juli 2009 - LCKV Jeugdvakanties

lckv.nl

juli 2009 - LCKV Jeugdvakanties

Een film van

Michael Moore

Een oncompromiterende kijk op de onbezongen

helden van de LCKV.

Hoewel dit dynamische duo het brein en de drijvende

kracht achter het kamp is, strijken hoofd -

leiding en Sport en Spel vaak met de eer.

In deze ‘hardhitting documentary’ (cinema vakblad

Variety) wordt eindelijk het ware verhaal van deze

hardwerkende geweldenaars verteld, zonder poespas,

zonder valse sentimentaliteit.

Ik had gevraagd om

vla en yoghurt, Adju!

ledenblad LCKV Jeugdvakanties

jaargang 37 • nr. 4 • juli 2009

verschijnt 5 maal per jaar

Deze zomer in de betere videotheek

Dat hebben ze hier niet, ouwe kok!

En blijf met je poten van me af!

LCKV Home

Entertainment

is een onderdeel

van

Warner

Brothers

Home Video

Pi eter Vers nel

Ti mmer- en o nderho uds bedri jf

Bedrijvenweg 9 - G, 2351 BC Leiderdorp

Telefoon 071 - 589 11 57, Fax 071 - 589 63 03

E-mail info@maatwerk-leiden.nl

We zijn er klaar voor

Vrijwilligers pag 3

Bestuurswisselingen

pag 5

Reductiefonds pag 9


De Opzetter

Geboren

Sieb

zoon van Monique Schaap

en Rogier de Bruin

Haak je aan

of haak je af

Na uren zoeken heb ik mijn slaapzak

onder het stof vandaan weten te plukken,

mijn bergschoenen staan in het

vet en straks ga ik de stad in om nog

wat onmisbare items (groene pruik,

clownsneus en zigeunerjurk) aan mijn

toch al indrukwekkende collectie verkleedkleren

toe te voegen.

Aafke Plug

Nog maar twee weken en dan stap ik

samen met mijn staf en 32 uitgelaten

pubers de bus in voor de lange reis naar

Tsjechië. Voor sommigen zal het nog wat

langer duren voor ze op kamp mogen,

maar voor een select gezelschap LCKV

ers begint het feest al over een paar

dagen. Dan gaan zij voor ons alle kampterreinen

klaarmaken tijdens de opzet.

Maar voor het zover is heb je hier eerst

de papieren versie van de Opzet in je

handen. En die staat uiteraard weer vol

Colofon

Hoofdredactie

Aafke Plug

Redactie

Nils Bierman

Olga Blok

Arjan van Duivenboden

Floor Kroft

Emma Oomen

interessante artikelen, handige informatie

en leuke weetjes.

Op de pagina hiernaast zien we een

oude bekende terug die een lans breekt

voor de slogan ‘vrijwillig, maar niet vrijblijvend’.

Verderop vraagt Olga zich af

wat de invloed van de leden is op

bestuurswisselingen en de meiden van

Onder de Leden hebben weer een prikkelende

stelling voorgelegd aan een

aantal LCKV’ers. Op de middenpagina

vind je een beeldverslag van tweede

Vrienden Van borrel, de uitreiking van de

Bever en het medewerkerfeest. En uiteraard

ontbreken de vertrouwde rubrieken

ook in deze Opzet niet.

Dan rest mij niet anders dan iedereen

namens de redactie een heel goed kamp

te wensen en we zien elkaar in de

Respons!

Freelancers

Jan van Zwieten

Esther Oortwijn

Corinne den Ouden

Tekeningen/layout

Nils Bierman

Druk

Drukkerij Graficon, Leiderdorp

Bram

zoon van Flory Slijkhuis en

Houke Boon

Siebe

zoon van Frank en Marijke

Distelbrink

Belangrijke data

4 juli

Vertrek opzet

11 juli

Vertrek week 1

Correspondentie-adres

LCKV Jeugdvakanties

Voorschoterweg 8e

2324 NE Leiden

(071) 572 22 55

www.lckv.nl - opzet@lckv.nl

Je hoort het tegenwoordig wel vaker: De ik-generatie, mensen zijn meer

met zichzelf bezig, er zijn geen vrijwilligers meer te krijgen. Ook ikzelf, als

inmiddels belegen LCKV-er neig er ook wel eens naar om te vervallen in

opvattingen als: “Nee, dan vroeger: dan gingen we er helemaal voor. De tijden

veranderen, er is sprake van een andere mentaliteit bij stafleden.”

Tegelijkertijd lijkt de LCKV beter te floreren dan ooit en is er aan zowel staf -

leden als deelnemers geen gebrek. Hoog tijd dus voor een kleine pas op de

plaats... Gevoel versus de feiten.

Corinne den Ouden

Het gevoel dan maar eerst De oude rotten

onder ons herkennen het vast: op

stafweekend zat je uren te vergaderen.

