M-auto magazine | 23

modelaction

M-auto magazine | Jaargang 04 | Uitgave 23

TRUCKS • OFF-ROAD • SLOTRACEN • ON-ROAD • MICROPULLING • TECHNIEK • WEDSTRIJDEN • NIEUWS • TUNING


december 2007/januari 2008 4e jaargang, nummer 23


losse verkoop € 5,45


www.m-auto.nl

M - A U T O I S E E N T W E E M A A N D E L I J K S M A G A Z I N E O V E R R C - & S L O TA U T O ’ S

In dit nummer o.a.:

- Thunder Tiger Phoenix GT

- Scoop Corally Pro10 & F1

- Motonica P8 Base 4WD

- Carisma M-01 & M40

- Revell King Cobra

- Robitronic Avid

- Tamiya M-03R

- Serpent S400

- Xray XT8

Verloting

testmodellen

Kyosho Mini Inferno GP09

Rijverslag:

HB Lightning2

Scoop: XRC-Racing Kyosho Baja Mini buggy Inferno

PRO-EVO

Ninco Ascari KZ1&Porsche 997


MAGIC Part III: Changing REAR and FRONT Bearing Holders

Did you think we were finished with the RDX Phi magic? Team Corally are

just getting started! You can change the rear bearing holders in order to get

the following wheelbases in a flinch:

Long Wheelbase 264 mm

Middle Wheelbase 260 mm

Short Wheelbase 256 mm

REAR BAERING HOLDERS – CHANGING THE WHEELBASE:

To change the wheelbase has never been that easy and clear. So with

the rear Baering Holders, you can change the wheelbase with #79700/1

between 256 mm and 264 mm. That means you can take them out, flip them

over and put them in, and there you will have 8 mm different wheelbase than

before in an instant. Just remember to use the right pulley/belt combo when

changing the wheelbase (see RDX Phi instruction manual).

For example: If your rear is sliding away in the corner, thus loosing speed,

you can lengthen the wheelbase to put more weight in the rear, to gain more

balance hence become quicker in the corner.

If you want to get the middle wheelbase in between these two, just 4 mm

difference, no problem, just use #79702/3 to get the 260 mm wheelbase,

right before you know it.

#79700/A RDX Phi, Bearing Holder, Rear – Left (256 / 264 mm) – Duraluminium (STD)

#79701/A RDX Phi, Bearing Holder, Rear – Right (256 / 264 mm) – Duraluminium (STD)

#79702/A RDX Phi, Bearing Holder, Rear – Left (260 mm) – Duraluminium (OPT)

#79703/A RDX Phi, Bearing Holder, Rear – Right (260 mm) – Duraluminium (OPT)

BEARING HOLDERS FRONT – CHANGING DIFF & SPOOL TO ONE WAY:

You can also change between Diff & Spool with the left bearing holders front

(#79698) for the use of diff & spool - take it out, turn it around, put it in and

you can use One way – NO WAY! The same with the right bearing holder front

(#79699) for the use of diff & spool – if you want to change to One way, just

take it out, turn it around and put it in – can you dig this?

To make it more clear, check the list below:

#79698/A RDX Phi, Bearing Holder front – left for diff & spool/right for One way,

Duraluminium

#79699/A RDX Phi, Bearing Holder front – right for diff & spool/left for One way,

Duraluminium

SUPER HIGH GRADE SHOCK OIL

NEW

#79699/A

#79699/A

- 100% PURE SILICONE

- SUPER SMOOTH SHOCK ACTION

- SMART LEAK-FREE TWIST CAP BOTTLE

- AVAILABLE IN 2 SIZES

#79700/A (STD)

#79702/A (OPT)

VISCOSITY

Partnumber 1 Fl/34 Ml 2 Fl/68 Ml Partnumber 1 Fl/34 Ml 2 Fl/68 Ml

20 Wt # 80120 # 80220 50 Wt # 80150 # 80250

25 Wt # 80125 # 80225 55 Wt # 80155 # 80255

30 Wt # 80130 # 80230 60 Wt # 80160 # 80260

35 Wt # 80135 # 80235 65 Wt # 80165 # 80265

40 Wt # 80140 # 80240 70 Wt # 80170 # 80270

45 Wt # 80145 # 80245 80 Wt # 80180 # 80280

#79701/A (STD)

#79703/A (OPT)


HPI heeft het genoegen om aan u voor te stellen: de Nieuwe

Modellen in de E10 RTR Serie.Perfecte schaalmodel

uitstraling, superieure wegligging en prestaties en kwaliteit

komen allen samen in de E10 van HPI Racing.

High Performance 1500mAh Nicad Accu

( Alléén RTR Versie )

Saturn 27T motor met hoog koppel

Drift model

10712 RTR E10 Drift met Mazda RX-7 FD3S 190mm (Gespoten/190mm/CE-2pin)

10722 RTR E10 Drift met Mazda RX-7 FD3S 190mm (Gespoten/190mm/CE-3pin)

Drift model

10713 RTR E10 Drift met Toyota Sprinter Trueno AE86 190mm (Gespoten/190mm/CE-2pin )

10723 RTR E10 Drift met Toyota Sprinter Trueno AE86 190mm (Gespoten/190mm/CE-3pin )

High Performance digitale

radiobesturing met Dual rate (AM)

Standaard met T-Drift banden voor

optimale drift capaciteiten bij elke

snelheid

High Performance digitale radiobesturing met Dual rate (AM)

Met de meegeleverde kwaliteits besturing kunt u de E10 fijngevoelig besturen en de draaicirkel kan

door middel van de dual rate beïnvloed worden.

De E10 drift modellen worden met de Art

Factory Decals geleverd voor geweldige

streetrace uitstraling.

Elektronica meegeleverd:

Alle E10 auto’s die afgebeeld zijn worden geleverd met: chassis, gespoten bodie, 540 motor met

hoog koppel (27T), 27mhz digitale radiobesturing, elektronische regelaar met achteruit,

adapterlager met 7,2v/1500mAh accu.

Onze catalogi,instructies,flyers,handleidingen, specificaties en prijslijsten (informatie) zijn geen offerte voor een contract. Wij behouden ons het recht om deze zonder overleg te kunnen wijzigen. HPI Racing is een geregistreerd handels merk van Hobby Products International Ltd.


Twee auto’s in één, beide gebaseerd op het

innovatieve HPI ontwerp.

U kunt de layout van Drift naar street ,en

andersom,gemakkelijk veranderen door enige

onderdelen te verplaatsen zodat de voor-achter balans

veranderd.

Er zijn geen extra onderdelen nodig.

Tandwiel diffs zowel voor

als achter voor soepel

bochtenwerk.

Cardanas 4wd aandrijf systeem voor

optimale tractie.

SPECIFICATIE’S

SCHAAL: 1/10

LENGTE: 375mm

BREEDTE: 186,192,198mm

WIELBASIS: 255mm

GEWICHT: 1280gr

AANDRIJFSYSTEEM: CARDAN 4WD

INTERNE VERHOUDING: 1: 7,48

Voor en Achter wielophanging met dubbele

draagarmen voor High Performance en realistische

wegligging.

Verstelbare body mount ,instelbaar voor vele bodies.

#10714 RTR E10 met Lamborghini Murcielago ( Gespoten/200mm/CE-2pin )

#10724 RTR E10 met Lamborghini Murcielago ( Gespoten/200mm/CE-3pin )

10716 RTR E10 met Ford Mustang GTR ( Gespoten/200mm/CE-2pin )

10726 RTR E10 met Ford Mustang GTR ( Gespoten/200mm/CE-3pin )

High Performance digitale

radiobesturing met Dual rate

(AM)

Standaard met T-Grip banden voor optimale grip

en perfecte wegligging op asfalt.

Kijk op:

www.hpi-europe.com/movies

om de E-10 in actie te zien

10715 RTR E10 met Nissan Skyline R32 GT-R ( Gespoten/200mm/CE-2pin )

10725 RTR E10 met Nissan Skyline R32 GT-R ( Gespoten/200mm/CE-3pin )

©2007 Hobby Products International. All rights reserved.

Dutch and Belgium Distributor.

Einsteinstraat 16D & 16E & 16F, 3316 GG. Dordrecht

Tel 078 6186508 Fax 078 6179211

www.meritracing.nl


fijn is dat er extra blokken bij de auto zitten om De volgende stap is de vrijloop, dit zit allemaal

deze instellingen te kunnen maken. De hingepins mooi in elkaar met grote outdrives, zodat het

worden aan de binnenzijde ingesloten door de vermogen zonder te wringen kan worden overgebracht.

Zoals de meeste toerwagens met snaar-

aluminium blokken, maar aan de buitenzijde moeten

de hingepins op hun plaats gehouden worden aandrijving kan je de snaarspanning afstellen met

door e-clips. Let wel even op dat je loctite gebruikt excentrische monteerplaten.

bij het monteren van aluminium onderdelen.

Bij stap 8 wordt het achterdifferentieel samengesteld,

laat je niet voor de gek houden door te

Wat nu ook blijkt is dat na iedere stap elk zakje

ook leeg is (ja, ja, okee op de extra gradenblokken

na...), wat ook wel eens fijn is in plaats van zit namelijk al voorgemonteerd in de outdrive,

zoeken naar de onderdelen van het druklager. Dit

dat je na drie stappen al alle zakjes open hebt. Er hadden ze ook wel ff mogen zeggen..., maar toch

is duidelijk aandacht besteed aan de indeling en fijn dat het al is gebeurd. Je moet ook een geleidingsring

( RA1300/4 ) op de pully lijmen, niet echt

opbouw van de manual.

moeilijk maar let even op dat je niet teveel lijm Bij de nieuwe kits zitten

Het in elkaar zetten van de besturing is op zich gebruikt wat eventueel op de tanden van de pully zwarte (hardere) aandrijfassen

die de krachten van

geen probleem, maar de twee schroefjes die de zou kunnen komen.

besturingsplaat (RA0035) vastzetten zijn redelijk

het vrijloop beter kunnen

aan de korte kant. Met de eerste test liepen deze Bij stap 10 wordt de kooi voor de motor en het differentieel

gebouwd, twee dingetjes waar je even

verwerken.

dan ook los. Ik heb ze toen vervangen voor de

schroefjes die officieel zijn bedoeld om de accubevestiging

te monteren (RA0049). Maakte op zich tussen de twee hoofddelen, schroef deze pas echt

op moet letten. Er zit een verstevigingsbalk(je)

niets uit omdat ik de accu in de auto heb gezet vast als alles op het chassis gemonteerd zit. Het

met tape zodat dat geen invloed kan hebben op andere waar je even voor moet uitkijken is dat de bestand zijn tegen de krachten die op de assen

de tweak van de auto.

vleugeltjes waar de bevestiging voor de turnbuckles

op zitten, deze paste bij mij niet lekker op de

komen door de vrijloop.

aluminium kooi. Met een beetje vijlen is dat geen Tussendoor ook de turnbuckles gemonteerd en

probleem, maar als je erachter komt tijdens het dan is het tijd voor de dempers. Het is een beetje

schroeven kan het ervoor zorgen dat je de kop van jammer dat er niets wordt aangegeven over wat

het schroefje stript.

voor demperolie er wordt aangeraden. Je kan dit

natuurlijk makkelijk vinden op het internet, maar

Na het monteren van de shocktowers en het het zou toch wel aardig geweest zijn als er een

topdeck kom je aan bij stap 17, het maken van begin setup in de manual had gestaan. Ik heb gegokt

op olie 50 voor en 40 achter. De dempers zelf

de aandrijfassen. Wat ik mooi aan de assen vind

is dat ze outdrive-savers hebben, waardoor de gaan probleemloos in elkaar, maar let even goed

aandrijfassen en outdrives een veel langer leven op als je de ball-ends aan de dempers schroeft. De

zullen hebben. Maar ik heb geen flauw idee hoe je schroefdraad is véél te kort waardoor het uiteinde

op een subtiele manier de borgbussen (RA0500/2) van de demperstang allang op, of door, de bodem

in de wielmeenemers zou moeten krijgen. Maar van de ball-end is voordat je aan het einde bent

ja, een korte sessie van hamertje tik, het monteren

van de assen, en alles ziet er al uit als een veren zelf zijn ook redelijk aan de lange kant, waar-

van de schroefdraad, toch enigszins slordig. De

toerwagen. O ja, tegenwoordig krijg je speciale door het moeilijk is om de wagen laag genoeg

zwarte aandrijfassen bij de kit geleverd, deze zijn te krijgen als je de dempers bijna horizontaal

harder als de originele. Dit blijkt nodig te zijn aangezien

de originele assen (zilverkleurig) soms niet teamrijders veren van Tamiya gebruiken.

monteert. Misschien dat je daarom ziet dat veel

oewel Robitronic bij de meeste wedstrijdrijders

vooral bekend is om hun acculaders een body, demperolie en een set banden regelt,

competitie toerwagen gaan ze ervan uit dat je zelf

en hun elektronische regelaars, heeft naast de gebruikelijke elektronica.

Robitronic ook al een tijdje een competitie toerwagen

de ‘ETC-V2’. Hoewel de auto een paar leuke Het is raadzaam om voor het bouwen de carbondelen

even te sealen met secondenlijm en om

resultaten heeft kunnen rijden is het nooit een

overtuigende top-of-the-line auto geweest. Om de hoeken bij de cellen alvast rond te vijlen. De

die status wel te bereiken hebben de mannen uit bouwbeschrijving geeft dit ook aan, maar het is

Oostenrijk hard gewerkt om, sinds begin dit jaar, eenvoudiger om dit te doen voordat er al onderdelen

op de delen gemonteerd zijn.

zwarte dozen waar ‘Avid’ op staat in de schappen

te krijgen van de modelbouwwinkels.

Er wordt begonnen met het monteren van de

Bouwen in stapjes

draagarmen. Deze worden door middel van

Als je de doos opent zie je meteen dat alles netjes aluminium blokken op het chassis gemonteerd,

per stap van A tot O zit ingepakt, zodat iedere met deze blokken is het ook mogelijk om zowel de

stap eenvoudig te volgen is. Zoals bij bijna iedere anti-squad en de toe-in af te stellen. Wat ook wel

18 december 2007/januari 2008

19

Nieuwe klasse

wone’ 1:8’s wordt ingezet op clubraces. Uiteindelijk

De vraag is natuurlijk op welke trede van de RCladder

dit model komt te staan. In feite is het heel niet die krankzinnig dure motor. We gaan de Base

is op dat niveau de rijder de bepalende factor en

eenvoudig, direct onder een moderne 4-WD 1:8 zelf dan ook uitrusten met een betaalbare motor

on-road. De P8 Base is tenslotte afgeleid van de uit de nieuwe Basic serie van Novarossi, maar

P8 R en kan volledig omgebouwd worden naar voordat het zover is moet de P8 Base 4-WD eerst

die versie, hoewel daar flink wat onderdelen voor gebouwd worden.

nodig zullen zijn. De Base kan dus beter gezien

worden als een eigen klasse. Zoals eerder gezegd Made in Italy

is het de basis voor een nieuwe klasse binnen De gele doos waarin de Motonica is verpakt vormt

de 1:8 on-road. Het doordachte eenvoudige

al een opvallende verschijning, maar iets wat je Aluminium blokjes om de stuurblokken en hubs aan de draagarmen

te bevestigen.

concept van de Base leent zich perfect voor een niet vaak ziet op de verpakking van een RC-auto is

instapklasse naar de ‘echte’ koningsklasse. Met het Italiaanse vlaggetje met de vermelding ‘made

veel minder afstelmogelijkheden en onderhoud in Italy’. Deze wagen wordt namelijk volledig in

kan een rijder toch proeven van de 1:8 klasse. De Italië geproduceerd en niet in het verre Oosten.

wagen is namelijk wel een 4-WD meet een starre

achteras, een vrijloop voor, de fantastische body, Alle onderdelen zijn verpakt in gemerkte zakjes

de grote wielen en alles meer wat een ‘echte’ 1:8 waarvan de inhoud in een duidelijk overzicht

ook heeft. Ideaal voor dit nieuwe concept is dan terug te vinden is in de handleiding. Duidelijk en

ook een nieuwe klasse waarin nieuwkomers met overzichtelijk dus. De handleiding zelf is in het Italiaans

en Engels uitgevoerd, leuk om eens het Itali-

een redelijk budget kunnen gaan racen. Uiteraard

hebben we het dan niet direct over NK-niveau, aans te ontcijferen als je tijd over hebt. Verder zijn

maar eerder over ‘interclubraces’ die nationaal alle plaatjes heel duidelijk door de 3D zwart-wit

worden georganiseerd. Belangrijk zou dan wel tekeningen bij iedere stap van het bouwproces. Spanning van de voorste snaar verstelbaar door middelste as

zijn om een aantal limieten in te stellen voor de

te verdraaien.

motoren en de banden, want anders wordt het alsnog

onbetaalbaar. Persoonlijk denk ik dan, wat het In de eerste stappen worden het vrijloop en de

Bouwen

motorenlimiet betreft, aan een lijst met motoren pulleys gemonteerd om daarna te kunnen starten

waarvan de adviesprijs ruim onder de driehonderd met de bouw van de voorophanging. De carbonplaat,

die de draagarmen vervangt, wordt beves-

euro ligt. Ook op het aantal moet dan uiteraard

een rem komen. Natuurlijk is dat allemaal eenvoudiger

gezegd als gedaan, maar we zitten gelukkig twee ‘schuimpjes’ zodat deze wat speling heeft en

tigd op de centrale lijn van de bodemplaat op

nog in het stadium van hersenspinsels.

dus iets kan kantelen en veren. Op de carbonplaat

worden massieve aluminium blokken geschroefd

waar de stuurblokken later op bevestigd worden.

Deze borg je het beste wel met een beetje borgmiddel,

maar liefst niet met een te sterke variant Flink pakket reservemateriaal.

e achterliggende gedachte voor dit nieuwe centrale veer en vier schoentjes. Die koppeling

concept van Motonica was een gemakkelijkere

en goedkopere instap in de konings-

tandwiel, zoals die ook wel in de off-road gebruikt

de boel weer uit elkaar te krijgen. Het plaatsen

is uitgerust met een koppelingsklok met een

want dan kon je nog wel eens moeite hebben om

klasse van de RC-wereld, de 1:8 on-road. Om dat te worden, waar ook maar met één versnelling gereden

wordt. Het bovendek is gewoon weggelaten

en stuurstangen spreekt allemaal voor zich. Een

van de bulkheads, monteren van de servosaver

bereiken hebben ze bij Motonica alles uit de kast

gehaald om een racewagen te ontwerpen met om meer flex en dus meer grip te creëren.

schitterend detail is het Motonica logo dat boven

zo min mogelijk slijtagegevoelige onderdelen en

de bumper op de bodymount is bevestigd. Opvallend

is dat de spanning van de voorsnaar geregeld

afstelmogelijkheden. Het mag duidelijk zijn dat Purisme

de P8 Base buiten alle hokjes van de 1:8 on-roadwereld

valt. Een nieuwe klasse is dan ook geboren is als alle andere. Weg met de onafhankelijke

Op dit moment zijn we in de verste verte nog niet te verdraaien in plaats van het vrijloop. Wel zo

De ophanging is waar de P8 Base echt anders

Terug naar de werkelijkheid

wordt door de lagerhouder van de middelste as

Keurig afgewerkte bodemplaat zonder scherpe randjes. met het ontwerp van de P8 Base en daardoor kan ophanging met draagarmen en schokdempers en

in de buurt van een nieuwe klasse, dus voor deze handig, want daar kun je makkelijker bij dan bij

het lastig zijn om dit nieuwe model een plekje te welkom aan het carbon dat nu een heel nieuwe

test gaan we ervanuit dat de wagen tussen ‘ge-

het vrijloop.

geven binnen de huidige RC-wereld.

functie krijgt. De Base is namelijk uitgerust met

Achterhub met snelwisselsysteem en pivotophanging.

carbon platen die een nieuwe vorm geven aan

Minimalisme

draagarmen en vering. Het spreekt voor zich dat

Onder het motto ‘minder is meer’ zijn er onderdelen

weggelaten die normaal gesproken niet onafhankelijke ophanging kan overtreffen maar

dit systeem wat wegligging betreft nooit een

kunnen of mogen ontbreken. We hebben het dus het heeft wel een aantal voordelen. De ophanging

bestaat uit minder (bewegende) onderdelen

over essentiële onderdelen als de schokdempers,

de centaxkoppeling, het bovendek, de onafhankelijke

ophanging en de versnellingsbak. Nu zal je je pleegd hoeft te worden als bij een conventioneel

waardoor er lang niet zoveel onderhoud aan ge-

allicht afvragen hoe ze dat dan hebben opgelost, systeem. Ook het aantal afstelmogelijkheden daalt

want zonder al die onderdelen rijdt geen één auto. dramatisch waardoor je veel meer met het rijden

Het draait allemaal om eenvoud. De centaxkoppeling

is vervangen voor een koppeling met een Toch?!

De vaste as en het vrijloop.

De carbon draagarmen.

Stuurblok en voorophanging.

zelf bezig kunt zijn en daar draait het allemaal om.

De M in de bodemplaat.

24 december 2007/januari 2008

25



Links: Achterin het chassis is plek genoeg voor een ontvanger.

de M-chassis lijn van Tamiya namelijk 225 mm. bling-bling gehalte. Altijd

gaaf! Midden: Aluminium toe-in blokken, niet toegestaan bij de Wintercup.

Het M-03 en M-03R chassis kunnen in verschillende

lengtes/wielbasis worden gebouwd. Door bijvoorbeeld de door-

zichtig

Meer bling op de R be-

staat uit Rechts: Ook de tussenstukken zijn in chroom uitgevoerd.

gebruik of weglaten van opvulstukken kun je drie blauwe kunststof olie-

dempers

verschillende lengtes creëren namelijk: ± 210 mm en de witte verenset.

Hiermee

M-03S zonder opvulstuk, ± 225 mm M-03M en de kan je genoeg afstellen

aan je auto!


M-03L met een wielbasis van ± 239 mm. De M en Drie hardheden qua vering zijn inbegrepen, allen

de L maken hierbij gebruik van een tussenstuk. in een Stealth witte kleur met een klein gekleurd We zullen jullie wel enkele tips meegeven om je misschien

Tamiya moest deze onderlinge verschillen wel stipje om de hardheid aan te duiden. Zodoende

net weer iets beter dan standaard, op weg te helpen.

aanbrengen om het realisme van hun modellen op ziet het er niet alleen netjes uit, maar weet je concurrentie

ook niet 1, 2, 3 je afstelling. De keerzijde

soepel tot (bijna) star maar dat is smaakafhankelijk,

- Vele rijders tunen hun differentieel. Dit loopt uiteen van

dit chassis te behouden, enkele voorbeelden van

Tamiya modellen zijn, de klassiekers Fiat Abarth en hiervan is dat als het gekleurde stipje weggesleten beide afstellingen kunnen snel zijn op een circuit.

de Renault Alpine A110. Recentere modellen zijn is je het zelf ook niet meer weet. Als R-limited

- Je kunt enkele shim-ringen toevoegen aan de binnenzijde

de Porsche Boxter en de BMW Mini Cooper.

parts komen we blauwe aluminium stuurblokken,

koellichaam, servo-posten en toe-in blokken

je je diff minder soepel/star wilt maken. Wij gebruikten

van het diff, of veel dan wel dikke olie of vet gebruiken als

De Suzuki Swift is in Nederland en België mede

dankzij de Swift Challenge van de M-auto Wintercup

en een actie van Suzuki Nederland behoorlijk zorgen ook voor wat extra’s qua performance. De

de conische tandwielen om de diff werking een fractie te

tegen. Deze zien er niet alleen mooi uit, maar

de Tamiya AW-grease die meegeleverd wordt in de kit op

populair, ook in thuisland Japan valt deze combinatie

zeer goed in de smaak.

de stuurstangen. Hiermee kan je het stuurgedrag - Op de tandwieltrein van de motor naar het diff gebruiken

stuurblokken hebben drie montageplaatsen voor

vertragen.

