Vooruitgang kan dodelijk zijn - Survival International

assets.survivalinternational.org

Vooruitgang kan dodelijk zijn - Survival International

Vooruitgang kandodelijk zijnbevat beeldendie door sommigen alsschokkend worden ervareneen uitgave van Survival Internationalwww.survival-international.org


‘DEZE PLEKKEN [HERVESTIGINGSKAMPEN] HEBBEN ONZE MENSENVERANDERD IN DIEVEN, BEDELAARS EN DRONKAARDS. IK WILNIET ZO LEVEN. EERST MAKEN ZE ONS ARM DOOR ONS LAND,ONZE JACHT EN ONZE MANIER VAN LEVEN AF TE PAKKEN.VERVOLGENS ZEGGEN ZE DAT WE NIETS VOORSTELLEN, OMDATWE BEROOID ZIJN.’ Jumanda Gakelebone, Bosjesman, Botswana, 2007‘MENSEN VAN BUITENAF DIE HIER KOMEN, BEWEREN ALTIJD DATZIJ VOORUITGANG BRENGEN. MAAR HET ENIGE WAT ZE BRENGEN,ZIJN LOZE BELOFTEN. WAAR WE ECHT VOOR VECHTEN IS VOORONS LAND. BOVEN ALLES IS DAT HET ENIGE DAT WE NODIG HEBBEN.’Arau, een Penan man, Sarawak, Maleisië, 2007© Survival InternationalISBN: 978-0-946592-26-5Redactie: Dr Jo Woodman en Sophie GrigBasis vormgeving: Claire BrookmanVormgeving: Atomo designVertaling: Caroline Hulsman, David Raats,Erik Jan TillemaNederlandse uitgave: april 2008www.survival-international.org


vooruitgang =voorwaarts op weg naar een doel bewegen;ontwikkeling naar een verbeterde of vergevorderde situatie4


Vooruitgang kan dodelijk zijnBij ‘vooruitgang’ worden vandaag de dagminder vraagtekens geplaatst dan ooit; hetwordt eenvoudig beschouwd als iets wat goedis voor iedereen. Huidige begrippen van vooruitgangdateren uit de koloniale tijd, toen het wegnemen vanmiddelen en werk hoegenaamd werd gerechtvaardigddoor de teruggave van ‘beschaving’.Dus wat is vooruitgang? Voor de arme burgers vande armere landen zijn haar belangrijkste steunpilarenonderwijs, waarvan zij hopen dat het tot meer geld leidt,en gezondheidszorg, waarvan zij bidden dat het eenlanger leven biedt. ‘Vooruitgang kan dodelijk zijn’ stelt ditniet ter discussie: sommigen zien inderdaad hun dromenvervuld; anderen worden juist armer.Dit onderzoek ontkent geenszins de genialiteit vande wetenschap, en steunt ook geen romantische kijkop een mythische gouden verleden tijd. Het verwerptook zeker verandering niet – alle maatschappijenveranderen altijd.Het is waar dat inheemse volksstammen die op huneigen grondgebied leven en hun eigen aanpassing aande veranderende wereld in de hand hebben, arm zijn inmonetaire termen, maar hun kwaliteit van leven is veelalzichtbaar beter dan die van hun medelandgenoten.Cijfers tonen aan dat wanneer inheemse volksstammenvan hun grondgebied verdreven worden, hun gezondheiden welzijn sterk daalt, terwijl het aantal depressievemensen, verslaafden en zelfmoordgevallen stijgt.Voor de inheemse volksstammen is dit anders, metname voor hen die niet of nauwelijks in contact komenmet mensen van buitenaf. Hen ‘vooruitgang’ opdringenleidt nooit tot een langer, gelukkiger leven, maar tot eenkorter, schraler bestaan, waarbij de dood een uitvluchtis. ‘Vooruitgang’ heeft al vele mensenlevens gekost enbedreigt die van nog vele anderen. Sommige inheemsevolksstammen zijn zich hiervan bewust en kiezen dan ookbewust voor een geïsoleerd bestaan. Anderen hebbeneen nauwe band met mensen van buitenaf en ontvangenbijvoorbeeld gezondheidszorg. Maar het is een kanslozesituatie: de ‘moderne’ gezondheidszorg die inheemsevolksstammen krijgen – zelfs in de rijkste landen – isnooit voldoende om de negatieve effecten te keren vande hen opgedrongen ‘vooruitgang’.Recente pogingen om ‘geluk’ te meten in verschillendebevolkingsgroepen levert geen verrassingen op: derijkste miljardairs ter wereld zijn niet gelukkiger dan degemiddelde Maasai herder.Projecten waarbij inheemse volksstammen vanhun grondgebied worden verdrongen en waarbijhen ongewild ‘vooruitgang’ wordt opgedrongen,veroorzaakt onuitgesproken leed. Dit is geen verrassing:‘vooruitgang’ - de overtuiging dat ‘wij’ weten wathet beste voor hen is – leidt net als bij kolonialismetot het inpikken van geboortegronden en natuurlijkerijkdommen. Inheemse volksstammen overleven datniet. Daarentegen, als ze op hun eigen land hun eigenontwikkeling bepalen, dan gedijen ze prima.5


