DR54:Opmaak 1.qxd - Denkraam Digitaal

denkraam.info

DR54:Opmaak 1.qxd - Denkraam Digitaal

DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 1DenkraamMagazine van afdeling BasisberaadEigen bijdrage schandaligInterview met Jos Lamé (Riagg Rijnmond)Laten we kijken naar wat er wel mogelijk isJongeren debatteren over het zorgaanbodZijn we nou allemaal gek geworden?!Congres over ‘interconnectedness’Voor en door cliënten van geestelijke gezondheidszorg, maatschappelijke opvangen verslavingszorg in Rijnmond - nummer 54, juli 2012


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 2ColofonHoofdredactie: Bas van Bellen (a.i.) 010 7502130Eindredactie: Ernest Smit, Martin Luycx, Bas van Bellen,Karen Groen, Michiel van Gog.Redactie: Koos Bijlholt, Abdellah Azaoum, Jan W. Bijl,Jennifer Vetter, Beatrix Herfst, Stephan van Hal, TacoAlbers, Patty Lievense en Zeynep Karatas.Correspondenten: Stephan van Hal, Jesse Budding,Mariëtte Storm, Sofie Blok, Ron Bok, Foekje Bok, BenKura, Bas van Bellen, Patrick Lucas, Abdellah Azaoum,Jan Bijl..Fotografie: Jennifer Vetter, Mert Oszelic, Patrick Lucas,Edwin Rosenquist, Bas van Bellen, Michiel van GogVoorkant: WTC gebouw, door.....................................................Achterkant: Jobscore voetbalteam, door Bas van BellenVormgeving en druk: Argus, Rotterdam.Inhoud juli 20125. Eigen bijdrage schandaligDoor Stephan van Hal6. IGHD: Nieuwe afkickkliniek inRotterdamDoor Stephan van Hal8. Brother in armsDoor Jesse Budding11. Week van de Psychiatrie 2012:Contact gewenstVerslag van de diverse bijeenkomsten18. 365 dagen aan de lithiumDoor Ben KuraDistributie: Vervoersdienst Reakt, Rotterdam.Verspreidingsgebied: Regio Rijnmond, NieuweWaterweg Noord en de Zuid-Hollandse Eilanden.Oplage: 2800 exemplaren.Redactieadres: (ook voor een gratis abonnement)Denkraamp/a Zorgbelang Zuid-Holland afdeling BasisberaadWestblaak 5a3012 KC RotterdamTel : 010-4665962Fax: 010 - 4652600E-mail: redactie@denkraam.infoWebsite: www.denkraam.infoDeadline nummer 55: 31 augustus 2012Verschijning: september 2012'Denkraam' is een onafhankelijk magazine. Het is een productvan de afdeling Basisberaad van Zorgbelang Zuid-Holland.Aan de totstandkoming van deze uitgave is de uiterste zorgbesteed. Voor informatie die desondanks onvolledig of onjuistis opgenomen aanvaardt de redactie geen aansprakelijkheid.Geen van de in deze uitgave opgenomen artikelen mogenworden overgenomen zonder toestemming van de opsteller.De redactie kan besluiten ingezonden bijdragen niet te plaatsen,in te korten en/of taalkundig te bewerken.Publiceren onder pseudoniem mag, mits naam en adres bij deredactie bekend zijn.ISSN: 1876-6854[2][Denkraam]20. Mr GoldfingerDoor Jan Bijl21. Compassievol levenDoor Foekje Bok22. Herstelwerkgroep, empowermenten ervaringsdeskundigheidDoor Abdellah Azaoum24. Autismeweek 2012Door Ron Bok24. Autismecongres: meer aandachtvoor stoornis nodigDoor Jesse Budding25. Gaan er doden vallen?Door Jan Bijl27. Zelfbewust omgaan met demediaDoor Ron BokEn verder4. Zin en onzin


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 3[van de redactie]In de vorige Denkraam kondigden we het al aan: we komen dit jaar minder vaak uit, viermaal om precies te zijn. Vandaar dat deze Denkraam later op de mat ligt dan u van ons gewendbent. De reden hiervoor is dat er bij de afdeling Basisberaad, uitgever van dit blad, volgendjaar een korting van veertig procent komt. Helaas had dit ook personele consequenties:het tijdelijke contract van onze hoofdredacteur Jesse Budding is niet verlengd. Jesse is nogeven doorgegaan op vrijwillige basis, maar eind april kwam aan de samenwerking helaaseen einde. Alles bij elkaar heeft Jesse anderhalf jaar als hoofdredacteur voor Denkraam gewerkt,en in die tijd is Denkraam veranderd naar een meer journalistiek blad. Als redactievinden we het erg jammer dat Jesse is vertrokken, en via deze weg willen we Jesse dankenvoor de goede tijd en zijn inbreng in Denkraam![nummer 54]In de afgelopen periode is er onder andere een lezersonderzoek gehouden, en onderzoek gedaannaar de mediastrategie om Denkraam als platform voor het Basisberaad in leven tehouden. Goed nieuws is dat er mogelijkheden zijn om Denkraam de bezuinigingen te latenoverleven. Aanbevelingen hiervoor zijn gedaan, het komende half jaar zal er gewerkt wordenom de aanbevelingen te implementeren. Houd Denkraam dus in de gaten! Door de crisisen de daaropvolgende bezuinigingen zijn veel subsidies op de schop gegaan. Het eerste halfjaar kende dan ook een record aan faillissementen, meer nog dan in 2009. Vanuit dat perspectiefzijn we blij dat er mogelijkheden zijn om door te gaan als Denkraam, al zal het (nog)meer op vrijwilligers gaan draaien.Als Denkraam blijven we in ieder geval de ontwikkelingen volgen. De eigen bijdrage in dezorg bijvoorbeeld is een van die onderwerpen. Verschillende instellingen in de regio hebbenal aangegeven dat ze de kosten van de eigen bijdrage op zich nemen. De ontwikkelingenrond de eigen bijdrage gaan echter zo snel, dat wat vandaag geschreven is morgen al weeroud nieuws is. Als redactie delen we echter de zorgen over eigen bijdrage en de gevolgenhiervan voor mensen die zorg nodig hebben. Ook de plannen van de diverse instellingen inde regio Rijnmond zullen we blijven volgen, ook zij krijgen te maken met de bezuinigingen.Voor verschillende voorzieningen, zoals dagactiviteitencentra, wordt het lastig: ze wordenomgevormd of afgeslankt.Tenslotte heeft Denkraam de afgelopen periode een aantal bijeenkomsten bezocht, waarvanin dit nummer verslag wordt gedaan. Zo vond eind maart de jaarlijkse Week van de Psychiatrieplaats, met als thema ‘Contact gewenst?!’ In de regio Rijnmond werd het georganiseerddoor de Werkgroep Week van de Psychiatrie, ondersteund door het Basisberaad. Er waren diverseactiviteiten, waaronder een jongerendebat, een panna toernooi, Voetbal als Medicijnen het eerste HSP café in Rijnmond. Denkraam heeft alle bijeenkomsten tijdens deze weekbezocht, en doet er in dit nummer verslag over.Veel leesplezier,namens de redactie,Bas van Bellenb.vanbellen@denkraam.info[3]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 4zin[zin en onzin]en“Mag ik een andere telefoon? Deze geeft rare geluidenals ik bel….Hé, deze telefoon is ook kapot. IkVergaderen op het Basisberaad met een drankjeachteraf:“Is dat een fototoestel?”krijg een fluittoon als ik bel!” Maar Joyce, ben je toevallignaar een faxnummer aan het bellen? Ja dus! “Nee, dat zijn mijn medicijnen.”Nu we het toch over Joyce hebben: waar is zij vorigeweek geweest? Naar het reïncarnatiebedrijf! Bedoelje toevallig een reïntegratiebedrijf? “Dat is tochhetzelfde ?!”“Ik zie in het verslag staan dat ik aanwezig was,maar gisteren was ik echt niet bij hoor!” Nee Koos,dat klopt: het verslag is van een jaar geleden!Bekentenis van Berletta: “Tegenwoordig doe ik mijnleesbril op in de supermarkt. Als ik dat niet doe,kom ik altijd met de verkeerde producten thuis.”Roken met Martin: “Vroeger toen ik niet rookte,rookte ik van andere mensen.” En speciaal voorMariska: Martin gaat nu echt een poging wagen omte stoppen.Een opmerking tussendoor: “Zeg maar ja of nee, dankan ik gaan plassen.”Mailuitwisseling:“Bijgaand een bijgewerkt telefoonlijstje. Graag uitdraaien,maar NIET boven je bed hangen. Naast jemonitor of op je bureau is een betere plek!”“Oe gelukkig, naast het grote schilderij boven hetbed is geen plek en ik wou het al uit mijn hoofdgaan leren.”Nog een mailtje dan, Franstalig en afkomstig uitPolen, met als onderwerp: “FELICITATION AVOUS!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!CECI N’EST PAS UNSPAM”.José doet we l héél erg haar best om niet in de Zin enOnzin te komen:“Je was er niet bij, Bas! Ik vertel het je wel, maar ikhad het zo verzonnen kunnen hebben. Maar eh, Ikdoe nooit meer domme dingen in mijn hele leven.En ik was zo blij dat ik de afgelopen maanden nietmeer werd genoemd in deze rubriek.”Howie the Harp trainingscentrumEind mei opende Pameijer officieel het Howie the Harp trainingscentrum. Tijdens deze opleiding lerenmensen hoe ze hun psychiatrische achtergrond kunnen inzetten en aan de slag kunnen gaan als ervaringswerker.Al in januari is begonnen met deze opleiding, 24 studenten zijn aan de slag gegaan met de pilot.“De methodiek hebben we geleerd in New York,” aldus Mirjam Hopmans (projectleider Howie the Harp) tijdenshaar toespraak. Tot twee keer toe is een delegatie van hulpverleners en cliënten naar New York geweestvoor een werkbezoek. Eenmaal om verschillende cliëntgestuurde projecten te bezoeken, en eenmaalom te verdiepen in het Howie the Harp center. Howie the Harp is een voormalige dakloze die nu zijn ervaringeninzet ten behoeve van mensen met een psychiatrische achtergrond, en/of verslaafd en dakloos zijngeweest. Jan Alblas, directeur van de Pameijer, benadrukt in zijn toespraak de kracht van de inzet van ervaringswerkersin de herstel-ondersteunende zorg. De officiële opening werd gedaan door Marco Florijn, wethouderwerk,inkomen en zorg in Rotterdam. Hij onderschrijft het belang van de eigen kracht, zeker met allebezuinigingen: “maar we moeten er voor waken dat de eigen kracht geen schaamlap wordt voor bezuinigingen.Als het fout gaat, moeten we onze krachten bundelen richting Den Haag.”In een drietal workshops werd ingegaan op de inhoud van de training en de inzet van ervaringsdeskundigheidin de hulpverlening. En dat dat nodig is, blijkt wel uit een van de reacties: “in het handboek DSM4staan wel de diagnoses, maar niet wat de mensen nodig hebben.”Bas van Bellen - Voor meer informatie over Howie the Harp: www.pameijer.nl[4]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 5‘Eigen bijdrage schandalig’Jos Lamé is dertig jaar enthousiast directeur van de RIAGG Rijnmond. Detopman gaat in op actuele thema’s en schetst een beeld van zichzelf.Denkraam verslag-gever Stephan van Hal ging bij Lamé op bezoek.Lamé heeft in die dertig jaar hetwerken bij de RIAGG altijd leuk gevonden.“Het is boeiend om metpsychiatrische patiënten te werken.”Toch heeft hij weleens overwogenom bij de RIAGG tevertrekken. “Het managen van eenorganisatie is niet altijd leuk. Somskan je in dit vak gefrustreerdraken.” De 64-jarige bestuurder zagin zijn loopbaan het imago van deRIAGG verbeteren. “We krijgen eenacht van onze patiënten. En mensenhebben meer begrip voor ons.Het aanbod naar patiënten toe is inde loop der jaren ook drastisch veranderd. We zijnverschillende vormen van aanbod gestart zoals preventieen psychotherapie.”Lamé is een directeur die zijn werknemers bij elkaarwil houden. “We stemmen onze werkzaamheden opelkaar af.” De topman van de RIAGG vertegenwoordigtde zorginstelling naar buiten. Hij omschrijft zichzelfals een manager die zijn werknemers wilmotiveren. “Toch kan ik soms kribbig, boos of strengoverkomen.” Lamé’ is niet iemand die conflicten uitde weg gaat, alhoewel hij aangeeft eerst het conflictte willen uitpraten. Lamé vindt dat hij een toegankelijkkarakter heeft en makkelijk contact maakt. “Ikben dan ook open en recht voor zijn raap.”VisieDe RIAGG-directeur verwacht natuurlijk op de werkvloervan zijn medewerkers dat de patiënt centraalstaat. “De relatie tussen hulpverlener en patiënt moetgoed zijn. Onze medewerkers moeten weten hoe zepatiënten dienen te benaderen. De behandeling moetaansluiten bij de patiënten.” Lamé begeleidt zijn personeelsledenals een coördinator. Hij ondersteunt zijnmedewerkers als de situatie daarom vraagt. Een rolbij hem past.Een werknemer van de RIAGG staat volgens Lamé behoorlijkonder druk. “We beschikken over langewachtlijsten. De vraag naar hulp is absoluut groterdan het aanbod. Al is dat ook weleens anders geweest.”Lamé ziet erop toe dat zijn medewerkers zichniet over de kop werken.