Om het M verhaal compleet te maken hebben we beïnvloeden van redelijk agressief tot meer rustig. we geen vet, maar een heel klein beetje siliconenolie uit

ook nog de M-04. Net als de M-02 een achterwiel Het motorkoellichaam zorgt ervoor dat je motor

de spuitbus.

aangedreven chassis. Top bodies op dit chassis langer gekoeld blijft en zodoende beter presteert. - De kogellagers kan je schoonspuiten met motorcleaner en

zijn bijvoorbeeld de Alfa Giullia Sprint en de net De servo-posten creëren een stijver en meer solide voorzien van een drupje lichte olie zodat deze soepeler

gereleaste Tamiya ‘Kever’ (de klassieke!).

bevestiging van de hoog gemonteerde servo.

lopen (let op: dit verkort wel de levensduur van de

verdiend dankzij de eerste release van het M-chassis.

Dit was de M-01 met een Rover Mini Cooper

bodies te verkrijgen, omdat er voorheen ook nog graden toe-spoor waar de originele kunststof

- De dempers zou je aan de voorzijde kunnen voorzien

Ook zijn er van andere fabrikanten nog enkele De toe-in blokken aan de achterzijde hebben 1,5

lagers!).

body. Aangezien het chassis qua maatvoering

4-WD chassisvarianten geweest zijn, van onder blokken 2 graden hebben, ook hebben de blauwe van wat dikkere olie 60 tot 80wt voor en 40wt achter

altijd een slag kleiner gebleven is dan wat we nu

andere HPI.

aluminium blokken iets minder flex en speling

afhankelijk van de grip waar je rijdt, om een iets rustiger

gewend zijn van de 1:10 toerwagens is het koosnaampje

Mini passend. De M-01 had realistische

Inmiddels lijkt wereldwijd dit fun alternatief zijn Tevens kan je de bovendraagarm qua lengte in-

blauwe veren voor en de gele achter. Ook kan je aan de

wat een iets constanter rijgedrag moet opleveren. (makkelijk te rijden) auto te maken. Wij reden de

voorwielaandrijving, net zoals de echte Mini, en

plekje weer terug te winnen tussen al het toerwagengeweld

en de kleinere schalen. Het grote voor-

Aan de achterzijde kunnen we ook hier op het toe-

over de zuigerstang, hiermee verlaag je de rijhoogte van

stellen om zo meer of minder camber in te stellen. binnenzijde van de dempers nog een extra busje plaatsen

kenmerkend het unieke mono-shock dempersysteem,

voor en achter. Tussen de draagarmen werd

deel van de M chassis is dat je gewoon standaard in blok de draagarm een positie lager monteren

de auto wat de wegligging zeker ten goede komt.

horizontaal 1 schokbreker gemonteerd! De M-01

apparatuur kunt gebruiken, je hebt geen micro- dan standaard om hiermee de achterzijde van je - De voorbanden behandelen we ook omdat we binnen

kon trouwens als voorwiel, maar ook als achterwielaangedreven

model gebouwd worden. Na het

simpele 7,2V stickaccu’s. Door de eenvoud van het

we een laagje superlijm, zodat de voorband niet te snel

of mini servo’s of kleine ontvangers nodig, en auto verder te fine-tunen.

op tapijt rijden. Aan de zijkant van de voorbanden doen

M-01 chassis volgde, jawel je raadt het al, het M-02

ontwerp en het ontbreken van allerlei afstelmogelijkheden

leent het chassis zich bijzonder voor Sorry, we waren even afgeleid door alle glim-

gedurende de race!

Blauwen…uuhhh bouwen dus…

opwarmt en de auto constant blijft rijden en niet omrolt

chassis met achterwielaandrijving. Dit chassis had

achterwielaandrijving en een iets ander centraal

beginnende rijders, maar ook de ervaren rijder kan mende delen in de doos. Laat we heel eerlijk zijn, - De standaard meegeleverde banden werken prima. Voor

chassis (een soort bakje), echter nog wel met de

zonder stress veel lol hebben op de parkeerplaats het bouwen is een eitje. De bouwbeschrijving is

een nog beter weggedrag adviseren we in ieder geval

mono-shocks.

of tijdens races op modelcircuits.

duidelijk zoals we die gewend zijn van Tamiya.

achter de M-grip van Tamiya en als je dan toch bezig bent

Bovendien is het ontwerp van de M-03 simpel, wat monteer dan ook een zachtere insert (blauw) in plaats

M-03

De R-parts

zich vertaald in een probleemloze en snelle bouw. van de meegeleverde zwarte exemplaren. De combinatie

In 2006 werd er een verse impuls gegeven aan het

Dat volledig ontbreken van afstelmogelijkheden

wordt door middel van een aantal nieuwe

auto achter meer grip.

van een zachtere insert en een zachtere band geven de

M-chassis met de release van de Suzuki Swift.

Een nieuw chassis onder deze eveneens nieuwe

tuningsdelen bij de M-03R, je weet wel van Race,

- Belangrijkste tip die we je willen meegeven: gebruik bij

body, die een replica is van de 2005 JWRC (Junior

rechtgezet.

montage van schroeven, ball-ends etc., in de aluminium

World Rally Championship) Swift. De M-03 was

Opvallend is de zilverblauwe doos met technische

delen altijd een druppel threadlock of loctite om te

geboren, opnieuw een voorwielaangedreven

afbeelding en handgreep waarin je de R ontvangt.

voorkomen dat deze lostrillen. Geloof dit, het gebeurt!

chassis en voor het eerst een nieuwe wielbasis in

Tevens heeft het verchroomde chassis een hoog

52 december 2007/januari 2008

53

Redactioneel

Onrust

Onrustige tijden in elektroland. Na

een wedstrijd in Noorwegen, waar

drie IB4200 cellen ontploften, werden

alle Noorse elektrowedstrijden die

nog op de kalender stonden door de

Noorse RC-bond afgelast. Binnen een

mum van tijd rolde het balletje over de

wereld en was iedereen in rep en roer.

De huidige accu’s zouden niet veilig

zijn en moesten verboden worden.

Paniekvoetbal dus. Zo’n verhaal heeft

altijd twee kanten en voorlopig gaan

er al heel wat verhalen rond, want wat

er precies is gebeurd in Noorwegen

kan niemand met zekerheid zeggen.

Wat we wel weten is dat we het

uiterste vragen van accufabrikanten.

De RC-sport is dan ook de F1 voor de

accufabrikanten en die doen er alles

aan om de cel te maken die jou het

hardst laat gaan. Duidelijk is dat hierbij

de veiligheidsdrempel ook steeds iets

lager is geworden om dat te bereiken.

De andere kant van het verhaal is dat

er met topmateriaal ook met zorg omgesprongen

moet worden. Zoals met

alles is het ook met accu’s het geval

dat wanneer je niet goed weet wat je

doet er hogere risico’s gelopen worden.

Blijf dus altijd opletten, zeker als je met

gevoelige elektronica bezig bent. Een

goed voorbeeld van extra veiligheid is

de nieuwe regel van de Nomac die eist

dat elektrorijders tijdens een Nederlands

Kampioenschap de accu met een

stekkerverbinding aansluiten en die

dus niet direct mogen solderen. Voor

dit seizoen van de M-auto Wintercup

gold deze regel al en nu blijkt eens te

meer waarom. Bij een noodgeval kan

het elektrische circuit nu altijd onderbroken

worden. Veiligheid voor alles

dus, want het moet wel leuk blijven!

Groet,

Fred Boots

Test

14 Kyosho Mini Inferno GP09

18 Robitronic Avid

24 Motonica P8 Base 4WD

28 Xray XT8, rijverslag

32 Thunder Tiger, Phoenix GT

44 Serpent S400

48 Hot Bodies Lightning 2 Pro EVO

52 Tamiya M-03R

56 XRC-Racing Baja buggy

Beginnersmodellen

40 Carisma M-01 & M40S

Rijdersimpressie

68 WK Stockcar, Fryslân

Reportage

58 Opening RBC Slotmanege

Slotracen

34 Ninco Ascari KZ1 & Porsche 997

38 Revell King Cobra

Techniek

66 Bodies spuiten, deel 4

Virtual RC Racing

80 VRC nieuws

Wedstrijden

64 WK 1:8 Cordoba, Argentinië

74 NK Bigscale racetrucks

75 BMES, 4-uurs Mini-Z

77 NOMAC Kampioenen

78 EK Micropulling, Lochem

Vaste rubrieken

6 Inhoud/Redactioneel

9 Scoop

10 Nieuws

30 LRP, Jürgen E. Lautenbach

50 Abonnementen

60 In de regio

81 Agenda/Verloting testmodellen

82 De volgende uitgave/Colofon

Avid

Robitronic kwam dit jaar met de

Avid, een competitie toerwagen.

Met deze auto hoopt Robitronic

hoge ogen te gooien.

24

De P8 Base 4WD is een versimpelde

versie van de P8 R,

het wedstrijdkanon van Motonica.

Tamiya heeft het M-03

chassis in een R-jasje

gestoken. Door het

wereldwijd weer langzaam

opbouwende

Mini-enthousiasme

heeft Tamiya besloten

om een R-versie van

het ‘Mini’ chassis op de

markt te brengen.

De R staat hier voor

Race en heeft daarvoor

diverse tuning- en limited

edition delen standaard

in de doos.

H

P8 Base 4WD

oor alle duidelijkheid eerst een korte

introductie over het Tamiya M-chassis. In

Vde volksmond wordt dit ook wel het ‘Mini’chassis

genoemd. Deze naam heeft het chassis

Robitronic

Robitronic is een Oostenrijkse fabrikant die zich

sinds 1994 op de RC-markt begeeft en zich destijds

voornamelijk richtte op de competitiezijde

van de hobby. Door hun groei van de laatste jaren

zitten ze sinds 2003 op een nieuwe grotere

locatie en richten ze zich nu ook op minder competitiegerichte

producten, maar dit is wel nog

steeds hun hoofdgroep.

Tijdens de speelgoedbeurs in Neurenberg verraste Motonica de wereld

met drie nieuwe P8 modellen waarvan de Base er één was. De Base is een

versimpelde versie van de P8 R, het wedstrijdmodel van Motonica, en is

de basis voor een nieuwe klasse binnen de 1:8 on-road.

D

Tamiya

De M-03 is door Tamiya in een

nieuw jasje gestoken. De R-versie

heeft diverse tuningsdelen en

limited-edition parts in de doos.


+ Afstelopties inbegrepen

Duidelijke bouwbeschrijving

- Geen ergonomisch hoogtepunt

Weinig afstelinformatie

18


Motonica


52

6 M-auto


Inhoud

32

Thunder Tiger Phoenix GT

Carisma M-01 & M40S

40

april/mei 2004


IN DE EETKAMER OF BUITENSHUIS, DE MICRO/MINI LOSI WAGENS ZIJN GEMAAKT OM PLEZIER TE MAKEN WANNEER EN WAAR MEN MAAR WILT !

LOSB0230

Een micro model (114 mm lang !), schaal

1/36 ste , zeer goed uitgerust en klaar voor gebruik

• Krachtige voorgemonteerde RS180 micro motor

• Transmissie uitgerust met een differentieel

• Onafhankelijke ophanging met frictie dempers

• NiMh Accu en lader inbegrepen

KENMERKEN

Type voertuig: schaal 1/36 ste elektrisch 2 wiel

aangedreven 2WD

Motor: RS180

Lengte: 114 mm

Zender: Team Losi 27 Mhz AM

INBEGREPEN TOEBEHOREN

• 16 AA batterijen (zender + lader)

• Zender en elektronica

• Accu en lader

APART AAN TE SCHAFFEN

• Niets, alles is inbegrepen !

VERGELIJKING VAN DE LENGTEN

RTR KITS : READY TO RUN : KLAAR VOOR GEBRUIK.

De duinenbuggy in schaal 1/18 e ,

uitgerust met tuning opties van Team Losi

• Krachtige voorgemonteerde RX-280 Mini motor

• Transmissie uitgerust met een differentieel

• Onafhankelijke ophanging met olie gevulde dempers

• NiMh Accu en lader inbegrepen.

KENMERKEN

Type voertuig: schaal 1/18e elektrisch 2 wiel

aangedreven 2WD

Motor: RX-280 - Lengte: 218 mm

Zender: Team Losi 27 Mhz AM met frequentie

generator

INBEGREPEN TOEBEHOREN

• Zender en elektronica

• Accu en lader

• 8 AA batterijen (zender)

• Velgen en banden voor gebruik op zand

• Velgen en banden ‘Micro-Pin’

APART AAN TE SCHAFFEN

• Niets, alles is inbegrepen !

LOSB0203

2 e generatie schaal 1/18 e 4 wiel aangedreven

mini monster truck, uitgerust met een

2,4 Ghz zender en verschillende

monster tuning opties

Schaal: 1/18 e • Lengte: 271 mm • Breedte: 209 mm •

Wielbasis: 185 mm • Gewicht: 1 Kg • Chassis: dubbel

gelaagd aluminium • Ophanging: onafhankelijk, vooraan

en achteraan • Transmissie: 4 wiel aandrijving met 3 differentiëlen

et achteruit rij functie • Banden: Mini Zombie Max •

Motoren: 370 klasse • Regelaar: elektronisch type voor 2 motoren

met achteruit rij functie • Zender: Losi stuurwielzender uitgerust met 2,4 Ghz DSM technologie

• Stuurinrichting: 2 stuur servo’s • Accu: 7,2V 1100 NiMh en 4 AA batterijen voor

de zender • Lader: inbegrepen • Ophanging: oliegevulde dempers met ‘coil-over’ veren •

Body: voor gespoten (roof, blauw of zilver) • Kogellagers: ja, volledig gekogellagerd

LOSB0215

BELANGERIJKSTE KENMERKEN

• Losi radio uitgerust met 2,4 Ghz DSM

technologie

• Conische tandwielen in metaal uitgevoerd

• Olie gevulde dempers met schroefdraad

• Volle chroom velgen met Mini Zombie

Max banden

• 2 x 370 motoren

• 2 Stuurservo’s

• Dubbel gelaagd aluminium chassis.

• 4 wiel aangedreven transmissie 4WD

met slipper

• Slipper behuizing laat toe de optionele

dubbele slipper van de mini-T te

gebruiken

• Gespoten Mini LST body (verkrijgbaar

in rood, blauw en zilver)

• Volledig gekogellagerd

• Speciale Losi regelaar voor 2 motoren

• 7,2 V 1100 mAh NiMh Accu pack en

lader inbegrepen

• 4 AA batterijen voor de zender

bijgeleverd

APART AAN TE SCHAFFEN

• Niets, alles is inbegrepen !

114 MM

218 MM

271 MM

MICRO-T

MINI-T BAJA

MINI LST2

VISIT OUR WEB SITE >WWW.MCM-DISTRIBUTION.COM

CONTACT US >INFO A MCM-DISTRIBUTION.COM

Steenweg naar Alsemberg 906, 1654 Huizingen, België >T: +32 (0)23 76 71 82 >F: +32 (0)23 31 65 70


Scoop

Pro10 & F1

Oude tijden herleven. De ooit zo waanzinnig populaire

Pro10 en F1 elektroklasse wordt nieuw leven ingeblazen

door niemand minder dan het Nederlandse Corally. De

supersnelle wagens met direct aangedreven achterwielen

hebben een gigantische make-over gekregen en zijn

bijna klaar om de circuits en onze harten te veroveren.

We hebben het hier over een Pro10 en

een F1 elektromodel van een haast

uitgestorven klasse. Toch heeft vrijwel

iedere doorgewinterde elektrorijder warme herinneringen

aan deze modellen die vooral in de jaren

negentig de circuits ‘onveilig’ maakten. Grote

namen als Masami Hirosaka en David Spashett

domineerden deze klasse op wereldniveau, in

Europa waren het in de beginjaren Jürgen Lautenbach

(de man achter LRP) en Ralf Krause (de

elektrovirtuoos van GM Racing). Ook Nederlander

Erik Jonk komt in de lijst met Europees Kampioenen

voor, want hij won het EK van ’96 dat op het

circuit van de AMCA in Apeldoorn werd georganiseerd.

In 2000 was het de huidig wereldkampioen

in de toerwagenklasse Andy Moore die het EK op

zijn naam schreef en in 2001 won Markus Mobers

het laatste EK voor Pro10 want de klasse werd

sinds 1999 steeds verder verdrongen door de

toerwagens. Het laatste Wereldkampioenschap

werd in 2000 nogmaals door Hirosaka gewonnen.

Nieuw Leven

Voor het eerst in jaren is er nu dus weer leven in

de Pro10 en de F1 klasse geblazen door Corally.

Onlangs verschenen de eerste foto’s van twee

prototypes op internet, maar de plannen zijn veel

concreter dan slechts een paar mooie plaatjes.

Er wordt op dit moment druk gewerkt om alle

onderdelen te produceren en de wagens zo snel

mogelijk op de markt te brengen. Hoewel het

logisch zou zijn als Corally tot de Speelgoedbeurs

in februari wacht met de officiële release hebben

we uit betrouwbare bron vernomen dat het wel

eens veel sneller kan gaan dan verwacht en we

in het vroege voorjaar al kunnen rijden met deze

nieuwe modellen.

Opmerkelijk

Hoewel de klasse uit de vorige eeuw stamt, klinkt

erger als het is, zijn de modellen heel erg up-todate

met onderdelen die gebaseerd zijn of direct

afkomstig zijn van de SP12X WC. De voorophanging

is het haast conventioneel te noemen

Amerikaanse systeem dat op veel 1:12 modellen

te vinden is, net als op de SP12X WC van Corally.

Het motorpod op de prototype’s (en dus ook op

de foto’s) is de standaardversie zoals die ook op

de SP12X versies te vinden is, maar deze wordt

nog aangepast voor de nieuwe Pro10 en F1.

Corally

december 2007/januari 2008

M-auto 9


XP3D 3 CH

Computergestuurd digitaal zendersysteem

van Team Associated met LCD-scherm,

geheugen voor 10 modellen, trim en subtrim,

verwisselbare kristallen en nog veel

meer moois. De CP3D 3 CH is leverbaar voor

de 27 FM band.




rcspeedworld.nl

mcronse.be

racing-paradise.nl

mach.nl

Team

Associated

XP Digitale servo

Verkrijgbaar in twee versies. Team Associated’s

XP digitale servo’s kenmerken zich door

kwalitei. Wat denk je van water- en stofdicht,

aluminium huis en metalen tandwielen.

De DS1313 Hi Performance heeft bij 6 volt

een trekkracht van 12,5 kg en een snelheid

van 0,13 s/60º.

De DS1015 Hi Totque/Hi Speed doet hier nog

een schepje bovenop met 14,5 kg en 0,108

s/60º.

MMGT 3.0 RTR

Geïnspireerd door de overweldigende populariteit

en het succes van de originele MGT, is

er nu de Mini MGT 3.0, dezelfde performance

maar dan in schaal 1:10. De Mini MGT 3.0

wordt geleverd als RTR inclusief zender en

gespoten body.

Winnaars testmodellen

Michel Lieshout

met de

HPI Sprint 2

Theun Koopstra

met de

Tamiya Nitro Crusher

Peter Vermaete

met de

Kyosho Inferno GT

10 M-auto


Nieuws

Kyosho

DST

De krachtbron van de DST is de nieuwe mini

big block powermotor GXR-18. De truggy

wordt als RTR-set geleverd met het radiobesturingssysteem

KT-3HS, inclusief 2 kwaliteits

digitale servo’s.

Bestelnr. #31097 Adviesprijs: € 269,–

Racing Paradise

Op zondag 7 oktober opende Racing Paradise

officieel haar poorten en als het net zo druk

blijft als deze dag dan komt het helemaal goed

met de eigenaren van dit ambitieuze project.

De accomodatie is van een heel hoog peil,

zoals je op de foto’s kunt zien, met naast de

indoorbaan het Mini-Z circuit, de 4-sporen Nincobaan

en de shop van Pascal Seegers. Bekend

als tuner in de Bigscale klasse, maar in de shop

kan je ook heel goed voor de andere RC-klasses

terecht. Inmiddels zijn er al een aantal 1:12

rijders gaan trainen voor de Wintercup en

allemaal komen ze super enthiousiast terug, de

baan blijkt perfect voor de razendsnelle 2-WD’s

en eind februari wordt er al de eerste Internationale

1:12 wedstrijd gereden waarvoor je je

nog kunt inschrijven.

www.racing-paradise.nl

De eigenaren van Racing Paradise: v.l.n.r. Willem Groeneweg,

Mariet Boumans, Robert Meulenberg, Yvonne Kuijpers (medewerker),

Pascal Seegers en John Broeren.

Fazer Audi A4 Team Abt

Fazer Aston Martin DBR9

De 1:10 GP 4-WD Fazer wordt als RTR-set met

het Kyosho radiobesturingssysteem geleverd.

Bestelnr. #31386 Fazer Audi A4

Bestelnr. #31389 Fazer Aston Martin

Adviesprijs: € 219,–

RC Rallycup 2007/2008

Na een spannend seizoen 2006/2007 gaat ook dit jaar de RC Rallycup weer in november van start. In tegenstelling tot voorgaande

jaren vindt de aftrap dit jaar niet plaats op de baan van HFCC in Den Haag, maar op de altijd gezellige baan van ERCE in Eindhoven.

Er ligt weliswaar mooi nieuw asfalt op de Haagse baan, maar de afwerking van de bermen is nog niet gereed. Dankzij de flexibele

organisatie in de lichtstad kan de RC Rallycup gelukkig toch op tijd van start gaan.

Dit jaar wordt er weer in de bekende klassen gereden. Naast de rallyauto’s vinden we ook de Unlimited trucks en de grote Mod-

Clods op de baan. Nieuw dit jaar is dat er behalve 4-WD rallyauto’s ook ruimte is voor de 2-WD mini’s, zoals de Suzuki Swift, Mini,

Renault Alpine enzovoort. De regels die voor elke klasse gelden staan vermeld op de site www.rcwebmagazine.nl.

Groot verschil met de voorgaande jaren is dat er dit jaar vijf wedstrijden worden gereden in plaats van zes. Het gebrek aan belangstelling

voor de wedstrijd in Arendonk heeft de organisatie helaas moeten doen besluiten deze wedstrijd van de kalender te halen.

Via deze weg willen wij onze Belgische vrienden nogmaals bedanken voor de genoten gastvrijheid in de afgelopen jaren.

Wat gebleven is, is de sponsoring door M-auto, Tamiya en Corally, die ook dit jaar net als voorgaande jaren mooie prijzen beschikbaar

stellen die aan het eind van de serie onder de deelnemers worden verloot.

TF-5 Stallion Plus

In de Plus versie beschikt de TF-5 Stallion over

hagelnieuwe tuningdelen, die door Shinosuke

Adachi in samenwerking met het Kyosho

rijdersteam zijn ontwikkeld.

Bestelnr. #30023C Adviesprijs: € 479,–

De RC Rallycup is elk jaar weer een gezellige serie wedstrijden waarbij plezier en af en toe een sneeuwbalgevecht belangrijk zijn.

Als je een keer iets anders wilt dan je de hele zomer hebt gedaan dan is de RC Rallycup een mogelijkheid om eens lekker te rijden

en te driften over het circuit of om in een gezellige sfeer kennis te

maken met wedstrijdrijden.

Het is een rally, dus kijk er niet van op als er op de baan opeens

een schans, een rare chicane, een stuk zeil of een bult zand ligt.

Ook is regen, sneeuw, hagel of andere neerslag geen reden om

een wedstrijd af te lassen, net zo min als lage temperaturen of

veel wind de echte rallycupper zullen afschrikken.

Wij, als organisatie, hopen ook dit jaar weer vele rijders langs en

op de baan te kunnen verwelkomen.

Team HFCC

december 2007/januari 2008

M-auto 11


Ninco

Porsche 997 ‘Nupel’ Catalunya Costa Brava

2007 nr. 50478

Hummer H2 ‘Yellow’ nr. 50579

Subaru WRC ‘Simm’ nr. 50451

Nissan 350Z ‘Houzan’ nr. 50477

MTA4 Sledge Hammer S50

De MTA-4 Sledge Hammer S50 zet nieuwe

maatstaven en kent geen grenzen.