6vooruitgang =


het einde90% van vele Amerikaans-Indiaansevolksstammen stierven als gevolg vancontact met Europeanen, voornamelijk doorziekte. Anderen werden volledig weggevaagd.7


‘De mazelen verspreidden zichgeleidelijk over heel Groot-Andaman…De helft, zo niettwee derde van de Andamanezerbevolking… overleed alsgevolg van deze ziekte… Dezeepidemie was de grootste rampooit voor de Andamanezen, enals gevolg hiervan veranderdeonze behandeling van hen; allepogingen om hen te dwingen tekiezen voor een leven als boerwerden gestaakt…’ M.V. Portman,ambtenaar verantwoordelijk voor deAndamanezen, 1899contactDe Britten brachten ‘vooruitgang’ naar de Groot-Andamanen door zein een tehuis te plaatsen om ze een betere levensstandaard te bieden.Alle 150 baby’s die werden geboren, stierven voor hun derde levensjaar.Uiteindelijk stierf 99% van de stam, er zijn nu nog slechts 53 inwonersover. Zij leven van een uitkering, velen hebben tuberculose en de meestemannen zijn alcoholist.Hun buren op de Andaman eilanden, de Jarawa, leven al zo’n 60,000 jaarop hun grondgebied. De Jarawa zijn geïsoleerd en zelfvoorzienend, en nogaltijd erg gezond.Hun overleving wordt nu bedreigd door de aanleg van een weg die hungrondgebied doorkruist en stropers en nieuwe ziektes, zoals de mazelen,brengt. Het Hooggerechtshof van India heeft de sluiting van de wegverordend, maar de lokale overheid weigert hieraan te voldoen enzodoende is de weg nog steeds open.Groot-Andamanezer bevolking8‘Wat we hier doen is een misdaad.Op het moment dat ik contactmaak met Indianen weet ik datik een gemeenschap dwing omeen stap te zetten in een richtingdie zal leiden tot honger, ziekte,ontheemding, veelal slavernij,het verlies van hun tradities enuiteindelijk overlijden in totaleellende...’ Antonio Cotrim, FUNAI(Brazilië’s departement voor Indiaansezaken), 1972bevolking700060005000400030002000100001800 1850 1900 1950 2000 2050jaartal


Een Jarawa kindbij de Andamanhoofdweg die hetgrondgebied vande Jarawa doorkruist.9


levensverwachtingVoor de Aboriginal bevolking van Australië heeft vooruitgang ontheemding,verarming en de vernietiging van gemeenschappen tot gevolg gehad.Vergeleken met andere Australiërs, hebben de Aborigines:‘De gezondheid van de Aboriginalen Torres Strait eilandenAustraliërs is rampzalig slecht...de belangrijkste oorzaak isontkrachting, als gevolg vanverschillende factoren zoalsvoortschrijdende inname vanhun land, culturele ontaarding,armoede, slecht onderwijs enwerkeloosheid.’ Royal AustralasianCollege of Physicians (RACP), 19976 meer kans om te sterven als zuigeling;6 meer kans om te sterven aan een hartaanval;8 meer kans om te sterven aan een hart- of longziekte;22 meer kans om te sterven aan suikerziekte.Hun levensverwachting is bij geboorte 17-20 jaarlager dan die van andere Australiërs.Levensverwachting (jaren)90‘De eerste stap in hetgenezingsproces is weer incontact te komen met ons land.Het symboliseert zo veel voorons: het is onze familie, onzeouders, onze grootouders. Hetis de navelstreng, de band tusseneen moeder en haar kinderen.’Doris Pilkington Garimara, Aboriginalauteur van ‘Follow the Rabbit ProofFence’, 200380706050403020100Canada Nieuw Zeeland AustraliëAlle vrouwenAboriginal vrouwenAlle mannenAboriginal mannen10


