09.02.2015 Views

KerkvoorNu Magazine | Najaar 2014

You also want an ePaper? Increase the reach of your titles

YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.

KERKVOORNUMAGAZINE<br />

OP AARDE ZOALS IN DE HEMEL


INHOUDSOPGAVE<br />

pagina<br />

02<br />

inhoud en opening<br />

pagina<br />

04<br />

geef God de ruimte<br />

pagina<br />

06<br />

portretserie:<br />

mijn verhaal<br />

pagina<br />

08<br />

4 generaties in<br />

de kerk<br />

pagina<br />

14<br />

portretserie:<br />

mijn verhaal<br />

pagina<br />

16<br />

christen zijn op de<br />

werkvloer<br />

pagina<br />

22<br />

portretserie:<br />

mijn verhaal<br />

pagina<br />

24<br />

welkom in de kerk<br />

pagina<br />

28<br />

de alphacursus<br />

pagina<br />

30<br />

portretserie:<br />

mijn verhaal<br />

pagina<br />

33<br />

media<br />

pagina<br />

34<br />

een ander gezin<br />

pagina<br />

37<br />

de ‘juiste’ kerk<br />

voor mij<br />

We zijn een laagdrempelige kerk die hart heeft voor de<br />

streek en die er wil zijn voor de inwoners ervan. Niet ver<br />

weg, achter gesloten kerkdeuren, maar dichtbij, met open<br />

armen.<br />

In deze uitgave veel persoonlijke verhalen uit onze<br />

gemeente. Gemeenteleden die hun ervaringen, hun groei<br />

en hun moeilijke momenten delen, en de rol van hun<br />

geloof hierin.<br />

En daarnaast een verhaal over christen-zijn in een nietchristelijke<br />

omgeving, namelijk op de werkvloer. Hoe je<br />

daar mee omgaat en hoe je je geloof gestalte kunt geven.<br />

Als je wilt reageren kan dit via info@kerkvoornu.nl.<br />

Je mag het natuurlijk ook persoonlijk komen vertellen,<br />

bijvoorbeeld voor of na één van onze diensten, elke<br />

zondag om half elf in het Candea College in Duiven. Op<br />

onze website staat het adres en een routebeschrijving.<br />

Ook kun je doordeweeks terecht op ons kantoor.<br />

Hier zijn mensen aanwezig tussen 09:00 uur en 17:00 uur<br />

van maandag tot en met donderdag.<br />

We wensen je veel leesplezier.<br />

De redactie.<br />

2


COLOFON<br />

NIET VER<br />

WEG ACHTER<br />

GESLOTEN<br />

DEUREN MAAR<br />

DICHTBIJ, MET<br />

OPEN ARMEN<br />

Jaargang 2 Nummer 2<br />

Dit magazine is een uitgave van <strong>KerkvoorNu</strong> De Scheefkelk 2, 6922 HH, Duiven, 026 31 20 525 Hoofdredactie André Ritsema<br />

Redactie Lisette Kuijper - de Jong, Rob Pol, André Ritsema, Krista Vogelaar, Elizabeth Delozier, Hilde Polman, Christiaan Vos<br />

Fotografie Rob Dijkstra, Sander Weeteling Vormgeving SW Studio Drukwerk Inktvis Media Vragen/Contact info@kerkvoornu.nl<br />

3


WANNEER JE GOD<br />

DE RUIMTE GEEFT,<br />

KRIJGT DAT EEN<br />

OVERWELDIGENDE<br />

UITWERKING<br />

OP JE LEVEN


VISIE<br />

Geef God<br />

de ruimte<br />

rijheid is één van<br />

de mooiste kenmerken<br />

van de<br />

relatie tussen God<br />

en mensen, vind ik.<br />

God geeft ons een<br />

vrije wil, waardoor<br />

we lief kunnen hebben. En daardoor<br />

kunnen we goede relaties opbouwen met<br />

God en elkaar.<br />

Die vrije wil houdt natuurlijk in, dat<br />

we niet alleen in staat zijn tot liefde,<br />

maar ook tot het tegenovergestelde<br />

ervan. We kunnen God en mensen<br />

op afstand houden, negeren of zelfs<br />

haten. Er is niemand die ons daarbij<br />

tegen zal houden. Het zijn persoonlijke<br />

afwegingen, het staat ons vrij.<br />

KIEZEN VOOR LIEFDE<br />

Ik ben onder de indruk van een<br />

waargebeurd verhaal dat ik laatst las.<br />

Het ging over een man die vanwege<br />

zijn geloof in Jezus in een Siberisch<br />

strafkamp te werk was gesteld. Hij<br />

werd eerst veroordeeld tot vier jaar<br />

werkkamp, maar omdat hij zich, volgens<br />

het gerechtshof, ‘niet bekeerde’, werd<br />

hij overgebracht naar een nog strenger<br />

kamp, verder bij zijn vrouw en kinderen<br />

vandaan. Hij moest er bovenmenselijk<br />

hard werken bij temperaturen die zowel<br />

in zomer als winter extreem waren.<br />

Zijn bewakers mishandelden hem en<br />

gaven hem steevast te weinig voedsel om<br />

te leven, te veel om te sterven. Op een<br />

dag toen zijn bewakers hem opnieuw<br />

sloegen, richtte hij zijn hoofd op en<br />

zei: “Jullie kunnen me mijn vrijheid<br />

afnemen, me martelen, mijn gezondheid<br />

ondermijnen, maar je kunt me niet<br />

ontnemen dat ik jullie lief heb.”<br />

Dit verhaal grijpt me aan, omdat de<br />

opstelling van deze man zo tegenstijdig<br />

is met hoe wij liefde vaak beleven. Voor<br />

ons is liefde bijna iets dat je overkomt.<br />

Maar blijkbaar gaat onze vrijheid om te<br />

kiezen zo ver, dat Jezus aan gelovigen<br />

kan vragen zelfs hun vijanden lief te<br />

hebben.<br />

VERANTWOORDELIJK<br />

Met vrijheid ontstaat er ook een persoonlijke<br />

verantwoordelijkheid. Tot een<br />

paar generaties geleden kozen ouders<br />

het geloof van hun kinderen. Je werd<br />

als baby gedoopt en deed later op jonge<br />

leeftijd communie of belijdenis. Soms<br />

kon je zo’n proces redelijk gedachteloos<br />

doorlopen. Vervolgens hoorde je bij een<br />

bepaalde kerk.<br />

Maar zo is het nooit bedoeld! Niemand<br />

anders kan, hoe goedbedoeld ook, ooit<br />

jouw keuzes maken. Het is juist van het<br />

grootste belang dat je zelf vrij bent om<br />

te kiezen wie je lief zult hebben, want<br />

daardoor wordt zichtbaar wie je bent en<br />

wie je in je bestaan toe laat. Datzelfde<br />

geldt voor onze keus om God wel of niet<br />

lief te hebben.<br />

ONS BESTURINGSSYSTEEM<br />

Op je smartphone of tablet verwijder<br />

je een app door er even je vinger op te<br />

zetten. Er komt dan een kruisje in beeld<br />

en je kunt de app weggooien. Sommige<br />

mensen hebben zo ook God uit hun<br />

leven weggedrukt. Ze hebben heel even<br />

stil gestaan bij wie God zou kunnen<br />

zijn, maar hem toen beschouwd als een<br />

ongebruikt programma…<br />

Maar wat nu als blijkt dat Hij niet een<br />

afzonderlijk onderdeel van ons bestaan<br />

is, maar dat ons hele besturingssysteem<br />

afhankelijk is van de aanwezigheid van<br />

God En dat dus geen enkel onderdeel<br />

van ons leven optimaal werkt zonder<br />

Hem.<br />

Ik zie verschil in levens met en zonder<br />

God en dit weet ik zeker: Wanneer<br />

je God ruimte geeft, krijgt dat een<br />

overweldigende uitwerking op hoe je<br />

kijkt naar jezelf, naar anderen en op de<br />

betekenis van je leven. Je komt dichter<br />

bij hoe je bedoeld bent. Druk hem dus<br />

niet weg.<br />

Wil je meer horen Aanstaande zondag<br />

hebben we om half elf kerk. Je bent<br />

welkom.<br />

Christiaan Vos<br />

voorganger <strong>KerkvoorNu</strong><br />

5


ONZE MENSEN<br />

MIJN VERHAAL<br />

Veel <strong>KerkvoorNu</strong>’ers hebben een bijzonder verhaal te vertellen. Over hun<br />

bekering, over hun doop, over hun reis door het leven. Zes van hen vertellen<br />

hier hun verhaal.<br />

Jannerieke Mulder<br />

Johan Brouwer<br />

Hedy Kemman<br />

Stijn van Dongen<br />

Christa Pol<br />

Klaas Wielenga<br />

6


DIENEN MET VREUGDE<br />

Hedy Kemman | Leeftijd: 35 jaar | Woonplaats: Duiven<br />

‘In mijn kinderjaren heb ik mijn keuze voor God<br />

gemaakt. Toen is de basis gelegd voor een echte relatie<br />

met God en die is voor mij heel belangrijk geweest. Nu<br />

ben ik volwassen en moeder van twee kinderen.<br />

Hen wil ik ook graag kennis laten maken met de liefde<br />

van God. Maar niet alleen mijn kinderen, maar alle<br />

kinderen wil ik laten zien wie God is. Want kinderen<br />

hebben een bijzondere plek bij God. Daarom word ik<br />

zo blij van ons kinderwerk in de kerk.<br />

Een prachtige plek waar we kunnen bouwen aan<br />

levens van kinderen.<br />

Ik denk vaak aan Jezus, die naar ons kwam om te<br />

dienen. Ondanks dat Hij een moeilijk leven had,<br />

diende Jezus met vreugde, zodat God verheerlijkt<br />

werd. Dat raakt me. Mijn verlangen is dan ook om waar<br />

ik ook ben, te dienen met blijdschap. Als echtgenote,<br />

als moeder van mijn kinderen, als vriendin en collega<br />

of als kinderwerker bij de KidzClub. In welke rol dan<br />

ook’.


