L4lAR

cellozorg

L4lAR

Inhoud#1 maart 20154 Cello vandaag Rosmalen, Sint-Michielsgestel5 De droom van Maarten ’s-Hertogenbosch6 Binnenkijken bij Hans Megens Boxtel8 Het ondersteuningsplan verandert9 De maker en zijn werk: Nicky Geenen Vught10 De beleving De Kroon ’s-Hertogenbosch12 Onmisbaar vrijwilliger Wil Hubers Rosmalen13 Blik op autisme14 Marinus’ succesverhaal Rosmalen16 Mee doen en erbij horen in eigen dorp Den Dungen18 Cello vandaag20 Column pastor Theo Sikking: kikker en het vogeltje22 Op de hoogte, Frank van Beers24 De zorg verandert, dat biedt ook kansen Haaren26 Verpleegkundig medische dienst28 Open staan voor elkaars talenten ’s-Hertogenbosch30 Cello vandaag Ammerzoden Rosmalen31 Puzzel, Cello vandaag, colofon32 Strip kleintjesZaltbommelKerkdrielAmmerzodenHaarsteeg RosmalenNulandVlijmen5’s-HertogenboschBerlicumVught Den DungenHelvoirt Sint MichielsgestelVinkel16HaarenBoxtelLiempde614OirschotBest102030


Lente!!Ook zo blij dat de dagen weer veel langer zijn? Ik wel! Lekker naarbuiten, de zon in. Zul je zien dat tegen de tijd dat dit CelloZien bijjou ligt, er net een barre winterse periode is aangebroken. Verwarmingen dikke truien. Sta ik mooi voor schut met mijn lente-tulpen.Maar goed, dat risico loop je nu eenmaal als je een blad alsCelloZien maakt. Een kwartaalblad, dat, zo luidt ons redactiestatuut,“voor medewerkers, vertegenwoordigers van cliënten envrijwilligers zichtbaar maakt wat er bij Cello gebeurt en waar Cellovoor staat. In CelloZien is op eerlijke en oprechte wijze aandachtvoor alles wat leeft binnen en rond de organisatie”.Ik hoop dat wij daar met deze uitgave ook weer in geslaagd zijnen een aardig beeld schetsen wat er op individueel niveau gebeurtmet de mensen die bij onze organisatie betrokken zijn. Zoals deblijdschap van de begeleiding en mentor over de ontwikkeling dieMarinus heeft doorgemaakt, dankzij hun veranderde begeleiding.Of het onderzoek van Accezz, waardoor begeleider Laura toegerustwordt op haar veranderende rol. De ervaringen met de Kroonlaat zien dat maar liefst vier partijen uiterst tevreden zijn over deeffecten van de unieke samenwerking tussen Cello en het KoningWillen I college: cliënten, begeleiders, studenten en familie.Natuurlijk kan het niet anders dan dat er aandacht is voor dezorg in het algemeen en het spanningsveld waarin Cello staat: demaatschappelijke opdracht enerzijds en de vraag van de cliëntanderzijds. Over de soms pijnlijke keuzes die de organisatie danmoet maken, vertelt Frank van Beers. En verder heeft de pastoreen prachtige column geschreven over dood en afscheid, gaat hetCello-team Alpes d’Huzes er ook dit jaar weer vol in, staan Tuinrijken Buiten Gewoon al weer in de bloemetjes, en, en, veel, veelmeer natuurlijk. Lees maar gauw verder!Ik wens je een heerlijke lente!Namens de redactie,Désirée van der Valk3


Cello vandaagnieuwsSchilderijen en banken vande Lionsclub BolducKennisfestival LVBIn februari bezochten zo’n 300 medewerkers diewerken met mensen met een licht verstandelijkebeperking (LVB), het ‘kennisfestival LVB’.De bedoeling van dit festival was elkaar teinformeren over interne en externe (inhoudelijke)ontwikkelingen, de stand van zaken van wat er totnu toe is ontwikkeld (intern en extern, inhoudelijk énorganisatorisch) en welke successen er zijn bereikt. Ditkennisfestival werd verzorgd en ingevuld door voornamelijkeigen medewerkers.Prof. Dr. Petri Embregts hield een voordracht over‘menslievende zorg’. Zij is bijzonder lector Zorg voormensen met een verstandelijke beperking. Ook iszij hoogleraar op twee bijzondere leerstoelen aande Universiteit van Tilburg. Daarnaast is ze directeurbehandelinnovatie en wetenschap bij zorgaanbiederDichterbij.Daarna waren er informatierondes over de positioneringvan de LVB-zorg van Cello in de regio, hetaanbod dagbesteding en werk voor deze doelgroep ensuccesverhalen daarvan. Ook werd aandacht besteedaan verschillende aspecten van middelengebruik ende zorgportfolio voor medewerkers die werken metde doelgroep. Verder konden de bezoekers aan ditfestival zich bij Kennistafels laten informeren over LVBen sociale media, persoonlijke ontwikkeling, veiligheid,seksualiteit, vrije tijd en onderzoek & behandeling.KenniskunstEen maand geleden werd het werk dat de leden van dezeserviceclub verrichtten, officieel afgerond. In de periodedaarvoor maakten de Lions, onder leiding van Carel Venrooy,Tonny de Visser en Eric Smit, wandvullende schilderijenen banken langs die wanden. Daarmee kreeg hetBinnenveld van locatie De Binckhorst een compleetnieuwe, eigentijdse en sfeervolle uitstaling. Hun activiteitenwerden met veel plezier gevolgd door de cliënten die erwonen. De Lions zetten zich al jaren in om de cliënten van DeBinckhorst een (nog) mooiere woonomgeving aan te bieden.Dank Lions, voor de inzet en het mooie, creatieve resultaat.Speciale actie voorspeciale rotondeDe provinciale weg N617 tussen ’s-Hertogenbosch en Sint-Michielsgestel is hetafgelopen jaar grondig verbouwd. Als één van de laatste werkzaamheden werd eenspeciale rotonde aangelegd, zodat fietsers de provinciale weg zonder hinder kunnenrijden via tunnels voor langzaam verkeer. Bij de opening van deze rotonde, speeldencliënten van de aan de rotonde gelegen Cello-locaties Tuinrijk en inHout een bijzondererol. Zij kwamen op de fiets naar de rotonde en overhandigden de verzameldenotabelen de naamborden die bij deze nieuwe tunnels worden gehangen.4actie


De droomvan MaartenDierenverzorgerMaarten van Rooij woont in ’tGeerke in ’s-Hertogenbosch.Tijdens een ondersteuningsplanbespreking,vertelde hijdat hij een grote droom had:meehelpen in de dierentuin.Hij werkt weliswaar bijkinderboerderij ’t Veldje,maar een dierentuin is tochécht wel wat anders. Tot zijngrote verrassing vertelde zijnpersoonlijk begeleider hemeen paar weken later, dathij een dag in Dierenrijk konkomen werken. Dat had zevoor hem geregeld. Het werdde dag van zijn leven, metinteressante uitleg en kijkjesachter de schermen. Samenmet de verzorgers van dezeaardige kinderdierentuin inNuenen, voerde hij de dierenen maakte hij verschillendehokken schoon. Het diplomadat hij aan het eind van dedag kreeg, is het tastbaarbewijs dat het geen droomwas maar een échte belevenisen dat hij het goed deed alsdierenverzorger.Meer informatie over Dierenrijk,dé Kinderdierentuin vanNederland: www.dierenrijk.nlDromers gezocht! Wij zijnop zoek naar mensen meteen beperking die dromenvan iets moois, iets groots,iets meeslepends, iets verwegs, iets…..om van tedromen. Ken jij zo iemandof ben je zo iemand? Laatons het weten, zodat wij inelk geval in deze rubriekdie droom een beetje werkelijkheidkunnen maken.reageer@cello-zorg.nl5


Hans Megens (54) woont ineen studio op de tweede etagein de Molenstraat in Boxtel.Judith van Bakel ging namensde redactie van CelloZien bijhem ‘binnenkijken’.Hans vertelt me over zijn studio,waar hij nu een paar jaar woonten het erg naar zijn zin heeft.Vanuit hier kan hij makkelijk evennaar de stad. Iedere zaterdaggaat hij naar de opticien om zijnbril te laten poetsen en recht telaten zetten. Daarna eet hij eenlekker frietje. ‘Pizza mag ik nietmeer. Zitten kruiden in die nietgoed voor me zijn. En één biertjeis genoeg’. Thuis zit Hans vaakin de gezamenlijke ruimte. Daareet hij, drinkt er koffie of thee enkijkt er TV.Binnenkijken bijHans Megens“Nee, ik ga nooit met de lift. Altijdde trap. Da’s gezond’. Bij binnenkomstvalt mijn oog direct op tweefoto’s, naast een orchidee. Het zijnde foto’s van zijn overleden ouders.‘Daar moet ik soms nog aandenken. Dat vind ik fijn.’ Aan demuur hangt een hele fotocollage.Hans vertelt me trots wie erallemaal op staan: zijn ouders, zijnzussen en broer, een neefje en eennichtje, Daisy (‘een lief hondje, isoverleden nu’) en natuurlijk foto’svan hem zelf.6Drie felgekleurde hondjes starenons nieuwsgierig aan vanuit eentekening aan de muur. ‘Mooi he,zelf gekleurd. Heel vroeger alhoor. Lang geleden’.


