denken.’ (AV)
afstuderen
Artemi Okkerse (36)
Tweedegraads lerarenopleiding
Engels,
deeltijd
‘Ik ben in 1994 al begonnen aan deze opleiding,
maar toen zag ik het echt niet zitten
om voor de klas te gaan staan. Muziek is
een van mijn passies, en ik besloot daar iets
mee te doen. Zelf ben ik helaas geen wereldmuzikant,
dus werd ik geluidstechnicus. Dat
heb ik zo’n elf jaar gedaan. Daarna was ik
de lange dagen, onregelmatige uren en het
slechte salaris meer dan zat. Toen ben ik
voor de klas gaan staan. Dat was de beste
beslissing die ik ooit heb genomen.
Ik heb ook wel wat nerd-achtige trekjes. Interesse
in ict-dingen, internet, nieuwe manieren
van lesgeven. Mijn afstudeeronderzoek
betreft zogenaamd laptoponderwijs. Ik onderzoek
de mogelijkheden op mijn school op
dit vlak. We zijn al een pilotproject gestart.
Dit is erg relevant: de generaties die nu op
de middelbare scholen zitten, zijn echt opgegroeid
in een digitaal tijdperk. Ze kennen
geen wereld zonder internet. Ze gebruiken
het de hele dag: ze zijn vergroeid met hun
mobieltjes, iPads, laptops. Het onderwijs
moet daarvan gebruikmaken. Veel scholen
in Nederland zijn hier al mee bezig. Boeken
zijn minder belangrijk geworden, en worden
op die laptops gelezen. Dat is de toekomst.
Door laptops te gebruiken kunnen leerlingen
veel interactiever met de stof bezig zijn.
In plaats van dom woordjes te stampen,
is het nu woorden verbinden, of woorden
verslepen. Meer als een spelletje. Ik hoorde
zelfs twee meisjes tegen elkaar zeggen: “Je
moet deze oefening even doen, die is leuk!”
Nou, hoe vaak hoor je dat nou in het onderwijs
tegenwoordig?’
HvA + ‘Vakinhoudelijk vond ik de opleiding
leuk en interessant. Zelfs op het didactische
en pedagogische vlak. Daar zag ik namelijk
nogal tegenop, maar ik merk echt dat dit
goed van pas komt in de praktijk, in mijn
dagelijkse contact met leerlingen.’
HvA – ‘De werkdruk die sommige modules
met zich meebrachten. Ik begrijp dat het
verschil tussen voltijd en deeltijd niet te
veel moet verschillen, maar als je ook nog
een fulltime baan naast de studie hebt, is
het soms wel erg veel. En dan is het lastig
om aan beide fronten honderd procent te
geven.’ n
Ron Santing
8 havana

prikbord
Hebt u nieuws voor deze pagina? Mail havana@hva.nl.
DG Vrijwilligers DG Wildparkeren DOO Lecture
Voor het internationale congres World
Physical Therapy 2011 is het Koninklijk
Nederlands Genootschap Fysiotherapie
(KNGF) op zoek naar fysiotherapiestudenten
die tijdens het evenement
als vrijwilliger kunnen helpen. Het
congres zal bestaan uit een wetenschappelijk
programma waar meer dan twee jaar planning in
zit. Voor en na het congres kunnen workshops gevolgd worden.
De tijd die op het evenement wordt doorgebracht mag
voor het profileringsprogramma worden gebruikt. Omdat veel
fysiotherapeuten bij elkaar komen op dit evenement is er ook
ruimte om te netwerken. Aanmelden kan via het intranet van
fysiotherapie. Een formulier moet worden ingevuld en opgestuurd
naar volunteers@kngf.nl.
Vanaf vrijdag 1 april gelden nieuwe
regels voor het parkeren van fietsen,
scooters en motoren bij het gebouw
aan de Tafelbergweg. Fietsen mogen
uitsluitend gestald worden in de fietsenstalling
of de fietsenrekken op het
plein. Een sleutel voor de fietsenstalling
kost 15 euro borg bij de klantenservicebalie. Motoren krijgen
hun eigen speciale plek aan de achterkant van de A-vleugel.
Bij overtreding van de nieuwe regels kan jouw fiets, scooter
of motor verplaatst worden. Waarschuwingsborden en markeringslijnen
moeten dit tegengaan. Vanaf 1 april zullen ook
oude fietsen en fietswrakken die al een tijd bij het gebouw
staan worden verwijderd en afgevoerd.
Het thema ‘Leerkrachten binnenhouden
en binden aan de school’ staat centraal
tijdens de Last Lecture van het Kenniscentrum
Onderwijs & Opvoeding van
de HvA. De lecture wordt gehouden
ter gelegenheid van het aanstaande
vertrek van Monica Wolffensperger.
Het thema is ingegeven door leraren die het onderwijs verlaten.
Veel jonge, beginnende leerkrachten in het voortgezet
onderwijs vallen binnen enkele jaren weer uit en gaan voor het
onderwijs verloren. Het binnenhalen, binnenhouden en binden
van leerkrachten, in het bijzonder van allochtone mannen, is
voor veel scholen een probleem. Het symposium wordt gehouden
op donderdag 14 april 2011 van 13.30 tot 17.30 uur
op de H.J.E. Wenckebachweg 144-148.
DOO Wedstrijd DMCI Radiotalent DMR Leegstand
De Verenigde Naties richten zich in
2011 onder meer op de gelijkheid
tussen mannen en vrouwen en het
beëindigen van alle vormen van geweld
tegen vrouwen. Om dat doel kracht
bij te zetten heeft de internationale
organisatie een advertentiewedstrijd in
het leven geroepen. Het doel van de actie is het bewustzijn
te vergroten en geweld tegen vrouwen aan de kaak te stellen.
Het domein Onderwijs & Opvoeding roept studenten op mee
te doen aan de actie. De advertentie die gemaakt wordt moet
het No to Violence against Women/Geweld tegen Vrouwen:
Nee!-logo bevatten. Voor meer details: www.Create4theUN.
eu. Inzenden kan tot en met 31 mei.
DBSV Introweken
De organisaties van de introweken van
de studies ALO en voeding & diëtetiek
zoeken studenten die willen helpen
met de organisatie en de uitvoering
van de weken, die plaats zullen vinden
in augustus 2011. De A-commissies,
of A-cies, zijn al gevormd, maar de B-
commissies moeten nog worden gevuld. Wil je je nog aanmelden,
schiet dan wel op: de inschrijving van de ALO-groep
sluit op 1 april. Aanmeldingsformulieren zijn te vinden in de
lounge van de kantine, voor Athenaeum Boekhandel. Studenten
voeding hebben een weekje langer: aanmeldingsformulieren
moeten voor 8 april binnen zijn. Deze zijn te vinden op
het intranet.
DEM Mediatheek
Alle medewerkers van Economie & Management
zijn op 5 april uitgenodigd
voor een bijeenkomst over de mediatheek.
De bedoeling is in gesprek
te gaan over de voorzieningen in de
toekomst. Medewerkers van de mediatheek
hebben van HvA-medewerkers
de ervaringen met en meningen over de huidige voorzieningen
nodig voor het bepalen van de nieuwe koers. Ontwikkelingen
binnen de sociale media, het internet en de digitalisering van
informatie worden bekeken in het licht van de aankomende
bezuinigingen. De bijeenkomst is van 15.30 tot 17.00 uur in
ruimte C0.33 van de Leeuwenburg. Aanmelden kan tot en
met vrijdag 1 april bij Jos Hemerik: j.e.hemerik@hva.nl.
Webstation V-Radio bestaat in mei vijf
jaar en dat wordt gevierd met nieuwe
radiomakers op de zender. Tijdens de
Wannabe V-actie selecteert V-Radio
samen met radiocoach Pierre Papa de
beste radiotalenten van Nederland. Om
deel te nemen aan de Wannabe V-actie
kunnen studenten van het domein Media, Creatie & Informatie
zich inschrijven op www.v-radio.nl. Vanaf mei krijgen
Nederlands beste jonge radiotalenten een plek in de nieuwe
programmering van V-Radio, het webstation van V-Academy
dat een professionele werkomgeving biedt voor jong radiotalent
en een opstap naar het landelijke radioplatform.
DBSV Testdagen
De studies sm&o en ALO zoeken
studenten die willen assisteren bij de
fysieke test tijdens de testdagen van
sm&o. De testdagen zullen plaatsvinden
op 30 en 31 maart, en 1, 4 en 5
april. Hierbij wordt het uithoudingsvermogen,
de kracht, snelheid, coördinatie
en lenigheid van mogelijke aankomende studenten getoetst.
Studenten die hierbij willen assisteren kunnen een vergoeding
krijgen, maar de uren zijn ook te gebruiken als vervangende
opdracht voor gemiste sm&o-lessen. Mocht je hier oren naar
hebben, dan kun je je opgeven door je naam en de dagen dat
je kunt helpen door te geven aan de coördinatie. Voor meer
details: zie intranet.
DT Career Event
Ben je techniekstudent en wil je je
droombaan vinden? Wil je weten waar
jij terechtkunt op de arbeidsmarkt en
waar je persoonlijke talenten liggen?
Kom dan 6 april naar het Bèta Career
Event in de Heineken Experience en
ontdek hoeveel kansen jij hebt. Maak
kennis met bedrijven, volg een sollicitatieworkshop, laat je cv
checken, regel je stage, voer een één-op-één gesprek met
een bedrijf, leer hoe je de beste eerste indruk maakt en wat
te doen als je echt geen idee hebt over je loopbaan. Heb je er
even genoeg van, kom dan gratis lunchen of drink een biertje
in de Heineken Experience. Toegang is gratis en na afloop
wordt er een TomTom verloot. www.betacareerevent.nl
Willem van Winden, lector Amsterdamse
Kenniseconomie bij het domein
Economie & Management, is samen
met Pepijn Verpaalen, onderzoeker
Urban Management bij Maatschappij
& Recht, een onderzoek gestart naar
de economische en maatschappelijke
gevolgen van de groeiende leegstand van kantoren. In
de hoofdstad staat twintig procent van de kantoren leeg, in
sommige gebieden zelfs veertig procent. Volgens de onderzoekers
ziet het er niet naar uit dat het beter wordt. Door de
economische crisis daalt de vraag, terwijl er de afgelopen tien
jaar veel is bijgebouwd. De komende tijd hopen de onderzoekers
de vraag te beantwoorden wat de leegstand betekent
voor Amsterdam.
Met grote ontsteltenis
vernamen wij het bericht dat
Loes Coster
in de nacht van
vrijdag 18 op zaterdag 19 maart
plotseling is overleden
Loes is 52 jaar geworden.
Loes was ruim dertig jaar in dienst bij
de Hogeschool van Amsterdam en haar voorgangers.
Sinds 1995 werkte zij voor de resultatenadministratie
van het domein Onderwijs & Opvoeding.
Loes heeft haar werk altijd met
grote inzet en toewijding verricht.
Het is ongelooflijk dat haar plek nu leeg is.
Onze verslagenheid is onbeschrijflijk.
Wij wensen haar moeder, familie en dierbaren
veel sterkte om dit verlies te kunnen dragen.
Namens directie, medewerkers en studenten
van de Hogeschool van Amsterdam,
domein Onderwijs & Opvoeding,
Conny Slagboom,
teamleider onderwijsbureau VO/BVE;
Marjan Freriks, domeinvoorzitter
havana 9