OVER KERKVOORNU TOEN & NU<br />

8


TOEN & NU<br />

KERK IN BEWEGING<br />

K<br />

erkvoorNu<br />

is al jarenlang<br />

een tweede<br />

thuis voor Herman<br />

Stevens (86), Minnie<br />

Freriks (63),<br />

Harrie-Jan Pruijn<br />

(49) en Pauline<br />

Lengkeek (22).<br />

Vier mensen uit verschillende generaties<br />

en met totaal andere achtergronden<br />

vertellen over hun ervaringen in de gemeente.<br />

EVEN VOORSTELLEN…<br />

Herman, Minnie, Harrie-Jan en Pauline<br />

bezoeken allemaal al geruime tijd de<br />

diensten van <strong>KerkvoorNu</strong>. Toch stellen<br />

ze zich even aan elkaar voor; de kerk is<br />

de afgelopen jaren gegroeid waardoor je<br />

onmogelijk meer iedereen persoonlijk<br />

kunt kennen.<br />

Harrie-Jan en Pauline hebben rond het<br />

jaar 2001 voor het eerst een dienst meegemaakt<br />

in het Vestersbos, Minnie ongeveer<br />

een jaartje later en Herman maakte<br />

in 2006 voor het eerst kennis met onze<br />

gemeente.<br />

Hoe zijn deze verschillende mensen in<br />

aanraking gekomen met <strong>KerkvoorNu</strong><br />

Minnie: ‘Op uitnodiging van de baas van<br />

Paul hebben we voor het eerst een dienst<br />

bezocht. Voorheen had ik niet zoveel<br />

met het geloof. Zodra ik het ouderlijk<br />

huis verliet, heb ik de “kerk” de rug toegekeerd.<br />

<strong>KerkvoorNu</strong> was voor mij een openbaring:<br />

het is een warme kerk, er wordt<br />

‘Mijn naam is Herman Stevens, ik ben<br />

86 jaar oud en vroeger was ik werkzaam<br />

bij de Koninklijke Luchtmacht. Sinds<br />

1983 ben ik met pensioen, dus dat is al<br />

zo’n dertig jaar. In 2006 is mijn vrouw<br />

Riet overleden en ben ik alleen komen<br />

te staan.’<br />

‘Ik ben Minnie Freriks, net 63 jaar geworden,<br />

en ik werk bij de Stichting<br />

Thuiszorg Midden-Gelderland als wijkverpleegkundige.<br />

Ik ben getrouwd met<br />

Paul en heb drie kinderen, die nu allemaal<br />

zelfstandig wonen.’<br />

‘Ik ben Harrie-Jan, 49 jaar, van beroep<br />

storingsmonteur en ik ben getrouwd met<br />

Samina. Samen hebben we twee lieve<br />

dochters.’<br />

‘Ik ben Pauline, 22 jaar en ik studeer gezondheidszorgpsychologie<br />

in Nijmegen,<br />

waar ik ook op kamers woon.’<br />

HET BEGIN…<br />

Vervolgens worden er herinneringen opgehaald<br />

aan <strong>KerkvoorNu</strong>. Tot 2007 was<br />

de gemeente in het Vestersbos in Zevenaar<br />

gevestigd, eerst onder de naam Baptistengemeente<br />

Zevenaar en vervolgens<br />

Baptistengemeente Liemers.<br />

Minnie Freriks<br />

9


KERKVOORNU<br />

TREINEN EN EEN JONGE DOMINEE<br />

Ook Harrie-Jan en Pauline hebben bijzondere<br />

verhalen over de eerste periode<br />

bij <strong>KerkvoorNu</strong>. Harrie-Jan: ‘Ik kom<br />

zelf uit een katholiek nest en ik ben lang<br />

misdienaar geweest. Mijn moeder was<br />

heel gelovig, maar mijn vader was daar<br />

anders in. Ik was wel altijd op zoek naar<br />

God.<br />

Toen ik trouwde met Samina, een gereformeerd<br />

meisje, las ik voor het eerst zelf<br />

de Bijbel, dat vond ik heel bijzonder. De<br />

dood van mijn vader was de grote ommekeer<br />

in mijn leven, waardoor ik God<br />

heb gevonden. Natuurlijk ervoer ik veel<br />

pijn, maar ik heb ook een persoonlijke<br />

ontmoeting met God gehad. Achteraf gezien<br />

was deze bijzondere aanraking het<br />

mooiste moment van mijn leven.<br />

Pauline Lengkeek<br />

begrijpelijke taal gesproken, de woorden<br />

kwamen diep bij mij binnen. Bovendien,<br />

iedereen zat in z’n eigen ‘kloffie’, waar<br />

die zich prettig in voelde. Het was allemaal<br />

niet zo stijf, zoals ik dat van vroeger<br />

kende. Ik voelde mij er meteen thuis en<br />

geloven werd voor mij een feest.’<br />

Herman: ‘Na het overlijden van mijn<br />

vrouw bezocht ik voor het eerst een<br />

dienst in Zevenaar. Mijn vrouw was er<br />

eerder geweest, vandaar dat ik al bekend<br />

was met de gemeente. Na afloop van de<br />

eerste dienst die ik bezocht, kwam Sabine<br />

naar mij toe om mij welkom te heten.<br />

Daarna sprak ook Minnie mij aan, dat<br />

gaf me zo’n goed en warm gevoel. ‘Hier<br />

hoor ik bij,’ dacht ik meteen en dat is altijd<br />

zo gebleven.<br />

Vooral voor nieuwkomers is het heel belangrijk<br />

om je zo welkom te voelen. Bovendien<br />

had ik net mijn vrouw verloren<br />

en dan is zulke aandacht en liefde natuurlijk<br />

extra welkom.’<br />

Minnie: ‘Het is heel mooi dat er aandacht<br />

is voor gasten. Daarnaast blijven we ook<br />

aandacht geven aan mensen binnen de<br />

gemeente. Als diaken bezoek ik mensen<br />

die zorg en aandacht nodig hebben. Vaak<br />

bidden we dan met elkaar en vragen<br />

Gods onmisbare zegen, zo bid ik regelmatig<br />

samen met Herman.’<br />

HET GAAT OM GOD<br />

EN NIET OM MIJ, DE<br />

GEMEENTE MOET<br />

DYNAMISCH ZIJN<br />

Op een gegeven moment was ik met mijn<br />

vrouw een weekendje weg en we hadden<br />

het over verschillende kerken die we<br />

misschien zouden bezoeken. Over de<br />

Baptistengemeente Zevenaar hadden we<br />

goede verhalen gehoord en er zou daar<br />

een jonge dominee staan. We besloten<br />

dus maar eens te gaan kijken naar die<br />

jeugdige voorganger en dat bleek Christaan<br />

Vos te zijn.’ Minnie: ‘En nu zit je<br />

hier!’<br />

De zoektocht van Harrie-Jan werkt op de<br />

lachspieren en tenslotte krijgt Pauline<br />

het woord, die als achtjarig meisje onze<br />

gemeente binnenkwam en sindsdien<br />

niet meer is weggegaan.<br />

Pauline: ‘Mijn ouders waren op zoek naar<br />

een andere kerk en uiteindelijk kwamen<br />

ze terecht bij de Baptistengemeente in<br />

Zevenaar. Ze vonden het belangrijk dat<br />

mijn zusje, broertje en ik ons ook thuis<br />

voelden in de kerk. Mijn broertje zat in<br />

die tijd nog bij de crèche en hij moest eigenlijk<br />

altijd huilen.<br />

De crèche in Vestersbos keek echter uit<br />

op het spoor, waar regelmatig treinen<br />

langskwamen. Mijn broertje was hele-<br />

10


TOEN & NU<br />

maal gek van treinen en ging er daarom<br />

graag heen en mijn ouders konden met<br />

een gerust hart de dienst bijwonen. Ik<br />

heb dus zelf niet heel bewust voor de<br />

kerk gekozen, maar de sfeer op de Kidz-<br />

Club was goed en ik kwam er graag.’<br />

DIENSTBAARHEID<br />

Na verloop van tijd zijn Herman, Minnie,<br />

Harrie-Jan en Pauline taken op gaan<br />

pakken, uit liefde voor God en de mensen.<br />

Minnie is één van de leiders van de<br />

Alpha, een cursus voor mensen die God<br />

(beter) willen leren kennen. Daarnaast is<br />

zij diaken en ze bezoekt mensen binnen<br />

de gemeente die het nodig hebben.<br />

Herman zelf zit in het gebedsteam, maar<br />

nu hij niet altijd in staat is de diensten bij<br />

te wonen, is hij er tijdelijk mee gestopt.<br />

Wel bidt hij nog met Minnie. ‘Door het<br />

bidden voel je de verbondenheid met elkaar<br />

en met God.’<br />

Harrie-Jan is ook diaken geweest en hij<br />

bezoekt nog steeds sommige mensen,<br />

die hij toen heeft leren kennen. ‘Verder<br />

ben ik in mijn dagelijks werk bezig met<br />

evangelisatie.’<br />

Missen de oudere generaties het orgel<br />

of het oude pianootje niet Minnie mist<br />

het orgel in elk geval niet: ‘Op muziekgebied<br />