Hans wandelde vroeger bij ‘De Keistampers’en een foto laat zien dat hij vroeger ookfietste. Dat is voorbij. Hij werkt vier dagen inde week als tuinman bij Kloosterhotel ZIN inVught. Als ik hem vraag of hij op zijn vrije dagook helpt in de huishouding, zegt hij lachend:‘Alleen mijn bed afhalen. De rest doet depoetsvrouw. Dat kan ook niet anders, want ikben altijd hard aan het werk bij ZIN’.Zijn vakantie is een jaarlijkshoogtepunt. Gezellig uit eten enuitstapjes maken. Bijvoorbeeldwinkelen of een kerk bezoeken.Afgelopen kerst ging hij naarDuitsland. ‘Lekkere braadworsten een biertje!’. Als hij ooknog mooie dames ziet, is zijnvakantie helemaal geslaagd!Daarna wordt een ‘vakantieboek’gemaakt, zodat hij al bladerendkan nagenieten.Aan de keukentafel zegtHans: ‘De bank is voor als ergesprekken gevoerd moetenworden. Met mijn zussen ofde begeleiding’.7


Ik zie jou?Over de vernieuwing van hetondersteuningsplan (OP)8Van ideaal…Alle cliënten hebben een ondersteuningsplan:een individueel plan dat de basisis van alle activiteiten ten behoeve vande cliënt, een plan dat de kern is vanhet kwaliteitsbeleid. Een plan dat goedverankerd is in het dagelijkse werk vanalle uitvoerend medewerkers in de directezorg en dienstverlening.Het woord ‘ondersteuning’ is niet zo maargekozen: welke vormen van ondersteuningkan Cello bieden om de cliënt te helpenzijn of haar levensperspectief te realiseren?‘Plan’ staat ook ergens voor: wij biedenprofessionele ondersteuning en die komtniet toevallig tot stand. Cello wil ookkunnen waarborgen dat die ondersteuningzorgvuldig gebeurt en goed aansluit opvragen en mogelijkheden van de cliënt.Kern van de werkwijze is dat dit planin samenspraak met de cliënt en diensvertegenwoordigers tot stand komt. Datgebeurt in de ondersteuningsplanbespreking,maar natuurlijjk wordt dat gesprekover wat zij van iets vinden of graagzouden willen, ook de rest van het jaargevoerd. En alle afspraken worden in hetOP vastgelegd.Alle? Alle!…naar een hoop gedoeEn dat is anno nu precies het probleemgeworden. In ons streven om verantwoordezorg en ondersteuning te bieden en ommaatwerk te leveren, hebben wij het teingewikkeld en te uitgebreid gemaakt. Alleafspraken, ook over de manier waarop,door wie, wanneer en waar, moetenopgenomen worden in het OP.Waardoor het niet meer de neerslag is vanhet gesprek, het contact met de cliënt enzijn vertegenwoordigers, maar een instrumentdat voor persoonlijk begeleiders eenstapel formulieren en een hoop gedoe isgeworden. Een stapel die het zicht op decliënt eerder belemmert dan bevordert.Dat begeleiders te veel naar de computertrekt en weghoudt van de directe zorg.Terug naar de basis!Het ondersteuningsplan moet weer alshulpmiddel worden ervaren in plaats vanhindernis. Dat is de inzet van het projectdat we nu starten om het OP van Cello tevernieuwen.Een omvangrijk project, waarbij we vanuitverschillende onderdelen van de organisatiemensen willen betrekken om hunkennis en ervaring in te brengen. Watgaat goed bij het huidige OP en willen webehouden? Wat kan beter en moeten weveranderen? We vinden het van belang dater vanuit de verschillende gebruikersgroepenen functies inbreng is. Dat geldt zekerook voor cliënten en vertegenwoordigers.Dat betekent ook dat we in dit drukke jaareen beroep doen op mensen om mee tedenken over de opzet en inrichting vanhet OP. Of teams vragen deel te nemenaan proefprojecten om nieuwe werkwijzenuit te proberen. De doelstelling is om eind2015 het vernieuwde OP breed binnenCello te kunnen invoeren.MoreCare4De vernieuwing van het OP moet ooksamengaan met een vernieuwing van onselektronisch cliëntdossier (ECD). Bij Cellomaken we daarvoor gebruik van Care4.Ook de eisen die aan het ECD wordengesteld veranderen snel:• We willen flexibel en met verschillendeapparaten kunnen werken met het ECD,bijvoorbeeld ook bij de cliënt thuis meteen tablet of smartphone.• Ouders/ vertegenwoordigers willen viainternet toegang tot (delen van) hetcliëntdossier en hierover met begeleiderskunnen communiceren.• Opstellen van een OP en ermee werken,kan met behulp van een modern ECDgemakkelijker en efficiënter wordengemaakt.De leverancier van Care4 werkt sinds eenjaar aan een totaal nieuwe versie vanCare4. Cello doet mee aan dat project“MoreCare4”. In de ambulante zorg doenOP: de basis van alle activiteitenten behoeve van de cliënt, de kernvan het kwaliteitsbeleidwij op kleine schaal al de eerste ervaringenop met MoreCare4.“Tijdens de verbouwing gaat deverkoop gewoon door!”Terwijl er gewerkt wordt aan de nieuweopzet voor het OP en het ECD, blijft dehuidige werkwijze voor het ondersteuningsplanvan toepassing. Daarbij is hetwel de bedoeling om meer nadruk teleggen op het gesprek over de voortgangen de afspraken voor de komendetijd. Een groot deel van de huidigeOP-documenten is achtergrondinformatie,die niet steeds in de OP-bespreking aande orde hoeft te komen. In de CelloZiensdie dit jaar verschijnen, houden wij je opde hoogte.Gemakkelijker en toegankelijkerdoor vernieuwd elektronischcliëntdossier


De makeren zijn werkNicky Geenen: opzijn plek bij I&AMedewerkers of cliënten van Cello dieop zoek zijn naar een goede, betaalbaretweedehands computer, printer of beeldscherm,komen bij navraag waarschijnlijkterecht bij Nicky Geenen (25). Hij iseen van de mannen achter Skrien, hetwinkeltje van de afdeling I&A in Vught.I&A staat voor Informatie& Automatisering.Verslaggever Doryne Verputten ginger eens op bezoek.Gezien zijn belangstelling voor alles watdigitaal is, stelde arbeidsintegratiebureauAmbitie hem ruim vijf jaar geleden vooreens te kijken of werken op de afdelingI&A iets voor hem zou kunnen zijn. Wattoen een stageplek was, is nu een afwisselendebaan bij die afdeling geworden.Nicky besteedt gemiddeld één dagper week aan het nakijken, eventueelrepareren en gebruiksklaar maken vancomputers die door Cello afgeschrevenzijn. Het gaat om technisch primacomputers en de koper krijgt bij wijzevan garantie vijf reparatiebeurten.Ook repareert hij computers vanCellomedewerkers.Sinds kort is er een nieuwe dienstbijgekomen: het overzetten van oudevideobanden (VHS) op DVD.De andere twee dagen is Nicky voornamelijkop locatie te vinden, ergens inde Cello-regio. Je kunt hem bijvoorbeeldtegenkomen bij het omwisselen vanapparatuur, in I&A-termen “hardware” ofals hij apparatuur op het internet moetaansluiten.Wil je online bekijken wat Skrien te koopheeft, dan kan dit via het intranet vanCello. Typ in de adresbalk http://skrien inen je krijgt een overzicht van de dienstverlening.Maar mailen kan natuurlijkook: skrien@cello-zorg.nl9


De belevinguniekeVorig jaar besloten het Koning Willem 1 Collegeen Cello dagbesteding voor mensen met eenmatige tot ernstige verstandelijke beperking vormte geven in de leeromgeving van de opleidingenSociaal Maatschappelijke Studies (SMS) van hetKoning Willem I College. Deze samenwerking ismet recht uniek te noemen, want nergens andersin Nederland te vinden.Bruggen bouwen en (voor)oordelenslechtenEen dagbesteding bij afdeling SMS biedt demogelijkheid aan enkele studenten om stage telopen en is tegelijkertijd voor een grote groepstudenten een kans om met de doelgroep contactte maken en hen te betrekken bij de lessen.De begeleiding van de cliënten wordt gedaandoor medewerkers van Cello. Die voorbeeldfunctieis van groot belang. Deze medewerkerszijn ook getraind in het werken met studenten.De (tweedejaars) studenten van maatschappelijkezorg kunnen hiervan veel leren. Theorie10die ze op de opleiding leren, kunnen ze directtoepassen in de praktijk. Kennismaken met dedoelgroep heeft echter voor alle vijf de opleidingeneen meerwaarde, aangezien ze allemaal metdeze doelgroep in aanraking kunnen komen inde praktijk. De (voor)oordelen die ze mochtenhebben, kunnen stof zijn voor de lessen burgerschap.Waar participatie, burgerschap en zichtbaarheidvoor mensen met een beperking met meermogelijkheden een bekend verschijnsel zijn, isdat voor mensen met een ernstiger verstandelijkebeperking veel minder gewoon. Hun activiteitenspelen zich af in een meer naar binnen gerichteomgeving. Juist cliënten die genieten van contactmet anderen, maar minder praktische vaardighedenhebben en meer afhankelijk zijn van hunomgeving, zouden in de samenwerking met SMSkunnen groeien en een heel prettige dagbestedingsplekkunnen hebben, die méér kan biedendan een dagcentrum.Een jaar later zegt coördinerendbegeleider Floor ten Have“Ik kan nietanders zeggen,dan dathet projectgeslaagd is.Als ik zie hoeenthousiasten prettigonze cliëntenhun nieuwewerkplekervaren enhoe leuk zehet vinden omin contact tekomen metleerlingen, geeft dit een goed gevoel. Van debegeleiding vraagt dit een open en brede kijk.De cliënten genieten zichtbaar van het werkenin de ruimtes die de school tot zijn beschikkingheeft.Er is bijvoorbeeld een muzieklokaal metallerlei instrumenten, een creatief lokaal eneen kooklokaal met allerlei attributen om eengeweldig gerecht op tafel te zetten. Ze wordenbij hun activiteiten begeleid door de stagiairsvan de school. Ook voor de begeleiders zie ikdit zeker als meerwaarde. Je bent niet meerafhankelijk van één lokaal en je kunt gebruikmaken van de expertise van anderen.Doordat de begeleiding, studenten en cliëntenheel dicht bij elkaar staan krijgt de menselijkeontwikkeling een veel bredere vorm!”