Elk onderdeel van de week werd tot in

den treuren besproken. Uren lang. Tot

aan de keuze van het broodbeleg toe. In

het kamp viel je tijdens de nachtelijke

stafvergadering temet van de bank van

vermoeidheid (en ook verveeldheid) als

de tentchef van tent vier uitgebreid over

haar heimwee-geval oreerde. En dan

over de tegenwoordige tijd maar even

kort door de bocht; In het stafweekend

wordt de besluitenlijst er met een half

uurtje doorheen gejast, de koks verzinnen

‘op het kamp wel wat ze gaan

koken’ en discussie over wat we met de

“C” gaan doen verdwijnt: de hoofdleiding

pakt dit zelf wel op. En oh ja, “ik

ben morgen al weg want m’n achternichtje

viert d’r verjaardag en ik moet

ook nog meedoen met een korfbalwedstrijd....”.

We maken ons nu drukker over

het T-shirt wat de staf aan moet bij de

bus dan over de inhoud van het kampprogramma

of de omgang met de deelnemers.

Geeft te denken dus. Is vrijwillig

meer vrijblijvend geworden Zeggen staf -

leden te snel ja, maar bedenken dan later

dat ze eigenlijk geen tijd of zin hebben

Lees je de onderzoeken er op na dan

lijkt het vrijwilligerswerk ‘hotter’ dan

ooit. Een nieuw idealisme grijpt om zich

heen, zoveel is wel zeker. ‘De hang naar

goede doelen is enorm’, meent het

marktonderzoekbureau Motivaction.

‘Men verlangt terug naar sociale samenhang,

naar dingen voor elkaar doen,

naar normen en waarden, naar het collectieve.

Het is een uiting van onvrede

met de te ver doorgeschoten individualisering.’

Je wilt met goede verhalen en

mooie foto’s thuis komen. Maar goeddoen

moet anno 2009 ook leuk zijn, blijkt

uit opinieonderzoek. Vooral jongere

generaties willen wel iets terugzien voor

hun inspanningen. Pragmatisch idealisme,

noemt Motivaction dat.

Het Sociaal Planbureau roept na hun

onderzoek het volgende:

De ontwikkelingen stimuleren veranderingen

in de wijze waarop het vrijwilligerswerk

wordt georganiseerd en de

wervingstrategie die daarbij kan worden

gevolgd. Organisaties zullen meer open

moeten staan voor hun omgeving en

meer bereid zijn tot allerhande experimenten,

zoals het ontwikkelen van netwerken

waarin vrijwilligers kunnen

doorstromen (al naargelang de levensfase

en interesse van dat moment). Ze zullen

moeten zoeken naar meer mogelijkheden

tot circuleren (bijvoorbeeld via

korte contracten) of het aanbieden van

individuele trajecten en een grotere

diversiteit (met minder gerichtheid op de

'doorsnee vrijwilliger'). Verder zullen ze

meer moeten gaan investeren in scholing

en maatschappelijke vaardigheden.

Bovenstaande feiten lijken er op te wijzen

dat de LCKV zich geen zorgen hoeft

te maken. Vrijwilligerswerk is weer hip

en met de scholing die de LCKV biedt in

de vorm van kadertrainingen en infoavonden

zorgen we ervoor dat we onze

vrijwilligers ook echt wat bieden. Ze

kunnen doorgroeien. Dus: wat is er aan

de hand Wat is toch dat gevoel dat het

anders is dan vroeger en dat ik me soms

wel zorgen maak over hoe het er in bijvoorbeeld

een stafweekend aan toe

gaat Is het toch die ik-mentaliteit van

nu: ik eerst en de rest later. De mensen

van nu staan anders in het leven dan de

mensen van toen. Ik weet het niet. Maar

het kan ook zijn dat door de vele regels

die het huidige bestuur heeft gesteld, de

discussie over bepaalde zaken in een

stafweekend niet meer nodig is. Sterker

nog: doordat de regels al vastliggen, zijn

de stafleden veel minder betrokken bij

de invulling van het kamp en de normen

en waarden die we hanteren. Het is

immers al bepaald door het bestuur. En

zou het groeiende tekort aan hoofdleiders

hier ook een gevolg van zijn

Hebben zij geen trek meer in het draaien

van ‘pre-fab’ kampen waarin alles is

dichtgetimmerd Of... valt het allemaal

reuze mee en is dit het gezeur van een

oude muts die niet meegroeit met de

tijd Wie het weet, mag het zeggen!


Communicatiedeskundige

leert loslaten

Stoelendans in het

bestuur

Fabian de Graaf (27) is voor de meeste

LCKV’ ers geen vreemde. Hij was vier

jaar bestuurslid Deelnemers en maakte

tijdens de Voorjaarsledenvergadering

de overstap naar de afdeling

Communicatie. Hoewel hij Deelnemers

‘ het hart van de vereniging’ noemt,

heeft Fabian het erg naar zijn zin in

zijn nieuwe functie: ‘Hier heb ik nooit

meer boze ouders aan de lijn’.

Aafke Plug

Fabian is maar liefst acht jaar actief

geweest op de afdeling Deelnemers:

vier jaar als medewerker en vervolgens

nog eens vier jaar als bestuurslid. Het

leukste vond hij het contact met de

deelnemers: ‘Het was vooral erg leuk

om kinderen tevreden te stellen. Als je

ze bijvoorbeeld toch nog een plekje kon

geven als ze op de reservelijst stonden.’

