Views
4 years ago

| \a..

| \a..

's schade dan alleen

's schade dan alleen zomers optreedt. Hoewel er sprake is van soms aanzienlijke veeg- en slagschade, vegetatie weinig kans krijgt zich goed te ontwikkelen en verjonging (van het bos) daardoor ook praktisch niet plaatsvindt, zou de schade 's winters door vreetschade aan bast, knoppen e.d. nog veel groter zijn. Een gelukje bij een ongeluk zou men kunnen stellen voor het Nationale Park. Andere schade veroorzaakt door het edelhert is schade die het aan de eigen soort toebrengt nl. door de hoge voedselconcurrentie komen er minder gezonde dieren voor, neemt de kalversterfte toe en neemt de wintersterfte soms (buiten het Park) massale vormen aan (méér dan 600 stuks). Daarnaast is het gevaar aanwezig dat door de hoge hertendichtheid het gems- en reewildbestand achteruit loopt en de eerste tekenen wijzen daar al op. Als men nagaat dat in 1918 voor het eerst na jaren weer heiten werden gezien en dat men in de jaren 20 met vreugde signaleerde dat het hertenbestand zich goed ontwikkelde, maar dat men in de jaren 50 al lang zo vrolijk niet meer was, dan geeÍt dat de zeer snelle ontwikkeling weer binnen een tijdsspanne van zo'n 35 jaar. Een inwoonstervanZernezvertelde bijvoorbeeld het verhaal dat in 1930 voor het eerst in de omgevlng van het dorp Qaurda een hert werd gesignaleerd en daarop prompt het hele dorp erop uit trok om achter dat beest aan te gaan Jagen, want dat was een sensatie! Dilemma Het dilemma waar de beheerders van het Zwitserse Nationale Park mee zitten is duidelijk. Enerzijds heeÍt het edelhert een dusdanige negatieve invloed op de vegetatie dat verjonging bijna niet meer plaats vindt, en sommige plantensoorten zljn verdwenen oÍ op het punt staan te verdwijnen èn is het edelhert een concurrent geworden voor andere diersoorten, anderzijds is de doelstelling van het Nationale Park niet ingrijpen de natuur, m.a.w. ook géén afschot plegen. In een gesprek met Dr. R. Schloeth, de directeur van het Zwitserse Nationale Park, kwam dat dilemma duidelijk naar voren. AÍschot binnen het Nationale Park is niet te realiseren gezien de doelstellingen van dit Park en zou ook op een massaal pÍotest stuiten. Toch wordt er wèl enig aÍschot gepleegd, zo'n 30 à 40 stuks per jaar, maar dan betreft het zieke en gewonde dieren (bijv. door een valpartij). Duidelijk is dat er veel te veel herten zijn. Een halvering van het zomerbestand zou volgens Dr. Schloeth al een grote verbetering zijn. Het afschot dat buiten het Nationale Park wordt gepleegd, is te laag om het hertenbestand daadwerkelijk in 's Ilinters leven de edelherÍen in de lagere gebieden buiten het Zwiíserse Nationale Park. Foto: D.A.C. vqn den Hoorn f 12 -rl ;t

Val Cluozza, een van de bekende panorama's in het Zwitserse Nationale Park te tomen. Meestal zo'n200 à 300 dieren, tijdens een goed jachtjaar rond 600 dieren. Volgens Dr. R. Schloeth zou het jaarlijkse aÍschot echter minstens 1000 dieren moeten bedragen. Dat achterblijven van het afschot is voornamelijk te wijten aan het te vroege einde van het jachtseizoen. De jachltijd valt namelijk in de periode van 9-29 september, voor de steenbok en gems een prima periode, maar voor het edelhert betekent dit dat alle Nationale Park-herten tijdens de jachttijd nog steeds binnen de veilige grenzen van dat Park zitten èn dus niet bejaagd worden. Alleen wanneeÍ de winter erg vroeg invaltrekken ze vóór het eind van de jachttijd naar beneden. De jachttijd zou daarom met tenminste twee weken verlengd moeten worden, om het afschot-quotum enigszins te kunnen halen. Alleen in uitzonderingsgevallen wordt er wel eens een z.g. najacht gehouden. Er is in 1956 al eens geprobeerd om via een extra hertenjacht het bestand tot normale proporties terug te brengen, maar dat leverde nogal wat kritiek op bij de buitenwacht, Later heeft men via een selectieve reductiejacht getrachtot een vermindering te komen en ook werd in bepaalde jaren in de maanden oktober en november nog een najacht gehouden. Een en ander heeft echter niet zoveel uitgehaald en nog steeds zit men met veel te hoge aantallen herten. Toch liggen de problemeniet alleen bij het Nationale Park. Ook de boeren err bosbouwèrs buiten het Nationale Park klagen over schade die de herten berokkenen. Want ook buiten het Nationale Park leven nog zo'n 2.000 à 3.000 herten, en dat betekent's zomers vreetschade aan landbouwgewassen, veeg- en slagschade aan bomen, voedselconcurrentie van herten voor het vee en 's winters veel schilschade aan bomen. Daarnaast worden de trekwegen van het edelhert steeds meer verstoord door wegenbouw, woningbouw, bosbouw en recreatie (bijv. wintersportaccommodaties), waardoor ook weer verstoring optreedt en het edelhert zowel nieuwe trekwegen als nieuwe voedselgebieden moet opzoeken mèt weer de nodige nieuwe problemen. Om het probleem nog gecompliceeÍder te maken wordt er buiten het Nationale Park ook nog eens bijgevoederd, m.a.w. zwakke dieren die aan afschot ontko- 13

Winter2010 45e jaargang - Vereniging Het Edelhert
Zomer2009 44e jaargang - Vereniging Het Edelhert
Lente2009 44e jaargang - Vereniging Het Edelhert
Herfst2009 44e jaargang - Vereniging Het Edelhert
Lente2010 45e jaargang - Vereniging Het Edelhert
Zomer2010 45e jaargang - Vereniging Het Edelhert
Winter 2007 - Vereniging Het Edelhert
Edelhert in concert - Blue Imprint
Folder edelherten Kempen~Broek. - ARK Natuurontwikkeling
Evaluatie experiment Deelerwoud 2001-2006 - Vereniging Het ...
Een van de verhalen is hier te lezen (PDF) - Jos Schuring
A Ark was oersterk door bouwstructuur - Weet Magazine
Download - Vereniging Het Edelhert
n a v i s e t n a u t a - Sluiskade 11
Herfst2010 45e jaargang - Vereniging Het Edelhert
W A N D ELEN - Op Pad
W A N D ELEN - Op Pad
Architectuur a la Prada.pdf - Hertine