“Dat heb ik gelukkigsnel in de gaten.”[profiel]De grote vraag is natuurlijk: Zal deRIAGG, die negenduizend cliëntentelt, zelfstandig blijven? Lamé: “Wezijn momenteel een kleine instellingmet 280 werknemers. De financierbepaalt of de RIAGG zelfstandigblijft. Een fusie is vooralsnog nietaan de orde. Toch sluit ik niet uit datde RIAGG in de toekomst met eenandere zorgpartner gaat samenwerken.”In 1996 liepen fusiebesprekingenmet Bavo Europoort bijvoorbeeldop niets uit. Oorzaak: “We voelden ons niet prettig inde door de Bavo aangedragen structuur.”AfbraakHet is algemeen bekend dat er in de gezondheidszorgbezuinigd gaat worden. Lamé is niet blij met die besparingen.“Een slechte zaak voor onze cliënten. Depolitici breken alles af wat er door ons opgebouwd is.”De directeur voorspelt dat de overlast op straat zaltoenemen. Door de bezuinigingen staan de hulpverlenersen Lamé behoorlijk onder druk. “We bevindenons dan ook in een zware hectische periode.” De eigenbijdrage die ingevoerd is kan zijn goedkeuring nietwegdragen. “Schandalig! Er worden mensen getroffendie niet zonder hulp kunnen. De politici houdendaar geen rekening mee. De politiek zou dan ook eensopen moeten staan voor kritische opmerkingen vanhulpverleners.”ToekomstDe 64-jarige Lamé gaat volgend seizoen met pensioen.Als ex-directeur is hij niet van plan om thuisachter de geraniums te gaan zitten. “Ik wil nog graaggaan lesgeven en me bezig houden met onderzoeken.”De bestuurder zal zich overigens niet bemoeienmet de komst van een opvolger. “Daar heb ik echtgeen invloed op. Intern zal de zaak door mijn collega’sworden opgelost.”Stephan van Hal[5]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 7[gedicht]In de nieuwe kliniek werken een vaste psychiater endiverse klinische psychologen. Boogaardt: “Al onzewerknemers hebben veel kennis en ervaring op hetgebied van verslaving. Zodoende kunnen we onzecliënten nog beter behandelen.”Boogaardt verwacht niet dat de kliniek overlast zalgeven voor omwonenden. “Dat is helemaal niet aande orde. We hebben wel door een informatieavondomwonenden ingelicht over onze nieuwe zorginstelling.Daarmee wilden we de onrust onder de omwonendenverminderen.”Stephan van HalDe weg van de hoopDiep in onszelf dragen we hoop:als dat niet het geval is,is er geen hoop.Hoop is de kwaliteit van de zielen hang afvan wat er in de wereld gebeurt.De muren van de nieuwe IGHD-verslavingskliniekaan de Terbregseweg, zijn onlangs beklad. Op demuren van de boerderij hebben de daders opruiendeteksten zoals ‘oprotten drugsverslaafden’ geschreven.De eigenaar van de kliniek, Richard Groenewegen,heeft inmiddels aangifte bij de politie. gedaan. De daderszijn nog altijd niet gevonden. Jan Cees van Duin,voorzitter van de deelgemeente Hilligersberg-Schiebroekgeeft zijn visie op het incident.Wat vindt u van de bekladdering van de kliniek?“Men moet andersom eigendom respecteren. Het hadniet mogen gebeuren. We hebben nog geen idee wiedit gedaan zou kunnen hebben. We hadden niet verwachtdat de kliniek beklad zal worden.”Waar kunnen bewoners hun klachten kwijt?“Bij de kliniek. De deelgemeente heeft aangebodenom een beheerconvenant, met daaraan gekoppeldeen begeleidingsgroep, op te stellen. Dat is niet ongebruikelijkin dit soort situaties. De IGHD-kliniek heeftinmiddels aangegeven daaraan te willen meewerken.Men kan overlastklachten ook kwijt bij de bewonersorganisatieen de deelgemeente.”Kan de kliniek altijd bij de politie terecht, mocht zicheen nieuw incident voordoen?“De IGHD-kliniek moet dan altijd de politie inschakelen.Het is overigens onvoorspelbaar of we nog meeroverlast van medebewoners zullen krijgen.”Is de huidige locatie wel geschikt voor verslaafden?De kliniek is volgens het bestemmingsplan en opbasis van een verleende vergunning van start gegaan.”Hoop is niet te voorspellen of vooruit tezien.Het is een gerichtheid van de geest,een gerichtheid van het hart,voorbij de horizon verankerd.Hoopin deze diepe krachtige betekenisis niet hetzelfde als vreugdeomdat alles goed gaatof bereidheid je in te zettenvoor wat succes heeft.Hoop is ergens voor werkenomdat het goed is,niet alleen omdat het kans van slagenheeft.Hoop is niet hetzelfde als optimismeevenmin overtuigingdat iets goed zal aflopen.Wel de zekerheid, dat iets zinvol isafgezien van de afloop,het resultaat.Vaclav HavelDe medewerkers van de IGHD-kliniek hebben geencommentaar op het incident gegeven.[7]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 8Patiëntvertrouwenspersoon Daphne den BroederBrother in armsAls u problemen krijgt met verslavingszorg of psychiatrie, dan staat u altijd de wegopen naar de patiëntvertrouwenspersoon (pvp). Die staat u bij in de handhavingvan uw rechtspositie of zo nodig: de strijd.Mag ik zeggen dat een patiëntvertrouwenspersooneen soort advocaat van de patiënt is?“Deels, maar er zijn ook grote verschillen. Wij zijnlaagdrempeliger, er zijn geen kosten aan verbondenen wij zijn lijdelijk. Dat laatste wil zeggen dat we decliënt volgen waar de klacht onder wiens aandachtwordt gebracht. Maar dat gebeurt wel in overleg metde cliënt. Een advocaat bepaalt.”Waar werkt een pvp?“In Nederland werken zestig patiënten vertrouwenspersonenin de psychiatrie en verslavingszorg. Dat isin de wet verankerd. Daarom hebben we ook faciliteitenbij de instelling: kantoor, telefoon, computer. Wewerken tussen de drie en zeven jaar in een instelling,daarna moet je naar een andere instelling. Dat is omonze onafhankelijkheid te bewaren. Bij ons kun je terechtvoor klachten inzake je opname en verblijf binnende psychiatrie of verslavingszorg. De meeste vanonze klanten zijn opgenomen. Daarnaast hebben weeen landelijke telefonische helpdesk voor ambulantecliënten.”Nemen jullie ook klachten tegen particulierebehandelaars in behandeling?“Daartoe is een pvp niet bevoegd en de helpdeskook niet. We kunnen de mensen wijzenop hun rechten. Klachten over bejegening zijnhet lastigst, omdat dit soort klachten moeilijkte bewijzen zijn en het vaak het woord van debehandelaar tegen dat van de cliënt is en datis voor de cliënt een onbevredigend resultaat.Als er niets gedocumenteerd is over wat debehandelaar tegen de cliënt heeft gezegd,wordt het ook lastig. Maar voor mij staat decliënt voorop: als hij het resultaat goed vindt,is het voor mij ook oké.”[interview]Hoe ziet het werk van een pvp er in de praktijk uit?“Wij praten veel met cliënten op de afdelingen. Afhankelijkvan de vraag of klacht geven we advieswaarmee iemand zelf weer verder kan, of gaan we deklacht samen met de cliënt met de betrokken medewekerbespreken. Ook informeren we cliënten altijdover de klachtmogelijkheden die ze hebben.De klachtencommissie is geheel of bijna geheel onafhankelijkvan een instelling. Daar kun je terecht vooreen bindende uitspraak. Wij attenderen de klant ookop andere klachtwegen, bijvoorbeeld een gesprekmet de behandelaar, de raad van bestuur, de tuchtrechter.De pvp begeleidt een cliënt naar de klachtencommissie,hij kan niet alleen er heen gaan. Anderzijds moethij wel meekomen. De pvp kan namens hem sprekenals hij daar moeite mee heeft. Soms kun je het beteranders regelen, bijvoorbeeld middels een brief naarde raad van bestuur. Die moet dan laten weten wat zedoen met het advies.Een andere functie die wij hebben, is signaleren. Alswe een structurele tekortkoming zien in de rechtenvan de cliënt. Op eigen titel kunnen we de clustermanagerof de raad van bestuur daarop aanspreken. Zijhebben een aantal weken om ons te vertellen wat zegaan doen. Zo niet, dan is er de mogelijkheid om deinformatie door te geven aan de Inspectie voor deGeestelijke Gezondheidszorg. Als het om iets minderernstigs gaat, spreken we over een melding. Als hetstructureel is, praten we over een signaal.”Hoeveel cliënten kennen de pvp, denk je?“Ik hang altijd overal posters op, maar die wordennog wel eens meegenomen. Daar doe je niks aan.Soms plak ik zelfs wekelijks posters.”Jesse Budding[8]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 9“Laten we kijken naar wat er wel mogelijk is”Jongeren in debat met de hulpverlening en politiekOp dinsdag 27 maart 2012 vond erin Gebouw de Heuvel, adviesbureauvoor jeugd- en jongerenwerk,een debat plaats, georganiseerddoor Rough Diamonds Rotterdam(RDR, jongerenplatform van hetBasisberaad). Jongeren, politici endiverse professionals uit het jongerenwerkzijn in debat zijn gegaanrond de vraag of het de vraag of debelevingswereld van jongeren aansluitbij het hulpaanbod. De middagwerd geleid door dagvoorzitterAddy Venderbos van het Lucertis(F)ACT Jeugd team.Het eerste gedeelte bestond uit eenpaneldiscussie. Hieraan namendeel:Paul de Keyzer (beleidsmedewerkerJongerenloket), MarijanaZivanovic (gemeenteraadslid LeefbaarRotterdam), Jolanda de Buf(Youz -de jeugdafdeling van Bouman GGZ) en vanuitRough Diamonds Desmonique Lake, Melvin Soares,en Ilicia Duarte, In het paneldebat werd verder ingegaanop het thema. Diverse voorbeelden kwamennaar voren waaruit bleek dat de belevingswereldenslecht op elkaar aansloten. Professionals en politicigaven echter aan dat door bureaucratische kaders enbeleidslijnen hier niet veel aan te doen is, en dat financiëlemiddelen beperkt zijn. Deze conclusie werdniet gedeeld door de jongeren, maar toch werd er eenoproep gedaan: “we horen vandaag veel over wat erniet kan, maar laten we met elkaar nou eens kijkennaar wat er wel mogelijk is.”Het tweede gedeelte bestond uit een Lagerhuisdebat.Stoelen en tafels werden opnieuw gerangschikt, en inde ‘arena’ werd met elkaar gedebatteerd rond de volgendestellingen:1. Studeren lijkt bijna enkel weggelegd voor de’elite’.Dit werd alom gezien als onjuist. Er werd gewezen opde vele mogelijkheden om financiële ondersteuningte verkrijgen bij algemene en doelgroep specifieke instanties.De vraag blijft waarom deze infor matie dedoelgroep van jongeren niet bereikt. Een duidelijkantwoord op deze vraag kwam er niet. Er wordt veelvoorlichting gegeven over dit onderwerp,maar in de praktijk blijkt het tochlastig om financiële ondersteuning voorstuderen te krijgen.2. Hulpinstanties helpen jongeren echtuit de problemen!Zoals bij het centrale thema werd ookhier