dagbesteding bij De KroonSamenwerking isuniek in NederlandMonique van Haaren, schoonzus van Orlando,vertelt over haar ervaringen met dit project:“Mijn zwager Orlando is een sociaal dier, zoals ik altijdzeg. Hij geniet ervan met anderen samen te zijn, koffiemet ze te drinken en met ze te kletsen. Hij wil welgraag serieus genomen worden!Orlando is dol op zijn moeder,die hij ieder weekend ziet. Toenik vorig jaar van de Kroonplannenhoorde, was ik directheel erg enthousiast, want naarmijn mening is dit een perfecteplek, waar hij nog meer kangroeien.” Zowel Orlando als defamilie werden goed voorgelichten op de hoogte gehouden van de ontwikkelingen. Ennu het project loopt, is Monique nog steeds enthousiast:“Orlando ervaart deze plek als zeer prettig. Hijvindt het geweldig dat de studenten hem groeten eneen praatje met hem willen maken. Aanvankelijk washet te druk voor hem, maar dat loopt steeds beter. Ookmet de andere cliënten van de groep kan hij het goedvinden.” Het project sluit helemaal aan bij wat Moniquevindt: “Ik ben er groot voorstander van dat verschillendegroepen uit de samenleving op die manier samengebrachtworden. Voor mijn gevoel kun je zo iedereensterker maken. De cliënten door ze in de gelegenheid testellen anderen te ontmoeten, zoals deze studenten, ende studenten door ze te laten ervaren en te leren om tegaan met mensen met een beperking.”11


OnmisbaarVrijwilligers: door hun belangelozeinzet een waardevolle schakelin het streven cliënten van Cellobijzondere momenten aan tebieden. En het voor hen mogelijk temaken actief mee te doen. Vrijwilligers:waardevol, onmisbaar.“Veel voldoeningvan het plezier vanGuus en Mike!”Wil Hubers, fietsenmaker /fietsvrijwilliger op De Binckhorst“Als jonge monteur kwam ik destijds opDe Binckhorst en leerde daar mensenmet een beperking kennen. Dat is mealtijd bij gebleven. Mijn neef werkte erals begeleider. Ik heb het altijd bijzondergevonden dat iemand zich in zijn werkzo inzet voor zijn medemens.”Wil besloot toen dat hij na zijn pensioneringvrijwilligerswerk zou gaan doen.En hij hield woord: sinds een paar jaaris hij fietsenmaker én fietsvrijwilligervoor Guus en Mike.“Op vrijdagochtend ga ik eerst sleutelenaan fietsen van bewoners. Vaak wordik daarbij geholpen door Nicky, eenvan de jongens van de klussengroep“SamenWerkt”. Nicky kan intussenbanden plakken en hij weet welkesleutels er nodig zijn.” Daarna gaatWil Guus ophalen voor een ritje op deduofiets. “Guus is dol op treinen, duswij rijden vaak naar het spoor. Danwachten wij een paar treinen af, enrijden we weer naar huis. Hij ziet heelslecht, maar ik sta er iedere keer weerversteld van dat hij toch waarneemt dater dingen veranderd zijn op onze route.”Ook met Mike gaat hij op pad. “Mikeis nogal klein en wij hebben de fietsmoeten aanpassen om hem lekkerte laten zitten. Hoewel hij zelf nietmeetrapt, vindt Mike fietsen het einde.Het geeft mij veel voldoening om hemen Guus dit plezier te bezorgen.”12


Voor medewerkers, familieleden en vrijwilligerswordt op donderdag 2 april, de internationaledag van het autisme georganiseerd.Onder de titel ‘Blik op Autisme” heeft hetkennisteam een aantrekkelijk en informatiefprogramma gemaakt. Ervaringsdeskundigendoen hun verhaal en je kunt een blik werpenop de talenten van deze mensen. Er is dans,drama, muziek en gedichten, door henuitgevoerd.Deze dag vindt plaats in het Multifunctioneelcentrum op de Binckhorst, Waterleidingstraat2 in Rosmalen. Zowel ’s middags als’s avonds is het mogelijk dit programma bijte wonen. Opgeven voor 23 maart bij Cello’sopleidingcentrum: oplc@cello-zorg.nl, metopgave van aantal personen.BLIK OP AUTISME13:30 MARIJKE HOEX - 14:50 THEATERGROEP KAZOU19:00 MARIJKE HOEX - 20:20 THEATERGROEP KAZOU2 APRIL 2015 - WATERLEIDINGSTRAAT 2 - ROSMALEN - 088 3451555WWW.CELLO-ZORG.NL - OPGEVEN VOOR 23 MAART: OPLC@CELLO-ZORG.NLMiddagprograMMa 2 april 201513.00 Ontvangst13.30 Inleiding door Jeanette Dorresteijn, voorzitter kennisteam autisme13.40 Lezing door Marijke Hoex, samen met haar moeder.14.30 Pauze14.50 Voorstelling theatergroep Kazou16.20 Einde programmaavondprograMMa 2 april 201518.30 Ontvangst19.00 Inleiding door Jeanette Dorresteijn, voorzitter kennisteam autisme19.10 Lezing door Marijke Hoex, samen met haar moeder.20.00 Pauze20.20 Voorstelling theatergroep Kazou21.50 Einde programmaover Marijke HoexVoorzichtig kreeg Marijke de vraag vanmensen of ze ‘iets’ wilde vertellen overautisme. Intussen geeft ze geregeld lezingenbij instanties en scholen. Die lezingen zijngrotendeels gevuld met met voorbeeldenuit haar eigen leven, omdat ze gemerktheeft dat ze op deze manier het begripautisme goed kan verduidelijken. Daarnaastprobeert Marijke het onderwerp ook luchtigte brengen, want naast het ervaren van dezehandicap, bestaan er ook leuke en grappigemomenten, juist dóór het autisme! Haarmoeder vertelt over wat Marijke ’s autismebetekent voor haar omgeving.over kazouBij theaterwerkplaats Kazou volgen jongerenmet autisme onder professionele begeleidingtheaterlessen. Kazou biedt onder andereinteractieve voorstellingen over autisme voorleerlingen en professionals. Daarin proberenze door middel van zang, dans en toneeleen inkijk te geven in hun wereld en zullenze op een speelse manier proberen aan tegeven wat verschillen kunnen zijn tussenmensen met en zonder autisme. Na devoorstelling kan het publiek vragen stellenaan de acteurs. Kazou is een initiatief vanhet Dr. Leo Kannerhuis.Cliënten met autisme krijgen in de Week vanAutisme (30 maart tot en met 3 april) allerleiactiviteiten aangeboden. Zij worden hierpersoonlijk voor uitgenodigd.Meer informatie over autisme en de weekvan autisme kun je vinden opwww.cello-zorg.nl, zoek op ‘autisme’13


