Download PDF - de Kam

06VERENIGING IN DE KIJKERin mijn Chiroleven’, meent hij. Toen kwamen 60.000 ledenuit gans Vlaanderen samen in het Bosuilstadion. Het was eenunieke en eenmalige nationale Chiroledenbijeenkomst. ‘Hetwas in Oppem ook de eerste keer dat de jongens- en demeisjesgroep iets samen deden.’De gewezen Chiroleider beleefde ook de allereerste Vosbergleutein 1966, een avond met theater en vooral veelgezelligheid. ‘Die traditie bestaat vandaag nog steeds. Hetdoet me trouwens deugd dat vijftig jaar na de eerste Chirowerkinghet enthousiasme nog leeft bij de jongeren. Plezier,spel, kameraadschap, daar draait het nog altijd om.’MeisjesDe meisjesgroep kwam er al enkele maanden na het ontstaanvan de jongensgroep. Amper vier jaar later viel de werkingalweer stil. In 1965 werd Anne-Marie De Coninck gevraagdde groep nieuw leven in te blazen. De meisjesafdeling kreegde naam Blauwe Bloesem. ‘Er moest iemand van 21 jaar zijnom een kamp in Opoeteren te kunnen organiseren’, verteltze vandaag; ‘Daarom kwam proost Ernest bij mij aankloppen.Ik werd meteen hoofdleidster. Ik herinner me devoorbereidingen van de vergaderingen nog goed. Dat wassteeds een plezante bedoening.’ Ernest Feyaerts was proostvan 1964 tot 1975 en van 1981 tot 1984.Anne-Marie bleef niet lang in de Chiro. Ze trouwde in 1966en vertrok naar Congo. ‘Toen we trouwden, stonden deChiroleden in twee rijen aan de kerk, in uniform’, herinnertze zich nog.Jaren zestig en zeventigTony Cordemans kwam in 1968 bij de Chiro. Hij werdleider in 1973 en bleef dat tot 1980. In 1975 werd hijhoofdleider. ‘Ik was enig kind en kwam het huis bijna nietuit. Tot ik op een namiddag naar de Chiro ging’, verteltTony. ‘Ik had meteen de smaak te pakken. Ik herinner me deijzeren discipline van broeder Roeland in Treignes, hetkamp van 1968. Bed opmaken, uniform opplooien, dathoorde er allemaal bij.’Het ging er ook al wel eens wat luchtiger aan toe. ‘Tijdenshet kamp van 1972 in Bovigny waren we met de Aspi’s opeen dag het plaatselijk cafeetje binnengevallen. Er zattoevallig een koppel Vlamingen en er kwamen nog watNederlanders binnen. Ieder om de beurt moest een rondjebetalen, je weet hoe zoiets gaat hè. De uitbaters - tweezusters - moesten uiteindelijk toegeven dat het gewone bierop was. Ook het ‘speciale’ bier uit de kelder moest er aangeloven’, lacht Tony.Jaren tachtig en negentigIn 1977 fuseerden de jongens- en de meisjesafdeling tot éénChirogroep. In de jaren tachtig en negentig ging de Chirodoor een wat moeilijkere periode. Tot de jaren zeventig washet evident voor kinderen om naar de jeugdbeweging tegaan. Vanaf de jaren tachtig was er een veel groter vrijetijdsaanbod.Het ledenaantal slonk. ‘Exacte cijfers heb ik niet,maar de groep ging van ongeveer tachtig leden in 1980 naar45 in 1990’, stelt Ilse Cammaerts, lid van 1980 tot 1995,waarvan zes jaar als leidster. Ze werd ook hoofdleidster.‘Vandaag lijkt de Chiro opnieuw te bloeien en er zijn alweerongeveer 75 leden.’Het meest memorabele moment uitkiezen, vindt Ilsemoeilijk. Er waren zoveel mooie belevenissen. ‘Met ChristusKoning was er altijd wel een bijzondere sfeer. Dit jaarlijksBivak 1973.Spelen aan de Vosberg.terugkerende feest in november begon steevast met eenmisviering. Daarna zakten we allemaal samen af naarBerkenheem om rond de warme kachel koffiekoeken te eten,met echte chocolademelk.’De toekomstDe vier gewezen groepsleiders zien hun tijd in de jeugdbewegingals een avontuur dat hen steeds zal bijblijven. Spel,kameraadschap, plezier zijn kernwoorden. Maar blijft dit