PAerZ

deinfobieb

PAerZ

# 2jaargang 3Het E-magazinevoor deondernemendebibliotheekSLUIPROUTESmede mogelijk gemaakt door1Çtitel van de link | → | titel van filmpje | > |


Drie keer linksafp. 3 -->Vijf keer virtueelvan ‘t padjep. 4 -->VEEL LEESPLEZIER!DURF! is het e-zine voor bibliotheken en andere ondernemende organisaties die eenstap verder willen. We verzamelen vernieuwende praktijken, sprekers en thema’s omonze volgers uit te dagen en te inspireren.Stuur een mail aan durf@cubiss.nl en je ontvangt DURF! automatisch in je mailbox.Op de hoogte blijven? Volg @DURFzine op TwitterinhoudsopgaveSimpel isheel moeilijkp. 6 -->Alles ondercontrole?p. 7 -->In/Uitgelichtp. 10 -->Durf je datalos te latenp. 11 -->Cryptoamnesiep. 13 -->mede mogelijk gemaakt doorDURF! is een interactief magazine in pdf. De interactiviteit komthet beste tot zijn recht als deze pdf gelezen wordt op een laptopof computer. Voor het lezen van deze pdf op een iPad, raden wede app GoodReader aan.DURF! is met zorg samengesteld. Mochten er toch fouten in zijngeslopen, laat het ons dan alsjeblieft weten via E: durf@cubiss.nl. |→|De stellingp. 14 -->Agendap. 15 -->2Ç


3 keerlinksafIk ga niet graag de mist inGeen afslag die ik graag misMaar dat ik niet zie waar ik heenga,Ineens op andere zintuigen moet vertrouwen,Dat spreekt me wel aanOngezienRonddwalenIk denk dat mijn hersenen er uitzien als dichte mistIn een helder moment ontwar ik een gedachteMeestal blijf ik hangen in een nat spinnenwebOm daarmee naar buiten te tredenMet die hersenspinselsDaar is lef voor nodig.voorwoordMarianne Hermans, hoofdredacteur DURF!Dit verzin ik niet: in een gebouw waar ik geregeldvertoef, vond ik een bordje “Dit is een nooduitgang,geen sluiproute”. Nu, de noodzaak van een nooduitgangis onbetwistbaar. Maar het nut van sluiproutes? In dewereld van vandaag zijn alle paden reeds betreden of inkaart gebracht door Google. Vrije keuze is een illusie,een onbewoond eilanden een utopie. Misschien welmeer dan we beseffen worden we gestuurd door steedsveranderende algoritmes.Deze DURF! verkent beide zijden van de data-medaille,naar voorkeur:1) waar kunnen we nog uitzichtloos verdwalen?2) hoe vinden we het pad in de wijde wereld vangelinkte data?Maar laten we het belang van zijpaden, pauzeplaatsen endwaalsporen niet vergeten. Omdat creativiteit niet gebaatis bij de snelste route naar een antwoord, hebben we eenderde route, uiteraard zonder GPS.DURF! pleit voor het recht om te verdwalen. Samen methet recht om vergeten te worden, het recht om ongeziente zijn en de plicht om af en toe een afslag te missen.VEEL LEESPLEZIER!Durf ik dat?3Ç