SuccesMarinus’ wereldis groter gewordenMarinus Postema (56) woont sinds zijn tiendeop De Binckhorst. Zijn mentor is Irma Cleijne.Zij vertelt over de vooruitgang die met Marinusgeboekt is, sinds zijn begeleiding op eenandere manier wordt aangepakt.Waarom werd jij zijn mentor?“Als kind had ik al een grote betrokkenheidmet deze mensen. Hoewel ik het toen andersformuleerde: “Ik wil wat doen voor anderekinderen van wie de hersentjes niet goed zijn”.Bij De Binckhorst volgde ik de opleiding enheb er veertien jaar gewerkt, ook als leidinggevende.Daarna ging ik bij de politie werkenom vandaaruit naar de Jeugdzorg te gaan. Ikbleef wel regelmatig invallen bij De Binckhorst,omdat ik het zo’n leuk werk vond. In datverband hoorde ik dat er naar een mentor vanMarinus gezocht werd. “Waarom zou ik datniet doen?” dacht ik. Ik kende hem van eenafstand, en het leek me een goede stap.”Beschrijf de Marinus van toen eens?“Toen ik hem ontmoette, werd er over hemgezegd dat hij een bezoek mét cadeautjeleuk vond, maar dat hij na twintig minutenal erg vermoeid zou zijn. Zijn gedrag was ergcomplex en zijn kamer was daarop ingericht.Dat wil zeggen: niets anders dan basismeubilair.Omdat al het andere hem te veel prikkelszou opleveren. Hij verbleef veel op die kamer,want - afhankelijk van wat zijn mogelijkhedenop dat moment waren - had hij twee keer perdag een uur dagbesteding.Ik maakte me, met de begeleiding, grotezorgen: Marinus was niet gelukkig, hij zager slecht uit en hij vond “het moeilijk in zijnhoofd”. De begeleiding had al van alles geprobeerd,maar kwam er op een gegeven ogenblikook niet meer uit. De balans was er helemaaluit en daarom werd besloten een CCE-team inte schakelen.”14Wat houdt zo’n CCE-traject in?“In zijn geval hebben deze specialisten inkaart gebracht wie de persoon Marinus is,wat zijn geschiedenis is en op welk niveauhij functioneert. Waar liggen zijn interesses,wat vindt hij leuk om te doen, wat kanhij? Vandaaruit is een traject gestart hoe zijnomgeving het beste met hem kan omgaan.Iedereen werd daarbij betrokken: de groep,zijn persoonlijk begeleider, de coördinerendbegeleider, de clustermanager, de medische enparamedische dienst, ik. Er was contact meteen externe psychiater. Zijn medicatie werdtegen het licht gehouden en werd drastischafgebouwd naar een paar pillen per dag.Een beetje jammer vond ik dat er vooralaandacht was voor wonen, en wat minder voordagbesteding. Daar wordt overigens nu welhet accent op gelegd.Een van de adviezen van het CCE was decommunicatie met hem aan te passen. Marinusgebruikt veel papegaaitaal, waardoor het lijktalsof hij je begrijpt, maar hij kan er van inde war raken. Het werkt voor hem veel beterals je ‘met je handen’ praat. Daar reageert hijgoed op.Verder is het beleid gericht op wat hij welkan. Ieder mens groeit van successen, Marinusdus ook. Zo’n activiteit moeten wel een doelhebben, een begin en een einde. Bij onrustbrengt sorteerwerk hem rust: rood bij rood,blauw bij blauw. Gaat het hem goed, dan kanhij wat ingewikkelder taken aan.Nu wordt gestart met een videotraining, omde begeleiding van dagbesteding en wonennog meer Marinusgericht te maken. Dat kijkennaar Marinus moet een permanent proces zijn,natuurlijk.”Hoe liep zijn verhuizing daardoorheen?“De verhuizing heeft hem veel goeds gebracht:een eigen appartement! Tijdens de wandelingenlangs de nieuwbouw vertelde ik hem wiewaar woonde. Wij zijn bij hen naar binnengegaanen zagen hoe een slaapkamer eruit zag,of wij dronken er een kopje koffie. Toen hijhoorde dat er nog een appartement leegstond,zei hij: “Dan gaat Marinus daar wonen”. Ikzei dat ik dat niet wist. “Dan wacht Marinusdat wel af,” zei hij toen. Na de verhuizing benik regelmatig op bezoek geweest om hem tevertellen dat het zijn eigen kamer, zijn eigenstoel, zijn eigen kast, enzovoorts was. Na eentijdje nam hij dat over. Nu die gewenningsfasevoorbij is, geeft hij zelf aan dat hij meer wildoen, zijn wereld wil vergroten.Hoe zie je dat dan?Eens in de zoveel tijd maak ik met Marinuseen lijstje van wat hij leuk vindt om te doen,waar hij blij van wordt. Toen ik hem net leerdekennen, wilde hij een puzzel met een zwartpaard. Die kon hij dan op zijn kamer maken.Een jaar later wilde hij paardrijden, buiten,op het terrein van De Binckhorst. Dat paardrijdenkon huifbedrijden zijn, maar ook zelfte paard. Die afwisseling zocht hij zelf. Weereen jaar later zei hij “met Irma in een huisjete willen slapen”. Waarmee hij aangaf om opvakantie te willen, ergens anders te willen zijn.Hij vertelde ook naar een bruiloft in de kerkte willen, of een keertje met de trein mee tegaan.Een ander mij aansprekend voorbeeld. Hetappartement van Marinus heeft een voordeur,die in 2’en gedeeld is en grenst aan de ruimtewaar altijd begeleiding aanwezig is. Hij besluitzelf of hij die deur (gedeeltelijk) sluit. Op eengegeven ogenblik hoorde hij de begeleidingin gesprek en hij wilde daar wel bij zijn. Duszette hij een stoel aan de andere kant van diedeur en ging er bij zitten. Waarmee hij volgensmij aangeeft, zijn wereld te willen vergroten,Door letterlijk over zijn deur heen te stappen.Hij is en blijft een complexe man, bij wie je jetelkens de vraag stelt: “Wat wil je nou weervan me?” en het blijft een uitdaging om hemop de juiste manier bezig te houden. Maardoor de veranderde aanpak zie ik wel dat hijgelukkiger is en toe is aan nieuwe dingen.Blijer is en gelukkiger. Maar hij laat ons wetendat zijn wereld groter mag worden, door letterlijkover deuren heen te stappen.


verhaalMarinusCCEZorgverleners die vastlopen met een cliënt kunnen voor adviesterecht bij het CCE. Dat staat voor centrum voor Consultatie enExpertise. Het gaat om cliënten met ernstig probleemgedrag of grotekans dat te ontwikkelen. Zij hebben een stoornis of een blijvendebeperking en doen langdurig een beroep op professionele zorg en ondersteuning.Het CCE is een uitgebreid netwerk van deskundigen met specifieke kennis en ervaring. CCEgeeft advies op maat en kan helpen bij de uitvoering van dat advies. Zorgverleners, familieen andere vertegenwoordigers kunnen een cliënt aanmelden. CCE doet 1.200 consultatiesper jaar. De kennis en ervaring uit de consultatiepraktijk zet CCE om in expertise dieovergedragen wordt aan professionals. Daarmee wil CCE een structurele bijdrage leveren aande ontwikkeling van de zorg voor cliënten met ernstig probleemgedrag.15


Actief meedoen en erbij horenin eigen16


Staand van links naar rechts;Miranda van den Hoek, Maartje,Trudy Jacobs, Karin, Anne BoerboomZittend van links naar rechts;Kelly, Karin BrouwersdorpIn Berlicum maken Cello, ViventBerlerode en Den Durpsherdvan de nood een deugd.Door de effecten van de Wmomoet er met minder geldzorg georganiseerd worden;bovendien is het vervoerwoon-werk door een eerderebezuinigingsronde moeilijk terealiseren. Daarom bedachtenpersoonlijk begeleidster AnneBoerboom en clustermanagerKarin Brouwers een plan omvoor mensen met een beperkinguit Berlicum dagbesteding-/werkplekken in hun eigenwoonplaats te creëren.Anne: “Als we onze cliënten dagbesteding biedenin hun eigen woonplaats, dan integreren ze veelbeter. In hun eigen dorp leren ze mensen kennen,maken wezenlijk onderdeel uit van de gemeenschapen horen er echt bij. Daarbij leveren zedoor hun werkzaamheden een bijdrage aan deleefbaarheid van het dorp. Voor hen een zinvolledagbesteding, voor het dorp een mooie aanvullingop wat er al is. Het is niet zo dat onze cliënten deplaats in nemen van anderen. Bovendien is zo hetvervoersprobleem meteen opgelost!” Karin vindtdat er aan deze bezuinigingen ook goede kantenzitten. “We gaan terug naar de menselijke maat.Het is goed beschouwd toch normaal dat mensengewoon mee kunnen doen? Onze cliënten hebbenallemaal talenten, waarop nu veel meer een beroepwordt gedaan.”Ze brachten in kaart hoeveel mensen met eenbeperking in Berlicum wonen en waar. Daarnabekeken ze ook welk werk die doen en haddenoverleg met Vivent Berlerode en gemeenschapshuisDen Durpsherd. Met als resultaat is dat drie jongevrouwen aan de slag konden: bij Berlerode enDen Durpsherd. Karin: “De eerste ervaringen zijnveelbelovend. Onze cliënten zijn blij met een fijnewerkplek in eigen dorp. Ze maken kennis methun dorpsgenoten en hebben collega’s. Die ophun beurt weer verrast zijn over wat onze cliëntenallemaal kunnen en doen.”De cliënten worden in hun werk begeleid doorCello. Anne: “We werken vanuit Den Durpsherd. Vanhieruit gaan onze mensen voor een halve of heledag of een paar uurtjes, naar hun werk. We willenook lichte taken gaan doen. Op locatie, maar netzo goed bij Den Durpsherd. Inpakwerkzaamheden,artikelen prijzen, een tuintje bijhouden, boodschappendoen voor ouderen. Helpen op scholen. Datkan van alles zijn.”De dames over hun ervaringenMaartje van Oosterwijck heeft al een hele waslijstmet werkplekken op haar naam. “Inpakwerkbijvoorbeeld. Dat vond ik niet zo fijn. Verder hebik ook nog op een peuterspeelzaal gewerkt, tijdenseen schoolstage. Dat vond ik wel heel leuk. Netals mijn baan bij Brownies en Downies.” Haarverhuizing naar Berlicum en de bezuinigingen ophet vervoer dwongen haar iets anders te gaandoen. “Ik heb ook gewerkt bij Vivent Mariaoordin Rosmalen”, doet ze uit de doeken. Nu werktze onder begeleiding bij Berlerode. “Ik woon hierom de hoek, hoef niet meer met het busje mee envind het hier heel leuk.” Niet alleen omdat ze hetmet haar begeleider Trudy Jacobs goed kan vinden,maar ook omdat Karin van de Heuvel er werkt. Netals Maartje kwam Karin door de bezuinigingen opvervoer op een andere werkplek, Vivent Mariaoord,terecht. Bij Berlerode verricht ze licht huishoudelijketaken. “Dat ik nu samen met Maartje hier werk,vind ik heel leuk”, laat Karin weten.Over Kelly Budding zegt manager Brouwers: “Zijhad het niet meer zo erg naar haar zin op haarwerk in Vught en zat dagelijks heel lang in hettaxibusje. Daar had ze echt een hekel aan. Verdervertelde ze ons dat ze graag ‘gewoon’ werk wildeen wij zagen dat ze, mits goed begeleid, meer inhaar mars had, dan er daar uit kwam.” Sinds kortis Kelly, tot haar grote geluk, aan de slag bij DenDurpsherd. “Ik werk voornamelijk in de bibliotheek.Naast boeken opruimen, doe ik huishoudelijk werken nog andere klusjes in het gebouw”, vertelt Kelly.Enthousiast: “Maar met mijn werkbuddy Mirandawerken vind ik het leukst”.Kortom: Maartje, Karin en Kelly zijn heel ergtevreden over hun huidige plek. Of, zoals zij hetzelfvolmondig uitdrukken: “We vinden het helemaalsuper!”17Deze tekst is een bewerking van twee artikelen dieWendy van Lijssel schreef voor weekkrant De Brug


