24.10.2014 Views

Innovatie 2011 - Brandweer Nederland

Innovatie 2011 - Brandweer Nederland

Innovatie 2011 - Brandweer Nederland

SHOW MORE
SHOW LESS

Transform your PDFs into Flipbooks and boost your revenue!

Leverage SEO-optimized Flipbooks, powerful backlinks, and multimedia content to professionally showcase your products and significantly increase your reach.

<strong>Innovatie</strong> <strong>2011</strong><br />

<strong>Nederland</strong>se Vereniging voor <strong>Brandweer</strong>zorg en Rampenbestrijding<br />

NVBR


De NVBR is de branchevereniging van en voor de brandweerzorg en rampenbestrijding<br />

in <strong>Nederland</strong>. Wij willen de kwaliteit van de brandweerzorg en rampenbestrijding<br />

verhogen en daarmee de fysieke veiligheid van onze samenleving vergroten.<br />

Als landelijke netwerkorganisatie zetten wij ons in voor een intensieve samenwerking<br />

tussen organisaties die betrokken zijn bij de fysieke veiligheidszorg en crisisbeheersing.


Inhoudsopgave<br />

Voorwoord p. 06<br />

Pilot wijst uit: voorlichting werkt! p. 08<br />

Meer doen met het ‘Dollhouse’ p. 10<br />

Blusdeken formaat XXL voor natuurbranden p. 12<br />

Technasiumleerlingen bedenken innovatieve oplossingen p. 14<br />

Digitale registratie maakt duiken veiliger p. 16<br />

Mentale vorming steeds belangrijker p. 18<br />

MobiDaT doet wat-ie moet doen p. 20<br />

Marikosa-sticker als ‘houvast’ voor verkeersslachtoffers p. 22<br />

Nooit meer voor niets naar de kazerne p. 24<br />

Speciaal voertuig lost bezettingsprobleem op p. 26<br />

Woonwachters dragen bij aan veilige woonomgeving ouderen p. 28<br />

Watermist: blussen met beleid p. 30<br />

Volg- en zoeksysteem draagt bij aan succesvolle en veilige inzet p. 32<br />

Veilig het autodak op p. 34<br />

Smokey moet brandveiligheid onder de aandacht brengen p. 36<br />

iPad onmisbaar instrument voor Officier van Dienst p. 38<br />

Effectief lesgeven met interactief systeem p. 40<br />

Camera’s op hoogwerker leveren extra informatie p. 42<br />

Lesblok en speldag van brandweer boeien jeugd p. 44<br />

Iedereen op hetzelfde moment dezelfde informatie p. 46<br />

Met speciale, smalle kar snel ter plekke p. 48


8<br />

Voorwoord<br />

Voor de vierde keer hebben we <strong>Brandweer</strong> <strong>Nederland</strong> gevraagd om ideeën voor innovaties in te<br />

zenden en zo mee te dingen naar de Jan van der Heydenprijs. De regiegroep heeft de inzendingen<br />

nauwkeurig bekeken en beoordeeld. Dat waren dit jaar 23 innovatieve ideeën, waarvan er 21 aan<br />

de selectiecriteria voldeden.<br />

Nieuw dit jaar was dat via de website van de NVBR kon worden gestemd op de inzendingen. De<br />

regiegroep was aangenaam verrast door het grote aantal stemmen dat is uitgebracht. Op basis<br />

van het aantal verkregen stemmen en het oordeel van de vakjury zijn vervolgens drie inzendingen<br />

genomineerd: ‘Iedereen op hetzelfde moment dezelfde informatie’, de ‘Marikosa-sticker’ en<br />

‘Technasium’. Op de NVBR-site zijn deze in een kort filmpje toegelicht. Daarop kon <strong>Brandweer</strong><br />

<strong>Nederland</strong> weer haar stem uitbrengen en dat werd door een overweldigende hoeveelheid mensen<br />

gedaan. Zelfs via Twitter en de media werden de ideeën gepromoot! De regiegroep is niet alleen<br />

de inzenders, maar ook al die stemmende brandweermannen en -vrouwen bijzonder erkentelijk<br />

voor hun betrokkenheid en enthousiasme.<br />

Het is goed om te zien dat er veel ideeën worden ingezonden, maar ook dat het de mensen in<br />

het veld stimuleert om deze verder te ontwikkelen. Zoals ook gebeurt met het winnende idee<br />

van 2010: ‘Brááánd!!! Jij, de brandweer en veiligheid’. De Veiligheidsregio Zuidoost-Brabant<br />

werkt momenteel aan de doorontwikkeling van het lespakket. Samen met de NVBR en een paar<br />

andere regio’s zullen daarvoor metingen worden verricht, zowel bij de kinderen als hun ouders.<br />

Zo krijgen we inzicht in hun brandveiligheidsbewustzijn en de effectiviteit van het lespakket. Met<br />

de gewonnen geldprijs is overigens ook de website van ‘Billy Brandkraan’ (www.brandweer.nl/<br />

billybrandkraan) interactiever gemaakt.<br />

Fotografie: Rens Plascheck<br />

<strong>Brandweer</strong>mensen in de regio’s dragen hun kennis en ervaringen steeds vaker over op anderen<br />

en zo blijven we van elkaar leren. In navolging op de succesvolle uitgave van het boekje ‘<strong>Innovatie</strong><br />

2009/2010’ ben ik er trots op u dit nieuwe boekje te kunnen presenteren. Ik ben heel benieuwd<br />

welke innovatie dit jaar als beste uit de bus komt tijdens het NVBR-congres eind september.<br />

Gerard van Klaveren<br />

Voorzitter Regiegroep <strong>Innovatie</strong> Moed


9<br />

Inzendingen voor de Jan van der Heydenprijs 2012 kunnen worden gezonden aan:<br />

innovatiemoed@nvbr.nl. Bel voor meer informatie: (079) 330 46 64 of kijk op<br />

www.nvbr.nl/innovatiemoed<br />

Wie was Jan van der Heyden<br />

De NVBR-innovatieprijs is niet zomaar vernoemd naar Jan van<br />

der Heyden. Hij leefde van 1637 tot 1712 en vond onder andere<br />

de slangbrandspuit uit. Hij ontwikkelde een beter pompsysteem<br />

en een leren brandslang, die brandweerlieden in staat stelde een<br />

brandhaard dichter te benaderen.<br />

Dat Jan van der Heyden stierf als bemiddeld man was niet te<br />

danken aan zijn schilderijen. De geboren Gorinchemmer (maar<br />

vanaf zijn 12e woonachtig in Amsterdam) had ook veel gevoel voor<br />

werktuigbouw. Zo ontwierp hij in 1669 een betere straatverlichting<br />

voor de stad Amsterdam. Ruim 1.800 door hem ontworpen<br />

lantaarns werden geplaatst. Later volgden er nog vele duizenden in<br />

onder meer Haarlem, Groningen, Den Haag en Berlijn.<br />

Hoewel hij brandmeester was bij het brandspuitgilde, was Jan van<br />

der Heyden van beroep geen brandweerman maar architectonisch<br />

landschapsschilder. Hij behoort tot de belangrijkste 17de-eeuwse<br />

schilders van <strong>Nederland</strong>se stadsgezichten. Opvallend, volgens<br />

kenners, was zijn vaardigheid in het weergeven van perspectief.<br />

De verbeterde slangbrandspuit van Jan van der Heyden kwam in<br />

1672 op de markt. Hij demonstreerde zijn uitvinding bij het stadhuis<br />

en vanaf de Westertoren. De burgemeester was zo onder de<br />

indruk dat hij gelijk voor alle zestig wijken van de stad een nieuwe<br />

brandspuit bestelde.


10<br />

Pilot wijst uit: voorlichting werkt!<br />

Categorie: Organisatie en Maatschappelijke relevantie<br />

Korps:<br />

<strong>Brandweer</strong> Amsterdam-Amstelland<br />

Project:<br />

Brandveilig Leven in de praktijk: voorlichting over brandveiligheid<br />

Initiator:<br />

Annette de Wolde (i.s.m. Rob Baardse van de Brandwondenstichting)<br />

Geïmplementeerd: Ja<br />

In de brandweerwereld is een verschuiving van daadwerkelijk leidt tot een brandveiliger<br />

werkzaamheden zichtbaar naar de voorkant situatie, is niet bekend. Dat hebben we met de<br />

van de veiligheidsketen. Hieruit is ‘Brandveilig pilot willen onderzoeken.”<br />

Leven’ voortgekomen. Het betekent dat de<br />

brandweer meer naar de burger toegaat om Voorlichting effectief<br />

het veiligheidsbewustzijn en de brandveiligheid De uitkomst is zonneklaar: voorlichting over<br />

te vergroten. Ook van bewoners, instellingen brandveiligheid is zowel effectief in het geval er<br />

en organisaties wordt een actievere rol<br />

geen brand is geweest als kort na een brand.<br />

verwacht.<br />

In het laatste geval is het effect nog groter.<br />

Dankzij de voorlichting neemt de kennis over<br />

Een manier om iets aan het<br />

brandveiligheid toe en zijn mensen zich meer<br />

veiligheidsbewustzijn van mensen te doen bewust van het gevaar van brand. Hun houding<br />

is het geven van huis-aan-huis advies. Een ten opzichte van brandveiligheid verandert<br />

aanpak die eerder in Engeland met succes is en daarmee neemt de bereidheid toe om<br />

beproefd, zoals ook het geven van voorlichting brandveiligheidsmaatregelen te nemen.<br />

kort na een woningbrand. Om te meten of<br />

deze gecombineerde aanpak effectief is heeft Annette de Wolde: “Omdat bekend is dat<br />