VIJF KEERVIRTUEELVAN ’T PADJELeven in een wereld waarin alles met alles verbonden is: het heeft zekervoordelen. Bijvoorbeeld als je iets of iemand kwijt bent, als nu.nl jeverveelt, als je op zoek bent naar vergezochte voorbeelden. Locatiesworden opgeleukt met nieuws uit het verleden, geschiedenis krijgt eenlokaal gezicht en maatschappelijke issues zoals voedselverspilling vindeneen praktische oplossing.Heb jij ook een tip voor de lezers van DURF!?,laat het weten via durf@cubiss.nl. |→|.Linked Open Data BibliothekenIs Linked (Open) Data de nieuwe heiligegraal voor bibliotheken, archieven en musea?Het biedt in elk geval kansen om je op een anderemanier te verbinden met partners en bezoekers.Een project als DIVE verbindt erfgoed aan beelden geluid en dat levert een enorme hoeveelheidinformatie rondom historische gebeurtenissen.Wie de weg kwijtraakt in deze overweldigendepresentatie van data, heeft misschien meer aaneen lokaal gerichte toepassing. Zo neemt de CubissDataspace Brabantse content van lokale partijenals uitgangspunt. Er staan verwijzingen in naarandere databanken zoals NBC+ en DBpedia. Op ditdatalandschap kunnen allerlei partijen hun eigenapps en platforms gaan bouwen.TegenvoedselverspillingLinked Open Data kun je op veelmeer manieren inzetten danhet digitaal delen van kennis encollecties. Denk bijvoorbeeld aanhet delen van voedsel. Het digitaleplatform SUR+ is ontstaan tijdensHack Food Waste 2014 om devoedselverspilling tegen te gaan.In Nederland wordt een derde vanal het voedsel verspild, tijdenshet productieproces, transport,verkoop, of pas bij consumptie.Omdat de verpakking eenverkeerde kleur heeft of omdatsupermarkten hun orders op hetlaatste moment veranderen.Door lange communicatielijnen,weinig transparantie in het procesen een tekort aan mankracht komtdit overschot aan voedsel vaakniet bij de Voedselbank terecht.SUR+ verbindt de Voedselbankop een geautomatiseerde maniermet alle stakeholders in de keten:producenten en boeren met eenoverschot, transportbedrijven engebruikers van de Voedselbank enandere consumenten.4 ÇDIVE | → | SUR+ | → |


Verbonden voorwerpenDe koelkast die nieuwe melk bestelt; zelfrijdende vrachtwagens; slimmethermostaten die rekening houden met de weersvoorspellingen en ramen dievanzelf openen bij een CO-alarm, het zijn voorbeelden van het ‘internet derdingen’. Via het internet wisselen de sensoren in deze ‘slimme voorwerpen’informatie uit (licht, kleur, geluid, afstand, temperatuur, vochtigheid,…).Zo raakt de fysieke wereld der dingen steeds inniger verbonden met devirtuele wereld.Ook GPS (Global Positioning System) en iBeacons zijn technologieën dievolgen en vinden veel eenvoudiger maken. Denk aan een GPS-inlegzool voorouderen die last hebben van dwaalgedrag – misschien ook verkrijgbaar inkindermaat?Met iBeacons zijn mensen te sturen op hun gedrag. Een iBeacon geeft eenvoorwerp een digitale identiteit waardoor het informatie op korte afstandkan zenden naar een mobiele telefoon. Handig als je voor een schilderij staatin het museum, of in de verkeerde rij voor dat ene damestoilet op een grootfestivalterrein.Hier washet nieuwsWat is híer gebeurd?Voor iedereen diedeze vraag te vaakstelt is de app Hierwas het nieuws eenuitkomst. De app van deKoninklijke Bibliotheektoont – overal inNederland – historischekrantenartikelen overde locatie waar jij jebevindt. De artikelenzijn afkomstig uit dekrantencollectie vanDelpher.Wil je weten wat ervroeger bij jou inde buurt gebeurde?Raadpleeg de gratisapp en laat je verrassendoor het nieuws vantoen. En dan kun jezomaar stuiten op eenpornobibliotheek in jeeigen straat.Op wielenAchter de gele truck van FryskLab gaat meer schuil daneen FabLab (fabrication laboratory) op wielen.Zo ontwikkelt FryskLab samen met projectpartnersMetamatter en Hogeschool Rotterdam een kennisbankmodelvoor de FabLabgemeenschap met gebruikmaking vanlinked open data. Het doel is om daarin alle metadata overFabLabs samen te brengen. Denk daarbij aan handleidingen,werkinstructies en adviezen van gebruikers.Uitwisseling van kennis is inherent aan een FabLab:ook het uitwerken van eigen ideeën en het oplossen vanproblemen levert deelbare inzichten op. Het is zaak omdeze kennis gestructureerd vast te leggen. Zo ontstaateen bron van relevante informatie die herbruikbaar is inelk FabLab en die groeit door gebruik. Een FabLab als‘makerspace’ is onlosmakelijk verbonden aan een FabLabals ‘informationspace’: een ruimte waarin data een contextkrijgt. Het project wordt mogelijk gemaakt door een bijdragevan Stichting PICA. Doel van het project is deze na de pilotbeschikbaar te stellen aan het internationale FabLabnetwerk.5 Ç GPS-inlegzool | → | iBeacons | → | Hier was het nieuws | → | FryskLab Linked Open Data Kennisbank | → |