Gemiddeld levenAborigines die op huneigen grondgebiedwonen 10 jaarlanger dan diegenenin hervestigingsgemeenschappen.11


12vooruitgang =


HIV/AIDSIn 2002 was 40% van het aantalsterfgevallen onder Gana en Gwi Bosjesmannenin een hervestigingskamp het gevolg van AIDS.13


HIV/AIDS14‘De uitbraak van geslachtsziektesonder de Parakanã staat niet opzichzelf: het is kenmerkend voor degewelddadige houding tegenovernieuw ontdekte Indianenstammenlangs de nieuwe wegen door hetoerwoud.’ John Hemming, 2003,‘Die if you must’.‘Ik wil terug naar mijn landMolapo [in het Centrale KalahariNatuurreservaat in Botswana]om daar begraven te worden. Ikben nu ziek, ik zal sterven… Wijwaren de eersten die verdrevenwerden uit Molapo. Hier in NewXade [een hervestigingskamp vande overheid] komen ziektes voordie wij niet kennen. Als je hier ziekwordt, ga je dood.’ Een Bosjesmanvrouw die in 2006 op 29 jarige leeftijdstierf aan de gevolgen van AIDS. Voorde verdrijving van de Bosjesmannenvan hun oorspronkelijke leefgebiedenkwam deze ziekte bij hen niet voor.‘Vooruitgang’, van het aanleggen van wegen tot het aangewezen krijgenvan nieuwe leefgebieden, brengt prostitutie en misbruik van vrouwen enkinderen met zich mee, wat resulteert in de groei van het aantal seksueeloverdraagbare ziektes. De acties van bijvoorbeeld de Braziliaanse overheidom in 1971 ‘vriendelijk contact’ met geïsoleerd levende Indianen te leggen,zorgde voor een uitbraak van gonorroe onder de Parakanã. Vijfendertigvrouwen van de stam raakten besmet door afgezanten van de overheid;enkele van hun kinderen werden blind geboren.De Indonesische bezetting brengt voor de inheemse volken van Papoeadesastreuze gevolgen met zich mee. Het aantal Papoea’s dat besmet is methet HIV-virus is 15 keer hoger dan het landelijke gemiddelde en dit aantalstijgt nog steeds zeer snel. Ondanks dit worden voorlichtingscampagnesslechts op de Indonesische bevolking gericht en niet op de inheemsestammen. Soldaten nemen prostituees en alcohol met zich mee om deleiders van inheemse stammen om te kopen hen hun meest kostbarehout te geven, dat ze als wierook verkopen. Veel Papoea’s geloven ookdat het Indonesische leger opzettelijk het HIV-virus bij de Papoea’s heeftgeïntroduceerd als een vorm van genocide. Enkele stammen worden numet uitsterven bedreigd door deze ziekte.Bevestigde gevallen van HIV/AIDS in Papoea20001800160014001200100080060040020001988 1992 1996 2000 2004


Een verpleegsterin Papoea NieuwGuinea helpt eeninheemse patiënt diespoedig zal stervenaan de gevolgen vanAIDS. Deze ziektezal binnenkort eenepidemische omvangkennen in zowelPapoea Nieuw Guineaals in Papoea.15