Toch vond Fabian het niet altijd makkelijk

als bestuurslid Deelnemers. ‘De

maand januari rond de inschrijving was

minder leuk. Je wordt door iedereen op

je vingers gekeken en je doet het nooit

goed.’

Onder leiding van Fabian ging de LCKV

over van telefonische inschrijving naar

inschrijving per internet. Dit verliep niet

geheel vlekkeloos, waardoor Fabian in

de afgelopen jaren veel te maken kreeg

met kritiek van ouders, deelnemers en

leden. Deze kritiek noemt hij deels

‘Het durven loslaten

gaat hartstikke

goed’

terecht, maar hij wijt het ook deels aan

hulpeloosheid: ‘Je bent er maanden dag

en nacht met elkaar mee bezig en dan

gaat het mis buiten je macht.’ Voor

Fabian was dit één van de redenen om

de overstap naar Communicatie te

maken: ‘Ik was klaar met die machteloosheid

en met ouders die een scheur

tegen je opentrekken.’

Zijn overstap noemt hij een samenloop

van omstandigheden: ‘Omdat ik

Communicatiewetenschappen heb

gestudeerd had ik altijd al interesse in

deze afdeling. Ook was het na acht jaar

Deelnemers wel eens tijd voor iets

nieuws. Toen de kans zich in oktober

voordeed en ik in januari weer een bak

stront over mee heen kreeg vond ik het

een mooi moment.’

Het bevalt Fabian erg goed op

Communicatie: ‘Deze afdeling is veel

meer ongedwongen. Doordat er allemaal

kleine projecties door het jaar

heen lopen is er minder piekbelasting.’

Maar niet alleen om die reden staat

Fabian wat meer ontspannen in zijn

bestuursfunctie: ‘Bij Deelnemers heb ik

altijd teveel naar me toegetrokken,

waardoor er teveel afhankelijkheden

van mij ontstonden. Ik had de dames van

de afdeling meer vertrouwen moeten

geven.’ Op Communicatie heeft hij hier

minder last van: ‘Het durven loslaten

gaat hartstikke goed. Ik had die wijsheid

al veel eerder willen hebben.’ Fabian

heeft dan ook niet de behoefte om als

nieuw bestuurlid alles te veranderen op

de afdeling: ‘De machine draait al goed.

Als het goed gaat moet je niet van alles

veranderen.’

Fabian denkt dat niet alleen hij op zijn

afdeling meer durft los te laten, maar

dat dit geldt voor het hele bestuur:

‘Omdat we als bestuur zoveel passie

hebben voor de vereniging hebben we

soms te zwaar getild aan bepaalde dingen.

Achteraf kun je je afvragen of het

zoveel negatieve aandacht nodig had en

hadden we een aantal mensen netter

kunnen behandelen.’ Volgens Fabian is

het bestuur zich daar bewust van en

probeert het daar nu rekening mee te

houden: ‘Af en toe moeten we meer

relativeren en mensen meer durven vertrouwen.’

Op de vraag waar hij tot nu toe het

meest trots op is als bestuurslid noemt

hij ondanks alle kritiek toch de overgang

naar inschrijving via internet: ‘Ik vind het

een hele mooie prestatie. Het heeft voor

de afdeling Deelnemers qua tijd en

energie veel winst op geleverd. Ik kwam

laatst oude telefoonlijsten tegen waarop

we met potloodvinkjes bijhielden wie

zijn formulier al had opgestuurd. Dat

was zo inefficiënt.’

‘Ik was klaar met

ouders die een

scheur tegen je

opentrekken’

Fabian is er ook nog steeds van overtuigd

dat inschrijven via internet de

methode is en hij verwacht veel van het

nieuwe lotingsysteem: ‘Het is een logische

stap en ik denk dat ouders het heel

goed vinden.’ Maar kritiek zal er volgens

Fabian altijd blijven: ‘Ouders waarvan de

kinderen worden ingeschreven hoor je

niet, maar als ze op de reservelijst

komen ligt het aan het lotingsysteem.

Welke methode je ook gebruikt, je houdt

toch altijd driehonderd teleurgestelde

kinderen.’

Maar die nieuwe inschrijfmethode ligt

nu op het bordje van het nieuwe

bestuurslid Deelnemers, Heleen

Barnhoorn. Fabian weet zeker dat

Heleen dit prima aankan: ‘Ze staat haar

mannetje wel’. Zelf gaat Fabian zich nu

helemaal storten op de afdeling

Communicatie: ‘Ik wil in ieder geval de

website centraler stellen. Daar wil ik

echt een professionaliseringslag maken

door meer doelgroepingangen te maken.

Wie is de bezoeker van de site en hoe

communiceer je daarmee Dat wordt

een heel groot project.’

Als hij vertelt over zijn plannen met de

afdeling Communicatie is duidelijk te

merken dat hij zich thuis voelt in het

onderwerp. Hij kijkt er dan ook naar uit

om de komende vier jaar bestuurslid

Communicatie te zijn: ‘Ik vind het heel

leuk om te doen en als ik ergens ja op

zeg ga ik er ook vol voor.’