tegenlicht > columnRichard Engelfriet is auteur van het boek Zosimpel kan het zijn. In het boek, genomineerd alsManagementboek van het jaar, staan 30 simpeleadviezen voor lastige problemen.Simpel is heel moeilijk, en moeilijk is heel simpel!Ik hou van simpel. Simpel is het tegenovergesteldevan ingewikkeld. Als je een ‘sluiproute’ wilt bedenken,geloof ik dat een simpele oplossing altijd beter is daneen ingewikkelde. Laat ik een voorbeeld geven. Ken je hetprobleem van wildplakken? Er zijn altijd organisatoren vanbraderieën en concerten die een poster voor hun evenementhangen op een plaats waar dat niet mag.Dan kan een gemeente uitgebreid onderzoek gaan doen, eennota schrijven en camera's ophangen. Je kunt ook doen watze in Gent hebben gedaan. Daar kregen alle ambtenaren tienstickers in hun postvakje, en met die simpele sticker washet probleem opgelost. Wat er op die sticker staat?Je leest het straks [achterkant van DURF] Maar lees eerstdeze column even en denk na over de oplossing.Kun je alvast een beetje oefenen met simpel denken.Ik kan je al wel vertellen dat de organisatoren van diebraderieën en concerten helemaal niet blij waren met diestickers. En dus gingen ze op zoek naar de plakker.Ze kwamen er al snel achter dat dat de gemeente was.Op hoge poten gingen ze verhaal halen. En dat was uiteraardprecies wat de gemeente wilde: in gesprek komen met dezemensen en samen op zoek gaan naar een oplossing.Als je dit een inspirerend voorbeeld vindt, ben je uit hetjuiste hout gesneden om simpel sluiproutes te bedenkenvoor je eigen werk. Ik moet je hierbij wel waarschuwen:simpel is heel moeilijk. Ga maar na: die Gentse sticker isbriljant bedacht. Maar het is zeker niet eenvoudig om dat tebedenken. Kom er maar eens op! En krijg het er maar eensdoorheen op een vergadering. Voor je het weet hebben jecollega’s 15 bezwaren bedacht en gaat het feest niet door.Simpel is dus heel moeilijk. Het omgekeerde is trouwensook waar: moeilijk doen is heel simpel. Val dus vooralniet voor de verleiding om aan de slag te gaan met allerleimanagementmodellen, stappenplannen en beleidsnotities.Daarmee drijf je alleen maar af van de kern van de zaak:hoe kan ik simpel sluiproutes bedenken?Ik wens je veel simpel succes!6 ÇRichard Engelfriet | → |


Alles ondercontrole?Iris van den Boezem, redacteur Durf!Een armband die je stappen telt. Een app die je hardloopgedragmonitort. Smartphones waarmee je van alles kunt meten:van hartslag tot voedingswaarden. Een app die je helpt om teachterhalen wie je échte vrienden zijn. Een rompertje waarmeeje leert hoe jouw pasgeboren baby functioneert. To name a few.Door de forse toename van het aantal apps, wearables, ecoachesen algoritmen op de consumentenmarkt kan iedereen zichzelfen anderen volgen, vastleggen en kwantificeren. En nog veelspannender: sommige snufjes zouden helpen om gedrag teveranderen. Voor het Utrechtse medialab SETUP was ditaanleiding om de proef op de som te nemen. Samen met eenaantal vrijwillige proefkonijnen testten zij begin dit jaar eenaantal (zelf)controle-technologieën in de praktijk.7ÇRennen met Evy | → |Echte vrienden | → |