Deze bolide veegt de concurrentie aan de

kant op het circuit, de bouwplaats of het

parkeerterrein.

De Thunder Tiger MTA4 S28 werd met een

absoluut Power house uitgerust.

De aandrijving van de MTA4 S50 gebeurt

door een Pro 50-BK Nitro motor met een

inhoud van 8,3 ccm. Het monsterlijke vermogen

van deze grote motor wordt door een

nieuw geconstrueerde twee versnellingsbak

met metalen tandwielen onder controle

gehouden.

De MTA-4 S50 is niet voor tere zieltjes!

De nieuwe hardstalen CVD-assen zorgen

ervoor dat het enorme koppel op de juiste

manier bij de chromen velgen met nieuwe

super grip banden terecht komt.

Wheelies, geen probleem! Puur Fun!

Best.-Nr. 6225-FC1 Sledge Hammer S50 (rood)

Best.-Nr. 6225-FC2 Sledge Hammer S50 (blauw)

EB4

S3 RTR

De EB4 S3 is

uitgerust met een

PRO-28 4,6 cc motor!

Deze combinatie zal je wat laten zien!

Best# 6231-F71 EB4 S3 RTR oranje

Best# 6231-F72 EB4 S3 RTR blauw

Thunder Tiger

Tomahawk VX 3.0 BMW M6

De Tomahawk VX is de nieuwste evolutie in

de 1:10 brandstofklasse. Het model werd speciaal

ontworpen voor een zo hoog mogelijk

vermogen bij een simpele bediening.

Dit concept maakt racen mogelijk zonder

exclusieve tuningsdelen.

De sterke PRO-18BX 3 cc brandstofmotor met

trekstarter en de tweeversnellingsbak geven

deze as aangedreven Tomahawk VX een

adembenemende eindsnelheid.

De vierwielaandrijving en de krachtige schijfrem

zorgen ervoor dat je altijd de controle

blijft houden.

Of het nu op de parkeerplaats is of op het circuit

van je vereniging, met de nieuwe Tomahawk

VX heb je altijd de perfecte toerwagen

aan je zijde. Racen voor een betaalbare prijs!

Best# 6194-F74 Tomahawk RTR BMW M6

WWW.RCSPEEDWORLD.NL

SPECIALIST IN RC CARRACING & FUN

MAANDAG 15:00 - 22:00

DINSDAG GESLOTEN

WOENSDAG 13:00 - 18:00

DONDERDAG 15:00 - 22:00

VRIJDAG 15:00 - 22:00

ZATERDAG 11:00 - 17:00

VOOR AANBIEDINGEN

KIJK OP ONZE WEBSITE

RCSPEEDWORLD HEEMSKERK

DE VISSERSTRAAT 23A

1964 SR HEEMSKERK

TEL. 0031(0)251-217256

FAX 0031(0)251-218622


Mini-Inferno GP09

Kyosho

Mensen zeggen het wel eens van hun huisdier,

maar de Kyosho GP 09 Mini-Inferno is een echte

allemansvriend. Aan dit karretje heeft werkelijk

iedereen plezier. Voor de beginner een ideale

instap in de RC-wereld en voor de gevorderde

rijder gewoon pure fun!

De brandstofversie van de inmiddels welbekende

Mini-Inferno zagen we voor het

eerst op de speelgoedbeurs in Neurenberg

in het voorjaar van 2005. Toen was het nog een

prototype (zie inzet pag. 2) met witte nylon onderdelen

waarmee al volop was getest aan de andere

kant van de wereld. Niet veel later verschenen er

foto’s van de productieversie op het internet en

was iedereen verbaast over het gelikte concept.

14 M-auto

Halfacht

De Mini-Inferno GP 09 wordt niet voor niets ‘half

eight’ genoemd, want het is een goed geslaagde

verkleining van zijn grote broer, de 1:8 Inferno

MP777. Op een goed genomen foto is het verschil

zelfs amper te zien. De verpakking van de Mini-

Inferno doet ook niet onder voor die van zijn grote

broer, maar bevat dan ook bijna alles om te gaan

rijden, waaronder een zender, startbox en vulfles.

Bij het uitpakken is het vooral leuk om de kanten-klare

wagen uit de doos te halen en eens goed

te bekijken. Het eerste wat opvalt is dat alles in

verhouding is met elkaar, de wielen, body, motor,

uitlaat, werkelijk alle onderdelen vallen samen tot

één mooi geheel. De enige onderdelen die niet

kleiner gemaakt konden worden zijn de ontvanger

en de ontvangeraccu die nu in verhouding veel

plaats innemen in de stofdichte doos, waardoor de

gasservo naast de motor is geplaatst. Verder dan

dat lijkt de lay-out van het chassis ontzettend veel

op die van de Inferno MP777.

Sirio

Wat de GP 09 zo speciaal maakt is uiteraard het

kleine formaat en de daarbij behorende Sirio .09

(1,5 cc!) brandstofmotor. Dit motortje is perfect

voor de beginnende brandstofrijder, want het

afstellen kan met enkel een hoofdnaald en een

stationairschroef niet eenvoudiger zijn. Het is wel

belangrijk om brandstof te gebruiken met een

nitropercentage van 25 procent want met minder


Bouwverslag

nitro lopen deze kleine motoren niet goed. Over

het inlopen en afstellen van de motor is een uitgebreide

handleiding geschreven die bij de set zit.

In deze handleiding wordt alles uitgelegd en verklaard.

Ook is er een handleiding voor het onderhoud

van de wagen zelf die bij allerlei problemen

toont hoe er te werk moet worden gegaan. Het is

natuurlijk wel zo handig dat er in de handleiding

vanuit wordt gegaan dat de wagen al gebouwd is,

want het is tenslotte een ready to run.

Helemaal klaar

Over ready to run gesproken, wat moet er allemaal

nog gebeuren voor het rijden? Heel weinig, dat

is zeker. De auto is zo goed als klaar, alleen de

antenne door het buisje duwen en de ontvangeraccu

opladen en hij is klaar. De startbox moet

uitgerust worden met een 7,2 volt stickpack en

ook die is klaar om te gaan. In de zender moeten

acht AA-formaat accu’s en dan ben je er helemaal

klaar voor. Bij dit model wordt door Kyosho een

gloeistarter geleverd waar je twee grote D-cellen

in kunt doen. Dat apparaat werkt prima, maar toch

is een kleine oplaadbare gloeistarter een goede

investering want die is veel handzamer.

december 2007/januari 2008

Prototype

Februari 2005,

Het is winter in Neurenberg, buiten is het koud

en er ligt flink wat sneeuw, maar binnen is het

hoogseizoen voor de RC-wereld al aangebroken.

De speelgoedbeurs draait op volle toeren en bij

Kyosho krijgen we de kans om het prototype van

de GP 09 te zien en te fotograferen. Na het model

eens goed bekeken te hebben, we zijn tenslotte

liefhebbers, valt het op dat dit prototype al flink

is getest. De aluminium bodemplaat is behoorlijk

gekrast door het vele off-roadrijden en de witte

nylon onderdelen zijn bruin van de klei waarop

gereden is. Via een hoge ‘bons’ bij Kyosho Duitsland

staan we hier dus oog in oog met een behoorlijk

geheim project van Kyosho want voor de beurs

was er nog niks uitgelekt over dit model. Onder

toeziend oog van iemand van de Japanse delegatie

begin ik foto’s te maken. De man begint zenuwachtig

te schuifelen en maakt me duidelijk dat hij dit

niet echt ziet zitten “no publish, no publish”. Of we

de foto’s niet bekend willen maken voor de officiële

release. Dat was al afgesproken met ons contactpersoon

van Kyosho Duitsland dus ik ga gewoon verder met fotograferen tot een andere man langskomt

en helemaal uit zijn dak gaat omdat “zelfs de pers nu al foto’s aan het maken is” en hij ons niet

wil geloven als we zeggen dat we de foto’s niet zullen publiceren voordat Kyosho dat doet. Tijdens de

discussie maak ik snel nog wat foto’s en dan trekt de man het prototype onder mijn neus vandaan,

einde voorstelling. Een paar dagen na de beurs

struinde ik wat over het internet en wat denk je?

Kyosho Frankrijk had de foto’s wel gepubliceerd!

Dat zal heel wat ellende hebben opgeleverd

denk ik zo. Helaas heeft al die heisa er wel voor

gezorgd dat de foto’s nog niet eerder in M-auto

zijn beland, maar dit leek me de uitgelezen kans

om het verhaal alsnog aan jullie te vertellen en te

laten zien hoe het prototype van de Mini-Inferno

GP 09 er uit zag.

M-auto 15


Pascalweg 6a

6662 NX Elst (Gld)

Industrieterrein de Aam

Tel.:0481-353288

Fax: 0481-353519

E-mail: info@hobmamodelbouw.nl

Internet: www.hobmamodelbouw.nl

Serpent

S400 elektro

&

F180 Formule1 brandstof

Uit voorraad leverbaar!

Let op, nieuwe internetsite met internetshop!

Bezoek ons in Elst, het loont de moeite!

Route: snelweg Nijmegen - Arnhem, afrit Elst, industriegebied de Aam, aan het einde van de afrit richting Elst, 2 e straat links.

Openingstijden:

Maandag 10.00 - 14.00/19.00 - 21.00 uur

(Gratis parkeren)

Woensdag 10.00 - 14.00/19.00 - 21.00 uur Vrijdag 10.00 - 14.00/19.00 - 21.00 uur

Dinsdag 10.00 - 14.00/19.00 - 21.00 uur Donderdag 10.00 - 14.00/19.00 - 21.00 uur Zaterdag 10.00 - 17.00 uur

Aerotoys, importeur van electro en brandstofauto’s van schaal 1:12 tot 1:8

Tevens importeur van CMB auto en bootmotoren

De importeur van o.a. Sinoracing en Victory Hawk

VH-A6

VH-X9R

VH-X5

VH-H1

VH-L1

VH-T1

VH-10

BUGGY

XPR-11 PRO

VH-12

BUGGY

XPR-11 RTR

VH-32

VH-32T

VH-X8

VH-33

VH-60

Wij zijn nog op zoek naar dealers.

TRUGGY

XT-8

Sinoracing

is een onderdeel

van Aerotoys

INORACING.nl

Postbus 2758, 3800GJ Amersfoort, tel 0653-444925 fax 033-2540256

e-mail info@aerotoys.nl & info@sinoracing.nl website; www.sinoracing.nl www.aerotoys.nl


Bouwverslag

+

-

Makkelijk af te stellen

Overal te rijden

Werkt verslavend!

Tuincircuit

De praktijktest hebben we zo realistisch mogelijk

gedaan, gewoon lekker knallen in de tuin en op

een zandvlakte met veel hobbels en bobbels.

Natuurlijk moet je wel eerst de motor netjes inlopen

voordat je echt kunt knallen, maar dat wordt

allemaal heel goed beschreven in de gebruiksaanwijzing

van deze Mini Inferno GP 09. Om te zien of

dit model echt ideaal is voor de beginnende rijder

hebben we het grasveld in de achtertuin van mijn

vriendin omgetoverd tot circuit met de materialen

die we voor handen hadden. In ons geval was dat

een flink eind tuinslang, een jerrycan, een basketbal,

een gieter, twee bezems en wat kunststof

plantenbakken. Na wat puzzelen hadden we een

leuke lay-out en konden we rijden. Een tuinslang

is perfect om de baanindeling mee te maken en

de grotere voorwerpen, zoals de jerrycan en de

basketbal, kunnen op het eind van een haakse

bocht worden gelegd zodat je niet al te makkelijk

af kunt steken.

Klaar voor de start en jeetje, wat gaat die Mini

Inferno er hard vandoor. Ongelooflijk dat zo’n klein

karretje zo giftig over het gras raast. Het is echt

even oefenen om het parcour netjes af te leggen

en niet buiten de lijntjes te komen. We merken

wel dat het gras wat hoog staat, maar nadat we de

wagen wat hoger hebben gezet met de bijgeleverde

clipjes is er niets meer aan de hand en ploegt

de GP 09 zonder problemen door het gras. Toen

we het baantje een beetje onder de knie hadden

moest er uiteraard een schans gebouwd worden

en opnieuw bood de schuur van schoonpapa een

oplossing, een flinke plank en wat balkjes, de deurmat

erop en springen maar.

Brutaal

Voor de foto’s hebben we een wat groter terrein

opgezocht, zodat we ook eens konden zien wat

de kleine GP 09 nog meer in huis heeft. Een flinke

zandvlakte brengt ons de ideale fotolocatie voor

het betere crosswerk. Ook op zo’n groot terrein

staat de Mini Inferno zijn mannetje. Hoewel het

motortje maar een kleine cilinderinhoud heeft is

de topsnelheid niet misselijk. Uiteraard moet hij

wel onderdoen voor een 1:8 buggy, maar door het

lichte gewicht scheelt het minder dan verwacht,

die kleine rakker gaat gewoon brutaal hard.

Conclusie

De Mini Inferno blijkt iets minder poeslief dan

verwacht, hoewel hij er heel schattig en klein uit

ziet gaat hij toch nog behoorlijk hard. Verder dan

dat is het toch een echte allemansvriend, want

met zoveel plezier en gemak rij je niet vaak. De

motor is makkelijk af te stellen omdat je enkel een

hoofdnaald en een stationairschroef hebt, perfect

dus voor een eerste kennismaking met brandstofmodellen.

Ook weet je van te voren al goed waar

je aan toe bent, de startbox zit tenslotte al in de

doos waardoor het model heel compleet geleverd

wordt. Alleen een eenvoudige multilader en wat

accu’s zijn nog nodig om het geheel compleet

te maken. Om nog eens terug te komen op het

plezier, had ik al gezegd dat je echt ontzettend

veel lol kunt hebben met deze Kyosho? Zelfs in

de achtertuin kun je door de kleine schaal al een

leuk circuit neerleggen. Maar denk ook eens aan

de andere mogelijkheden, neem hem mee op

vakantie, op familiebezoek of zelfs stiekem naar

het circuit want echt overal zullen de mensen je

met open armen ontvangen. Althans, als het niet

van die mensen zijn die over een beetje geluid

klagen want snerpen doet de Sirio .09 als een

poeslief 1:8’tje.

Peter Boots

Mini Inferno 09

Fabrikant : Kyosho Duitsland

Schaal : 1: 16

Lengte : 275 mm

Breedte : 170 mm

Hoogte : 100 mm

Wielbasis : 188 mm

Motor : Sirio .09 (1,5 cc)

Gewicht : ± 950 gram

Aandrijving : 2-WD

Adviesprijs : € 399,– (Ook verkrijgbaar als ‘almost

RTR’, zonder zender, ontvanger, servo’s

en startbox.)

Overige benodigdheden

- 8 AA-formaat accu’s (penlite’s)

- Brandstof 25% nitro

- 7.2 volt stickpack voor de startbox

www.kyosho.de

Getest met Tornado 25%

Specificaties

december 2007/januari 2008

M-auto 17


Avid

Robitronic

Robitronic is een Oostenrijkse fabrikant die zich

sinds 1994 op de RC-markt begeeft en zich destijds

voornamelijk richtte op de competitiezijde

van de hobby. Door hun groei van de laatste jaren

zitten ze sinds 2003 op een nieuwe grotere

locatie en richten ze zich nu ook op minder competitiegerichte

producten, maar dit is wel nog

steeds hun hoofdgroep.

Hoewel Robitronic bij de meeste wedstrijdrijders

vooral bekend is om hun acculaders

en hun elektronische regelaars, heeft

Robitronic ook al een tijdje een competitie toerwagen

de ‘ETC-V2’. Hoewel de auto een paar leuke

resultaten heeft kunnen rijden is het nooit een

overtuigende top-of-the-line auto geweest. Om

die status wel te bereiken hebben de mannen uit

Oostenrijk hard gewerkt om, sinds begin dit jaar,

zwarte dozen waar ‘Avid’ op staat in de schappen

te krijgen van de modelbouwwinkels.

Bouwen in stapjes

Als je de doos opent zie je meteen dat alles netjes

per stap van A tot O zit ingepakt, zodat iedere

stap eenvoudig te volgen is. Zoals bij bijna iedere

competitie toerwagen gaan ze ervan uit dat je zelf

een body, demperolie en een set banden regelt,

naast de gebruikelijke elektronica.

Het is raadzaam om voor het bouwen de carbondelen

even te sealen met secondenlijm en om

de hoeken bij de cellen alvast rond te vijlen. De

bouwbeschrijving geeft dit ook aan, maar het is

eenvoudiger om dit te doen voordat er al onderdelen

op de delen gemonteerd zijn.

Er wordt begonnen met het monteren van de

draagarmen. Deze worden door middel van

aluminium blokken op het chassis gemonteerd,

met deze blokken is het ook mogelijk om zowel de

anti-squad en de toe-in af te stellen. Wat ook wel

18 M-auto


+

-

Bouwverslag

Afstelopties inbegrepen

Duidelijke bouwbeschrijving

Geen ergonomisch hoogtepunt

Weinig afstelinformatie

fijn is dat er extra blokken bij de auto zitten om

deze instellingen te kunnen maken. De hingepins

worden aan de binnenzijde ingesloten door de

aluminium blokken, maar aan de buitenzijde moeten

de hingepins op hun plaats gehouden worden

door e-clips. Let wel even op dat je loctite gebruikt

bij het monteren van aluminium onderdelen.

Wat nu ook blijkt is dat na iedere stap elk zakje

ook leeg is (ja, ja, okee op de extra gradenblokken

na...), wat ook wel eens fijn is in plaats van

dat je na drie stappen al alle zakjes open hebt. Er

is duidelijk aandacht besteed aan de indeling en

opbouw van de manual.

Het in elkaar zetten van de besturing is op zich

geen probleem, maar de twee schroefjes die de

besturingsplaat (RA0035) vastzetten zijn redelijk

aan de korte kant. Met de eerste test liepen deze

dan ook los. Ik heb ze toen vervangen voor de

schroefjes die officieel zijn bedoeld om de accubevestiging

te monteren (RA0049). Maakte op zich

niets uit omdat ik de accu in de auto heb gezet

met tape zodat dat geen invloed kan hebben op

de tweak van de auto.

De volgende stap is de vrijloop, dit zit allemaal

mooi in elkaar met grote outdrives, zodat het

vermogen zonder te wringen kan worden overgebracht.

Zoals de meeste toerwagens met snaaraandrijving

kan je de snaarspanning afstellen met

excentrische monteerplaten.

Bij stap 8 wordt het achterdifferentieel samengesteld,

laat je niet voor de gek houden door te

zoeken naar de onderdelen van het druklager. Dit

zit namelijk al voorgemonteerd in de outdrive,

hadden ze ook wel ff mogen zeggen..., maar toch

fijn dat het al is gebeurd. Je moet ook een geleidingsring

( RA1300/4 ) op de pully lijmen, niet echt

moeilijk maar let even op dat je niet teveel lijm

gebruikt wat eventueel op de tanden van de pully

zou kunnen komen.

Bij stap 10 wordt de kooi voor de motor en het differentieel

gebouwd, twee dingetjes waar je even

op moet letten. Er zit een verstevigingsbalk(je)

tussen de twee hoofddelen, schroef deze pas echt

vast als alles op het chassis gemonteerd zit. Het

andere waar je even voor moet uitkijken is dat de

vleugeltjes waar de bevestiging voor de turnbuckles

op zitten, deze paste bij mij niet lekker op de

aluminium kooi. Met een beetje vijlen is dat geen

probleem, maar als je erachter komt tijdens het

schroeven kan het ervoor zorgen dat je de kop van

het schroefje stript.

Na het monteren van de shocktowers en het

topdeck kom je aan bij stap 17, het maken van

de aandrijfassen. Wat ik mooi aan de assen vind

is dat ze outdrive-savers hebben, waardoor de

aandrijfassen en outdrives een veel langer leven

zullen hebben. Maar ik heb geen flauw idee hoe je

op een subtiele manier de borgbussen (RA0500/2)

in de wielmeenemers zou moeten krijgen. Maar

ja, een korte sessie van hamertje tik, het monteren

van de assen, en alles ziet er al uit als een

toerwagen. O ja, tegenwoordig krijg je speciale

zwarte aandrijfassen bij de kit geleverd, deze zijn

harder als de originele. Dit blijkt nodig te zijn aangezien

de originele assen (zilverkleurig) soms niet

Bij de nieuwe kits zitten

zwarte (hardere) aandrijfassen

die de krachten van

het vrijloop beter kunnen

verwerken.

bestand zijn tegen de krachten die op de assen

komen door de vrijloop.

Tussendoor ook de turnbuckles gemonteerd en

dan is het tijd voor de dempers. Het is een beetje

jammer dat er niets wordt aangegeven over wat

voor demperolie er wordt aangeraden. Je kan dit

natuurlijk makkelijk vinden op het internet, maar

het zou toch wel aardig geweest zijn als er een

begin setup in de manual had gestaan. Ik heb gegokt

op olie 50 voor en 40 achter. De dempers zelf

gaan probleemloos in elkaar, maar let even goed

op als je de ball-ends aan de dempers schroeft. De

schroefdraad is véél te kort waardoor het uiteinde

van de demperstang allang op, of door, de bodem

van de ball-end is voordat je aan het einde bent

van de schroefdraad, toch enigszins slordig. De

veren zelf zijn ook redelijk aan de lange kant, waardoor

het moeilijk is om de wagen laag genoeg

te krijgen als je de dempers bijna horizontaal

monteert. Misschien dat je daarom ziet dat veel

teamrijders veren van Tamiya gebruiken.

december 2007/januari 2008

M-auto 19


Zo, nu is de auto klaar voor de elektronica, Als

regelaar heeft Robitronic een iCube beschikbaar

gesteld. Dit is een topregelaar, die motoren tot

5 turns aankan. De iCube is volledig instelbaar

en heeft een datarecorder die tot 14 minuten

alle data over voltage, stroom, gasstand enz. kan

opslaan. Na afloop van je run kan je deze data met

een kabeltje en een speciaal programma uitlezen

op je PC en zo je run analyseren.

Rijden

Als testlocatie zijn we op de openingsdag naar

Racing Paradise gegaan, nabij Kerkrade. Voor een

tijdelijke locatie ziet het er geweldig uit. De baan is

een beetje aan de krappe kant voor modified toerwagens,

maar voor 19-turns is het groot genoeg.

Ook lijkt het me een geweldige baan voor 1:12.

Maar goed, we gingen hier een auto testen. Om

te beginnen hadden we een body van Ansmann

racing. De auto was op zich redelijk in balans, maar

er was achter een klein grip tekort. Dit werd later

beter, mede door wat wijzigingen aan de afstelling,

maar waarschijnlijk vooral omdat de banden

weer ‘wakker’ werden. Fred Boots kwam ook nog

even langs om wat foto’s te maken en had een

nieuwe Protoform DNA body bij zich om te proberen.

Gezien de lage snelheden maakte het op

zich weinig verschil, maar misschien toch allemaal

net even iets scherper als met de Ansmann body.

Wat wel jammer is dat als je het rolcentrum wilt

wijzigen je ongeveer heel de auto uit elkaar moet

halen om bij de boutjes te komen die de kogelkopjes

vastzetten, deze hangen namelijk direct

boven de outdrives waardoor je er zonder grote

ingreep niet zomaar bij komt. Dus niet iets waar

je op een wedstrijddag nog mee gaat hobbieën.

Voor de rest was de wegligging best goed uit de

doos, misschien dat de veren iets te hard waren.

Conclusie

Als je een auto zoekt die eens wat anders is als de

X-ray’s, Schumachers en Tamiya’s waar iedereen

al mee rijdt dan kan dit een mooie optie zijn om

een keer iets anders te hebben. Er zijn genoeg

manieren om de auto naar jouw rijstijl en naar de

baan waar je rijdt af te stellen, al zijn sommige

afstelopties makkelijker te doen dan andere. De

bouwbeschrijving zelf is erg duidelijk. Maar het

is alleen dat, een bouwbeschrijving. Informatie

over afstellingen en vertandingen zal je toch echt

van de website van Robitronic af moeten halen.