Tijdens de afgelopen Voorjaarsledenvergadering vond er in het bestuur een

ware stoelendans plaats. Diana nam afscheid als bestuurslid

Communicatie en werd opgevolgd door Fabian, die op zijn beurt de afdeling

Deelnemers vaarwel zei. Heleen ruilde vervolgens het Secretariaat in

voor Deelnemers en tot slot werd nieuwkomer Roos benoemd tot nieuwe

secretaris. Na deze wisseltruc was ik toch wel erg benieuwd hoe een nieuw

bestuurslid nu eigenlijk word gekozen.

Olga Blok

Bij het doorlezen van de statuten kwam

ik erachter dat bestuurskandidaten kunnen

worden voorgedragen door het

bestuur, maar ook door de leden. Als de

leden een bestuurskandidaat willen

voordragen moeten zij uiterlijk zeven

dagen voor de Ledenvergadering een

schriftelijke verklaring en een bereidverklaring

van de kandidaat indienen bij de

secretaris. Bestuursleden worden uiteindelijk

gekozen en benoemd door de

Algemene Ledenvergadering. Hoewel de

uiteindelijke beslissing dus in handen is

van de leden worden vrijwel alle

bestuursleden voorgedragen door het

bestuur.

Op deze manier

heeft het

bestuur dus de

meeste inspraak

over wie er in

het nieuwe

bestuur terecht

komt. Op zich

logisch natuurlijk,

want dit zijn

ook bij uitstek

de mensen die

weten wat een

bestuursfunctie

inhoudt en wie

er uit het juiste

hout gesneden

is om zo’n functie

te vervullen.

Het gevaar van

deze methode is

echter dat

‘vriendjespolitiek’ op de loer ligt. Waar

kun je terecht als je jezelf een bijzonder

geschikte kandidaat vindt en je zou willen

solliciteren naar een functie

Volgens het bestuur zijn open sollicitaties

natuurlijk altijd welkom. Aangezien

ik zelf nog al een actief ‘verenigingsmens’

ben heb ik de verschillende

‘modellen’ omtrent het kiezen van

besturen binnen andere verenigingen

onderzocht.

Het ‘je moet gevraagd worden’

model

Deze komt erg overeen met hoe het bij

de LCKV er aan toe gaat. Het bestuur

selecteert meestal uit de actieve leden

van de vereniging een kandidaat of een

aantal kandidaten, die vervolgens na

een hoop gesprekken door de leden

gekozen moeten worden als nieuw

bestuurslid. Apart is wel dat er meestal

weinig te kiezen valt; er zijn geen alternatieven.

Zoals je kunt bedenken wordt

een voorgesteld bestuurslid dan ook niet

vaak afgewezen. Bij de LCKV mogen de

leden met een tegenvoorstel komen,

mits dit door twintig leden wordt ondersteund.

Het ’sollicitatiecommissie’

model

Binnen een vereniging is er een commissie

opgesteld (die eerst weer is

gekozen door de leden. Jawel, er wordt

heel wat afgekozen) die de sollicitaties

afhandelt die de vereniging binnen

krijgt. Er wordt heftig geworven naar

nieuwe bestuurleden. Overal is bekend

dat er een nieuw bestuurslid wordt

gezocht. De commissie handelt deze

sollicitaties af en komt met een advies

aan de leden. De leden horen het advies

aan, en keuren dit goed of af. Keuren ze

dit af dan word er gestemd over alle

kandidaten die hebben gesolliciteerd.

De kandidaat met de meeste stemmen

krijgt dan de positie. Dit duurt in de

praktijk erg lang, maar het lijkt een doordacht

systeem te zijn.

Het ‘iemand moet het doen’

model

Dit is vaak het geval bij verenigingen die

blij moeten zijn dat iemand de vereniging

wil leiden. Dit fenomeen is vaak te

zien bij ‘verplichte’

verenigingen, zoals

bewonersverenigingen

of bij

kleine verenigingen

zoals de

‘Vereniging van

postduivenhouders

te

Lutjebroek’.

Gelukkig heeft de

LCKV te maken met

(over het algemeen)

betrokken leden, en

zal dit ons bespaard

blijven.

Na dit kleine onderzoekje ben ik er niet

echt uit wat nu ‘de’ manier is. Wel vraag

ik me af wat er gebeurt met een open

sollicitatie. Ik zal niet zeggen dat ik altijd

aanwezig ben, maar ik heb op een

ledenvergadering nog nooit een sollicitatiebrief

ter ore gekregen. Misschien

moet ik maar gewoon een keertje solliciteren

om te zien wat er gebeurt…


Zotte Zaterdag;

Vrienden, Bever en BBQ

Medewerkersfeest

Zaterdag 9 mei was het een drukte van belang op het pand van de LCKV. De

dag begon met de tweede Vrienden Van borrel, liep vervolgens naadloos

over in de uitreiking van de Beverprijs en tot slot was er een gezellig BBQ

voor alle medewerkers. Hier een korte impressie van de dag.