Cello vandaagnieuws18Cello heeft weer een teamAlpe d’HuZes-gangersVrijwilliger EmielBonnemeijers kreegBossche BolHet tv-programma “De Bossche Bol” vanBoschtion TV zet mensen in de spotlightsdie, geheel vrijwillig, op de een of anderemanier hun steentje bijdragen aan demaatschappij. Mensen, die opvallen dooronopvallendheid maar die door hun inzetvoor anderen eigenlijk onmisbaar zijn.Een van de vrijwilligers van Cello, EmielBonnemeijers, werd in februari ‘overvallen’met zo’n Bol. Emiel is al jarenlang vrijwilligerin Vught, o.a. bij de biljartclub. De opnameshiervan zijn terug te zien op Youtube:http://goo.gl/oI9Ktxin de spotlightactieDaar zijn ze weer: gesterktdoor de fantastischeopbrengst van het vorigjaar (ruim 1 42,000!) isopnieuw een team medewerkersvan Cello aan het warmlopenom een bedrag van 1 20.000bijeen te organiseren. Eindfebruari stond de teller op1 14.000. Het team organiseerdeonder meer succesvolle dinercafémiddagenen-avonden in Haarenen Rosmalen. Houd hun activiteitenin de gaten!Het team bestaat op dit momentuit• Fred Dentz, clustermanagerElzengaard• Mirjam op den Buijs, persoonlijkbegeleider Den Dries,Liempde• Marian Pijnenburg, begeleiderKlaver 6-8, Haaren• Jan van Lierop, vrijwilliger• Judith Pennings, coördinatorVrije Tijd Haaren• Nard Sinke, stagiair Klaver 4dagbesteding, Haaren• Eric en Sander Moors, zoon enkleinzoon van een vrijwilliger.Meer informatie over Alpe d’HuZesen de andere acties van dit team:www.opgevenisgeenoptie.nlWanneer je dan bij deactiepagina’s Cello-Zorg of één vande namen van de deelnemerszoekt, kom je bij de acties die ditteam organiseert.KunstOver de liefde[…].. Samen beleven,een kadootje geven,samen weten,samen eten…..Ter gelegenheid van de viering van de Weekvan de Poëzie in Nederland en Vlaanderen,organiseerde Kunstlocatie Würth in Den Bosch,in samenwerking met Stichting SpecialArts Nederland, de workshop Gedichtenschrijven. Het thema van deze week: “Metzingen is de liefde begonnen.”Cliënten van dagcentrum De Schalm dedenhier aan mee. Ze werden begeleid door heteducatieteam van Kunstlocatie Würth, datruime ervaring heeft met het onderwijzen vanmensen met een beperking. De methode HetGedichtenlaboratorium (www.poezie.specialarts.nl) werd gebruikt als basis, waardoor prachtigegedichten over de liefde werden gemaakt door deenthousiaste deelnemers. Een ander gedicht overde liefde:[…]… ik wil je kussen,vuurtje in mijn buikje blussen.Samen zijn wij dan heel blij,blij zijn ja dat hoort er bij.Ik heb kriebels in mijn buik,in de liefde nemen wij een duik….Als dank voor de inspirerende ochtend ontvinghet educatieteam-lid van Kunstlocatie Würthspontaan een paar zoenen!


Cursus “Eten en drinkenzonder problemen”Ken je onze cliëntvertrouwenspersonen?Bij Cello werken cliëntvertrouwenpersonen, die cliënten graag helpenals ze het moeilijk vinden om een klacht te bespreken of als degesprekken daarover vast lopen.Ook als iemand twijfels of een vermoeden heeft van misbruik enmishandeling kan die bij deze functionarissen terecht.• Jan van Kollenburg, 088 - 345 11 28, jvankollenburg@cello-zorg.nl• Ans de Bijl, 088 - 345 11 26, adebijl@cello-zorg.nl• Frans Kouwenberg, 088 - 345 15 69, fkouwenberg@cello-zorg.nlDe vertrouwenspersonen geven advies, bemiddelen als dat nodig is ofhelpen bij het opstellen van een klacht aan de Klachtencommissie vanCello. Op de website van Cello vind je meer informatie over klachtenbehandelingen cliëntvertrouwenspersonen. www.cello-zorg.nl, zoek op‘klacht’.Bij Cello wonen mensen die een verhoogde kans hebben opeet- en drinkproblematiek. Bijvoorbeeld als ze ernstige lichamelijkebeperkingen hebben of een specifiek syndroom. Ouderwordende cliënten hebben allemaal een vergrotekans op slikproblemen. Uit onderzoek blijkt dat 70%van mensen met een meervoudig complexe handicaptijdens hun leven in meerdere of mindere mate slikproblemenondervindt. Dit percentage loopt op naarmate de leeftijd stijgt.Deze praktische cursus geeft begeleiders inzicht in het eet- endrinkpatroon van hun cliënten. Het helpt hen eet- en drinkproblemente signaleren en het eten en drinken zo aangenaamen optimaal mogelijk te laten verlopen.Als je problemen constateert bij je cliënt, schakel dan - viade arts - een eet- en drinkteam in. Deze werken vanuitVught (Groote Cingels), Rosmalen (De Binckhorst) en Haaren(Wijngaert). De teams zijn via de arts voor woningen endag bestedinglocaties beschikbaar als er problemen zijn diekunnen leiden tot ongemak of risico voor de cliënt. Denk aanhoesten, pijn, weigering, gewichtsverlies en longproblematiek.Ook de familie kan zo’n vraag stellen. Een eet- en drinkteambestaat uit een arts, logopedist, ergotherapeut, fysiotherapeut,gedragskundige en diëtist.Kijk op www.opleidingscentrumcello.nl en meld je aan. Kijk opDKS naar de werkwijze van de eet-en drinkteams.e-learningLisanne in modeshow voor rolstoelersKleding vinden die past en leuk staat, isvoor rolstoelgebruikers altijd een uitdaging.De ouders van Lisanne van Gerrevink, cliëntvan Eygenweg, kunnen daarover meepraten.Toen Lisanne jong was, naaide haar moederveel zelf. Eerst noodgedwongen omdatLisanne een maatje ‘barbiepop’ had. Lateromdat andere kleding net te veel hardesluitingen had, waar Lisanne last van hadbij zitten of liggen.Een aantal jaren geleden maakten ze kennismet Netty Beyer en Nanny op ’t Hoog vanhet bijzondere bedrijf Netstitch uit Schijndel.Daar werken mensen met een verstandelijkeof psychische beperking aan kledingvoor mensen met een beperking. Onderhet motto ‘Verkoop je kwaliteit, niet jebeperking!’ Ook biedt Netstitch plaats aanleerlingen/studenten van de modevakopleiding,niveau 1.Sindsdien draagt Lisanne broeken op maat.Van achter een beetje hoger, rekeninghoudend met incontinentiemateriaal enzonder hinderlijke knopen of naden op eenplaats die drukplekken kan geven.Eind januari hield Netstitch in Schijndeleen modeshow. Met gepaste trots roldende medewerkers van Netstitch en Lisanneover de catwalk in de kledinglijnen sportief,zakelijk en feestelijk. Lisanne genoot. Ookvan de staande ovatie die zij en anderemannequins van de volle zaal kregen.Meer informatie over Netstitch opwww.netstitch.nl of www.facebook.com/netstitchschijndelLisanne draagt op de foto een maatwerkbroek en stoer leren jack, dat van voren sluitmet een rits en aan de achterzijde korteris, zodat het niet dubbel zit in de rolstoel.Bovendien kan het jack aan de achterzijdeook open, waardoor de armen er altijdgemakkelijk in en uit kunnen.mode19


Kikker en hetVandaag is het een droevige dag bijons op de werkgroep. Gisteren is éénvan ons overleden in het ziekenhuis.Ze heet Marianne. Ze is hier vorigeweek ziek geworden en met deambulance vertrokken. Nu is ze dood.Vanmiddag kwamen we bij elkaarin de gymzaal van ons dagcentrumEygenweg. De hele groep die altijdmet haar werkte. We zijn een echtteam.De laatste tijd als Marianne ziek was,namen we haar werk al over. Koffiezetten en de was opvouwen. Nu zatenwe allemaal in een kring, Wendyen Wendy, Christine, Jolanda, Inge,Anne-Claire op de banken en Noëlleen Lotte in hun rolstoelen. Rosemarijnwas afwezig. Onze begeleiders en demanager waren er ook bij. Sommigevan ons huilden een beetje, anderelachten. Het was een heel bijzonderesfeer.In het midden stond een mooiefoto van Marianne. Met een boeketbloemen, zoals zij zelf altijd maakte.De pastor kwam er bij. Hij gaf onsallemaal een hand en zei: ”gecondoleerd.”Hij vertelde: “Marianne isdood, maar wat betekent dat nou?”Dat was een moeilijke vraag. Doodis dood, maar we dachten op datmoment allemaal aan Marianne. Zozat ze eigenlijk toch nog springlevendin ons hoofd.Een heel grote kaars werd aangestoken.Een Paaslicht dat zegt datdood niet zo maar dood is. De doodheeft nu echt nog niet het allerlaatstewoord. Marianne hoort bij ons en wijbij haar, dat gaat vandaag nog nietvoorbij. Terwijl haar licht brandde,vertelden wij verhalen over Marianneaan elkaar. Over dat ze ons vaak lietschrikken. “Boe”, zei ze dan. Ze riepook vaak, heel hard zo achter eenhand: ‘attentie, attentie!” Dat washeel leuk. Knuffelen kon ze ook heelgoed. En Marianne begroette altijdiedereen die binnenkwam. Zo kendezij iedereen en iedereen kende haar.We moesten telkens weer even huilenen lachen tegelijk bij het horen vandie verhalen.De pastor vertelde van Kikker enhet vogeltje, van Max Velthuis. Hetvogeltje was dood, maar Varkentje,Eend en Haas wisten ook niet goedwat dat nu betekende. “Iedereengaat dood”, zei Haas. “Wij ook?”,had Kikker gevraagd. Dat wist Haasniet zeker. Van takken hadden ze eendraagbaar gemaakt en Vogel voorzichtigde heuvel opgedragen. Daargroeven ze een diepe kuil. “Zijn levenlang heeft hij mooi gezongen en nukrijgt hij een welverdiende rust.” Datzeiden zijn vrienden tegen elkaar.Heel voorzichtig hadden ze hundode vogeltje in de kuil gelegd en erbloemen op gestrooid. Toen gooidenze het gat dicht met aarde en legdeer ten slotte een mooie grote steenbovenop. Het was doodstil geweest.Ze waren allemaal diep onder deindruk. Dat hadden ze goed gedaan.