16vooruitgang =


verhongeringIn één van de welvarendste gebiedenvan Brazilië sterven kinderen van deGuarani-stam door gebrek aan voedsel.17


verhongeringIn 2005 waren de meeste kinderen van de Guarani Mbyá-stam in Iguazu,Argentinië, ondervoed. In het jaar daarop stierven in drie maanden tijd 20kinderen de hongerdood. Deze Indianenstam verliest jaarlijks 10% van hunleefgebieden, waardoor ze nu niet meer genoeg voedsel voor de hele stamkunnen verbouwen.Over de grens ligt één van de welvarendste gebieden van Brazilië waar11.000 Guarani Indianen wonen, bijeengepakt op een gebied dat amper300 van hen kan voeden. Hun kinderen sterven door gebrek aan voedsel.Vrijwel geen enkele andere stam die zo geleden heeft onder het verlies vanstukken leefgebied heeft kunnen blijven bestaan.De bossen die de Guarani voorheen voorzagen van voedsel, wordennu in hoog tempo ontbost om plaats te maken voor vee en soja- ensuikerplantages. De overheid geeft hen olie, rijst en bloem, maar deIndianen kunnen niet eens meer hout vinden om de magere rantsoenenop te koken. Inheemse stammen die er voor kiezen om op hun eigen manierop hun eigen gronden te leven hebben wel eens te maken met periodesvan honger, maar zelden met ondervoeding. De Guarani moeten hun landterug krijgen om simpelweg te kunnen overleven.‘We waren een vrij volk datomringd werd door overvloed.Vandaag de dag zijn we afhankelijkvan de hulp van de overheid. Het isalsof er een geladen geweer tegenonze hoofden wordt gehouden.’Leiders van de Guarani-Kaiowá,Brazilië, 2005‘Ik zal nooit vergeten wat een oude man tegen me zei:“De blanken - ze willen je wegvagen. Ze zullen onzehuizen wegvagen, onze vissen en zelfs onze oogst.En wanneer al onze bossen weg zijn, zullen ze ons volkwegvagen. Alles zal veranderen en ons leefgebied zalzeer klein worden.” En weet je, die man had het al diejaren geleden al bij het rechte eind.’Paulito, een bejaarde sjamaan van de Guarani, Brazilië.18


Aché vrouwenverhongeren naverdrijving uit hetwoud, Paraguay19


20vooruitgang =


vetzuchtIn Australië lijdt 64 % van de in stedenwonende Aboriginals aan vetzucht.21


vetzucht & diabetes‘Zonder spoedige acties bestaater een grote kans dat nog in dezeeeuw inheemse gemeenschappen[ten gevolge van suikerziekte]voor een groot deel wordenweggevaagd of zelfs volledigzullen uitsterven.’ Professor Zimmet,Internationale Diabetes Instituut, 2006‘De prijs die ons volk moet betalenvoor ongeremde ontwikkelingop onze leefgebieden, of het nuin de vorm is van grootschaligehydro-elektriciteitcentrales of eenonverantwoordelijk natuurbeleid,is ons niet onbekend. Suikerziekteis het gevolg van de vernietigingvan onze traditionele manier vanleven en het is de last van demoderne samenleving. We zien nudat één op de zeven zwangere Creevrouwen aan suikerziekte lijdt, enonze kinderen worden ziek of meteen hoge aanleg voor deze ziektegeboren.’ Matthew Coon-Come,Cree, 2002Inheemse volken zonder land wordt een ‘zittend bestaan’ opgedrongenen velen van hen raken afhankelijk van geraffineerd voedsel. Dezeverandering in levensstijl en dieet – van eiwitrijk naar zeer vetrijk – heeftmeestal catastrofale gevolgen voor hen en leidt tot vetzucht, suikerziekteen een verhoogde bloeddruk.In het Pima reservaat (Arizona) heeft meer dan de helft van de Indianenouder dan 35 jaar suikerziekte; terwijl hun stamgenoten in de bergen hierveel minder aan lijden. De Internationale Diabetes Federatie voorspelt datzwaarlijvigheid en suikerziekte zullen leiden tot ‘verkorting van levensduuren invaliditeit’. Als suikerziekte niet behandeld wordt, of wanneer men telaat begint met behandeling – wat meestal het geval is bij inheemse volken– kan de ziekte leiden tot blindheid, nierfalen, beroertes, hartziektes enamputaties van ledematen. Dit probleem groeit nog steeds onder inheemsevolken en zal voor toekomstige generaties de grootste bedreiging vormen.Eiwit- en vetgehalte van traditioneel en in de winkelgekocht voedsel (gram per 100g)50454035302520151050Kariboe Bever Eland LuncheonmeatBiefstukFrankfurter(worstje)veteiwit22