<strong>Brandweer</strong> Amsterdam-Amstelland een pilot brand discrimineert, hebben we gekeken naar<br />

uitgevoerd onder de naam: ‘(Brand)veilig leven wijken in Amsterdam met relatief veel lage<br />

in de praktijk: wetenschappelijk verantwoorde inkomens en veel sociale huurwoningen. Op<br />

voorlichting over brandveiligheid’.<br />

basis van deze criteria is ervoor gekozen het<br />

Annette de Wolde van het korps:<br />

project uit te voeren in Amsterdam-West.<br />

“Veel korpsen geven voorlichting over<br />

In deze wijken is ongeveer de helft van de<br />

brandveiligheid, maar of die voorlichting bewoners van niet-westerse afkomst. Van deze<br />

mensen is bekend dat zij slecht zijn te bereiken<br />

met mediacampagnes.”<br />

Invullen vragenlijst<br />

De bewoners vulden een vragenlijst in over<br />

brandveiligheid (nulmeting) en deden dat<br />

nog een keer nadat ze voorlichting hadden<br />

gekregen van twee brandweermannen.<br />

Twee maanden na die bijeenkomst vulden<br />

alle deelnemers nogmaals een vragenlijst in.<br />

Daaruit bleek het effect van de voorlichting.<br />

Het project werd gesubsidieerd door het<br />

Ministerie van VROM. Naast <strong>Brandweer</strong><br />

Amsterdam-Amstelland werkten eraan mee<br />

de <strong>Nederland</strong>se Brandwondenstichting, de<br />

Stichting Consument en Veiligheid, de Vrije<br />

Universiteit Amsterdam, de NVBR en het NIFV.<br />

Korpsen die het project willen overnemen<br />

krijgen de beschikking over een werkmap,<br />

werkbeschrijving, standaardpresentatie en<br />

andere communicatiemiddelen, zoals posters,<br />

brieven en persberichten. Aan het project kan<br />

uitvoering worden gegeven met een minimum<br />

aan training.<br />

Meer informatie:<br />

Annette de Wolde<br />

A.dewolde@brandweeraa.nl


<strong>2011</strong><br />

Juni <strong>2011</strong>, jaargang 11, nr. 3<br />

BRANDWEER AMSTERDAM-AMSTELLAND<br />

Voorlichting na brand<br />

Amsterdams college stemt in met voorstel<br />

bezuinigingen brandweer<br />

Shishalounge:<br />

‘Alsof je in de woonkamer staat te barbecueën’<br />

Opkomsttijden onder druk<br />

Behulpzaam Deskundig Daadkrachtig


12<br />

Meer doen met het ‘Dollhouse’<br />

Categorie: Techniek<br />

Korps:<br />

<strong>Brandweer</strong> Zuid-Limburg<br />

Project:<br />

Doorontwikkeling ‘Dollhouse’<br />

Initiator:<br />

Hans Nieling en Bryan Clear<br />

Geïmplementeerd: Ja<br />

De meeste brandweermensen weten wat een als het gaat om branden in containers en<br />

‘Dollhouse’ is. Een ‘demonstratiehuis’ van stookhuizen. Hans Nieling: “Je hebt altijd de<br />

spaanplaat van 80 bij 80 bij 30 centimeter, fysische factoren rook, stroming, temperatuur<br />

dat is verdeeld in vier compartimenten. Het en vlammen (RSTV). Daarop in speelt de<br />

Dollhouse wordt gebruikt om het verloop ventilatie. Met onze doorontwikkeling van<br />

van een brand te laten zien. Ook het<br />

het Dollhouse maken we het verloop van een<br />

effect van meer of minder zuurstof en van brand voor iedereen duidelijk en tonen we het<br />

rookgasontbrandingen kan goed zichtbaar gevaar aan van rookgassen.”<br />

worden gemaakt. Het Dollhouse levert het<br />

aansprekende bewijs dat rook ook brandstof ‘Het lezen van rook’<br />

is.<br />

Bij de brandweer worden medewerkers<br />

bijgeschoold op de RSTV-factoren. Populair<br />

Via de vinding van de Zweed Krister Giselsson gezegd kom de scholing neer op ‘het lezen<br />

komen we bij de innovatie van Hans Nieling van rook’. Doel daarvan is om aan de hand<br />

en Bryan Clear, instructeurs bij <strong>Brandweer</strong> van verklaarbare fysische verschijnselen, een<br />

Zuid-Limburg. Zij noemen hun bedenksel ‘een beeld te krijgen van de ontwikkeling van een<br />

doorontwikkeling van het Dollhouse, die het brand en de juiste beslissing nemen bij het wel<br />

veiligheidsniveau en de bewustwording bij of niet uitvoeren van een binnenaanval.<br />

de bestrijding van binnenbranden aanzienlijk<br />

verbetert’.<br />

Bryan Clear: “Het lezen van een brand werd<br />

altijd geoefend in containers. Het nadeel van<br />

Dat zit zo. Met gebruikmaking van het<br />

zo’n training op vaardigheden is, dat de tijd<br />

Dollhouse slaan Hans Nieling en Bryan<br />

ontbreekt om te observeren wat het gedrag<br />

Clear een brug tussen theorie en praktijk is van rook en temperatuur als gevolg van het<br />

eigen handelen. Met de doorontwikkeling van<br />

het Dollhouse ondervangen we dat nadeel.<br />

Door te spelen met de openingen van de<br />

compartimenten zijn situaties na te bootsen<br />

en kunnen rookgasontbrandingen zichtbaar<br />

worden gemaakt. Bovendien wordt de invloed<br />

van je eigen straalpijptechnieken zichtbaar.”<br />

De demonstratie die hoort bij de doorontwikkeling<br />

van het Dollhouse wordt in<br />

Zuid-Limburg inmiddels regiobreed toegepast.<br />

Voorafgaand aan de demonstratie is een<br />

presentatie te zien van ongeveer 30 minuten<br />

met voorbeelden van incidenten.<br />

De initiatoren: “Het Dollhouse is een<br />

goedkoop leermiddel dat op een hele<br />

efficiënte wijze ondersteunend kan zijn aan<br />

andere leermodellen. Onze mensen hebben<br />

het signaal opgepikt. Met als gevolg dat ze<br />

zich bij een inzet kunnen concentreren op hun<br />

eigen handelen.”<br />

Meer informatie<br />

Bryan Clear<br />

b.clear@brwzl.nl


<strong>2011</strong>


12<br />

Blusdeken formaat XXL voor natuurbranden<br />

Categorie: Techniek<br />

Korps:<br />

<strong>Brandweer</strong> Skarsterlân Lemsterland Gaasterland-Sleat<br />

Project:<br />

Blusdeken voor natuurbranden<br />

Initiator:<br />

Hein van Dijk<br />

Geïmplementeerd: Ja, in eigen korps<br />

Een natuurbrand is heel anders dan een brand blusdeken van het formaat XXL borrelde in<br />

waarbij een huis of gebouw in de hens staat. hem op en liet hem niet meer los. Inmiddels<br />

Neem alleen maar eens de omstandigheden. heeft het korps waarbij Van Dijk werkzaam is<br />

Als het verharde pad ophoudt, kan in de regel een prototype van de deken op de auto.<br />

geen brandweerauto meer verder. Vervolgens<br />

doemen andere problemen op. De slechte Vuurlijn is smal<br />

watervoorziening bijvoorbeeld en slangen die Van Dijk: “Bij een brand zoals in het<br />

te kort zijn om bij het vuur te komen.<br />

Fochteloërveen zijn het voornamelijk grassen<br />

die branden. Het vuur verspreid zich snel en<br />

Hein van Dijk van <strong>Brandweer</strong> Skarsterlân<br />

vaak over een grote lengte, maar de vuurlijn<br />

Lemsterland Gaasterland-Sleat was er bij is meestal smal, een paar meter maar. Mijn<br />

toen op 25 april <strong>2011</strong> in het natuurgebied gedachte was dat je dergelijke branden<br />

Fochteloërveen bij Bovensmilde in Drenthe een effectief kunt bestrijden met een grote<br />

flinke brand woedde. Vanwege de omvang van blusdeken. Als je de deken er overheen trekt,<br />

de brand verleenden ze hun collega’s bijstand. stikt het vuur in z’n eigen rook.”<br />

Van Dijk: “We zijn vooral in de weer geweest<br />

met de vuurzweep. Op zich kon dat prima, De technische dienstmedewerker van de Friese<br />

omdat het vooral gras was dat brandde. Toch brandweer ging snuffelen op internet en<br />

vond ik het behelpen met die zwepen. Ze zijn kwam uit bij een bedrijf in Steenwijk, dat wel<br />

eigenlijk niet lang genoeg om in die hitte goed iets in het idee zag. Zij hadden al blusdekens in<br />

je werk te kunnen doen.”<br />

het assortiment en de vraag was in feite alleen<br />

of het formaat groter kon en de uitvoering<br />

Weer veilig thuis dacht Hein van Dijk nog eens zwaarder.<br />

na over de inzet in Drenthe. Het idee van een<br />

In samenspraak met Hein van Dijk werd een<br />

proefmodel gemaakt, waarmee testen werden<br />

uitgevoerd. Een aantal verfijningen leidde<br />

daarna tot het - gepatenteerde - prototype,<br />

dat nu in gebruik is bij <strong>Brandweer</strong> Skarsterlân<br />

Lemsterland Gaasterland-Sleat. De prijs:<br />

ongeveer 800 euro.<br />

Multifunctioneel<br />

Hein van Dijk: “Het is een deken van 4 bij<br />

6 meter met aan alle hoeken een brandvrij<br />

koord. Door de deken over het vuur te<br />

slepen dooft het. Eventueel kunnen met een<br />

vuurzweep de laatste vlammen worden uit<br />

geslagen. De deken kan nog groter worden<br />

gemaakt door er stukken aan te klikken.<br />

Bovendien is hij multifunctioneel. Ook bij autoen<br />

containerbranden is hij goed bruikbaar.”<br />

De initiatiefnemer voorziet een gouden<br />

toekomst voor zijn vinding. “Zoals met alles<br />

dat nieuw is, heeft het even tijd nodig.<br />

Mensen zijn afwachtend. Maar ik geloof er<br />

heilig in dat er op een gegeven moment vraag<br />

naar de deken komt.”<br />

Meer informatie<br />

Hein van Dijk<br />

h.vandijk@skarsterlan.nl


<strong>2011</strong>


16<br />

GENOMINEERD<br />

<strong>2011</strong><br />

Technasiumleerlingen bedenken<br />

innovatieve oplossingen<br />

Categorie: Techniek en Maatschappelijke relevantie<br />

Korps:<br />

<strong>Brandweer</strong> Midden- en West-Brabant<br />

Project:<br />

Technasium<br />

Initiator:<br />

Jochem van de Graaff, Bertwin van Setten, Leon Havermans, Rob van Bussel<br />

Geïmplementeerd: Ja<br />

‘Een formule voor beter bèta-onderwijs’. Dat afzuigkap. En een ‘omhoogdeurklink’, die<br />

is de slogan van de Stichting Technasium, een uitschuifbare delen in een deur activeert om de<br />

landelijk netwerk van 41 scholen verspreid deur extra zuurstofdicht te maken. De ‘hitfire’<br />

over het land, die op Havo- en Vwo-niveau was ook een leuke vondst. Een apparaat<br />

leerlingen uitdagen in de techniek. De aanpak is waarmee zeer gericht op hete locaties wordt<br />

praktisch, op basis van concrete problematiek. geblust. Er zat ook een branddichte kluis<br />

bij voor elektrische apparatuur in huis. Heel<br />

<strong>Brandweer</strong> Midden- en West-Brabant heeft creatief allemaal.”<br />

technasiumleerlingen (brugklassers) van<br />

Scholengemeenschap ’t Rijks in Bergen op Uitleg op de kazerne<br />

Zoom gevraagd innovatieve oplossingen Na een eerste presentatie op school zijn de<br />

te bedenken voor de brandpreventie in<br />

leerlingen op de kazerne geweest. Daar kregen<br />

woningen. Gedurende tien weken zetten ze uitleg over de manier waarop de brandweer<br />

72 leerlingen zich voor het project in. De aankijkt tegen brand en het ontstaan ervan.<br />

uitkomsten waren verrassend.<br />

Vervolgens was het tien weken lang de<br />

beurt aan de leerlingen. Bij de presentaties<br />

Jochem van de Graaff: “De sleutelbegrippen ter afronding van het project waren drie<br />

waren ‘brand’, ‘het ontstaan van brand’ en brandweermedewerkers aanwezig. Samen met<br />