vogeltjePlotseling was Kikker er vandoorgegaan en riep: “Laten wetikkertje spelen, Varkentje,jij bent hem!” Totdat de zononderging hadden ze nog pleziergemaakt. Kikker had geroepen:“Is het leven niet prachtig?” Hetwas een mooi verhaal, maar heteinde was toch gek. Hoe kondenze nu zo snel weer blij zijn?De pastor had een cadeautjevoor ons meegenomen. Eenvogeltje Marianne. Het wasvan stof en met een heel groothart. Vogeltje Marianne hadvier staartjes. Eentje daarvanwas zwart, de andere drie heelfleurig. De zwarte staat voorhet verdriet. In elk leven komtdat voor. We zijn allemaal somsongelukkig, daar ontkomt helaasniemand aan. Dan valt er tehuilen en moeten we elkaarknuffelen. De kleurige staartjeszijn in de meerderheid. Zij staanvoor de fijne dingen; het werk,de dagjes uit en de familie. Allestaartjes zaten heel goed vast.Zo blijft dat altijd waar, eenleven lang: soms is er verdrieten moeten we huilen. Maargelukkig is er meer plezier.Toen hebben we allemaal nogeen ‘Eygen’ lichtje aangestokenen bij Marianne neergezet.Theo Sikking, pastor/geestelijkverzorger21


Op deToekomstbestendigkiezenOmdat de zorg verandert moet demanier waarop de zorg georganiseerdis ook veranderen. In de gehandicaptenzorgheeft dat gevolgen voor mensenmet lichte en zware zorgvragen.Bestuurder Frank van Beers vertelt overde keuzes die Cello moet maken.22“Kiezen is pijnlijk, maarwij kunnen niet tegenelke prijs blijven doenwat we deden”Mensen met een lichte zorgvraag vallen sinds 1 januari onderde Wmo. Hun ondersteuning wordt dichter bij huis en samenmet hun netwerk vormgegeven.Ook voor mensen met zwaardere zorgvragen verandert erveel. Voor bepaalde vormen van ondersteuning is minder geldbeschikbaar. En van nieuwe zorgvragers wordt verwacht datzij zo lang mogelijk in hun eigen omgeving blijven en hunondersteuning daar organiseren.Om voor nu en in de toekomst goede ondersteuning te blijvenbieden, moet Cello aansluiten bij wat de samenleving vraagt enwat de cliënten vragen. Dat kunnen verschillende dingen zijnen dat betekent dus dat wij keuzes moeten maken.Omslag in denken en doenDe overheid vraagt van ons dat wij onze cliënten ‘meer metminder’ bieden. Dat betekent onder meer dat onze begeleiderszich niet alleen nog flexibeler moeten opstellen, zij wordenook veel meer regisseur. Om de omslag te kunnen maken van‘zorgen voor’ naar ‘zorgen dat’, moeten zij anderen inschakelen.Die ‘anderen’ zijn het netwerk of de familie van de cliënt,vrijwilligers, mantelzorgers of medewerkers van andere (zorg)organisaties. Medewerkers in ondersteunende functies isgevraagd hun dienstverlening en werkwijze kritisch te bekijkenen daar waar nodig, aan te passen.


hoogteNiet tegen elke prijsOok op managementniveau wordt permanent gesproken overde manier waarop Cello verantwoorde zorg kan blijven bieden.Dat betekent soms dat er keuzes moeten worden gemaakt.Kiezen is altijd pijnlijk. Maar wij kunnen niet tegen elke prijsof voorwaarde blijven doen wat we altijd deden. Zeker als wedaarmee financiële risico’s lopen. Een van de moeilijke keuzesdie we hebben moeten maken, is het sluiten van woningen. In deafgelopen periode hebben we dat moeten doen in de Ploosche Hofin ’s-Hertogenbosch, de Akkerstraat in Haaren en de Esscheweg inVught.Nog zo’n ingrijpende beslissing is het niet vervangen van dewoningen in de Klinkerbuurt van locatie De Binckhorst. Het gevolgdaarvan is dat de daar wonende cliënten moeten verhuizen naareen andere woning of locatie, waar hun zorgvraag ook beantwoordkan worden.Het mag duidelijk zijn dat wij beseffen dat het sluiten van eenwoning voor cliënten, ouders en familie heel ingrijpend en teleurstellendis. Wij begrijpen dat ze daar moeite mee hebben en zichterecht zorgen maken. Zeker als ze bij de voorbereidingen vanvervangende huisvesting, zoals bij de Klinkerbuurt, langdurigbetrokken zijn geweest. Maar door het drastische overheidsbeleidvan de laatste twee jaar, hebben wij helaas geen andere keuze.Onze organisatie heeft van de overheid de opdracht gekregenom de komende tien jaar honderdvijftig tot tweehonderd van deruim elfhonderd 24-uurs woonplekken te sluiten. Daar krijgenwij dus geen financiële middelen meer voor. Als we die plaatsenniet afbouwen, komt de dienstverlening aan alle Cello cliënten ingevaar. En dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn.ZorgvuldigHet is onze uitdaging om, ondanks zulke beslissingen, de zorgaan onze kwetsbare cliënten te continueren. Soms in een anderevorm of op een andere plek. Dat willen we zorgvuldig doen, goedvoorbereid en samen met ouders en familieleden.Waarbij we trouw blijven aan onze missie: ondersteuning dieaansluit op de zorgvraag van de cliënt. Dat willen we doen vooronze huidige én voor onze nieuwe cliënten.“We blijven trouwaan onze missie”23


De zorg verandert:Welke stappen zijn nodig omgedragsverandering enefficiënt werken te bereiken?24


dat biedt ook kansenDe zorg verandert omdatCello minder geld krijgt. Omervoor te zorgen dat een goedeondersteuning toch mogelijkblijft, wordt bijvoorbeeld vanmedewerkers meer flexibiliteitgevraagd om ondersteuningvorm te geven, samenmet het netwerk van de cliënt,met vrijwilligers of met anderepartners in zorg en welzijn.Ook de manier waarop die ondersteuning plaatsvindt,wordt onderzocht, zodat verbeteringenkunnen worden doorgevoerd. Cello doet een proefen wordt hierbij geholpen door Accezz. Dit is eenorganisatie die zich heeft gespecialiseerd in deverbetering van werkprocessen. Accezz kijkt naarde huidige werkwijze, stelt veranderingen voor enbegeleidt medewerkers om de veranderingen doorte voeren. Die proef loopt in de woning Bolakker4 in Haaren. Begeleider Laura Schonlau vertelterover.Combinatie theorie en praktijk“De proef startte met een paar bijeenkomsten”,vertelt Laura. “Die werden geleid door LouiseSpijkers van Accezz en onze clustermanagerEugène Henst. We kregen uitleg met welk doelAccezz in de woning komt mee kijken. En welkestappen nodig zijn om dat doel te bereiken. Debijeenkomsten hadden zowel een theoretischals praktisch karakter. De inhoud was goedte verbinden aan het leven van alledag op dewoning waar ik werk.”“Een van de praktische opdrachten die wekregen, was zo snel mogelijk een puzzel temaken. De manier waarop we dit deden, gaf veelinformatie over de rollen in het team, de knelpuntenwaar we mee te maken hebben en de tijddie we verloren door de manier waarop we depuzzel maakten. Verloren tijd werd daarna meteenverbonden aan ons werk. Samen hebben wegekeken naar de meest opvallende vormen vanverloren tijd in ons team.”“Zelf heb ik bijvoorbeeld moeite om te schakelentussen verschillende werkzaamheden. Als ik aande computer werk, word ik vaak onderbrokenomdat cliënten aandacht vragen. Het kost me danveel tijd om de concentratie weer te vinden. Hoemaak je een juiste balans tussen wat de cliëntnodig heeft en de onderdelen die ook bij het werkhoren?”Vervolgstappen“Daarna zijn Louise en Eugène op verschillendemomenten bij ons komen observeren. Zehebben vooral gelet op hoe wij onze tijd indelen.Ook vulden wij per cliënt een lijst in waaropalle dagelijkse activiteiten in het werk beschrevenstaan en hoeveel tijd we aan elke activiteitbesteden.Deze lijsten en observaties zijn vertaald in eenvoorstel voor een weekprogramma. Hierbij isrekening gehouden met het zo optimaal mogelijkinzetten van tijd. En ook is vanuit de zorgzwaartepakkettenvan cliënten bekeken wie waar recht opheeft. We zijn eind januari gestart met het testenvan dit weekprogramma.”Resultaat“Het programma loopt natuurlijk pas net en watde concrete resultaten zijn, kan ik nu nog nietvertellen. Persoonlijk zie ik nu al winst doordatals wij team, met de clustermanager en Accezz opéén lijn zijn gekomen. Het is echt een gezamenlijkproces, waarin ruimte is voor persoonlijkeuitdagingen en verbeteringen.”“De cliënt merkt nu nog niet veel van het procesdat wij doorlopen. In een latere fase verwacht ikdat er meer waardevolle tijd aan de directe zorgvoor cliënten kan worden besteed. Daar werkenwe heel gericht naar toe.”Laura SchonlauNu al winst doordat als wij team,met de clustermanager en Accezzop één lijn zijn gekomen25


