03.10.2014 Views

Mania 311

Hozier, Prince, Oasis, Flying Lotus, U2

Hozier, Prince, Oasis, Flying Lotus, U2

SHOW MORE
SHOW LESS

You also want an ePaper? Increase the reach of your titles

YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.

Dance<br />

SBTRKT<br />

Wonder Where We Land<br />

2CD Deluxe LP 2LP Deluxe<br />

(Young Turks/Beggars)<br />

SBTRKT spreek je uit als Subtrakt en is het alter ego van Aaron Jerome.<br />

Na een tijdje met dubstep te hebben geflirt, zoals ook op zijn eerste<br />

album te horen was, verschuift SBTRKT steeds verder richting triphop<br />

en meer pop georiënteerde elektronica. Ook de samenwerkingen met artiesten als Emily<br />

Kokal van Warpaint, Jessie Ware en Ezra Koenig van Vampire Weekend maken dit album<br />

wellicht wat toegankelijker dan de vorige die simpel SBTRKT heette. Af en toe heeft het wel<br />

wat weg van Bonobo, James Blake en Little Dragon. Lekker album dat zeker na meerdere<br />

keren beluisteren telkens beter wordt. (Jeroen van Heukelom)<br />

Hiphop &<br />

Soul<br />

MYLES SANKO<br />

Forever Dreaming CD LP<br />

Zijn stem doet soms denken aan Lionel<br />

Richie en qua uiterlijk heeft hij wel<br />

iets weg van John Legend. Muzikaal is Myles Sanko<br />

echter geïnspireerd door mannen als Al Green en Bill<br />

Withers. Dankzij de blazers, strakke ritmesectie en licht<br />

jazzy onderlaag luisteren de liedjes van deze Britse<br />

retro-soulzanger gemakkelijk weg. Na een vorig jaar<br />

verschenen ep is dit Sanko’s eerste volwaardige plaat.<br />

(Willem Jaap van Essen)<br />

S<br />

t<br />

a<br />

p<br />

e<br />

l<br />

p<br />

l<br />

a<br />

a<br />

t<br />

j<br />

e<br />

TIBBS<br />

Cleaned Out CD<br />

The Tibbs zijn begonnen als cultact die<br />

obscure instrumentals en vergeten<br />

classics uit de Memphis Soul en Northern Soul van<br />

de zestiger jaren onder het stof vandaan trachtte<br />

te halen. Het heeft geleid tot een verrassende,<br />

moddervette mengeling van covers en vlammende<br />

originals. Qua sound haalt de band zijn inspiratie uit<br />

internationale acts als The Dap-Kings, Dojo Cuts en<br />

The Soul Investigators; meeslepende garagesoul met<br />

een stevige knipoog naar blues, funk, jazz en surf. De<br />

onweerstaanbaar krachtige stem van frontvrouw Elsa<br />

Bekman geeft het geheel bovendien net dat randje<br />

rock om te kunnen spreken van een uniek en eigentijds<br />

geluid. (Redactie)<br />

Bestel nu in een van onze webwinkels<br />

BUDOS BAND<br />

Burnt Offering CD LP<br />

(Daptone/V2)<br />

Het is tekenend dat het nieuwe album van de Budos Band een heuse<br />

titel heeft, waarbij de vorige drie slechts van een volgnummer waren<br />

voorzien. Waren die alle drie een, overigens uitstekende, reis naar alle<br />

uithoeken van de Afro-beat, Burnt Offering laat een andere, opmerkelijke, invloed horen, die<br />

van de vroege doommetal. Black Sabbath, Pentagram en de daarbij horende hang naar het<br />

occulte geven bandleider en gitarist Thomas ‘TNT’ Brenneck de mogelijkheid volledig los te gaan<br />

in een zwaar psychedelische setting. De blazers, bij wie de invloed van Fela Kuti niet zomaar<br />

weg te dringen is, geven een mooi tegenwicht aan al dat gitaargeweld, waardoor praktisch een<br />

nieuw genre ontstaat, Afro-Metal of Doom-Beat, wat u wilt. Hoewel nog steeds op Daptone,<br />

zijn de productionele banden daarmee, naar het schijnt in goed overleg, ook doorgesneden.<br />

