Download PDF - de Kam

14RAND-NIEUWSDe kinderateliers Nederlands van vzw ‘de Rand’Speelse taalbaden in de zesgemeenschapscentraIn oktober van 2008 is vzw ‘de Rand’ gestart met haar kinderateliers. Dat zijn acht opeenvolgendewoensdagnamiddagen of zaterdagvoormiddagen waar anderstalige kinderenspelenderwijs een taalbad Nederlands krijgen. In de Zandloper, de Lijsterbes en de Boesdaalhoeveblikken de medewerkers alvast tevreden terug op de vuurdoop van het nieuweinitiatief. In de Bosuil, de Kam en de Moelie kijken ze nu al reikhalzend uit naar de kinderateliers,die daar eind januari van start gaan.Spreekzin en -durf stimulerenDe kinderateliers Nederlands zijn hetantwoord van vzw ‘de Rand’ op eenduidelijke vraag van vele ouders vanniet-Nederlandstalige kinderen in deRand. ‘Na de evaluatie van de taalstagestijdens de zomer van 2007, bleekdat veel ouders vroegen of er geenmogelijkheid was tot een vervolgtijdens het jaar,’ vertelt stafmedewerkerjeugd en sport Bert Menten. ‘Ik hebdat dan eens bestudeerd en ik vond datwe het er gewoon op moesten wagen.’Na overleg met de gemeenschapscentrawerd al snel beslist om de kinderateliersin alle zes de gemeenschapscentra teorganiseren: drie in het najaar en driein het voorjaar.’De ateliers zijn bedoeld voor kinderenvan vijf en zes jaar wiens moedertaalniet het Nederlands is, maar die hetNederlands wel gebruiken als tweedeof derde taal. ‘Zeker voor die kinderenis het goed dat ze ook in hun vrije tijdin het Nederlands kunnen spelen.Tijdens de kinderateliers wordt hunkennis van het Nederlands nog meergeactiveerd door in het Nederlands teknutselen en te spelen en door henliedjes aan te leren. Bovendien kunnenze hun reeds verworven kennisNederlands oefenen om hun spreekzinen spreekdurf te stimuleren.’En dat is gelukt. Althans volgensgemeenschapswerker Cindy Van Dijck.En zij kan het weten, want het kinderatelierin het gemeenschapscentrum deBoesdaalhoeve is ondertussen achter derug. ‘Vooral in het durven sprekenhebben we een enorme evolutiegezien. Nederlands was voor geen vande deelnemers de moedertaal en datvoelden we meteen. Die kinderenHet achtste en laatste kinderatelier is een interactief toonmoment voor en met de ouders.durfden zich niet goed te uiten in hetNederlands, maar dat is tijdens deateliers wel veranderd. In ons laatsteatelier was er zelfs een kindje datspontaan een sinterklaasliedje begon tezingen in het Nederlands. Dat was eenfijne verrassing!’Cindy Vanbrusselen, een animator vanhet Centrum voor Jonge Mensen, heeftde kinderateliers in de Zandloper inWemmel begeleid. En ook zij wasaangenaam verrast over het resultaat.‘In het begin waren er veel kindjes dieamper iets zeiden, maar gaandewegdurfden ze Nederlands spreken. Demeeste kinderen lopen wel school inhet Nederlands, maar zelfs daar zoekenze volgens hun ouders systematisch deFranstalige kinderen op tijdens despeeltijd. De kinderateliers hebben dedurf en de zin om Nederlands tespreken echt wel aangewakkerd. Naenkele weken vroegen ze toch spontaanin het Nederlands of ze naar hettoilet mochten, of ik hen de stiften kongeven, enzovoort. En als er iemand inhet Frans begon, werd die al snel op devingers getikt door de andere kinderen.Dat was best wel grappig.’Geen taallesDe kinderateliers in Rode warenhelemaal volzet. Dat wil zeggen dat ertien kindjes aan deelnamen. ‘Wehebben de grens doelbewust op tiendeelnemers gelegd om de kwaliteit enhet taalaspect te bewaken. Elk atelierwerd helemaal ondergedompeld in eenbepaald thema. Daarover werd er danveel gepraat, vooral aan de hand vaninleefspelletjes. De animator zorgde erin de eerste plaats voor dat de kinderenzo veel mogelijk zelf konden doen en