De verpleegkundig medische dienstVoor een eenduidige enprofessionele verpleegkundigmedische zorg26Om ervoor te zorgen dat cliënten dagen nacht de best mogelijke zorg krijgen,moest de verpleegkundig medischeondersteuning nog meer verbeteren.Daartoe startte Cello drie jaar geleden deVMD (verpleegkundig medische dienst):een team van praktijkverpleegkundigendat Cellobreed inzetbaar is. Vijf medewerkerswaren vanaf dat moment vooralle woningen overdag en in de avondbeschikbaar voor specifieke verpleegkundigmedische vragen en calamiteiten.Evaluatie bracht verbeterpuntenIn de evaluatie die een jaar later plaatsvond,werd geconstateerd dat de VMDvoldeed, maar dat verbreding en verdiepingnoodzakelijk was. De verbredingwerd gevonden door de dienst uit tebreiden met de verpleegkundigen die vanoudsher aan de locaties in Haaren, Vughten RosmalenverbondenAcute verpleegkundigmedische problemen,advies en overlegwaren.Daarmeeontstond éénvakgroepverpleegkundigen.Voor deverdieping moesten meer stappenworden gezet. Te beginnen met eenbeschrijving van doel en inhoud van deverpleegkundig medische zorg. Vervolgenswerden functie-/ taakomschrijvingenherschreven. Op grond daarvan werdende werkzaamheden tussen doktersassistenten,praktijkverpleegkundigen enartsen beter afgestemd. Ook de naamvan de functie werd bepaald: “Praktijkverpleegkundige”.September 2014 werdde nieuwe opzet ingevoerd.In de praktijk• Voor acute verpleegkundig medischeproblemen, advies en overleg zijnpraktijkverpleegkundigen tussen 07.00uur en 22.30 uur bereikbaar. Daarnanemen de nachtzorgmedewerkers detaken over; ook zij hebben een goedekennis van verpleegkundig medischhandelen.• Praktijkverpleegkundigen zetten zichin voor ondersteuning en overbruggingvan verpleegkundig medisch handelen,als medewerkers bijvoorbeeld nietbevoegd zijn te handelen. Waarbij hetniet de bedoeling is dat deze takenstructureel worden overgenomen.Teams en clustermanagers blijven zelfverantwoordelijk om tijdig te zorgendat medewerkers handelingsbevoegdzijn.• Er zijn praktijkverpleegkundigeaandachtsgebieden benoemd. Zoalswondzorg, diabetes, kennis van incontinentiemateriaal,sondevoeding enzuurstofvoorziening.• Scholing van begeleiders in dezethema’s is ook een taak van depraktijk verpleegkundige.Veranderende rolIn de toekomst zal de rol van de praktijkverpleegkundigeveranderen onderinvloed van de ontwikkelingen van dehuisartsenzorg binnen Cello. Steeds meercliënten zullen naar de huisarts in dewijk gaan en de artsen van Cello (AVG’s:artsen voor verstandelijk gehandicapten),zullen zich meer richten op huntaken, dat wil zeggen; specifiek gerichtop medische zaken die verband houdenmet een beperking. Om dat mogelijk temaken, moeten de kennis en de rol vande praktijkverpleegkundigen versterktworden. Net als in gewonehuisartspraktijken, werken deCello-verpleegkundigen in eenzogenaamde ‘verlengde arm’-constructie: verpleegkundigenmogen, ná een gedegen scholing,bepaalde medische handelingenuitvoeren. Ze zullen daarom dekomende tijd die vakinhoudelijke


verdieping krijgen door opleidingen.Ook zullen zij ervoor zorgendat die zorg volgens landelijkerichtlijnen gegeven wordt.Daarmee wordt een gerichtekwaliteitsslag gemaakt in deverpleegkundig medische zorgvoor onze cliënten.VMD: Bereikbaaronder nummer 1500Staand van links naar rechts; Wanda van deLangenberg, Annie Quinten, Elvira van deWiel, Wilma Verstegen (tijdelijk i.v.m. zwangerschapsvervangingen)Sabine Buitenkamp.27Zittend van links naar rechts; Marja Barrett,Anneke Heesters, Marieke Cranenbroek.Maria Kapteyn en Lydia van Esch ontbreken.


Open staanvoor elkaars talentenBij dagcentrum De Schalm in ’s-Hertogenbosch werken tweemensen met een gezichts- en gehoorbeperking met de clienten.Vrijwilliger Malou Peters (26) is nagenoeg blind. Met haar rechteroogkan ze licht en donker onderscheiden en haar linkeroog heeft5% zicht. Stagiair Ralph van Houwelingen (20) is volledig doof. Hijzit in het laatste jaar van de opleiding “helpende zorg en welzijn”,van het Koning Willem 1 College. Beiden willen werken met mensenmet een verstandelijke beperking.Malou en Ralph geven ons eennog beter inzicht in de wereldvan cliënten die een gezichts- ofgehoorbeperking hebben.28Malou volgde de opleiding helpende zorg enwelzijn aan het ROC Amersfoort, maar heeft die nietafgemaakt. Omdat haar hart bleef uitgaan naar dezorg, meldde ze zich als vrijwilliger bij De Schalm.Na het oriënterend gesprek waren de betrokkencoördinerend begeleider enzij zo enthousiast, dat ze diemiddag gelijk is gebleven.Malou werkt twee dagen inde week bij De Schalm. Voorde cliënten was haar komsteen verrijking van hun dag.Haar beperking deert henniet: sommigen van henweten wel dat ze iets aan haar ogen mankeert, maardoen daar niet moeilijk over. De meeste cliëntenmerken het niet eens.Groeiend zelfvertrouwenMalou: “Dit werk geeft mij veel voldoening en ikleer er nog steeds van. Mijn zelfvertrouwen groeiten ik ben assertiever geworden. Weliswaar word ikals vrijwilliger niet betaald, maar het feit dat ik doorcliënten en medewerkers gewaardeerd wordt, geeftmij veel voldoening. Ik krijg steeds meer verantwoordelijkhedenen dat voelt fijn en volwaardig.Op vrijdagmorgen doe ik met een groepje gym -activiteiten; ik krijg de ruimte hoe daar vorm aan tegeven. Verder help ik cliënten met hun fruit, ga ik metze wandelen of help bij andere activiteiten. Ik doe ditnu bijna twee jaar en zou het voor geen goud willenmissen.”Helpen en motiverenOok Ralph werkt met veel plezier op De Schalm enwaardeert het enorm dat hij de kans kreeg hier zijnstage te doen. Werken met mensen met een verstandelijkbeperking trekt hem aan, vandaar de studiekeuze.“Ik vind het leuk om mensen te helpen enze te motiveren om meer uit zichzelf te halen. Heelbijzonder om te zien hoe cliënten zelf genieten vanhun vorderingen.”Natuurlijk zijn er over en weer aanpassingen geweestop het gebied van communicatie. Zijn omgevingmoest zich een beetje aan zijn tempo aanpassen. Envoor dit interview bijvoorbeeld regelde hij een tolk.“In de groep waar ik stage loop, verliep dit prima.Mijn collega’s houden goed rekening met me en alsstagiair krijg ik de juiste begeleiding. We schrijvenveel op omdat niet iedereen de gebarentaal kent. Ikvoel me hier thuis en dat gevoel groeit nog steeds.Ik besef wel degelijk dat het na mijn afstuderen nieteenvoudig zal zijn om een baan te krijgen. Maar daardenk ik, eerlijk gezegd, nu nog maar even niet aan.“MeerwaardeClustermanager Wim van Veelen ziet voor de cliëntenvan De Schalm een meerwaarde door de aanwezigheidvan Malou en Ralph in zijn team. “Ze geven onseen nog beter inzicht in de wereld van cliënten dieeen gezichts- of gehoorbeperking hebben. Daarnaastzijn het gewoon heel aardige mensen.”Ook Benedikt van Heemskerk vindt het bijzonderknap dat mensen met een beperking het aandurvenom voor dit beroep te kiezen. Haar zoon Beau zit ingroep Oker, waar Malou werkt. “Ik zie deze beperkinghelemaal niet als probleem voor de begeleidingvan Beau. Heel mooi dat De Schalm openstaat voormensen als Malou en Ralph, zodat ook zij hun kansenkrijgen!”