Vrienden Van

Vanaf 15.00 uur was iedereen die vroeger

in de leiding zatvan de LCKV-jeugdvakanties

welkom op de borrel van de

Vrienden Van. Ongeveer vijftig oud-

LCKV’ers uit alle delen van Nederland

kwamen hiervoor naar Leiden. Het oudste

staflid dat langs kwam was iemand

die in 1942 als leiding meeging naar een

kamp in Nunspeet. In het pand hingen

kampfoto’s van vroeger. Hier konden de

vrienden op post-it's bijschrijven welke

mensen er op de foto stonden. Er werden

uiteraard veel mensen herkend. De

voorzitter van de Vrienden Van en de

voorzitter van de LCKV hielden beiden

een praatje en toen was het toch vooral

tijd om eens goed bij te kletsen onder

het genot van een drankje. De organisatie

van de borrel was achteraf erg tevreden.

De sfeer was goed en tijdens de

borrel zijn er een aantal nieuwe leden

bijgekomen. Hiermee begint de Vrienden

Van echt te groeien.

Het blijft echter lastig om alle oud-LCKV

ers te bereiken. Een aantal maanden

geleden is de nieuwe site van de

Vrienden Van (www.vriendenvanlckv.nl)

in de lucht gegaan en deze wordt in de

toekomst uitgebreid naar een 'schoolbank-achtige

constructie’. De volgende

Vrienden Van borrel vindt volgend jaar in

het voorjaar plaats.

Uitreiking Beverprijs

Na de Vrienden Van borrel was het tijd

voor de uitreiking van de Beverprijs.

Vorige jaar won LCKV Jeugdvakanties

deze prijs en dit jaar mochten wij de

prijs op onze beurt aan een andere

organisatie toekennen. De gelukkige

winnaar was Speeltuinvereniging

Rondom de Maredijk en de prijs werd

door niemand minder dan burgermeester

Lenfrink uitgereikt.

Medewerkerfeest

Anders dan andere jaren vond het

medewerkersfeest deze keer in de vorm

van een BBQ plaats. Ongeveer veertig

deelnemers genoten onder het genot

van een sateetje en een drankje van het

mooie weer. Omdat veel medewerkers

op stafweekend waren, was de opkomst

helaas niet zo hoog. Maar degene die er

wel waren hebben zich prima vermaakt!

Uitreiking Beverprijs

Vrienden Van Borrel


Esther (33) woont samen, is moeder van

drie dochters en werkt als teamleider

sociaal cultureel werk. De LCKV maakt

al vijftien jaar onderdeel uit van haar

leven, maar sinds ze naar Amstel veen

is verhuisd lijkt de LCKV soms wel erg

ver weg. Iedere Opzet onderzoekt

Esther daarom hoe het staat met haar

LCKV-gevoel.

Esther Oortwijn

Ik ben net terug van een gezellig avondje

in de LCKV-bar en moet daarom op de

valreep nog een stukje schrijven voor de

Opzet. De deadline was mij natuurlijk al

weken bekend maar ach, zo gaat dat bij

mij nou eenmaal.

Vananvond dus in de bar voor de gezelligheid

en om nog het een en ander door

te spreken en donderdag weer, maar dan

voor de ouderavond en voor het voorbespreken.

Voor menig LCKV-er is deze frequentie

de normaalste zaak, maar niet

voor mij.

Mijn mailbox stroomt de laatste weken

redelijk vol met LCKV mail, en volgende

week staat dan eindelijk het stafweekend

gepland. Sommige LCKV-ers mogen over

een paar weken al op kamp maar ik ga

pas de 5e week. Dus dat duurt nog even

en tot die tijd staat er nog heel wat op de

planning, druk druk druk. Nog een paar

weken werken en dan heerlijk drie

weken op vakantie. Gek gedoe

eigenlijk die vakanties;

voor die

tijd heb je het

razenddruk en

probeer je alles

af te krijgen,

wat natuurlijk

nooit gaat lukken, waardoor je totaal

gestresst op vakantie gaat, waarna je bij

terugkomst weer dubbel zo hard mag

werken om alle achterstanden weer een

beetje in te halen. Waar ben ik nou

eigenlijk mee bezig En daarom vind ik de

LCKV nou zo fantastisch. Ook voor een

weekje LCKV moet ik een boel regelen,

wie zorgt er wanneer voor mijn kinderen

en wat moet er vooraf allemaal mee en

bedacht worden maar als ik dan eenmaal

in die bus stap kan alles me gestolen

worden. “IK BEN OP KAMP”!!!!!! Een

week lang met vreemde mensen 42

pubers vermaken. Ik denk dat veel mensen

ons voor gek verklaren maar ik kan

weinig leukers bedenken. Even een

weekje iets totaal anders doen dan

wat ik dagelijks doe. Daar kan ik

echt weer maanden op teren en

die achterstanden op mijn werk,

ach die werk ik fluitend weg

terwijl ik nog even de Hyvespagina

check op nieuwe

berichten van die onwijs

leuke deelnemers. Het

moge duidelijk zijn; Ik

heb er zin in! Een

dikke negen dus!

Op vertoon van deze Opzet 10% korting

(behalve op aanbiedingen en plasma’s)

Onder de leden

LCKV moet meer ruchtbaarheid geven aan

het reductiefonds’

De LCKV heeft een reductiefonds waar

iedere ouder geld aan kan doneren.