gay capital
Nog steeds een
leuke homostad
Amsterdam had in 2001 een wereldprimeur toen hier
het eerste homohuwelijk werd gesloten. Tien jaar later
maakt Havana de balans op met drie homoseksuele
studenten: hoe is het volgens hen gesteld met de gay
capital van weleer? Carlijn van Donselaar
Het zijn vooral toeristen die de pas heropende
Soho op deze doordeweekse avond
draaiende houden. De meesten zitten aan
tafeltjes, echt druk is het alleen in de rookruimte
boven. Op de achtergrond wisselen
de klanken van Lady Gaga en Jennifer Lopez
elkaar af. Het dak gaat er niet bepaald af,
maar hierin lijkt Soho niet de enige: de ooit
zo levendige Reguliersdwarsstraat ligt er in
zijn geheel wat verlaten bij. Veel homobars
sloten afgelopen zomer hun deuren. HvAstudenten
Fien de Vries, Kristiaan Schimmel
en Mart Roumen kennen de straat goed. Het
was Mart die voorstelde vanavond in Soho
af te spreken. ‘In het weekend is het hier
wel iets bruisender, hoor.’ Dat de status van
Amsterdam als gay capital vaak wordt afgemeten
aan zijn uitgaansgelegenheden vinden
de drie niet vreemd. Fien: ‘Het bezoeken
van homobars en -clubs is voor de meeste
homo’s nu eenmaal de manier om elkaar te
ontmoeten.’ Zelf komt ze er de laatste tijd
niet zo veel meer. ‘Sinds ik een vriendin heb,
ben ik een stuk saaier.’ Kristiaan denkt dat
de clubs niet het belangrijkste, maar wel het
meest zichtbare deel van de gayscene zijn.
‘Maar natuurlijk bepalen veel meer dingen
hoe homovriendelijk een stad genoemd kan
worden.’ Zelf zit hij er niet enorm mee dat
veel zaken dichtgingen. ‘Voor die tijd waren
de omstandigheden hier in de Reguliersdwarsstraat
ook niet ideaal. Alle clubs leken
op elkaar en de bierprijzen waren overal te
hoog.’ Mart knikt. ‘Geen van de clubs wist
zich echt te onderscheiden. Zelfs het personeel
was inwisselbaar: de mensen die op een
plek achter bar stonden, kwam je daarna
weer ergens anders tegen.’
Erwin Olaf
Vooral de oudere generaties beklagen zich
over de huidige status van de Amsterdamse
gayscene, hierbij vaak refererend aan de tijd
waarin clubs als Roxy en IT nog bestonden.
Fien: ‘Als ik mijn moeder moet geloven, was
vroeger alles beter.’ Worden jonge homo’s
nooit eens moe van dat soort geluiden? Kristiaan
moet lachen. ‘De gayscene zit natuurlijk
vol met zeiknichten die altijd overal kritiek
op hebben, dat moet je niet vergeten. Maar
ik vind het wel jammer dat ik de IT nooit
heb meegemaakt. Daar uitgaan moet echt een
experience zijn geweest.’ Mart: ‘In de jaren
negentig werden de bars en clubs veel drukker
bezocht dan nu. Dat heb ik zelf niet meegemaakt,
nee. Ik was toen nog een kleuter.’
Ondanks alle mythes over ‘de goeie ouwe
tijd’ vinden de drie studenten niet dat er
sprake is van een neerwaartse spiraal in
homostad Amsterdam. Mart: ‘Veel zaken
die dichtgingen, gaan binnenkort weer open.
Dat betekent dat er nog steeds een markt
voor is.’ De afgelopen maanden bewezen
volgens Kristiaan ook dat de gayscene veel
mensen aan het hart gaat. ‘Er stonden veel
mensen op die een tegengeluid lieten horen
na het sluiten van een paar tenten. Zij
organiseerden feesten die elke keer in no
time uitverkocht waren.’ Fien: ‘Het feest dat
Erwin Olaf in Paradiso gaf, was heel bijzonder.
Je waande je echt in een andere wereld.
De aankleding, het publiek en de sfeer die er
hing: er gebéúrde echt iets.’
Diezelfde Erwin Olaf zei afgelopen zomer in
het tv-programma Zomergasten dat jonge
homo’s zich meer zouden moeten verenigen
om voor hun rechten op te komen. Hij
laakte de houding van jongeren, die vooral
zouden profiteren van de door zijn generatie
verworven rechten. ‘Of ik me hierdoor
aangesproken voel? Nee, ik denk dat ik een
uitzondering ben, wij alle drie trouwens.
Maar het is inderdaad zo dat veel jongeren
niet beseffen hoeveel moeite mensen in
het verleden gedaan hebben om ervoor te
zorgen dat homo’s het nu relatief makkelijk
hebben,’ zegt Mart. Kristiaan is het met
hem eens. ‘Er zijn mensen die roepen dat de
Gay Pride wel kan worden afgeschaft. Maar
als homo kun je zijn wie je bent dankzij
10 havana

gay capital
Beeld Fred van Diem
degenen die tijdens de kanalentocht op die
boten staan.’ Fien is minder stellig. ‘Door dat
evenement laten we zien dat we er zijn en
dat is goed. Maar nu het zo ingeburgerd is,
vraag ik me ook wel eens af waarom we het
eigenlijk nodig hebben.’
Goes
De vraag of Amsterdam nog altijd de gay
capital van de wereld is, houdt veel mensen
binnen en buiten de homogemeenschap
bezig. Waarom vinden we het eigenlijk zo
belangrijk om voorop te lopen? Kristiaan:
‘Ik vind het niet per se nodig om altijd de
beste te zijn. Maar we moeten ook niet stilstaan,
de afgelopen jaren is dat wel gebeurd.
Amsterdam dacht in 2001 dat we er wel
waren. Nu lopen steden als Manchester,
Keulen en Madrid voor, vooral als het gaat
om uitgaansgelegenheden.’
In eigen land loopt Amsterdam in elk geval
nog duidelijk voorop, vindt Mart. Zelf komt
hij uit Zeeland. ‘Ik was laatst weer eens uit
in Goes. Dat is echt een wereld van verschil
met hier, hoor. Er zijn daar veel mensen die
agressief reageren op homo’s. In Amsterdam
voel ik me prettiger op straat.’ ‘En dat
terwijl we hier ook cameratoezicht nodig
hebben om ons veilig te voelen,’ zegt Kristiaan.
Zelf heeft hij nooit te maken gehad
met homogeweld. ‘Maar ik ken wel mensen
die belaagd zijn. Ook hier in de Reguliersdwarsstraat.
Dan komt het wel erg dichtbij.’
Fien heeft geen ervaring met agressieve
reacties. ‘Ik denk dat vrouwen daar sowieso
minder last van hebben dan mannen. Twee
mannen vinden veel mensen kennelijk toch
confronterender.’ Mart: ‘Soms zie ik homo’s
zich in het openbaar inhouden, dat vind
ik beangstigend. Zelf heb ik totaal niet de
neiging om te verbergen wie ik ben. Ik zou
mijn inzet voor de acceptatie van homo’s
in de sportwereld ook niet geloofwaardig
vinden als ik dat wel zou doen.’ Kristiaan
knikt heftig. ‘Niet elke homo hoeft een
rolmodel te zijn, maar het is natuurlijk wel
een overwinning voor homohaters als wij
ons anders gaan gedragen. Het is goed dat
de media zo veel aandacht besteden aan
homogeweld. Zo blijft het tenminste op de
politieke agenda staan.’
Binnen de HvA voelen alle drie de studenten
zich veilig. Wel merkt Fien als voorzitter
van een homostudentenvereniging verschillen
met de UvA. ‘Mijn bestuursgenoten die
daar studeren hebben het makkelijker dan
ik wat betreft regels en vergoedingen. De
HvA erkent ons niet als een vereniging. Dit
heeft vast niks met ons homoseksuele karakter
te maken, maar het is wel ingewikkeld.’
Mart denkt dat veel mensen binnen zijn
domein weten wie hij is omdat hij homo is.
‘Degenen die me niet kennen om wie ik ben,
kennen me wel om wat ik ben. Voor zover
ik weet ben ik de enige jongen die uit de
kast is gekomen. Ik vind dat niet zo erg. De
reacties die ik krijg zijn altijd nieuwsgierig,
nooit negatief.’ ‘Grappig, binnen het onderwijs
zijn juist relatief veel homo’s. Geen idee
waarom. Misschien omdat daar veel sociale
mensen zitten,’ grapt Fien.
Besloten wordt de foto voor Havana niet in
Soho te maken. Kristiaan stelt voor naar een
van de bars aan de Amstel te gaan. ‘Daar
is het gezelliger, meer Amsterdams.’ In de
populaire Hotspot zit de stemming er inderdaad
al goed in als we binnenkomen. De
twee barmannen, gekleed in dezelfde strakke
polootjes, hebben hun handen vol aan alle
bezoekers. Kristiaan schudt de hand van
Derek Ogilvie, het beroemde medium. ‘Die
kom ik vaak tegen. Gerard Joling staat hier
ook wel eens achter de bar.’ Omdat het iets
te druk is, zoeken we nog even verder naar
een andere locatie. ‘Laten we naar Chez René
gaan. René vindt het vast enig als we daar
een fotoshoot doen,’ zegt Mart. Zijn gevoel
blijkt te kloppen: eigenaar René, tevens barman,
onthaalt ons hartelijk. ‘Túúrlijk mag de
fotograaf achter de bar staan. Vind ik alleen
maar gezellig,’ zegt hij giechelend. Eenmaal
binnen blijkt meteen hoe knus de Amsterdamse
gayscene eigenlijk is: het handjevol
bezoekers blijkt te bestaan uit bekenden van
Fien, Mart en Kristiaan. Mart: ‘Het is een
klein wereldje, ja. Vooral in het weekend
kom ik overal bekenden tegen. Misschien is
juist die overzichtelijkheid wel wat Amsterdam
zo’n leuke homostad maakt.’ n
■ ■Fien de Vries (20) is tweedejaars
lerarenopleiding aardrijkskunde.
Daarnaast is zij voorzitter van A.S.V. Gay,
een studentenvereniging voor homoseksuelen,
lesbiennes, biseksuelen en transgenders
die in Amsterdam studeren.
■ ■Kristiaan Schimmel (22) is tweedejaars
media, informatie & communicatie
(deeltijd).
Ook is hij hoofdredacteur bij Gay.nl, met
115.000 leden het grootste homomedium
in Nederland.
■ ■Mart Roumen (20), is derdejaars
sport, management & ondernemen.
Hij is als communicatiemanager betrokken
bij Alliantie Gelijkspelen, een organisatieplatform
dat als doel heeft de sportwereld
homovriendelijker te maken.
havana 11