gewezen op bureaucratische kaders.Een van de uitkomsten was dat het goedzou kunnen werken als de doelgroepmet een ‘maatjes’ systeem zou werken.Op dit moment wordt de cliënt bij hetjongerenwerk teveel gezien als pseudoprofessional,waarbij er vanuit wordt gegaandat deze wel zijn weg vindt in hetwoud van regels en instanties. Een verschuivingis gewenst naar de cliënt alsgesprekspartner waarbij ervaringsdeskundigenof cliënt ondersteuners kunnenfungeren als verbindingsmakelaars.Het duidelijke verschil tussen de huidigeen voorgestelde route is dat de verbindingsmakelaarsnu altijd professionals zijn in het jongerenwerk. Dedrempel of kloof tussen ‘jongeren-cliënt’ en ‘jongeren-werker’wordt overal duidelijk gevoeld, hoewel erwordt erkend dat er absoluut geen kwade opzet inhet spel is.Het platform van Rough Diamonds Rotterdamis een van de manieren van de GGD om de doelgroepmeer te betrekken en de vertaalslag te makennaar (dialogische) participatie3. Het wordt jonge vaders onmogelijk gemaakt omhun verantwoordelijkheid te nemen.Jonge vaders die hun verantwoordelijkheid nemen iseen thema dat steeds vaker opduikt in de media endiscussies. RDR wilde zien hoe de professionals hiertegenover stonden. Algemeen werd erkend dat diteen onderbelicht fenomeen is en dat er weinig stimuleringis hiertoe. Er werd ook gewezen op het grotespanningsveld tussen praktijk van een aantal ‘goede’vaders en fenomenen als loverboys een voorbeeldwerd gegeven van strengere ‘gast’ sluitingstijden ineen voorziening voor jonge moeders.Bron: evaluatieverslag Week van de Psychiatrie 2012 doorPatrick Lucas, bewerking door Bas van BellenFotografie: Mert O…. en Patrick Lucas[Week vd Psychiatrie][9]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 10Bijna Alles in de GaffelstraatDe Baan is goed, de Gaffel is beterNiet iedereen is even blij met de verhuizing van onseigen vertrouwde inloopcentrum ‘Bijna Alles’ vande Baan bij Leuvehaven naar de Gaffelstraat in hetOude Westen. Ik wel, maar van andere trouwe bezoekershoorde ik allerlei klachten. Rob, die ouwehippie miste de gezelligheid en wil niet meerkomen. Anderen klaagden dat je er alleen nog maarvan half negen tot tien mocht komen koffie drinkenen dan aan het werk werd gezet of weer naarbuiten geloosd de kou in. Maar wie is er van onzegroep nu al om half negen wakker en op stap? Ikkwam altijd pas ’s middags op de baan voor eenmaltbiertje en gezelligheid.Op de eerste open dag, 4 januari 2012, was ik er ook.Ik voelde me meteen weer thuis in buurthuis ‘De Gaffel’naast de bibliotheek aan het pleintje. Vroegerkwam ik daar vaak voor de ‘Wereldmaaltijden’. Datwas elke woensdag een goed maal voor weinig geldtoebereid door steeds een andere kookploeg uit debuurt met een andere culturele achtergrond. KaapVerdiaans, Surinaams, Hollands, Hindoestaans, Chinees,het kwam allemaal langs en zo leerde je de verschillendekeukens te waarderen.Maar nu moet Pameijer zich daar waarmaken. Zij zijner als medehuurder gekomen. Er zit ook een kinderopvang,een stichting voor buurtwerk in het centrum,en ook een groep van jonge kickboksers. Maar in dehal val je meteen met de deur bij Pameijer in huis. Demooie ronde tafel van de Baan staat er, maar defraaie Ficus Benjamini die er in het midden stondmoet je nu ver zoeken. Die staat in de tweede ruimtevan Pameijer, achter links in het gebouw in een donkerehoek met zijn kruin klem tegen het lage plafond.Misschien symbolisch voor sommige bezoekers diezich er nog niet thuis voelen. Die rubberboom heeftmeer licht en ruimte nodig en misschien moet dekruin wat bijgebogen worden zodat hij in de nieuwePameijer ruimte zich thuis gaat voelen en er kan gedijen.Want ruimte is er genoeg in de nieuwe locatievan Bijna Alles. Dat opeengepakte gevoel van vroegeris er niet meer waardoor velen graag buiten in dezon gingen zitten.Pameijer heeft het strakke schema nu wat bijgesteld.Je mag nou de hele dag komen om er koffie te drinkenen bij te praten. Maar wel word je dan na enigetijd gevraagd om mee te doen met een van de activiteiten.En die zijn er genoeg. Maaike Logtenberg, deregiomanager van de stichting Pameijer, legde mij uitdat Pameijer bewust naar de Gaffelstraat is verhuisdomdat men daar beter contact met de buurt kan leggenen zo tot een een activeringscentrum (AC) voorde hele buurt kan worden. Op de Baan lukte dat niet.Daar waren alleen maar kerken, kantoren, garages,winkels en de brandweer in de buurt te vinden. HetAC Nieuwe Spoor van Pameijer ligt wel in zo’n volkswijk.Daar is de buurt echt betrokken bij het centrum.Veel alleenstaande dames en heren komen er gezelligbuurten en smakelijk eten voor weinig geld. En zoben je ook aan het ‘kwartiermaken’: het begrip voormensen uit onze groep neemt toe. Dat kan in hetOude Westen rond de Gaffel ook gebeuren voor mensenuit de buurt. Nu zijn er nog bange buren die bij deStadsmarinier komen klagen wat dat voor vreemdvolk is dat daar tegenwoordig over het plein loopt ofvoor de deur staat te roken. Onbekend maakt onbemindDonderdag 2 februari was er een algemene voorlichtingsdagom bekendheid te geven aan het programmavan Bijna Alles in het buurthuis de Gaffel.Natuurlijk met lekker eten en drinken erbij wantdaar komen bezoekers op af. Het zat er dan ook flinkvol met mensen. En jawel hoor, we werden ook aanhet werk gezet. Ik kwam met Lidie terecht in de dichterswerkgroepvan Francisca. En ook Miny was er bij.Onze opdracht was gedichten te maken met alsthema activering. Het ene actiegedicht na het anderekwam op papier te staan en werd vervolgens op demuur geplakt waar het ook is blijven hangen. Een anderegroep zat mandala’s te maken. Een gezellige bijeenkomst.Er zijn plannen dat ook het atelier Hereplaats tegenoverde Gaffel de ateliers voor individuele kunstenaarsgaat vestigen. Na het laatstegemeenschappelijk overleg hebben we met een groepsterke mannen die arme Ficus uit zijn donkere hoekgesleept om hem voorin het gebouw weer een mooielichte plaats te geven om zich thuis te gaan voelen.Het gaat weer gezellig worden bij Bijna Alles!Jan Bijl[10]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 11Basisberaad houdt open dagContact gewenst?!Tijdens de traditionele Week van de Psychiatrie hield het Basisberaad een opendag. Het centrale thema was ditmaal ‘ Contact gewenst?!’. De bezoekers kondendeelnemen aan workshops en kregen daarmee een kijkje achter de schermen vanhet Basisberaad. Denkraam nam natuurlijk kritisch de proef op de som en deed zelfaan drie programmaonderdelen geestdriftig mee.Social mediaDe eerste workshop waar we aan deelnamen, gingover de steeds populairder wordende social media. Devlotte spreker Martin Luycx, projectmedewerker vanGGzPlaza, informeerde de deelnemers hoe je door hetgebruik van social media het netwerk van socialecontacten kan vergroten. ,,Ik heb onze gasten verteldwat sociale media zoals Facebook, Twitter, YouTubeen Hyves eigenlijk inhouden. Daardoor kunnen mijngasten wellicht nieuwe, andere vormen van contactenmet andere mensen aangaan. Voor onze doelgroepis contact wel degelijk gewenst.” De cursussocial media was dan ook voor leken een uitstekendprogrammaonderdeel.Creatief schrijvenVervolgens haasten we ons na een uur enthousiastnaar de volgende les: creatief schrijven. Het mottovan dit programmaonderdeel was: Iedereen kanschrijven. Bas van Bellen en Jesse Budding, eindredacteurrespectievelijk hoofdredacteur van Denkraam,verzorgden voor de gasten deze cursus. Dedocenten lieten de deelnemers een persoonlijk verhaaloptekenen. Vervolgens werden de artikelen besproken.Budding en Van Bellen gaven de schrijversadviezen over hoe je een artikel opbouwt. Daarnaastdeelden de leraren tips uit om een goede schrijfstijl teontwikkelen. Van Bellen en Budding hadden zich terdegeop de klus voorbereid. ,,We zijn toch een aantalweken bezig geweest om te brainstormen. We hebbenuitvoerig bekeken hoe we deze workshop wildeninvullen.” Van Bellen hoopte stiekem dat de cursuscreatief schrijven een aantal nieuwe medewerkersvoor Denkraam oplevert.Bruggen (trainingen en cursussen van het Basisberaad).Haar thema was ervaringsdeskundigheid. VanBruggen maakte in vlotte bewoordingen duidelijkwat die term eigenlijk betekent. Opvallend was dateen aantal deelnemers op verschillende manieren determ uitlegt. Ervaringsdeskundige betekent dat je ervarenop het gebied van kennis bent. En dat je diekennis met andere kan delen. Hoogtepunt in dezecursus was het rollenspel. Twee personen dienden elkaarin vijf minuten te interviewen. Dat leverde leukeverhalen op waardoor de deelnemers bewust bezigwaren met het thema van deze open dag: het contact.Astrid van Bruggen wilde met deze workshop de kennisvan de deelnemers verbreden en mensen gerichtlaten luisteren naar lotgenoten. ,,Iedere psychiatrischepatiënt kan van andere mensen het een enander opsteken.” Waarmee nut en noodzaak van dezeopen dag nog maar eens voor honderd procent bewezenis.‘Uitstekend thema’Op de open dag hield Boris Dumfries, manager vanhet Basisberaad een speech voordat de bezoekers gingendeelnemen aan de workshops. De managernoemde het thema contact een belangrijk onderwerpvoor psychiatrische patiënten. ,,Zonder contacten kanniemand leven.”Een van de aandachtig luisterendebezoekers was Ron Bok. De redacteur van Denkraambeschouwt de open dag als een fantastisch initiatief.De Rotterdammer vindt dat taboes over psychiatrischecliënten doorbroken moeten worden. ,,Mensenoordelen veel te makkelijk over psychiatrische patiënten.”Net zoals Dumfries vindt Bok het themacontact een uitstekend thema voor de open dag.[Week vd Psychiatrie]ErvaringsdeskundigeDe derde workshop werd gegeven door Astrid vanStephan van HalFotografie: Bas van Bellen[11]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 12Panna ToernooiRough Diamonds Rotterdam(jongerenplatform van het Basisberaad)organiseerde op donderdag29 maart een Pannatoernooi.Pannavoetbal is een vorm van straatvoetbal op eenklein veldje waarbij 1 tegen 1 tot 5 tegen 5, maar bijvoorkeur 2 tegen 2 spelers, door middel van behendigevoetbaltrucs proberen de tegenstander af tetroeven. Een groot verschil met het standaard voetbalspelis, dat er geen regels zijn en de bal niet uitkan gaan of achter kan raken.Diverse instellingen voor (zwerf-)jongeren waren benaderdom mee te doen aan het toernooi, en een aantaltoezeggingen waren ook gedaan. Helaas was deopkomst niet echt hoog. Het weer zat dan ook nietmee, het was een frisse en bewolkte dag. Wel warener een aantal supporters, waaronder een paar jongerenvan de Haagse evenknie van Rough Diamonds.Het maakte het echter wel een leuk ‘onder onsje’.Lopend langs de voetbalvelden bij het Lloyd Multiplein,waren er toch de nodige voetbaltrucs te zien.Met vier teams waren er dan ook geen verliezers vanhet toernooi. Eigenlijk waren er prijzen voor de eerstedrie plaatsen, maar omdat er maar vier teams meededenis er een extra prijs ingelast.Bijgaand een aantal foto’s, ze laten meer zien danduizend woorden.