Tom van de Wetering– bestuurder enbusiness developerbij SETUP – verteltover de aanleidingvoor het onderzoek:“SETUP kijkt kritischnaar technologischeontwikkelingen enhet effect daarvanop bijvoorbeeld hetdagelijks leven vanmensen. In selftrackingtechnologieën zittenperverse prikkels.Ook is voor degewone burgervaak niet duidelijkof technologischezelfhulp ook echtwerkt. Wij wilden datinzichtelijk maken”.Via hun website riepmedialab SETUPgeïnteresseerden opom zich als proefkonijnbeschikbaar testellen voor eenexperiment. Ideeënvoor experimentenmochten de deelnemerszelf bedenken. Aan deexperimenten hingenze doelen die ze zelfwilden nastreven,bijvoorbeeld: stoppenmet roken, mindersnacken, gelukkigerworden of beter slapen.“Voordat we van startgingen, hadden webedacht dat deelnemerszich voor een bepaaldetijd volledig aan deexperimenten zoudenovergeven. Dan zoude impact van hettoepassen van dezetechnologieën in depraktijk het bestezichtbaar worden,”legt Van de Weteringuit. “Maar dat bleekgewoon niet haalbaar tezijn. De proefkonijnenmoesten gewoon nogwerken of naar school.Om zich volledig over tegeven aan sturing dooralgoritmes, dat zou zeteveel in de problemenhebben gebracht.De deelnemers voerdende experimenten dusuit naast hun dagelijksebezigheden.”SETUP:In hoeverre is onsmenselijk gedragdaadwerkelijk meetbaaren voorspelbaar? Inhoeverre zijn wij instaat om autonoomkeuzes over ons levente maken? In hoeverrekan deze technologieons succesvolbijsturen? Kun jewilskracht kopen, alsapp? En de grootstehersenkraker: wiebepaalt uiteindelijk watdeze optimale keuze is?Van de huidige(zelf)controletechnologieënop deconsumentenmarktbestaan grofweg tweesmaken: aan de enekant zijn er apparatendie alleen meten,data verzamelen en/Motherof monitoren en aande andere kant zijner e-coaches diemotiveren. Motiverendetechnologieën gevenfeedback op gedrag,en het doel is dat degebruiker bepaaldegedragingen verandert.MoederUit het onderzoekvan SETUP bleekdat de deelnemersde apparaten diealleen gedrag metenen monitoren tevrijblijvend vonden.Je vergaart eenheleboel informatie,maar wat moet jeer verder mee?Proefkonijn ReintJan testte zo’nmonitoring-device:Mother and the MotionCookies. Het principeis simpel: op Motherstelt de proefpersoonpersoonlijke doelenin. Reint Jan wildebijvoorbeeld graagvaker zijn moederbellen, een gezonderehoeveelheid slaapen de snack om tienuur ’s avonds latenstaan. Met behulp vansensoren (the MotionCookies) ‘weet’ Motherof een doel behaaldis. “Een nadeel is datMother niet strengis, ze registreertalleen of een doelbehaald wordt. Maarals je een doel niet8ÇMimobaby | → |Controlegroep experimenten | → | Mother and the Motion Cookies | → |