Heel bijzonder om te zienhoe cliënten zelf genietenvan hun vorderingen.Ik krijg steeds meerverantwoordelijkheden endat voelt fijn en volwaardig.29


Cello vandaagnieuwsZwembad De Binckhorstkrijgt facelift!De Ontmoetingstuinin AmmerzodenIn het hart van Ammerzoden wordteen ontmoetingstuin aangelegd ophet voorterrein van verpleeghuis hetZonnelied (BrabantZorg). Cello heeftaangrenzend aan het verpleeghuiswoningen en appartementen. Het gaatom een vrijwilligersinitiatief dat hetZonnelied en Cello samen met inwonersen bedrijven van Ammerzoden enomgeving willen realiseren. Een deelvan de kosten wordt door BrabantZorggefinancierd, ook Cello draagt bij. Maarer is nog veel nodig! Gezocht wordt naarvrijwilligers, planten (uit eigen tuin!),hulp bij aanleg en beheer van de tuin, ofgeld. Met een bijdrage van verschillendeondernemers uit de omgeving, werden indecember de fruitbomen al geplant doorde vrijwilligers. Ook werden ruim duizendnarcissen en sneeuwklokjes gepoot,zodat de tuin in deze tijd een bloemenzeemoet zijn.30In het voorjaar wordt begonnen met hetcentrale deel van de tuin. Op 18 maartvrijwilligersinitiatiefis het nationale boomfeestdag en danwordt de ontmoetingsboom geplant.Een gift van de gemeente Maasdriel.Tijdens NLDoet worden picknicktafelsvan steigerhout getimmerd en worden debloemborders afgemaakt.Op defacebookpaginavan deontmoetingstuinAmmerzodenstaande ontmoetingen,knutselenwerkdagenin de tuin. Ook vind je daar alle informatie,waaronder het schetsontwerp vande tuin.Bijzonder informatief is het inspiratiefilmpjedat de gemeente liet maken,waarin de hoofdrolspelers, onder wieCello begeleidster Mia Jacobs, vertellenover het project. Te zien op http://vimeo.com/117259104Van het zwembad op De Binckhorst wordt enthousiastgebruik gemaakt. Iedere week hebben ruim 300mensen met een beperking er het grootste waterplezier.Zwemmen is voor velen van hen ook eengoede bewegingsmogelijkheid. Omdat hetzo’n belangrijke voorziening is, beslootCello het bad te renoveren. De totale installatie wordtvervangen, net als de beweegbare bodem. Nieuweplafonds en vloeren worden aangebracht en er vindenherstelwerkzaamheden plaats aan de kleedkamers. Halfmaart zijn de werkzaamheden gestart en vermoedelijkhalf mei zullen die afgerond zijn. In het CelloZien na dezomervakantie besteden wij er meer aandacht aan!verbouwenHoe lang duurt bijna?In het werk horen begeleiders nog wel eens uitsprakendie ze tot nadenken stemmen. Of die zorgen voor denodige hilariteit. Hier wat voorbeelden:“Geef mij maar cola zonder light”“Na een crematie troost ik Marianne. Ze kruipt tegenme aan en zegt: “Valt ook niet mee: eerst de begrafenisen erna de crematie!”“Wil jij een inleg in mijn kruisje doen?”Frits bewaarde een chocoladebol voor zijn buurman:”Nu kom ik heel hoog in de hemel, toch?”“Doe maar over de Chinees”, antwoordt Henk op devraag welke punten besproken moeten worden tijdensde huisvergadering.Els moet vandaag naar een crematie: “in hetlaboratorium!”Meer? reageer@cello-zorg.nl


Voorjaar!Puzzel mee & win!1131822293239431432111933471113121523263044420274065243481661235484722831411082536459213742499174651038Bij de puzzel: laat de redactie voor 1 mei a.s. weten welk woord jij vond,en maak kans op een Cello-cadeaubon ter waarde van € 25,00. Per mail:reageer@cello-zorg.nl. Je kunt ook een kaartje sturen (geen postzegelnodig) naar de redactie CelloZien, antwoordnummer 10040 5260 VBVught. Vermeld bij je oplossing s.v.p. je naam, adres, woonplaats en jee-mailadres of telefoonnummer. In het volgende nummer (juni 2015) staatde prijswinnaar!“Kerstversiering” was het woord wat wij zochten in de vorige editie vanCelloZien (december). Uit de vele inzendingen trokken wij een kaart: DickBakker uit Eindhoven is de winnaar van de cadeaubon. Van harte proficiat!5071 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 1251vrije tijdhorizontaal 1 militaire instelling 6 soort koekje 11 kuiltje bij hetgolfspel 12 eindje sigaret 13 heilige (afk) 15 waterdier 17 ruimtelijkeordening (afk) 18 loofboom 20 geldzakje 21 stoot 22 pasvorm 24baat 25 insectenlarve 26 muzieknoot 28 geluid van een ezel 29 keizer30 titel (afk) 31 rooms-katholiek (afk) 32 boerenplaats 34 belegsel opbrood 36 sportploeg 39 terreinfiets (afk) 40 kleine huidopening 42centrale antenne-inrichting (afk) 43 astronomische eenheid (afk) 44eredame van een vorstin 46 Regeringsreglement (afk) 47 schoudermantel48 deel van het gezicht 50 dreumes 51 kleine hoeveelheidverticaal 1 hoeveelheid 2 Eerwaarde Heer 3 hoogste punt van een huis4 bagger 5 sein 6 lichamelijke oefening 7 machine in een drukkerij8 Europeaan 9 persoonlijk vnw. 10 aantal behaalde punten 14 uiteindelijk16 vuurbron 17 kwaadspreker 19 wiskundig getal 21 vader 23 deel vaneen ladder 25 verkoopplaats met kramen 27 roem 28 inwoner van Ierland32 harde slag bij tennis 33 lage waterstand 34 fijn 35 plaats in Amerika37 Europacup (afk) 38 welriekende gomhars 40 Russische geestelijke41 soort struisvogel 44 vleeswaren 45 boomloot 47 lengtemaat49 dominee (afk)VrijwilligersCafé073 gestartOp 6 januari startte hetVrij willigersCafé073 in DeKnillispoort. Genodigden warenalle vrijwilligers van Reinier vanArkel, Cello, GGZ Oost Brabant,Van Nynsel, Vivent en Divers.Het VrijwilligersCafé073 wordtgeorganiseerd door de vrijwilligersvan genoemde organisatiesen is een tweemaandelijksegelegenheid om collega’s teontmoeten, van elkaar te leren,elkaar te inspireren, ideeënuit te wisselen en het bovenalgezellig met elkaar te hebben.Op 12 mei, 1 septemberen 3 november zijn devolgende café-avonden.Met ook dan weer eenthema en ruimte voorontmoeting.Het vrijwilligerscafé isbereikbaar viavrijwilligerscafe073@gmail.comColofon CelloZien is een uitgave van Cello en verschijntvier keer per jaar.Redactieraad: Mireille van Alebeek, Judith van Bakel,Ruud den Dekker, Fred Dentz, Marie-José van Hal,Mirelle Konings, Marijke ten Kortenaar, Frans Kuijpers,Ellen Schuurmans, Anja Schalkx, Sjoerd Weening,Désirée van der Valk, Emmy Verkooyen, DoryneVerputten, Bas Vetten, Anneke de Wit. Eindredactie:Marijke ten Kortenaar, Désirée van der ValkContact gegevens redactie: reageer@cello-zorg.nlPostbus 231, 5260 AE Vught, www.cello-zorg.nl31Vormgeving: Het Inventief, Tilburg Fotografie: o.a.van Bart van Hattem, Hans ten Have, Doryne VerputtenDrukwerk: Drukkerij Tielen, Boxtel Inpakken enverzenden: Cello Printservice, De Ring 14, Vught


KleintjesWijziging in wetgevingDe wet tegemoetkoming chronisch ziekenen gehandicapten (WTCG) en de regelingcompensatie eigen risico (CER) die bedoeldwaren voor mensen met hoge zorgkosten, zijndoor het Rijk afgeschaft en vervangen doorgemeentelijke regelingen.Omdat iedere gemeente zelf kan bepalenhoe zij chronisch zieken en gehandicaptenfinancieel gaat ondersteunen, adviseren wijje rechtstreeks contact op te nemen met degemeente als je hier meer informatie overwenst. Meer informatie kun je ook lezen inbijgevoegde link:http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/tegemoetkoming-chronisch-zieken-en-gehandicapten-wtcgKleurrijk zomergoed TuinrijkVanaf Pasen is er bij Tuinrijk weer volopzomergoed. Kleurrijke bloemen om jouwbloembakken mee te vullen, dit kunnenwij trouwens ook voor je doen. Kom eenkijkje nemen in onze vernieuwde showroom.Hoogstraat 36a, Sint-Michielsgestel,tel 088 345 26 70Geraniummarkt bij BuitenGewoon in BerlicumHet wordt lente, dus zijn cliënten en begeleidersvan werkboerderij Buiten Gewoon bezigmet het zaaien, stekken en verspenen vangroentenplantjes, bloemen, kruiden en vasteplanten. In de kas en later, als het weer hettoelaat, op de volle grond buiten. Je kunt indeze periode al eens kijken wat ze ‘in huis’hebben, maar zeker is dat het assortiment involle bloei is op 8 mei. Dan is er namelijk eengeraniummarkt, waar al dit groen (en nog veelmeer eigen producten) te koop is.Zodat je tuin, tegen een zacht prijsje, er watlater kleurrijk, geurrijk of smaakvol bij ligt.Tussen 9.30 en 18.00 uur ben je van hartewelkom bij Werkboerderij Buiten Gewoon,Beekstraat 46, 5258EG Berlicum. BuitenGewoon heeft een eigen facebookpagina!Eind vorig jaar opende Cello in MaliskampBuurtmarkt Maliskamp Het bijzondere vandeze buurtmarkt is dat er mensen met eenbeperking werken. Ze vullen de vakken,bakken broodjes af, zitten achter de kassa ofwerken mee om de omgeving rond de winkelschoon te houden. Voor de inwoners vanMaliskamp reuze handig als het gaat om dedagelijkse boodschappen: vers brood, versevleeswaren, groenten en kruidenierswaren.Ook is er een stomerij depot en zijn er versebloemen te koop. Een extra service aan deklanten uit Maliskamp, Rosmalen, Berlicumen Den Bosch Oost is dat de boodschappen(vanaf 3 20,-) gratis bezorgd worden.Openingstijden van de winkelmaandag - vrijdag: 9.00 – 18.00 uurzaterdag:8.00 – 16.00 uurBernadettestraat 9, 5248 AN Maliskamp

Similar magazines