Wel erg fijn is dat op een verenset na er al veel

afstelopties bij de kit zitten, zoals gradenblokken

en stabilisatorstangen. Dus kort samengevat: een

mooie toerwagen, met een paar minpuntjes. Maar

ja, de perfecte auto is helaas nog door niemand

ontwikkeld.

Arjan van de Graaf

Avid Touring Car Kit

Fabrikant : Robitronic

Importeur : RC-Connect

Schaal : 1: 10

Breedte : 188 mm

Lengte : 360 mm

Wielbasis : 252-260 mm

Aandrijving : 4-WD

Adviesprijs : € 399,–

Overige benodigdheden

- Accu’s en lader

- Banden

- Body

- Elektronica

- Motor

- Zender en ontvanger

www.robitronic.com

Specificaties

20 M-auto


Na een zomer lang circuits

zoeken waar we met de

alsmaar groeiende groep

deelnemers terecht zouden

kunnen, het reglement

met hulp van Hugo Keller

en Mario Taekema nog

iets verder gefine-tuned te

hebben en niet te vergeten

nieuwe trofeeën te hebben

gevonden, was het dan zover:

de 4e M-auto Wintercup

kon van start gaan.

De bovengrens voor het aantal deelnemers

was dit jaar 75 rijders, meer kunnen we er

echt niet kwijt op de vier circuits van deze

editie van de M-auto Wintercup. Deze 75 plekken

waren vrij snel gevuld en tot onze verrassing is niet

de LRP Swift Challenge de grootste klasse, maar

zijn het de 1:12 2-WD stockrijders die deze eer

opeisen. De kampioenen van het vorig seizoen:

Daniël van der Drift (4-WD), Rick Beentjes (2-WD

stock), Erik Jonk (2-WD modified) en Michael

Lepelaar (Swift Challenge) zijn alle vier aanwezig

om hun titel te verdedigen. Dat het voor hun niet

makkelijk zal worden bleek al na de eerste race, die

traditiegetrouw op het circuit van RC Speedworld

werd gereden.

Race 1 RC Speedworld

Het is nog een tijdje onzeker geweest of de Wintercup

dit jaar ook in Heemskerk zou rijden, want

het grote aantal rijders past gewoon niet in de

winkel/circuit. Maar omdat iedereen, zowel rijders,

organisatie en RC Speedworld, toch wel graag het

seizoen volgens traditie wilde beginnen moest er

een oplossing worden gevonden. En die is er dan

1:12 2-WD Modified

V.l.n.r.: 3. Peter Meurs, 1. Daniël v/d/ Drift, 2.Frans Heinsbroek.

22 M-auto

ook gekomen. De openingsrace werd opgesplitst

in twee weekeinden waardoor er telkens ongeveer

veertig rijders waren die hun krachten konden

meten op de nieuwe lay-out van het circuit.

Eerste weekend

Op 27 en 28 oktober mochten de 2-WD heren het

winterseizoen openen en het was op zaterdag

al lekker druk met rijders die gebruik maakten

van de mogelijkheid om te trainen. Op zondag

bleek het toch nog even proppen te worden om

iedereen een plekje te geven. Iedereen was ruim

op tijd, waarschijnlijk omdat in dat weekend de

zomertijd was afgelopen. Na een welkomstwoord

en een technische uitleg konden we precies op tijd

beginnen.

Kwalificatie

Tijdens de kwalificaties bleek al dat op Speedworld

de modifiedrijders eerder last dan profijt hadden

van het enorme vermogen van hun brushlessmotoren.

Dat werd ook aangetoond door Frans

Heinsbroek die in de modifiedklasse met een 19-

turns stockmotor van start was gegaan en daarmee

1:12 2-WD Stock

V.l.n.r.: 3. Rik Veenma, 1. Michael Lepelaar, 2. Rick Beentjes.

de snelste was in de kwalificatie’s met 41 rondes

in 5.06,624. De andere modifiedrijders kwamen

tot maximaal 40 rondes. Bij de stockrijders lag het

dichter bij elkaar. Daar kwamen drie rijders tot 39

rondes, Michael Lepelaar bleek het snelst, gevolgd

door Rik Veenma en titelverdediger Rick Beentjes.

Old School

Vroeger, toen M-auto nog niet eens bestond, was

het heel gewoon dat je in het buitenseizoen 1:8

brandstof reed en in de wintermaanden voor

het ‘fingerspitzengefühl’ overstapte naar de 1:12

indoor. Die tijden lijken terug te keren. Dit jaar

rijden er naast Daniël van der Drift en Nico Boeren,

die het al eerder door hadden, nog vier 1:8 rijders

mee. Namelijk Dennis Hofstede, Maurice van de

IJssel, Joey Sorber en Rik Veenma. We zullen zien

of deze Old School methode zijn vruchten afwerpt

voor de heren.

Finale modified

In de modifiedklasse had Daniël van der Drift het

laatste beetje ontbrekende grip voor zijn rijstijl gevonden

en hij reed, onhoudbaar voor de anderen,

tweemaal naar de winst. Achter Daniël vochten

Frans Heinsbroek en Peter Meurs om de tweede

en derde plaats. Titelverdediger Erik Jonk kon zijn

draai niet vinden en eindigde als vierde.

Finale stock

Bij de 19-turn stockklasse zagen we een bekende

naam, maar in een vreemde klasse. Michael

Lepelaar rijdt normaal gesproken alles als er maar

Tamiya op staat en bij ons weten maakt Tamiya

(nog) geen 1:12 wedstrijdchassis, enige opheldering

is hier dus wel gewenst. Het blijkt om een

samenwerkingsverband tussen Michael en Frans

Heinsbroek te gaan waarbij Frans de 1:12 auto’s


onderhoudt en Michael ervoor zorgt dat de Tamiya

Swift van Frans in topconditie verkeerd. Deel één

van deze missie is in ieder geval geslaagd: Michael

reed in zijn eerste officiële optreden, ondanks hevige

tegenstand van titelverdediger Rick Beentjes,

naar een eerste plaats. Rick werd tweede en Rik

Veenma legde beslag op de derde plaats. De vierde

plaats was voor George Spitteler, maar voor hem

had er meer ingezeten als hij in de eerste finale

niet uitgevallen was. Lars Bongers werd vijfde en

Richard Oversloot sloot zijn 1:12 debuut af met een

keurige zesde plaats.

Verrassend

Twee Wintercupwinnaars van vorig seizoen

(Michael Lepelaar en Daniël van der Drift) wonnen

op deze eerste wedstrijddag, alleen allebei in een

klasse waarin ze vorig seizoen géén Wintercupkampioen

zijn geworden. Het tweede raceweekend

weekend zien we ze terug in de klasses waarin ze

hun titel verdedigen.

Kwalificaties

Vandaag gaan we zien of Michael Lepelaar en

Daniël van der Drift hun vorm van vorig weekend

hebben vastgehouden. Bij de 4-WD gaat Daniël

voortvarend van start en verovert de polepositie

gevolgd door Nico Boeren en Jetze Reitsma. Bij

de Swifts een zelfde beeld, maar dan met andere

namen. Michael Lepelaar pakt de pole gevolgd

door de door hem onderhouden Swift van Frans

Heinsbroek en op de derde plaats vinden we Arjen

Potharst.

Verrassend

Verrassend is het presteren van de broers Vervloessem,

Jan en Bart komen zondagochtend aan,

zetten hun Swifts neer en draaien gelijk met de top

mee. Mochten er nog mensen zijn die hun prestaties

in de Belgische Tamiyacup (ja, daar rijden ze

hem nog wel) een toevalstreffer vinden dan is dat

bij deze gelijk rechtgezet. We zijn heel benieuwd

naar hun prestaties mét trainingstijd!

Seizoen ‘07-08

It’s just fun!

Bij de Swift Plus heeft Michael Lepelaar een erg

goede auto gebouwd voor Frans Heinsbroek die

hiermee onbedreigd de dagzege naar zich toehaalt.

De tweede plaats is voor Michael Lepelaar, derde

wordt Arjen Potharst, de vierde plaats is voor Chris

van der Hagen, Nick Snieders wordt vijfde en de

A-finale wordt afgesloten door Robin van Gog. Door

zijn overwinning in de C-finale wint Pasqual Demmenie

de Swift klasse, op de tweede plaats eindigt

Edwin Pols en Danny Mervielde eindigt als derde.

Sfeer

Vooraf waren we een beetje huiverig dat door de

grote hoeveelheid rijders de sfeer wat minder zou

worden, maar dat is gelukkig niet zo. Sterker nog,

het lijkt erop dat iedereen begrijpt waar het om

gaat: lekker vier weekenden racen en daarnaast

gewoon een hoop plezier hebben. Heren rijders

hiervoor onze complimenten!

Fred Boots

Tweede weekend

Zaterdag 3 november, we stappen met vorig weekend

nog in onze gedachte bij RC Speedworld naar

binnen in de verwachting de aanblik van een flink

aantal rijders te mogen aanschouwen, absolute

rust komt ons tegemoet... misschien 10 rijders zijn

aanwezig. Het is wel gezellig met zo’n klein ploegje

en met weemoed denk ik terug aan het eerste

seizoen. Toen was dit aantal zo ongeveer de hele

Wintercup, we zijn een aardig eind gekomen met

ons Cuppie!

Zondag

Net zoveel rijders als vorig weekend, maar het lijkt

veel drukker, rommeliger. Misschien zijn de Swift

rijders ook wel de vrijbuiters van de Wintercup,

want als ergens de uitspraak “niet zeuren, maar

rijden” telt dan is het wel in deze klasse. Anders is

het bij de 4-WD rijders, hier is ook wel humor maar

anders. Ze hebben ook meer aan hun hoofd, piekt

mijn accu op tijd, is het chassis nu echt wel goed

afgesteld en smeer ik nou helemaal of maar een

randje, terwijl de grootste zorg van de Swift rijders

lijkt te zijn “ontlaad ik nou mijn accu na de heat of

laad ik hem bij?”.

december 2007/januari 2008

Finale 4-WD

Beide finales worden

overheerst door de drie

kwalificatiesnelsten, als

aan een touwtje rijden

ze over het circuit en

de koppositie wordt

regelmatig afgewisseld.

Elk foutje wordt

direct afgestraft. Vooral

in de eerste finale is

het regelmatig op het

randje van wat je kunt

doen met een 1:12 4-WD,

zowel qua sturen als het omgaan met de andere

rijders. Stephan Beelen wordt hiervan hoofdzakelijk

de dupe. Hoe hij ook zijn best doet om de

drie snelsten niet in de weg te zitten, het is niet

genoeg. Voor aanvang van de tweede finale heeft

wedstrijdleider Hugo Keller duidelijk gemaakt dat

dit rijgedrag, hoe begrijpelijk ook, niet getolereerd

wordt en bestraft met een stop and go, een fatale

straf op zo’n klein circuit. Ook de coaching vanaf de

kant is in de tweede finale beter waardoor een erg

aantrekkelijke wedstrijd te zien is. Uiteindelijk trekt

voor de dagzege de nummer twee van vorig jaar,

Jetze Reitsma, aan het langste eind, gevolgd door

Nico Boeren en Daniël van der Drift. Vierde wordt

de ook vandaag weer sterk rijdende Lars Bongers

en Stephan Beelen wordt vijfde.

Finale LRP Swift Challenge

De Swiftklasse is dit jaar verdeeld in een gewone

en een Plusklasse. In de Plusklasse vinden we rijders

met meer wedstrijdervaring en in de gewone

Swiftklasse rijden de rijders waar het om te doen

is, de instappers in de wedstrijdsport. Beide klasses

rijden door elkaar en worden aan het einde van de

dag gesplitst voor de dagzege en het klassement.

1:12 4-WD

V.l.n.r.: 2. Nico Boeren, 1. Jetze Reitsma, 3. Daniël v/d Drift.

Swift Challenge Plus

V.l.n.r.: 2. Michael Lepelaar, 1. Frans Heinsbroek, 3. Arjen Potharst.

Swift Challenge

V.l.n.r.: 3. Danny Mervielde, 1. Pasqual Demmenie, 2. Edwin Pols.

M-auto 23


P8 Base 4WD

Tijdens de speelgoedbeurs in Neurenberg verraste Motonica de wereld

met drie nieuwe P8 modellen waarvan de Base er één was. De Base is een

versimpelde versie van de P8 R, het wedstrijdmodel van Motonica, en is

de basis voor een nieuwe klasse binnen de 1:8 on-road.

Keurig afgewerkte bodemplaat zonder scherpe randjes.

De M in de bodemplaat.

24 M-auto

De achterliggende gedachte voor dit nieuwe

concept van Motonica was een gemakkelijkere

en goedkopere instap in de koningsklasse

van de RC-wereld, de 1:8 on-road. Om dat te

bereiken hebben ze bij Motonica alles uit de kast

gehaald om een racewagen te ontwerpen met

zo min mogelijk slijtagegevoelige onderdelen en

afstelmogelijkheden. Het mag duidelijk zijn dat

de P8 Base buiten alle hokjes van de 1:8 on-roadwereld

valt. Een nieuwe klasse is dan ook geboren

met het ontwerp van de P8 Base en daardoor kan

het lastig zijn om dit nieuwe model een plekje te

geven binnen de huidige RC-wereld.

Minimalisme

Onder het motto ‘minder is meer’ zijn er onderdelen

weggelaten die normaal gesproken niet

kunnen of mogen ontbreken. We hebben het dus

over essentiële onderdelen als de schokdempers,

de centaxkoppeling, het bovendek, de onafhankelijke

ophanging en de versnellingsbak. Nu zal je je

allicht afvragen hoe ze dat dan hebben opgelost,

want zonder al die onderdelen rijdt geen één auto.

Het draait allemaal om eenvoud. De centaxkoppeling

is vervangen voor een koppeling met een

centrale veer en vier schoentjes. Die koppeling

is uitgerust met een koppelingsklok met een

tandwiel, zoals die ook wel in de off-road gebruikt

worden, waar ook maar met één versnelling gereden

wordt. Het bovendek is gewoon weggelaten

om meer flex en dus meer grip te creëren.

Purisme

De ophanging is waar de P8 Base echt anders

is als alle andere. Weg met de onafhankelijke

ophanging met draagarmen en schokdempers en

welkom aan het carbon dat nu een heel nieuwe

functie krijgt. De Base is namelijk uitgerust met

carbon platen die een nieuwe vorm geven aan

draagarmen en vering. Het spreekt voor zich dat

dit systeem wat wegligging betreft nooit een

onafhankelijke ophanging kan overtreffen maar

het heeft wel een aantal voordelen. De ophanging

bestaat uit minder (bewegende) onderdelen

waardoor er lang niet zoveel onderhoud aan gepleegd

hoeft te worden als bij een conventioneel

systeem. Ook het aantal afstelmogelijkheden daalt

dramatisch waardoor je veel meer met het rijden

zelf bezig kunt zijn en daar draait het allemaal om.

Toch?!


Bouwverslag

Motonica

Nieuwe klasse

De vraag is natuurlijk op welke trede van de RCladder

dit model komt te staan. In feite is het heel

eenvoudig, direct onder een moderne 4-WD 1:8

on-road. De P8 Base is tenslotte afgeleid van de

P8 R en kan volledig omgebouwd worden naar

die versie, hoewel daar flink wat onderdelen voor

nodig zullen zijn. De Base kan dus beter gezien

worden als een eigen klasse. Zoals eerder gezegd

is het de basis voor een nieuwe klasse binnen

de 1:8 on-road. Het doordachte eenvoudige

concept van de Base leent zich perfect voor een

instapklasse naar de ‘echte’ koningsklasse. Met

veel minder afstelmogelijkheden en onderhoud

kan een rijder toch proeven van de 1:8 klasse. De

wagen is namelijk wel een 4-WD meet een starre

achteras, een vrijloop voor, de fantastische body,

de grote wielen en alles meer wat een ‘echte’ 1:8

ook heeft. Ideaal voor dit nieuwe concept is dan

ook een nieuwe klasse waarin nieuwkomers met

een redelijk budget kunnen gaan racen. Uiteraard

hebben we het dan niet direct over NK-niveau,

maar eerder over ‘interclubraces’ die nationaal

worden georganiseerd. Belangrijk zou dan wel

zijn om een aantal limieten in te stellen voor de

motoren en de banden, want anders wordt het alsnog

onbetaalbaar. Persoonlijk denk ik dan, wat het

motorenlimiet betreft, aan een lijst met motoren

waarvan de adviesprijs ruim onder de driehonderd

euro ligt. Ook op het aantal moet dan uiteraard

een rem komen. Natuurlijk is dat allemaal eenvoudiger

gezegd als gedaan, maar we zitten gelukkig

nog in het stadium van hersenspinsels.

Terug naar de werkelijkheid

Op dit moment zijn we in de verste verte nog niet

in de buurt van een nieuwe klasse, dus voor deze

test gaan we ervanuit dat de wagen tussen ‘gewone’

1:8’s wordt ingezet op clubraces. Uiteindelijk

is op dat niveau de rijder de bepalende factor en

niet die krankzinnig dure motor. We gaan de Base

zelf dan ook uitrusten met een betaalbare motor

uit de nieuwe Basic serie van Novarossi, maar

voordat het zover is moet de P8 Base 4-WD eerst

gebouwd worden.

Made in Italy

De gele doos waarin de Motonica is verpakt vormt

al een opvallende verschijning, maar iets wat je

niet vaak ziet op de verpakking van een RC-auto is

het Italiaanse vlaggetje met de vermelding ‘made

in Italy’. Deze wagen wordt namelijk volledig in

Italië geproduceerd en niet in het verre Oosten.

Alle onderdelen zijn verpakt in gemerkte zakjes

waarvan de inhoud in een duidelijk overzicht

terug te vinden is in de handleiding. Duidelijk en

overzichtelijk dus. De handleiding zelf is in het Italiaans

en Engels uitgevoerd, leuk om eens het Italiaans

te ontcijferen als je tijd over hebt. Verder zijn

alle plaatjes heel duidelijk door de 3D zwart-wit

tekeningen bij iedere stap van het bouwproces.

Bouwen

In de eerste stappen worden het vrijloop en de

pulleys gemonteerd om daarna te kunnen starten

met de bouw van de voorophanging. De carbonplaat,

die de draagarmen vervangt, wordt bevestigd

op de centrale lijn van de bodemplaat op

twee ‘schuimpjes’ zodat deze wat speling heeft en

dus iets kan kantelen en veren. Op de carbonplaat

worden massieve aluminium blokken geschroefd

waar de stuurblokken later op bevestigd worden.

Deze borg je het beste wel met een beetje borgmiddel,

maar liefst niet met een te sterke variant

want dan kon je nog wel eens moeite hebben om

de boel weer uit elkaar te krijgen. Het plaatsen

van de bulkheads, monteren van de servosaver

en stuurstangen spreekt allemaal voor zich. Een

schitterend detail is het Motonica logo dat boven

de bumper op de bodymount is bevestigd. Opvallend

is dat de spanning van de voorsnaar geregeld

wordt door de lagerhouder van de middelste as

te verdraaien in plaats van het vrijloop. Wel zo

handig, want daar kun je makkelijker bij dan bij

het vrijloop.

Aluminium blokjes om de stuurblokken en hubs aan de draagarmen

te bevestigen.

Spanning van de voorste snaar verstelbaar door middelste as

te verdraaien.

Flink pakket reservemateriaal.

Achterhub met snelwisselsysteem en pivotophanging.

De vaste as en het vrijloop.

december 2007/januari 2008

De carbon draagarmen.

Stuurblok en voorophanging.

M-auto 25


Bouwverslag

De extreem lage tank van Motonica.

De dikke remschijf,

uitgerust met

remvoering.

Slechts één hoofdtandwiel.

Tip

Een basis voor toe-in en camber is wel zo handig bij het bouwen

van een wagen dus vroegen we Daniël van der Drift om

advies. Voor een goede camberafstelling moeten de pivots in

het stuurblok zo afgesteld worden dat er boven 5 mm en onder

7 mm speling is tussen het stuurblok en de draagarmen.

Voor de afstelling van het camber aan de achterzijde stel

je de bovenste pivot af op 2 mm. Voor het toe-in stel je de

voorste pivot af op 4 mm en de achterste op 6 mm. Nu staat

de wagen afgesteld met ongeveer 2 graden toe-in, 2 graden

camber achter en 2 graden camber aan de voorkant.

Voordat de voorophanging wordt afgemaakt is

eerst de achterkant aan de beurt zodat de hele

aandrijflijn gebouwd is. Opvallend is dat de stalen

remschoenen niet zijn uitgerust met een voering

zoals normaal het geval is, maar dat de dikke

achterremschijf is uitgerust met een remvoering.

Door dit systeem raakt de rem niet zo snel oververhit

en kan er langer en harder geremd worden.

Als de achteraandrijving op de bodemplaat is

gemonteerd zijn de bovenste draagarmen aan

de beurt. Door de pivotverbinding (kogelkop) is

de hoogte van de bovenste draagarmen volledig

instelbaar. Ook de stuurblokken en de hubs aan

de achterkant worden met pivots gemonteerd

waardoor toe-in en camber volledig instelbaar is.

In de handleiding wordt alleen niet verteld hoe ver

je de pivotballs in moet draaien, dus je hebt geen

basis voor toe-in en camber. Er is ook nog geen

set-up sheet beschikbaar voor de Base, dus je hebt

nu geen enkel idee wat een goede basis is om te

gaan rijden. Gelukkig staan we er voor de rijtest

niet alleen voor en hebben we de volledige support

van importeur PDS en Motonica-rijder Daniël

van der Drift.

Omdat we het inbouwen van de motor en de elektronica

voor de volgende keer bewaren zijn we al

bijna klaar met bouwen. Enkel nog de bodymount

aan de achterkant, het servorekje, de tank, de

snaarspanner en de middelste snaar monteren. De

wielen op de wagen klikken en er staat een rollend

1:8 chassis op de werkbank. Heerlijk trouwens, zo’n

snelwisselsysteem voor de wielen, dat werkt echt

super eenvoudig.

Conclusie

Ze hebben bij Motonica optimaal gebruik

gemaakt van de al bestaande onderdelen van de

P8 en de P8R om deze Base 4WD te ontwikkelen.

In combinatie met het innovatieve brein van

Maurizio Ficcadenti, de eigenaar van Motonica,

en zijn ontwerpbureau is er een knap staaltje

design neergezet. Het doordachte concept van de

Base moet alleen nog wat opvolging krijgen in de

RC-wereld, zodat er ook daadwerkelijk een aantal

toepassingsmogelijkheden komen voor dit model.

Op de website van Motonica staan op dit moment

set-up sheets van de andere 1:8 modellen.

Hopelijk komt er binnenkort ook een set-up voor

de Base op de website van Motonica, zodat deze

gedownload kan worden. Wij gaan alvast ons

best doen om de P8 Base 4WD zo snel mogelijk te

testen, zodat we meer kunnen vertellen over de

prestaties van deze wagen op het circuit.

Peter Boots

Specificaties

P8 Base 4WD

Fabrikant : Motonica

Importeur : PDS

Schaal : 1: 8

Lengte : 440 mm

Breedte : 262 mm

Wielbasis : 295 mm

Adviesprijs : Informeer bij je dealer

Overige benodigdheden

- .21 (3,5 cc) brandstofmotor

- Banden

- Body

- Elektronica

- Startbox

- Zender en ontvanger

De strakke vormgeving aan de achterkant van de wagen.

www.motonica.com

26 M-auto


PDS Slot Racing • Marconiweg 4 - 6 • 3316 AM Dordrecht • Holland

Tel.: 0031 - (0)78 - 6136086 • Fax: 0031 - (0)78 - 6313764 • E-mail: PDSSLOT@TISCALI.NL


XT8

In de vorige uitgave van M-auto zijn we gestopt

met het kale chassis. Dit keer dus de elektronica,

motor en rijden natuurlijk! Hoewel rijden, nee

dat komt verderop in het verhaal.

Xray

Voor gas/rem liever een low profile model.