ehaalt, dan staan daargeen consequentiestegenover,” reageertReint Jan. “Op eenmoment van zwaktebelde ik dan toch mijnmoeder niet, pakte iktoch die snack, of gingik toch te laat slapen.Het maakte niets uit.”PavlokEen andere deelnemer– Jasper - bouwde meteen schok-halsbandvoor honden zijn eigenwearable: een armbanddie een schok geeft alsde drager een slechtbeveiligde websitebezoekt. “De meestezelfhulp technologieënzijn wat mij betreft tevrijblijvend. Ik denkdat door het afstraffenvan gedrag met fysiekepijn, er eerder eengedragsveranderingkan ontstaan. Kijk maarnaar een bestaandewearable die vanhetzelfde principegebruik maakt: Pavlok,”meent Jasper. En laathij nu zelf de perfecteproefpersoon zijn.Want voor zijn werksurft hij het heleInternet over. Helaasmoest Jasper daardoorzijn experiment ookvroegtijdig weerstoppen. “Het grosvan de websites blijktonvoldoende beveiligdte zijn. Met mijn schokarmbandom moest ikPavlokPavlokzoveel websites gaanvermijden, dat ik mijnwerk niet meer goedkon uitvoeren. Maarik denk dat het zekermogelijk is om viade armband bepaaldgedrag af te leren.”Psychologen komener niet uit: is het nubeter om ongewenstgedrag te straffen ofmoet gewenst gedragbeloond worden?Jasper maakte eenarmband waarmeeongewenst gedraggestraft wordt met eenschok, maar er is ookgroot aantal apps datzich vooral richt ophet positief belonenvan gewenst gedrag.Bijvoorbeeld met de‘Hardlopen met Evy’-app. Door te lopenkan de sporter puntenverdienen, waarmeedan later weer nieuwehardloopschema’sgedownload kunnenworden. Het werktgoed: de ‘Hardlopenmet Evy’- app ishartstikke populair.Maar er is ook eenkeerzijde, weet Tomvan de Wetering.“Wat onderzoek naardit soort technologieëninteressant maakt,is dat bij veelgedragssturendeapps het middeluiteindelijk het doelwordt. Zo is bij eenstappenteller hetTom van de Wetering, SETUPtellen van de stappenen het behalen vanpunten bij een bepaaldehoeveelheid stappenhet middel om eenander doel te bereiken:bijvoorbeeld meerlichaamsbeweging.Maar op een gegevenmoment willen mensenzo graag punten halendat ze het eigenlijkedoel uit het oogverliezen. Zo ken ikzelf iemand die in dehuiskamer rondjes liepom punten te halen. Viaeen andere route - eensluiproute - weet eengebruiker van zo’n apphet eigenlijke doel teontlopen.”Wil je meer wetenover de experimentendie De Controlegroepuitvoerde voor medialabSETUP? Bekijk hetvolledige dossier hier.9ÇPavlok | → |


DwaalgedachteIn onze gemedieerde samenleving is het bijna onmogelijk om ongezien te verdwalen of ongemerktde weg kwijt te raken. Alle paden zijn al verkend en alle feiten lijken bekend. Als we de weg alkwijtraken dan wordt dit feilloos geregistreerd door mediatechnologie die alomtegenwoordigis. Kunnen we nog in vrijheid verdwalen of alleen nog binnen de kaders die door anderenvastgesteld zijn?Studenten van de Fontys minor Media, Minds& Matters en Future Media verkenden degeografische, technologische en ethischedimensies van deze vraag. Ze kwamen tot eenaantal crossmediale concepten over Het NieuweVerdwalen. Samen bieden deze concepten eenactueel perspectief op een wereld waarin off- enonline soms nauwelijks nog te onderscheidenzijn. Zo bedachten ze verscheidene socialeexperimenten die stof tot nadenken bieden.Bijvoorbeeld: Wat moeten we doen als weafgesneden zouden zijn van stroom en energieen onze media niet kunnen gebruiken?Future Media Lab > Fontys FutureMediaLab(FFML) is een samenwerkingsverbandvan vijf opleidingen: ICT, Kunsten, Communicatie,Journalistiek en Sporteconomie.APOQ: backup for the new eraDe laatste generaties maken de snelste engrootste veranderingen in de mensheid mee.De constante verbinding met de rest van dewereld is niet langer te negeren, niet-weten isniet langer te verdedigen en niet-meedoen is nietlanger een optie. Meer dan wij misschien willentoegeven, zijn wij afhankelijk geworden vantechnologische toepassingen.Het maakt ons leven overzichtelijk, makkelijken beheersbaar. Maar wat als dit alles wegvalt?Wat als morgen je apparaten niet meer werken,de stroom uitvalt, internet verdwijnt en jij opjezelf bent aangewezen? Een apocalyptischscenario dat voor velen onvoorstelbaar is.Wij denken dat het tijd is om daar wel bij stil testaan. Wij presenteren APOQ. Een zorgvuldigsamengestelde survivalkit die in staat is om deproblemen die zich voordoen zonder stroomen internet op te vangen. APOQ geeft je licht,stroom en mogelijkheden om je sociale netwerkin stand te houden. Wees de apocalyps vóór enzorg dat je voorbereid bent.10ÇFuture media Lab | → |