Ouders die wat minder te besteden

hebben kunnen hier vervolgens

gebruik van maken zodat hun kind

toch mee kan op kamp.

Floor Kroft en Emma Oomen

Dit fonds is inmiddels al een aardig vol

potje, alleen wordt er veel te weinig

gebruik van gemaakt. Dit zou verschillende

oorzaken kunnen hebben.

Bijvoorbeeld dat deze mensen zich

schamen of dat ze het simpelweg niet

kennen. Het bestuur is nu van plan het

geld wat in dit fonds zit anders te besteden.

Wij vroegen onze leden of ze dit

fonds kennen en of zij vinden dat de

LCKV er meer aan moet doen om het

fonds bekendheid te geven. Onze stelling

luidt dat ook: LCKV moet meer

ruchtbaarheid geven aan het reductiefonds!

Joyce Egelman

‘Dat ik niet eens weet dat dit fonds

bestaat, zegt denk ik al genoeg. Er wordt

te weinig reclame gemaakt waardoor er

te weinig mensen op de hoogte zijn.

Daar is sowieso iets aan te doen. Er zijn

meerdere mogelijkheden om het

bestaan van dit fonds beter bekend te

krijgen. Ouders kunnen op de hoogte

gebracht worden door bijvoorbeeld bij

de bevestigingsbrief, of eigenlijk nog

eerder, geïnformeerd te worden. Ook

zouden wij het als hoofdleiding kunnen

bespreken op kamp waardoor kinderen

het thuis vertellen. Er moet absoluut iets

gebeuren om het bekender te krijgen,

omdat de LCKV vanuit dit gedachtegoed

ook is begonnen. Voor ouders die het

minder makkelijk hebben… Je kunt niet

zomaar voor iets anders van dit fonds

gebruik maken als je nog niet geprobeerd

hebt het beter bekend te maken.

Als blijkt dat ook dat niet werkt is het

een goed idee om het voor iets anders

te gebruiken.’

Arjen van Driel

‘Ik denk dat mensen het over het algemeen

vrij goed hebben en de korting

niet nodig hebben. Bovendien vind ik

een LCKV-kamp ook niet duur. Als mensen

gebruik van het reductiefonds willen

maken, dan vinden ze de weg wel, daar

hoeft de LCKV niet meer moeite voor te

doen. Of het bestuur het geld aan wat

anders mag besteden, vind ik afhangen

van hoe ze het verkregen hebben. Giften

en donaties zouden over het algemeen

ook gewoon besteed mogen worden aan

de LCKV. Maar als het verkregen is als

donatie voor het reductiefonds, dan

moet je het ook aan dat doel besteden.

Ik vind dat ze het geld moeten bewaren,

er komen namelijk vast wel weer tijden

dat er weer meer gebruik van gemaakt

wordt. Als je geld geeft aan het kankerfonds,

vind je het ook niet leuk als het

ineens aan dieren besteed wordt.’

Steven Hoogenkamp

‘Ik ken het reductiefonds niet, had er

nog nooit van gehoord. Misschien staat

het alleen in kleine letters in het boekje.

LCKV is natuurlijk 7 dagen lol, feest en

bosspellen en misschien denken wat

armere mensen er niet zo gauw aan om

hun kind mee te sturen. Als je er geen

geld voor hebt, denk je er misschien niet

aan. En ja, omdat ik er zelf ook nog nooit

van heb gehoord, vind ik wel dat er

meer reclame voor gemaakt moet worden,

want het lijkt me wel een goed

idee. Ik vind dat er een wat groter stuk

in het boekje over moet komen en dat

komt het via mond-op-mond reclame bij

meer mensen. Ik vind niet dat het

bestuur het geld aan iets anders moet

besteden. Eerst moet het wat groter

aangepakt worden en dan kijken of dat

werkt. Als er dan nog steeds weinig

gebruik van wordt gemaakt, kan het misschien

voor onderhoud ofzo worden

gebruikt.’

Jasper Witte

‘Als je het bestaan van het reductiefonds

in de folder en bij het inschrijfformulier

aangeeft, dan ligt het niet aan te

weinig bekendheid. Ook blijf je anoniem

dus er hoeft geen angst te bestaan om

er gebruik van te maken. Of je het zou

mogen gebruiken voor iets anders, ligt

eraan. Eigenlijk niet maar als het toch

niet gebruikt wordt... Als het maar naar

iets voor de kinderen gaat, maar dat is

natuurlijk bijna altijd. Eigenlijk zou je de

mensen die doneren moeten vragen

waar zij vinden dat het aan besteed

moet worden. Misschien zou er wel

meer marketing kunnen komen om mensen

van tevoren te informeren over het

reductiefonds, en dat het dus een goedkope

manier is om op vakantie te gaan.’

Marion Roon

‘Ik ben wel bekend met het reductiefonds

maar ik heb er vrij weinig mee te

maken gehad. Ik denk dat het een stukje

schaamte is tegenover de LCKV om te

laten weten dat je gebruik moet maken

van dit fonds. Ik vind het wel erg jammer.