28 M-auto

Begin oktober hadden we een familieweek

in Dinant (België), dit leek mij een prima

gelegenheid om de Xray af te bouwen en

hem daarna uit te proberen op het off-roadcircuit

achter de indoorbaan van Ronse. Nou beschikken

de meeste huisjes op een vakantiepark niet

over een fotostudio en ons huisje was hier geen

uitzondering op. Daarom bij deze mijn excuses

voor de wat rommelige, maar waarschijnlijk wel

herkenbare sleutelfoto’s.

De aluminium koppelingsschoenen werken goed.

Sleutelen

Eerst de Z.28R Spec.3 Truggy van LRP voorzien van

de door Xray meegeleverde koppelin. Een exemplaar

met drie aluminium schoentjes die, als je

hem volgens de handleiding van de XT8 opbouwt,

precies genoeg speling heeft. De motor wordt

met twee motorsteunen op het chassis vastgezet.

Hierna bouw ik de servo’s in, de enorme banden

van een Truggy vragen wel om een krachtig exemplaar

op het stuur, mijn keuze is gevallen op een

13,5 kg van Multiplex de Titan MG Digi 4. Bespaar

hier niet op en schaf de meeste kg’s binnen je budget

aan. Let er wel op, dat ook de snelheid acceptabel

is, je hebt tenslotte niets aan een servo die

25 kg trekkracht heeft, maar er een halve seconde

over doet om de 60º te bereiken. Voor gas/rem kan


Rijverslag

het wel wat minder, hier is snelheid belangrijker,

mijn keuze hier is een Hitec HS-925MG van 7,7 kg

en met een snelheid van 0,085s over 60º. Als je

nog een servo moet aanschaffen probeer dan een

low-profile exemplaar te pakken te krijgen, want

de ruimte voor de gas/remservo is niet overdreven

groot. De benodigde stroom voor de servo’s komt

van een vijfcellen pakket, de hierboven genoemde

waardes zijn dan ook waardes bij 6 volt. In de Xray

XT8 past trouwens geen hompje, maar er moet

gebruik worden gemaakt van een side-by-side

pakket.

Bodyperikelen

Als alles ingebouwd en getest is moet de body

nog verder aangepast worden met een uitsparing

voor de uitlaat, een gat voor de motor, tanken

en bij wedstrijdgebruik in ieder geval een aantal

gaatjes om de motor van buitenaf af te kunnen

stellen. Bij niet wedstrijdgebruik is dit trouwens

ook handig. Ik heb uitgemeten waar het gat voor

de motor moet komen, dus de body erop om de

plek af te tekenen. De body blijkt ook zonder gat

prima te passen en omdat de weersverwachting

temperaturen rond de 10 graden voorspelt laat ik

het maar zo. In het voorruit maak ik wel een gat

voor koeling en om te tanken.

Ronse

Als je schrijft dat er vijfbiljoen - achthonderdzevenenzeventigmiljard

- driehonderdtwaalfmiljoen

- driehonderdzevenduizendentweehonderd

afstelmogelijkheden zijn, is het wel handig om

een paar van die mogelijkheden uit te proberen.

Op naar Ronse dus! Nou is mijn ervaring met

tussen de lijntjes rijden niet zo geweldig, dus

heb ik zoonlief Peter gecharterd om met de XT8

te komen rijden, rond twaalf uur arriveren we bij

Modelbouw Dekeyser. Na een hartelijke ontvangst

en de mededeling dat het er de afgelopen dagen

december 2007/januari 2008

flink geregend heeft nemen we een kijkje bij de

baan. Dat is schrikken... het circuit is door de regen

veranderd in een grote modderpoel en ondanks

het feit dat de Xray een testmodel is kan ik het niet

over mijn hart krijgen om de hagelnieuwe truggy

hier in los te laten. Dit is een flinke streep door de

rekening, want ik weet dat dit de enige mogelijkheid

is om op een circuit te rijden voordat M-auto

nummer 23 gemaakt gaat worden.

Lelystad

Hoe de Xray XT8 zich op een circuit gedraagt

houden jullie dus nog te goed, maar we hebben

hem nog wel even aan de tand gevoeld op een

strandje in Lelystad en die ervaring wil ik wel

met jullie delen. De motor is al door RC-Connect

voor mij ingelopen, dus starten en rijden. Eerste

probleempje, geen gat voor de motor dus ook

niet starten met de body op de auto. Dat is voor

nu niet zo interessant, maar het moet nog wel

opgelost worden. Op tijd tanken maar, zodat niet

telkens de body eraf moet om opnieuw te starten.

Het tweede probleempje, het gat in de voorruit is

prima voor de koeling maar voor het tanken is het

geen succes. De tankopening zit te ver naar achteren

en de tankdop zit in de weg, een extra gat aan

de zijkant van de body lost dit wel op.

Eindelijk rijden

De Z.28 is inmiddels warm en ik geef voorzichtig

gas. De koppeling pakt mooi vloeiend aan en de

Xray maakt zijn eerste meters richting het zandstrand

waar ik serieus gas kan geven. En met deze

combinatie, Xray en LRP, is het ook echt serieus...

goeiedag wat een vermogen en wat verwerkt

de XT8 dat makkelijk, de grote truggybanden

slingeren het zand echt naar achteren als er gas

gegeven wordt. Sturen gaat in het mulle zand met

de truggy heel wat beter als met een buggy, dit

ook weer door de brede banden. Even verderop is

een klein springbultje met een vloeiende en een

wat steilere kant, eens kijken hoe de Xray zich daar

gedraagt. Op de vloeiende kant is het meer een

kwestie van hoe ver, dan hoe hoog en het hoe ver

is dan weer afhankelijk van hoeveel gas je durft

te nemen. Voor de Xray maakt het allemaal niets

uit, die gaat keurig als een streep rechtdoor. De

steilere kant is even wat anders, als je hier alleen

maar gas geeft krijg je gegarandeert problemen.

Je zal gas en rem moeten gebruiken om de neus

van de truggy in de goede richting te houden,

hierbij is gas neus omhoog en rem neus naar beneden.

Dit trucje is erg verslavend en al snel gaat

het harder en hoger tot het fout gaat en de Xray

met een misselijkmakende klap verkeerd terecht

komt en na een aantal buitelingen op zijn rug blijft

liggen pruttelen, de motor loopt dus nog dat is in

ieder geval meegenomen. Ik loop er naar toe in de

verwachting toch wel enige schade aan te treffen,

zo’n klap kan niet zonder gevolgen blijven, maar

behalve wat schaafplekken in het dak vind ik niets

ook later bij een inspectie thuis niet. Sterk spul

dus wel, zo’n Xray. Ik besluit het geluk niet verder

te tarten en zoek het harde zand bij het water op

De truggybanden hebben hier optimaal grip en

het gaat hard, erg hard ook omdat het rechte eind

hier heel wat langer is als op een circuit. Ik rijd nog

wat heen en weer en zorg er voor het water niet te

raken als de motor begint te pruttelen en stilvalt.

Brandstof op, is het je weleens opgevallen dat dit

altijd gebeurt als de auto een eind bij je vandaan

is en nooit als hij aan je voeten staat?

Conclusie

Toen ik de Xray XT8 voor het eerst zag was ik ervan

overtuigd dat deze op het circuit thuis hoort en

dat is ook zo. De combinatie Xray XT8 en het LRP

Z.28R Spec.3 blok staan garant voor podiumplaatsen,

maar ook voor ons, de funrijders, is het een

supercombinatie die zo uit het boekje perfect

presteert.

Fred Boots

In de vorige uitgave kondigden we aan dat we de

LRP Z.28R spec.3 Truggy van dichtbij gaan

bekijken. Wegens ruimtegebrek schuift

deze door naar M-auto nummer 24.

Info

M-auto 29


Column

Snelheidsregelaars

Na het off-road Wereld Kampioenschap van 1993 begonnen we meteen

met het verwerken van alle opgedane ervaringen in een nieuwe versie van

de succesvolle LRP LE 25, de LE 25 MK III. De vele updates van de hardware

waren een merkbare verbetering ten opzichte van

de laatste MK II versie. De MK III werd gedurende

1994 met veel succes gebruikt en verkocht.

Eind 1994 begonnen we met het meest

uitdagende en duurste project tot dan toe

in de jonge geschiedenis van LRP: het zelf

programmeren van microchips voor de specifieke

toepassing in RC-racen. Tot dan toe (tot de LE 25

MK III) gebruikte we enkel industrieel voorgeprogrammeerde

IC’s, wat ons beperkte in de haalbare

prestaties van de regelaar.

Al in de laatste maand van 1993 begonnen we met

het testen en ontwikkelen van onze eigen chipprogrammer

waarmee we specifiek ontwikkelde

software in een lege microchip konden plaatsen

en hiermee een echt digitale regelaar verkregen.

De eerste werkende prototypes waren klaar in

1994 en de eerste LRP regelaar met een door LRP

geprogrammeerde microchip was de legendarische

wereldkampioen de ICS Digital (Intelligent

Control System) in 1995.

Nadat we in 1994 de eerste prototypes af hadden

ging ik naar Team Associated USA en gaf ze de regelaars

voor intensief testen. Na uitgebreid testen

waren de Amerikanen erg onder de indruk van

de LRP ICS en kwamen we tot een overeenkomst.

Enkele weken later ging ik met 25 prototypes van

de ICS naar de US Off-road NORCAR Nationals. Dit

was een overweldigend succes voor LRP, we wonnen

elke klasse waarin we deelnamen!

Eén van de mooiste momenten in mijn leven

was tijdens het IFMAR Off-road WK 1995 in de

Yatabe Arena te Japan. De omstandigheden waren

moeilijk, maar de productieversie van de LRP ICS

gaf een duidelijk voordeel. We behaalden TQ en

wonnen de 2-WD en 4-WD WK titels en haalden

hiermee dus de eerste twee wereldtitels voor LRP!

Na deze geweldige prestatie en de IFMAR titels

voor de ICS Digital regelaar gingen we terug

naar de tekentafel om verder te ontwikkelen en

nogmaals de prestatie van de regelaar te verbeteren.

Al in 1996 slaagden we er in de efficiëncy

en rijdbaarheid te verbeteren: de LRP IPC Digital

(Intelligent Performance Control) was geboren.

Deze nieuwe regelaar was dé regelaar tijdens het

IFMAR WK On-road te Pomona, USA 1996. De baan

had een lang recht eind gevolgd door een snelle

rechterbocht. Alle racers hadden een oncontroleerbare

rem en problemen om deze bocht goed

aan te remmen. De éne keer resulteerde dit in een

overstuurde auto, de andere keer weer in het missen

van de bocht. Het resultaat waren erg onregelmatige

rondetijden. Ik herkende dit probleem en

vond de oplossing: de automatische rem functie!

Terug in het hotel ontwikkelden we in de nacht

van zaterdag op zondag een volledig instelbare

automatische rem voor de IPC. Om 4 uur ’s morgens

testten we dit voor het eerst op de parkeerplaats

van het hotel. De automatische rem bleek

de sleutel tot succes in de A-finales! Mike Swauger

won de Pro 10 WK titel, al de derde WK titel voor

LRP! Het voordeel van de automatische rem was

zo indrukwekkend dat dit de beslissende factor

tijdens dit WK was.

In 1997 verbeterden we de originele IPC Digital

en brachten de IPC V6 Digital. Deze regelaar was

opnieuw een mijlpaal voor LRP, omdat het voor

het eerst de karakteristieke blauwe kleur had en

dus de start was van het motto ‘BLUE IS BETTER’.

De baan van het WK Off-road 1997 in de USA was

erg glad met veel grote USA-style jumps, dus de

racers hadden veel power nodig om hier overheen

te komen. De rijdbaarheid van de IPC V6 hielp ze

deze power te beheersen en de hoge efficiëncy

zorgde voor genoeg rijtijd. Het lukte ons om zeven

LRP regelaars in de A-finale te plaatsen.

Twee jaar later op het WK Off-road in Finland

brachten we de LRP V7.1 Digital uit. Pas op de dag

dat de race begon deelden we deze uit aan onze

teamrijders. De regelaars presteerden probleemloos.

De V7.1 was de meest efficiënte en gevoelige

regelaar op dat moment en won vele internationale

races overal op de wereld voor LRP.

Jürgen Lautenbach

30 M-auto


Super soepel, zonder slip, uiterst duurzame tandwiel

differentiëlen met warmte behandelde tandwielen

Zwitsers 7075 T6 aluminium, hard

geannodiseerde 3mm chassisplaat

Developed, designed & styled by

Dipl. Eng. Juraj Hudy,

Chief Designer, XRAY

Diff. outdrives gemaakt van HUDY VERENSTAAL,

speciaal op maat geslepen voor maximale passing

laser gesneden remschijven

met koel sleuven

aandrijf assen gemaakt van HUDY VERENSTAAL,

met de hand vervaardigd voor optimale duurzaamheid

Zwitsers 7075 T6 aluminium vliegwiel

met 3-pens aluminium koppelingsschoenen

High grade

koppelingshuis

Zwitsers 7075 T6 aluminium cnc uitgefreesd:

• voor-, en achter shocktowers

• stuurplaat (3mm)

• font upper deck (4mm)

• radioplaat (3mm)

• center diff. plaat (3mm)

Distributed:

Serpent Model Racing Cars B.V.

Spaarneweg 12 E, 2142 EN Cruquius

Tel: +31 23 5292 068, Fax:+31 23 5284 950

Email: info@serpent.com

www.teamxray.com

®


Phoenix GT Thunder Tiger

Deze 1:10 brandstof 2-WD Stadium Truck is de

opvolger van de Thunder Tiger DT10. Hoewel je

zou verwachten dat door de overname van Team

Associated deze Phoenix GT een spin-off is van

de Asso GT2 RS is dit niet het geval. Er zal zeker

gekeken zijn naar de geometrie, maar het is

geen kopie het is écht een nieuw model.

Ik denk dat 2-WD 1:10 truckjes misschien wel

de leukste instap is in de brandstofwereld.

De handling is over het algemeen prima en

door het lage gewicht geven de gebruikte 2,5 cc

motoren deze truckjes een flitsende acceleratie en

hoge eindsnelheid. Als het een keer verkeerd gaat

is de klap ook weer door het gewicht niet zo hard

en valt de schade mee.

Eerste aanblik

Als de Phoenix zonder body voor mij staat is mijn

eerste gedachte dat het wel een groot uitgevallen

elektro buggy met een brandstofmotor lijkt. De

Phoenix GT oogt dan ook heel fragiel, door het

ontbreken van een bovendek en snaren of assen

voor de voorwielaandrijving blijft er veel ruimte

over op de 3 mm dikke aluminium chassisplaat

32 M-auto

met omgezette randen voor meer stijfheid.

Het heeft Thunder Tiger dan ook geen moeite

gekost om de elektronica een plaatsje te geven,

de stuurservo is uitgerust met een instelbare

servosaver zoals je die ook vindt in de 1:8 off-road.

De voorkant van het chassis is behoorlijk omgezet

wat de voorophanging flink wat kick-up geeft.

Altijd goed voor een makkelijk sturende auto,

omdat het chassis hier op zijn smalst is is dit bij

een crash ook meteen de meest kwetsbare plek.

Thunder Tiger heeft dit zelf ook onderkent en hier

een heel mooie oplossing voor verzonnen. Vanaf

de voorkant van het chassis loopt links en rechts

een aluminium buis tot vlak voor de stuurservo

waar ze met een kunststof beugel aan het chassis

zitten, dit maakt de voorkant veel sterker zonder

dat er veel gewicht bijkomt.

Aandrijving

De gebruikte 2,5 cc Pro-15BX motor van eigen

fabrikaat drijft via de koppelingsklok de slipperclutch

aan die op zijn beurt weer via een

tussentandwiel het kogeldifferentieel aandrijft,

steekassen zorgen ervoor dat de achterwielen

aangedreven worden. Het kogeldifferentieel is

trouwens volledig van buitenaf instelbaar.

Afstellen

Ondanks dat het hier een RTR betreft valt er toch

nog wel wat af te stellen aan de Phoenix GT. Aan

de achterzijde is dat de positie van de oliegevulde

schokdempers en het camber. Aan de voorzijde

dezelfde mogelijkheden, alleen kan je hier ook het

toe-in aanpassen. Ik heb de Phoenix zo uit de doos

gereden en dat beviel prima, alleen het diff na

twee tankjes iets strakker gezet.


Ballon

Bij de handleiding vind je twee ballonnen, maar

die zitten er niet bij omdat Thunder Tiger zo blij is

dat je de Phoenix GT hebt aangeschaft en dat ze

dat willen vieren met een feestje. Op een brandstofauto

zal je zelf voor stroom moeten zorgen als

je wilt dat de elektronica het doet. Bij de Phoenix

bevindt de plek voor het accupack zich helemaal

achterop de auto. Je kunt je wel voorstellen dat

als je accupackje daar open en bloot ligt het een

kwestie van tijd is tot dat je storing in de stroomvoorziening

krijgt en om dat te voorkomen zitten

de ballonnen erbij. Het accupack gaat in de ballon

‘echt dat past’, even met ze tweeën doen, geen

knoop erin leggen want dat vind de draad niet fijn,

maar een tie-rap er omheen en je pack zit waterdicht

verpakt. Natuurlijk gebruik je wel oplaadbare

accu’s in het pack anders kan je deze truc telkens

weer doen als je accu’s leeg zijn.

De eerste keer

Zei ik in het begin dat 2-WD 1:10 truckjes misschien

wel de leukste instap is in de brandstofwereld,

dit geldt niet altijd voor de gebruikte

motoren. Op zich is dat ook niet zo verwonderlijk

het is tenslotte ook simpeler om een 500 cc motor

snel te laten rijden dan een 50 cc exemplaar. Bij

motoren met zo’n kleine cilinderinhoud luistert

alles erg nauw. Controleer dan ook altijd voordat

je de motor voor de eerste keer start of de instellingen

ook staan zoals de fabrikant opgeeft, dit

voorkomt een heleboel ergenis. Nu is het nog een

kwestie van duim op de uitlaat en net zo lang de

trekstarter bewerken tot je de brandstof tot aan

de carburateur ziet staan, dan nog drie halen na

gloeistarter erop, streepje gas geven én lopen

en binnen dertig seconden weer afslaan natuurlijk.

Dit herhaalt zich een keer of drie voordat ik

op onderzoek uitga, enig speurwerk levert een

dubbelgeknikte brandstofleiding op. Na deze vervangen

te hebben voor een iets langer exemplaar

gaat het stukken beter en staat de Phoenix keurig

zijn tankje leeg te pruttelen.

Te koud?

Het is koud vandaag en ik bedoel echt koud,

gelukkig heb ik gisteravond al alles in de kofferbak

van de auto gezet dus we kunnen gelijk

weg, kachel hoog en rijden maar. Op één van onze

testlocaties aangekomen, waar het nog iets kouder

is, snel de Phoenix met brandstof gevuld en

starten maar. En er gebeurt helemaal niks, nada,

nothing, heb ik dat weer, snel alles nagekeken,

niks geks gevonden, nog maar een keer proberen

en nu weer niks. Een paar ijskoude handen en een

blaar rijker worden de spullen maar weer in de

auto geladen en terug naar huis, waar ik het hele

spul de garage in mik en aan de koffie ga. Het zit

mij toch niet lekker en ‘s middags probeer ik het

nog een keer. Hetzelfde veldje, de zon is inmiddels

doorgebroken en de temperatuur is iets hoger,

daar gaan we weer, op hoop van zegen geef ik een

scheur aan het startkoord, niks nog een keer, ja

lopen, victory!

High Speed setting

Eerst een paar tankjes rustig aan, volgens de handleiding

mag je bij het tweede tankje al beginnen

met het knijpen van de volgas instelling, ik vind

dat zelf erg snel en de motor reageert zo ook erg

goed, dus blijf ik maar overal vanaf. Ik heb de instelling

van het Instruction Manual aangehouden,

omdat daar zowel de Low als de High instelling

instaat terwijl in de Engine Instructions alleen de

High speed staat. Er zit wel een aardig gat tussen

beide handleidingen, volgens het Instruction

Manual moet de sproeier 3,5 slag open staan

terwijl de Engine Instructions zeggen dat je begint

op 2,5 slag en de motor gaat knijpen met telkens

een 1 /8 slag! Goede raad, begin aan de veilige kant

3,5 slag dus, er is tenslotte nog nooit een motor

overleden aan een teveel aan brandstof.

Bouwverslag

+

-

Rijden

Fun, puur fun, door zijn tweewielaandrijving en

lichte gewicht tipt de Phoenix met een onwaarschijnlijke

snelheid voor zo’n klein motortje over

het veld. Je kunt goed zien dat de aandrijving en

het gewicht achterin zitten, want de voorwielen

raken amper de grond. De acceleratie is prima en

door de wat rijke afstelling trekt de Phoenix een

prachtig rookspoor achter zich aan. De Phoenix

heeft een draaicirkel van ongeveer de lengte van

de auto als je het gas loslaat stuur vol om en even

de rem aantikt, zo gauw als de auto weer recht

staat meteen het gas er weer vol op, fantastisch!

Al snel kan ik door de rook de Phoenix amper

meer zien, maar dat mag de pret niet drukken ik

amuseer me kostelijk.

Differentieel

Na een tankje of wat gereden te hebben begint de

auto bij fel accelereren af en toe onvoorspelbaar

naar links of rechts te gaan, hier gaat duidelijk

iets fout. Een snelle inspectie leert dat het diff zijn

werk duidelijk minder doet dan toen ik begon, ter

plekke het diff iets strakker gezet en het probleem

is opgelost. Nu het diff wat strakker staat komen

de voorwielen ook wat vaker van de grond. Een

volle wheelie is het nog niet, maar ik ben er van

overtuigd dat met een iets schralere afstelling,

een aangedraaide slipperclutch en wat meer grip

(asfalt) dit geen enkel probleem is.

Tevreden ruim ik op en verheug me nu al op morgen

als we hier terugkomen om foto’s te maken.

Fred Boots

Hoog fungehalte

Hoge eindsnelheid

Geen gloeistarter

Geen vulfles

Phoenix GT RTR

Fabrikant : Thunder Tiger

Schaal : 1: 10

Lengte : 406 mm

Breedte : 312 mm

Hoogte : 100 mm

Wielbasis : 287 mm

Motor : PRO-15BX (2,5 cc)

Gewicht : ± 1500 gram

Aandrijving : 2-WD

Adviesprijs : € 299,–

Overige benodigdheden

- 4 AA-formaat accu’s (penlite’s)

- Brandstof 20% nitro en vulfles

- Gloeistarter

www.thundertiger-europe.com

Getest met Tornado 20%

Specificaties

december 2007/januari 2008

M-auto 33


Ascari KZ1 & Porsche 997

De op de Toyfair al aangekondigde nieuwe modellen van Ninco zijn inmiddels

volop verkrijgbaar in de winkel en dus is het weer tijd voor M-auto

om er een aantal aan te pakken. In dit artikel bekijken we de Porsche 997

‘Forum Gelb’ en de Ascari KZ1 ‘Gigawave’.

Met de Ascari heeft Ninco een erg goede

modelkeuze gemaakt! Voor zover ik weet

zijn er geen andere fabrikanten die dit

model in hun programma hebben. De auto ziet er

erg goed uit en oogt lekker agressief; breed, laag

en kort! De detaillering is zoals we dat van Ninco

gewend zijn; niet overdreven maar zeker ook niet

slecht. De koplampen hadden van mij wat gedetailleerder

gemogen. Daarentegen zit de rijder nu

niet meer in standje ‘boulevard’ (zie M-auto nr. 6),

maar lekker actief aan het stuur. Het spuitwerk is

strak en ook de tampoprint is goed te noemen,

slechts bij de A-stijl zitten er kleine oneffenheden

in de rand van de rode striping, deze zijn echter

niet storend. Verder zijn zelfs de kleinste lettertjes

gewoon goed leesbaar. De platte banden om de

velgen met goed zichtbare schijven maken het

geheel lekker racy.