tekst -Stephan Kienhuis en Marianne Hermans, Cubiss[De verdieping]Durfje datalos te latenEen uitdijend universumDe snelheid van informatie neemt exponentieeltoe. We leggen meer vast dan we ooit kunnenterugzien, online delen we meer dan ooiten meer dan ons lief is. Nu zelfs alledaagsevoorwerpen data gaan verzamelen zien we eenInternet of Things ontstaan, slimme dingen.We leven kortom in een oneindig uitdijendinformatie universum en dat vraagt om eenandere omgang met data.11Ç


De meeste mensen en systemen gedijen bijstructuur en orde. We slaan dingen op, zetten zenetjes weg volgens een bepaalde indeling zodatwe zelater precies daar kunnen terugvinden. In defysieke wereld werkt dat principe heelgoed. Het is nodig bovendien, want de fysiekeruimte die we hebben om dingen op te slaan,heeft grenzen. Maar online is de opslagruimtevrijwel onbeperkt. We kunnen oneindig blijvenuitbreiden, en we slaan met de minuut meerinformatie op. Waar moeten al die gegevens heen?Wat moeten we ermee, en vooral: hoe kunnen wedat ooit nog ordelijk en gestructureerd opslaan?Nou. Dat kan niet. Omarm de chaos, want dat iswat de informatie-biotoop ons nu te biedenheeft.Linked dataInformatie raakt steeds meer met elkaarverknoopt, waardoor een wereldomspannendkennisnetwerk ontstaat met data van overheid,bedrijven, wiki’s en blogs, data van bibliotheken,musea en archieven.Het internet is nu ons collectieve geheugen dattoegang biedt tot enorme hoeveelhedendata. Het wil niet zeggen dat we altijd alles kunnenvinden, maar die kant gaat het wel op.Ontwikkelingen zoals het semantisch web zullendaar aan bijdragen. Zo maken Google en Facebookbijvoorbeeld gebruik van een graph, ofwel eenwolk met knooppunten (data) en de verbindingendaartussen (ook data). Een computer snapt echterniet hoe het ene stukje data verbonden is met eenander stuk. Dat moeten we expliciet aangevendoor ook de link te benoemen.De gedachte achter Linked Open Data (LOD)is het vergroten van de vindbaarheid en hetgebruik van datacollecties, om informatie tekunnen presenteren op elke plek waar men zoekt.Informatie komt naar de gebruiker toe in plaatsvan andersom. Zo zijn verschillendegedigitaliseerde collecties in één keer tedoorzoeken en vindt de gebruiker meer danin de afzonderlijke bronnen. Het mooie is dat erlokaal gerichte toepassingen gemaaktkunnen worden, met content uit verschillendebronnen.Behalve gelinked moeten de bronnen liefst ookopen zijn. Open betekent in dit geval:a. publiek toegankelijkb. door computers leesbaarc. vrij voor (her)gebruik en (her)distributieHet komt erop neer dat de informatie niet in losse,van elkaar afgescheiden containers moetblijven zitten, maar dat we de informatie kunnendelen. Daarvoor is het nodig de barrièresvoor hergebruik zoveel mogelijk op te heffen ente werken met open standaarden. Het openstellenen linken van data kent in feite drie stappen:1) het openstellen van bronnen;2) het ontsluiten van bronnen door hettoevoegen van betekenisvolle links;3) het gebruiken van de verrijkte data.open dataDurven loslatenLaat zien wat je hebt. Wanneer je je data opentvoor de wereld, worden er toepassingenontwikkeld die je niet had voorzien. Cocreatievraagt om een andere houding, een omslag in deorganisatiecultuur. Het vraagt om het loslatenvan het idee dat je controle moet houden overhet gebruik van je collectie. Het vraagt om eenwelwillende houding die open staat voor kennisvan buitenaf, van amateur-experts, van decommunity. Accepteer dat anderen open datacombineren en gebruiken op hun eigen manier.Niet langer de waarheid in pacht hebben, nietzelf de expert hoeven of willen zijn, maar hetfaciliteren van de community, van gebruikerom zelf kennis te maken.Dit artikel is een verkorte versie van‘Samen delen, samen spelen’12ÇSamen delen, samen spelen | → |