‘brandverloop’. Daar zijn de leerlingen mee de technasiumdocenten beoordeelden ze de<br />

aan de slag gegaan en daar kwamen heel ideeën.<br />

aardige dingen uit. Een model bijvoorbeeld Volgens Jochem van de Graaff is het<br />

van een blusdeken, die is geïntegreerd in een eenvoudig dit project te kopiëren. “Leg<br />

contact met een technasium in de buurt en de<br />

kans is groot dat de brandweer opdrachtgever<br />

van een project wordt. In totaal heeft het<br />

ons ongeveer 100 uren gekost, inclusief<br />

een intensieve ochtend op de kazerne. De<br />

leerlingen samen hebben er minstens 3.000<br />

uren in zitten. Qua diepgang en rendement<br />

vinden wij het een project dat voor herhaling<br />

vatbaar is.”<br />

De vraag is natuurlijk of één van de ideeën de<br />

status van model zal ontstijgen. Maar zelfs als<br />

dat niet zo is, is Jochem van de Graaff positief.<br />

“In ons geval zijn 72 jongeren tien weken<br />

bezig geweest met brand en alle aspecten<br />

die daarmee samenhangen. Dat draagt ook<br />

bij aan het bewustwordingsproces dat we als<br />

brandweer zo graag in gang zetten.”<br />

Meer informatie<br />

Jochem van de Graaff<br />

jochem.van.de.graaff@brandweermwb.nl


<strong>2011</strong>


18<br />

Digitale registratie maakt duiken veiliger<br />

Categorie: Techniek<br />

Korps:<br />

<strong>Brandweer</strong> Hoorn<br />

Project:<br />

Digitaliseren duikregistratie<br />

Initiator:<br />

Gerard Zomer<br />

Geïmplementeerd: Ja<br />

Nu steeds meer brandweervoertuigen zijn<br />

uitgerust met een mobiele data terminal,<br />

zijn er ook mogelijkheden voor aanvullend<br />

gebruik van deze voorziening. <strong>Brandweer</strong><br />

Hoorn bekeek in hoeverre duiken en<br />

duiktijdmonitoring digitaal kunnen worden<br />

verwerkt en ontwierp daarvoor een applicatie.<br />

In dit duikregistratieprogramma kan alle<br />

relevante informatie eenvoudig worden<br />

ingevoerd.<br />

In de nieuwe situatie voert de duikploegleider<br />

voor de oefening of inzet de namen van de<br />

duikers, de begindruk van de duiksets en de<br />

te verwachten duikdiepte in in de mobiele<br />

terminal. Als deze informatie is ingevoerd,<br />

geeft de applicatie automatisch de te<br />

verwachten inzettijd weer (bij zowel hoog- als<br />

laagverbruik), totdat de duik moet worden<br />

afgebroken.<br />

Aangekomen op locatie wordt de mobiele<br />

terminal meegenomen naar de waterkant en<br />

op het moment dat de duiker te water gaat<br />

wordt de duiktijdmonitoring gestart door<br />

het indrukken van de startknop. In het geval<br />

de tussendruk van de duiker in de applicatie<br />

is ingevoerd, wordt voortdurend het reële<br />

luchtverbruik berekend en weergeven.<br />

Gerard Zomer van <strong>Brandweer</strong> Hoorn: “Er<br />

wordt altijd gewerkt met het werkelijke<br />

luchtverbruik van de duiker. Niet met<br />

gemiddelden of indicaties. Om te zorgen dat<br />

de tussendruk regelmatig wordt opgevraagd,<br />

volgt iedere tien minuten na het begin van<br />

de duik een optisch- en akoestisch alarm. We<br />

hebben dat als extra veiligheidsvoorziening<br />

toegevoegd.”<br />

Duik afsluiten<br />

Als de duiker weer aan de oppervlakte komt is<br />

het invoeren van de einddruk en het indrukken<br />

van de stopknop voldoende om de duik af<br />

te sluiten. Als de duiker boven water komt<br />

maar mogelijk nog een keer tijdens dezelfde<br />

duik wordt ingezet, kan ook een pauzestand<br />

worden gebruikt. Elke handeling wordt door<br />

de applicatie opgeslagen, zodat alle gegevens<br />

kunnen worden achterhaald in het geval de<br />

data terminal onverhoopt uitvalt.<br />

De gegevens die door de duiktijdmonitoring<br />

worden verzameld, worden in het<br />

registratieprogramma samengevoegd tot<br />

een compleet duikregistratieformulier. Op<br />

dit formulier worden alle vereiste gegevens<br />

verzameld en opgeslagen. Momenteel worden<br />

vervolgens nog met behulp van een print<br />

de duiklogboeken en de korpsregistratie<br />

handmatig ingevuld.<br />

Gerard Zomer: “Doordat alle gegevens<br />

direct zichtbaar zijn op het scherm heeft de<br />

duikploegleider een beter inzicht in het reële<br />

luchtverbruik van de duiker. Als de duiker<br />

onder water zware arbeid moet verrichten,<br />

bijvoorbeeld het bergen van een slachtoffer,<br />

wordt de resterende duiktijd voortdurend<br />

herberekend aan de hand van dat verbruik.<br />

Op basis van die actuele informatie wordt de<br />

nieuwe, maximum duiktijd bepaald.”<br />

Meer informatie:<br />

Gerard Zomer<br />

g.zomer@hoorn.nl


<strong>2011</strong>


18<br />

Mentale vorming steeds belangrijker<br />

Categorie: Organisatie en Maatschappelijke relevantie<br />

Korps:<br />

Veiligheidsregio Rotterdam-Rijnmond<br />

Project:<br />

Mentale Vorming<br />

Initiator:<br />

Leo de Lange<br />

Geïmplementeerd: Deels<br />

Bij de brandweer heeft het trainen van<br />

procedures en het op peil houden van de<br />

fysieke gesteldheid altijd prioriteit gehad in het<br />

oefen- en opleidingsprogramma. Als gevolg<br />

echter van een taakverschuiving (o.a. AED)<br />

en tegelijkertijd een normvervaging in de<br />

maatschappij (agressie tegen hulpverleners), is<br />

een zwaarder accent komen te liggen op de<br />

mentale aspecten van het brandweervak. De<br />

Veiligheidsregio Rotterdam-Rijnmond speelde<br />

daar op in met het project Mentale Vorming.<br />

Mentale vorming is een complex onderwerp<br />

dat met zorg moet worden ingevuld. Zowel<br />

voor het individu als voor een groep. Het is<br />

dat deel van het opleidings- en trainingsproces<br />

waarmee we persoonseigenschappen en<br />

houdingsaspecten willen verbeteren. En wel<br />

zo dat in bepaalde situaties beter kan worden<br />

gepresteerd.<br />

Maar er is meer, zegt districtcommandant<br />

Leo de Lange van Rotterdam-Rijnmond. “Het<br />

begint altijd met de bewustwording van<br />

brandweermensen dat ze naast hun lichaam<br />

ook hun geest moeten trainen om het werk<br />

goed te kunnen doen. Pas als dat bewustzijn<br />

er is, kun je aan de slag met vormingaspecten.<br />

Onze bedrijfspsycholoog zegt altijd dat er in<br />

gesprekken vaak ‘oud zeer’ naar boven komt.<br />

Dan gaat het over incidenten die zich hebben<br />

voorgedaan. Dat zegt veel over het mentale<br />

aspect.”<br />

Eenduidige visie op mentale vorming<br />

Het resultaat van onderzoek en<br />

brainstormsessies is het rapport ‘Mentale<br />

vorming bij de brandweer’. Hierin wordt een<br />

aanzet gegeven voor een eenduidige visie op<br />

mentale vorming, met daaraan gekoppeld een<br />

methodiek. Het document geeft informatie,<br />

handvatten, praktische programma’s en<br />

instrumenten voor de individuele vorming<br />

en ploegvorming van brandweermensen.<br />

Onderdeel van het rapport is een opsomming<br />

van gewenste persoonseigenschappen<br />

(competenties), in relatie tot begrippen als<br />

inzetbereidheid, teamwork en weerbaarheid.<br />

Inmiddels is er in het district Oost van de<br />

Veiligheidsregio Rotterdam Rijnmond een pilot<br />

gehouden. Deze bestond uit een oefendag<br />

die helemaal draaide om kennismaking<br />

met het onderwerp en bewustwording. De<br />

ervaringen van deze dag zijn verwerkt in<br />

een beleidsdocument dat binnen de hele<br />

veiligheidsregio is verspreid.<br />

Leo de Lange: “De oefendag heeft geleid<br />

tot het besef dat mentale vorming belangrijk<br />

is. De actie mag dus niet beperkt blijven tot<br />

deze pilot. Mentale vorming moet structureel<br />

onderdeel uit gaan maken van ons reguliere<br />

opleidings- en oefenprogramma. Hoe we dat<br />

gaan inbedden weet ik ook nog niet. Dat is de<br />

uitdaging waar we nu voor staan.”<br />

Meer informatie<br />

Leo de Lange<br />

l.delange@veiligheidsregio-rr.nl


<strong>2011</strong>


20<br />

MobiDaT doet wat-ie moet doen<br />

Categorie: Techniek<br />

Korps:<br />

<strong>Brandweer</strong> Brabant Noord<br />

Project:<br />

MobiDaT (Mobiele Data Terminal)<br />

Initiator:<br />

Patrick Steijn<br />

Geïmplementeerd: Ja<br />

Helemaal ontwikkeld voor en door de<br />

brandweer. Dat is de mobiele data terminal<br />

MobiDaT van <strong>Brandweer</strong> Brabant Noord. Een<br />

systeem dat is gemaakt naar de wensen van<br />

bevelvoerders en manschappen, dat doet<br />

wat het moet doen. Dat zeggen althans de<br />

ontwerpers.<br />

De MobiDaT werkt via internet (webbased)<br />

en kan dus met een druk op de knop worden<br />

geüpdatet. De terminal kan zowel voor als<br />

achter in de brandweerauto worden gebruikt<br />

en is ‘hufterproof’.<br />

Eén van de sterke punten van de MobiDaT<br />

is, volgens Patrick Steijn van <strong>Brandweer</strong><br />

Brabant Noord, dat het apparaat zeer<br />

gebruikersvriendelijk is. Steijn: “De<br />

bediening is heel eenvoudig. De uitruk wordt<br />

weergegeven en verder zitten er op het<br />

scherm alleen knoppen die van toepassing<br />

zijn. Bijvoorbeeld voor het aanvalsplan en de<br />

waterwinning. Is er geen aanvalsplan, dan is<br />