Opmerkelijke stappen van een band die weigert risicoloos de volgende hit te maken, maar<br />

onontgonnen paden voorziet van hun onweerstaanbare sound. (Jurgen Vreugdenhil)<br />

Hiphop & Dance Soul<br />

MACY GRAY<br />

The Way CD<br />

(Kobalt/V2)<br />

Macy Gray is terug na een afwezigheid van twee jaar. De dame die groot werd<br />

met hits als Sexual Revolution, Do Something en I Try, waar ze in 2001 een Grammy<br />

Award voor kreeg en dat haar een superster maakte. Nu is ze toe aan haar achtste<br />

studioalbum, The Way. Dat werd geschreven en opgenomen tijdens de recente tournee die ze deed ter ere<br />

van de veertiende verjaardag van haar debuutalbum On How Life Is. Het album is haar meest persoonlijke<br />

ooit geworden, waarop ze vooral wilde laten horen hoe ze haar leven leidt als vrouw, moeder en artiest. The<br />

Way klinkt inderdaad behoorlijk volwassen en is muzikaal gezien een interessante mix van experimentele<br />

soul, alternatieve rock, funk, disco, blues en hiphop. Alleen al haar rasperige stem blijft al de moeite van<br />

het luisteren waard. Ook met the Way laat Macy Gray horen dat ze nog steeds een unieke artiest is en een<br />

absoluut begenadigd songwriter. (Jesse Voorn)<br />

World<br />

t<br />

a<br />

p<br />

S<br />

e<br />

l<br />

p<br />

l<br />

a<br />

a<br />

t<br />

j<br />

e<br />

s<br />

Reggae<br />

CUMBIA ALL STARS<br />

Tigres En Fuga CD<br />

VADOU GAME<br />

Apiafo<br />

Hoewel er in de negentiende eeuw al<br />

Vaudou Game is een traditionele<br />

GROUNDATION<br />

wel geworteld in de rootstraditie, maar haalt daar<br />

sprake was van een cumbia-beweging,<br />

kwam het in Peru pas in de jaren zestig goed op gang<br />

band uit Togo, waar de leider Peter<br />

Solo opgroeide in het hart van de voodoo cultus.<br />

A Miracle<br />

CD LP<br />

invloeden van elders bij, vooral uit de jazz, zonder<br />

met de Chicha-beweging. De helden van toen hebben<br />

Tegelijkertijd ontging hem de opkomst van de Afrobeat<br />

De Californische spirituele achterneefjes<br />

dat het slappe hap wordt. Ze zijn ditmaal ook heerlijk<br />

zich verzameld in de Cumbia All Stars en laten de oude<br />

ook niet. Op Apiafo zet hij de voodoo chants op een<br />

van Bob Marley dachten: weet je wat,<br />

laidback. Gewoon een lome beat, hemelse koortjes,<br />

tijden moeiteloos herleven. Voor onze Westerse oren<br />

funkende beat, daarbij alleen gebruik makend van<br />

we doen het meteen goed en huren twee van de<br />

uitgekookte blazers (echte!), en daar dan Judy Mowatt<br />

kent de Chicha cumbia grote overeenkomsten met de<br />

originele instrumentatie. In het fraaie Pas Contente<br />

I-Threes in, het befaamde backingkoortje. Alleen Rita<br />

het titelnummer overheen laten zingen, terwijl je zo af<br />

gitaarmuziek van tijdgenoten als Duane Eddy, maar dan<br />

horen we zelfs de invloed van Otis Redding, waarmee<br />

had het waarschijnlijk te druk met het beheren van<br />

en toe even wat reverb op de snare zet en een paar<br />

wel voorzien van Latijns-Amerikaanse ritmes. Feest,<br />

we kunnen concluderen dat deze geslaagde plaat enig<br />

de erfenis. Ook niet erg. Groundation is misschien<br />

jazzakkoorden uit de piano tovert. Nice! (Enno de Witt)<br />

dus! (Jurgen Vreugdenhil)<br />

in zijn soort is. (Jurgen Vreugdenhil)<br />

56<br />

57

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!