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 13‘Jobs-Score’ wint beker en wisselbekerVoetbaltoernooi ‘Voetbal als medicijn’Met als slogan ` Voetbal als medicijn ` organiseerdeafdeling Basisberaad Zorg-belang Zuid-Holland op zaterdag30 maart van dit jaar in Lloyd Multiplein Rotterdameen voetbaltoernooi. Dit evenement vondplaats in het kader van de week van de psychiatrie.Dit keer was het het vierde jaar dat dit georganiseerdis en deel uitmaakt van de week van de psychiatrie.Het voetbal toernooi is gewonnen door het team`Jobs-Score `.Perfecte opzet van het evenementDeelnemers bestonden uit twaalf teams van cliëntenuit de groep OGZZ en WMO, aangevuld met vijf gastspelers.Er waren vier vrijwillige scheidsrechters aanwezig( o.a. Ruben en Liroy). Begeleiding van deorganisatie en EHBO´ers waren er ook. Welkomstwoordwerd gegeven door de heer Patrick Lucas, organisator,samen met de voorzitter van dedeelgemeente Delfshaven dhr. Gonsalves. De wedstrijdenduurden tien minuten per wedstrijd en ervoetbalden zes spelers tegen zes op drie verschillendekunstgrasvelden. Zodra de eerste wedstrijden begonnenmotregende het eventjes. Op die zaterdag washet weer wat wisselvallig, met een winderige atmosfeer.Dit maakte af en toe plaats voor een lekker zonnetjedie na een poos verdween. Tijdens het heletoernooi werd er geen enkele gele of rode kaarten gegevendoor de scheidsrechters. Er heerste op alle voetbalveldeneen sportieve, broederlijke envriendschappelijke sfeer. Er was vooral een goedevoetbaltechniek te bewonderen. Vier ploegleden vande collega´s van de winnaar `Jobs-Score `zorgdenvoor het continu schoonhouden van het hele terreinwaar veel supporters naar toe waren gekomen om tekijken.DJ Romeo zorgde van het begin tot het einde van dezedag voor een gezellige en ontspannende sfeer. Erwaren supporters die door de mooie muziek van deDJ geraakt waren en swingden en dansten heelvreedzaam. Ali, een speler van het team `Jobs-Score`was de eerste scoorder van het hele toernooi. Hijdeed dat in de eerste minuten van de eerste wedstrijdtegen het team van Paulus kerk. Ali maakte 15 doelpuntentotaal in het toernooi. Na de halve finales, diegespeeld werden tussen de teams ACT- Lucertis Jeugdtegen Maaszicht en tussen Jobs-Score tegen Pauluskerk, was er een kwartiertje pauze. Daarna werd (er)de finale gespeeld tussen Jobs-Score en Paulus kerk.De finale werd gewonnen door Jobs-Score met alseindstand (van) twee-nul. Als tweede eindigde hetACT – Lucertis Jeugd team en als derde het team vanMaaszicht.Wie zijn de winnaars `Jobs-Score`?De directeur van `Jobs-Score` de heer Peter Riedijklegde als volgt uit wie de winnaars zijn: ` De spelersvan Jobs-Score, bestaan uit een paar jongens die nogeen procedure hebben lopen voor een (tijdelijk) verblijfsvergunningen het grootste deel zijn deelnemersdie tot de doelgroep van daklozen behoren en/of eenvorm van verslaving hebben. De deelnemers in procedurehebben geen dagbesteding bij ons hebbenmaar komen graag bij ons omdat andere vrienden ofkennissen van hun wel een dagbesteding bij onsoverdag hebben. Ze mogen niet werken bij ons, zemogen nergens werken en zo vergaat dus hun levenmet het doorlopen van procedures om een toekomstte kunnen krijgen. Veel van deze mensen raken daardoorpsychisch in de war en door dit soort sportdagen zorgen we dat ze zich, al is het maar voor ééndag, een beetje meer mens voelen. Ook de NAS , dePauluskerk en andere organisaties zoals Bouman GGZzorgen ervoor dat we toch de mensen vandaag eenleuk toernooi kunnen aanbieden. Dat bevordert ook[Week vd Psychiatrie][13]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 14een beetje hun acceptatie want sport verbroedert. Enhet is ook belangrijk dat ze buiten dit soort toernooien,natuurlijk, meer mogen doen en niet hunleven voorbij laten gaan zonder uitzichten en zonderdat ze iets mogen betekenen in onze maatschappij. Ikvind het heel fijn dat dit georganiseerd wordt vooralvoor de mensen , die ook bij Jobs-Score bekend zijnen bij belangenorganisaties en die soms al 12 tot 15jaar in Nederland zijn en toch op de ene of anderemanier niet welkom blijken te zijn. Bij al deze mensenmerk je dat voetbal bijvoorbeeld inderdaad eenmedicijn zou kunnen zijn!”SlotfeestLovende woorden bij de uitreiking van de bekersDe heer Fikri Demirtas, een raadslid van deelgemeenteDelfshaven samen met de heer Boris , de managervan Basisberaad, reikten de bekers uit. Fikri ,het raadslid, zei dat voetbal een bindend middel is,een medicijn en gewoon ermee blijven doorgaan.Omdat mensen veel lol met elkaar hadden. Hij zei dathij er blij mee was en hij feliciteerde `Jobs-Score`. Hijzei ook dat deelgemeente Delfshaven (laat) zich inzetvoor sport en wil dat promoten en motiveren.Boris, de manager van Basisberaad zei dat hij zichhad laten vertellen dat `Jobs-Score elke week op vrijdagochtendom 09.00 uur op het veld in Multipleinzaten te trainen. `Wat ik daarmee wil zeggen is `vervolgdeBoris `dat ik Jobs-Score niet alleen maar wilfeliciteren maar ook het idee van voetbal is medicijn.Het geeft ook aan dat sport eigenlijk heel goed is voorcontact met elkaar en daar gaat het om deze week enbedankte Raymond van Dijk als initiatiefnemer vanhet toernooi. Boris eindige zijn toespraak door te zeggen:` Contact is heel belangrijk om met elkaar plezierte hebben. Maar ook dingen met elkaar te delen.Dus ik zou het voorbeeld van `Jobs-Score´ willen oppakkenen proberen zoveel mogelijk met elkaar tevoetballen`. Na afloop van het toernooi volgde er eengeweldig slotfeest met hapjes en drankjes, open podium,acts en live muziek.De Week van de Psychiatrie wordt elk jaar afgeslotenmet het slotfeest. Na afloop van het toernooi‘Voetbal als Medicijn’ vond dan ook het feestplaats, in het naburige eetcafé Verhip. Voor devoetbalteams een leuke afsluiting van de dag, envoor de bezoekers een mooie afsluiting van deWeek. Een echte afsluiting was het niet, de zondagerna zou nog het HSP café plaatsvinden, maardat maakte het feest er niet minder om. Met hapjesen drankjes, en twee clowns, werd het een gezelligeavond.Abdellah AzaoumFotografie: Jennifer Vetter / Bas van Bellen[14]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 15[Week vd Psychiatrie]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 16HSP Café Rijnmond: Eén op Eén April!Geen grap maar een daverend succesHet eerste HSP café Rijnmond is een historisch feit en een daverend succes geworden.Voor herhaling vatbaar dus. In het kader van de Week van de Psychiatrie enzelfs na het slotfeest van die week op zaterdag in Café Verhip was het HSP Café opzondag 1 April in Delfshaven een succesvolle uitsmijter van een bewogen week volactiviteiten. De werkgroep Integrale Psychiatrie Rijnmond van het Basisberaad, diehet café georganiseerd heeft, kan er dan ook tevreden op terugzien op de middag.Dit met dank aan Patrick Lucas, de ondersteuner van de Week van de Psychiatrie,zonder wiens vasthoudend telefoonwerk het hele café niet had kunnen doorgaan.[verslag]De Hoog Sensitieve Personen waar dit café voor bedoeldwas, zeg maar hooggevoelig Rijnmond, hebbenzich landelijk al sinds 2004 georganiseerd in de VerenigingHooggevoelig Nederland (VHN). John Ruitenberg,die als dagvoorzitter het eerste deel van onscafé leiding gaf, had ook het folder meegenomen vandeze vereniging. Hierin stond kort iets over wat hooggevoeligheidinhoud, literatuur over het thema entwee testen waarmee je voor jezelf of voor een kindkunt vaststellen of je hooggevoelig bent en waarvoorspeciaal. De VHN organiseert in het land al langerpraatcafés en lezingen voor hun leden en belangstellenden.In Utrecht zelfs elke maand. Wij willen voorlopigstarten met vier van deze evenementen elk meteen verschillend programma om zo meer mensenvoor deze ontmoetingen te interesseren. En eigenwijsals we zijn in Rotterdam hebben we het bewust oponze eigen manier georganiseerd. We hadden al eenbegin gemaakt op de eerste Plenaire Vergadering diehet Basisberaad buiten eigen huis had georganiseerd.Daar presenteerde onze werkgroep IPR het resultaatvan steekproef onderzoek waarbij we een aantalmensen hadden geïnterviewd over hooggevoeligheiden de voor- en nadelen die zij daarvan hadden ondervonden.Tijdens het HSP Café in Delfshaven volgden we hetzelfde programma met eerst een kennismakingsspelonder leiding van Astrid van Ostaijen, waarbij iederiets over zijn eigen ervaringen met hooggevoeligheidvertelde. Daarna kwam Raymond Cannegieter methet resultaat van ons onderzoek waarvoor hij de vragenformulierenhad opgesteld en uitgewerkt. Vervolgensonder leiding van John een gesprek over de[16]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 17[column]Te zot voorwoordenIn mijn vorige column vroeg ik mijaf wat voor zin het heeft om mensenmet een depressie op te lappenmet pillen, hardlopen oftherapie als zij niet de kans krijgenweer mee te draaien in de maatschappij,waarin zelfs mensenzonder ‘vlekje’ moeilijk aan de slagkomen. Het gevoel nutteloos tezijn en er niet bij te horen is debasis van talloze psychische problemen.Anderzijds is het ‘meedoen’ in hethuidige arbeidsklimaat ook geengarantie voor een goede geestelijkegezondheid. In deze tijd van‘voor jou tien anderen’ werkenvelen zich tien slagen in de rondtein de hoop op een halfjaar contractverlenging.Ook hier liggenpsychische klachten, zoals overspannenheiden burn-out, op deloer.Een gebrek aan waardering speeltzowel veel werklozen als werkendenparten. De werklozen, omdatzij als maatschappelijk probleemworden beschouwd, maar niet dekans krijgen hun talenten in tezetten. De werkenden, omdat