havana international
Editor: Robert Simon
Thank You
My life is filled with all kinds of small obsessions. Obsessions
with new gadgets, obsessions with people
and obsessions with stories, with books.
When I was twelve I would carefully select
the maximum amount of ten books at the
local library, go home and read them on the
blue-green blanket underneath our apple
tree. I read books that I thought I could
comprehend, but couldn’t quite grasp at the
time. One of them was a book with poems
by Sylvia Plath.
I was touched by the big emotions that she
was able to portray in her work, and of
course her sad, sad death. I romanticised
this enormously. I didn’t quite realise that
she could write about this due to the fact
that she had felt these terrible, frightening
and fearful emotions herself. I felt like she
was sitting next to me underneath that
same apple tree telling me about her deepest,
most painful feelings.
Feelings that of course I had never had, but
I thought I could perfectly imagine how she
felt. That ability. Telling people about your
worst, most terrible mistakes, your biggest
fears. I think reading about death in the
way she describes it, that agony that she
has to undergo really helps facing it. And
that she feels this terrible agony not because
she has a physical condition, but because
she is, as they call it, mentally ill. I find that
to be a terrible label, mentally ill. I think
that all people undergo the same agony in
one way or the other, in different gradations.
And everyone handles it differently.
For me this is a result of a combination of
nature and nurture. But that is a whole different
subject.
It was only later that I began to comprehend
why, why she was like she was.
Why people can be so sad and could harm
themselves in such a way. Nobody tortures
them but themselves. They need no
executioner. I felt these emotions myself in
a subtle, very subtle way. But still, it was a
real nice hell I created for myself. With the
nine circles, fire, devil and everything. And
then I started reading her again.
A poem she wrote all these years ago. And I
started to cry.
I hadn’t cried in months, but all of a sudden
it came over me. Tears, wailing. All because
of this poem. These words. Like she was the
only one in the world who was telling the
truth about the way she really truly felt.
A couple of years later I had this class,
creative writing. The teacher is a big fan
of poetry, so of course we were to listen to
a poem by Sylvia Plath. There it was. This
poem. And once again I had to fight my
tears, hearing her voice. Droning. Hearing
her speak about one of the most painful
happenings in her own life, so similar to
mine. The rest of the class had trouble
concentrating and when she had finished
my neighbour said that this had to be one
of the dullest moments of his life. Suddenly
I felt relieved.
I was very, very glad. That I was forced to
read poetry, and then began to like it. And
later love it. So thank you, mom. Thank
you so much. n
Marijn Baar studies at RMP/MIC. You
can hear Sylvia Plath read her poem
“Daddy” at http://www.youtube.com/
watch?v=6hHjctqSBwM.
Photo Fred van Diem
news
Office work Teachers retiring New chairman
Most graduates and new entrants
to the labour market prefer to
work in an office with regular
hours, according to a survey of
1,800 young people by student
employment agency Studentalent.
In total, 73% prefer to work
in an office rather than at home,
the survey showed. As well, they
attach much importance to telecommuting, flexible work or
flexible working hours. Other significant conditions when
choosing a job include a good working atmosphere, nice
colleagues, and training and development opportunities. In
addition, the students most common criticism about corporate
websites is the lack of contact information; 78% prefer
to send an email and CV to apply for a job rather than use a
website form or social media site link. (RSi)
One third of teachers at vocational
training colleges will reach
retirement age within the next
10 years, de Volkskrant reported
on Saturday. Almost one third of
mbo college teachers are aged
55 or over, the paper said. The
paper was investigating the likely
effect of the greying population
on the Netherlands.
At universities, 27% of staff will retire by 2021 while at hbo
colleges, 25% of staff will retire between now and the next
10 years. “It is a nightmare,” says Henri van Vlodrop, chairman
of the board of Zadkine College in Rotterdam. In the coming
years 40% of his personnel will be leaving. “This is huge.”
(RSi)
From 1 July Geleyn Meijer will be
the new chairman of the Domain
Media, Information & Creation. He
is leaving the IT consultancy firm
Logica where he is partner and
director. “We are managing to attract
more and more good people
to the HvA,” commented college
president Karel van der Toorn.
“Geleyn Meijer is one example. He combines vision with practical
action, intellectual depth and leadership qualities.” Meijer
studied physics and in 1991 began teaching in computer
science and robotics at the University of Amsterdam. Subsequently
he started working as a strategic IT consultant. At the
consultancy firm Logica, Meijer is responsible for innovation
and research programmes carried out along with universities
at home and abroad. (JP/RSi)
12 havana

havana international
black & white
what’s on
TIPS
for
YOU
sweet spot
Podium Mozaïek, 2 April
Perquisite & Friends
Dutch composer and producer Perquisite
heads to Amsterdam’s Podium Mozaïek for an
intimate performance together with several of
the guest performers that appear on his new
solo album. For more information, see www.
iamsterdam.com/whatson.
Photo Fred van Diem
Jelle Jeensma is manager of RMP (MIC).
Poet Poetry, that’s my passion. Every day
I read a few poems. They feed my soul – in
the Russian way. In Russia people recite
poetry by heart, from Boris Pasternak and
Anna Akhmatova. In Holland we only recite
poems from Annie M.G. Schmidt and Willem
Wilmink. Nice people, but not great poets.
We live in a country with a beautiful waterfront
and sky, full of moving clouds and
stirring light. You see this panorama in the
work of many Dutch painters, not only from
the seventeenth century but also in contemporary
paintings. The light is seized.
In Dutch poetry, on the other hand, the light
is often far away. Poetry in the low lands
is, metaphorically, a house – the door and
curtains closed. We, readers, are inside; and
the poet we meet in the dark rooms is an
introspective, tormented guy.
Poetry in Holland, it’s a crossword, the
result of what’s called “close reading”, this
means analyzing poetry in a cognitive way.
That’s the reason people here are unwillingly
reading poetry, afraid of misunderstanding a
poem. But a poem cannot be misunderstood,
as long as you absorb it with all your senses.
It’s important to feel the rhythm of the
words, to hear their music, to see the images
they evoke. That’s the meaning of a poem
and not first of all what it “means”.
An example of an amazing poet is Dylan
Thomas. He wrote poetry as Mozart composed
music. Both were wonder boys, because
they expressed themselves in a very natural
way. God-given, you can say. Their art is a
tribute to life. “Rage, rage against the dying
of the light,” beseeches Dylan Thomas in one
of his verses.
Film director The dangerous nuclear situation
in Japan brings to mind Stalker by the
Russian director Andrei Tarkovsky. In this
movie a guide brings two men, a writer and
a scientist, into a forbidden area, the Zone.
It is a devastated landscape, the atmosphere
is threatening. Tarkovsky made his movie
seven years before the disaster with the
nuclear reactor in Chernobyl.
In Stalker the voyage goes to the Room,
a place where one’s secret desires come
through. All Tarkovsky’s movies are an
expression of man’s (un)consciousness. What
you see are the longings and fears of the
characters – shot in an unorthodox narrative
style, always overwhelming.
Twice I saw Tarkovsky’s movie The Mirror
with a friend. And in both cases my friends
went away (to be honest, they fled!) during
the film showing. I have an explanation
for their behaviour: they tried to understand
The Mirror in a rational way, just as
most people try to understand poetry. But
also with the art of the cinema one has to
undergo it with all the senses (and of course
this goes for all expressions of art). Tarkovsky
demonstrates in all his movies that he has
a poetical approach; mainly by the beauty of
the pictures, but Tarkovsky also recites, in a
voice-over, poems by his mother. Reciting is
a kind of chanting. That reminds me of the
opening of The Mirror: we see a boy who
is a stammerer. He tries to pronounce his
name. It’s difficult for him, but he keeps on.
This scene is more impressive than any in
The King’s Speech. n
Paradiso, 2 April
Pink Istanbul
Pink Istanbul, the annual event bringing
together dance, audiovisual and performing
arts from the pink scenes of Amsterdam and
Istanbul is back. Expect happy electro and
disco tunes, strange oriental(ish) sounds,
clichés and unexpected weird stuff. For more
information, see www.iamsterdam.com/
whatson.
Melkweg, 31 March
Trail of Dead & Rival
Schools
Nothing short of a dream evening for progressive
indie and post-hardcore rock fans,
the Melkweg presents a spectacular musical
double bill. Both ...And You Will Know Us By
the Trail of Dead and Rival Schools are famed
for their live performances and at times tortured,
at times frighteningly energetic offerings.
For more information, see www.iamsterdam.
com/whatson.
Muziekgebouw,
30 March-3 April
Minimal Music Festival
Amsterdam’s Muziekgebouw presents five
days of crystal-clear music, DJs, film presentations
and lectures/debates in its homage
to minimal music. Hypnotic, repetitive and
breathtaking: minimal music has been entrancing
listeners with deceptively simple means
since the 60s, when composers such as
Philip Glass, Steve Reich and Terry Riley tried
to find new ways of musical expression. The
festival’s programme—including the minimal
classics as well as collaboration with partners
such as electro specialists Viral Radio and
indie platform Subbacultcha!—ensures that
there’ll be a wide range of things to see and
do. And the festival will be opened by none
other than minimal music pioneer Steve
Reich, who will perform his famous work
Clapping Music. For more information, see
www.iamsterdam.com/whatson
Music by the water
Café Pakhuis Wilhelmina has built a real
name for itself around Amsterdam. It’s
the place to be for good music.
Since 1997 the cafe provides a stage for
upcoming bands and singer/songwriters. Well
known multimedia platform for alternative
music, 3VOOR12, found out about it long
ago and has since covered many of its events.
The majority of us stumble upon the place
through friends or acquaintances who happen
to play a gig there.
As most other art related concepts from
this era Pakhuis Wilhelmina was squatted.
The building has conquered tremendous
threats of demolition. Unlike other buildings
however, this one seems to have cleaned up
rather well. It is located on the Veemkade:
one of the most beautiful spots at the city’s
waterfront the IJ.
Tonight I get to witness the sunset. It’s a
strange romantic sensation seeing the sun
paint gold Amsterdam’s industrial sights on
the other side of the water. That eighties feel
it gives you doesn’t stop once you’re inside. It
is like having landed on a planet stuck in the
timeframe. Glitter without the glamour rules
this place. Light flares dance off some sort
of shiny material that makes up the curtains.
The stage can’t be missed, it is tiny but visible
from the minute you walk in.
About fifty people take up the space including
its donated second-hand sofas. The entrance
fee depends on the kind of act. This Friday’s
Michael Jackson session is € 7,50 while the
Balkan Gipsy night on Saturday is € 10.
Every first Thursday of the month Hard Rock
Karaoke rules the house. The same band and
the same lyrics each time, but this edition you
could be the singer! For €5 you can enjoy
your fair share of AC/DC, Beastie Boys and
Bon Jovi on a night you will not forget.
No hipsters or twelve year old Barbie dolls
here. No judgement. Just people from different
ages and backgrounds getting to know
each other and the music.
Melanie de Vries
Photo Melanie de Vries
havana 13