is er veel veranderd en de overgang<br />

naar modernere muziek is even wennen.<br />

Onze kerk is veranderd in de uitvoering,<br />

niet in de boodschap.’<br />

Herman is ook positief over de veranderingen<br />

in de afgelopen jaren: ‘God bouwt<br />

de gemeente, dat vind ik zo bijzonder. Er<br />

is veel jeugd aanwezig en zij krijgen in<br />

deze gemeente veel aandacht; dat heb ik<br />

ergens anders nooit gezien.’<br />

Minnie: ‘De diensten zijn nu, meer dan<br />

vroeger, gericht op gasten en dat is alleen<br />

maar goed; die mensen wil je juist<br />

bereiken. Verdieping kun je in de kringen<br />

vinden.’<br />

DE LIEFDE<br />

STAAT VOOROP<br />

EN MENSEN<br />

ZIJN NIET<br />

VEROORDELEND<br />

JE DOET ER TOE<br />

EN MAG ER ZIJN<br />

ZOALS JE BENT<br />

Pauline is actief geweest bij de KidzClub<br />

en ze is lid van de Navigators, een christelijke<br />

studentenvereniging in Nijmegen.<br />

Ze is daar nestor, een geestelijk leider<br />

van een kringhuis, een plek waar kringen<br />

samenkomen om te eten en gezellige<br />

dingen te doen.<br />

ONTWIKKELING<br />

<strong>KerkvoorNu</strong> is constant in beweging.<br />

Herman, Minnie, Harrie-Jan en Pauline<br />

hebben veel veranderingen in de afgelopen<br />

jaren meegemaakt, maar ze zien<br />

ook dat de boodschap waar de kerk voor<br />

staat, niet veranderd is.<br />

Harrie-Jan: ‘Toen ik bij deze gemeente<br />

kwam, stond er nog een oud orgeltje van<br />

Lies Hodes, dus wat dat betreft is er wel<br />

degelijk iets veranderd. Soms is het best<br />

een omschakeling en vooral aan de toneelstukjes<br />

heb ik even moeten wennen.<br />

Het gaat echter om God en niet om mijzelf.<br />

Een gemeente moet ook dynamisch<br />

zijn.’<br />

Herman Stevens<br />

11


TOEN & NU<br />

Herman: ‘Zelf vind ik christelijke radio-<br />

en tv-zenders zoals Family 7 ook<br />

een uitstekende manier van verdieping.<br />

Verder ben ik in 2006 samen met enkele<br />

gemeenteleden naar een concert van<br />

Hillsong geweest, een internationale<br />

worshipband uit Australië. Het was een<br />

prachtige ervaring en deze muziek heb<br />

ik vaak geluisterd tijdens mijn vele wandelingen.<br />

Het hielp mij om dicht bij God<br />

te blijven en mijn verdriet enigszins te<br />

verwerken.’<br />

Pauline vertelt over de veranderingen in<br />

de KidClub en het jeugdwerk: ‘De Kidz-<br />

Club is veel groter en actiever geworden<br />

en het aantal jongeren is enorm toegenomen.<br />

Door de komst van goede kinderen<br />

jeugdleiders is de verbondenheid onder<br />

de jongeren veel sterker en daardoor<br />

kun je zelf ook meer groeien in geloof.’<br />

Pauline heeft nog meer ideeën: ‘Ik zou<br />

graag nog meer visuele ondersteuning<br />

bij de preek willen, dat helpt mij om de<br />

boodschap goed te onthouden. Daarnaast<br />

vind ik het mooi om mensen, die<br />

een tijdje niet in de dienst komen, erbij<br />

te betrekken en te vragen hoe het met<br />

hen gaat.’<br />

LIEFDE & WARMTE<br />

Minnie haakt hierop in: ‘Deze mensen<br />

krijgen zeker de aandacht. Het welkomstteam<br />

bijvoorbeeld houdt zich daar<br />

mee bezig en ook het diakenteam.’<br />

Harrie-Jan zou meer aandacht willen<br />

voor Israël: ‘Het is een Bijbelse opdracht<br />

om voor Israël te bidden en dat mis ik<br />

nu een beetje.’ Maar over het algemeen<br />

zijn de vier het met elkaar eens dat de<br />

veranderingen in <strong>KerkvoorNu</strong> positief<br />

zijn. Wat maakt nu dat deze totaal verschillende<br />

mensen al die jaren bij <strong>KerkvoorNu</strong><br />

zijn gebleven Daar zijn de vier<br />

het opvallend snel over eens en ze vullen<br />

elkaar aan.<br />

Harrie-Jan: ‘De liefde staat voorop en de<br />

mensen zijn niet veroordelend. Je doet er<br />

toe en je mag er zijn zoals je bent.’<br />

Minnie: ‘Er is warmte en verbondenheid<br />

met elkaar en met God. De kerk is voor<br />

mij een warme en veilige plek waar ik<br />

mag groeien in geloof.’<br />

Herman bevestigt: ‘Je krijgt aandacht,<br />

liefde en warmte van de mensen.’<br />

Pauline concludeert: ‘Ik voel me er thuis.’<br />

DE DIENSTEN ZIJN<br />

NU MEER GERICHT<br />

OP GASTEN EN DAT<br />

IS ALLEEN MAAR<br />

GOED<br />

EIGEN WENSEN<br />

Wanneer de vier het zélf voor het zeggen<br />

hadden, wat zouden ze dan willen<br />

veranderen Hierover zijn de meningen<br />

verdeeld. Pauline pleit voor alleen maar<br />

(of in elk geval meer) Engelstalige liederen.<br />

‘Maar dat zal wel door mijn leeftijd<br />

komen,’ zegt ze voorzichtig. De andere<br />

drie lachen en knikken instemmend.<br />

Zij zingen liever Nederlandstalige nummers;<br />

vandaar dat er elke zondag een<br />

mix is van Nederlands- en Engelstalige<br />

liederen.<br />

Herman: ‘Mijn wens is dat aanbidding<br />

nog meer aandacht krijgt. Door de liederen<br />

bid je tot God en kun je heel dichtbij<br />

Hem komen. Het is een manier om God<br />

lief te hebben en groot te maken, waardoor<br />

je zelf ook wordt opgebouwd. Mijn<br />

gebed is dat we nóg meer kunnen zingen<br />

in de diensten, maar dat is zeker geen<br />

kritiek. De muziekgroep is de afgelopen<br />

jaren namelijk al prachtig ontwikkeld<br />

en er zijn veel goede muzikanten in ons<br />

midden.’<br />

Harrie-Jan Pruijn<br />

12


GROEIEN IN DISCIPELSCHAP DOOR VAN<br />

JEZUS TE LEREN, GOD EN ELKAAR LIEF<br />

TE HEBBEN EN IN DE WERELD TE DIENEN


ZIJN LIEFDE MOTIVEERT<br />

Johan Brouwer | Leeftijd: 46 jaar | Woonplaats: Duiven<br />

God houdt van ons zoals we zijn. We zijn goed genoeg<br />

in Zijn ogen zonder dat daar een prestatie tegenover<br />

staat. Deze liefde is de motivatie voor mij om een<br />

volgeling van Jezus te zijn. Het is een voorrecht om<br />

een relatie met Hem te hebben. Dat Hij mij zijn liefde<br />

bewijst en dat ik Hem mag dienen mijn leven lang,<br />

dat is gewoon gaaf. Dit is voor mij de meest zinvolle<br />

manier van leven. Het leven samen met Hem is een<br />

avontuur, waarbij Hij je gids en reisgenoot is.<br />

Door de Alpha-cursus is het geloof voor mij tastbaar<br />

en persoonlijk geworden. Iets waarmee ik opsta en<br />

naar bed ga. Tegelijkertijd sta ik “gewoon” met twee<br />

benen in de maatschappij. Nieuwsgierig geworden<br />

Spreek me er gerust eens over aan. En ja, er is meer,<br />

veel meer.’


ZEGENING VAN TWEE VADERS<br />

Christa Pol | Leeftijd: 49 jaar | Woonplaats: Westervoort<br />

‘Vanaf kinds af aan was mijn vader voor mij het grote<br />

voorbeeld hoe je met je geloof om moest gaan. Later<br />

toen mijn vader ziek werd, lag hij nog altijd op zijn<br />

knieën om tot zijn Vader te bidden. Geweldig vond en<br />

vind ik dat. Zo zie ik God ook: als een Vader die er<br />

voor mij is. Ik kan altijd mijn verhaal bij Hem kwijt<br />

en Hij kan mij vaak geruststellen. Soms kan ik ook<br />

boos zijn op God. Vooral in deze tijd vind ik het wel<br />

moeilijk om mijn geloof vast te houden.<br />

Jonge mensen die vroeg sterven, kinderen die ernstig<br />

ziek zijn en zo nog heel veel dingen die mensen<br />

overkomen. De ene dag gaat het geloof mij dan ook<br />

beter af dan de andere, maar ik weet dat ik mijn<br />

geloof nooit zal verliezen. Vooral als ik naar de hemel<br />

kijk en weet dat daar mijn beide vaders over mij<br />

waken.’