de knop daarvoor ook niet zichtbaar.”<br />

“Je zet gewoon de terminal aan en extra<br />

handelingen zijn niet nodig. Via een GPSsysteem<br />

is de wagen ook in de kazerne te<br />

volgen door de achterblijvers. De Officier van<br />

Dienst overziet in real time waar alle wagens<br />

zich bevinden.”<br />

Kleine aanpassingen<br />

Een aantal tankautospuiten van <strong>Brandweer</strong><br />

Brabant Noord is inmiddels, in het kader<br />

van een uitgebreide pilot, met het systeem<br />

uitgerust. Opmerkingen en wensen hebben<br />

geleid tot kleine aanpassingen, waardoor het<br />

systeem steeds beter functioneert. Ook de<br />

uitbreiding van het systeem is nog in volle<br />

gang. Vrijwel wekelijks worden er nieuwe<br />

aanvalsplannen en bereikbaarheidskaarten<br />

toegevoegd.<br />

Patrick Steijn: “De MobiDaT is mede<br />

ontwikkeld door Bram Eerkens, een<br />

brandweervrijwilliger uit Deventer, die we<br />

voor dit project ook hebben ingehuurd als<br />

projectleider. Hij heeft tevens de implementatie<br />

van de pilot gedaan. Achter het systeem<br />

staan bovendien stabiele leveranciers die de<br />

betrouwbaarheid garanderen. Gezien de status<br />

van het project denken we dat dit een goed<br />

moment is om er mee naar buiten te treden.<br />

Het is een systeem waar zeker ook andere<br />

korpsen hun voordeel mee kunnen doen.”<br />

Meer informatie<br />

Patrick Steijn<br />

p.steijn@s-hertogenbosch.nl


<strong>2011</strong>


24<br />

GENOMINEERD<br />

<strong>2011</strong><br />

Marikosa-sticker als ‘houvast’<br />

voor verkeersslachtoffers<br />

Categorie: Techniek, Organisatie en Maatschappelijke relevantie<br />

Korps:<br />

<strong>Brandweer</strong> Kennemerland post Velsen<br />

Project:<br />

Marikosa-sticker<br />

Initiator:<br />

Richard Bousma en Sander Witte<br />

Geïmplementeerd: Ja<br />

<strong>Brandweer</strong>man Richard Bousma had de<br />

De Marikosa-sticker is bedoeld voor de<br />

gewoonte om bij een auto-ongeval met een hulpverlener die als eerste ter plaatse is.<br />

vet krijtje een teken aan te brengen op de Het plakken past in het huidige protocol<br />

voorruit van het gecrashte voertuig. Een teken met handoplegging, ook wel de ‘Jomandamethode’<br />

genoemd. Zeker wanneer er<br />

dat was bedoeld als referentiepunt voor de<br />

slachtoffers in de auto. De gedachte was dat meerdere slachtoffers bij het ongeval<br />

slachtoffers, door er naar te blijven kijken, zijn betrokken, is de sticker handig. De<br />

hun hoofd minder bewegen en dat komt later hulpverlener, bijvoorbeeld een motoragent,<br />

het herstel van bijvoorbeeld een whiplash ten kan zijn aandacht richten op het slachtoffer<br />

goede. Inmiddels is het teken dat Richard op dat de eerste hulp het meest nodig heeft,<br />

de ruit aanbracht bij <strong>Brandweer</strong> Kennemerland terwijl hij mondeling de overige slachtoffers op<br />

vervangen door een sticker, de Marikosasticker.<br />

de sticker wijst.<br />

Richard Bousma: “Je geeft de slachtoffers<br />

Met de Marikosa-sticker als richtpunt, kan de een figuurlijk ‘houvast’, waardoor ze<br />

persoonlijke schade worden beperkt. Als er minder geneigd zijn hun hoofd te bewegen.<br />

meerdere personen in de auto zitten, kan de Daarnaast stelt de sticker slachtoffers gerust.<br />

sticker uiteraard ook op de achterkant van een De kleuren, groen en wit, dragen daar nog<br />

hoofdsteun worden geplakt. Ook is er een eens extra toe bij. Maar misschien nog wel het<br />

aparte sticker beschikbaar voor jonge kinderen belangrijkste is dat wij denken dat met het<br />

die nog niet kunnen lezen.<br />

gebruik van de sticker het aantal mensen dat<br />

last blijft houden van langdurige nekklachten<br />

als gevolg van een auto-ongeval, zal dalen.”<br />

Naam is verzinsel<br />

De Marikosa-sticker is een bedenksel van<br />

Richard Bousma, beroepsbrandweerman op<br />

post Velsen, en zijn zwager Sander Witte.<br />

De naam ‘Marikosa’ is een verzinsel van<br />

Richards jongste dochter. Marikosa was haar<br />

denkbeeldige vriendinnetje. Toen bleek dat<br />

deze naam nog niet als domeinnaam was<br />

geclaimd, vonden de initiatiefnemers het een<br />

mooie gelegenheid dat te doen voor de door<br />

hen bedachte sticker.<br />

In april <strong>2011</strong> is bij de GGD van Kennemerland<br />

een test gestart met de Marikosa-sticker. De<br />

brandweerkorpsen van Zaanstad, Texel en<br />

Velsen, alsmede de politie van Zaanstreek<br />

Waterland, hebben zich aangesloten bij deze<br />

pilot. Op basis van de verzamelde gegevens<br />

heeft de GGD een evaluatierapport opgesteld.<br />

Dit rapport was voor de veiligheidsregio<br />

aanleiding de Marikosa-sticker in te voeren.<br />

Meer informatie<br />

Richard Bousma<br />

www.marikosa.nl en info@marikosa.nl


<strong>2011</strong>


24<br />

Nooit meer voor niets naar de kazerne<br />

Categorie: Techniek en Organisatie<br />

Korps:<br />

<strong>Brandweer</strong> Achterhoek Oost<br />

Project:<br />

Selectief alarmeren<br />

Initiator:<br />

Theo Veerkamp<br />

Geïmplementeerd: Nee<br />

opgeroepen. Net zo lang tot het gewenste<br />

aantal mensen heeft bevestigd dat ze in<br />

aantocht zijn. Eventueel kan bij onvoldoende<br />

opkomst direct worden opgeschaald naar een<br />

volgende post.”<br />

Bij vrijwillige brandweerkorpsen worden<br />

momenteel voor de uitruk van één<br />

tankautospuit 12 tot 24 personen<br />

gealarmeerd. Hiervan rukken er uiteindelijk<br />

6 uit. Alle anderen die zich bij de kazerne<br />

melden, kunnen onverrichter zake terug naar<br />

huis. Ze krijgen wel een vergoeding, wat<br />

inhoudt dat er wel kosten worden gemaakt. Al<br />

met al een niet wenselijke situatie. Bovendien<br />

werkt het wel opkomen maar niet kunnen<br />

uitrukken, demotiverend voor de mensen die<br />

het betreft.<br />

Goede raad is duur. Of toch niet Bij<br />

<strong>Brandweer</strong> Achterhoek Oost van de<br />

Veiligheidsregio Noord- en Oost-Gelderland<br />

hebben ze een idee hoe het anders kan.<br />

‘Selectief alarmeren’ is het project gedoopt.<br />

Theo Veerkamp van <strong>Brandweer</strong> Achterhoek<br />

Oost verduidelijkt: “We hebben het over<br />

een alarmeringssysteem dat beschikt over de<br />

mogelijkheid van aan- of afmelden in het geval<br />

je als brandweerman wordt opgeroepen. Als er<br />

voldoende aanmeldingen zijn is het wachten<br />

tot iedereen er is, en dan kan met precies<br />

genoeg mensen worden uitgerukt. Er worden<br />

geen mensen teleurgesteld en er worden geen<br />

onnodige kosten gemaakt.”<br />

Veel lastiger dan het benoemen van<br />

het probleem en de oplossing, is de<br />

technische invulling. De initiatiefnemers<br />

onderzoeken momenteel de mogelijkheden<br />

om de traditionele wijze van alarmeren<br />

(op een pager), in te ruilen voor het<br />

werken met een soort sms-applicatie met<br />

bevestigingsmogelijkheid. Dat zou ofwel via<br />

de mobiele telefoon moeten, ofwel via het<br />

C2000-systeem, aangevuld met een nieuw te<br />

ontwikkelen pager met deze mogelijkheid. Het<br />

gealarmeerde personeel bevestigt (accepteert)<br />

of annuleert de oproep met een simpele<br />

handeling, en spoedt zich vervolgens naar de<br />

kazerne.<br />

Theo Veerkamp: “Bevestigt of annuleert een<br />

persoon de oproep niet binnen de afgesproken<br />

tijd, dan wordt de volgende persoon<br />

Om het systeem te perfectioneren kan<br />

het zo worden uitgevoerd dat eerst de<br />

brandweermensen die zich het dichtst bij<br />

de kazerne bevinden worden gealarmeerd.<br />

Als bij het nieuwe systeem gebruik wordt<br />

gemaakt van GPS is dit mogelijk. Ook<br />

kunnen persoonlijke omstandigheden<br />

van medewerkers vooraf in het systeem<br />

worden ingebracht, zoals een tijdelijke<br />

opkomstvertraging of niet-inzetbaarheid.<br />

Bevestigen of annuleren<br />

Theo Veerkamp: “De voordelen van selectief<br />

alarmeren zijn overduidelijk, maar er zitten nog<br />

wel haken en ogen aan. Daar moeten we niet<br />

voor weg lopen. De communicatietechniek<br />

heeft zich sinds de invoering van C2000 enorm<br />

ontwikkeld. De kunst is nu de goede dingen<br />

van bestaande systemen te combineren.”<br />

Meer informatie<br />

Theo Veerkamp<br />

brandweer@elektro230.nl


<strong>2011</strong>


26<br />

Speciaal voertuig lost bezettingsprobleem op<br />

Categorie: Organisatie<br />

Korps:<br />

<strong>Brandweer</strong> Zuid-Limburg<br />

Project:<br />

Snelle Inzetbare Eenheid (SIE)<br />

Initiator:<br />

Bert Ubaghs<br />

Geïmplementeerd: Ja<br />

Van de nood een deugd maken. Dat deed alarmering uit. In het geval de bezetting<br />

<strong>Brandweer</strong> Zuid-Limburg toen onderbezetting niet op niveau is, wordt een tweede en<br />

in de daguren, bij de korpsen van drie<br />

eventueel een derde TS van een andere post<br />

gemeenten, een structureel probleem werd. gealarmeerd. Uitgangspunt is dat er op de<br />

Sinds februari 2010 is in Simpelveld, Gulpen- incidentlocatie minimaal één tankautospuit<br />

Wittem en Vaals een Snel Inzetbare Eenheid en zes personen onder wie een bevelvoerder<br />