Abu moet terug
naar Mali
Why everyone
should make music
voor de Hogeschool van Amsterdam
16 maart 2011
Kritiek in een
positief jasje
Fiets op
afstandbediening
Voor Antillianen,
door Antillianen
voor de Hogeschool van Amsterdam
23 maart 2011
Minder borrelen
buiten de deur
voor de Hogeschool van Amsterdam
2 maart 2011
Studeren en een eigen
bedrijf gaan slecht samen
Is de boel flessen echt
zo makkelijk?
Draag zelf bij aan
beter onderwijs
Eerste mijlpaal:
Kohnstammhuis
Gijs droomt van
de Paralympics
voor de Hogeschool van Amsterdam
9 maart 2011
Collegevoorzitter
weet van geen wijken
-advertentie-
havana
Weekblad
#25
havana
Weekblad
#26
Wat schaft
Start-up
Drie studenten ontwikkelden
een briljante declaratie-app
havana
Weekblad
Zoek de
verschillen
met het
echte carnaval
#23
havana
Weekblad
#24
Als je studie je tot wanhoop drijft
Amsterdam 2028
Cees Vervoorn en
Eric van der Burg over
hun olympische droom
Gratis heroïne
De wereld
draait om
Matthijs
Uitgeprocedeerd
International
Op rapport
Waarom
HvA’ers niet
zeggen wat
ze vinden
En drie waaghalzen
die dat wel durven
Techniektopper
Hvanti
Bezuinigingstip
Koud kunstje
‘Iceman’ Wim Hof stelt
de wetenschap voor
een raadsel
pot vanaf
3 juni?
Goed of fout?
De burgemeester van
Breda in een nieuw
licht bekeken
Bul
Ivo Niehe: ‘Alle
mooie meisjes
studeerden Spaans’
Ernst Hirsch Ballin Leiders
Nieuwe hoogleraar mensenrechten:
‘Invloed uitoefenen Keulen vindt Dymph van
Onderzoeker Sjoerd
kan vanuit elke positie’ den Boom een vakvrouw
Promotie
Esther Rozendaal pleit
voor meer toezicht op
reclame voor kinderen
Ondernemers
Tentamenfraude
Opinie
Amstelcampus
Op naar Rio
Handen schudden
Kritisch kijken naar
de schaamlippen
politiek gevoelig
en zeer effectief
Bul
Nadia Palesa (die van
de shampooreclame)
M oeder: overleden
Vader: onbekend
Claire (23) zoekt
haar anonieme
donorvader
UvA-auteurs Depridemie
R ob W aum ans en
A lem aalnaar de
Eva M eijer recenseren psycholoog vanw ege
zelfhun debuut
studiestress
Bul
Film m aker B regtje van
der H aak: ‘W einig
m o o is a a n d e U vA ’
Het bestuur van de Stichting Folia Civitatis zoekt
twee student-leden
Onze voorkeur gaat uit naar één student van de HvA
en één van de UvA.
Bestuurlijke ervaring is een pre. Kennis van en betrokkenheid bij de
UvA en/of de HvA is noodzakelijk.
Je taken als (onbezoldigd) bestuurslid zijn divers. Je vergadert
minimaal vier maal per jaar over onderwerpen als koers, beleid,
financiën, ambities, doelstellingen, problemen, en de samenwerking
tussen Havana en Folia.
Meer informatie kun je krijgen bij:
Paul van de Water, zakelijk directeur Stichting Folia,
06 39478895, p.l.van.de.water@hva.nl
Jim Jansen, hoofdredacteur Havana en Folia,
020-52553 48, jfj@folia.uva.nl
Solliciteren? Uitsluitend per mail. Vermeld in ieder geval waarom
je bestuurslid wilt worden en waarom je meent geschikt te zijn.
Stuur je brief met cv naar
p.l.van.de.water@hva.nl
Havana:Mercator kwart pagina 22-04-10 12:00 Pagina 1
Gezocht
redactieraadleden
Voor de redactieraad van Folia en Havana, zijn wij op zoek naar
twee HvA’ers die het leuk en belangrijk vinden om de inhoud van
beide bladen en de site kritisch te volgen. Zowel studenten als
medewerkers komen in aanmerking.
De redactieraad fungeert als klankbord voor de hoofdredacteur
en geven hem gevraagd en ongevraagd advies over inhoud en
koers van Havana en Folia. De samenwerking tussen beide bladen
en het maken van een nieuw blad staan de komende periode
centraal, ook bij de redactieraad. Er is gemiddeld één keer per
drie maanden een vergadering.
Sterke betrokkenheid bij de UvA en/of de HvA is noodzakelijk.
Meer informatie kun je krijgen bij
Paul van de Water, zakelijk directeur Stichting Folia,
06 39478895, p.l.van.de.water@hva.nl
Jim Jansen, hoofdredacteur Havana en Folia,
020-525 53 48, jfj@folia.uva.nl
Solliciteren? Uitsluitend per mail.
Vermeld in ieder geval waarom je lid van de redactieraad wilt
worden en waarom je meent geschikt te zijn.
Stuur je brief met cv naar p.l.van.de.water@hva.nl
Hotel Résidence Le Coin
HOTEL RESIDENCE LE COIN, gevestigd in hartje
centrum van Amsterdam en al jaren een pleisterplaats
voor gasten van de UNIVERSITEIT VAN
AMSTERDAM en van de HOGESCHOOL VAN
AMSTERDAM draagt deze gasten een warm hart toe
en daarom kunnen zij rekenen op een gereduceerd tarief.
Zij die op vertoon van deze advertentie bij ons
komen overnachten ontvangen tevens een extra korting
op het ontbijt.
Het hotel ligt in het oude centrum en is een uitstekend
vertrekpunt voor het ontdekken van alles wat de stad te
bieden heeft, van het bijwonen van een theatervoorstelling
tot een rondvaart in een van de vele monumentale
grachten.
G a s t v r i j h e i d i n e e n k a r a k t e r i s t i e k e s f e e r
Bel voor een brochure of voor nadere informatie 020 - 5246800.
14 havana

snel en dynamisch
Het echte hockey
IJshockeyvereniging Thor organiseert op 31 maart en
1 april het Nederlands studentenkampioenschap en
levert twee van de acht deelnemende teams. Havana
sprak met vier spelers over hun sport, die vooral bekendstaat
om het fysieke contact. ‘Soms is een vechtpartijtje
onvermijdelijk.’ Luuk Heezen
Beeld Bas Uterwijk
‘Geen sport voor mietjes’
Peter Keiser (26), pabo aan de HvA
‘De keeper is heilig’
Manuel Oppenoorth (22), natuuren
sterrenkunde, UvA
‘Af en toe een duwtje’
Sietze Lurks (21), toegepaste psychologie,
HvA
‘Rennen vind ik niet interessant’
Bostjan Pecnik (24), accountancy
and control, UvA
Positie Verdediger
Specialiteit ‘Ik schaats heel snel, doordat ik
veel op de lange baan en de shorttrack gereden
heb. Ik geef ook schaatsles.’
Waarom ijshockey? ‘Omdat je als team
bezig bent. Samen val je aan en verdedig je.
Je positie wisselt veel meer dan bijvoorbeeld
bij voetbal.’
IJshockey vs. hockey ‘Bij ijshockey mag
je fysiek spelen, dat kan wel eens pijn doen.
Het is geen sport voor mietjes. Als verdediger
moet ik zorgen dat mijn tegenstander
niet kan scoren, dus moet ik hem eigenlijk
koste wat kost tegenhouden. ‘
Pijnlijkste moment ‘Gelukkig heb ik nooit
een zware blessure opgelopen. De pijnlijkste
was een groot ei op mijn elleboog. Zelf deel
ik niet zo veel bodychecks uit. Ja, af en toe
op de training, maar dan waarschuw je je
teamgenoot eerst even.’
Imago ‘Helaas is het zo dat ijshockeyers
stinken. Dat komt door de dikke beschermende
uitrusting, die heeft wel een dag of
vier nodig om te drogen, dus dat gebeurt
niet zo vaak. Het stinkt enorm in de
kleedkamers, maar na een tijdje ruik je dat
nauwelijks meer.’
Positie Wide wing, aan de rechterkant
Specialiteit ‘Mijn speloverzicht. Meestal
wacht ik voor de goal, om de keeper af te
leiden of om uit de rebound te scoren.’
Waarom ijshockey? ‘Op het ijs ben je
heel wendbaar, en kun je lekkere bochtjes
draaien. Ik hou van de snelheid, de tactiek
en het fysieke spel. Niet dat het mijn doel is
om iemand omver te rammen, maar fysiek
contact hoort erbij: anders kun je net zo
goed veldhockey gaan spelen.’
IJshockey vs. hockey ‘Van veldhockeyers
wordt gezegd dat het kakkers zijn, van ijshockeyers
dat ze ruw zijn. Soms is een vechtpartijtje
inderdaad onvermijdelijk. Als een tegenstander
de keeper duwt of een puck naar hem
toespeelt als het spel stil ligt, dan krijgt hij het
hele team op zich af. De keeper is heilig.’
Pijnlijkste moment ‘Ik heb nog nooit een
heftige blessure gehad, hoogstens een keer
wat blauwe plekken van een puck die heel
hard op mijn voet werd geschoten.’
Imago ‘Veel mensen onderschatten hoe
tactisch het spel is. En je moet snel kunnen
nadenken en reageren. Eigenlijk is het bizar
dat in een schaatsland als Nederland ijshockey
niet populair is.’
Positie Right wing
Specialiteit ‘Omgang met de stick. Ik heb
veertien jaar geveldhockeyd, dus dat compenseert
mijn slechte schaatskunsten. Vooral
achteruit schaatsen is een ramp. Ik compenseer
het met inzet.’
Waarom ijshockey? ‘IJshockey is een echte
teamsport, en gaat razendsnel. Ook zijn de
mensen bij Thor heel leuk.’
IJshockey vs. hockey ‘IJshockey is actiever
dan veldhockey, het gaat veel sneller. En bij
ijshockey kun je af en toe een duwtje uitdelen.
Hoewel ik op dit moment meer incasseer
dan dat ik uitdeel. Maar daar train ik
hard op.’
Pijnlijkste moment ‘Laatst schaatste ik
met de puck richting het doel van de tegenstander.
Ik keek even naar beneden om te
zien of alles goed ging met schaatsen. Toen
ik weer opkeek, doemde recht voor me een
tegenstander op. We botsten en ik viel hard
achterover op het ijs, met een paar dagen
nekpijn als gevolg.’
Imago ‘Er zijn mensen die denken dat ijshockeyers
niet de slimste jongens of meiden
zijn. Maar bij ons heeft iedereen minimaal
hbo-niveau, dus dat gaat niet op!’
Positie Left wing
Specialiteit ‘Het scoren van rebound
goals, dus wanneer een puck door de keeper
wordt afgeweerd, maar daarna weer in
het spel komt.’
Waarom ijshockey? ‘Het is heel snel en
dynamisch. En er vallen precies genoeg goals:
niet te veel, zoals bij basketbal, en niet te
weinig, zoals bij voetbal.’
IJshockey vs. hockey ‘Het enige echte hockey
is natuurlijk ijshockey! Ik vind het niet
interessant om te moeten rennen. Bovendien
voelt het voor mij heel onnatuurlijk om maar
een kant van de stick te mogen gebruiken,
zoals bij veldhockey het geval is.’
Pijnlijkste moment ‘Toen ik mijn sleutelbeen
brak. Ook ben ik vaak in mijn ribben
geslagen. Maar goed, dat is onderdeel van
het spel, zulke dingen calculeer je in.’
Imago ‘IJshockeyers staan als nogal agressief
te boek. Dat is onterecht, maar de snelheid
van het spel en het onvermijdelijke lichaamscontact
roepen nou eenmaal meer emoties en
agressie op dan bij andere sporten.’
havana 15