Sluiproutes van het brein*99% van de ideeën is nietorigineel, elk boek is algeschreven, elke liefde alduizendmaal geleefd.Maar niet door jou, toch?* Dit gedachtengoed pikten we op uit de zeer inspirerende blogvan Maria Popova, die haar ideeën ontleent aan heel veel bronnen.Onze hersenen houden niet van sluiproutes. Ze vragen liever naar debekende weg, dan blijft er energie over voor andere processen. En als zeiets nieuws oppikken, kan het ze weinig schelen waar dat vandaan komt.Ons luie brein zorgt voor instinkers!CryptoamnesieInternet geeft een enorme boost aan de verspreiding van ideeën. Vaak isdat ook de bedoeling: wauw als je video viraal gaat of als je trending topicbent op Twitter. Minder mooi als jouw geniale inzicht, jouw deuntje of jeverhaal niet zo uniek blijkt te zijn als je dacht.Voor je het weet heeft je brein zich onbewust een idee toegeëigend datniet van jou was. Niets mis mee natuurlijk, ideeën moeten reizen enkennis mag je delen, maar de beschuldiging van plagiaat is snel gemaakt.Het is een dunne lijn tussen ‘onbewust leengedrag’ en opzettelijkediefstal van ideeën. Bij cryptoamnesie registreert je brein een nieuw feit,maar vergeet dat deze informatie ergens vandaan kwam.Wat kun je doen om de kans op cryptoamnesie te verkleinen?Pay attention! Waar komt je idee vandaan? Luister vooral niet naarmensen die op je lijken – similariteit vergroot de kans op bronverwarring.Timing! Wees de eerste om je idee te presenteren, zodat jíj navolgingkrijgt in plaats van navolger wordtHet internet heeft het er niet makkelijker op gemaakt voor decryptoamnesisten onder ons. We plegen sneller onbewust ‘plagiaat’omdat ideeën vrij rondreizen. We worden er ook eerder op aangesproken,omdat iedereen alles ziet en alles makkelijker naast elkaar kan wordengezet.Maar is creativiteit niet juist het opnieuw componeren vanbestaande deeltjes?13 ÇCryptomnesia | → |


Heb je al gemerkt dat als je iets zoekt via Google dat eronderaan een ietwat aparte tekst staat? Er staat namelijk:Sommige resultaten zijn mogelijk verwijderd op grond vanEuropese wetgeving inzake gegevensbescherming.Meer informatie.##Europa heeft op dit moment al een eerste wetgeving rondhet recht op vergeten, maar in de praktijk gaat het vooralover feiten die niet meer gevonden zouden kunnen wordenvia Google. In ons nieuwe boek, “Ik was 10 in 2015”,beschrijven Bert Smits en ikzelf hoe vergeten belangrijk isin onze ontwikkeling van tiener tot volwassene. Maar internetvergeet slecht.Zo kreeg presentator Trevor Noah, opvolger van Jon Stewartbij The Daily Show in de VS, het zwaar te verduren toenhij in de media geconfronteerd werd met iets wat hij ooit opsociale media geplaatst had. Een dergelijk voorbeeld toont hoebelangrijk het recht op vergeten aan het worden is in deze tijdwaarin we een “recorded life” leven. Alles wat we (digitaal)doen of zeggen kan bewaard worden en blijkbaar ooit tegen onsgebruikt worden.Zelf kom ik uit op een heel eenvoudig en wellicht te eenvoudigvoorstel voor specifiek sociale media:• Alle informatie die je op sociale media publiek of semipubliekplaatst is standaard maar zes maanden beschikbaar.• Wil je toch dat dit langer vindbaar is, bijvoorbeeld omdat jeals muzikant dingen deelt, of omdat je het leuk vindt, dan kanje zelf er voor kiezen dit langer toegankelijk te maken.• Zelf heb je wel altijd toegang tot wat je ooit postte.Eventueel zou je bijvoorbeeld ook op Facebook een knopkunnen krijgen met opties hoe lang zaken publiek terugvindbaarkunnen zijn, drie maanden, zes maanden,… net zoals je nu kaninstellen wie wat ziet.Je zal nog altijd niet kunnen voorkomen dat een derde viabijvoorbeeld screenshots een kopie bewaart, maar het ismisschien een haalbare stap naar niet een recht op nietgevonden worden zoals nu bij Google, maar een echt‘recht op vergeten’?## ######De Stelling“Het recht op vergeten”,waarom doen we het niet zo?###########Pedro de Bruyckere publiceert boeken over jongeren en populairecultuur. Op zijn blog X, Y of Einstein schreef hij eerder al over hetrecht op vergeten.14ÇBlog Pedro de Bruykere | → |https://xyofeinstein.wordpress.com/2013/08/28/een-wereld-waarin-het-recht-