Indianen en Inuithebben twee totdrie keer meer kansop suikerziekte danandere Canadezen.23


24vooruitgang =


zelfmoordIn de periode van 1985 tot 2000 hebben300 Guarani-Kaiowá zelfmoord gepleegd.De jongste was negen jaar oud.25


‘Jonge mensen denken nostalgischterug aan het mooie oerwoud…Een jongen vertelde me dat hij nietlanger wilde leven omdat er geenreden was om verder te leven –er kan niet gejaagd worden, er kanniet gevist worden en het wateris verontreinigd.’ Amilton Lopes,Guarani, Brazilië, 1996‘De Guarani plegen zelfmoordomdat we geen land meer hebben.We hebben geen leefruimtemeer. Vroeger waren we vrij,nu zijn we dat niet langer. Onzekinderen kijken nu om zich heen enconstateren dat er niks meer overis en beginnen zich af te vragenhoe ze verder kunnen leven.Ze gaan zitten, nadenken, zevergeten en verliezen zichzelf, enuiteindelijk plegen ze zelfmoord.’Rosalino Ortiz, Guarani Ñandeva,Brazilië, 1996zelfmoordInheemse volken van over de hele wereld lijden onder de trauma’s dieopgelopen zijn door gedwongen hervestiging. Ze bevinden zich ineens ineen gebied dat ze niet kennen, waar ze niets nuttigs kunnen doen en waarze het slachtoffer worden van de racistische minachting van hun nieuweburen. De kinderen worden soms naar internaten gebracht waardoor ze hetcontact met de stam verliezen en waar hun taal en tradities vaak verbodenof bespot worden.Doordat ze vervreemd raken en geen hoop meer hebben, zoeken velenhun heil in alcohol en drugs. Hierdoor groeit het aantal huishoudelijkegeweldplegingen en het seksuele misbruik. Vele anderen zoeken huntoevlucht in zelfmoord. In Canada is het aantal zelfmoorden onderIndianen die ontvreemd zijn van hun land 10 keer hoger dan het landelijkegemiddelde; Indianen die een sterke band hebben met hun land kennenover het algemeen geen zelfmoord.Aantal zelfmoorden onder inheemse en nationale bevolkings -groepen door mannen van 15 tot 24 jaar oud (per100.000)400350300250200150100500CanadaDenemarken(incl. Groenland)VSnationale bevolkinginheemse bevolking26


In 1995 pleegden56 Guarani-Indianenzelfmoord – een gemiddeldevan meer dan één zelfmoordper week. De Guaranihebben Survival Internationalgevraagd om foto’s zoalsdeze te publiceren om zohun uitzichtloze bestaan aande wereld te kunnen tonen. 27


28vooruitgang =


verslavingEenderde van de Innu kinderen snuift benzine.Vaak zijn ze nog maar vijf als ze er mee beginnen.29


verslaving‘We schaamden ons... [We waren]onze kennis en kunde kwijt. Onzezonen geneerden zich voor ons. Wehadden geen zelfrespect en haddenonze zonen niets anders dangeweld en alcoholisme te bieden.Onze kinderen zitten klem tusseneen verleden dat ze niet kunnenvatten en een toekomst zonderaanvaarding en die hen niets tebieden heeft.’ Boniface Alimankinni,Tiwi Eilanden, Australië, 2006Inheemse volksstammen die het slachtoffer worden van landonteigeningen vervreemd raken, vluchten vaak in drugsgebruik; meestal gaat het danom de goedkoopste middelen, die makkelijk verkrijgbaar zijn, zoals alcoholen benzine. De gezondheid van individuen en van gezinnen gaat er aanonderdoor. Baby’s worden met het foetaal alcoholsyndroom geboren,kinderen worden slecht verzorgd door verslaafde ouders, tieners rakenook verslaafd en de ouderen die voorheen gerespecteerd werden rakenvervreemd van de jongere generaties. Een cyclus wordt in gang gezetdie niet verbroken kan worden enkel door individuen te behandelen ofsymptomen te bestrijden. De maatschappij als geheel verbrokkelt.Onder Innu jongeren is het snuiven van benzine een ernstig probleem.Op de lange termijn kan het tot stuiptrekkingen leiden en permanentebeschadiging van de nieren, ogen, lever, beenmerg en het hart. In 2000kwam de elfjarige Charlie Rich om het leven toen hij zichzelf per ongelukin brand stak terwijl hij benzine aan het snuiven was. Een kind dat getuigewas van zijn afschuwelijke dood zei het volgende:‘De hervestigings-kampen lijkenop verlaten mijnwerkerskampenwaar weinig tot geen economischeactiviteit is. In beide kampenwas het alcoholmisbruikduidelijk zichtbaar door devele mensen (jong en oud) diedronken rondliepen... Geenenkele bezoeker krijgt in denederzettingen het idee dat er hoopis voor de bewoners en dat ze eentoekomst hebben.’ Afrikaanse Comitévoor Mensen- en Volkerenrechten, 2006‘Ik heet Philip en ik ben benzinesnuiver. Ik doe dat metmijn vrienden. ’s Winters jatten wij sneeuwscooters enbenzine.... Ik ga niet naar huis omdat ik benzine snuif.En ik snuif benzine omdat allebei mijn ouders drinkenen dat maakt mij kwaad.... Charles rende toen hij in brandstond op mij af. Maar omdat ik ook aan het snuiven wasen de damp zwaar om mij heen hing, rende ik weg.Ik was bang dat ik ook in de fik zou raken.’30