het nieuwe werken
Dag, vaste plek
Om al te veel gepuzzel met vierkante meters op de
toekomstige locatie Amstelcampus te voorkomen, experimenteert
de dienst Studentenzaken nu vast met
‘het nieuwe werken’. Over flexplekken, aanlandruimtes
en plantjes in mobiele kastjes. Annemarie Vissers
‘Waar is David nou heen?’ Drie van de
vier collega’s van het ochtendoverleg lopen
speurend van gang naar overlegruimte en
weer terug. Het is druk op de derde etage
van toren C op de Wenckebachweg, waar
een gedeelte van de dienst Studentenzaken
kantoor houdt. Een kleine twee jaar geleden
startte de dienst met het pilotproject Naar
een nieuwe manier van Werken. Studentenzaken
nam daarmee een voorschot op de discussie
over de toekomstige werkplek in het
Kohnstammhuis, onderdeel van de Amstelcampus.
In overleg met Bureau Amstelcampus
en gewapend met een plattegrond van de
aangewezen zevende en achtste verdieping
werden de eerste proefballonnetjes opgelaten:
hoe gaan de medewerkers van de dienst
de hoeveelheid vierkante meters zo effectief
mogelijk inzetten voor zowel onderwijs als
overleg- en werkruimte? Resultaat van die
brainstorm: ruimte voor onderwijs moest
op de eerste plek komen. Daarnaast zouden
werk- en studieruimtes voor studenten zo
veel mogelijk gemixt moeten worden met
werkplekken van medewerkers. En daarbij:
geen vaste werkplekken meer voor collegae.
Enter de flexplek.
Als een kleine tien minuten later de zoekgeraakte
collega David Noordhoff (hoofd
Oriëntatiejaar) vanuit een andere werkruimte
komt aanlopen, wordt meteen die
eerste logistieke lastigheid duidelijk: wie
experimenteert met het inruilen van vaste
werkplekken naar een flexibele indeling,
zoekt zich ‘zeker de eerste tijd suf naar collega’s’,
zegt projectleider Student Mentoren
Programma Jerke van der Woerdt. Dat het
gebouw aan de Wenckebachweg nog niet
helemaal klaar is voor het nieuwe werken,
daar zijn de pilotters ondertussen achter.
Puzzelen
Het vaarwel van het eigen bureau betekende
voor sommigen een afscheid van de eigen
kamer. Ook Marjolijn Kaak (afdelingshoofd
Onderwijs) leverde die van haar in. ‘Vaak
kwam ik binnen, zette mijn tas neer, hing
mijn jas op en was dan de halve dag niet
op mijn kamer. Dat is zonde. Ook op de
nieuwe locatie straks wordt het puzzelen
met het beschikbare aantal vierkante meters,
daar wilden we nu al over nadenken.’
Voor anderen viel het niet meteen mee.
‘De grootste zorg van medewerkers was in
eerste instantie: er is geen plek meer voor
mij. Dat is natuurlijk rationeel gezien niet
zo, maar gevoelsmatig wel voorstelbaar. Een
eigen werkplek biedt een soort veiligheid.’
Ze benadrukt dat de groep nog aan het
‘oefenen’ is. ‘We hebben niet de verwachting
dat alles meteen vlekkeloos zal gaan.’
Hoewel het nieuwe werken de tijdgeest mee
heeft – het ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport liet er al een landelijke
campagne op los, het bedrijfsleven zoekt
naar hoe werknemers flexibeler kunnen
omgaan met werkplek en -tijd – is het beeld
van de werknemer die thuis tussen afwas en
was af en toe een e-mail verstuurt, hardnekkig.
‘In het begin reageerden mensen met “o,
dus jullie gaan lekker op het strand liggen
met een laptop?” zegt Bep Ruting, programmamanager
EVC-centrum en een van de
‘kartrekkers’ van de pilot. ‘Daar moesten we
soms best tegen opboksen, tegen dat soort
reacties. Gaandeweg nam dat beeld gelukkig
af.’ Dat werken niet alleen plaatsvindt onder
een systeemplafond is iets waar mensen
misschien aan moeten wennen. Ruting:
‘Het is een kwestie van vertrouwen dat er
gewoon wordt gewerkt, ook als je niet in het
zicht bent.’
Klagen en jubelen
In sneltreinvaart bespreken Ruting, Kaak,
Noordhoff en Van der Woerdt de afgelopen
week. Praktische zaken worden geëvalueerd
en pijnpuntjes bekeken. ‘We moeten opletten
dat mensen niet steeds dezelfde ruimte reserveren,
dat is niet de bedoeling,’ zegt Kaak.
Even later komt hoofd Studentenzaken Luuk
van Dee binnenvallen. ‘Waar gaan we straks
zitten voor dat overleg?’ Hij kijkt gemaakt
sip. ‘In de oude kamer van Luuk van Dee zeker?’
Het viertal grinnikt. ‘Luuk heeft er een
beetje moeite mee dat hij zijn kamer kwijt is.’
Van der Woerdt lacht. ‘Ah, hij heeft vast nog
wel ergens een eigen geheime la met spullen.
Ik heb zelf alles op mijn laptop gezet. Een
takenlijst, mijn agenda: het past allemaal op
anderhalf A4.’ Ruting kijkt verrast. ‘O, dat
is een goede tip. Ik sleep telkens ouderwets
met een tas vol papieren en allerlei zware
mappen, dus ik moet ook maar eens zo’n
lijst. Staat er overigens nog iets nieuws op de
muur waar we wat mee moeten?’
Ruting doelt op de ‘klaag- en jubelmuur’,
in de tot bibliotheek omgebouwde werkkamer.
Om collegae in de gelegenheid te
stellen wensen en ergernissen over de pilot
kenbaar te maken, zonder een stortvloed
aan reply-all mails te veroorzaken, besloot
het viertal tot het instellen van de ‘muur’. Of
beter gezegd: grote witte vellen papier, met
daarop in sierlijke letters links ‘Klaagmuur’
en rechts het optimistischer ‘Jubelmuur’.
Het ‘geklaag’ heeft deze week de overhand.
‘Overlegruimten lijken vaste plekken te
worden, die tot het einde van het studiejaar
al gereserveerd zijn door dezelfde persoon,
gedurende de hele dag. Is dit de bedoeling?
(En zit niet eens in de gereserveerde kamer!)’
‘Sommige toetsenborden zijn heel vies’ en ‘Ik
mis het informele overleg met mijn collega’s.
Hoe gaan anderen daar mee om?’
Voor dat informele contact werd de ‘aanlandruimte’
ingericht. ‘Wie uitgebreid wil
overleggen kan daarvoor terecht in de overlegruimten.
Wie even wil buurten doet dat in
de aanlandruimte’, zegt Noordhoff. ‘Ook is
het de bedoeling dat iedereen ’s ochtends er
zijn jas ophangt en het gezicht even laat zien.
Iedereen heeft ook een eigen plank, daar kun
je spulletjes kwijt. Desnoods een plantje of
een fotolijstje dat anders op je bureau zou
staan,’ lacht hij.
‘Aanlander’ Freek-Jan Buijsman (stagiair en
co-coach) staat vlug op. ‘Ik zit hier illegaal.
Je mag hier eigenlijk niet langer dan een
half uurtje zitten.’ Buijsman kan zich wel
vinden in deze manier van werken. ‘Ik kan
wel thuiswerken, maar het is ook belangrijk
je gezicht af en toe te laten zien. Dan
hou je toch binding met je collega’s.’ Is het
hele nieuwe werken dan niet gewoon oude
wijn in nieuwe zakken? Buijsman weet het
antwoord niet zo snel. ‘Voor mij is er niet
zo heel veel anders aan, ik ben hier sowieso
maar één dag in de week. Misschien is het
anders voor fulltimers.’ Ruting ziet juist een
andere werkhouding ontstaan. ‘Je moet meer
nadenken over de aard van je werkzaamheden:
wanneer ga ik wat doen, hoe doe ik
dat en waar ga ik dat doen. In het begin is
dat redelijk vermoeiend en onrustig, maar na
een tijdje werk je efficiënter.’
Geel en blauw
‘Gaan jullie hier overleggen? Dan pak ik
mijn spulletjes weer in, ik ben zo weg,’ zegt
Ingrid Dokter (afdelingshoofd Instroom,
ECV en International Office) verontschuldigend.
Aan de muur hangt een stencil met:
Overlegruimte, reserveren niet mogelijk.’
Noordhoff legt uit: ‘We hebben een verdeling
gemaakt: een “gele” ruimte is een
gewone werkplek, “blauw” is voor overleg.
Sommige plekken zijn te reserveren, andere
niet.’ Dokter schuift even aan. ‘Wat een gesjouw
af en toe. Het gaat nog wat “houtjetouwtje”.’
Ze kijkt naar het lege bureau en
lacht. ‘Ik denk erover een mobiel kastje te
timmeren met plek voor een plantje, een
fotolijstje en wat andere kleine dingen. Dat
kan ik dan mooi achter me aan slepen.’
Ook Kaak moest een slagje maken, maar
‘In het begin is het vermoeiend,
maar na een tijdje werk je efficiënter’
heeft tegenwoordig de kunst van clean desk
policy onder de knie. ‘Ik ben van nature
chaotisch, liet veel dingen op mijn bureau
slingeren. Dat kan dus niet meer. Ik heb een
half jaar geoefend met het opruimen van
mijn werkplek. Collega’s vroegen bezorgd of
ik ziek was.’
Om elkaar op de hoogte te houden hebben
de collega’s een zwik aan communicatiemiddelen
tot hun beschikking: internettelefonieprogramma
Skype, geïntegreerde
webcam op laptops, MSN, en mail zorgen
ervoor dat de boel gestroomlijnd blijft.
Noordhoff: ‘Sommige collega’s hebben
meer moeite met alle digitale mogelijkheden
dan andere. Voor hen gaan we dan ook
trainingen opzetten. Ook is het nog niet
mogelijk je eigen digitale profiel op elke
computer “mee te nemen”.’ Dat betekent
dat medewerkers programma’s als Outlook
steeds opnieuw moeten instellen. Onhandig.
‘In het Kohnstammhuis gaan we werken
met cloudcomputing, dan verschijnt meteen
je persoonlijke bureaublad, ongeacht op
welke computer je werkt.’
Om collega’s een helpende hand te bieden
hun werk strak te organiseren, is er besloten
een deel van het budget uit te geven aan
laptops en mobiele telefoons voor iedere
medewerker. In het ecolab aan de andere
kant van het gebouw heeft zich ondertussen
een tiental medewerkers verzameld
voor de laptoppresentatie. Er is keuze uit
drie modellen: groot, middelgroot en klein.
Medewerkster Jet Benjamins is er snel over
uit. ‘Nou, dat is makkelijk. Dat wordt dan
de grootste.’ Ze tikt even tegen haar bril en
legt dan uit: ‘Die andere twee beeldschermen
zijn veel te klein joh, daar zie ik niks
op. Dan maar sjouwen straks.’ n
16 havana