Uiterlijk

Gaan we naar de Porsche kijken, dan zien we

eenzelfde strakke print en reclame uitingen die

werkelijk van de auto afknallen! De 997 staat vreselijk

mooi op de baan doordat de kap mooi laag

over de wielen heen hangt en dat geeft een heel

mooi ‘verlaagd’ effect! Het nadeel hiervan is wel

dat de asbreedte op 60 mm blijft steken. omdat de

wielen binnen de wielkasten moeten blijven. (De

Ascari heeft een asbreedte van 64 mm) Echter vind

ik dit niet opwegen tegen de geweldig lage ligging

van de 997. Het uiterlijk van de beide wagens

beoordeel ik wederom op een 4.

Techniek

Qua techniek zijn beide auto’s even simpel als

doeltreffend; de motor staat in de inmiddels

bekende Anglewinder positie. Soms kan dit

een wat lawaaiige auto opleveren; in het stukje

‘tuningtips’ kun je lezen wat je hieraan kunt doen.

De sleperdraden zitten tegenwoordig ook mooi in

klemmetjes op de bodemplaat, zodat het sleperschoentje

zichzelf centreert en dat is superhandig

wanneer de auto na een uitvlieger weer in het

slot gezet moet worden. Nu we het toch over

het sleperschoentje hebben; deze zit bij beide

modellen mooi verzonken in de bodemplaat,

hulde! Dit scheelt de tuners onder ons veel werk

en zorgt voor een lekker lage ligging op de baan

en dus een beter bochtengedrag. De assen zijn

mooi recht en de achteras loopt in messing lagers.

Graag zou ik zien dat Ninco ook de vooras in die

lagers laat lopen. Nu zit er nog steeds een (heel)

klein beetje vertikale speling; loopt de vooras in

lagers dan heb je hier geen last van… Verder zijn

de velgen redelijk rond (hier moet je bij een Ninco

een beetje geluk mee hebben), natuurlijk niet zo

mooi rond als de aluminium velgen van de Ninco

Pro Race serie. Al met al ben ik altijd erg tevreden

over de Ninco techniek, dus ook nu weer een

dikke 4!

Rijgedrag

Gezien onze eerdere goede ervaringen met Ninco

testmodellen is nu de verwachting best hoog gespannen,

zullen deze twee net zo goed presteren

als de eerder geteste modellen? Eigenlijk zou het

wel zo moeten zijn aangezien de opzet van de

auto nagenoeg hetzelfde is. Zo uit de doos pakken

we eerst de 997 en jagen ‘m meteen rap de baan

rond. Hij ‘hangt’ lekker aan het gas en heeft een

34 M-auto


Slotracen

Ninco

voorspelbaar, redelijk neutraal bochtengedrag.

Wederom bewijst Ninco echte rijderauto’s te

maken die zonder al teveel aanpassingen erg

goed te rijden zijn. De NC-5 motor heeft natuurlijk

z’n sporen al verdiend en stelt ook in de 997 niet

teleur. Het koppel is erg goed en de remwerking

prima. Mede door de sterke magneet ligt de

wagen goed in de bocht; tot hoge snelheden gaat

het goed, verliest de magneet echter het contact

met de litze dan is een forse uitvlieger het gevolg.

Eigenlijk zien we dit bij alle auto’s die voorzien zijn

van een sterke magneet. Nu is het de beurt aan de

Ascari en meteen schrik ik van de enorme herrie

die de auto produceert! Het typische is dat de éne

Ninco loopt als een zonnetje terwijl een andere

(deze Ascari is ons geval) een enorme herrie

maakt. Op zich een redelijk makkelijk te verhelpen

probleem, maar eigenlijk zou het gezien Ninco’s

goede reputatie qua rij- kwaliteiten, niet mogen

voorkomen. In het stukje ‘Tuningtips’ zal ik hierop

terugkomen.

Afgezien van de herrie is ook de Ascari een prima

rijdersauto die veel potentie heeft voor zowel de

thuis- als de clubrijder. Ninco weet inmiddels hoe

ze goed rijdbare auto’s moet maken en deze twee

zijn dan ook beslist geen uitzondering op de regel.

In vorige tests van Ninco modellen (M-auto 6,12,16)

gaven we voor het rijgedrag steevast een 5.

Nu door de herrie van de Ascari een 4, omdat dit

eigenlijk niet meer zo voor mag komen.

Conclusie

Ook deze twee modellen voldoen in mijn ogen

volledig aan de Ninco standaard: goed rijdbaar,

betrouwbare simpele techniek en qua uiterlijk

misstaan ze absoluut niet in de vitrine!

In de standaard uitvoering uitstekend geschikt

voor de beginnende slotracer en voor de wat

gevorderde racer bieden de wagens voldoende

uitdaging qua tuning.

Namens het slotraceteam,

Jan Jaap Batenburg

Tuningtips: zie pagina 37

Specificaties

Porsche 997 & Ascari KZ1

Fabrikant

: Ninco

Importeur

: PDS

Snelheid

: 25,5 km/u (bij 14 volt)

Tandwielverhouding : 12/32

Gewicht

: 85 gram

Magneet

: 195 gram

Adviesprijs : € 43,95

www.ninco.com

december 2007/januari 2008

M-auto 35


Slotracen

Nu zal ik je wat tips aan de hand doen om deze Porsche wat

beter te laten presteren. Deze ‘behandeling’ kost niks en is toepasbaar

op alle Ninco anglewinder modellen.

Allereerst halen we de auto uit elkaar en demonteren we alle

onderdelen inclusief de motor. Schuur nu de randen van de

bodemplaat een beetje op, zodat de kap volledig vrij kan bewegen,

dit is heel belangrijk voor een goede bochtenstabiliteit.

Wanneer je straks de auto weer in elkaar zet, zorg er dan voor

dat de kap een beetje losstaat en vrij kan bewegen. Door de

kap ‘strakker’ of ‘losser’ te zetten kun je bochtengedrag beïnvloeden.

Nu gaan we de bodemplaat verstevigen, omdat bij de Ninco

anglewinder modellen de bodemplaat vlak voor de achteras

nogal wat flex heeft en dat willen we niet. De oplossing is vrij

simpel, maar vergt wat precies knipwerk. We gaan de bodemplaat

namelijk verstevigen met een plaatje plasticplaat. Dit kun

je eenvoudig uit een oud bankpasje o.i.d. knippen. Uiteraard

kun je ook messing of carbon gebruiken, deze materialen zijn

alleen wel meteen wat duurder dan een oud pasje…

Okee, zorg nu dat je het plastic plaatje mooi op maat knipt, zodat

het precies past tot tegen de motor aan.

Plak nu met tweecomponenten lijm het plaatje vast op de bodemplaat.

Druk het geheel stevig aan en zorg dat de bodemplaat

vlak blijft.

Wanneer de lijm droog is, plaats je de achteras weer terug. Doe

een drupje secondenlijm onder de lagers, zodat deze goed vast

komen te zitten en niet meer kunnen draaien.

Nu gaan we de motor vastzetten; doe dit met hotglue (lijmpistool)

of boor een klein gaatje in de voorkant van het motorbracket

en zet de motor vast met een M2 schroefje. Lijmen is

makkelijker en net zo effectief.

Omdat we niet van baanklevers houden, gaan we de magneetkracht

ook wat afbouwen. Dit doen we door simpelweg een

klein rond stukje uit hetzelfde pasje te knippen en onder de

magneet in de houder te lijmen. Met één laagje plastic komt

de magneetkracht uit op ongeveer 80 gram. Dit is een mooie

waarde voor thuisgebruik. (De meeste reglementen op clubs

schrijven zo tussen de 50 en 70 gram voor…)

Dan gaan we nu beginnen met de tandwielen. Deze kunnen

nogal rumoerig zijn. Om dit op te lossen laat je de auto draaien

op een inloopplankje. Zet de spanning op 10 tot 12 Volt en

druk nu voorzichtig met een vijltje tegen de achterkant van het

tandwiel, zodat de scherpe kantjes er een beetje al zijn. Probeer

het tandwiel een beetje af te ronden zodat het soepeler loopt.

Je hoort vanzelf wanneer het goed is.

Nu de overbrenging lekker soepel loopt, gaan we de velgen

rond maken. Laat ook nu weer de auto op een inloopplankje op

volle toeren lopen. Neem nu een vijltje (of een verfmengstokje

met daarop schuurpapier geplakt) en druk dit voorzichtig op de

draaiende velgen. Je hoort en ziet wanneer het goed is.

Op deze manier kun je een groot deel van de oneffenheden weghalen.

Bij de ene velg zal het meer nodig zijn dan bij de andere.

Aan de zwarte strepen kun je zien waar de oneffenheden zaten.

Om de banden mooi rond te krijgen herhaal je deze methode,

alleen nu met de banden op de velgen gemonteerd.

Tuningtip

Zorg ervoor dat je de buitenrand van de banden een beetje

rond slijpt, hierdoor zullen de banden minder ‘happen’ in de

bochten.

Goed, de tuning is nu bijna klaar; alleen de vooras nog. Deze

willen we nog een stukje omhoog brengen zodat de voorkant

lekker laag op de baan komt te liggen. Knip hiervoor twee plastic

kegjes en schuif deze aan weerzijde onder de vooras en lijm

ze vast. Zorg ervoor dat de vooras soepel kan blijven draaien.

Met kleine (M2) ringetjes kun je de eventuele speling uit de

vooras halen. Plak vervolgens nog een paar gram lood onder de

vooras om onderstuur te voorkomen. Ook bij de voorvelgen en

banden kun je overwegen om ze rond te slijpen, ook hier geldt;

hoe ronder hoe beter!

Gelukkig hoef je aan de sleperschoen niets te doen, deze zit al

perfect verzonken in de bodemplaat! De auto kan nu weer in

elkaar gezet worden.

Het resultaat van al dit geknutsel is een heerlijk rijdende, snelle,

stille Porsche! Het weggedrag is werkelijk enorm verbeterd

(hoewel het al niet slecht was) en ‘handling’ is een stuk prettiger.

Na de tuning kwam ik een volle seconde sneller rond en dat

met ruim 100 gram minder magneet! Zo uit de doos kwam ik op

een 10,617 en na tuning op een 9,616!! En dan te bedenken dat

dit alles nagenoeg niks kost, behalve dan wat moeite en tijd.

Omdat alles nu een stuk soepeler loopt is ook de topsnelheid

op de testbank opgelopen van 25,5 naar 27 KM/U.

Ik kan je daarom ook aanraden je Ninco anglewinder op deze

behandeling te trakteren; je zult er geen spijt van krijgen!

www.pdsslotracing.nl

december 2007/januari 2008

M-auto 37


King Cobra

Zoals we in de test van de Chaparral

en de Porsche 904 (M-auto 21) al aankondigden

zou Revell nog een derde

klassieker in deze serie uitbrengen,

de King Cobra.

Uiterlijk

Ons model is een replica van de ‘63 Dave MacDonald wagen die dus zo

succesvol in Laguna Seca en op Riverside was. We zien een kap die strak in

de licht metallic blauwe lak zit, met strakke tampoprints van de startnummers,

de niet doorzichtige witte ondergrond daarvan en een aantal logo’s.

Alleen het Shell-logo oogt wat flets. De helm is perfect weergegeven, goud

met alweer strakke logo’s en nummers(!). Het interieur is maar een klein

beetje verdiept, de benen van Dave zijn als witte verf uitgevoerd. Ook de

instrumenten op het dashboard zijn strak en duidelijk en ook de versnellingspook

ontbreekt niet. Andere details aan de buitenzijde zijn de chromen

inlaten en uitlaten, spiegel en tankdop. Aan de voorzijde vinden we de glazen

koplampen, terwijl de achterlichten alleen met een rood puntje verf worden

aangeduid. Verder zien we aan de achterkant nog de versnellingsbak onder

de body uitpiepen. De velgen zijn mooi, een chromen rand met een gun metal

hart en de profielbanden hebben een strakke blauwe cirkel op de wang.

De body ziet er natuurgetrouw uit, maar de neus had wat langer mogen zijn.

Rondom loopt een naad. Op de zijkanten is deze natuurgetrouw, maar op de

voor- en achterzijde hoort deze niet te zitten. Dit is helaas te danken aan het

gebruik van de oude mallen uit de jaren zestig, 1964 volgens het relief aan de

binnenzijde van de kap. Uiterlijk een 3,5.

De King Cobra begon zijn leven in 1958 als Cooper Monaco en was gebouwd

om motoren van 2 liter en groter te huisvesten. De wagen was

gelijk succesvol en pakte vele overwinningen in ‘59 en ‘60. De wagen

werd steeds verder ontwikkeld en in 1963 kocht de Amerikaan Caroll Shelby

een tweetal chassis en plantte er een 289 Ford V8 in, uiteraard na de nodige

verstevigingen. Op 29 september was de eerste race voor deze wagens, maar

ze waren gewoon nog niet betrouwbaar genoeg en vielen beide uit. De twee

races daarna, de laatste twee van het seizoen pakte Dave MacDonald twee

maal een overwinning. Maar teammaat Holbert viel beide keren uit. De auto

was, ook in ‘64, dus wel succesvol, maar niet dominant. De autosport maakte

in die tijd een gigantische technische ontwikkeling door die door de King

Cobra, tenslotte al weer 5 jaar oud, niet bijgehouden kon worden.

Techniek

De techniek is gelijk aan de Chaparral en de Porsche. Een MRRC chassis met

een slim-can motor. De twee magneetjes trekken er weer fors aan wat op de

baan ook duidelijk blijkt. De asspeling is prima, maar het schoentje wiebelt

veel te veel. Ook de slepers zijn er maar ingeprutst, ze zijn duidelijk ongelijk

van lengte en wijzen alle kanten op. De velgen en banden slingeren nauwelijks

en behoeven maar weinig nabewerking. Techniek, door de sleperschoen

en slepers, een 3,5

Op de baan klonk de wagen wat rauw. Even oliën en smeren en alles klinkt

weer goed. Maar je hoort dat de motor er flink aan moet trekken met de

sterke magneten. Klikken we deze eruit dan is het een heel andere wagen. Hij

rijdt soepel en is duidelijk ‘tail happy’. Met een paar plakjes lood wordt dit duidelijk

minder. Hij rijdt wat rustiger maar om hem nog wat beter in het slot te

houden moet de speling van het schoentje vermindert worden. Het rijgedrag

is ongeveer gelijk aan de Chaparral en de Porsche, en krijgt een 4-.

De King Cobra is een leuk wagentje en de liefhebber zal hem zeker waarderen.

Ondertussen heeft MRRC zelf een nieuwere versie van de Chaparral

uitgebracht op eenzelfde chassis als deze Revell’s. Er zijn nog wel meer

tijdgenoten te bedenken van andere merken, waardoor je een leuk startveld

38 M-auto


Slotracen

Revell

SLOTRACESHOP

Slotracespecialist

van alle grote en

kleine merken

tevens dealer van

GS racing, HPI en

SMARTECH

Mocht het niet op voorraad zijn

kunnen we toch

praktisch alles leveren tegen

concurrerende prijzen!

Decembermaand

=

Opruiming!

Lage Engweg 49 - 3882 BC Putten - tel. 0341 361185

WWW.RC-AUTOOTJE.NL - WWW.SLOTRACESHOP.NL











Een RC-vliegtuigje

vanaf 19,95 E


kan samenbrengen. Helaas zie je in ons land bij de clubs niet of nauwelijks

interesse om met dit soort wagentjes te rijden. Volgens mij moet dit toch

een mooi veld geven met redelijk gelijkwaardige wagens. Overall krijgt de

King Cobra een 3,5 door de kleine minpuntjes.

Specificaties

Namens het slotraceteam,

Rob van Altena

King Cobra

Fabrikant

: Revell

Snelheid

: 27 km/u (bij 14 volt)

Tandwielverhouding : 9/27

Gewicht

: 62 gram

Kapgewicht

: 13 gram

Magneetkracht

: 252 gram

www.revell.de

december 2007/januari 2008

M-auto 39


Carisma

&

M-01

De instap elektroklasse

is al jaren het domein

van Tamiya, met een

stortvloed aan modellen

laten ze voor de

concurrentie niet veel

ruimte. Carisma doet

toch een poging met

twee modellenreeksen,

namelijk de

M-01 en

de M40S.

Om op al dit geweld een antwoord te hebben

zal je als merk iets extra moeten bieden.

Wat onmiddellijk opvalt bij beide Carisma’s

zijn de prachtige bodies, fraai gedetailleerd

en mooi gespoten en bestickerd. Ook opvallend is

dat er alleen maar grote merken in de series zitten,

zoals Subaru, BMW, Ford, Ferrari, Mercedes-Benz

en Audi en het zijn allemaal recente exemplaren

uit bijvoorbeeld de DTM en het WRC.

M-01

We kijken eerst naar de M-01 die voorzien is van

een Ford Focus RS WRC 06 body en bestuurd werd

door Marcus Grönholm die aan het eind van het

2006 seizoen één punt tekort kwam voor de titel

bij het WRC. Eens kijken of het er onder de vastgeschroefde

body net zo indrukwekkend uitziet. Dat

valt een beetje tegen, zonder body lijkt het M-01

chassis nog het meest op een stockcarchassis.

Daar is op zich niets mis mee, zeker niet als je ziet

dat ook de bescherming rondom zo uit de stockcar-scéne

is overgenomen. Het is duidelijk dat

Carisma er van uit is gegaan dat dit een absoluut

instapmodel moest worden die tegen een stootje

moet kunnen, nou daar zijn ze volgens mij aardig

in geslaagd. Ondanks dat dit een heel basicmodel

is zitten er een aantal onderdelen op die het vermelden

waard zijn: een elektronische regelaar met

vooruit, rem en achteruit, een digitale servo met

servosaver en een 27 MHz AM zender/ontvanger

met verwisselbare kristallen.

40 M-auto


Bouwverslag

Instapmodellen

M40S

Aandrijving

De M-01 is achterwielaangedreven en beschikt

over een kegeldiff. De ge-bruikte motor is er één

van het 380 type die zijn energie krijgt van een 9,6

volt 800 mAh accupack. Een lader voor het accupack

wordt meegeleverd en deze heeft ongeveer

twee uur nodig om de 800 mAh in het pack te

proppen en dat is best acceptabel.

Rijden

Helemaal niet verkeerd, de M-01 beschikt over

hoge- en lage gearing, waarbij je in de lage

gearing prachtige donuts kan maken, ook als je al

een minuut of 15 gereden hebt. De rijtijd op het

800 mAh pack is meer dan 20 minuten. Ik vraag

me af wat er gebeurd als je er een 2000 mAh pack

in zet, theoretisch heb je dan een rijtijd van ± 50

minuten. In de hoge gearing haalt de M-01 nog

een respectabele snelheid waarbij het model

keurig rechtuit blijft rijden, ook nadat je een bocht

gemaakt hebt. Dat heb ik op instapmodellen ook

wel eens anders meegemaakt.

Conclusie

Een prima model voor de allerkleinste RC-ers.

Het model kan tegen een stootje, gaat niet te

hard maar ook niet zo sullig dat er geen gein aan

is en de bodies zijn echt prachtig. Er is ook een

minpuntje, namelijk de regelaar. Als je remt gaat

het model bij stilstand meteen door naar volgas

achteruit, een snelle vinger lost dit wel op, maar

voor een beginner is dit toch lastig.

M40S

De M40S is heel andere koek. Ook een instapper,

alleen dan niet voor de allerkleinsten, maar

geschikt voor iedereen die met de RC-hobby wil

beginnen. Een regelrechte concurrent voor het

bekende TT-01 chassis van Tamiya.

Chassis

Het gebruikte chassis op de M40S is van het

badkuiptype, met bovendek ter bescherming van

de aandrijving bij een eventuele crash en voor

meer stijfheid in de lengterichting. Onafhankelijke

ophanging met downstops, instelbaar camber en

toe-in. De vering gebeurt met vier frictiedempers

en voor de noodzakelijke stroom is er ruimte in

het chassis voor een stickpack of een side-by-sidepack.

Ter bescherming van het chassis vind je aan

de voorzijde ook nog een foambumper.

december 2007/januari 2008

M-auto 41


Bouwverslag

19-turns rebuildable motor en elektronische regelaar.

Aandrijving

De M40S is volledig gekogellagerd met in totaal

zeventien lagers, beschikt over vierwielaandrijving

door middel van een centrale as en twee kegeldiffs

die door middel van steekassen de wielen aan het

werk zetten. De diffs zijn universeel, dus zowel

voor als achter te gebruiken, altijd makkelijk als je

reservedelen gaat bestellen. De wielmeenemers

zijn van de gebruikelijke maat en de Carisma M40S

staat standaard op slicks.

Elektronica

Het eerste wat opvalt is de motor, een rebuildable

19-turns exemplaar, met vaste vertiming die geregeld

wordt door een elektronische regelaar met

een mooi blauw koellichaam en een set-up knop,

de regelaar moet dus ingeregeld worden. Dit is

niet te moeilijk, want het gaat alleen om volgas en

volrem. Vergeet hierbij niet een motorstekker los

te halen, in de handleiding is Carisma dit vergeten

te vermelden. Verder natuurlijk een ontvanger

(27 MHz AM) met een extra stroomaansluiting

voor bijvoorbeeld een personal transponder. En

natuurlijk een stuurservo met servosaver. De meegeleverde

zender heeft naast stuur- en gastrim

ook instelbaar stuuruitslag en de servo’s kunnen

op normaal of reverse gezet worden.

Standaard wielopname, andere velgen zijn dus ook mogelijk.

Rijden

Hoewel prima geschikt voor urenlang parkeerplaats

plezier, is de M40S ook prima inzetbaar op

een echt circuit. Liefst indoor want die zijn iets

kleiner, ik denk dan aan bijvoorbeeld Racing Paradise

en MC Ronse, die beide perfect geschikt zijn

voor een dag funracen. Ik heb deze Carisma M40S

een aantal accu’s op straat aan de tand gevoeld,

met behulp van de bij de set meegeleverde dotjes,

en was verrast door zijn snelheid en stabiliteit.

Ook op de M40S weer een goede servosaver die

het model rechtuit blijft laten gaan.

Conclusie

Deze Carisma M40S verdient het zeker om in overweging

genomen te worden als je een elektro 1:10

model zoekt. En met wat kleine aanpassingen,

zoals oliegevulde schokdempers en een regelaar

met uitschakelbaar achteruit is hij raceklaar. Als

je het helemaal goed wilt doen kies dan voor een

M40S met Ferrari 360 GTC body of spuit zelf een

lexaanbody, want alle 190 mm modellen passen

op deze Carisma.

Fred Boots

&

Dotjes, een leuk extraatje bij de Carisma M40S.

Specificaties

M01 & M40S

Fabrikant : Carisma

Importeur : Graupner Modellbau

Schaal : 1: 10

M01 F1/GT

Aandrijving : 2-WD

Adviesprijs : € 147,–

M40S

Aandrijving : 4-WD

Adviesprijs : € 210,–

www.graupner.de / www.matoys.com

december 2007/januari 2008

M-auto 43


S400

Serpent

‘Serpent treedt toe in

de EC 1/10 markt met

hun S400’. Naast hun

wel bekende brandstofauto’s

gaan ze het

nu ook proberen in de

elektroklasse. Dit doen

ze met een product dat

in dezelfde lijn staat als

alle andere wedstrijdwagens

die voor deze

klasse verkrijgbaar

zijn. Daarmee leggen

ze de lat meteen hoog.

Voor dit artikel is de S400 als stock- en als

modifiedwagen ingezet. Hierbij de impressies

van twee rijders en/of schrijvers. Voor

de stock, team Reitsma: Ritske en Jetze en voor de

modified: Stefan Jansen.