CHRISTEN ZIJN<br />

Peter Luken<br />

CHRISTEN ZIJN OP DE WERKVLOER<br />

O<br />

p zondag kost<br />

christen-zijn vaak<br />

weinig moeite, omringd<br />

door vele andere<br />

christenen in<br />

een kerk waar God<br />

centraal staat en prachtige liederen worden<br />

gezongen.<br />

Maar hoe gaat dat als je de kerkdeuren<br />

uitloopt en je soms de enige bent in je<br />

omgeving die gelooft Op welke manier<br />

laat je maandag op het werk iets van je<br />

christelijke identiteit blijken aan je collega’s<br />

Vier gemeenteleden met uiteenlopende<br />

beroepen delen hun ervaringen.<br />

16


WERKVLOER<br />

Wie ben je en vooral, wat doe je in het<br />

dagelijks leven<br />

Peter: ‘Ik ben Peter Luken, 55 jaar, registeraccountant<br />

en als zelfstandige actief<br />

als financieel consultant. Tot 2013 werkte<br />

ik samen met veel collega’s bij een internationaal<br />

accountantskantoor, maar<br />

voortaan werk ik zelfstandig met meer<br />

balans.’<br />

Rudie: ‘Mijn naam is Rudie Regelink, 39<br />

jaar en ik ben werkzaam als bedrijfsleider<br />

bij een landelijke schoenenketen.’<br />

Gijs: ‘Ik ben Gijs Mulder, 30 jaar, en ik<br />

ben ZZP’er in de bouw. Ik werk meestal<br />

met een aantal vaste clubs met mensen<br />

en met hen ga ik van project naar project.’<br />

Esther: ‘Mijn naam is Esther Bosman<br />

-Broekhuis, 35 jaar en werkzaam als rechercheur<br />

bij de Regionale Recherche<br />

in Arnhem. Op deze afdeling worden<br />

de onderzoeken gedraaid die doorgaans<br />

langer dan drie maanden duren en deze<br />

richten zich voornamelijk op witwassen<br />

en drugs.’<br />

Peter: Na verloop van tijd wisten mijn<br />

collega’s over het algemeen wel dat ik<br />

geloof. Zelf begon ik er meestal niet zo<br />

snel over, maar bij sommige kwesties<br />

komt het gewoon aan de orde. In de Bijbel<br />

worden we ergens ook opgeroepen<br />

om “rekenschap te geven van de hoop<br />

die in je is”, en regelmatig wordt dat toch<br />

gevraagd.<br />

Zo heb ik een enkele keer aangegeven<br />

dat ik bij een bepaald soort bedrijf liever<br />

niet wilde worden ingeschakeld en het<br />

was fijn dat collega’s toen al wisten waar<br />

ik voor stond.’<br />

IK REAGEER DAN<br />

DOOR TE ZEGGEN<br />

DAT GOD WÉL IETS<br />

MET HEM HEEFT<br />

Begin je weleens uit jezelf een gesprek<br />

over het geloof en wat het voor jou betekent<br />

Rudie: ‘Op het werk spreek ik vrijuit<br />

over het geloof. Ik kan mijn enthousiasme<br />

over Gods wegen niet onderdrukken<br />

Weten je collega’s en je leidinggevende<br />

dat je gelovig bent en waarom wel of<br />

niet<br />

Gijs: ‘Ja, het contrast is vrij groot in de<br />

bouw. Het viel gelijk in het begin op,<br />

omdat de meeste mensen in deze sector<br />

nogal grof in de mond zijn. Als christen<br />

wil ik hier niet aan mee doen en dan kom<br />

je al snel op het geloof.’<br />

Esther: ‘De politieorganisatie is een grote<br />

organisatie, dus niet alle collega’s zullen<br />

op de hoogte zijn. Maar mijn directe collega’s<br />

weten wel dat ik naar de kerk ga en<br />

gelovig ben. Toch is het wel eens lastig,<br />

omdat ik (voor zover ik weet) de enige op<br />

mijn afdeling ben die een persoonlijke<br />

relatie met de Heer heeft. Ik praat niet<br />

heel veel over het geloof op mijn werk,<br />

maar probeer vooral door mijn doen en<br />

laten te laten zien dat ik “anders” ben.’<br />

Rudie: ‘Bijna alle collega’s weten dat ik<br />

gelovig ben en naar de kerk ga. Ik vertel<br />

regelmatig hoe ik een dienst heb ervaren,<br />

dat ik genoten heb van de muziek<br />

en als er tijd voor is, vertel ik ook nog<br />

weleens de strekking van de preek. Met<br />

mijn leidinggevende heb ik het er inhoudelijk<br />

nooit over gehad, maar in een kort<br />

gesprek heeft hij weleens aangegeven<br />

er ‘niets’ mee te hebben. Ik reageer dan<br />

door te zeggen dat God wél iets met hem<br />

heeft.’<br />

Gijs Mulder<br />

17


CHRISTEN ZIJN<br />

Ik vond het leuk om bij functioneringsgesprekken<br />

waardering terug te krijgen<br />

dat ik meer dan gemiddeld aandacht en<br />

begeleiding gaf aan de wat zwakkere collega’s.’<br />

MENSEN HADDEN<br />

EEN ANDER BEELD<br />

BIJ DE KERK EN<br />

GELOVEN<br />

Esther: ‘Ik probeer iedereen in zijn waarde<br />

te laten. Er wordt ontzettend veel geroddeld<br />

en daar probeer ik niet aan mee<br />

te doen, hoe lastig en verleidelijk dat<br />

soms ook is. De uitspraak ‘What Would<br />

Jesus Do’ helpt me regelmatig. Dan weet<br />

je eigenlijk al hoe je met een bepaalde situatie<br />

om moet gaan.’<br />

Esther Bosman-Broekhuis<br />

en mijn collega’s die het dichtst bij me<br />

staan, krijgen dan vaak een vleug mee<br />

van het goede nieuws.’<br />

Gijs: ‘Ik begin ook vaak uit mezelf een<br />

gesprek over het geloof. Laatst liep er<br />

bijvoorbeeld een aantal dames voorbij<br />

en er worden dan meteen schunnige opmerkingen<br />

gemaakt door mijn collega’s.<br />

Ik spreek hen daarop aan: ‘Jullie hebben<br />

toch ook een vrouw Wat zou zij hiervan<br />

vinden’ Soms draait dat uit op mooie<br />

gesprekken.’<br />

Esther: ‘In het begin vond ik het heel<br />

lastig om over het geloof te beginnen<br />

en soms nog wel eens. Op mijn huidige<br />

werkplek ben ik de enige die gelooft en<br />

dat maakt het een stuk moeilijker. Wanneer<br />

ik iets vertel over het geloof hou ik<br />

het heel dichtbij mezelf; hoe ik dingen<br />

beleef en in welke situaties ik God heb<br />

ervaren.’<br />

Heeft het geloof invloed op de manier<br />

waarop je met collega’s omgaat<br />

Peter: ‘Ik denk dat geloof een verschil<br />

in de omgang zou moeten maken. Je zou<br />

meer mensgericht mogen zijn, meer betrokken<br />

op hoe het met mensen gaat. In<br />

de financiële wereld hebben veel mensen<br />

een drive om snel carrière te maken.<br />

Heb je weleens collega’s uitgenodigd<br />

voor een (gasten)dienst<br />

Gijs: ‘Ik krijg ze niet mee. Ik heb ze wel<br />

gevraagd, maar mijn collega’s voelen er<br />

niets voor.’<br />

Esther: ‘Ik heb collega’s nog niet mee gevraagd<br />

naar een gastendienst, maar diverse<br />

collega’s en ongelovige familie en<br />

vrienden zijn wel bij onze trouwdienst<br />

geweest. Hier heb ik veel positieve reacties<br />

op gekregen. Mensen hadden een<br />

ander beeld bij de kerk en geloven, maar<br />

ze gaven wel aan dat het niets voor hen<br />

was. Toch ben ik blij dat deze mensen<br />

de boodschap van Gods Liefde gehoord<br />

hebben.’<br />

Peter: ‘De grootste criticaster onder mijn<br />

collega’s heb ik uitgedaagd en zij is ook<br />

een keer bij ons in Duiven naar een<br />

dienst gekomen. Dat was goed, alhoewel<br />

het bij haar verder niet naar meer<br />

smaakte.’<br />

Wat doe je vanuit je christen-zijn absoluut<br />

wel of niet op je werk<br />

Gijs: ‘Iets wat ik in mijn werk dagelijks<br />

tegenkom, is het grove taalgebruik. Verder<br />

is het in de bouw heel normaal om<br />

zwart te werken, maar ook dit wil ik niet<br />

doen. Hierdoor ben ik veel opdrachten<br />

misgelopen, maar ik geloof dat God dit<br />

uiteindelijk zal zegenen.’<br />

Rudie: ‘Wanneer ik een fout heb gemaakt,<br />

doe ik mijn uiterste best om niet<br />

18


OP DE WERKVLOER<br />

Rudy Regelink<br />

te verzanden in slappe excuses. Ik ben<br />

dan eerlijk en geef mijn ongelijk toe.’<br />

Peter: ‘Als christen wil je niet scoren ten<br />

koste van anderen, wat best weleens op<br />

de loer ligt. Je moet doen wat je belooft<br />

en leugentjes om bestwil kun je beter ook<br />

achterwege laten.’<br />

IK DENK DAT<br />

GELOOF EEN<br />

VERSCHIL IN DE<br />

OMGANG ZOU<br />

MOETEN MAKEN<br />

Zijn er weleens conflicten geweest<br />

waar het geloof een rol in heeft gespeeld<br />

en hoe ging dat<br />

Rudie: ‘Een aantal jaren geleden zag het<br />

ernaar uit dat ik het onderspit moest<br />

gaan delven ten opzichte van de sales<br />

manager. Ik zag de bui al hangen en heb<br />

de hele situatie met God overlegd. Een<br />

aantal dagen voor het moment suprême<br />

ontving ik via mijn vrouw een tekst:<br />

‘Angst voor mensen is een valstrik. Wie<br />

op de Heer vertrouwt is onaantastbaar’<br />

(Spreuken 29:25). Dit gaf mij vertrouwen<br />

en op een gegeven moment ben ik middenin<br />

het gesprek opgestaan en heb ik<br />

gezegd; ‘Ik ga nu de keuze maken om in<br />

dit bedrijf verder te gaan - mét of zonder<br />

salesmanager.’ De toenmalige salesmanager<br />

gaf aan mij moedig te vinden.<br />

Nadien heb ik er nooit meer iets over<br />

gehoord.’<br />

Heb je ooit vervelende, denigrerende<br />

opmerkingen gehad over je christen-zijn<br />

en hoe ging je daarmee om<br />

Esther: ‘Op een zondag draaide ik een<br />

ochtenddienst met een collega. We zaten<br />

samen in de noodhulpauto en reden surveillancedienst<br />

in Barneveld, waar veel<br />

mensen met zwarte kleding, rokken en<br />

hoedjes liepen op weg naar de kerk. Mijn<br />

collega begon hierover en zei: ‘Dit zijn<br />

dan de Chrrrrristenen!’<br />

Dat laatste woord werd met walging uitgesproken.<br />

Het was natuurlijk een uitge<br />

lezen kans om te laten zien dat het geloof<br />

niet bestaat uit allemaal strenge regels,<br />

maar om de persoonlijke relatie met God<br />

en Jezus. Jammer genoeg heb ik dit op<br />

dat moment (en ook later) niet gedaan.<br />

Achteraf heb ik daar spijt van gehad. Ik<br />

voelde me net Petrus, die Jezus ook tot<br />

driemaal toe verloochende en daar heb<br />

ik me heel rot om gevoeld.’<br />

Peter: ‘Soms krijg je inderdaad negatieve<br />

reacties over christenen in het algemeen.<br />

Zo was ik eens met een groep collega’s<br />

bij een huwelijksdienst waar een strakke,<br />

sombere, bijna droeve sfeer hing. Dat<br />

maakte bij een enkeling verontwaardiging<br />

en afkeer los. Ook dan wil je bijsturen<br />

dat dit niet representatief is voor geloven<br />

en voor kerk-zijn.’<br />

Hoewel Peter, Rudie, Gijs en Esther heel<br />

verschillend zijn wat betreft hun werk,<br />

hebben zij één ding gemeenschappelijk:<br />

hun christelijke identiteit. Allemaal proberen<br />

ze op hun eigen manier integer en<br />

zuiver om te gaan met lastige situaties<br />

en willen ze hun collega’s bereiken met<br />

Gods liefde op de werkvloer.<br />

19


Beeld: kaboom pics


GOD WIL NIET<br />

ALLEREERST DAT<br />

WIJ IN DE HEMEL<br />

KOMEN, MAAR DAT<br />

DE HEMEL IN ONS<br />

KOMT<br />

TOM WRIGHT


POSITIEF IN HET LEVEN<br />

Jannerieke Mulder | Leeftijd: 27 jaar | Woonplaats: Emmerich (D)<br />

‘God heeft mij gezegend met positiviteit en geduld.<br />

Daarom kan ik vaak zeggen: ‘kan gebeuren’, ‘is niet<br />

erg’, ‘komt goed’ of ‘los ik op’. Het helpt me bij de<br />

kinderen, als Jesse van vier voor de derde keer zijn<br />

drinken omgooit of als Nikki van twee weer om 5 uur<br />

‘s ochtends bij ons bed staat.<br />

Maar ook als de ganzen de trampoline weer hebben<br />

onder gepoept en de kinderen daar vrolijk op staan<br />

te springen. Als ik dan eindelijk de boel weer in het<br />

gareel heb, komt mijn man Gijs binnen met zijn kleren<br />

onder het cement en stof en ploft lekker op de bank.<br />

Natuurlijk is mijn geduld ook eens een keer op.<br />

Maar dan zie ik al die zegeningen van God om me<br />

heen en kan ik niet anders dan weer heel snel positief<br />

worden. Positiviteit kleurt mijn leven en daar ben ik<br />

trots op.’