Vervreemdgeraakt gaan Innujongeren benzineuit plastic zakjessnuiven.31


‘Wij willen actief deelnemenaan de gezondheidszorg inonze gebieden en er zeggenschapover hebben, omdatwij de werkelijkheid kennenen de noden van de gemeenschappendie wij vertegenwoordigen...Wij zijn het erniet mee eens dat een niet-inheemseorganisatie... zonderervaring met gezondheidszorgvoor inheemse volken, degezondheidszorg overneemt.’Braziliaanse Indianenleiders, 200632‘Hier op het land voel ik meveel beter over mezelf. Alsik in het reservaat ben, drinkik alleen maar... Hier is hetprettig. Het is vredig. Er zijngeen dronkelappen en er zijngeen drugs.’ Jonathan Walsh,Innu, Canada, 2006


gezondheid & vrijheidHet verhaal van de YanomamiDe Yanomami Indianen in de Amazone kregen hetin de jaren tachtig en negentig zeer moeilijk toenmijnwerkers hun gebied binnenvielen en ziekte engeweld meebrachten. Twintig procent stierf binnenzeven jaar. Steun van de Braziliaanse regering haaldeweinig uit: om te overleven en er weer bovenop tekomen hadden de Yanomami hun land nodig en huneigen gezondheidszorg.voor de mensen en hun kennis; stamleden moeten zelfgetraind worden om vrijwel alle zorg te verlenen, behalvede meest gespecialiseerde; gezondheidswerkersvan buiten moeten met gemeenschappen een relatieopbouwen op basis van wederzijdse steun.Zo geschiedde. In 1992 ontstond het YanomamiPark, na 23 jaar actievoeren door Survival Internationalen het Pro-Yanomami Comité (CCPY). Hierdoorkregen deze Amazone Indianen zeggenschap over10 miljoen hectare regenwoud.Er werd toen ook onafhankelijk medisch personeelaangetrokken om naast de traditionele Yanomamigenezers aan de slag te gaan. Door dit door Survivalgesteunde gezondheidsinitiatief, dat Urihi werdgenoemd, werd het sterftecijfer gehalveerd. DeBraziliaanse overheid nam in 2004 eenzijdig deleiding over. Hoewel de uitgaven werden verdubbeld,nam het aantal zieken explosief toe. In sommigegemeenschappen verviervoudigde het aantalgevallen van dodelijke hersenmalaria.De wijze waarop goede gezondheidszorg aan inheemsevolksstammen kan worden verleend is reeds bekenden beproefd en is ook goedkoper dan alternatievemethodes: buitenstaanders moeten respect hebbenInheemse volksstammen die op hun eigen land invrijheid leven en die zelf beslissen over hun levenhebben een veel betere gezondheid dan stammendie uit hun omgeving zijn weggerukt en aan wie‘vooruitgang’ is opgedrongen. Als zij aan ziekteslijden die van buitenaf kwamen, dan moeten zij dejuiste gezondheidszorg krijgen, die met respect enmet tact wordt verleend.Wanneer de band met hun land en identiteit wordtverbroken, raken inheemse volken door racisme ende botsing met andere culturen beschadigd. Zij zijnhet meest en het eenvoudigst geholpen wanneer zijsteun krijgen bij het weer opbouwen van deze banden.Het spreekt voor zich, maar het grootste obstakelvoor inheemse volksstammen is de achterhaalderedenering van overheden en vele hulporganisatiesdat inheemse mensen achtergebleven zijn en metvooruitgang geholpen kunnen worden. Niets isminder waar.33