het nieuwe werken
Beeld Marc Kolle
havana 17

-advertentie-
het cultureel studentencentrum van UvA & HvA
quiz
Studentquiz: voorronde Amsterdam
Op 20 april is de Amsterdamse voorronde van
de Studentquiz. Teams van 3 a 4 studenten
kunnen zich aanmelden tot 10 april via creations@crea.uva.nl.
Zie voor meer info de agenda
van CREA.
lezing
WO 30/3 20.00 uur
Het klassieke Rome (2) - Cicero
en de bloei van de retorica
De retorica waaide over van Griekenland
naar Rome maar kon zich aanvankelijk niet
verheugen in de gunst van de conservatieve
elite. Maar ondanks beperkende maatregelen
groeide de populariteit van de retorica, en
in de advocaat en politicus Cicero vond zij
haar hoogtepunt: Cicero stond bekend als de
grootste redenaar van zijn tijd.
studenten gratis, e 5,- alle anderen
lezing
DO 31/3 20.00 uur
P>LUX - Masterclass regie
Documentairecollege Poldox organiseert een
masterclass in regie. Gastdocent is Walter
Stokman, die als regisseur meewerkte aan
succesvolle programma’s als Sportpaleis De
Jong, Lola da Musica, Waskracht en In Europa.
Ook regisseerde hij verschillende documentaires,
waaronder Scena di Crimine, die
afgelopen jaar werd vertoond op het IDFA.
toegang gratis
COmeDy
VR1/4, zA 2/4 20.30 uur
Easy Laughs - Improv Comedy
‘The Friday Show’ at 20:30 and an ‘Unplugged’
at 22:30, with different formats and guest
players. English spoken.
e 10,- (20:30) / e 5,- (22:30) / both e 12,-
DOCumentAiRe
DO 5/4 20.00 uur
Blood in the mobile
In het gehucht Walikale en de ontoegankelijke
Bisie-mijn wordt onder gevaarlijke omstandigheden
kassiteriet (tinsteen) voor onze mobiele
telefoons gewonnen, veelal door minderjarige
mijnwerkers. Hoe komt het dat de grondstoffenrijkdom
in Afrika juist tot armoede leidt?
studenten gratis, e 5,- alle anderen
lezing
Di 5/4 20.15 uur
Schleiermacher: een theoloog
onder de filosofen
Voor Friedrich Schleiermacher was ‘religie’ een
radicale kritiek op de absolutistische tendens
van de (toenmalige) filosofie (zowel de theoretische
als de praktische). Deze kritiek had
een politieke strekking: het zichzelf verabsoluterende
revolutionaire subject tot de orde van
de menselijke maat te roepen. Tegenover het
denken in termen van een voorhoede die de
waarheid in pacht heeft (de meester-denker,
zo Fichte, of de staat als de belichaming
van het algemeen belang, zo Hegel) stelt
Schleiermacher de ‘gemeente’ of ‘commune’,
waarin de tegenstelling van heer en knecht
overwonnen is.
studenten gratis, e 5,- alle anderen
Meer informatie over de CREA agenda:
WWW.CReA.uVA.nl
Eindelijk echt
leren luisteren
Word ook buddy !
www.buddynetwerk.nl of bel 070-3649500
.
Cultureel studentencentrum CREA, Binnengasthuisterrein (achter de Oude Turfmarkt)
THE EXPLORDINARY TOUR 2011
KILROYWORLD.NL/TOUR
18 havana

finalisten vsi
Beeld Roger Cremers
Christianne de Poot
Amely Verreijen
Kort en bondig
Uit de zeven kandidaten die hun onderzoek vorige week
tijdens de halve finale van Very Short Introductions (VSI)
presenteerden, koos een jury Amely Verreijen van Bewegen,
Sport & Voeding en Christianne de Poot van
Techniek als finalisten. Carlijn van Donselaar
Tijdens de Onderwijsconferentie op 31
maart wordt bekendgemaakt wie van hen
zich de winnaar van VSI 2011 mag noemen.
Havana voelt de finalisten aan de tand over
hun eigen onderzoek en de indruk die ze van
hun concurrent hebben.
De VSI-presentatie duurt vijf minuten.
Kunt u uw onderzoek nog
korter en bondiger samenvatten?
De Poot: ‘Ik onderzoek de invloed van de
voorinformatie die forensisch onderzoekers
hebben op het sporenonderzoek dat ze op
een plaats delict doen met als doel de strategieën
voor dit soort onderzoek te verbeteren.
Een tunnelvisie waardoor gerechtelijke
dwalingen kunnen ontstaan kan zo beter
worden voorkomen. Docenten, studenten
en professionele onderzoekers doen mee
aan experimenten waarin een plaats delict
wordt nagebootst.’
Verreijen: ‘Ik bekijk hoe eiwitten kunnen
helpen de spiermassa van ouderen die veel
gewicht verliezen te behouden. Dit doe ik
door tachtig ouderen die afvallen te volgen.
Alle deelnemers doen spiertraining en krijgen
advies van een diëtiste, de helft van hen
krijgt daarnaast nog een supplement dat veel
eiwitten bevat.’
Wat heeft de wereld aan de resultaten
van uw onderzoek?
De Poot: ‘Het idee achter het onderzoek is
nieuw. Nergens anders is ooit wetenschappelijk
onderzoek gedaan naar een plaats delict.
De gedachte was altijd dat dit een unieke en
eenmalige situatie is die daardoor lastig onderzocht
kan worden. Doordat wij ons eigen
plaats delict nabootsen kunnen we toch een
inzicht krijgen in het sporenonderzoek dat
hier plaatsvindt.’
Verreijen: ‘Ouderen die afvallen verliezen
vaak veel spieren. Dit vermindert hun spierkracht
en kan ertoe leiden dat ze lichamelijk
minder goed functioneren. De groep ouderen
in ons land groeit de komende jaren snel, het
deel dat overgewicht heeft ook. De druk op
de verzorgingsstaat kan dus groot worden
als ze op de verkeerde manier afvallen. Over
de manier waarop het wel moet, is nu nog
weinig bekend. Daarom is het belangrijk om
te weten welke factoren het proces positief
kunnen beïnvloeden.’
Zijn er dingen die u zou veranderen
aan uw onderzoek met een groter
budget?
De Poot: ‘Ik zou een onderzoek starten
dat voortborduurt op de resultaten van dit
onderzoek. Door technische vooruitgang
kunnen we steeds sneller zien welke betekenis
sporen hebben. In de toekomst kan
een persoon sporen vinden, veiligstellen en
analyseren. Het is belangrijk om te weten
over welke capaciteiten zo iemand moet
beschikken en wat de risico’s van de nieuwe
methodes zijn.’
Verreijen: ‘Met meer geld zou ik veel meer
deelnemers willen hebben. Van de tachtig
die we nu hebben hopen we er in elk geval
vijftig over te houden. Dat is genoeg, maar
het is natuurlijk altijd beter om meer data
te hebben. Ook zou ik het onderzoek langer
willen laten duren dan de dertien weken die
we nu hebben, bijvoorbeeld door followupmetingen.
Zo krijgen we ook inzicht in de
effecten van eiwitten op de spiermassa op de
langere termijn.’
Wat is uw indruk van uw concurrent?
De Poot: ‘De presentatie van Amely vond ik
goed, zelf zou ik haar ook als finalist gekozen
hebben. Haar onderwerp is maatschappelijk
erg relevant en ze betrekt studenten en
bedrijven bij haar onderzoek.’
Verreijen: ‘Het CSI-element in het onderzoek
van Christianne spreekt me erg aan, ze
vertelde er mooi over. Toevallig schrijft een
vriend van me net een boek over tunnelvisie
binnen politieonderzoek. Ik vind het een
belangrijk onderwerp.’
De hoofdprijs is een reischeque
van 2500 euro. Waar gaat de reis
naartoe?
De Poot: ‘Er staat toevallig al een reisje
naar Berlijn op de planning. Met die cheque
kunnen we er met hele gezin iets extra moois
van maken.’
Verreijen: ‘Mijn eerste gedachte is het
mooie, bergachtige Nepal. Maar ik sluit niet
uit dat ik op andere ideeën kom tijdens het
zoeken naar reisinformatie.’ n
■ ■Wie zitten er in de jury?
Louis Tavecchio (Raad van Lectoren, voorzitter),
Felix Malten (directeur Marketing
& Communicatie), Jet Bussemaker (rector
HvA, lid College van Bestuur) en Paul van
de Water (zakelijk leider Havana en Folia).
havana 19

passie
Julia Dabekaussen (26, vijfdejaars culturele & maatschappelijke vorming) maakte van haar hobby haar beroep: vijf jaar geleden volgde ze haar
eerste les improvisatietheater, nu staat ze zelf voor de klas.
‘Improviserend theater maken is bijzonder omdat
het heel erg vanuit het moment komt. Je ziet iets,
reageert erop en creëert iets nieuws. Ik kan me de
eerste paar lessen die ik volgde nog goed herinneren.
Ik kreeg er ontzettend veel energie van en
hield er een positief gevoel aan over. Eerder deed ik
aan “normaal” toneel en nu mocht ik ineens alles
doen. Het was heel bevrijdend. Het is niet voor niets
dat improvisatietheater ook vaak wordt toegepast
tijdens bedrijfsuitjes; mensen hebben plotseling een
andere rol en dat zorgt vaak voor een positievere
houding ten opzichte van elkaar. De leukste opdracht
die een docent kan geven is dat er als eerste
een scène heel saai moet worden gespeeld. Droog
en zonder emotie. Vervolgens speelt een ander duo
diezelfde scène, maar dan met een heel erg sterke
emotie die het publiek mag bepalen. Mooi om te
zien hoe zo’n scène dan verandert.
Er zijn professionele acteurs die heel erg neerkijken
op improvisatietheater. Dat vind ik onzin, als je het
mij vraagt is het de basis voor toneel. De laatste
jaren wordt improvisatietheater gelukkig wat populairder.
Er zijn elke week wel een paar voorstellingen
te bezichtigen. Ik denk dat dat komt door tvprogramma’s
als De Lama’s en De vloer op. Ik vind
het leuk dat het meer bekendheid krijgt, meer werk
voor mij later. Want sinds een poosje ben ik zelf ook
bezig met workshops geven. Soms zeggen mensen
dat het niet verstandig is om van je hobby je beroep
te maken maar mij lijkt het geweldig.
Ik volg minstens twee klassen improvisatietheater
per week. Een keer in Amsterdam en een keer in
Den Bosch, waar ik sinds kort woon. Het beheerst
mijn leven en dat wordt hopelijk alleen nog maar
meer. Mooi toch?’ n Kim Bos
Beeld Fred van Diem
20 havana