EEN AVONTUURLIJKE REIS<br />

Klaas Wielenga | Leeftijd: 41 jaar | Woonplaats: Duiven<br />

‘Geloven is voor mij een avontuurlijke reis, samen<br />

met Hem die mij geroepen heeft. Ik ben er in de loop<br />

van de jaren achter gekomen dat mijn levenspad<br />

zoals bij ieder ander kronkelend voortbeweegt door<br />

het landschap van mijn leven. Dat maakt het leven<br />

met God zo dynamisch en boeiend, omdat elke dag<br />

weer anders kan zijn. Ik heb ook geleerd dat het van<br />

belang is om niet alleen maar recht vooruit te kijken<br />

om te zien waar ik loop, maar vooral ook naar links<br />

en naar rechts.<br />

Dan pas ervaar ik goed Gods aanwezigheid. Het<br />

landschap aan de linkerkant van het pad staat<br />

symbool voor mijn stille tijd met God. Het is cruciaal<br />

om gevoed te worden en Hem aan het Woord te laten.<br />

Het landschap aan de rechterkant staat symbool<br />

voor het doorgeven, wat ik van God heb geleerd, aan<br />

anderen. Deze twee kanten van het pad zijn bepalend<br />

voor mijn geloof en maken dat ik er elke dag weer<br />

voor kies om achter Hem aan te gaan.’