‘Het is niet zo dat Yanomami geen vooruitgang willen,of andere dingen die de blanken hebben. Zij willenzelf een keuze kunnen maken en veranderingenniet opgedrongen krijgen. Ik zeg niet dat ik tegenvooruitgang ben. Ik vind het uitstekend als blankennaar de Yanomami komen om lezen en schrijvente onderwijzen en om medicinale planten teverbouwen en te leren gebruiken. Dat is vooruitgangvoor ons. Waar we geen behoefte aan hebben zijnmijnbouwbedrijven die het woud verwoesten enmijnwerkers die zo veel ziektes met zich meebrengen.Deze blanken moeten respect hebben voor het landvan de Yanomami. De mijnwerkers nemen wapens,alcohol en prostitutie mee en verwoesten overal waarzij komen de natuur. Dat betekent geen vooruitgangvoor ons. Wij willen vooruitgang zonder verwoesting.’Davi Kopenawa, Yanomami sjamaan, Brazilië, 2003


steun onswij hebben uw hulp nodigreken op mij!Steun bedreigde inheemse volksstammenen kom in actie. Bezoekonze website om te ontdekken hoedat kan: www.survival-international.org/progresscankillLees het volledige rapport: Progress can kill: how imposeddevelopment destroys the health of tribal peoples op:www.survival-international.org/progresscankillWij helpen inheemse volksstammen hunlevens te verdedigen, hun land te beschermenen hun eigen toekomst te bepalen.Survival International NederlandVan der Duijnstraat 711051 AT AmsterdamT: +31(0)20-686 08 50nw@survival-international.orgwww.survival-international.nlverspreid kennisZorg ervoor dat de wereld de stemvan inheemse volksstammen hoorten actie onderneemt.doneerSurvival International neemt geenoverheidssteun aan. Zonder uwhulp kunnen wij niets. Met uw steunkunnen wij inheemse volksstammenmet hun toekomst helpen. Surf naarwww.survival-international.nl© Survival International 2007fotocredits: omslag: Yanomami vader en zoon, Brazilië © Victor Englebert 1980/Survival; binnenzijde omslag:Yanomami moeder en kind, Brazilië © Antonio Ribeiro; p7 © Salomé/Survival; p9 © Mikkel Ostergaard/Panos;p13 © David Gray/Reuters; p16: Guarani moeder en kind, Brazilië © João Ripper/Survival; p17 © Don McCullen/Survival; p21 © Dominick Tyler/Survival; p25 © João Ripper/Survival; p29 © Dominick Tyler/Survival; p30: GanaBosjesman jongen, Botswana © Stephen Corry/Survival; p31: (uiterst links) Yanomami vrouw, Brazilië © JerryCallow/Survival; p31: (midden) Davi Kopenawa, Yanomami, Brazilië © Fiona Watson/Survival.


‘KUN JE VAN ONTWIKKELING SPREKEN ALS MENSENKORTER LEVEN DAN VOORHEEN? ZIJ KRIJGENHIV/AIDS. ONZE KINDEREN WORDEN OP SCHOOLGESLAGEN EN WILLEN ER NIET NAARTOE. SOMMIGENGAAN DE PROSTITUTIE IN. ZIJ MOGEN NIET JAGEN.ZIJ VECHTEN UIT VERVELING EN OMDAT ZE DRONKENZIJN. ZIJ BEGINNEN ZELFMOORD TE PLEGEN. DITHEBBEN WE NOOIT EERDER MEEGEMAAKT. KUN JE DIT‘ONTWIKKELING’ NOEMEN?’Roy Sesana, Gana Bosjesman, Botswana, 200536

More magazines by this user
Similar magazines