nietzij, maar winst en rendement opde arbeidsmarkt centraal staan, ende waardering voor hun werk ervaak slechts uit bestaat dat zij nietop straat worden gezet.Martijn van Dam werd onlangsniet echt serieus genomen als kandidaat-fractieleidervan de PvdA.Jammer, want hij had een gedurfdvoorstel: de 25-urige werkweek.Die kent vast allerlei haken enogen, maar het lijkt mij een primamiddel tot het scheppen van méérbanen met mínder werkdruk.Meer menselijke maat en meerkansen voor iedereen. Mij zou hetniks verbazen als de ggz het daneen stuk rustiger krijgt.Sofie Blokresultaten en aanbevelingen van het onderzoek. Eenvan onze werkgroepleden had er al een aantal wijzigingenen aanvullingen op gegeven. En digitaal waser al weken een discussie gaande met verhitte e-mails over de wetenschappelijke waarde van ons onderzoeken de wenselijkheid van de verspreiding vandie resultaten. Onze steekproef was te klein voor algemeneconclusies. Maar als oefening voor de werkgroepen om direct kennis te maken met deproblematiek was het een waardevol hulpmiddel. Helaaskwamen de digitale spanningen tijdens dezedriedimensionale discussie ook weer boven water. Erontstond een felle woordenstrijd tussen drie deelnemersdie bijna op een welles-nietes discussie neerkwamEen hooggevoelig persoon kan kennelijk ooklange gevoelige tenen hebben. Twee deelnemers liepenboos het café uit. Daarna kwamen er nog watmensen bij de discussie aansluiten: Boris van het Basisberaaden ook Dominique, acteur bij het centrumdat ons gastvrijheid verleende. Ook Lidie kwam er bijmet enkele boeken vol wijze uitspraken die zeer goedpasten bij de gebeurtenissen. Daarna volgde een evaluatievan de middag. Er werden plannen bedachthoe het café in het vervolg te organiseren zonder daverendediscussies, maar als een praatcafé waar jevan elkaar kunt leren zonder boos of verdrietig teworden. Het voorstel was om meer met andere werkvormenaan de gang te gaan, bijvoorbeeld door schilderen,tekenen of gedichten maken om zo een brederpubliek voor onze praatcafés te interesseren. De tijdzal het leren!Op de website www.vereniginghooggevoelig.nl vande VHN is heel wat informatie over de hooggevoeligheidvan mensen te vinden. Ook de folder die Johnhad uitgedeeld is op deze website te vinden. Verder isdaar de agenda van activiteiten die door verschillendedistricten en ledengroepen van de VHN wordengeorganiseerd. Ook Annek Tol, die in het verledenal eens voor het Basisberaad een cursusdag over ditthema heeft gegeven, en nu een boek schrijft overHSP, is op deze agenda te vinden. Ik ben intussen lidgeworden van de VHN en kan andere mensen methooggevoeligheid van harte aanraden dit ook tedoen. Je hoort van anderen hoe zij met hun bijzondereeigenschap omgaan en dat kan je helpen om ookkeuzes te maken. Realiseer je ook dat veel hooggevoeligemensen misschien zonder te weten dat ze dezeeigenschap hebben, gewoon creatief en zorgzaam inonze maatschappij bezig zijn, en voor zichzelf eengoede plaats hebben gevonden waar zij zonder problemenmet hun bijzondere gaven tot hun rechtkomen. En zo volop van het leven genieten en vooranderen een voorbeeld zijn.Jan W Bijl.[17]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 18[column]Ik irriteer me aan…Een column over slordig taalgebruikHet werkwoord ‘gaan’ wordt vaak gebruikt in de betekenis van zullen. Iets wat nog moet plaatsvinden. ‘Diegaan blijven’ zitten in plaats van ‘die (leerlingen) zullen (dit jaar) blijven zitten’. Iemand die zegt: “Die ga ik nogniet mogen noemen”, beweert dat hij iets nog niet mag of wil zeggen, maar in de toekomst misschien wel. Heellelijk klinkt de belofte van een presentator: “Wat wij gaan laten zien…”, Gaan kan worden weggelaten. Ookwanneer je zegt dat je iets niet zal gaan laten gebeuren.Iets anders waar ik me aan stoor is het door elkaar halen van enkel- en meervoudsvormen. Wat te denken van‘dat de kwaliteit van rapporten goed zijn’ of ‘dat soort onderzoeken niet plaatsvinden’ (kwaliteit en soort zijnenkelvoud). Het begrip media (meervoud) wordt vaak gevolgd door een derde persoon enkelvoud, terwijl mediaeen meervoudsvorm is: ‘De media is weer verdwenen’. Het enkelvoud van media is medium, net als museamuseum.Dat data heel belangrijk kan (moet zijn: kunnen) zijn, zie media. “Privé en werk loopt door elkaar”,zegt iemand die privé en werk niet kan scheiden. Privé is weliswaar enkelvoud, en werk ook, maar in de opsommingvormen ze het meervoud en moet je zeggen dat privé en werk door elkaar lopen.Wie bang is om fouten te maken, maakt juist een fout door ‘te correct’ te willen spreken: “Een begroting dievier keer zo groot is dan… “Het woord ‘dan’ wordt hier gebruikt in plaats van ‘als’, nota bene door een Kamerlid.“We hadden nooit in deze situatie terecht moeten raken”, zegt een spreker die bedoelt: ‘terecht moeten komen’of ‘in deze situatie moeten geraken’. Een enkele keer zie je bij een foute beeldspraak dat beeld voor je. Bijvoorbeeldwanneer iemand zegt te hopen dat de onderste steen boven water komt. Ik zie dan onmiddellijk de Stratenmakerop zee voor me.Mariëtte Storm365 dagen aan de lithiumEen persoonlijke balansLithium is het standaardmiddel tegen manische depressiviteit oftewel bipolairestoornis. Iemand die daar last van heeft, beschrijft zijn ervaringen na een jaar gebruikvan het medicijn.Een jaar lithium gebruik ik nu. Hoewel sommigendachten dat ik het als een wondermiddel zag, moet ikzeggen dat ik heel tevreden ben met lithium. Hetsloeg extreem snel aan en heeft me veel gebracht:een sterk stabiliserende werking aan de (hypo)maniekant:de drukke en zeer optimistische periodes.Andere daaraan parallel lopende positieve effecten,mogen daarbij niet uit het oog worden verloren: sterkverbeterde geestelijke stabiliteit en algemeen functioneren.[18]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 19[ervaring]Aan de depressiezijde is het beeld aanmerkelijk verschillend:alleen lichte depressies worden door de lithiumgepareerd. Een zwaardere depressie gaat doorde bescherming van de lithium heen. Ook heb ik enkelemanisch-depressieve episodes gekend: drie invijf maanden. Met doorberekening kom je dan op een3:5 x 12 = 7,2 episodes op jaarbasis. Ooit las ik op internetdat je bij minstens vier episodes per jaar ‘rapidcycler’ (iemand met zeer veel schommelingen) zouzijn. Concreet betekent dit dat je extreem veel kuntwisselen van stemming.Maar goed, over het algemeen ben ik dus stabieler geworden.Dat neemt niet weg dat de depressies dieevenwichtigheid, gecreëerd door de lithium, omvertrekken. Daardoor schommel ik toch nog – meer danme lief is - tussen de uitersten in het bipolaire spectrum.Het is voor mij dan ook noodzakelijk dat er eenmedicijn naast de lithium komt, die ook de depressiebeter inkapselt, zodat die ook verdwijnt. Dat zou devolgende stap in de aanpak van bipolaire stoornismoeten zijn.Maar voor alle duidelijkheid: hetgeen ik met de eerstestap -lithium gebruiken - heb bereikt, heeft ruimschootsaan mijn verwachtingen en vertrouwenvoldaan! Het heeft onder andere een basisstabiliteitgebracht, die ik tientallen jaren moest ontberen. Ikben zeer blij dat ik er een jaar terug mee ben begonnen,en dankbaar voor het vele goede dat het mij gebrachtheeft.Daarnaast heb ik veel geleerd over de manisch-depressievestoornis (mds) op het mds-forum, metname over dingen uit het verleden, gerelateerd aande mds. Overduidelijk is geworden, dat ik deze (psychiatrische)ziekte al zeer lang heb, hetgeen doormeerdere ‘deskundigen’ nooit is herkend. Dit heeft inzeer hoge mate mijn leven sterk negatief beïnvloed.En dat begon al vroeg. Destijds heb ik atheneum gedaan,maar niet voltooid: mijn labiele mentale staatstond dit toen al in de weg. Vaak had ik last van depressies,en als dat niet het geval was, was ik weerveel te onrustig en druk! Als je iets wil bereiken alseen vwo-diploma, dan is een voldoende IQ een voorwaarde,maar er is nog een - beslissende- factor, endat is het EQ: de emotionele intelligentie. Dit is eenabsoluut doorslag gevende factor! Stabiliteit zie ik alshet product van je EQ.Met de intelligentie zit het bij mij wel goed, maar hetEQ is zwaar onder niveau, zodat een sociaal-maatschappelijkfunctioneren, en functioneren in het algemeen,niet of nauwelijks mogelijk is.Wat heel bijzonder is, is dat ik af en toe geestelijktoch extreem stabiel kan zijn; dit in wel buitengewoonschril contrast met de situatie tijdens de depressie.Het zal duidelijk zijn dat dit plaatsvindt ineen stabiele fase. De lithium heeft hierin een flinkeverbetering gegeven. Gezien het feit, dat mds een endogene(interne, red.) oorzaak kent, vervalt mennogal eens in een lethargische houding ten aanzienvan de aanpak van de ziekte. Zeer onjuist, daar menaan de oorzaak met medicijnen redelijk veel kandoen. Dit heb ik met de lithium zelf ervaren, maarook met therapieën en contragedrag: het omgekeerdedoen van wat je eigenlijk wilt om de depressie of demanie tegen te gaan.Ik ben ervan overtuigd, dat manische depressiviteiteen zeer ernstige ziekte is, juist vanwege het in hogemate leven ontwrichtende karakter ervan. Dat geldtzowel voor de variant bipolaire stoornis I (er treedtminimaal één manische of gemengde episode op,maar er kunnen ook hypomane of depressieve periodenoptreden, de ‘ernstige’ variant), als bipolairestoornis 2 (minimaal één episode van hypomanie enminimaal één depressieve episode, vaak omschrevenals de ‘milde’ variant).Zelf heb ik bipolair 2, wat veel minder snel wordt gediagnosticeerddan type 1. Daardoor loop je veel langeronbehandeld door, en gaan het lijden en deschade op sociaal-maatschappelijk