(SIE) operationeel als aanvulling op de reguliere ter plaatse zijn. Nu we beschikken over een<br />

uitruksterkte.<br />

SEI is de situatie in de praktijk dat de eerste<br />

tankautospuit en de SEI meestal vrijwel<br />

In het verleden moesten vaak meerdere<br />

gelijktijdig arriveren op de plek van het<br />

voertuigen van een korps van een<br />

incident.” Omdat de betrouwbaarheid van<br />

buurgemeente worden opgeroepen om de auto essentieel was voor het slagen van<br />

een voltallige ploeg bij elkaar te krijgen. Nu deze innovatie, is gekozen voor een speciaal<br />

wordt bij een melding overdag altijd een ingericht voertuig, gebouwd op basis van<br />

tankautospuit én de SIE gealarmeerd. De eerder opgedane ervaring in Denemarken.<br />

bezetting van de SIE bestaat uit een chauffeur<br />

(minimaal opgeleid tot hoofdbrandwacht) Bezetting voertuig<br />

en een ervaren bevelvoerder. Mocht er op de Het vinden van geschikte mensen voor het<br />

uitgerukte tankautospuit ook een bevelvoerder voertuig was ook een uitdaging. Aanvankelijk<br />

aanwezig zijn, dan wordt ter plaatse bekeken was het de bedoeling dat vrijwillige<br />

wie de bevelvoering doet.<br />

brandweermensen in gemeentelijke dienst de<br />

SIE zouden bemannen. Later werd bepaald<br />

Bert Ubaghs van de <strong>Brandweer</strong> Zuid-Limburg: dat elk district een bijdrage aan de bezetting<br />

“De TS’en rukken uiterlijk vijf minuten na zou leveren. Beide benaderingen leidden<br />