Als de LCKV het aan iets anders wil

besteden, ligt het er wel aan wat ze

‘Als je geld geeft aan het kankerfonds,

vind je het ook niet leuk als het ineens

aan dieren besteed wordt’

ermee gaan doen. Het is natuurlijk wel

de bedoeling dat ook minderbedeelde

kinderen mee op kamp blijven gaan. Je

zou bijvoorbeeld andere doelgroepen,

zoals weeskinderen, aan kunnen spreken.

Ook moeten de mensen die geld

hebben geven hier wel bij betrokken

worden. Je zou ze desnoods een keuze

geven. Maar er moet natuurlijk ook niet

te veel uitgehaald worden.’


Nieuws

van de afdelingen

van de voorzitters

Communicatie

NIEUW!

Hoodies in zwart met roze opdruk en

donkerblauw met zilveren opdruk.

Toilettassen

Het is nu bijna zover: het kampseizoen

gaat bijna beginnen. Alle bestuursleden,

medewerkers en stafleden hebben het

hele jaar gewerkt voor dat gezamenlijke

doel: veertig fantastische vakantiekampen

in het zomerseizoen.

De start van het seizoen is voor de

bestuursleden elk jaar de ultieme test

voor al die werkzaamheden die ze het

afgelopen jaar hebben verricht. Is de

busjeshuur goed doorgekomen bij

Huurmij Komt al het kampeermateriaal

op het juiste terrein terecht Zijn alle

inschrijvingen goed en komen de deelnemers

bij de bus opdagen Als

Voorzitters vragen Koen en ik ons in

deze laatste maand voor het kampseizoen

altijd meerdere malen af of er nog

iets is wat we als bestuur over het hoofd

hebben gezien. In dit stadium kunnen

we deze vraag gelukkig negatief beantwoorden

en loopt alles op rolletjes.

Tijdens het kampseizoen is elk bestuurslid

een week “bestuurslid van dienst”.

Dit houdt in dat het bestuurslid 24 uur

per dag bereikbaar is op een speciale

mobiele telefoon voor noodgevallen. Het

bestuurslid van dienst krijgt een LCKV

rugzak met daarin een ordner met allerlei

belangrijke gegevens, zoals alle

mobiele telefoonnummers van hoofdleiders,

deelnemerslijsten en een logboek

van gebeurtenissen tijdens het kampseizoen.

Gewapend met deze “bestuurs -

map” en mobiele telefoon kan het

bestuurslid van dienst nog allerlei zaken

tijdens het seizoen regelen. Denk hierbij

aan een nieuwe inschrijving van een

deelnemer tijdens het kampseizoen, het

goed laten verlopen van piketdiensten

op het vertrekpunt en informatieverstrekking

richting ouders.

Uiteraard hoop je als bestuurslid van

dienst dat zich geen grote problemen

voordoen. Het is niet prettig om nog

allerlei zaken tijdens het kampseizoen te

moeten regelen, zeker niet als je dit

moet combineren met je werk en andere

privéverplichtingen. Een goede voorbereiding

is hierbij het halve werk. Echter,

tijdens deze week geldt letterlijk:

bestuurslid ben je 24 uur per dag, 7

dagen per week! Je hebt de telefoon

dag en nacht bij je om bereikbaar te zijn.

Na zo’n week dienst is het als bestuurslid

een lekker moment om de telefoon en

ordner te kunnen overdragen aan je collega

bestuurslid.

Dus als je tijdens het kampseizoen

iemand door Leiden zit lopen of fietsen

met een blauwe LCKV rugzak met daarin

een ordner en telefoon dan weet je het:

da’s het bestuurslid van dienst!

We wensen jullie een fantastisch kampseizoen

toe. Maak er wat moois van!

Frido & Koen

Vertrektijden

Vertrek uit Leiden Aankomst Leiden

Wiltz 07.30 uur 18.45 uur (wk 6: 19.00)

La Roche 08.00 uur 17.30 uur

Lieler (week 4 t/m 6) 08.30 uur 19.00 uur (wk 6: 18.30)

Diever 09.00 uur 16.00 uur

Heerde (week 1 t/m 3) 09.45 uur 15.00 uur

Emst (week 4 t/m 6) 09.45 uur 15.00 uur

Bladel (week 1, 2, 3, 5, 6) 10.30 uur 15.30 uur

Terschelling 11.15 uur 16.45 uur

Tsjechië (week 1 en 2) 17.30 uur 11.30 uur

(vertrekt donderdag, vanuit pand)

Zie ook www.lckv.nl. Hier vind je ook de postadressen van alle kampterreinen.

Enquête moet inzicht

geven voor nieuw

beleidsplan!

Zoals al aangegeven in vorige edities, brieven, mail en overige

correspondentie, is het bestuur druk doende om het

Beleidsplan 2010-2015 vorm te geven. Een van de middelen

die daarvoor ingezet gaat worden is de grote enquête.

Arjan van Duivenboden (namens de enquête commissie)

Eens in de vijf jaar wordt deze enquête gehouden onder stafleden,

deelnemers, ouders en oud-staf en deelnemers. Via deze

enquête probeert het bestuur inzicht te krijgen hoe de LCKV er

voor staat. En aangezien tijden veranderen, is ook deze enquête

flink vernieuwd. Werd er vijf jaar geleden nog voor het grootste

gedeelte via papier de enquête afgenomen, met uitzondering

van de staf (weet je nog), dit jaar is de enquête volledig digitaal.

