de lezing van Bart Moeyaert

taalvorming.nl

de lezing van Bart Moeyaert

graag dat het de schrijver van Kaas en Villa des Roses is, Willem Elsschot. Boven zijn

hoofd hangt een bord met reclame voor een motoroliemerk.

Ik kan erg lang naar de foto kijken. Ik kan erg lang naar de bouwstijl van mijn

huis kijken. Ik verlies me wel eens in een verhaal dat er niet staat.

De kleine prins uit het boek van Antoine de Saint-Exupéry zou zich verbazen over

de manier waarop ik als groot mens naar de wereld kijk. Uit de verhalen die de

jongen over de bewoners van andere planeten vertelt, blijkt altijd dat hij grote

mensen ‘wonderlijk’ vindt. Zo is er een vuurrode man ‘die nooit aan een bloem heeft

geroken, nooit naar een ster heeft gekeken. Hij heeft nooit van iemand gehouden,

altijd alleen maar optelsommen gemaakt. “Hij zegt de hele dag: ‘Ik ben een serieus

man.’ En dan zwelt hij van trots.” De kleine prins begrijpt die man niet. Het jongetje

zegt: “Hij is geen man, maar een paddenstoel.”

Wat het jongetje waarschijnlijk wonderlijk aan mij zou vinden, is dat ik zijn

manier van kijken heel goed begrijp. Ik heb me net als de kleine prins ook al eens

afgevraagd waarvoor doornen dienen. En soms denk ik net als hij: kinderen weten

beter dan volwassenen wat ze zoeken.

Tussen twee oude luie stoelen in mijn huis staat een boerderij uit de jaren zestig.

Er zitten vochtvlekken op het bordkarton. De hooizolder is volgestouwd met koeien,

geiten, kippen, katten, een nijlpaard, een tractor en de boer en de boerin. Ik zie de

boerderij graag staan. Het is alsof mijn kindertijd tussen de luie stoelen staat.

Ik heb geen kinderen.

Onze beste vrienden hebben er vier. Die kinderen kunnen erg goed neerstrijken.

Als ze op bezoek komen, verdwijnen ze naar het platteland tussen de stoelen. Niet

veel later rijdt de tractor uit. Er moet worden gemaaid of gedorst. De katten gaan

- 5 -

More magazines by this user
Similar magazines