tot onvoldoende aanmeldingen, waarop<br />

de bezetting van de SIE is aangevuld met<br />

vrijwilligers werkzaam bij andere organisaties<br />

en verschillende beroepsbrandweerlieden,<br />

onder wie vier officieren. Op dit moment loopt<br />

een wervingstraject om deze officieren te<br />

vervangen door ander opgeleid personeel.<br />

In de eerste zes maanden dat de SIE<br />

beschikbaar was werd 61 keer alarm geslagen.<br />

In 34 gevallen (56%) heeft de SIE de bezetting<br />

gecompleteerd, anders sprake geweest<br />

van een incomplete uitruk. Van die 34 keer<br />

werd 26 keer ook de bevelvoering gedaan.<br />

Acht keer fungeerde de bemanning van de<br />

SIE alleen als personele aanvulling op de<br />

tankautospuit. Bert Ubaghs: “Cijfers die de<br />

investering in de SIE rechtvaardigen.”<br />

Meer informatie:<br />

Bert Ubaghs<br />

b.ubaghs@brwzl.nl


27<br />

<strong>2011</strong>


30<br />

Woonwachters dragen bij<br />

aan veilige woonomgeving ouderen<br />

Categorie: Techniek en Organisatie<br />

Korps:<br />

Veiligheidsregio Haaglanden<br />

Project:<br />

De Maatschappelijke Woonwachter<br />

Initiator:<br />

Jack Ruibing<br />

Geïmplementeerd: Nee<br />

aspecten. Enerzijds de inzet van moderne<br />

technologie in de vorm van een alarmnetwerk,<br />

anderzijds de inzet van buurtbewoners, zo<br />

nodig aangevuld met professionele krachten.<br />

Het resultaat is een effectieve zorgopvolging<br />

en hulpverlening.<br />

De vergrijzing is een actueel thema. De<br />

verwachting is dat <strong>Nederland</strong> in 2039 meer<br />

dan 4½ miljoen inwoners telt van 65 jaar<br />

en ouder. Het beleid van de overheid is erop<br />

gericht mensen langer zelfstandig in hun<br />

eigen huis te laten wonen. Dat vraagt wel om<br />

aandacht voor de veiligheid van deze senioren<br />

in en om hun woning. Daarom ontwikkelde<br />

de Veiligheidsregio Haaglanden samen met<br />

zorginnovatiebedrijf Focus Cura het project De<br />

Maatschappelijke Woonwachter.<br />

‘Een maatschappelijk concept, ontwikkeld<br />

vanuit een publiek/private filosofie’,<br />

zeggen de betrokkenen. Jack Ruibing,<br />

oud-brandweercommandant en nu<br />

programmadirecteur <strong>Innovatie</strong> bij de<br />

Veiligheidsregio Haaglanden, legt uit. “De<br />

Woonwachter is een wijkbewoner die zorgt<br />

voor een veilige woonomgeving, zodat<br />

senioren langer thuis kunnen blijven wonen.<br />

Zo’n veilige woonomgeving wordt gerealiseerd<br />

door een actieve signalering richting de<br />

alarmcentrale.”<br />

De Woonwachters zijn vrijwilligers die via een<br />

cursus hebben geleerd hoe probleemsituaties<br />

snel kunnen worden doorgrond. In het geval<br />

van een calamiteit worden alle Woonwachters<br />

in de buurt gewaarschuwd via een Wijk SMS<br />

Alert. Zij nemen een kijkje en melden wat er<br />

aan de hand is aan de woonwachterscentrale.<br />

Bij calamiteiten wordt direct de professionele<br />

opvolging (112) ingeschakeld. Als het een<br />

‘kleinigheid’ betreft of loos alarm, dan hoeven<br />

de professionele hulpdiensten uiteraard niet in<br />

actie te komen.<br />

Concept bestaat nog niet<br />

Jack Ruibing vindt het project De<br />

Maatschappelijke Woonwachter een mooi<br />

voorbeeld van vernieuwend denken. “Dit<br />

concept bestaat nog niet in <strong>Nederland</strong>. Het<br />

unieke zit in de combinatie van meerdere<br />

De Maatschappelijke Woonwachter<br />

vertoont gelijkenis met een andere vorm<br />

van personenalarmering. Deze dienst<br />

bestaat uit een communicatiekastje dat op<br />

een telefoonlijn wordt aangesloten en een<br />

draadloos apparaatje dat ouderen om hun nek<br />

dragen. Een gebruiker slaat alarm door op een<br />

knopje te drukken, waarna een verbinding met<br />

de meldkamer tot stand komt. Na triage op<br />

basis van een protocol wordt eventueel een<br />

mantelzorger gealarmeerd.<br />

Jack Ruibing: “Voor de Maatschappelijke<br />

Woonwachter gebruiken we inderdaad<br />

dezelfde techniek. Maar dan heb je het<br />

slechts over een deel van het project. Het hele<br />

concept is zeker vernieuwend.”<br />

Meer informatie:<br />

Jack Ruibing<br />

jack.ruibing@vrh.nl


<strong>2011</strong>


32<br />

Watermist: blussen met beleid<br />

Categorie: Techniek en Organisatie<br />

Korps:<br />

Veiligheidsregio Haaglanden<br />

Project:<br />

Watermist<br />

Initiator:<br />

Jack Ruibing<br />

Geïmplementeerd: Ja<br />

Blussen en blussen is twee. Dat vonden ook de<br />

mensen bij de Veiligheidsregio Haaglanden die<br />

zich bezighouden met innovatie. Waarom altijd<br />

de volle waterstraal erop als het effect van een<br />

andere manier van blussen soms beter is en<br />

bovendien schadebeperkend De oplossing<br />

werd gevonden in een nevelblussysteem, dat<br />

de toepasselijke projectnaam Watermist mee<br />

kreeg.<br />

Watermist is een geautomatiseerd<br />

nevelblussysteem. Het systeem is zeer geschikt<br />

voor stallen, bedrijfs- en tentoonstellingshallen,<br />

disco’s, verzorgings- en verpleeghuizen,<br />

ondergrondse parkeergarages, tunnels<br />

en monumentale gebouwen. Watermist<br />

kan worden gebruikt als selfsupporting<br />

systeem, maar in combinatie met een<br />

buitenaansluiting (Oetiker-knikkoppeling) ook<br />

als hulpmiddel voor de veiligheid van het eigen<br />

brandweerpersoneel. Dit geldt met name als<br />

het gaat om containerbranden en branden<br />

in portiekwoningen en moeilijk toegankelijke<br />

objecten.<br />

Bij Watermist wordt water door spruitstukken<br />

tot een mist verneveld. Het verlengt de<br />

evacuatietijd en voorkomt flash overs en back<br />

drafts. Het systeem heeft een beperkend<br />

effect als het gaat om brand- en waterschade,<br />

en vormt tevens een barrière bij brand,<br />

vergelijkbaar met fysieke brandscheidingen.<br />

Daarnaast is de veiligheid van de eigen<br />

mensen er mee gediend, doordat geen<br />

binnenaanval hoeft worden uitgevoerd.<br />

Past in integrale visie<br />

Jack Ruibing, oud-brandweercommandant<br />

en nu programmadirecteur <strong>Innovatie</strong> bij de<br />

Veiligheidsregio Haaglanden: “Watermist<br />

is gericht op het brandveilig opereren in de<br />

preventieve fase en past het in onze integrale<br />

visie op brandveiligheid. Door te blussen<br />

zonder binnen te treden is de veiligheid van de<br />

brandweermensen niet in het geding. Als het<br />

systeem al in de voorfase in werking treedt,<br />

wordt de brand beheerst en de vluchttijd van<br />

mensen in het pand verlengd. Daarnaast werkt<br />

het systeem schadebeperkend.”<br />

Volgens Jack Ruibing komt het systeem<br />

precies op het juiste moment, nu het aantal<br />

incidenten in parkeergarages en stallen<br />

toeneemt. “De opzet van dergelijke gebouwen<br />

bemoeilijkt de brandbestrijding en leidt dus<br />

tot een toenemend veiligheidsrisico voor<br />

brandweermedewerkers. Het inzetten van<br />

Watermist is daarop een prima antwoord.”<br />

Meer informatie:<br />

Jack Ruibing<br />

jack.ruibing@vrh.nl


<strong>2011</strong>


34<br />

Volg- en zoeksysteem draagt bij<br />

aan succesvolle en veilige inzet<br />

Categorie: Organisatie<br />

Korps:<br />

<strong>Brandweer</strong> Gooi en Vechtstreek<br />

Project:<br />

Tracker en Baken<br />

Initiator:<br />

Mark van Eck en Hein Jan Plat<br />

Geïmplementeerd: Ja<br />

Het apparaat is tot dusver slechts één keer<br />

in de praktijk gebruikt. En niet eens omdat<br />

een collega was vermist, maar om een<br />

uitgang te vinden in een parkeergarage vol<br />

rook. Dat neemt niet weg dat het volg- en<br />

zoeksysteem Tracker en Baken van <strong>Brandweer</strong><br />

Gooi en Vechtstreek een interessante vinding<br />

is. “Het verhoogt het veiligheidsgevoel van<br />

brandweermensen en daarmee draagt het<br />

systeem bij aan een succesvolle en veilige<br />

inzet”, aldus Mark van Eck van de post<br />

Hilversum.<br />

Het systeem bestaat uit een<br />

lokaliseringsapparaat, de Tracker, en een<br />

instrument dat in combinatie ermee gebruikt<br />

wordt, het Baken. Met de Tracker kunnen<br />

brandweerlieden hun opgesloten, vermiste<br />

of gedesoriënteerde collega’s opsporen en<br />

vervolgens zelf de weg terugvinden naar<br />

collega’s of de uitgang van een gebouw. De<br />

Tracker is een laagfrequentie zendontvanger<br />

die niet wordt gehinderd door muren of<br />

andere obstakels. Het digitale display geeft de<br />

afstand tot vermiste collega’s weer in meters.<br />

Het Baken maakt zelfredding mogelijk voor<br />

gedesoriënteerde brandweermensen en<br />

ondersteunt een veilige terugkeer naar een<br />

vaste uitgang. De Bakens kunnen strategisch<br />

worden geplaatst op veilige punten rond een<br />

complex gebouw.<br />

Hein Jan Plat, coördinator innovaties<br />

<strong>Brandweer</strong> Gooi en Vechtstreek: “Het systeem<br />

is al enige tijd op de markt verkrijgbaar, maar<br />

het gebruik ervan door de brandweer is wel<br />

nieuw en vandaar dat we het idee hebben<br />

ingestuurd.”<br />

Systeem behoort tot standaarduitrusting<br />

Voor de post Hilversum hoort het Tracker<br />

en Baken-systeem al enige tijd tot de<br />

standaarduitrusting. Voor het gebruik zijn<br />

procedures en instructies ontwikkeld die ook<br />

zijn ingebed in het oefenprogramma. Volgens<br />

Hein Jan Plat en zijn collega Mark van Eck kan<br />

het systeem zonder al te veel moeite door<br />

andere korpsen worden gekopieerd.<br />

“Het begint met een heldere en eenduidige<br />

instructiebijeenkomst over de werking en<br />

vervolgens moeten de procedures worden<br />

afgestemd met andere processen tijdens een<br />

uitruk. Op zich is dat het werk niet en daarna<br />

is het alleen een kwestie van oefenen. In de<br />

wetenschap dat je het hebt over een systeem<br />

waarmee mensenlevens kunnen worden<br />

gered.”<br />

Meer informatie:<br />

Mark van Eck en Hein Jan Plat<br />

heinjan.plat@brandweergooivecht.nl


<strong>2011</strong>


36<br />

Veilig het autodak op<br />

Categorie: Techniek<br />

Korps:<br />

<strong>Brandweer</strong> Gooi en Vechtstreek<br />

Project:<br />

Geautomatiseerde dak-valbeveiliging<br />

Initiator:<br />

Edwin Schaap en Hein Jan Plat<br />

Geïmplementeerd: Ja<br />

Op de daken van veel voertuigen die niet<br />

zijn uitgerust met een speciaal, goedgekeurd<br />

ladderrek, zijn dakrailingen aangebracht om<br />

te voldoen aan de arbo-regels voor werken<br />

op hoogte. Hiervoor moet de gebruiker<br />

eerst via de ladder op het voertuig klimmen,<br />

om vervolgens het rek omhoog te tillen. De<br />

gebruiker staat dan los op de ladder of op het<br />

dak van de auto, en moet vanuit die positie<br />

het vrij zware veiligheidsrek omhoog hijsen.<br />

Dat kan beter, vonden medewerkers van<br />

de Post Huizen van <strong>Brandweer</strong> Gooi en<br />

Vechtstreek. In eigen beheer maakten ze de<br />

rekken van de voertuigen met een pneumatisch<br />

gestuurde luchtcilinder automatisch werkend.<br />

Op het moment dat de ladder van het voertuig<br />

naar beneden wordt bewogen, komt het rek<br />

automatisch omhoog. Terwijl de gebruiker naar<br />

boven klimt, heeft hij nu een veilige leuning<br />

waaraan hij zich kan vasthouden.<br />

Hein Jan Plat van <strong>Brandweer</strong> Gooi en<br />

Vechtstreek: “De besturing, deels elektrisch<br />

en deels pneumatisch, en de montage van<br />

het systeem zijn in eigen beheer uitgedacht<br />

en gerealiseerd. Ook is gedacht aan een<br />

zogenaamde wegrijdbeveiliging. Zodra de<br />

auto van de handrem wordt gehaald, klapt het<br />

hekwerk automatisch in.”<br />

Minimaal onderhoud nodig<br />

De Post Huizen heeft het systeem inmiddels<br />

enige tijd in gebruik en de ervaringen met het<br />

systeem zijn zeer goed. Bijkomend voordeel is<br />

dat het systeem minimaal onderhoud nodig<br />

heeft en zeer gebruiksvriendelijk is. Edwin<br />

Schaap van de Technische Dienst post Huizen:<br />

“Er kan eigenlijk niets fout gaan. Het enige<br />

is dat je rekening moet houden met een paar<br />

seconden wachttijd tot het rek staat. Maar dan<br />

heb je wel gelijk een stevig houvast om veilig<br />

van de ladder over te stappen naar het dak<br />

van de auto.”<br />

De automatische dak- valbeveiliging is<br />

eenvoudig door andere korpsen is in te<br />

voeren, enigszins afhankelijk van de wijze<br />

waarop de rekken zijn geconstrueerd. De<br />

grootste aanpassing is dat de gasveer moet<br />

worden verwijderd en moet worden vervangen<br />

door een luchtcilinder. Voor het aansturen<br />

van deze cilinder heeft de Post Huizen een<br />

bedieningskast gebouwd met daarin de<br />

benodigde ventielen en relais die worden<br />

aangestuurd door magneetcontacten.<br />

Hein Jan Plat: “Het denkwerk is door ons<br />

gedaan. Het kost anderen nu alleen nog wat<br />

las- en inbouwwerk.”<br />

Meer informatie:<br />

Edwin Schaap en Hein Jan Plat<br />

heinjan.plat@brandweergooivecht.nl


<strong>2011</strong>


38<br />

Smokey moet brandveiligheid<br />

onder de aandacht brengen<br />

Categorie: Maatschappelijke relevantie<br />

Korps:<br />

<strong>Brandweer</strong> ZuidWest Drenthe<br />

Project:<br />

Smokey komt logeren<br />

Initiator:<br />

Sandy Put, Annet Hulshof, Annemarieke Leene<br />

Geïmplementeerd: Nee<br />

Bijna ieder kind heeft wel een knuffel. Zonder Sandy Put, educatief medewerker van<br />

deze vriend-voor-het-leven kunnen ze de slaap <strong>Brandweer</strong> ZuidWest Drenthe: “De verslagen<br />

maar moeilijk vatten en zeker bij logeerpartijen in de map moeten de mensen die Smokey<br />

moet ‘knuf’ mee. Dat bracht <strong>Brandweer</strong> straks in huis hebben een beeld geven van<br />

ZuidWest Drenthe op een idee toen de vraag hoe gezinnen omgaan met brandveiligheid.<br />

was hoe jonge kinderen (4 t/m 7 jaar) en hun Bovendien is het voor ons een enorme<br />

ouders het best kunnen worden bereikt. informatiebron.”<br />

Met een knuffel dus, en dat wordt Smokey, Voorlopig verkeert het idee nog in de<br />

een hond in brandweeroutfit. Knuffel Smokey planfase. Een hindernis leek te kunnen zijn<br />

gaat uitgereikt worden op basisscholen en dat het concept niet nieuw is. Zo werkte NTR<br />

de bedoeling is dat hij elke week te gast is Schooltv al eens met een logeerbeer (‘Flip’).<br />

bij een ander kind. Smokey heeft natuurlijk Deze organisatie heeft echter geen bezwaren.<br />

wat bij zich. Een map om precies te zijn, met Sandy Put: “We hebben met de NTR overlegd.<br />

daarin verhalen, informatie en opdrachten Ze vinden ons Smokey-project dermate<br />

die allemaal te maken hebben met brand sympathiek, dat ze ondanks de overeenkomst<br />

en brandveiligheid. De bedoeling is dat de met Flip de Beer geen bezwaar maken.”<br />

kinderen daar thuis mee aan de slag gaan<br />

en er schriftelijk verslag van doen. Zodra alle Inhoud lespakket<br />

kinderen aan de beurt zijn geweest gaat de Onderwerp van discussie de afgelopen<br />