Gezien de ervaringen met de inschrijving, zal het een gok

blijven, maar de enquête commissie verwacht niet 250.000 hits.

Daarentegen is de verwachting dat de response wel hoog zal zijn.

De commissie heeft besloten om de enquête voor stafleden en

ouders in twee stukken te hakken. Zo wordt er voor het seizoen

een groot aantal vragen gesteld en zal na het kamp de overige

vragen via internet worden ingevoerd. Voor deelnemers is er

één moment van invullen, namelijk na kamp. Wel zullen er een

drietal versies worden vrijgegeven om zo ook de verschillende

leeftijden een eigen enquête te geven.

Vlak na de ouderavond zullen de ouders en stafleden de enquête

ontvangen. Via een unieke code meld je je aan en kun je de

vragen invullen. Dit kost ongeveer vijf minuten tijd. De onderwerpen

dit aan bod komen zijn zeer divers maar door de commissie

in grote stukken geclusterd. Zou zijn er vragen over

Informatie en communicatie, het kampaanbod en algemene info

over de LCKV. Na het seizoen ligt de nadruk op het kamp, de

regelgeving, Financiën, na kamp en tot slot vragen.

We hopen met deze manier van enquêteren een snelle manier

te hebben gevonden, die gebruiksvriendelijk is, een hoge respons

geeft en snel resultaten genereert. In de ledenvergadering

hopen we de eerste resultaten te kunnen tonen.

Veel plezier met kamp en het invullen van de enquête.

Anders

Op avonden als deze weet je weer waar je het allemaal voor

doet. Dit wordt geweldig. Enigszins verhit legt Sjaak de laatste

hand aan zijn post bij de spooktocht. Het viel niet mee

om hier te komen, met een schep, een luchtbed en een paar

biertjes. Het is zijn oude succesnummer: een groot twee -

persoonsluchtbed ingraven over de breedte van een bospad.

Succes verzekerd. Het is echt een heel lullig gevoel als de

grond onder je voeten begint te bewegen, had hij de knotsen

uitgelegd. Die hadden hun twijfels. Wat er dan verder nog

ging gebeuren, wilden ze weten. Nou, dat hangt er van af,

had Sjaak gezegd. Soms improviseer ik nog wat engs extra,

maar meestal schrikken ze zo erg dat ik er eigenlijk niks

meer aan hoef te doen.

Ondertussen is hij gaan graven en dat valt nog niet mee. Een

paar boomwortels kruisen zijn kuil. Dan maar een eindje verderop.

Daar gaat het beter en na een tijdje past het luchtbed

er in. Nu eerst een biertje. Terwijl hij pauzeert komt hij weer

op adem en bedenkt dan dat hij het luchtbed nog moet

opblazen. Al snel heeft hij spijt van het biertje. Een paar keer

denkt hij dat hij flauw zal vallen maar eindelijk is de matras

op de goeie dikte. In de verte hoort hij de eerste groep al

aankomen. Snel nog wat aarde er overheen en dan de bosjes

in naast het pad. Hier krijg je toch een beetje adrenaline

van, of is het de alcohol Steeds luider klinken de stemmen

van de naderende kinderen. Op een spooktocht maken ze

altijd veel meer herrie. Dan, net een paar meter voor ze op

het luchtbed zullen stappen, struikelen de eerste twee en de

anderen rollen er gillend overheen. Shit, mompelt Sjaak

zachtjes, heb ik de eerste kuil met die boomwortels vergeten

dicht te gooien. Maar het groepje herstelt en strompeld zich

op een kluitje aanelkaar vasthoudend verder. Dan gaan ze

over het luchtbed. Gillen. Wanneer ze weer vaste grond

onder de voeten hebben lopen ze zo snel verder dat Sjaak

niet eens meer kan bedenken of hij ze nog even extra zal

laten schrikken. Snel zijn ze uit beeld en hoort hij alweer de

volgende groep. In sneltreinvaart komen de zes groepen

voorbij en elke keer is het gillen.

Na twintig minuten kan hij het luchtbed al weer uit de kuil

halen. Hij draait zich om naar zijn fiets en schrikt zich dan

lam. In doodse stilte staat daar uit het niets ineens een vormeloos

figuur, vlak voor hem op het pad. Hij doet een stap

achteruit en lazert ruglings in zijn eigen kuil. Uit de slaapzak,

want dat is het, klinkt nu een heldere lach. Niks spook -

achtigs meer. Hoe kom je nu nog met enige waardigheid

overeind Er steekt een hand uit de slaapzak om hem overeind

te helpen. Sjaak besluit om er maar een beetje om te

lachen, wat moet je anders. Samen wandelen ze terug naar

het terrein en drinken

ondertussen zijn

laatste twee biertjes.

Het enige commentaar

dat Sjaak er nog

uit krijgt is wat veel

stafleden hem nog

vaak na zullen zeggen:

volgende keer

doe ik het anders.

tent 7

More magazines by this user
Similar magazines