Stock

Natuurlijk waren we te porren voor een kleine

test met de nieuwe racemachine van Serpent, de

1:10 elektro S400. Toen we hem in handen kregen

hebben we eerst maar eens gekeken wat het

allemaal inhield en dat viel niet tegen. Het nieuwe

5-cellen chassis zat er ook bij en dus hebben we

de hele auto gedemonteerd en daarna met het

5-cellen chassis weer opgebouwd. Nu konden we

wel eerst de scherpe randjes van het carbon halen,

vooral daar waar de cellen liggen, om kortsluiting

te voorkomen. De bodemplaat voelt wat week

aan, maar als de auto in elkaar zit voelt het geheel

toch verrassend stevig aan, om niet te zeggen dat

het een buitengewoon sterk chassis is geworden

44 M-auto

met erg weinig tweak. We hebben geen woeste

onvolkomenheden kunnen ontdekken, maar een

klein puntje verdiend misschien nog wat aandacht

en dat is de diepte van de verzinkboor waarmee

de gaten in de bodemplaat zijn verzonken bij dit

5-cellen chassis. Sommige schroeven zijn net niet

vlak met de onderkant en het is van groot belang

dat ze dat allemaal wel zijn. Alle elektronica hebben

we vervolgens over gezet van onze eigen

wedstrijdauto, merk X zullen we maar zeggen, en

een beetje gegokt met het motortandwiel, aangezien

we niet de eindoverbrenging van de auto zelf

in het boekje konden achterhalen.

Het rijden

Met een setje NK-banden er op zijn we naar de

nieuwe indoorbaan van de MACH gereden en daar

kon worden getest. Eerst met een andere auto de

baan maar wat verkennen en daarna met de S400

de baan op. Wat meteen opvalt is de enorme grip

van de voorwielen, ondanks de standaard in de

auto gemonteerde spoel. De S400 is nogal overstuurd

met de standaard afstelling. De achterste

dempers hebben we toen een gaatje platter gezet

en daar werd het meteen beter van. Tijdens het

testen liep vervolgens plotseling het achterdiff los

en was de aandrijving natuurlijk weg. Deze storing

was al eerder door andere rijders gemeld, maar

na aandraaien van het diff kon er weer worden

gereden.

Conclusie

Helaas was de testsessie veel te kort om de auto

echt goed te krijgen, maar met een vrijloop in de

voortrein voor het soepele rollen en een dagje

rustig experimenteren zijn we er van overtuigd dat

de S400 hoge ogen kan gaan gooien in het stock

klassement.

Ritske Reitsma


Rij-impressie

+

-

Optie onderdelen standaard

Zeer vlakke chassisplaat

Ballcups laten los

Differenteel mag soepeler

Modified

Uit de doos is het een goed model. Veel onderdelen

die je als optie verwacht zijn standaard op

deze auto. Aluminium wordt rijkelijk gebruikt en

ziet er strak en sterk uit. Tijdens het rijden bleek de

basisafstelling al erg goed te werken. Hiermee is

gelijk duidelijk dat deze auto over een goede basis

beschikt.

De auto wordt standaard geleverd met een differentieel

achter en een spool voor. Beide hoofdzakelijk

gemaakt van gehard aluminium. Dit moet de

krachten van ‘brushless power’ kunnen vertalen in

geen tot minimale slijtage. Shocks van eigen ontwerp,

welke innovatief vanaf de onderkant gevuld

moeten worden en uitermate soepel lopen. Veel

normale aluminium onderdelen, ook onderdelen

die je op een andere auto niet standaard vindt. Ik

noem de aluminium midden pulley’s, wielmeenemers

en rear-hubs mooi abstract geanodiseerd of

in Serpent woorden vertaald ‘gun metal grey’. De

bulkheads zijn op de auto ook vanaf de bovenkant

open te schroeven, zodat differentieel, spool of

middenas makkelijk uit de auto te halen zijn. Dit

scheelt veel sleutelwerk. Alle carbon onderdelen

zijn gefreesd uit 2,5 mm dikke plaat. Het chassis

bijvoorbeeld vond ik heel netjes, deze was kaarsrecht

op de afstelplaat en bleef dit ook tijdens en

na het rijden. Verder veel andere zaken; compleet

gelagerd ‘hoe kan het ook anders’, soepele aandrijfsnaren,

stalen aandrijfassen en oneindig veel

mogelijkheden tot afstellen zoals je zelf wilt.

december 2007/januari 2008

Maar bij elke auto zijn er ook een aantal minpuntjes.

Tijdens het gebruik van de auto vielen mij

wat dingen op, onder andere de schroeven die

gebruikt zijn. Volgens mij zijn die precies 2 mm

of een honderdste minder 1,99 mm. Je moet namelijk

elke keer bij het los- of vastdraaien van een

schroef de inbussleutel goed in de schroef steken,

anders schiet hij er meteen overheen. Ik denk zelf

dat dit naar mate van gebruik wel beter wordt.

Daarom kan je het ook van twee kanten bekijken.

In het begin wat stroef, maar later minder speling.

Iets anders was dat de ball cups op de camberlinks

erg stroef lopen. Is een beetje vervelend bij het

afstellen dat het geheel los komt van de auto in

plaats van dat het camber iets verandert. Maar hier

ben ik ook van mening dat dit even moet inslijten.

Het rijden

Mijn deel van de test was het rijden onder ‘NK

- Modified’ omstandigheden. Hiervoor ben ik een

dagje naar de AMCA geweest in Apeldoorn. Daar

ben ik begonnen met de standaard set-up en zoals

eerder genoemd ging deze meteen erg goed.

Ik vond de auto erg goed de bocht in te sturen

en er bleef veel rust in de auto. Goed, stabiel en

snel te rijden. Niks op aan te merken. Zeer goede

basis. Toch nog wel wat dingen geprobeerd maar

uiteindelijk gingen alleen iets andere veren beter,

geel voor en wit achter.

Een punt waar ik verder op de dag tegenaan liep

was het volgende: soms ging de achterkant er ineens

raar vandoor. Hierna ben ik gaan kijken in de

auto en mijn conclusie was het differentieel, deze

was sinds de stocktest niet meer herbouwd en liep

daardoor best zwaar. Snel het diff herbouwd met

het originele Serpent vet, maar het voelde nog

steeds zwaar aan. Toch maar terug ingebouwd

en weer gaan rijden, na een aantal ronden kreeg

ik weer hetzelfde probleem. Maar na naar het

differentieel gekeken te hebben was deze op zich

best goed. Dus op goed geluk nog een keer gaan

rijden met het idee dat het differentieel misschien

wat langer dan normaal zou moeten inlopen. Nog

een 2e run rijden en dat ging al stukken beter. Een

kleine tip dus, bouw het differentieel gewoon met

Serpent vet en rij er wat langer mee door.

Conclusie

Ik vind het een zeer goede auto waarmee ze

uitkomen. Lijkt mij niet makkelijk om met een

product op de markt te komen waar zoveel andere

bedrijven al langer mee bezig zijn, in deze klasse

dan wel te verstaan. De auto rijdt met basisafstelling

al erg goed en ik ben er erg te spreken over.

Stefan Jansen

S400

Fabrikant : Serpent Model Racing Cars

Schaal : 1: 10

Lengte : 259 mm

Breedte : 190 mm

Aandrijving : 4-WD snaar

Adviesprijs : € 399,–

Overige benodigdheden

- Accu’s en lader

- Banden

- Elektronica

- Zender en ontvanger

www.serpent.com

Specificaties

M-auto 45


BENZINE MOTOR

FUELIE 26S

26CC MOTOR

Meer vermogen,meer

koppel en meer

snelheid dan 23cc

motoren.

ALUMINIUM TUNED UITLAAT

Getuned voor meer vermogen en

snellere acceleratie.

*Standaard uitlaat ook meegeleverd voor minder

herrie.

SPECIFICATIES

Lengte: 817mm

Breedte voor: 460mm

Breedte achter: 480mm

Hoogte: 255mm

Spoorbreedte voor: 395mm

Spoorbreedte achter: 400mm

Wielbasis: 570mm

Gewicht: 9.6kg / 21.3 lb. (zonder benzine)

Camber: Instelbaar voor en achter

Caster: Instelbaar voor

Toe-in: Instelbaar voor en achter

Aandrijfsysteem: 2wd/met viscose diff

Banden v/a: HPI Dirt Busters

ORANJE GEANODISEERDE SS ONDERDELEN

Onze catalogi,instructies,flyers,handleidingen,specificaties en prijslijsten (informatie ) zijn geen offerte voor een contract.Wij behouden ons het recht om deze zonder overleg te kunnen wijzigen.HPI Racing is een geregistreerd handels merk van Hobby Products International Ltd.


ERVAAR HET BOUWPROCES ZELF

TWEE WIEL AANGEDREVEN

SCHAAL 1/5 BUGGY MET BENZINE MOTOR

Wij stellen voor: de zelfbouw versie van onze immens populaire

Baja 5B buggy,de Baja SS !

De Baja SS is uitgevoerd met een lange lijst optionele

onderdelen voor meer snelheid, duurzaamheid en betere

prestaties. En een superieure wegligging.

Van de Fuelie 26S 26cc motor met aluminium Tuned uitlaat tot

en met de nieuwe VVC/HD schokdempers,verzekeren wij dat u

tevreden gaat zijn met het resultaat van de door u zelf gebouwde

Baja 5B SS.Om het mooie nog mooier te maken,hebben

wij de Baja SS een waanzinnige custom uitstraling

gegeven,een gunmetal geanodiseerd chassis en oranje

geanodiseerde chassis delen complementeren het geheel,en

uiteraard alles is 6061 T6 aluminium.

Om het geheel naar uw persoonlijke smaak te maken wordt

een reeds uitgesneden doorzichtige body meegeleverd.

De Baja SS – de ultieme schaal 1:5 buggy!

#10610 Baja SS Kit

©2007 Hobby Products International. All rights reserved.

Dutch and Belgium Distributor.

Einsteinstraat 16D & 16E & 16F, 3316 GG. Dordrecht

Tel 078 6186508 Fax 078 6179211

www.meritracing.nl


Lightning 2 PRO-EVO

De Hot Bodies Lightning

2 Pro-Evo is de

natuurlijke evo(lutie)

van de Lightning 2 Pro,

geen nieuw ontwerp

maar een verfijning

van een succesvolle 1:8

brandstofbuggy.

Hot Bodies zet ons een beetje op het

verkeerde been door te melden dat de

Lightning 2 Pro-Evo geschikt is voor de

beginner, funracer én de wedstrijdrijder, hierdoor

krijg je het idee dat het een leuk middensegment

chassis is. Maar als je alleen al de resultaten van

de afgelopen maanden bekijkt van toprijders

met deze Lightning 2 dan blijkt wel dat we het

hier over een echt competitiechassis hebben. In

oktober wint Chaidejsuriya Surikarn de prestigieuse

FEMCA2007 in Thailand en deze maand is het

de beurt aan Atsushi Hara, hij wint het Japans 1:8

Off-road National. Dit zijn wedstrijden met meer

dan100 deelnemers en erg belangrijk voor de

Aziatische markt, dus worden de beste rijders hier

naar toe gestuurd.

First look

Verwacht geen wereldschokkende ontwikkelingen

op deze Hot Bodies, het zijn kleine maar

vaak wel belangrijke veranderingen die het doen.

We beginnen met het opvallendste verschil, de

paarse chassisplaat van de Lightning 2 Pro heeft

plaatsgemaakt voor een 3 mm dik goudgrijs exemplaar

van 7075-T6 aluminium. Ook verdwenen zijn

de aluminium radio- en remplaat, deze zijn nu

uitgevoerd in 3 mm dik carbonplaat. De motorsteunen

zijn gefreest uit aluminium en voorzien

van koelsleuven voor een betere warmteafvoer,

de stuurblokken zijn nu van aluminium en bieden

een keus aan ackermanposities tevens zijn ze

voorzien van beschermers tegen modder en stof.

Aan de achterkant is de wielophanging nu ook

van aluminium en voorzien van een aansluiting

voor een mudscraper om onder zware omstandigheden

modder uit de achtervelgen te schrapen.

Gebleven zijn de massieve 4 mm dikke schokdempersteunen

en de aluminiumsteunen die de diffs

met het chassis verbinden en voor extra stijfheid

in het chassis zorgen.

Kleine dingen

De Lightning 2 Pro-Evo is van voor naar achter

voorzien van inbusbouten en volledig gekogellagerd,

alle aandrijfassen zijn van het type CVD.

Zowel aan de voor- als aan de achterzijde zijn

al stabi’s gemonteerd en is er een veelheid aan

instelmogelijkheden, zodat je op elke ondergrond

uit de voeten kunt. De gebruikte aluminium schokdempers

zijn natuurlijk oliegevuld en voorzien van

stofhoezen, de voorspanning van de veren is instelbaar

met clips van verschillende dikte. En deze

had ik bijna over het hoofd gezien maar is wel een

mooie... de aansluiting van de stuurstang op het

stuurblok is onder een hoek gezet, waardoor de

stuuruitslag nog groter is geworden, heel netjes!

Oog voor detail, paars vliegwiel.

48 M-auto

Aluminium wielophanging, achter .

De radioplaat is ge-upgrade van aluminium naar carbon.


Bouwverslag

+

-

Basis set-up

Doorontwikkeld model

Geen gegevens gebruikte olie

Servo armpjes

Hot Bodies

Hot Bodies levert een complete uitlaat mee met de kit.

Wij gebruikten de AXE Efra 2040 in de test.

CNC-gefreesde motorsteunen met koelribben.

Servo armpjes worden niet meegeleverd in de kit.

Let op de vorm van de stuurstang aan het stuurblok.

december 2007/januari 2008

Het mooiste

En weet je wat nou het mooiste is aan de

Lightning 2 Pro-Evo? Hij is al voor je gebouwd

en nog wel door een pro en ik zou hem zelf niet

beter hebben kunnen bouwen. Nu zegt jullie

dat natuurlijk niks, maar mij wel want ik kan een

behoorlijke zeur zijn met het bouwen van een

auto. De sleutelaars van Hot Bodies hebben mooi

werk afgeleverd, alle metaal-metaalverbindingen

zijn geborgd met een borgmiddel dat ook weer los

te krijgen is, de diffs zijn netjes uitgeshimt en de

toe-in en camber instellingen zijn links en rechts

gelijk. De wedstrijdrijders zullen nu meteen gaan

vragen: ‘En wat voor olie zit er in de diffs en de

schokdempers?’ Het antwoord hierop is simpel: ‘Ik

heb geen flauw idee!’, dat is niet terug te vinden in

de handleiding, ik heb het tenminste niet kunnen

vinden en om eerlijk te zijn voor de eerste twee

doelgroepen, de beginner en funracer, zal het

ook niet zo belangrijk zijn. Voor de serieuzere en

wedstrijdrijders is het wel belangrijk, want stel dat

de auto nu helemaal perfect rijdt wat moet je dan

in je diffs en schokdempers doen na een rebuild?

Hetzelfde geldt als je vindt dat één van de diffs wel

wat dikkere of dunnere olie kan gebruiken. Voor

deze catogorierijders zit er maar één ding op alles

demonteren leeg laten lopen en opnieuw vullen,

volgens je eigen idee en ervaring.

Afbouwen

Ik weet wel dat ik gezegd heb dat de Lightning

2 al gebouwd is, maar er zal nog wel een motor

en elektronica in moeten en de body moet ook

nog van een kleurtje voorzien worden. Aan de

hand van onze serie over bodyspuiten mag dit

geen problemen opleveren. Op een wedstrijdchassis

hoort ook een motor die de auto recht

doet. Onze keuze is gevallen op de AXE Rossi

Mamba voorzien van een AXE Efra 2040 uitlaat

die voorzien is van een extraatje, hierover lees

je meer in M-auto nummer 24. In een Italiaanse

motor hoort natuurlijk ook Italiaanse brandstof,

we rijden de AXE Rossi dan ook met 25% ROGA

brandstof. De servo’s die we inzetten zijn: voor

het stuur een al wat gedateerd 13 kg exemplaar

van KO Propo de PS-2144FET en voor het gas/rem

gedeelte gebruiken we een 7 kg servo van een

nieuw merk namelijk Scanner RC. Bij het inbouwen

kom ik tot een vervelende ontdekking, Hot Bodies

heeft besloten bij deze Pro-Evo uitvoering geen

servoarmpjes mee te leveren. Dit levert een flinke

zoektocht op langs de verschillende modellen die

we hebben staan om de juiste maat armpjes te

vinden. Het was meer Pro geweest als Hot Bodies

deze servoarmpjes meegeleverd had en dan liefst

ook nog in drie verschillende uitvoeringen voor de

verschillende servomaten.

Startbox

De AXE Rossi Mamba is gezegend met een perfecte

passing, zo perfect dat de motor meer dan

gemiddeld klemt, met de hand doordraaien is er

niet bij. Bij dit soort motoren is het wel zaak dat

je startbox in perfecte conditie is en zeker in het

begin is voorverwarmen van de motor met een

föhn geen overbodige luxe. Is de motor éénmaal

op temperatuur dan is starten een fluitje van een

cent, tikken en lopen! Wat opvalt is dat de motor

enorm mooi stationar loopt en na een tankje of vijf

al een bak vermogen afgeeft en ondanks de rijke

afstelling toch prima op het gas reageert.

M-auto 49


Elke 2 maanden de nieuwe

M-auto

op je deurmat?

Dat kan met een abonnement!

WWW.M-AUTO.NL JAARGANG 4 • NUMMER 22 • oktober/november 2007




M-AUTO IS EEN TWEEMAANDELIJKS MAGAZINE OVER RC- & SLOTAUTO’S

PRIMEUR

Serpent S400

In dit nummer o.a.:

- Corally RDX PHI

- Protech Yada

- RB Factory Visit

- Revell Simca

- Schumacher Mi3

- Virtual RC Racing

- Wedstrijdnieuws

TRUCKS • OFF-ROAD • SLOTRACEN • ON-ROAD • MICROPULLING • TECHNIEK • WEDSTRIJDEN • NIEUWS • TUNING

Verloting

testmodellen

Scoop: Kyosho Mini Inferno

Verslag: Tamiya TA05R Verslag: Robotronic Scalpel

oktober/november 2007 4e jaargang, nummer 22

losse verkoop 5,45


Bouwverslag:

Xray Truggy XT8

Slotrace: SCX Pro

Een heel jaar lang,

dus 6x voor

€ 27,50

Ja, ik word abonnee van M-auto!


Stuur deze bon (of een kopie) in een

ongefrankeerde envelop naar:

M-auto magazine

Antwoordnummer 17

7940 VB Meppel

of

kijk op www.m-auto.nl

Het abonnement loopt tot wederopzegging.

Prijswijzigingen voorbehouden.

Voorwaarden zie colofon.

Naam:

Adres:

Postcode:

Plaats:

Telefoon:

E-mail:

Het abonnement moet ingaan met ingang van nummer ..........


Bouwverslag

Foute foto

Voor een eerste shake-down en fotoshoot gaan

we op pad, de Xray XT8 en wat kennissen gaan

ook mee. Eerst maar wat foto’s maken van de

Lightning 2 voordat hij vies is. Het gaat prima

totdat de Hot Bodies ineens stilstaat, omdat het

linkervoorwiel besluit om alleen verder te gaan.

Geen reclame voor een professioneel magazine

maar wel een heel exclusieve ‘foute foto’ die ik

jullie niet wil onthouden. Het toont ook aan dat je

altijd alles moet controleren en er niet vanuit mag

gaan dat een ander dat wel gedaan zal hebben.

Rijden

De enige aanpassing die we gemaakt hebben

is het aanbrengen van een 5 mm clipje op de

achterveren. En dat is maar goed ook, want door

het ontbreken van de nodige informatie weet je

ook niet waar je moet beginnen. De afstelling zo

uit de doos is in ieder geval bij deze ondergrond,

zand en gras, prima. De Lightning 2 kleeft echt

aan de grond alsof het een Formule1 is uit het

sideskirt tijdperk. Mede dankzij de Ko propo servo

en de stuuruitslag van de Hot Bodies is extreem

kort draaien met deze Lightning 2 geen enkel probleem

en dan meteen weer het gas er vol op, met

een mooie rookpluim reageert de AXE Rossi op

het veranderen van de gasstand. Bij volgas raken

de wielen van de Lightning 2 alleen nog maar de

topjes van het zand en de schokdempers draaien

dan overuren. Binnen no-time is de vulfles met

ROGA leeg en niet omdat de AXE Rossi zo’n drinker

is, maar puur omdat de Lightning zo lekker rijdt.

Of je nou een jump maakt of kort draait waarbij

het zand in het rond vliegt, vol accelereert op het

gras of vol op de rem gaat staan waarbij de neus

zich zowat begraaft in het losse zand. Alles gaat

met een speels gemak waardoor ook de beginnende

rijder zich al snel een hele coureur waant.

Een waarschuwing voor deze rijders is hier wel op

zijn plaats, want het gaat heel makkelijk heel erg

hard. Zorg er dus wel voor dat je de ruimte hebt,

liefst zonder toeschouwers, want hoe leuk de

bewonderende uitroepen van het publiek ook zijn

ze hebben vaak geen idee van de snelheid en het

gewicht van je auto.

Conclusie

De Hot Bodies Lightning 2 Pro-Evo blijkt een echte

Pro te zijn in combinatie met de AXE Rossi Mamba

en de ROGA brandstof. De meegeleverde blanco

body geeft je de mogelijkheid om een eigen

gezicht aan de auto te geven. Het ontbreken van

gegevens over de gebruikte olie en het ontbreken

van de nodige servo armpjes vind ik wel een

minpunt, maar mag voor de meer ervaren rijders

geen bezwaar zijn.

Fred Boots

Lightning 2 Pro-Evo

Fabrikant : Hot Bodies

Importeur : Merit Racing

Schaal : 1: 8

Lengte : 480 mm

Breedte : 305 mm

Wielbasis : 326 mm

Aandrijving : 4-WD

Adviesprijs : Informeer bij je dealer

Overige benodigdheden

- .21 brandstofmotor

- Brandstof

- Elektronica

- Gloeistarter

- Startbox

- Zender en ontvanger

www.hbeurope.com

Getest met ROGA Fuel 25%

Specificaties

december 2007/januari 2008

M-auto 51


Tamiya

Tamiya heeft het M-03

chassis in een R-jasje

gestoken. Door het

wereldwijd weer langzaam

opbouwende

Mini-enthousiasme

heeft Tamiya besloten

om een R-versie van

het ‘Mini’ chassis op de

markt te brengen.

De R staat hier voor

Race en heeft daarvoor

diverse tuning- en limited

edition delen standaard

in de doos.

Voor alle duidelijkheid eerst een korte

introductie over het Tamiya M-chassis. In

de volksmond wordt dit ook wel het ‘Mini’chassis

genoemd. Deze naam heeft het chassis

verdiend dankzij de eerste release van het M-chassis.

Dit was de M-01 met een Rover Mini Cooper

body. Aangezien het chassis qua maatvoering

altijd een slag kleiner gebleven is dan wat we nu

gewend zijn van de 1:10 toerwagens is het koosnaampje

Mini passend. De M-01 had realistische

voorwielaandrijving, net zoals de echte Mini, en

kenmerkend het unieke mono-shock dempersysteem,

voor en achter. Tussen de draagarmen werd

horizontaal 1 schokbreker gemonteerd! De M-01

kon trouwens als voorwiel, maar ook als achterwielaangedreven

model gebouwd worden. Na het

M-01 chassis volgde, jawel je raadt het al, het M-02

chassis met achterwielaandrijving. Dit chassis had

achterwielaandrijving en een iets ander centraal

chassis (een soort bakje), echter nog wel met de

mono-shocks.

M-03

In 2006 werd er een verse impuls gegeven aan het

M-chassis met de release van de Suzuki Swift.

Een nieuw chassis onder deze eveneens nieuwe

body, die een replica is van de 2005 JWRC (Junior

World Rally Championship) Swift. De M-03 was

geboren, opnieuw een voorwielaangedreven

chassis en voor het eerst een nieuwe wielbasis in

52 M-auto


Bouwverslag




de M-chassis lijn van Tamiya namelijk 225 mm.

Het M-03 en M-03R chassis kunnen in verschillende

lengtes/wielbasis worden gebouwd. Door

gebruik of weglaten van opvulstukken kun je drie

verschillende lengtes creëren namelijk: ± 210 mm

M-03S zonder opvulstuk, ± 225 mm M-03M en de

M-03L met een wielbasis van ± 239 mm. De M en

de L maken hierbij gebruik van een tussenstuk.