Ingrid Rietveld (l) en Natascha Jager<br />

WELKOM IN DE KERK


JE BENT WELKOM<br />

O<br />

p allerlei manieren<br />

komen er mensen<br />

onze gemeente binnen.<br />

Twee verhalen<br />

over hoe men<br />

via de buurvrouw<br />

of via het jeugdwerk<br />

<strong>KerkvoorNu</strong><br />

leerde kennen.<br />

Het allereerste contact tussen Natascha<br />

Jager en Ingrid Rietveld was er toen<br />

Natascha met haar gezin in Duiven<br />

kwam wonen. Ingrid, haar nieuwe overbuurvrouw,<br />

had hen een kaartje gestuurd<br />

zoals ze dat bij iedere nieuwe buurtbewoner<br />

doet. Het contact was in het begin<br />

beperkt, maar toen de kat van Natascha<br />

eind november 2013 op straat overleed<br />

en Ingrid hem thuisbracht, begonnen ze<br />

elkaar meer te spreken.<br />

ONBEANTWOORD<br />

Eind 2013 was er een wijkbijeenkomst<br />

van de kerk om mensen uit de buurt uit<br />

te nodigen. Deze avond werd afgesloten<br />

met gebed en Natascha vroeg of de groep<br />

wilde bidden voor haar overbuurvrouw.<br />

Ingrid: ‘Ik ben zonder geloof, maar wel<br />

heel fijn en warm opgevoed. De vraag of<br />

een overleden mens gewoon ophield met<br />

bestaan, bleef onbeantwoord. Ik heb hem<br />

ook nooit gesteld aan mijn ouders. Het<br />

bleef bij mezelf maar kwam regelmatig<br />

terug in mijn leven.’ Natascha gunde het<br />

haar om God te leren kennen. Het begint<br />

uiteindelijk met gebed en dat heeft de<br />

groep tijdens de wijkbijeenkomst voor<br />

haar gedaan.<br />

HOU JE OGEN<br />

OPEN, HET GAAT<br />

ALLEMAAL HEEL<br />

NATUURLIJK<br />

Op kerstochtend kwam het eerste <strong>KerkvoorNu</strong><br />

<strong>Magazine</strong> uit. Natascha had<br />

twee magazines mee naar huis genomen.<br />

Na de dienst had ze een kort gesprek bij<br />

de kerstverlichting buiten met Ingrid.<br />

Uiteindelijk had ze het tweede magazine<br />

gegeven. Op Facebook bedankt Ingrid<br />

Natascha voor het magazine. Natascha<br />

vraagt: Interessant In de privéchat praten<br />

ze verder. Op een gegeven moment<br />

stuurt Ingrid het bericht: ‘Het magazine<br />

in één ruk uitgelezen en het sprak me<br />

enorm aan.’ Ze wilde graag een kerkdienst<br />

bijwonen en vroeg Natascha om<br />

haar te begeleiden.<br />

GEWELDIG<br />

Ingrid: ‘De laatste dienst in december<br />

zat ik voor het eerst van me leven in een<br />

kerk en ik vond het geweldig. Zo’n warm<br />

welkom en zo’n sterk gevoel dat ik thuis<br />

kwam. Dit had ik mijn hele leven onbewust<br />

gemist.<br />

Met al mijn vragen kon ik bij Natascha<br />

terecht, steeds weer. Door het hele proces<br />

is er een vriendschap ontstaan. Het<br />

is alsof je elkaar al jaren kent.’ Zo zien<br />

ze elkaar iedere dag, maar het kan ook<br />

zomaar zijn dat ze elkaar een week niet<br />

zien.<br />

IK BEN ZONDER<br />

GELOOF, MAAR<br />

HEEL FIJN EN<br />

WARM OPGEVOED<br />

Ingrid: ‘Ik weet niet wat er gebeurd was<br />

als ik op dat moment geen respons had<br />

gevonden. Ik was niet in staat om het geloof<br />

in mijn eentje op te pakken. Ik zat<br />

die eerste dienst letterlijk tussen Robin<br />

en Natascha in. In alle tijd is God gewoon<br />

de Regisseur geweest. Dit was niet<br />

ontstaan zonder Zijn inmenging.’ Ingrid<br />

verwelkomde, met haar gezin, Natascha<br />

met haar gezin hartelijk in de buurt.<br />

Natascha verwelkomde Ingrid in de kerk.<br />

De berichten gaan nog steeds over en<br />

weer. ‘Heb je even tijd voor thee’ en<br />

‘Mag ik een mooi moment met je delen’<br />

zijn twee veelvoorkomende berichtjes.<br />

In een jaar tijd kan er zoveel veranderen,<br />

niet alleen in vriendschap tussen<br />

Natascha en Ingrid, maar ook tussen de<br />

gezinnen. Ze voelen zich bij elkaar thuis.<br />

NATUURLIJK<br />

Ze hebben regelmatig gesprekken die<br />

uitdraaien op het geloof. Natascha:<br />

‘Mensen meenemen naar de kerk Je<br />

merkt al snel genoeg of God al met<br />

mensen aan de slag is geweest of niet.<br />

Bij Ingrid was er al iets. Ik heb niet zo<br />

veel gedaan. Ik heb echt het idee gehad:<br />

Ik zie God aan het werk.’ Hij was bezig.<br />

Ik gun het iedereen om zo’n proces van<br />

25<br />

dichtbij mee te mogen maken.’’ Ingrid:<br />

‘’In het begin heb ik Gods stem niet gehoord,<br />

maar die drang om naar de kerk<br />

te gaan kwam ergens vandaan. Toen wist<br />

ik niet waar dat vandaan kwam, nu wel.<br />

Dat mijn geloofsproces snel is gegaan is<br />

wel duidelijk.”<br />

Het proces kan al met een magazine ontstaan,<br />

zo zie je maar weer bij Ingrid en<br />

Natascha. Natascha: ‘Hou je ogen open,<br />

het gaat allemaal natuurlijk. Het is gewoon<br />

dat je een geweldige God aan de<br />

slag kunt zien gaan. Het is iets moois om<br />

mee te maken, dat maakt ook dat het iets<br />

van God wordt en niet van mij. Bidden<br />

voor je wijk helpt.’<br />

Naast het KVN <strong>Magazine</strong> stapt <strong>KerkvoorNu</strong><br />

op meerdere manieren buiten<br />

haar muren. We willen een kerk zijn<br />

die ook doordeweeks in de hele streek<br />

te vinden is.<br />

Zo hebben we verschillende activiteiten<br />

voor jongeren als Rock Solid<br />

en Teenchoice, waar jongeren elkaar<br />

kunnen ontmoeten en kennis kunnen<br />

nemen van het christelijk geloof.<br />

Daarnaast hebben we jaarlijks het<br />

SummerCamp voor jongeren van 12<br />

tot 20, is er de Theaterbus waarmee<br />

we langs basisscholen willen gaan en<br />

kinederen op een speelse manier, via<br />

dans en theater, een gave ervaring<br />

willen geven.<br />

Meer informatie over wat we allemaal<br />

doen is te vinden op onze website:<br />

kerkvoornu.nl.<br />

JEUGDIGE KEUZES<br />

Voor Yara Belle begon het contact met<br />

de <strong>KerkvoorNu</strong> met het Summercamp<br />

van 2013. Ze las een berichtje in de krant<br />

dat er een kamp zou zijn van de kerk en<br />

ze was wel benieuwd geworden. De eerste<br />

indruk die ze daar kreeg maakte het<br />

helemaal voor haar. ‘Ik kende helemaal<br />

niemand toen ik naar dat kamp ging,<br />

maar al snel bouwde ik relaties op.’<br />

De mensen bij wie ze in het groepje<br />

kwam, werden al snel goede vrienden.<br />

De tweede dag groeide het contact alleen<br />

maar meer. Ze werden close en op een<br />

gegeven moment lagen ze met z’n vieren<br />

in een tent. Op het einde van het kamp<br />

kreeg ze uitnodigingen voor het spelpro-


JE BENT WELKOM<br />

gramma Stargames en de TeenChoice;<br />

één van de jeugdprogramma’s van <strong>KerkvoorNu</strong>.<br />

INTERESSE<br />

De Stargames duurde toen nog even,<br />

maar TeenChoice begon al snel. ‘Na de<br />

eerste keer te hebben bezocht, ben ik alleen<br />

maar blijven komen. Ik wilde steeds<br />

meer leren over het geloof en over God.’<br />

Dat ze steeds meer interesse kreeg in<br />

alles wat met het geloof te maken had,<br />

zorgde er uiteindelijk ook voor dat ze<br />

naar de kerk is gegaan. Dit bleek zo leuk<br />

en interessant te zijn, dat ze vrienden<br />

mee wilde nemen naar de kerk.<br />

‘’Ik maakte zo snel nieuwe vrienden in<br />

de kerk, dat het wel echt heel tof zou zijn<br />

als mijn eigen vrienden ook mee zouden<br />

gaan. De eerste persoon die ik meenam<br />

naar TeenChoice was Joyce Driessen. Wij<br />

kennen elkaar van vroeger, toen we bij<br />

elkaar in de straat woonde. En toen, rond<br />

ons elfde jaar, zongen we allebei bij het<br />

Remigius Kerkkoor. Ik vertelde haar hoe<br />

leuk het eigenlijk is en wat we allemaal<br />

deden op een Teenchoice avond. Op een<br />

gegeven moment heb ik haar dan ook gevraagd<br />

om een keer mee te gaan en dat<br />

deed ze.’<br />

’Van huis uit ben ik katholiek’, laat Joyce<br />

weten, ‘Omdat mijn moeder ook katholiek<br />

is. Ik heb de communie gedaan,<br />

maar verder heb ik me daar niet echt in<br />

verdiept. Met de feestdagen doen we wel<br />

wat met het geloof, maar verder is het<br />

thuis niet zo aanwezig.<br />

Eerst ben ik met Yara meegegaan naar<br />

TeenChoice en uiteindelijk ging ik ook<br />

mee naar de kerk. De eerste keer dat<br />

ik meeging met Yara naar TeenChoice,<br />

dacht ik: hoor ik hier wel Maar even later<br />

leek het mij heel leuk om te blijven.<br />

Eerst wat meer voor de mensen, maar<br />

daarna kreeg ik steeds meer interesse in<br />

alles wat er vertelt werd en ben ik ook<br />

meegegaan naar de kerk. Sinds kort doe<br />

ik ook mee aan het avondmaal en ben ik,<br />

als ik kan, op de zondag te vinden in de<br />

dienst.’<br />

LEERZAAM<br />

Myriam gaat al lang naar de Kerkvoor-<br />

Nu. ‘Uiteindelijk ben ik, mede door het<br />

enthousiasme van Yara, naar TeenChoice<br />

gegaan. Ook omdat ik er nu anders in<br />

zit. Eerst keek ik er wat meer tegen op.<br />

Dit omdat het meer een studieavond<br />

was. Maar nu is het ook nog eens gezellig.<br />

Dat maakt dat ik blijf komen.’<br />

Uiteindelijk heeft Joyce ook andere<br />

mensen meegenomen. Sommige mensen<br />

haken op een gegeven moment toch af,<br />

maar anderen nodigen juist weer meer<br />

mensen uit. Toen kwam de jongerengroep<br />

16+ in beeld. Yara was uitgenodigd<br />

om mee te gaan naar het gala van de 16+.<br />

‘Het gala was hartstikke leuk en volgend<br />

jaar ga ik zeker weer.’<br />

AL SNEL BOUWDE<br />

IK RELATIES OP<br />

Januari volgde en ze bezocht de 16+.<br />

Eerst beviel dat niet zo, want ze kende<br />

er niet zo veel mensen. Er werd tegen<br />

haar gezegd dat ze het nog even moest<br />

proberen:, misschien dat je het op een<br />

langere termijn leuker gaat vinden. Toen<br />

jeugdleider Joyce Weeteling terug kwam<br />

van haar zwangerschapsverlof, begon ze<br />

het weer helemaal leuk te gaan vinden.<br />

En nu vind ze het helemaal te gek. Ook<br />

naar de 16+ neemt ze veel vrienden mee<br />

die ook allemaal blijven hangen. ‘’Het is<br />

een kwestie van verhalen vertellen. Dingen<br />

die je meemaakt daar, hoe gezellig<br />

en leerzaam het is, wat er voor zorgt dat<br />

mijn vrienden ook willen komen.’’<br />

Vlnr.: Myriam Navarro Beyl, Yara Belle en Joyce Driessen


WANNEER JE GOD<br />

DE RUIMTE GEEFT,<br />

KRIJGT DAT EEN<br />

DE LIEFDE<br />

OVERWELDIGENDE<br />

UITWERKING<br />

OP JE LEVEN<br />

STAAT VOOROP<br />

EN MENSEN<br />

ZIJN NIET<br />

VEROORDELEND


Ik wilde jullie alleen maar vertellen over Jezus<br />

Christus, en over zijn dood aan het kruis!<br />

Ik kwam niet als iemand die trots is op zichzelf. Ik was<br />

juist zwak en bang. Ik gebruikte geen wijze woorden om<br />

jullie te overtuigen. En toch geloofden jullie wat ik zei,<br />

omdat de heilige Geest jullie daar de kracht voor gaf.<br />

1 Korintiërs 2:1-5 (Bijbel in Gewone Taal)<br />

16


OP ZOEK NAAR GOD<br />

DE ALPHACURSUS: GOD LEREN KENNEN<br />

e Alphacursus is<br />

D<br />

dé gelegenheid om<br />

meer te weten te<br />

komen over het geloof.<br />

Daarnaast is<br />

het een geweldige<br />

mogelijkheid om<br />

nieuwe mensen te<br />

ontmoeten op een ontspannen manier<br />

en dat begint al door met elkaar te eten.<br />

Dat breekt vaak al het ijs.<br />

Er komt nog al wat kijken om een Alpha<br />

cursus te geven, en met een team<br />

wordt daar hard aan gewerkt. Astrid de<br />

Winter is één van de teamleden en zegt<br />

hierover: ‘Het zijn altijd geweldige avonden<br />

waarin mensen tot elkaar komen<br />

en waar vaak vriendschappen ontstaan<br />

doordat je allemaal met hetzelfde bezig<br />

bent; op zoek naar God en antwoorden<br />

zoeken (en vaak ook vinden) op levensvragen.<br />

We beginnen altijd met een gezamenlijke<br />

maaltijd die door mensen uit onze<br />

gemeente wordt verzorgd. Ria Meijer is<br />

daarin de sleutel waar alles om draait. Zij<br />

regelt dat we alle avonden de heerlijkste<br />

maaltijden voorgeschoteld krijgen.’<br />

OPBLOEIEN<br />

‘Het is niet altijd eenvoudig om mensen<br />

enthousiast te maken voor de Alpha,<br />

omdat ze vaak niet weten wat het hen<br />

brengt.<br />

Het besef dat er méér is hebben de meesten<br />

wel maar of dat dan God is Gelukkig<br />

hebben wij binnen ons team een aantal<br />

mensen die de speciale gave hebben om<br />

mensen mee te nemen naar de Alpha.’<br />

ALS JE OPRECHT<br />

NAAR MIJ OP ZOEK<br />

BENT, LAAT IK MIJ<br />

VINDEN<br />

‘Als er echt interesse is om meer te weten<br />

over God en hoe Hij in ons leven<br />

een rol wil spelen, dan zie je mensen opbloeien<br />

en als je dan weet dat er in de<br />

Bijbel staat; ‘Als je oprecht naar Mij op<br />

zoek bent, laat Ik Mij vinden’, dan hoeven<br />

wij, als team, alleen maar een stukje<br />

van Gods liefde te laten zien en dan doet<br />

God de rest.’<br />

‘Iedereen is welkom op de Alpha en<br />

je mag komen zoals je bent. De Alpha<br />

moet de plek zijn waar mensen met een<br />

warm hart aan terugdenken. Je ziet het<br />

ook terug in de gemeente. Iedereen die<br />

ooit of onlangs de Alpha heeft gedaan,<br />

heeft een band met elkaar en er ontstaan<br />

vriendschappen.’<br />

RELATIE<br />

Lang voordat de maaltijd begint is er al<br />

een team mensen bezig met de voorbereiding<br />

van de avond. De stoelen worden<br />

klaargezet, de kamers voor de kleine<br />

groepjes worden gezellig gemaakt.<br />

Mooi om zoiets te mogen doen voor God.’<br />

‘Ik voel mij bevoorrecht dat ik dit werk<br />

mag doen en ik realiseer mij, dat niet<br />

dankzij mij maar ondanks mij, mensen<br />

God steeds meer mogen leren kennen en<br />

zij mogen gaan ontdekken dat geloven<br />

niet zozeer te maken heeft met religie als<br />

wel het ontwikkelen van een relatie met<br />

de levende God.’<br />

OOK NAAR DE ALPHA<br />

De eerstvolgende Alpha begint op 5 februari 2015.<br />

De cursus bestaat uit negen avonden en één weekend.<br />

Opgeven kan via alpha@kerkvoornu.nl.<br />

Op donderdag 15 januari is er een introductieavond.<br />

Voor meer informatie kijk op www.kerkvoornu.nl/alpha en www.alpha-cursus.nl<br />