gebied door. Voormij is het trouwens kraakhelder dat beide vormeneven erg zijn. De uitingsvormen zijn anders, maar debuitenwereld kijkt veel meer naar de heftige verschijnselenvan bipolair 1. Doordat de verschijnselenvan bipolair 2 minder in het oog vallen, wordt daaraannauwelijks aandacht geschonken. Het zou tijdworden dat dat verandert.Ben Kura[19]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 20Mister GoldfingerZijn we nou allemaal gekgeworden ??!Mister Goldfinger bestaat echt. Hij zal jeniet volgens het recept van James Bondmet een doodskus in goud veranderen,maar hij denkt wel dat we met zijn allenop deze aarde ons eigen graf gaan graven.Mr Goldfinger is een psychiater uit NewYork en jawel, ook een Jew York. Hij wasspeciaal naar Nederland gevlogen om onsin Groningen te waarschuwen dat we allemaalgek aan het worden zijn. Ikmaakte zijn workshop mee tijdens het Congres IntegralePsychiatrie waar Foekje Bok, Raymond Cannegieteren ik door het Basisberaad naartoe warenafgevaardigd. Lustrum Congres, want het Centrumvoor Integrale Psychiatrie bestaat nu vijf jaar. Er gaatniets boven Groningen. Vandaar dat ze in die oudeMartinistad met deze moderne vorm van psychotherapiezijn begonnen.Het thema van het Congres was “Interconnectedness”Dat wil zeggen dat we allemaal op een nog slecht begrepenmanier met elkaar verbonden zijn. Misschienhebben onze spiegelneuronen daar mee te maken.Die veroorzaken dat als je baas op het werk op zijnkop gaat krabben je zelf ook met je arm omhoog gaaten met je nagels op je hoofd aan de gang gaat. Of alsje vriendin in de bioscoop naast je in snikken uitbarstvanwege het geacteerde tweedimensionaal geprojecteerdeleed voor jullie op het scherm je zelf ook eentraan langs je wang voelt biggelen. Door die spiegelneuronenleren kinderen iedereen nadoen en zo meedoenin de mensenwereld. En verder leert het je meete leven en te voelen met de mensen naast je. Empathieheet dat. Professor Doctor Christian Keysersheeft er net een dik boek over geschreven: “Het EmpathischeBrein” Onze hersens zijn populair de laatstetijd want er worden veel dikke boeken overgeschreven. Dick Swaab ligt bij boekhandel Donner almaanden bij de Top 10 met zijn boek “Wij Zijn OnsBrein” Christian Keysers doet onderzoek naar diespiegelneuronen in het Nederlands Instituut voorNeurowetenschappen (NIN) In zijn boek legt hij uithoe onze spiegelneuronen ons tot socialewezens maken.Maar mister Goldfinger ziet dat anders. Bijde workshop in Groningen tracteerde hijons op een lange lijst ellende die de mensheidzichzelf en Moeder Aarde al had aangedaan.Ontbossing, soortverarming,luchtvervuiling, klimaatverwarming, jekent het wel en ik ga je er niet verder meevermoeien. Ecocide noemt Goldfinger daten dat betekent moord op het milieu. Enecocide is volgens Goldfinger ook suicide want wemaken onszelf collectief van kant doordat we debasis voor ons overleven aantasten. Volgens Goldfingeris de mensheid collectief gek geworden want wiedoet dat nou, je eigen voortbestaan bedreigen, nietnatuurlijk toch?Gelukkig kon ik hem in de discussie na zijn verhaalstevig antwoord geven. In de groep zaten allerleimensen: milieufanaten, zorgverleners, integrale alternatievelingen.Opvallend veel mensen die eerst biologiegestudeerd hadden en daarna overgestaptwaren naar de zorg of de hulpverlening. Mijn antwoordwas dat het niet gaat om ecocide maar om collectievedomheid en dat de mensheid van zij eigenfouten moet leren. Veel culturen hebben in het verledenzichzelf schade gedaan door het leefmilieu tevernietigen uit hebzucht. Kijk maar naar het Paaseilanddat kaalgekapt is of naar de Kaap Verdische eilandenwaar niet veel groen meer is overgebleven. Ofnaar de woestijn die wij in ons eigen land op de Veluwegemaakt hebben door daar alle eikenbomen tekappen voor onze VOC schepen waarmee we hetEvangelie van het Geld Verdienen over de wereldhebben verspreid. De ferme jongens van Balkenendeweet je nog wel?Jan BijlFusie ParnassiaBavo en Emergisgaat niet doorDe fusie tussen Parnassia BavoGroep en het Zeeuwse Emergisgaat niet door. Beide Raden vanBestuur zijn tot de conclusie gekomendat er te weinig draagvlakonder de medewerkers isvoor een fusie. Eerder hadden decliëntenraad en de ondernemingsraadvan Emergis al eennegatief advies gegeven.De Parnassia Bavo Groep enEmergis zijn vanaf vorig jaar inberaad geweest over een mogelijkefusie. Parnassia Bavo Groepen Emergis wilden met een fusiede kwaliteit van de zorg waarborgenen verbeteren. Beidezorginstellingen gaan de komendetijd wel bekijken of hetgaat samenwerken op onderdelen.[20]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 21BoekbesprekingCompassievol levenAls aanvulling op Mindfulness van Jon Kabat-Zinnis op 20 april 2012 tijdens het lustrumcongres IntegralePsychiatrie te Groningen het boek ‘Compassievolleven’ gepresenteerd.In het voorwoord wordt verteld hoe Mindfulness isbegonnen. Jon Kabat-Zinn heeft een stress-reductieprogrammaontwikkeld dat toegepast wordt in de regulieremedische zorg. Het is gebaseerd opeeuwenoude Boeddhistische kennis. Vaak wordt datweggelaten. Erik van den Brink en Frits Koster gaaner wel op door. De auteurs stellen zich uitgebreidvoor. In het eerste deel wordt uitgebreid ingegaan ophet begrip lijden. Wat is lijden en hoe ga je daarmeeom? Met dit boek beogen de auteurs lijden te verzachten.Het hart van het boek bestaat uit de acht cursusbijeenkomsten.In de structuur herken ik de manierwaarop Werken met eigen ervaring (cursus van hetBasisberaad) in elkaar steekt. Sessie 1 geeft uitlegover de drie emotie-regulatiesystemen, het drie-enigebrein en de drie vormen van Zelfcompassie. Sessie 2gaat over stress. Wat is dat en hoe kan je het versterkenc.q. verminderen. In sessie 3 kan je vanuit eenoverzicht van innerlijke patronen opzoeken welke bijjou passen. Sessie 4 gaat over het begrip ‘Compassie’dat in het vervolg van de cursus uitgediept en toegepastwordt. Daarna volgen er hoofdstukken voorhulpverleners en tenslotte aanbevelingen voor verderestudie voor iedereen.Het boek is geschreven voor zowel cliënten als hulpverleners.De Mindfulness-cursus gedaan hebben isgeen must, wel een pré. Ik vind het makkelijk leesbaar.Toen ik de oefeningen deed, merkte ik dat ik zemoest verdelen in hapklare brokken, anders werd hetme te veel. Ik zou dat best met een groep over willendoen. Door het met elkaar te delen, verwacht ik meerdiepgang. Voor hulpverleners zijn er twee cursussenvan enkele dagen, heb ik begrepen. Een om zelf alleste doen en de tweede om te leren hoe je de kennisoverdraagt.Ooit heb ik bij een intake-gesprek gezegd: “Het lijktwel of ik uit twee delen besta, het verstand en het gevoel,en dat er geen brug tussen zit”. Na veertig jaarmediteren, yoga, Thich Nath Hanh, opnames en Tantradacht ik een heel eind op weg te zijn. Bij deze oefeningenkom ik het weer tegen. Als mij bijvoorbeeldgevraagd wordt naar mijn chronische pijn te gaan envervolgens vragen stelt als: is die scherp of dof? Watvoor kleur heeft die? Wat voor emotionele toon? Angstig,kwaad, verdrietig, jaloers? Dan zucht ik en denkdan ‘werk aan de winkel.’Soms, als ik iemand pijn doe met mijn scherpe tong,voel ik wel eens een scheutje. Waar? Mijn hart? Daarkan ik naar leren handelen, met veel geduld en doen.Dat heb ik dus geleerd nu. De bijbehorende CD begeleidtje met meerdere oefeningen. Ik vind het eenheel zinvol boek, dat past in deze tijd. Mijn hartelijkedank aan de mensen van het Basisberaad, van hetCongres en van uitgeverij Boom voor hun medewerking.Foekje BokEx-medewerker Basisberaad (o.a. docent cursus Werkenmet eigen ervaring en medeoprichter werkgroep IntegralePsychiatrie Rijnmond)Compassievol leven -Van mindfulness tot heartfulnessErik van den Brink en Frits KosterISBN: 9789461057297€ 34,90‘Voor degene in een schuilhoek achter glasvoor degene met de dichtbeslagen ramenvoor degene die dacht dat-ie alleen wasmoet nu weten, we zijn allemaal samen’Ramses Shaffy[21]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 22Herstelwerkgroep, empowermenten ervaringsdeskundigheidRicardo Mekken is begonnen als cliënt van de Pameijeren is er sinds twee jaar ook werknemer. Hij woontin Hellevoetsluis en is vijf jaar geleden begonnen alsambassadeur voor de daklozen bij het Basisberaad.