eten
op rapport
fen
Beeld Henk Thomas
Sowieso niet meer
Ze hebben er geen ‘zoete witte wijn
met ijs’, en dat siert restaurant Sowieso.
Maar dat is dan ook het enige.
Sowieso was een ‘absolute aanrader’ volgens een goede
vriendin. En aangezien wij haar altijd op haar blauwe ogen
geloven, togen we op een grijze maandagavond naar de Frederik
Hendrikbuurt, waar het restaurant in januari zijn deuren
opende. Wat research op de website had al alarmbellen
moeten doen rinkelen. ‘Stacey’s Pennywell heeft er een zusje
bij!!!’ lezen we. Restaurant, club en bar Stacey’s Pennywell
op de Herengracht kennen we niet, maar alleen al het gegeven
je zaak ‘zusje van’ te noemen maakt ons wat lacherig.
Enfin: we hebben trek en besluiten de gok te wagen. Bij binnenkomst
is Sowieso nagenoeg leeg, op een tafeltje met vier
personen achterin na. ‘Ik weet niet of ik dit gezellig vind,’
zegt mijn tafelgenote al een tikje chagrijnig. De serveerster
gaat ons voor naar het achterste gedeelte. We knipperen twee
keer met onze ogen: zit daar nou Barbie uit Oh Oh Cherso?
Ze is het niet, maar doet qua dommigheid niet voor haar
onder. We horen de blondine in schel Amsterdams vragen
of ‘ze ook zoete witte wijn met ijs hebben’. Aangezien mijn
tafelgenote en ik dat culinaire doodzonde nummer een vinden,
zijn we benieuwd naar het antwoord van de serveerster.
Die zegt gelukkig dat ze dat niet hebben. Wel wat zoetere
wijnen. Op de kaart staan gerechten variërend van biologische
hamburger en kabeljauwfilet tot Black Angus-rund en
oesters. We nemen als voorgerecht de sint-jakobsschelpen
en de carpaccio, voor het hoofdgerecht de kabeljauw in
Pernod-roomsaus en de hamburger. Eigenlijk niet de eerste
keuze, maar de serveerster ‘was vergeten dat de spiesjes van
wildzwijn op waren’. We kijken wat rond en komen tot de
conclusie dat Sowieso vooral proletenchique is: veel Jan des
Bouvries zwart-wit. Dat krijg je tegenwoordig ook al bij de
Gamma, dus dat zegt genoeg. Gezellig wil het maar niet worden,
dus we besluiten een ander tafeltje voorin te proberen.
Daar zit vooral personeel dat voor niks is komen opdraven.
Als we de tocht langs onze rug voelen blazen, maakt dat het
er niet beter op. Het eten is matig en valt zwaar. De linzen bij
het voorgerecht snappen we niet, de rozemarijnaardappeltjes
glimmen van het vet en de frietjes zijn niet gaar. Als blijkt dat
de rookruimte boven grenst aan de keuken, zijn we er wel
klaar mee. Een leuk buurt- en eetcafé zou op deze plek pas
echt een toevoeging zijn. Ach, ze bedoelen het goed, probeer
ik nog tegen de tafelgenote. Maar zoals oma het vroeger al
zei: de weg naar de hel is geplaveid met goede bedoelingen.
Wij komen niet meer terug. n Annemarie Vissers
www.sowieso-amsterdam.nl
Beeld Hans van Vinkeveen
Stijf piemeltje
Wie Niek Kruijer
Wat Voortplanting
Aan Eerstejaars verpleegkunde
Verpleegkundigen kunnen niet preuts zijn. Zo, dat is
tenminste een binnenkomer. Het hoorcollege gaat over
de anatomie en fysiologie van de voortplantingsorganen.
Welke dit zijn is bij een embryo lang onbekend, leren we.
Is er een Y-chromosoom? Dat is een ‘lullig’ en afwijkend
stukje chromosoom dat maar één ding doet. Het zegt:
hallo, dit moet een jongetje worden. Kruijer, wijzend
op zichzelf: ‘Als je dan bedenkt dat hierdoor zóóó’n
mooi lichaam wordt ontwikkeld. Dat moet waardering
oproepen voor het mannelijke lichaam.’ Applaus.
Docent Niek Kruijer oreert over een ‘heftig’ onderwerp
op rustige en kalme toon. En passant neemt hij
misverstanden weg. Zijn de kleine schaamlippen groter
dan de grote? Dat is heel normaal. Die peperdure
‘correcties’ in privéklinieken, dat is gewoon cultuur. Je
zou eigenlijk van buitenste en binnenste schaamlippen
moeten spreken.
En er mag gelachen worden. Hij vergelijkt de productie
van kant-en-klare eicellen met die van de Smart-auto.
Dat is een makkie. Nee, dan de aanmaak van zaadcellen.
Dat is de ingenieuze productielijn van een Ferrari! En,
meiden, het is bewezen dat de kwaliteit van eicellen met
het ouder worden achteruitgaat. ‘Ik wil jullie niet een
druk weekend bezorgen. Maar de biologische klok tikt
behoorlijk door.’
Het publiek van tachtig studenten, waaronder zes van
het mannelijke geslacht, luistert aandachtig. Al zitten
er opvallend veel adhd-types tussen die geen seconde
kunnen stilzitten.
Kruijer sluit af met de seksuele respons, die bij ons
primaten van groot belang is voor de voortplanting. Al
is het doel vaak niet meer een kindje. Die respons kan
in het hoofd (cognitief) en tussen de benen (reflexief)
worden opgewekt. Het laatste verklaart dat je tegen je
wil opgewonden kunt raken. ‘Die jongetjes in seminaries
kregen een stijf piemeltje. Dat voelt lekker, maar ze
wilden dit helemaal niet met die meneer.’ De moraal van
het verhaal: breng het seksuele functioneren ter sprake.
Is het door het aangrijpende onderwerp, de relaxte
presentatie of beide? We zitten met rode oren te luisteren.
Een uitstekend docent geeft een indrukwekkend college.
Cijfer: 9,1
n Hans van Vinkeveen
Beeld Fred van Diem
De Nieuwe
Sportconsument
‘De nieuwe sportconsument en hoe deze om uw vinger te
winden!’ De opleiding sport, management & ondernemen
hoopt er op 27 april eens even een flinke boom over op te
zetten. En enigszins verwonderd concludeer ik dat sport
blijkbaar iets is geworden dat je consumeert, in plaats van
dat je het gewoon doet. En dat lijkt mij dan weer een weinig
gelukkige transformatie. Zoals ‘het hebben van seks’ gezelliger
klinkt dan ‘het consumeren van seks’, zo roept ook de
term ‘sportconsument’ associaties bij me op met onderdrukking
en onvrijwilligheid.
Nu moet ik toegeven dat het fenomeen sport voor mij
altijd al samenhing met deze begrippen. Dus na twintig jaar
manmoedige pogingen tot het langdurig uitoefenen van judo,
tennis, karate, hockey, jiujitsu, capoeira, ballet en een oersaai
fitnessprogramma, gaf ik mijzelf op mijn achtentwintigste
verjaardag een groot cadeau, namelijk: de straffeloze conclusie
dat ik sport nu eenmaal een onzinnige, onflatterende en
bovenal ongezonde bezigheid vind.
Mijn zegen is dat Midas Dekkers het volkomen met mij eens
is. In Lichamelijke Oefening, de biologische studie die in
2006 van zijn hand verscheen en die ik een Bijbelse status
heb toegekend, bepleit Dekkers dat ons moderne sportfanatisme
niets anders is dan een wat ongelukkig bijproduct van
onze industriële samenleving. Het eind van de achttiende
eeuw bracht ons machines die onze spierfuncties overnamen,
bracht ons het idee van een maakbare gezondheid en zadelde
ons zo op met een onwillig lijf. Een lijf dat fit en fris en strak
gestroomlijnd moet. Levenslang lenig en grof gedrild. Een lijf
dat al lang geen middel meer is maar een doel op zich. Een
lijf als wezenlijk probleem.
Sport, zo meent Dekkers, past zo dus feilloos in een maatschappij
waarin elk probleem wordt aangepakt door iets
te ondernemen. De ervaring leert echter dat deze ondernemingsdrift
tot op heden nog niet tot een algemeen Nirwana,
maar altijd tot nieuwe problemen geleid heeft. Zoals bijvoorbeeld
de vraag hoe je als sportinstituut zou kunnen inspringen
op een zich steeds transformerende sportconsument.
En ongewild dringen zich de bevroren zaterdagen op een
winderig hockeyveld aan me op. De blauwe ogen en kapotte
knieën. Ongewild denk ik aan de brandende spieren, de kafferende
coach, de lycra sportbroek en de zweterige kleedkamer.
Ik zou het sportinstituut dat mij wil inspireren de kost niet
willen geven. Want zoals dat lijf, zo ook de geest. Strontverwend
en weinig maakbaar.
n Fen Verstappen is freelance filosoof
& tekstschrijver
21 havana havana 21