29


ZELF ONTDEKKEN<br />

Stijn van Dongen | Leeftijd: 27 jaar | Woonplaats: Duiven<br />

‘Ik leerde God kennen toen ik een jaar of elf was. Dat<br />

was niet vanzelfsprekend, want we gingen als gezin<br />

niet naar de kerk. Wel werden mijn broertjes en ik<br />

opgevoed met de kinderbijbel waardoor we wel iets<br />

wisten over God en geloven. Daar ben ik mijn ouders<br />

achteraf dankbaar voor geweest, omdat daarmee de<br />

deur naar God altijd op een kier heeft gestaan.<br />

volgen: een laagdrempelige cursus voor jongeren over<br />

het geloof. Gaandeweg ervoer ik dat God er ook voor<br />

mij is en maakte ik zelf de keuze om te gaan geloven.<br />

Niet opgelegd door ouders of vanuit de kerk maar een<br />

eigen, vrije keuze. Deze vrije sfeer ervaar ik ook bij<br />

KerkVoorNu en daarom kom ik er graag.’<br />

Ik ben zelf gaan ontdekken wat geloven inhield. Dit<br />

deed ik door onder andere een Youth Alphacursus te


NIET OPGELEGD,<br />

MAAR EEN<br />

EIGEN VRIJE<br />

KEUZE


jaarthema kerkvoornu


MEDIA<br />

HIILSONG CHURCH<br />

MODERNE KERK MUZIEK<br />

De bekende kerk ‘Hillsong’ is de afgelopen<br />

jaren uitgegroeid tot een fenomeen<br />

in het kerklandschap wereldwijd, inspelend<br />

op trends binnen de kerk- en de<br />

christelijke jeugdcultuur. Het succes van<br />

de kerk lijkt zeldzaam, zeker in een tijd<br />

waarin veel kerken worstelen met een<br />

seculariserend Europa en Noord-Amerika.<br />

Maar nog opmerkelijker is het dat<br />

Hillsong kiest voor locaties met veel jongeren<br />

in de grote steden, daar waar juist<br />

het geloof uit de mode lijkt te zijn.<br />

HILLSONG GROEIT<br />

OP PLEKKEN WAAR<br />

GELOOF UIT DE<br />

MODE LIJKT<br />

Muziek heeft een belangrijke rol binnen<br />

Hillsong en binnen de moderne kerk<br />

in het algemeen. Over de hele wereld<br />

zingen mensen liederen afkomstig van<br />

Hillsong.<br />

De verschillende bands van Hillsong<br />

hebben 16 miljoen albums verkocht, van<br />

New York tot ver in de ontwikkelingsgebieden.<br />

Hillsong werd 30 jaar geleden<br />

opgericht en heeft momenteel kerken in<br />

Amsterdam, Barcelona, Spanje, Berlijn,<br />

Kaapstad, Kopenhagen, Kiev, Londen,<br />

Los Angeles, New York, Parijs en Stockholm,<br />

en ook meerdere campussen in<br />

Sydney, Australië, waar de kerk vandaan<br />

komt.<br />

Ook in <strong>KerkvoorNu</strong> zingen we geregeld<br />

liederen van Hillsong. Vaak in het Engels,<br />

soms ook vertaald naar het Nederlands.<br />

De ‘sound’ van deze liederen is<br />

in de loop van de decennia meegegaan<br />

met de ‘gewone’ muziek die op de radio<br />

te horen is, maar is qua inhoud niet te<br />

vergelijken.<br />

De muziek in <strong>KerkvoorNu</strong> gaat om meer<br />

dan muziek alleen. Het helpt om je richten<br />

op God. We zingen over Hem, over<br />

bepaalde karaktereigenschappen, dingen<br />

die Hij voor ons heeft gedaan. Soms<br />

als een soort liefdeslied.<br />

Maar daarnaast is de muziek ook bedoeld<br />

om je tijdens de dienst te helpen<br />

focussen op God, we noemen dit vaak<br />

het ‘in aanbidding zijn’. Ons helemaal<br />

richten op Hem en met Hem communiceren.<br />

Dit klinkt misschien wat vreemd,<br />

maar muziek is een prachtige manier om<br />

te zingen over Hem en God te leren kennen.<br />

WE MOGEN DOOR<br />

DE MUZIEK HEEN<br />

EEN STUKJE VAN<br />

WIE GOD IS<br />

LATEN ZIEN<br />

Daarom is het ook zo belangrijk om ook<br />

thuis te luisteren naar ‘christelijke muziek’.<br />

Er zijn veel grote kerken met bands<br />

die deze ‘moderne kerkmuziek’ maken,<br />

zoals Bethel Church, New Life Church<br />

en Worship Central. Ook zijn er Nederlandstalige<br />

groepen zoals Hanne de<br />

Vries, InSalvation, Sela en anderen die<br />

mooie liederen hebben geschreven die je<br />

helpen God beter te leren kennen.<br />

Op iTunes, Spotify en via de traditionele<br />

wegen is veel muziek van deze groepen<br />

te vinden en te downloaden. Ideaal als<br />

playlist voor in de auto, of op je computer<br />

tijdens het werk.<br />

33


Aafje en Koen<br />

CHRISTEN ZIJN


KIJKJE IN HET GEZIN<br />

EEN ANDER GEZIN<br />

Het is maandagavond, vlak na het<br />

avondeten. Bij familie Van den Broek is<br />

iedereen beneden, het is een gezellige<br />

drukte. Rohan (14) en Hidde (12) proberen<br />

in het geroezemoes hun huiswerk op de<br />

bank te maken. Hun jongste broer Koen<br />

(10) loopt door de kamer, zijn bakje muesli<br />

staat nog onaangeroerd op de salontafel.<br />

Terwijl moeder Aafje in de weer is<br />

met koffie, heeft Bas een stoeipartij met<br />

één van zijn zonen en voert tussendoor<br />

nog even een gesprek op zijn mobiel. De<br />

enige die alles rustig gadeslaat vanuit<br />

zijn bench, is hond Tjebbe.<br />

EEN DOORSNEE DAG DUS, OF NIET<br />

Gelach. ‘De ochtend is hier altijd een<br />

beetje hectisch’, licht Aafje toe. ‘Ik sta op<br />

tijd op zodat ik alles kan aansturen.’ Ook<br />

de rest van de dag blijkt zij degene te zijn<br />

die zorgt voor de structuur in het gezin<br />

en de huishoudelijke taken.<br />

IK GELOOF DAT WAT<br />

JE OP JE NETVLIES<br />

KRIJGT, INVLOED<br />

HEEFT OP HOE JE<br />

NAAR DE WERELD<br />

KIJKT<br />

Ze werkt als zorgcoördinator voor <strong>KerkvoorNu</strong>,<br />

maar is altijd thuis als de kinderen<br />

uit school komen. In de avonden<br />

heeft ze vaak een afspraak buiten de<br />

deur, maar dan is Bas er. Als zelfstandig<br />

installateur kan hij zijn tijd zelf indelen,<br />

al moet hij ‘s avonds vaak nog wel<br />

het een en ander thuis doen. ‘Ik heb er<br />

bewust voor gekozen om niet op zaterdag<br />

te werken, zo kan ik meer betrokken<br />

zijn bij mijn gezin’,geeft hij aan. ‘Ik heb<br />

niks met voetbal, maar nu Hidde weer<br />

op voetbal zit, ga ik naar de wedstrijden<br />

kijken. Ik vind het een goede zaak om te<br />

zijn waar mijn kinderen ook zijn.’<br />

met chips is hét familiemoment van de<br />

week. Een ander ritueel is volgens Aafje<br />

dat ze elke zondag naar de kerk gaan.<br />

De oudste twee spelen gitaar en piano in<br />

de Kidzband en de jongste gaat naar de<br />

KidzClub.<br />

Koen laat vol trots zijn gele judoband<br />

met groene slip zien én de twee bekers<br />

die hij met judowedstrijden heeft gewonnen.<br />

Sportief zijn ze allemaal wel, de<br />

jongens Van den Broek. Rohan fitnest en<br />

Hidde voetbalt, beiden fietsen elke dag<br />

naar de middelbare school in Arnhem,<br />

zo´n 14 kilometer van huis. Ze zitten op<br />

een Bijbelgetrouwe christelijke school,<br />

waar nog iedere dag klassikaal uit de bijbel<br />

wordt gelezen en gebeden. De identiteit<br />

van de school is nauw verweven met<br />

het onderwijs en de manier van leren.<br />

Ook thuis neemt het geloof een centrale<br />

plaats in bij de dagelijkse dingen. Hidde:<br />

‘Meestal als ik ´s avonds ergens mee<br />

zit, loop ik naar beneden en praten we<br />

erover.’ Aafje: ’We hebben veel geloofsgesprekken<br />

tussendoor, die komen vaak<br />

uit jullie zelf. Als we maatschappelijke<br />

issues bespreken, brengen we die in relatie<br />

met God.’ Zoals recent over TouchID<br />

(de mogelijkheid om je iPhone te ontgrendelen<br />

met je vingerafdruk). Aafje:<br />

‘Dan hebben we een gave discussie over<br />

de eindtijd en gaan we echt in de bijbel<br />

zoeken wat daarover is geschreven.’ Rohan:<br />

‘Ik vraag me af tot hoe ver je dan<br />

moet gaan.’<br />

SOLISTEN<br />

Zo hecht en betrokken is het in het gezin<br />

niet altijd geweest. Voordat Bas en Aafje<br />

God leerden kennen, waren ze erg op<br />

zichzelf gericht. ‘We waren meer solisten<br />

in een gezin, vooral bezig met onze eigen<br />

behoeften’, zegt Aafje. ‘Daarnaast waren<br />

we tamelijk lui.’ De jongens in koor:<br />

‘Echt Dat kan ik me niet meer herinneren.’<br />

Hidde weet nog wel dat ze ineens<br />

geen Pokémonkaartjes meer mochten<br />

kopen. Rohan vermoedt dat er vroeger<br />

minder regels waren, bijvoorbeeld met<br />

games. Hidde vult aan dat ze nu niet<br />

zomaar elk spelletje mogen doen. Aafje:<br />

‘Dat heeft te maken met hoe je als gelovige<br />

in het leven wilt staan. De christelijke<br />

normen en waarden staan soms haaks<br />

op die in games. Ik geloof dat wat je op<br />

je netvlies krijgt, invloed heeft op hoe je<br />

naar de wereld kijkt.’<br />

HOE HEBBEN JULLIE GOD LEREN<br />

KENNEN<br />

Aafje: ‘Rohan vroeg mij een keer of ik in<br />

God geloofde. Ik zei dat ik dat niet wist.<br />

Een cliënte van mij - ik werkte toen als<br />

Cesartherapeut - gaf mij een uitnodiging<br />

SPORTIEF<br />

Op vrijdagavond zit het hele gezin steevast<br />

aan de buis gekluisterd. Top Gear<br />

Vlnr.: Bas, Koen, Hidde, Aafje en Rohan<br />

35


FAMILIE VAN DEN BROEK<br />

voor een gastendienst van <strong>KerkvoorNu</strong>.<br />

Op dat kaartje stond dat geloven saai is,<br />

als één van de zeven misverstanden over<br />

het geloof. Ik ben naar deze dienst gegaan<br />

- dat was in 2006 - en nog eens, en<br />

daarna ging Bas ook een keer mee. Het<br />

was best een worsteling voor mij, maar<br />