map terug naar de brandweer.<br />

maanden was de inhoud van het lespakket. In<br />

grote lijnen zal dat gaan bestaan uit ‘een zeer<br />

knuffelbare Smokey’, een brandweerpyjama<br />

(want Smokey gaat natuurlijk ook mee naar<br />

bed), een map, opdrachten in de vorm van<br />

een fotostrip, het verhaal van ‘Smokey de<br />

Logeerhond’, informatie in Jip en Janneketaal,<br />

spelletjes en tekeningen. Uiteraard wordt in de<br />

map ruimte vrijgehouden voor de persoonlijke<br />

verslagen.<br />

Sandy Put: “We denken dat dit een goede<br />

manier is om kinderen en gezinnen aan het<br />

denken te zetten over brandveiligheid in<br />

huis. Ik heb destijds zelf logeerbeer Flip van<br />

de NTR in huis gehad. Mijn kinderen vonden<br />

dat een feest en tegelijkertijd een grote eer.<br />

Ze deden er alles aan om het hem naar zijn<br />

zin te maken. Onze Smokey is natuurlijk<br />

pas tevreden als het in de huizen waar hij<br />

komt veilig is en als er gesproken wordt over<br />

brandveiligheid. Het mooiste is als kinderen<br />

de knuffel overal mee naar toe gaan nemen.<br />

Want dat betekent dat er ook bij opa en oma,<br />

bij de tandarts en bij de supermarkt over<br />

brandveiligheid gepraat gaat worden.”<br />

Meer informatie:<br />

Sandy Put<br />

s.put@hoogeveen.nl


<strong>2011</strong>


40<br />

iPad onmisbaar instrument voor Officier van Dienst<br />

Categorie: Techniek en Organisatie<br />

Korps:<br />

<strong>Brandweer</strong> Zuid-Limburg<br />

Project:<br />

Digitale beoordeling Officier van Dienst<br />

Initiator:<br />

Michel Zewald<br />

Geïmplementeerd: Nee<br />

Veel innovaties die in dit boekje de revue<br />

passeren zijn gericht op het veiliger maken<br />

van het brandweervak. Ook <strong>Brandweer</strong> Zuid-<br />

Limburg is daar voortdurend mee bezig en<br />

maakt daarbij gebruikt van de enorme digitale<br />

mogelijkheden die deze tijd biedt. Nieuw is de<br />

aanpak om Officieren van Dienst met behulp<br />

van digitale apparatuur te beoordelen.<br />

“Ook een Officier van Dienst moet oefenen<br />

om te weten wat hij moet doen als de nood<br />

een keer echt aan de man is”, zegt Michel<br />

Zewald, teamleider Vakbekwaamheid van<br />

<strong>Brandweer</strong> Zuid-Limburg. “Daarom beleggen<br />

we zes keer per jaar een oefensessie. Laatst<br />

hebben we gespeeld dat we twee mannen<br />

moesten redden die onwel waren geworden<br />

in een gierkelder. Tijdens zo’n incident is de<br />

Officier van Dienst de leidinggevende. Hij<br />

beslist, afhankelijk van de situatie, en dan is<br />

het goed als zo iemand eens in een bepaalde<br />

situatie heeft verkeerd.”<br />

Sinds kort wordt tijdens dit soort oefeningen<br />

gebruik gemaakt van een iPad. Resultaten<br />

kunnen dan direct digitaal worden verwerkt.<br />

Bram Zewald: “De oefengegevens worden<br />

via de iPad direct doorgezonden naar ons<br />

webbased vakbekwaamheidsysteem AG5.<br />

De eerste keer dat we dat oefenden liep het<br />

al vrij behoorlijk en het gaat steeds beter. Je<br />

moet leren inspelen op elkaar.Vandaar dat die<br />

oefeningen zo belangrijk zijn.”<br />

Nog geen definitieve vorm<br />

De nieuwe manier van werken is nog niet<br />

in een definitieve vorm uitgewerkt, maar<br />

dat is een kwestie van tijd. Momenteel<br />

worden de resultaten en bevindingen van de<br />

oefeningen verwerkt in het Vakbekwaamheids<br />

Management Systeem (VMS) van <strong>Brandweer</strong><br />

Zuid-Limburg. Het grote voordeel is dat er<br />

geen extra administratieve handelingen<br />

nodig zijn en de Officier van Dienst direct de<br />

resultaten van de oefening terug kan zien.<br />

Hij krijgt een volledig beeld en is dankzij het<br />

webbased systeem altijd online te benaderen.<br />

Michel Zewald: “Het digitale tijdperk biedt<br />

onvoorstelbaar veel mogelijkheden. Als<br />

brandweer maken we daar nog onvoldoende<br />

gebruik van, maar gelukkig zie je wel dat<br />

overal stapjes worden gezet. Op onze manier<br />

doen wij dat als <strong>Brandweer</strong> Zuid-Limburg<br />

ook.”<br />

Meer informatie:<br />

Michel Zewald<br />

m.zewald@brwzl.nl


<strong>2011</strong>


42<br />

Effectief lesgeven met interactief systeem<br />

Categorie: Techniek en Organisatie<br />

Korps:<br />

<strong>Brandweer</strong> Zuid-Limburg<br />

Project:<br />

Audience response-systeem<br />

Initiator:<br />

Michel Zewald<br />

Geïmplementeerd: Ja<br />

Onderzoeken hebben aangetoond dat<br />

interactieve lessen met directe feedback<br />

zeer effectief zijn. Dat gegeven was voor de<br />

afdeling Vakbekwaamheid van <strong>Brandweer</strong><br />

Zuid-Limburg reden te gaan experimenteren<br />

met een audience response-systeem in<br />

de leergangen voor manschappen en<br />

bevelvoerders.<br />

Een audience response-systeem is een middel<br />

dat gebruikt wordt om interactieve lessen en<br />

presentaties te geven. Het werkt als volgt. Er<br />

wordt via een powerpoint-presentatie een<br />

vraag gesteld en alle studenten of cursisten in<br />

de zaal geven met behulp van een persoonlijk<br />

stemkastje hun antwoord (vaak betreft het<br />

multiple choice-vragen). De docent krijgt<br />

direct de resultaten voor zich op een scherm<br />

en kan die met behulp van een beamer ook<br />

projecteren op een scherm, zodat ze voor<br />

iedereen zichtbaar zijn.<br />

Het programma houdt in het geheugen de<br />

resultaten per cursist bij en geeft deze via<br />

excel-rapporten vrij voor persoonlijke evaluatie<br />

en registratie. Dat kan per sessie of zelfs<br />

cumulatief per seizoen. De resultaten worden<br />

tevens teruggekoppeld met de betreffende<br />

leerwerkplekbegeleiders. Een ‘snelle’ manier<br />

van lesgeven, waarmee bij andere organisaties<br />

dan de brandweer reeds in breed verband<br />

goede ervaringen zijn opgedaan.<br />

Actieve bijsturing mogelijk<br />

Michel Zewald, teamleider Vakbekwaamheid<br />

van <strong>Brandweer</strong> Zuid-Limburg: “Er zijn maar<br />

weinig technologieën met de mogelijkheden<br />

van audience response. Dat is ook de reden<br />

dat we juist hiervoor hebben gekozen. Als<br />

uit de antwoorden blijkt dat een groot deel<br />

van de groep moeite heeft met een bepaald<br />

onderdeel van de stof, kan de docent<br />

daar ook direct met expliciete vragen en<br />

probleemstellingen op inzoomen. Door die<br />

mogelijkheden van actieve bijsturing is het een<br />

heel efficiënte manier van lesgeven.”<br />

De eerste ervaringen van <strong>Brandweer</strong> Zuid-<br />

Limburg met het audience response-systeem<br />

zijn goed, maar Michel Zewald houdt nog wel<br />

een paar slagen om zijn arm. “Twijfels over het<br />

systeem heb ik niet. Dat werkt perfect. Wel<br />

moeten we nog ontdekken of deze manier<br />

van werken in de praktijk ook daadwerkelijk<br />

de toegevoegde waarde heeft die we er van<br />

verwachten”.<br />

Meer informatie:<br />

Michel Zewald<br />

m.zewald@brwzl.nl


<strong>2011</strong>


44<br />

Camera’s op hoogwerker leveren extra informatie<br />

Categorie: Techniek<br />

Korps:<br />

<strong>Brandweer</strong> Nijmegen<br />

Project:<br />

Beelden hebben en beelden delen<br />

Initiator:<br />

Oskar van Dorst, Paul Geurts<br />

Geïmplementeerd: Nee<br />

Al sinds 2006 maakt <strong>Brandweer</strong> Nijmegen<br />

bij incidenten video-opnamen vanuit een<br />

hoogwerker. De beelden zijn ‘live’ te zien op<br />

mobiele data terminals, zodat operationeel<br />

leidinggevenden tijdens een inzet hetgeen ze<br />

zien mee kunnen laten wegen bij het nemen<br />

van beslissingen.<br />

De camera’s, die vanaf de aanwezige mobiele<br />

terminal kunnen worden bediend, zijn al bij<br />

diverse inzetten gebruikt en de ervaringen<br />

zijn positief. Jeroen Ewalts van <strong>Brandweer</strong><br />

Nijmegen geeft een voorbeeld van de<br />

toegevoegde waarde. “Bij een inzet in de<br />

nacht van oud op nieuw was een vuurpijl<br />

tussen dakpannen van een rijtjeswoning<br />

terechtgekomen. Van buitenaf leek het mee<br />

te vallen. Je zag tussen de pannen door alleen<br />

een klein vlammetje. De camerabeelden lieten<br />

echter zien dat het vuur zich al veel verder had<br />

verspreid dan verwacht. Dankzij de beelden<br />

konden we snel op de situatie inspelen. Er zijn<br />

bijvoorbeeld heel gericht pannen verwijderd.<br />

Mede dankzij de beelden hadden we de<br />

situatie snel onder controle en bleef de schade<br />

beperkt.”<br />

De onbemande Nijmeegse hoogwerker is<br />

niet alleen uitgerust met een zoomcamera<br />

die het gebied rond en onder de korf scherp<br />

in beeld kan brengen. Tegelijkertijd maakt<br />

ook een warmtebeeldcamera opnamen. Bij<br />

hevige rookontwikkeling maakt deze camera<br />

personen en vuurhaarden tot op 300 meter<br />

afstand zichtbaar. De combinatie van camera’s<br />

maakt dat branden effectiever kunnen worden<br />

bestreden. Hierbij speelt ook een rol dat de<br />

camera’s beelden leveren van hoge kwaliteit.<br />

Warmtesensoren registreren<br />

De kooi van de hoogwerker is beschermd<br />

door sensoren die de warmte registreren. Als<br />

de temperatuur te hoog dreigt op te lopen<br />

en de kans bestaat dat de camera’s worden<br />

beschadigd, kan de kooi worden weggedraaid<br />

of er kan een waterscherm voor worden<br />

gelegd. Een test heeft uitgewezen dat het<br />

gebruik van een waterkanon of pre-wetting<br />

(korfbescherming door fijne waternevel) geen<br />

negatieve invloed heeft op de kwaliteit van de<br />

beelden.<br />

Jeroen Ewalts: “We kijken nu nog hoe we<br />

de beelden in de systemen van andere<br />

hulpdiensten zichtbaar kunnen maken.<br />

Bijvoorbeeld die van het Commando Plaats<br />

Incident (CoPI) en het Regionaal Operationeel<br />

Team (ROT). Dat zou de besluitvorming<br />

in dat soort organen vergemakkelijken.<br />

Voorlopig zien we dat als laatste stap in dit<br />

project. Onze overtuiging is dat beelden<br />

hebben en vervolgens beelden delen, een<br />

duidelijke toegevoegde waarde heeft bij de<br />

brandbestrijding en hulpverlening waar wij als<br />

brandweer voor staan.”<br />

Meer informatie:<br />

Jeroen Ewalts<br />

j.ewalts@brandweer.nijmegen.nl


<strong>2011</strong>


46<br />

Lesblok en speldag van brandweer boeien jeugd<br />

Categorie: Maatschappelijke relevantie<br />

Korps:<br />

<strong>Brandweer</strong>vereniging Sint Michielsgestel<br />

Project:<br />

Jeugdproject<br />

Initiator:<br />

Ton Kapteijns<br />

Geïmplementeerd: Ja<br />

Voor de leerlingen van de groepen 6 van vijf<br />

basisscholen uit Sint Michielsgestel was 19<br />

mei een bijzondere dag. Op het programma<br />

stond een speldag van de plaatselijke<br />

brandweervereniging. De dag werd in de<br />

verschillende klassen voorafgegaan door een<br />

lesblok, geheel gewijd aan brandveiligheid en<br />

de brandweerorganisatie. Uiteraard werden de<br />