“Op een gegeven moment hebben ze me gevraagd ofik bij Pameijer wilde gaan werken,” vertelt Ricardo. “dat was heel bijzonder want ik was als eerste klanten werknemer van de Pameijer. Dat was toch wel eenuitzonderlijke positie”. Ricardo heeft een heftig levenachter de rug. Hij kwam al jong in aanraking metdrugs en kreeg te maken met zowel verslaving alspsychische problemen. Die ervaringen, zoals hij zelfzegt, komen hem nu goed van pas met het werk wathij doet. Ricardo is samen met Angelique en Remco(ook pepteamlid, PEP staat voor Pameijer ErvaringsdeskundigePromotieteam ) kartrekker van de herstelwerkgroepop Bijna Alles. Iets wat hij met veelplezier doet, benadrukt hij.Angelique werkt ook als kartrekker in de groep bijhet AC (activeringscentrum). Zij heeft ervaring alsklant in de geestelijke gezondheidszorg en is zoals zeme vertelt, begonnen bij het Basisberaad. Eerst decursus “werken met eigen ervaring” en daarna“cliënten trainen hulpverleners”. Ze werd daarna lidvan de cliëntenraad, en daarop volgend pepteamlid.Angelique vertelt: “Zo ben ik langzaam het ervaringswerkingerold. Sinds een tijdje zet ik me in voor deherstelwerkgroepen waar toch wel mijn hart ligt.”Dan is er nog Remco, ook ervaringsdeskundige.Remco zat ten tijde van het interview voor een werkreisin New York . Hij is ook al vanaf het begin betrokkenals kartrekker bij de groep. Naast zijn werkals kartrekker geeft Remco ook trainingen over empowerment,herstel en ervaringsdeskundigheid.”Hetwerk geeft mij veel voldoening”, aldus Remco. Doorhet Empowermentteam ben ik zelf ook verder hersteldvoegt hij er nog aan toe. Over de herstelwerkgroepvertelt hij dat het een leuke groep is die zichook steeds verder uitbreidt.Wat houdt de herstelwerkgroep in?De Herstelwerkgroep, als onderdeel van het empowermenttraject, is een werkgroep die iedere weekbij elkaar komt. De groep wordt geleid door kartrekkersdie zelf ervaringsdeskundige zijn. De deelnemerszijn overwegend klant bij Pameijer, in ieder gevalmensen die te maken hebben gehad met de GGZ.Alles wat met herstel te maken heeft komt aan bod.Begrijp ons niet verkeerd, herstel betekent voor onsniet dat je geen klachten of beperkingen meer hebt.Het gaat er meer om hoe je er mee omgaat, met alleswat je nog wel kan.We werken dan ook met thema’s zoals: wat steuntjou in je herstel? Wat zijn je valkuilen? Vooral de ervaringendelen we met elkaar. Ik wil met nadruk zeggen,het is geen therapie groep maar eenzelfhulpgroep. Het gaat over verantwoording nemenvoor je eigen herstelproces, daar een actieve rol inhebben. Door bewustwording over jezelf, het proces[22]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 23[profiel]wat je doorgaat en de daarop volgende verandering ,ervaren klanten meer vrijheid, voelen weer huneigen kracht en komen over het algemeen gelukkigeren krachtiger in het leven te staan.Hoe gaat herstelwerkgroep precies in zijn werk?Er komen dus geen hulpverleners aan te pas, en dekracht van de groep is dan ook vooral gebaseerd opgelijkwaardigheid, Je doet het dus echt met elkaar.We belichten vooral elkaars kwaliteiten en geloofme, dan kan je nog verbaast zijn wat voor mogelijkhedener eigenlijk nog zijn, en wat voor talenten ertevoorschijn komen. Door middel van themabesprekingenover bijvoorbeeld grenzen aangeven, eenzaamheid,hoe ga je om met de hulpverlening, hethebben van relaties of juist niet. ‘Wat doe ik met defeestdagen ?’Er is genoeg te bedenken op dat gebied.Vaak kiezen de deelnemers zelf hun thema uit. Tevensproberen we met elkaar ook oplossingsgerichtte denken. We geven elkaar tips.Hoe ervaren de mensen de herstelwerkgroep en wathebben ze eraan?Voornamelijk positief. Zoals ik al zei, je ziet de ontwikkelingwaardoor vaak de wereld van mensen enook hun netwerk groter word. Mensen ervarensteun aan elkaar krijgen en ervaren meer verbondenheid.Er zijn ook al klanten verder gegaan. Sommigenzijn bijvoorbeeld een workshop gaan volgenbij het Basisberaad, er is iemand met de opleidingBGE (Begeleider GGz met Ervaringsdeskundigheid)begonnen. Het is pure winst. Er is minder isolement,minder eenzaamheid.Wat zijn de middelen die de herstelwerkgroep gebruiktom de doeleinden van de groep te realiseren?Praktisch gezien betekend dat bijvoorbeeld nadenkenover hoe kan ik beter mijn netwerk leren in zetten?Verder het bewust maken van de effecten vanje gedrag en denkpatronen. Eigen verantwoordingleren nemen, anders leren omgaan met hulpverlening.Wij zitten niet in de rol van begeleider in degroep. De basis is de gelijkwaardigheid als grondregel. Door middel van themabesprekingen en levensgeschiedenisover bijvoorbeeld grenzen, eenzaamheid,herstel, omgaan met hulverlening, medicijnen, watdoe je in de vakantie of in de feestdagen, vrije tijd, relatiesen door delen van alle daagse ervaringen vanomgang met beperking. En tevens proberen we metelkaar oplossingsgericht denken. Wij geven elkaartips. Soms bedenken we op een creatieve manier ommet situaties uit het dagelijks leven om te gaan. Ditverschilt per groep. Wij hebben de ervaring dat ditwerkt en dat mensen op situaties die moeilijk voorhun zijn anders gaan reageren.Wat zijn de moeilijkheden die de herstelwerkgroeptegenkomt, en hoe gaan zij daarmee om?Soms worden er heftige ervaringen aan elkaar vertelden dan is de taak van de kartrekker om mensenmet een goed gevoel weg te laten gaan. Het wassoms iets te veel en reden voor mensen af te haken.Het is vooral belangrijk de groep vanuit de herstelgedachtete benaderen, dat we vooral het positieve vanelkaar belichten. Wat we ook tegenkomen is terugvalvan middelengebruik, we proberen dan wel het contactte behouden. Ook terugvallen door psychischeklachten komt voor.Het is toen we de groep gingen starten ook zeker nietmakkelijk geweest om de mensen bij elkaar te houden.We hebben toen ook de klanten gebeld, eenbeetje achterna gezeten of ze kwamen of niet. Dat isnu niet meer echt nodig, we laten meer en meer deverantwoording bij de mensen zelf.Hoeveel tijd kost deelname aan de herstelwerkgroep?De groep is van 13.00 tot 16.00, wij zelf zijn ruim eenuur van te voren aanwezig.Er lijken weinig ervaringsdeskundigen van allochtoneafkomst te zijn. Zijn er bij de herstelwerkgroep mensenvan allochtone afkomst?Er gaat op zeer korte termijn een groep starten voorTurkse vrouwen die te maken met huiselijk geweld.Wij hebben iemand uit China, Indonesië en Suriname.Natuurlijk zijn mensen uit andere culturenwelkom.Voor wie is herstelwerkgroep bedoeld? Is de herstelwerkgroepeen vaste groep of kan men instromen?De Herstelwerkgroep is vooral voor de klanten vanPameijer. We willen liever niet meer dan tien mensenin de groep. Meestal is instromen direct mogelijk.Wat we van je vragen is dat je bereid bent mee tedoen, een actieve rol kunt hebben en bereid bent ooknaar een ander te luisteren.Mocht je geïnteresseerd zijn in een van onze groepenvraag aan je begeleider. Je kunt je ook zelf aanmeldenbij John van Duijvenbode (coördinator herstelwerkgroepen)via tel. 0612794272Door Abdellah Azaoum[23]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 24[congres]Autismecongres:meer aandachtvoor stoornis nodigOnlangs vond in het WTC-gebouw te Rotterdam het 12e NationaalAutisme Congres plaats. Een rode draad in het programmais ‘empathie’, het vermogen om zich in te leven in de ander. Dit iseen zeer essentieel vermogen voor sociaal levende wezens. Eentweede rode draad in het programma is ‘intensieve behandeling’.Maar ook het verband tussen autisme en agressie kwam aanbod. En dit terwijl het tot voor kort niet snel een associatie werdgelegd tussen autisme en antisociaal gedrag. Theo Doreleijers,hoogleraar Kinder- en Jeugdpsychiatrie bij het VU medisch centrum,sprak in zijn lezing over de relatie tussen autismespectrumproblematiek en delinquent gedrag, juist door degenoemde deviante ontwikkeling. “Vaak komen jongeren meteen autistiforme stoornis in detentie: ze vormen zeven tot achtprocent van de hele leeftijdsgroep achter de tralies.” Het maggeen verbazing wekken dat deze jongeren meestal in hun eentjeopereren.Doreleijers’ slotconclusie luidde dat er vaker screening moestworden gedaan op autisme en dat men alerter moest zijn op hetsamengaan van criminaliteit en autisme.Jesse Budding - Foto: Arno de VoogdAutismeweek 2012In de week van 31 maart t/m 6april werd landelijk de autismeweekgeorganiseerd om aandachtte vragen voor autisme.Autisme valt onder de autismespectrum stoornissen (ASS). Erzijn diverse vormen van autisme,waaronder het syndroomvan Asperger en PPD-NOS. Hetthema van de week was ‘Autisme:leven in een wereld die jeniet begrijpt’. Het Regionaal Steunpunt Autisme ZHZ(Zuid-Holland Zuid) organiseerde een autismevriendelijkbezoek aan de tentoonstelling ‘Zelf’! in VillaZebra. Denkraam was nieuwsgierig en ging een kijkjenemen.Wat is ‘ZELF!’?Villa Zebra is te vinden op de Kopvan Zuid en organiseert tentoonstellingenmet beeldende kunst enworkshops voor kinderen van 3 toten met 12 jaar. Elke maand is er eenkleine tentoonstelling met bijzonderwerk voor en door kinderen. ZELF! iseen ruimte met prikkelende kunstinstallatiesvoor kinderen van 3 toten met 6 jaar. Er zijn verschillendeinstallaties die afwisselend worden gepresenteerd. Bijiedere installatie hoort een workshop. Speciaal voorde autismeweek was Villa Zebra eerder open gegaanzodat een aantal jonge autistische kinderen kon deelnemenaan ZELF![24]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 25[visie]Eigen bijdrage in de GGzGaan er dodenvallen?De eigen bijdrage die klanten van de geestelijke gezondheidszorg(GGZ) voor psychotherapeutische hulpmoeten gaan betalen heeft volgens een psychiater aleen eerste slachtoffer geëist. Een meisje van 18 jaarzou zelfmoord gepleegd hebben omdat zij die eigenbijdrage niet kon betalen. Op het Malieveld in DenHaag is vorig jaar op 30 juni door duizenden hulpverlenersuit de GGZ geprotesteerd tegen de voorgenomeninvoering van die eigen bijdrage en tegen deafbraak van het persoonsgebonden budget voor bijzondereziekenzorg. Het neoliberale denken van dezeregering kent echter geen genade voor de zwakkerenin onze samenleving. Het gevolg is dat vele anderenafzien van verdere hulp omdat het voor hen te duur isgeworden. En de overlast die hun gedrag vervolgensaan de maatschappij gaat opleveren kan een veelvoudgaan kosten van wat de bezuinigingen opleveren.Maar de schade aan menselijk leed en verdriet isonbetaalbaar.De reacties op het Internet, bijvoorbeeld op de websitewww.psychiatrie-nederland.nl, liegen er dan ookniet om. Veel ervaringsdeskundigen met weinig geldlaten hun woede blijken over de harteloze discrimi-In een prachtige ruimte ging een tiental kinderen, indit geval allemaal jongens, helemaal op in het “keukenspel”.Ze gingen eten maken. Het eten zelf, hetverstoppen tijdens of na heten, wat natuurlijk hetspannendste was. De speciale “verstopruimte” onderhet keukenblad was een te