AgendaWebbieb Summer School 2015MET SUMMERSCHOOL DEZOMER IN!Met storytelling wil je aantrekkelijk overbrengenwat je te bieden hebt als bibliotheek. Maar hoegebruik je storytelling effectief richting publiek,samenwerkingspartners en de gemeente?En het allerbelangrijkste: hoe maak je storytellingconcreet? Daarover gaat het tijdens de WebbiebSummer School 2015.Doe mee aan de Summer School en leer vanCambridge University en RTL Z!| meer info | → |UitdagingSCHRIJF JE IN VOORIVI AWARD!Binnen de informatiebranche zijn wij altijd op zoeknaar innovatieve impulsen. Heb jij een activiteit,dienst of product ontwikkeld voor publiek? Endraagt dit bij aan sociale of technische innovatie?Dan kom jij in aanmerking voor de IVI award.IVI staat voor Innovatie voor Informatie.De prachtige site van BHIC was vorig jaarde winnaar. Zij wonnen €12.500 euro aaninnovatiesupport, beschikbaar gesteld door desponsoren.15 September - SymposiumSAMEN SLIMMER MET DAVID LANKESJe bent van harte welkom op het Symposium Samen Slimmer, tijd voor de kwartiermaker. Een middagvol kennis, inspiratie & handvatten uit binnen- en buitenland. De Expect More lezing van David Lankes isonderdeel van het programma. Drie bijzondere workshops gaan hieraan vooraf (keuze uit één van de drie):• Transmediaal met je verhaal door Maaike Rijnders;• Tussen kunst en klaslokaal door Vivian van Gaal;• Jongeren willen samen zijn, maak jij dat mogelijk? door Pedro de Bruyckere.Richard Engelfriet verbindt alle onderdelen als dagvoorzitter.Op dinsdag 15 september kun je van 12.00 – 18.00 uur terecht in de Koepelhal (in de Spoorzone in Tilburg).Het programma is onderdeel van de European Social Innovation Week (ESIW) en samengesteld door deKNVI, Brabantse Netwerkbibliotheek en Cubiss.| meer info | → || meer info | → |15Ç


AFGELASTColofonDURF! is een initiatief van het BNB-project Stimuleren Innovatie en Ondernemerschap,o.l.v. Rutger van den Assem. De uitvoering is in handen van Cubiss.Coördinatie: Selma Coppoolse Redactie: Marianne HermansOntwerp en realisatie: Ontwerpbureau Het Dok, Breda.Met dank aan: Ben Veld, Iris van den Boezem, Pedro de Bruyckere,Richard Engelfriet, Stephan Kienhuis, Milja de VriesHet E-magazine DURF!voortaan automatischontvangen?Stuur een mail naardurf@cubiss.nl. |→|.mede mogelijk gemaakt door16Çtitel van de link | → | titel van filmpje | > |

Similar magazines