EEN LEVENS GEUR TEN LEVEN

stromenvankracht

De Bijbel spreekt van de enorme invloed die wij hebben op anderen, een levensgeur verspreidend ten leven, of een doods lucht ten dode. Er staat niet: een levensgeur, een geur VAN leven, maar een levensgeur TEN leven; leven voortbrengend, scheppend, helend, vernieuwend. Er staat niet: een doods lucht, de stank van een kadaver, maar een doods lucht TEN dode; dodelijk, vernietigend. Onze invloed naar buiten, de geur die wij verspreiden, is positief, verkwikkend, verfrissend, zegenend, of negatief, verderfelijk.

uiten gemeenschap gesteld. Alles verstoord, de eeuwige

harmonie werd een: "Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij

Mij verlaten?"

Maar nu, op Paasmorgen, keert God Zijn aangezicht weer tot

Jezus. Hij roept Zijn Zoon weer in Zijn Goddelijke tegenwoordigheid

terug. Nu de schuld is afgerekend, herstelt God ook de

breuk, opdat er weer sprake kan zijn van Goddelijke gemeenschap,

dat een regerings-gemeenschap is en een werk-gemeenschap

("Mijn Vader werkt tot nu toe en Ik werk ook" Joh.

5: 17).

De Vader is teruggekomen om de krachten van het onverderfelijke

leven te GEVEN aan de Zoon. En Jezus

aanvaardt dit, Hij staat op om het onverderfelijke leven uit

Gods handen te NEMEN. Daar is geven van God en nemen

van de Zoon. Daar is roepen, wakkerroepen, tot leven-roepen

van God en antwoorden van de Zoon, opstaan. Jezus ontving

en nam. De 2e Adam stapte uit de duisternis waarin de Ie

Adam ingelopen was. De cherubs aan de paradijspoort borgen

hun zwaarden op, de ingang is weer vrij, de Hof van Eden is

weer toegankelijk.

De cherubs, de engelen, spelen trouwens een grote rol bij de

opstanding. Ze dalen neer in J ozefs hof, ze zij n gekomen om de

Held der opstanding te dienen. In Gethsemané moest een van

deze engelen Jezus sterken, anders bezweek Hij. Op Golgotha

mochten zij niet komen, toen Jezus werkelijk bezweek waren

zij door de Vader tegengehouden, alle legioenen konden

slechts dadenloos toezien hoe de Goddelijke Speelgenoot der

engelen werd geliquideerd. Dit was de verlatenheid, dit verschrikkelijk

zwijgen Gods, het zwijgen van de sprekende God,

dit toezien zonder te hulp te snellen. 0, wat een lijden aan het

kruis, dit horen toeslaan van de deur van Gods hart en huis

voor de Prins der hemelen, Jezus.

Maar nu mogen zij hun Heer weer naderen, mogen zij hun

diensten weer aanbieden, het verdrijven van de soldaten, het

verbreken van het keizerlijk zegel, het wentelen van de steen

van het graf. Zij schuiven heel de wereldmacht opzij, alle

wereldlijke garanties, zekerheden, heel de samenballing van

aardse macht. De engelen werden doorde Vader gezonden om

daar op Paasmorgen de wereld heel de belachelijkheid van

44

More magazines by this user
Similar magazines