gekeurd
very short introductions
SOA alarm
‘Hallo, iemand in jouw omgeving
heeft een soa opgelopen en
brengt je via deze e-mail anoniem
op de hoogte.’
SOA Alarm, een website die twee weken
geleden in het leven werd geroepen, laat
pechvogels op deze manier weten dat
zij eventueel besmet zijn. Jaarlijks lopen
ruim honderdduizend mensen een soa op.
Volgens onderzoek licht slechts de helft
van hen voormalige bedpartners in. Uit
angst voor reputatieschade, schaamte of
religieuze overwegingen meent het SOA
Alarm-team.
‘Een soa heb je nooit alleen!’ staat er
op de homepage van de website. Als
bezoeker weet je dat natuurlijk al lang:
zonder partner was je nooit in deze ellende
beland. Hoe nu verder? Er zijn
twee opties: ‘verstuur een alarm’ en ‘hoe
werkt het’. Het wordt de tweede optie
want ik kan begrijpen dat je eerst even
haarfijn uitgelegd wilt krijgen hoe dit dan
werkt. Ik krijg een stappenplan voor mijn
neus waarin staat dat ik op ‘verstuur een
alarm’ moet klikken, mijn gegevens moet
invullen en dan via een bevestigingscode
de anonieme e-mail kan versturen. Dat
had ik zelf ook wel kunnen bedenken.
Gelukkig biedt de website ook een voorbeeld
van een dergelijke e-mail. In het
voorbeeld staat onder andere: ‘respecteer
dat de verzender van dit bericht jou anoniem
op de hoogte stelt’.
Daar slaat de website de spijker op zijn
kop. Dit moet allemaal anoniem blijven.
Is er echt geen manier om erachter te
komen wie de e-mails verstuurd? Volgens
het team niet. Jouw e-mailadres wordt
alleen ter verificatie gevraagd om spam
tegen te gaan en dat is gelijk ook het
nadeel aan de dienst. Middelbare scholieren
gaan hier natuurlijk gretig gebruik
van maken. De anonimiteit maakt het
prima voer voor die ene maat die wel
een lolletje kan gebruiken. Ook gefrustreerde
exen en andere zieligerds krijgen
de ruimte.
SOA Alarm is niet bepaald de fraaiste
oplossing voor het probleem. Preventie
lijkt mij beter; dan maar een rubbertje
eromheen. Als het kwaad echter al geschied
is biedt de website wel uitkomst.
Het is voor de algemene gezondheid in
ieder geval beter dan helemaal niet waarschuwen.
n Melanie de Vries
www.soaalarm.nl
Kantoortomaten
Wie? Rienk Stuive, docent vastgoedkunde en lid van de kenniskring duurzame gebiedsontwikkeling
Wat? Onderzoek naar de mogelijkheden van urban farming in leegstaande Amsterdamse kantoorpanden
‘In Japanse supermarkten is de techniek
al zover dat je op een display ziet welke
groenten en fruit er te koop zijn. Je klikt
op het soort groente dat je nodig hebt, de
groente wordt volkomen geautomatiseerd
uit een afgesloten unit gepakt, afgesneden,
en ingepakt. Handig, want die units houden
de groenten zo vers als het maar kan. De
Wageningen University en Philips zijn bezig
met het ontwikkelen van vergelijkbare units,
waarin de omstandigheden altijd optimaal
zijn voor groente en fruit. Luchtvochtigheid,
zuurgraad, aantal uren licht, enzovoorts.
Nederland heeft een vooruitstrevende
rol in de intensieve land- en tuinbouw.
We zijn hier veel bezig met hoe we zo
efficiënt mogelijk gewassen kunnen telen.
Wij van domein Techiek combineren deze
ervaring met de kennis van de Wageningen
University met betrekking tot de units voor
groente en fruit om een nijpend probleem
in Amsterdam op te lossen: de massale
leegstand van kantoorpanden.
Het herbestemmen van deze panden is
vaak te duur. Mijn studenten hebben vele
projecten omtrent dit probleem gedaan,
maar de ideeën – het omvormen tot
studentenwoningen of hotels – bleken
nooit haalbaar. Maar ongeacht de nieuwe
bestemming van zo’n kantoorpand moet het
altijd gestript worden als men er iets mee
wil doen. Het is dan relatief goedkoop om
voor een periode van een aantal jaar die
units in die oude kantoorpanden te zetten.
Urban farming: producten in die panden
laten groeien. Ik denk dat we, met deze
leegstand, echt het overgrote deel van de
voedselproductie voor Amsterdam in de stad
zelf plaats kunnen laten vinden. Alles lokaal,
dat zou toch geweldig zijn?
Als het onderzoek in 2013 afgerond
is, willen we kunnen laten zien wat de
verschillen zijn tussen een tomaat die in
Amsterdam is geteeld, in kassen in het
Westland of in Israël. Dan hebben we
natuurlijk zicht op de kosten, maar ook
op de carbon food print, de uitstoot die
gepaard gaat met de productie. Ook zullen
we kijken naar de logistiek: als de productie
in de stad plaatsvindt, zal de logistiek
veel minder omvangrijk zijn. Zo is het
een multidisciplinair onderzoek geworden
binnen het domein Techniek: bouwkunde is
erbij betrokken, vastgoedkunde en logistiek.’
n Ron Santing
Studenten,
docenten of lectoren
vertellen in maximaal
vijf minuten over hun
onderzoek bij Very
Short Introductions.
Meer weten?
www.havanaweb.nl/vsi
Beeld Roger Cremers
22 havana

weekgast
Hidde Moes (23, derdejaars technische bedrijfskunde) doet de minor sustainable
leadership & entrepreneurship en helpt de HvA duurzamer te worden. Deze week assisteert
hij Jointhepipe.org bij het openen van een nieuw tappunt op het Leidseplein.
Maandag 21 maart
Een vrije dag betekent voor mij uitslapen, dus dat heb ik gedaan vanochtend. Eenmaal wakker
ben ik meteen aan het werk gegaan, want er moest nog een camera geregeld worden voor
morgen. In het Vondelpark en op het Leidseplein worden door Jointhepipe twee kraanwaterpunten
geopend. Jointhepipe is het sociale netwerk van kraanwaterdrinkers en de HvA is
de eerste hogeschool in Nederland die met hen zal samenwerken om tappunten te plaatsen.
Dat is goed, want Jointhepipe is erg duurzaam. Voor elk tappunt in Amsterdam realiseert de
organisatie een waterpomp in Bangladesh.
Er is speciaal voor de opening een blauwe loper gehuurd. Het bedrijf hoeven we niet te
betalen, maar ze willen wel een tegenprestatie. Ik brainstorm met klasgenoten over wat we
kunnen bieden. Uiteindelijk besluiten we het bedrijf te helpen met het bedenken van een
goede marketingstunt. Ook kijk ik nog even snel naar de prijzen van groene appels. Voor de
minorenmarkt aankomende woensdag willen we studenten lokken met iets leuks. In eerste
instantie wilden we groene pepers hebben (‘meer pit in het onderwijs’), maar die waren te
duur. Ik ben heel erg blij dat we erbij mogen zijn woensdag. Door een te laat ingeleverd
formulier was de minor bijna helemaal niet door gegaan.
Dinsdag 22 maart
Ik ben al de hele dag aan het twitteren over de opening van de kraanwaterpunten vandaag.
Mijn minorklas probeert mensen aan te sporen om te komen. We hebben behoorlijk wat
media uitgenodigd: RTV Noord-Holland, AT5, De Groene Amsterdammer en Het Parool.
Wie er gaat komen, weten we niet. Het is lekker weer en dat is sowieso een goede reden voor
mensen om even langs het Leidseplein te lopen.
Wij hebben zelf nog een hoop te regelen. Ik zit op het kantoor van Jointhepipe aan de
Keizersgracht en bedruk T-shirts met het logo van het bedrijf. Die dragen we straks zodat we
herkenbaar zijn. Ook ben ik speciale Jointhepipe-waterflesjes aan het verzamelen. We mogen
er straks tweeëntwintig weggeven. Eén gaat er naar stadsdeelvoorzitter Jeanine van Pinxteren
die het waterpunt opent.
Over een half uur vertrek ik richting het plein. Ik moet nog even helpen met het uitrollen van
de blauwe loper. Tijdens het evenement zal ik fotograferen en filmen. We willen uiteindelijk
alles op internet zetten zodat er ook na het evenement nog over gepraat wordt.
Woensdag 23 maart
Het was ontzettend geslaagd gisteren. Er waren veel mensen, waaronder ook veel fotografen.
Ik heb zelfs een berichtje op AT5 gezien, dus ik denk dat zij erbij waren. Jammer genoeg heb
ik niet heel veel tijd om er over na te denken want vandaag is de minorenmarkt op de Leeuwenburg
en mijn minor moet ook vertegenwoordigd worden.
Er zijn wat problemen met het standje. Op de een of andere manier is dat niet goed gereserveerd,
waardoor we nu niet op de lijst van deelnemers staan. Mijn taak is om te zorgen dat
alles uiteindelijk op zijn pootjes terechtkomt. Ook moet ik de groene appels nog ophalen en
moeten de posters, flyers en visitekaartjes die we hebben ontworpen worden uitgeprint. We
werken met de hele klas ontzettend hard want we willen graag nieuwe mensen voor deze
minor werven.
Donderdag 24 maart
Ik had niet verwacht dat het gisteren zo druk zou zijn. Ons doel was om de e-mailadressen
van vijftig geïnteresseerden te verzamelen. Nu zit ik met een lijst van honderdvijftig mensen.
Misschien waren het de snoepjes die we in plaats van appels in een schaal hadden neergezet.
Appels waren zoals we in het begin al dachten toch nog te duur. Voor de sier hebben we wel
zes rode pepers neergelegd, voor dat beetje pit.
Vandaag werk ik in een magazijn in Velsen-Noord. Wij kopen in voor allerlei bouwmarkten
zoals Gamma en Praxis. Dat betekent dat ik de hele dag heb lopen sjouwen. Het is
zwaar werk.
Als ik thuiskom ga ik de e-mailadressen op een lijst zetten zodat we alle mensen samen in een
bestand hebben. Vervolgens zal ik al die mensen aan onze Facebook-pagina toevoegen zodat
ze het wel en wee van de minor in de gaten kunnen houden.
Beeld Henk Thomas
Vrijdag 25 maart
Waarom zeggen mensen altijd wat anderen willen horen? Hoe moet je met mensen communiceren?
Door een aantal praatoefeningen te doen, ben ik daar vanochtend achter gekomen.
Best interessant zo’n les communicatie. Ik weet nu dat ik naar anderen moet luisteren. Goed
luisteren, zodat ik precies weet wat er gezegd wordt. Er is veel over gevoelens en emoties
gepraat. Het leek een beetje op een les psychologie.
De filmpjes die ik dinsdag tijdens de opening van Jointhepipe heb gemaakt geef ik straks aan
een klasgenoot. Hij maakt er een trailer en een korte film van. Zo kunnen we Jointhepipe op
internet promoten. De lijst van geïnteresseerden voor de minor is inmiddels klaar. Die moet
ik nog even naar mijn docent mailen zodat hij verder contact kan leggen met de studenten. Ik
hoop dat zij net zo enthousiast zullen zijn als dat ik ben, want ik geniet echt van de minor. n
havana 23

hotspot
Warm bier en goedkoop eten
Wie? Larelle Edwards (23), vierdejaars international degree in English & education
Waar? Coco’s, Rembrandtplein
Beeld Jan-Maarten Hupkes
‘Ik ben een uitwisselingsstudent en mijn eerste weken
in Nederland waren best eenzaam. Ik kon niet
zo goed wennen en miste Engeland. Mijn vriendinnen
dachten dat ze me wel konden opvrolijken door
me mee te nemen naar Coco’s, een Australische bar
met als motto: warm bier en goedkoop eten. Ik was
sceptisch, maar dat veranderde wonderbaarlijk snel.
Toen ik binnenkwam, stond ik in een soort grot met
kaarsen en een open haard. Op tientallen flatscreens
flitsten alle mogelijke sporten voorbij en er waren
pooltafels en een karaokeset. Toch wel leuk dacht
ik. Om me heen hoorde ik allerlei nationaliteiten
en als ik door het raam naar buiten keek zag ik het
Rembrandtplein. Voor het eerst in tijden kon ik
gewoon weer eens lekker rustig zitten en relaxen.
Coco’s heeft in die zin wel een leegte opgevuld.
Dat klinkt zielig, hè? Maar ik maak daar heel veel
vrienden. Iedere keer weer. Ik vind het nu zelfs veel
leuker om in Nederland uit te gaan dan in Engeland.
Jullie kunnen hier plezier hebben en een fijne sfeer
creëren zonder al die hooligans die wij in Engeland
hebben. Ik mis de glamour wel. Thuis doen meiden
een mooie jurk aan en doen ze wat aan hun haar en
make-up als ze uitgaan. Dat zie ik hier bijna nooit.
Nederlanders zitten zonder schaamte in hun werkkleding
in de kroeg. Ik mis mijn hoge hakken!’
n Melanie de Vries
24 24 havana