lessen verzorgd door brandweermensen.<br />

Het begon allemaal vorig jaar met het<br />

75-jarig jubileum van <strong>Brandweer</strong>vereniging<br />

Sint Michielsgestel. Samen met leerkrachten,<br />

ouders en brandweerlieden werd de invulling<br />

van lessen en speldag ter hand genomen.<br />

“Onze bedoeling was de brandweer<br />

maatschappelijk onder de aandacht te<br />

brengen”, zegt Ton Kapteijns van de<br />

brandweervereniging. “Ik mag wel zeggen<br />

dat dat is gelukt. Als organisatie hebben we<br />

van alle kanten veel aandacht gekregen. Er is<br />

zelfs besloten het evenement een structureel<br />

karakter te geven. Vanaf nu wordt het ieder<br />

jaar georganiseerd. Mede dankzij sponsoring is<br />

dat mogelijk geworden.”<br />

Veel tijd en energie geïnvesteerd<br />

Dat de eerste aflevering een succes werd<br />

was niet in de laatste plaats te danken aan<br />

de brandweervereniging zelf, die veel tijd en<br />

energie investeerde in de organisatie. Zo werd<br />

de lesdag afgesloten met een vragenblok en<br />

een rondleiding om en in een tankautospuit.<br />

Ook kregen de leerlingen een boekje mee met<br />

tips over brandveiligheid. De speldag draaide<br />

eveneens helemaal rond de brandweer. Tussen<br />

de spellen door werden twee demonstraties<br />

verzorgd, waarvan vooral de demo ‘vlam in de<br />

pan’ veel indruk maakte op de kinderen.<br />

Of de brandweer daadwerkelijk profijt<br />

ondervindt van het initiatief, of dat de<br />

brandveiligheid in Sint Michielsgestel is<br />

toegenomen, durft Ton Kapteijns niet te<br />

zeggen. “Dat is altijd lastig te meten. Het<br />

belangrijkste is dat iedereen er een goed<br />

gevoel aan over heeft gehouden en dat er een<br />

vervolg komt. We hebben ook overwogen in<br />

plaats van dit project een jeugdbrandweer op<br />

te richten en op die manier de betrokkenheid<br />

bij de brandweer te stimuleren. Maar het<br />

nadeel daarvan is dat je dan maar een relatief<br />

kleine groep bereikt, tegen ruim 200 kinderen<br />

nu. Plannen voor een jeugdbrandweer zijn er<br />

trouwens nog steeds. Mogelijk gaat dat er ook<br />

nog van komen.”<br />

Ton Kapteijns beveelt het initiatief van harte<br />

aan bij andere korpsen. “Het idee is relatief<br />

simpel te implementeren, omdat kennis<br />

en materiaal bij ieder korps aanwezig zijn.<br />

Vervolgens kun je het net zo uitgebreid maken<br />

als je zelf wilt.”<br />

Meer informatie:<br />

Ton Kapteijns<br />

info@brwbn.nl


<strong>2011</strong>


48<br />

GENOMINEERD<br />

<strong>2011</strong><br />

Iedereen op hetzelfde moment dezelfde informatie<br />

Categorie: Techniek<br />

Korps:<br />

<strong>Brandweer</strong> Twente<br />

Project:<br />

Informatie delen<br />

Initiator:<br />

Max Krisman<br />

Geïmplementeerd: Ja<br />

De brandweer maakt vanaf 2002 gebruik<br />

van de mobiele data terminal (MDT). Met<br />

de MDT kan informatie worden opgevraagd<br />

over objecten en informatiekaarten. In de<br />

praktijk blijkt echter dat de MDT in veel<br />

gevallen alleen als navigatiesysteem wordt<br />

gebruikt. <strong>Brandweer</strong> Twente ontwikkelde<br />

daarom in aanvulling op de MDT een<br />

applicatie die informatie vanuit de meldkamer<br />

in real time voor iedereen beschikbaar stelt.<br />

Van bevelvoerder tot Commandant van<br />

Dienst, iedereen heeft de mogelijkheid de<br />

incidentinformatie live te volgen.<br />

Max Krisman, Portefeuillehouder Repressie<br />

van <strong>Brandweer</strong> Twente, licht toe. “De MDT is<br />

een prachtige vinding, maar de terminal met<br />

objecten en kaarten is geen volledig antwoord<br />

op de informatiebehoefte van de betrokkenen.<br />

Omdat het met de huidige innovatieve<br />

technieken mogelijk is een grote hoeveelheid<br />

gegevens te combineren, hebben we daar<br />

een applicatie voor ontwikkeld. Daarmee kan<br />

informatie op eenvoudige en laagdrempelige<br />

manier worden uitgewisseld. Iedereen op<br />

hetzelfde moment dezelfde informatie. Ons<br />

korps ervaart het werken met de nieuwe<br />

applicatie als een flinke verbetering.”<br />

Informatie van veiligheidsnet<br />

De applicatie maakt gebruik van de informatie<br />

die op het veiligheidsnet staat. Als zodanig<br />

is het multidisciplinaire veiligheidsnet de spil<br />

in de informatievoorziening. De software is<br />

voorzien van een incidentmodule (actieve<br />

incidenten, actueel beeld incidenten en<br />

incidentenhistorie), een objectmodule<br />

(objecten in de buurt en objecten zoeken) en<br />

informatiekaarten (richtlijnen bij optredens<br />

en procedures van de meldkamer). Informatie<br />

die aanvullend is, waardoor de mogelijkheden<br />

bij brand- en incidentbestrijding worden<br />

verruimd.<br />

Sinds de start van de pilot in februari<br />

van dit jaar staan de ontwikkelingen niet<br />

stil. Evaluaties hebben geleid tot enkele<br />

aanpassingen en er is gekozen voor een<br />

verdere multidisciplinaire aanpak. Ook de<br />

politie heeft inmiddels interesse getoond in<br />

een vergelijkbare pilot met 26 Ipads. Daarnaast<br />

zijn er ideeën om vanuit het multidisciplinaire<br />

karakter van het project een koppeling te<br />

maken met het Landelijk Crisis Management<br />

Systeem (LCMS). De objectenmodule wordt<br />

tevens in lijn gebracht met de landelijke<br />

standaard (de digitale bereikbaarheidskaart)<br />

en de applicatie Crash Recovery System wordt,<br />

in samenwerking met leverancier Moditech,<br />

geschikt gemaakt voor de mobiele applicatie.<br />

Max Krisman: “Alle applicaties stellen we<br />

beschikbaar via het landelijke App Storecentrum<br />

van de brandweer. Het centrum<br />

kan prima dienen als landelijk platform voor<br />

het uitwisselen van ontwikkelde applicaties.<br />

Daarmee voorkomen we dat alle korpsen<br />

en veiligheidsregio’s voor zich het wiel gaan<br />

uitvinden. Door kennis en kosten te delen,<br />

vergroten we onze slagkracht.”<br />

Meer informatie:<br />

Max Krisman<br />

m.krisman@brandweertwente.nl


<strong>2011</strong>


50<br />

Met speciale, smalle kar snel ter plekke<br />

Categorie: Techniek<br />

Korps:<br />

<strong>Brandweer</strong> Skarsterlân Lemsterland Gaasterland-Sleat<br />

Project:<br />

Blusaanhangwagen<br />

Initiator:<br />

Hein van Dijk<br />

Geïmplementeerd: Ja. Prototype is in gebruik<br />

natuurlijk ook”, zegt Hein van Dijk. “Ook voor<br />

een ambulance is het gebied niet toegankelijk.<br />

In voorkomende gevallen zorgen wij voor het<br />

vervoer van patiënten. De kar is daar bij uitstek<br />

voor geschikt.”<br />

Twee meter lang en slechts 80 centimeter<br />

breed is de bluswagen die bij <strong>Brandweer</strong><br />

Skarsterlân Lemsterland Gaasterland-Sleat in<br />

gebruik is. “Maar alles kan erop, 300 kilo aan<br />

materiaal”, zegt Hein van Dijk niet zonder<br />

trots. De medewerker van de technische dienst<br />

van het korps stond aan de wieg van wat hij<br />

noemt ‘de MSA’, de motorspuitaanhanger.<br />

De MSA is uit nood geboren. In Echten,<br />

een kern in de gemeente Lemsterland, is<br />

een buitengebied met recreatiewoningen<br />

dat slechts bereikbaar is via een smal pad.<br />

Bewoners kunnen alleen met de fiets of<br />

bromfiets bij hun huis komen. De verste<br />

woning ligt op ongeveer een kilometer van<br />

de verharde weg. Bij Hein van Dijk werd de<br />

vraag neergelegd of hij een oplossing wist. In<br />

samenspraak met de blusgroep van Echten<br />

kwam daar het idee voor een smalle kar uit<br />

voort.<br />

“De mensen die in het gebied wonen of<br />

verblijven hebben in geval van nood ook<br />

recht op hulp van de brandweer. Maar het<br />

probleem was dat we ze heel moeilijk konden<br />

bereiken. Ik zie ons nog met de motorspuit<br />

en alle andere spullen sjouwen over dat<br />

pad. Dat was geen doen. Nu koppelen we<br />

de motorspuitaanhanger gewoon achter de<br />

brandweerauto. Aangekomen bij het pad<br />

koppelen we hem los en trekken hem over het<br />

pad naar het buitengebied.”<br />

Melkbussen<br />

Het idee voor de MSA is ontleend aan karren<br />

waarop vroeger melkbussen werden vervoerd.<br />

Op de aanhangwagen is plaats voor een<br />

motorspuit, drie korte zuigslangen, een<br />

aanvalskrat en een bak met drie duimers. Is<br />

er meer materiaal nodig, dan moet de kar<br />

leeg worden gemaakt, en vervolgens kan<br />

bij de tankautospuit meer materiaal worden<br />

opgehaald.<br />

Inmiddels is de MSA vier keer ingezet. Eén<br />

keer in verband met een brand en drie keer<br />

om mensen mee te vervoeren. “Want dat kan<br />

In het geval er brand is of wanneer iemand<br />

in nood is in het buitengebied, wordt de<br />

brandweer automatisch attent gemaakt op het<br />

feit dat het een adres betreft in het gebied.<br />

Een koppeling in het systeem zorgt hiervoor.<br />

Hein van Dijk: “Dan weten we dus dat we<br />

de aanhangwagen achter de auto moeten<br />

hangen voor we uitrukken.”<br />

De bedenker van de MSA beseft dat zijn<br />

vinding vooral een praktische oplossing<br />

is en geen hoogstandje op bijvoorbeeld<br />

technisch gebied. “Een op maat gemaakte<br />

melkbussenkar, dat klinkt inderdaad niet<br />

flitsend, maar daarom is de MSA niet minder<br />

innovatief. De keren dat we de kar nu hebben<br />

gebruikt, is gebleken dat wij en de mensen die<br />

in nood verkeren er veel voordeel van hebben.<br />

Dat is waar het uiteindelijk toch om gaat.”<br />

Meer informatie:<br />

Hein van Dijk<br />

h.vandijk@skarsterlan.nl


<strong>2011</strong>


<strong>Innovatie</strong> blijft speerpunt voor <strong>Brandweer</strong> <strong>Nederland</strong><br />

In de afgelopen jaren werd de brandweersector geconfronteerd met een vreemde paradox. Aan<br />

de ene kant het beeld van een behoudende branche, aan de andere kant een organisatie die in<br />

staat blijkt om steeds weer goede, innovatieve ideeën voort te brengen. Voor de NVBR en de Raad<br />

van Regionale Commandanten (RRC) was dat in 2009 aanleiding om het programma ‘<strong>Innovatie</strong><br />

Moed’ te lanceren. Hiermee willen we het innoverende vermogen van <strong>Brandweer</strong> <strong>Nederland</strong><br />

verder vergroten. Het programma staat niet op zich, maar heeft zijn ankers in de visie ‘De<br />

brandweer over morgen’ en het programma Lerend Vermogen.<br />

Colofon<br />

<strong>Nederland</strong>se Vereniging voor <strong>Brandweer</strong>zorg en Rampenbestrijding (NVBR)<br />

Kemperbergerweg 783<br />

Postbus 7010<br />

6801 HA Arnhem<br />

t (026) 355 24 55<br />

f (026) 351 50 51<br />

innovatiemoed@nvbr.nl<br />

www.nvbr.nl<br />

Tekst en redactie: Daan Appels, Appels Communicatie<br />

Vormgeving: Carlo Polman, Oud.Zuid Ontwerp<br />

Illustratie voorzijde: Veiligheidsregio Zuidoost-Brabant<br />

Drukwerk: Rikken Print<br />

© NVBR, september <strong>2011</strong>

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!