uiteindelijk heb ik in 2008 besloten om<br />

de Alphacursus te gaan. Het bijzondere<br />

is dat God Rohan gebruikte om het vlammetje<br />

steeds aan te wakkeren.’<br />

Bas vertelt dat hij een katholieke achtergrond<br />

heeft. In zijn jeugd heeft hij zelf<br />

voor de heilige communie gekozen en<br />

daarna vormsel gedaan. ‘Later ging ik er<br />

steeds meer over nadenken en nam ik afstand<br />

van het geloof. Toen Aafje vertelde<br />

dat ze de Alphacursus ging doen, besloot<br />

ik mee te gaan. Ik kan wel tegen het geloof<br />

aan blijven schoppen, maar dat kan<br />

ik beter met haar bij de Alpha doen, zo<br />

redeneerde ik.’<br />

Bij de Alpha kon Bas met zijn vragen terecht.<br />

‘Dat onze pastoor niet mocht trouwen,<br />

bijvoorbeeld. Het zit me nog steeds<br />

dwars, maar ik weet nu dat het niet God<br />

is, maar dat het mensen zijn die anderen<br />

een juk opleggen.´<br />

GEGREPEN<br />

Tijdens de Alpha worden beiden door<br />

Gods liefde gegrepen. Uiteindelijk laten<br />

ze zich in september van 2008 dopen.<br />

Deze keer is Bas degene die het voortouw<br />

neemt en besluit dat hij gedoopt<br />

wil worden. ‘Ik was het gewoon zat om<br />

me steeds af te vragen of ik wel goed<br />

Rohan<br />

Hidde<br />

genoeg zou zijn. Johannes kwam uit de<br />

woestijn en wist ook nauwelijks iets van<br />

God. Natuurlijk ben ik goed genoeg.’<br />

Aafje voelt zich nog geremd. ‘Ik was heel<br />

erg bang voor het oordeel van anderen<br />

en ontdekte dat ik jaloers was op de beslissing<br />

van Bas. Totdat ik er met Tanya<br />

over sprak en zij me liet zien dat was Bas<br />

heeft, ik ook kan hebben. Ik besefte ineens:<br />

Wie ben ik om God te negeren’<br />

Hun bekering en doop veroorzaken niet<br />

alleen een verandering in het gezin. Bas<br />

geeft aan dat hij meer oog voor anderen<br />

heeft gekregen en eerder bereid is om te<br />

helpen als het nodig is. Aafje benoemt<br />

dat het mensen in hun omgeving is opgevallen<br />

dat ze iets bijzonders hebben.<br />

‘Ik denk dat het bij anderen wel zichtbaar<br />

is dat wij geloven. Als ik het moeilijk<br />

heb bijvoorbeeld, kan ik echt de vrede<br />

van God ervaren die alle verstand te<br />

boven gaat. Dat is moeilijk voor te stellen<br />

voor niet-gelovigen.’<br />

Een relatie met God is uiteraard geen<br />

eindstation, maar continu in ontwikkeling.<br />

Waar streven jullie naar als gezin<br />

Aafje, enthousiast: ‘Mijn droom is om<br />

een keer als gezin in de zomervakantie<br />

te dienen in Oeganda. Dat we drie weken<br />

van onze tijd opofferen voor een land<br />

dat onze hulp nodig heeft.’De kinderen<br />

horen dit voor het eerst en reageren enthousiast.<br />

Rohan: ‘Klinkt leuk, maar moet je dan<br />

heel veel werken’ Hidde maakt zich<br />

zorgen om de noodzakelijke vaccinaties.<br />

Vooralsnog is Aafjes droom toekomstmuziek.<br />

‘Zo´n reis kost veel geld en angst<br />

voor het onbekende speelt ook een rol. In<br />

wat voor levensomstandigheden komen<br />

we dan terecht’<br />

Bas geeft aan dat hij meer in het hier en<br />

nu leeft. Maar ook hij heeft een duidelijk<br />

verlangen: ’Dat ons huis hier opengesteld<br />

kan worden voor mensen die dat nodig<br />

hebben. ’Volgens Aafje gebeurt dat nu al.<br />

‘Als wij mensen kunnen helpen, doen we<br />

dat en mag het ons ook iets kosten. We<br />

willen er als gezin graag voor anderen<br />

zijn.’<br />

IK KAN WEL TEGEN<br />

HET GELOOF AAN<br />

BLIJVEN SCHOPPEN,<br />

MAAR DAT KAN<br />

BETER MÉT HAAR<br />

BIJ DE ALPHA<br />

DOEN<br />

Voor de jongens blijkt deze dienstbare<br />

houding een goed voorbeeld te zijn. Ook<br />

zij zetten zich graag in voor anderen, in<br />

navolging van hun ouders en uiteindelijk<br />

van Christus zelf.<br />

36


DE ‘JUISTE’ KERK<br />

VOOR mij<br />

OVER ZOEKTOCHTEN EN VALKUILEN<br />

37


EEN BOEKJE OPEN<br />

DE ‘JUISTE’ KERK VOOR MIJ<br />

eel mensen verhuizen<br />

tegenwoordig<br />

vaak. Zeker de<br />

jongere generatie<br />

is gewend geraakt<br />

aan het geregeld<br />

veranderen van<br />

leefomgeving.<br />

En met die nieuwe verandering komt<br />

soms ook het maken van een keuze voor<br />

een nieuwe kerk als thuis. Dat is een<br />

mooi, spannend proces, maar het kent<br />

ook valkuilen.<br />

Hier zijn een aantal niet zo goede redenen<br />

bij het kiezen van een kerk.<br />

1<br />

V<br />

DE VOORGANGER IS<br />

ZO LEUK<br />

Naast Jezus heeft waarschijnlijk niemand<br />

een grotere invloed gehad op<br />

de kerk dan Paulus. Er is één ding<br />

nogal opvallend aan hem: we zouden<br />

waarschijnlijk geen fan zijn geweest van<br />

zijn manier van preken.<br />

Paulus had geen indrukwekkend<br />

voorkomen en zijn preekstijl werd, op<br />

zijn zachtst gezegd, niet altijd positief<br />

ontvangen. Eén preek was zelfs zo lang,<br />

dat één van de luisteraars in slaap viel<br />

terwijl die in de vensterbank zat. Van<br />

drie hoog viel hij naar beneden.<br />

Waarschijnlijk zou Paulus niet op<br />

je podcast-lijst staan. Hij zou geen<br />

veelgevraagd spreker zijn op conferenties<br />

en niet veel kerken zouden er<br />

aan denken om Paulus te vragen als<br />

voorganger.<br />

Maar toch koos God deze man uit om te<br />

spreken voor hooggeplaatste mensen,<br />

het starten van nieuwe kerken en het<br />

schrijven van een groot gedeelte van het<br />

Nieuwe Testament. Blijkbaar hanteert<br />

God andere criteria dan wij.<br />

PAULUS WAS<br />

NIET EEN<br />

SPREKER DIE<br />

WIJ OP ONZE<br />

PODCAST-LIJST<br />

ZOUDEN ZETTEN<br />

Wil je Jezus leren kennen, kies dan een<br />

voorganger die God centraal stelt. Als<br />

God centraal staat, word je uitgedaagd<br />

om eerlijk naar jezelf te kijken, stappen<br />

te zetten om destructieve patronen te<br />

doorbreken en jezelf minder centraal te<br />

stellen.<br />

Je zult na de kerkdienst niet zeggen:<br />

‘Wow, wat een goede spreker’, maar: God<br />

is in beeld gekomen. Van Paulus zullen<br />

er weinig mensen hebben gezegd dat hij<br />

zo’n goede spreker was, maar duizenden<br />

hebben dankzij zijn woorden ervaren<br />

hoe goed God is.<br />

2<br />

DE SLOGAN VAN DE<br />

KERK IS PRECIES<br />

WAT IK ZOEK<br />

Als je wilt weten waar een kerk voor<br />

staat, kijk dan naar de mensen en hoe zij<br />

leven.<br />

Wordt er gezegd dat ze geloven in een<br />

God die opkomt voor de zwakken Kijk<br />

dan naar de mensen waar de kerk voor<br />

opkomt. Wordt er gezegd dat de kerk<br />

het belangrijk vindt om naar buiten te<br />

treden om mensen te vertellen van de


liefde van Jezus Kijk dan hoe mensen<br />

zichzelf durven te geven en zich in<br />

oncomfortabele posities durven te<br />

brengen, om te vertellen wie God is.<br />

KIJK NAAR DE<br />

MENSEN EN HOE<br />

ZIJ LEVEN<br />

Wordt er gezegd dat ze geloven in genade<br />

Kijk dan hoe er wordt omgegaan<br />

met anderen, met name met mensen die<br />

andere meningen hebben.<br />

Kijk verder dan de website voor je een<br />

kerk je ‘thuis’ noemt.<br />

3<br />

DEZE KERK PAST<br />

PRECIES BIJ WAT IK<br />

WIL<br />

Voor wie op zoek is naar een kerk, is<br />

vaak de belangrijkste factor: Wat kan ik<br />

hier ontvangen<br />

Als je nog niet gelooft, is dit een logische<br />

vraag. Je zoekt antwoorden, liefde of<br />

misschien acceptatie. Dan is dit een<br />

reële vraag.<br />

Maar voor wie God al wel persoonlijk<br />

kent, is dit geen goede manier om een<br />

kerk te selecteren. Waarom Omdat het<br />

ons neerzet als consument, al voordat we<br />

binnen komen. Het suggereert namelijk<br />

dat de kerk bestaat om het ons naar de<br />

zin te maken.<br />

De belangrijkste taak als christen in de<br />

kerk is er onderdeel van te zijn, mee te<br />

helpen en niet alleen te consumeren.<br />

De Bijbel stelt het zo: “We moeten aan<br />

onszelf sterven, om ons leven te geven<br />

voor anderen, om anderen boven onszelf<br />

te stellen.” (Markus 8:34-35, 1 Johannes<br />

3:16, Fillipenzen 2:3).<br />

Denk dus goed na en blijf onderzoekend<br />

op het moment dat je voor een kerk als<br />

thuis kiest, maar houdt hierbij het doel<br />

van een kerk in gedachten.<br />

Misschien is dan de ‘juiste’ kerk<br />

voor jou niet de kerk die je het meest<br />

comfortabele gevoel geeft. Misschien is<br />

het wel de kerk waar je minder ‘krijgt’ en<br />

meer moet ‘geven’; waar Jezus centraal<br />

staat en niet jij.<br />

Misschien is de juiste kerk die kerk<br />

waar sommige van onze wensen niet<br />

ingewilligd worden, maar waar je je kunt<br />

inzetten om de wereld om je heen te<br />

dienen.<br />

HET SUGGEREERT<br />

DAT DE KERK<br />

BESTAAT OM HET<br />

ONS NAAR DE ZIN<br />

TE MAKEN<br />

De juiste kerk lijkt misschien totaal niet<br />

op de kerk waar je naar gezocht hebt. En<br />

als je eenmaal kiest, verdwijnt wellicht<br />

de vraag: “Wat heb ik er aan”<br />

39


JE BENT<br />

WELKOM!<br />

Elke zondag om 10:30 uur.<br />

Candea College | Saturnus 1 | Duiven<br />

kerkvoornu.nl<br />

PASSIE VOOR GOD EN MENSEN

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!