aanlokkelijk aanbod om telaten liggen. De jongens, onder begeleiding van Georgettevan Oosten die de tentoonstelling bedachtheeft, maakten daar gretig gebruik van. Dat de groeplouter uit jongens bestond berustte op louter toeval.Ouders en begeleiders keken vanaf makkelijke zittribunemee naar het spektakel. Het was leuk om te ziendat de kinderen, ieder voor zich en in eigen tempo,zich vermaakten. Na het sein tot afwassen, werd denieuwsgierigheid bij een aantal jongens toch te verleidelijk.Wat was die donkere ruimte waar toch datblauwe licht brandde ? Eerst afwassen en dan verder.Structuur en duidelijkheid is heel belangrijk voor kinderenen mensen met autisme.Na de keukenscene besloot ik de kinderen en ouderslekker met het bewegingsspel (met disco en dans)verder te laten gaan. Na een praatje met de begeleidstervan het Regionaal Steunpunt Autisme en lekkerbakje koffie, verliet ik Villa Zebra. Ik was een ervaringrijker, maar ook een nat pak: het regende inmiddels.Autisme is niet genezen, maar er is wel mee te lerenleven. Dat is mij in ieder geval duidelijk gemaakt.Meer informatie: www.steunpuntautisme.info,www.villazebra.nl , www.autismeweek.nlRon Bok[25]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 26natie van minvermogendenmet psychische klachten. Alsje met een gebroken been ofdarmklachten in het ziekenhuisligt hoef je geen eigenbijdrage te betalen, maarmet psychische klachten wel.Ook binnen de regering is ertwijfel aan de wijsheid vande eigen bijdrage van 200euro per jaar voor tweedelijnszorg die minister Schippersvan Volksgezondheid per 1 januari 2012 heeftingevoerd. Staatssecretaris Fred Teeven van Justitie,ook een VVD’er, zegt dat bezuinigen op de gezondheidszorgen daardoor meer geld uitgeven bij justitieniet de goede weg is. Hij zou die bezuinigingen zomogelijk weer terug willen draaien voor er nog meerongelukken en problemen ontstaan. Ook de TweedeKamer is zeer kritisch op de bezuinigingen van de regeringop de GGZ. De SGP heeft al gereageerd en ookde Christenunie vindt het opvallend dat er binnenhet kabinet al protest komt. Groen Links, PvdA en SPzijn ook verrast en vragen om reacties van de slachtoffersvan deze bezuinigingen. Ook in de eerstelijnszorgis de terugloop van hulpvragers soms fors. Ookdaar is de eigen bijdrage verhoogd en krijg je nietmeer dan vijf consulten van psycholoog of psychiatervergoed. Zo worden dan naast politie en justitie ookde huisarts het afvoerputje van de GGZ Maar de huisartstot wie men zich dan tenslotte wendt is niet voldoendedeskundig en zal voor serieuze psychischeklachten al gauw slaapmiddelen of kalmeringsmiddelengaan voorschrijven waar de cliënt niet werkelijkbaat bij heeft.Minister Schippers wil echter van geen wijken weten.Zij heeft de eigen bijdrage al twee keer verlaagd tothet bedrag van 200 euro per jaar en zal elders in haarbegroting ruimte moeten zoeken waardoor weer anderepatiënten groepen de dupe worden. BoumanGGZ in Rotterdam waarschuwde in september vorigjaar vier gemeenten in de regio Rijnmond in eenbrandbrief dat er honderden psychiatrische patiëntenen verslaafden geen voldoende zorg en behandelingmeer zullen krijgen omdat zij die eigen bijdrageniet op kunnen brengen. Bouman gaat er van uit datde regering niet weet wat ze doet omdat ze niet weetom wat voor mensen het gaat. Deze regering gaat hetom de euro’s en niet om de mensen in haar bezuinigingswoede.De gemeente Rotterdam heeft echtermet Achmea een speciale collectieve verzekeringvoor mensen met een minimum inkomen afgesloten.Via deze verzekering wordt de eigen bijdrage voordeze mensen vergoed. Voor een opname in een GGZinstelling is die eigen bijdragezelfs 145 euro per maand bovenophet al bestaande eigen risico.Ook de gemeente Zwolle ende zorginstelling Accare vergoedende eigen bijdrage met alsuitgangspunt een menselijke benaderingvan de geestelijke gezondheidszorg.De regering kandaar een voorbeeld aan nemen!Voor het Landelijk Platform GGZ is intussen de maatvol. Omdat elke Nederlander recht heeft op de noodzakelijkemedische zorg is het Platform naar de rechtergestapt voor een kort geding om te beslissen overenkele zaken van patiënten die de eigen bijdragevoor psychiatrische hulp niet kunnen betalen.Het Landelijk Platform GGZ heeft samen met Ypsiloneen website www.meldjezorg.nl . In twee weken tijdontvingen ze daar meer dan 500 klachten over dieeigen bijdrage. Zeventien procent van die mensen wilstoppen met de tweedelijns psychotherapeutischehulp en nog eens 35% overweegt om er ook mee testoppen. Samen meer dan de helft. En van de hulpzoekendendie van hun therapeut het advies kregenom zich voor hun klachten te laten opnemen weigert46% om dat te doen vanwege de hoge maandelijksebijdrage voor opname. Tel uit je winst, ministerSchippers! Het Landelijk Platform GGZ gaat er van uitdat het gaat om zo’n 200.000 van de bijna 900.000 patiëntenin de geestelijke gezondheidszorg. Hieronderveel mensen met schizofrenie en psychotische kwetsbaarheiddie de psychotherapie absoluut niet kunnenmissen. Het Platform ergert zich vooral aan de uitsprakenvan Schippers die doet alsof er maar eensoort GGZ cliënt is waarop makkelijk bezuinigd kanworden zonder dat dit problemen in de samenlevinggeeft. In werkelijkheid zijn er naast bijvoorbeeldmensen met burn out die na een korte behandelingweer goed kunnen functioneren in de maatschappijveel mensen die een lange en soms voortdurendezorg hard nodig hebben. Marjan ter Avest, de directeurvan het Platform, is bang voor crisis situaties inhet leven van deze mensen waardoor patiënten in degevangenis terecht komen of erger nog, ook zelfmoordplegen zoals het meisje dat die eigen bijdrageniet kon betalen. Slachtoffers van de bezuinigingenvan minister Schippers. Op de website www.ypsilon.org/bezuinigingenkun je alle details vinden overwat de financiële gevolgen van deze bezuinigingenvoor onze lotgenoten zijn.Door Jan Bijl[26]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 27[symposium]‘Zelfbewust omgaan met de media’Als de berg niet naar Mohammed komtTijdens het symposium ‘Zelfbewust omgaan met de media’ in Delta PsychiatrischCentrum werd de Ria van der Heijdenprijs uitgereikt. Deze werd georganiseerddoor Ypsilon, een vereniging voor familie van schizofrenenen.Voorafgaand aan hetsymposium heb ik eengesprek met Aadt Klijn,bestuurslid van Anoiksis(vereniging voor mensenmet schizofrenie of chronischepsychose). Klijn isvan menig dat het woordschizofrenie te pas en teonpas in gebruik genomenwordt als er een geweldsdelictof anderenare dingen gebeurd zijn.Er is geen enkel wetenschappelijkonderzoekdat kan bevestigen datschizofrenen per definitiegewelddadig zijn. Hij is van mening dat schizofreniein het stigmahoekje zit.Schizofrenie betekent ‘gespleten geest’. Deze aanduidingvan schizofrenie zou de lading niet dekken. Tenonrechte ziet men schizofrenie als gespleten persoonlijkheid.Klijn zou liever willen dat het woord schizofrenieverandert in het Bleulersyndroom.Don Linszen, de dagvoorzitter en jurylid van de Riavan de Heidenprijs, opent het symposium. Martinvan ’t Klooster, initiatiefnemer van ‘Psyche, Stigmaen Media’ stelt voor om de media zelf op te zoeken.Dat heeft Ypsilon wel degelijk gedaan voor dit symposium,maar onder meer het AD en De Telegraafgaven niet thuis. Wel acht hij een mediatrainingnoodzakelijk: de boodschap wel moet duidelijk overkomen in de media.Bert Stavenuiter, directeur Ypsilon, interviewt Carolavan Alphen over haar omgang met de media. Zo voorhet publiek is niet eng en ook haar optreden bij deWereld Draait Door ondervond zij als plezierig.Bas Labruyère is maker van de film ‘Verloren jaren’,welke nimmer door de media is opgepikt. Jammer, defilm neemt een hoop vooroordelen weg. Labruyèreheeft dus geen positief gevoel over gehouden aan zijncontacten met de media.Dan zijn er drie workshopswaaronder ‘Het belangvan de media’ doorMaarten Muis en Carolavan Alphen. Zij vertellenover hun ervaringen engaan uitgebreid in overhet waarom van het boek‘Meer dan dat…..’ en deAntistigma Maand.De derde workshop gaatover een film maken meteen boodschap. Wila Boevink(Trimbos instituut)en Lenneke Elfers (PEPteam Pameijer) vertellenover hun film ‘Gekkenwerk– HEE in de psychiatrie’. Wilma Boevink isgrondlegger van het team Herstel, Ervaringsdeskundigheiden Empowerment in Nederland (HEE team).Na de workshops volgt een discussie over valkuilenen kansen voor de toekomst. Conclusie: als de medianiet naar ons komen, dan zoeken wij de media op.Doorbreek het taboe en laat je stem horen.Dan het grote moment: de uitreiking van de Ria vander Heijdenprijs. De drie genomineerden voor de Riavan der Heijdenprijs uit twintig inzendingen:- het opstapproject van Kwintes; een inzet omcliënten vertrouwd te maken en te verleiden totmaatschappelijke participatie;- de afdeling palliatieve, terminale zorg van GGZCentraal; locatie Zon en Schild;- Hans Verbruggen, medewerker resocialisatie bijde Pompe stichting in Nijmegen, instelling voorforensische psychiatrie.De Ria van der Heijdenprijs werd uiteindelijk gewonnendoor de afdeling palliatieve, terminale zorg vanGGZ Centraal locatie Zon en Schild.Ron Bok[27]


DR54:Opmaak 1 9-7-2012 16:21 Pagina 28Jobscore teamHet team van Jobscore won op 30 maarthet toernooi ‘Voetbal als Medicijn’, watwerd gehouden tijdens de Week van dePsychiatrie. De jongens doorlopen nogeen procedure voor een (tijdelijke) verblijfsvergunning,en zijn dakloos en/ofverslaafd. Door dit soort sportdagenkunnen ze zich weer mens voelen, voetbalkan inderdaad een medicijn zijn.

More magazines by this user
Similar magazines