Tamiya moest deze onderlinge verschillen wel

aanbrengen om het realisme van hun modellen op

dit chassis te behouden, enkele voorbeelden van

Tamiya modellen zijn, de klassiekers Fiat Abarth en

de Renault Alpine A110. Recentere modellen zijn

de Porsche Boxter en de BMW Mini Cooper.

De Suzuki Swift is in Nederland en België mede

dankzij de Swift Challenge van de M-auto Wintercup

en een actie van Suzuki Nederland behoorlijk

populair, ook in thuisland Japan valt deze combinatie

zeer goed in de smaak.

Om het M verhaal compleet te maken hebben we

ook nog de M-04. Net als de M-02 een achterwiel

aangedreven chassis. Top bodies op dit chassis

zijn bijvoorbeeld de Alfa Giullia Sprint en de net

gereleaste Tamiya ‘Kever’ (de klassieke!).

Ook zijn er van andere fabrikanten nog enkele

bodies te verkrijgen, omdat er voorheen ook nog

4-WD chassisvarianten geweest zijn, van onder

andere HPI.

Inmiddels lijkt wereldwijd dit fun alternatief zijn

plekje weer terug te winnen tussen al het toerwagengeweld

en de kleinere schalen. Het grote voordeel

van de M chassis is dat je gewoon standaard

apparatuur kunt gebruiken, je hebt geen microof

mini servo’s of kleine ontvangers nodig, en

simpele 7,2V stickaccu’s. Door de eenvoud van het

ontwerp en het ontbreken van allerlei afstelmogelijkheden

leent het chassis zich bijzonder voor

beginnende rijders, maar ook de ervaren rijder kan

zonder stress veel lol hebben op de parkeerplaats

of tijdens races op modelcircuits.

De R-parts

Dat volledig ontbreken van afstelmogelijkheden

wordt door middel van een aantal nieuwe

tuningsdelen bij de M-03R, je weet wel van Race,

rechtgezet.

Opvallend is de zilverblauwe doos met technische

afbeelding en handgreep waarin je de R ontvangt.

Tevens heeft het verchroomde chassis een hoog

december 2007/januari 2008

bling-bling gehalte. Altijd

gaaf!

Meer bling op de R be-

staat uit

bijvoorbeeld de door-

zichtig

blauwe kunststof olie-

dempers

en de witte verenset.

Hiermee

kan je genoeg afstellen

aan je auto!

Drie hardheden qua vering zijn inbegrepen, allen

in een Stealth witte kleur met een klein gekleurd

stipje om de hardheid aan te duiden. Zodoende

ziet het er niet alleen netjes uit, maar weet je concurrentie

ook niet 1, 2, 3 je afstelling. De keerzijde

hiervan is dat als het gekleurde stipje weggesleten

is je het zelf ook niet meer weet. Als R-limited

parts komen we blauwe aluminium stuurblokken,

koellichaam, servo-posten en toe-in blokken

tegen. Deze zien er niet alleen mooi uit, maar

zorgen ook voor wat extra’s qua performance. De

stuurblokken hebben drie montageplaatsen voor

de stuurstangen. Hiermee kan je het stuurgedrag

beïnvloeden van redelijk agressief tot meer rustig.

Het motorkoellichaam zorgt ervoor dat je motor

langer gekoeld blijft en zodoende beter presteert.

De servo-posten creëren een stijver en meer solide

bevestiging van de hoog gemonteerde servo.

De toe-in blokken aan de achterzijde hebben 1,5

graden toe-spoor waar de originele kunststof

blokken 2 graden hebben, ook hebben de blauwe

aluminium blokken iets minder flex en speling

wat een iets constanter rijgedrag moet opleveren.

Tevens kan je de bovendraagarm qua lengte instellen

om zo meer of minder camber in te stellen.

Aan de achterzijde kunnen we ook hier op het toein

blok de draagarm een positie lager monteren

dan standaard om hiermee de achterzijde van je

auto verder te fine-tunen.

Blauwen…uuhhh bouwen dus…

Sorry, we waren even afgeleid door alle glimmende

delen in de doos. Laat we heel eerlijk zijn,

het bouwen is een eitje. De bouwbeschrijving is

duidelijk zoals we die gewend zijn van Tamiya.

Bovendien is het ontwerp van de M-03 simpel, wat

zich vertaald in een probleemloze en snelle bouw.

Links: Achterin het chassis is plek genoeg voor een ontvanger.

Midden: Aluminium toe-in blokken, niet toegestaan bij de Wintercup.

Rechts: Ook de tussenstukken zijn in chroom uitgevoerd.

Tips

We zullen jullie wel enkele tips meegeven om je misschien

net weer iets beter dan standaard, op weg te helpen.

- Vele rijders tunen hun differentieel. Dit loopt uiteen van

soepel tot (bijna) star maar dat is smaakafhankelijk,

beide afstellingen kunnen snel zijn op een circuit.

- Je kunt enkele shim-ringen toevoegen aan de binnenzijde

van het diff, of veel dan wel dikke olie of vet gebruiken als

je je diff minder soepel/star wilt maken. Wij gebruikten

de Tamiya AW-grease die meegeleverd wordt in de kit op

de conische tandwielen om de diff werking een fractie te

vertragen.

- Op de tandwieltrein van de motor naar het diff gebruiken

we geen vet, maar een heel klein beetje siliconenolie uit

de spuitbus.

- De kogellagers kan je schoonspuiten met motorcleaner en

voorzien van een drupje lichte olie zodat deze soepeler

lopen (let op: dit verkort wel de levensduur van de

lagers!).

- De dempers zou je aan de voorzijde kunnen voorzien

van wat dikkere olie 60 tot 80wt voor en 40wt achter

afhankelijk van de grip waar je rijdt, om een iets rustiger

(makkelijk te rijden) auto te maken. Wij reden de

blauwe veren voor en de gele achter. Ook kan je aan de

binnenzijde van de dempers nog een extra busje plaatsen

over de zuigerstang, hiermee verlaag je de rijhoogte van

de auto wat de wegligging zeker ten goede komt.

- De voorbanden behandelen we ook omdat we binnen

op tapijt rijden. Aan de zijkant van de voorbanden doen

we een laagje superlijm, zodat de voorband niet te snel

opwarmt en de auto constant blijft rijden en niet omrolt

gedurende de race!

- De standaard meegeleverde banden werken prima. Voor

een nog beter weggedrag adviseren we in ieder geval

achter de M-grip van Tamiya en als je dan toch bezig bent

monteer dan ook een zachtere insert (blauw) in plaats

van de meegeleverde zwarte exemplaren. De combinatie

van een zachtere insert en een zachtere band geven de

auto achter meer grip.

- Belangrijkste tip die we je willen meegeven: gebruik bij

montage van schroeven, ball-ends etc., in de aluminium

delen altijd een druppel threadlock of loctite om te

voorkomen dat deze lostrillen. Geloof dit, het gebeurt!

M-auto 53


Bouwverslag




R = Rijden of Racen

Ontbrekend bij de R zijn een body, regelaar en

motor, welke wel bij de standaard M-03 inbegrepen

zijn. Tamiya doet dit om de rijders hierin

zelf een vrije keus te geven. Wij kiezen voor de

Suzuki Swift body van Tamiya (vooruitkijkend op

de M-auto Wintercup 2007-2008 / klasse LRP Swift

Challenge).

Als regelaar gebruiken we de Tamiya 101BK welke

standaard in de meeste Tamiya auto’s wordt geleverd

én, belangrijk voor ons, Wintercup legaal is.

Deze M-03R wordt ingezet bij de M-auto Wintercup

als VIP-car, dus monteren we een LRP Runner

Special 2 motor met 18-tands motorpinion voor

onze rij-impressie bij RC-Speedworld tijdens de

eerste M-auto Wintercup van dit seizoen.

Accu vol en testen maar…. Jammer, maar de auto

reageert niet goed en heeft een onvoorspelbaar

rijgedrag. Een optische inspectie toont ons het

probleem. Tamiya heeft naast het blauw aluminium

ook alle originele delen inbegrepen in de kit,

zodat je ook standaard in plaats van aluminium

parts kunt gebruiken. De aluminium toe-in blokken

achter zijn bij de Wintercup niet toegestaan,

dus hebben we de standaard kunststofblokken

gemonteerd. Maar ongemerkt hebben we links en

rechts verwisseld?! Tja, en dat werkt dus niet…

Enkele minuten later draaien we de eerste oefen-rondjes

en dit is megaleuk rijden. De M-03R

presteert gewoon goed en laat zich uit de doos

erg goed rijden. Geen aluminium dempers nodig

hoor. De eerste ronden was de auto nog iets

onderstuurd maar wel stabiel. Later warmden de

standaard banden iets op en werd dit alles al beter.

Ook hebben we nog even met de M-grip banden

voor de race getest. Inderdaad, iets meer grip maar

gelukkig met nagenoeg dezelfde balans. Deze

auto laat zich uit de doos al makkelijk rijden en is

voldoende getuned om te scoren tijdens races.

Conclusie

De M-03R is zijn meerprijs ten opzichte van de

standaard M-03 meer dan waard en dit niet alleen

door het vele chroom, maar ook de oliegevulde

dempers zijn een must op elke M-03 en de aluminium

delen zorgen voor een beter uitgebalanceerd

geheel.

We zijn er van overtuigd dat je veel plezier aan

deze M-03R zal beleven en vooral fonkelende

blikken zult ontvangen om je glimmende chassis

met als accent de blauwe tuning parts. Twijfel je

nog aan de racewaardigheid van deze Tamiya dan

nodigen we je uit om eens te komen kijken bij één

van de M-auto Wintercup races en misschien rijd je

dan volgend jaar wel zelf mee!

M-03R

Fabrikant : Tamiya

Importeue : REZ

Schaal : 1: 10

Breedte : 165 mm

Lengte : 299 mm

Hoogte : 55 mm

Wielbasis : 210/225/239 mm

Aandrijving : 2-WD

Adviesprijs : € 199,–

Overige benodigdheden

- Accu’s en lader

- Body

- Motor

- Regelaar

- Zender en ontvanger

Specificaties

Voor een lager zwaartepunt gaat de regelaar in het chassis, eerst een stukje schuim en daar op dan de regelaar.

www.tamiya.com

december 2007/januari 2008

M-auto 55


Baja buggy

XRC-Racing

Hij is er, de eerste 1:5 Baja buggy van XRC-Racing!

En ik bedoel echt de eerste in Nederland, want dit

is een pré-productiemodel welke M-auto mag testen.

Info

Vlak voordat deze M-auto gedrukt wordt zie ik dat RC-Junkies

een testmodel van de winkelversie heeft bemachtigd.

Mocht je nieuwsgierig zijn hoe deze uiteindelijke versie er

uitziet? Kijk dan op rc-junkies.com

Nogmaals voor de duidelijkheid, het gaat hier

om een model uit de voorproductie en sommige

onderdelen en oplossingen zoals de

body en de bodybevestiging verdienen nog geen

schoonheidsprijs. Maar, bij de uiteindelijke verkoopversie

is dit natuurlijk opgelost dat is duidelijk.

56 M-auto

Eerste indruk

Ondanks dat de rolkooi en de velgen zo van een

HPI Baja af lijken te komen heeft de XRC RC-2

duidelijk een eigen gezicht. Met diezelfde fraaie

rolkooi en brede platte body oogt hij behoorlijk

snel, hij is niet zo rank als een HPI Baja 5b en dat

kan ook niet als je naar het 4 mm dikke paars

geanodiseerde chassis kijkt. Een chassis waarbij de

randen omgezet zijn om meer stijfheid te creëren

en waar de koppen van de gebruikte kruiskopschroeven

keurig plat inliggen. Maar de XRC-2

oogt zeker niet zo zwaarlijvig als bijvoorbeeld een

Carson Attack of een FG Marder. Persoonlijk vind ik

het een mooie tussenweg.

Ophanging

Natuurlijk vind je een volledig onafhankelijke

ophanging op de RC-2, waarvan het toe-in en

camber instelbaar zijn. Voor de nodige vering

en demping is de RC-1 voorzien van aluminium

schokdempers, aan de voorkant met een veerweg

van ± 33 mm en aan de achterzijde ondanks hun

veel grotere lengte maar 4 mm meer namelijk ±

37 mm. De veerspanning is traploos instelbaar en

op de achterdempers zitten dual stage veren. Dat

wil zeggen dubbele veren waarvan de één iets

stugger is dan de ander. De stuurinrichting heeft

centersteering en twee keuzes voor het instellen

van Ackerman.

Elektronica

Alle gebruikte elektronica is bij elkaar op één

kunststof radioplaat gezet. De stuurservo is er

één van het type jumbo, de gas/remservo heeft

normale proporties, technische gegevens van de

gebruikte servo’s zijn mij niet bekend. Maar in de


Bouwverslag

praktijk voldoen ze goed, zowel de stuur- als de

gas/remservo zijn gevoelsmatig niet supersnel

maar wel erg sterk. Voor de ontvanger zit er een

mooi spatwater- en stofdichtbakje en de benodigde

stroom komt van een 5-cellen Sub-C pakket

met een capaciteit van 2000 mAh.

Aandrijving

De XRC-RC2 wordt aangedreven door een 23 cc

twee-takt blok van eigen fabrikaat, dit blok drijft

via de koppeling een kunststoftandwiel aan. Dit

tandwiel drijft dan weer een tussenas met daarop

de geventileerde schijfrem aan, op het andere

eind van deze as vind je een stalen tandwiel die

het eveneens stalen tandwiel dat op het diff is

gemonteerd aandrijft. Om het verhaal compleet te

maken drijven de outdrives die in het diff zitten en

voorzien zijn van steekassen met stofhoesjes de

wielmeenemers aan, die dan weer de wielen laten

draaien. Het klinkt allemaal super ingewikkeld

maar het is de normale manier van krachtoverbrenging

op een 1:5.

Bead lock

XRC gebruikt een techniek die door HPI geïntroduceerd

is op de Baja 5b, hierbij worden de banden

niet op de velgen gelijmd, maar zitten ze klem

tussen een groef in de velg en een ring die op de

velg geschroefd wordt. HPI noemt dit bead lock

en daarom gaan dit type velgen door het leven

als bead lock velgen, een goed systeem dat zich

inmiddels bewezen heeft.

Rijden

De grote kick van een 1:5 off-road is niet hoe hoog

die kan springen, want met zijn gewicht van meer

dan 10 kg laat hij dit graag over aan zijn lichtvoetigere

nitro collega’s. Hetzelfde geldt voor het accelereren,

ook hierin zal menig nitromodel sneller

zijn. Nee, de kick van een 1:5 is dat hij bijna overal

kan rijden, het onkruid kan niet hoog genoeg

staan en de modder niet zwaar genoeg zijn, de

dikke 23 cc motor ploegt er wel doorheen en vaak

met een gemak waar je van op kijkt. Deze XRC RC-

2 is hierop geen uitzondering. Met een paar flinke

rukken aan het startkoord komt de RC-2 tot leven

en is klaar voor de strijd. Geen lastige afstelprocedures

gewoon starten, raggen en na een half

uur eens kijken hoeveel benzine je nog hebt, doe

dat maar eens na met je nitrobakkie. En raggen

is in dit geval ook echt raggen. Ik heb de XRC

meegenomen naar een weiland in de buurt waar

het onkruid iets hoger staat dan ik had verwacht

en dit blijkt geen enkel bezwaar te zijn, de pollen

gras vliegen in het rond. De stuurservo blijkt zijn

werk makkelijk aan te kunnen, hij reageert niet zo

supersnel maar dat doe ik ook niet dus vormen we

een aardig setje. Het is imposant om te zien dat

de XRC werkelijk overal naar toe rijdt waar jij hem

naar toe stuurt. Een spoor van opstuivend gras

achter hem aan, alleen een bult langs de rand van

het weiland vindt hij minder leuk. Omhoog is geen

probleem, hij ploegt zich wel een weg naar boven,

maar de vrije val die daarna komt geeft wel een

hoop herrie waardoor ik besluit om dat maar niet

meer te doen. Een wasbord in de vorm van een

door zandauto’s stukgereden pad is meer zijn ding

en onverstoorbaar hopt de RC-2 van richel naar

richel. Veel te snel is de liter benzine die ik meegenomen

heb op en ik pak mijn spullen weer in.

Conclusie

Ze zullen bij XRC nog wel even aan de bak moeten

waar het de bodybevestiging betreft en ook het

kleurenschema moet nog aangepast, maar de eerste

indruk van deze1:5 van XRC-Racing valt zeker

niet tegen. Het is een robuuste auto die tegen een

stootje kan en zeker het overwegen waard als je

op zoek bent naar een 1:5 of 1:6 off-road. De verwachting

is dat de uiteindelijke RTR winkelversie ±

€ 650,- gaan kosten en dit is inclusief FM-zender.

Fred Boots

Baja Buggy

Fabrikant : XRC-Racing

Importeur : Sinoracing

Schaal : 1: 5

Lengte : 820 mm

Breedte : 440 mm

Hoogte : 290 mm

Aandrijving : 2-WD

Adviesprijs : € 650,– ±

Overige benodigdheden

- Loodvrije benzine

- Olie om te mengen

www.xrc-racing.com

Specificaties

december 2007/januari 2008

M-auto 57


RBC Slotmanege

Een lange wens is in eindelijk in vervulling gegaan.

Frank ter Linden en Ton Schols, de mannen

achter Nederlands grootste website over

racebanen en slotracen, www.racebaan.com

hebben eindelijk ‘hun eigen’ club van de grond

kunnen krijgen. Op zondag 18 november 2007

ging RBC Slotmanege officieel van start!

Natuurlijk hebben deze twee mannen, beter

bekend als Team racebaan.com, dat niet alleen

gedaan. Integendeel, maar zij zijn wel

de initiatiefnemers achter deze nieuwe aanwinst

voor slotraceminnend Nederland. En dan vooral

voor de liefhebbers in het verre zuiden. De meeste

clubs liggen tenslotte tegen en voornamelijk zelfs

boven de rivieren. In het zuiden zijn het aantal

racebaanclubs helaas wat dunner bezaaid. Daar

moest dan ook wat aan gebeuren en dat is nu

eindelijk gelukt.

Op zoek

Het is echt niet allemaal vanzelf gegaan. Al met al

zijn we er ongeveer twee jaar mee bezig geweest.

Het moeilijkste blijft toch het zoeken naar een

geschikte, maar vooral een betaalbare locatie.

Het aantal mensen dat deze hobby beoefend is

tenslotte niet zo heel groot en het aantal mensen

daarvan dat aspiraties heeft om die hobby bij een

club te gaan beoefenen is nog veel kleiner.

Bovendien is het grootste doel van onze nieuwe

club het promoten van de hobby, mensen de

gelegenheid kunnen bieden hun hobby te delen

met medeliefhebbers, daar kennis en ervaringen

te delen en natuurlijk af en toe ook eens te kunnen

rijden op een lekker grote baan. Belangrijk dan

ook dat het relatief ook allemaal betaalbaar blijft,

zowel voor de club zelf als voor de leden.

Een eerste geschikte locatie diende zich ongeveer

twee jaar geleden aan. Eén en ander bood in

eerste instantie schitterende mogelijkheden, maar

door steeds meer uiteenlopende meningen over

de uitvoering en invulling daarvan ging dat helaas

niet door. Door drukte en allerlei andere omstandigheden

kwam het toen even op een laag pitje te

staan, maar de wens voor een nieuwe club bleef

echter overeind.

Locatie gevonden

Danny op den Camp, die ook op de eerste locatie

al van de partij was, dacht er ook zo over. Hij

kwam, op weg naar zijn werk, op een gegeven

moment steeds langs een andere locatie. Een ma-

34 M-auto


Slotracen

Racebaanclub in Limburg geopend!

nege, gelegen te Montfort in Limburg. Daar stond

een bovenetage leeg en die bleef langere tijd ook

leeg. Afijn, om een lang verhaal kort te maken,

Danny heeft de stoute schoenen aangetrokken en

is daar naar binnen gestapt. Na een korte uitleg

over hoe en wat de bedoeling was (leg zoiets maar

eens uit aan iemand die niet weet wat onze hobby

inhoud) kwam er een eerste toezegging. Het

resultaat: een toplocatie om een club te beginnen.

Het was eind juni 2007.

Aan het werk

Hierna raakte alles in een heftige stroomversnelling.

Tel maar uit, 4 ½ maand daarna zijn we geopend

en dat gaat echt niet zomaar! Daar moet je

wel wat voor doen! Vergaderen, leden werven, een

baanontwerp maken, een vereniging oprichten,

notaris, kamer van koophandel, financiële middelen

op orde krijgen, sponsoren zoeken en nog

meer vergaderen.

En dan de ruimte zelf, deze ruimte stond op de

nominatie om eventueel ingericht te worden als

appartement. De indeling was er, pvc leidingen

voor elektriciteit en de aansluitingen voor verwarmingen

waren voorbereid. In de grote ruimte

stond een keuken en dat was het.

Bedrading trekken, contactdozen, schakelaars en

radiatoren plaatsen en de verwarming aansluiten,

het moest allemaal nog gebeuren. Een

keuken hoort natuurlijk ook niet echt thuis in

een racebaanruimte. Dat had nog wat voeten in

aarde, maar nadat de eigenaar in de gaten kreeg

wat er zich allemaal boven zijn hoofd ontwikkelde

kregen we ook daar toestemming voor. En

dan hebben we het hier alleen nog maar over de

ruimte gebruiksklaar maken. Maar goed, dan ben

je er nog niet. Materiaal aanschaffen en bezorgen,

zagen, frezen, boren, meten, nog eens meten,

baanstukken leggen, baanstukken afbreken, weer

baanstukken leggen. En tussendoor maar weer

vergaderen, overleggen en knopen doorhakken.

Afijn, teveel om op te noemen.

De officiële opening

Het is allemaal gelukt, de club heeft haar deuren

officieel geopend en alles ging ook nog boven verwachting

goed. Toevallig bleek de combinatie van

nieuwe leden en bestaande krachten een meer

dan prima team te vormen. Waar de één in staat

was om van alles en nog wat geregeld te krijgen

was de ander weer heel erg handig in het klaren

van allerlei klussen en houtbewerking.

De volgende had verstand van technisch tekenen

op de PC en iemand anders was handig met elektriciteit

en elektrotechniek. De onderlinge band

werd steeds sterker en het klikte allemaal geweldig

ook nog. Natuurlijk zaten er wel eens dingen

tegen, maar met een gezamenlijk doel voor ogen

mag dat de pret niet hinderen. Achteraf ging het

eigenlijk allemaal soepel en bijna vanzelf…

Hoewel er natuurlijk nog allerlei kleine zaken

moeten gebeuren zijn we allemaal enorm trots op

wat we in die dikke vier maanden bereikt hebben.

En dat straalden we waarschijnlijk ook uit tijdens

de officiële opening op 18 november.

Onder overweldigend grote belangstelling van

leden, familie, genodigden uit het racebaanwereldje,

overige belangstellenden en pers, naar

schatting in totaal ongeveer 160 man, werd de

baan na een kort welkomstwoord en kleine presentatie

officieel geopend door talentvol Formule

Renault coureur Xavier Maassen, woonachtig in

Maastricht. Het eerste openingsrondje ging zonder

uitvliegers, een compliment voor Xavier.

Weliswaar eindigde hij de openingsrace hierna

als zesde en laatste, maar hij heeft beterschap beloofd!

Xavier voelde zich zichtbaar in zijn element.

Mede ook omdat de lay-out van ons clubcircuit

een circuit Park Zandvoort in het klein is en de

baan daardoor voor Xavier enigszins bekend was!

Een lay-out die ook nog eens uitstekend in de

beschikbare ruimte bleek te passen.

Hierna was het ruim baan voor de bezoekers

en natuurlijk vooral de jeugd om eens aan onze

hobby te snuffelen. Voor ons als bestuur, met

inmiddels al 25 leden (20 volwassenen en 5 jeugd),

was het in ieder geval een zeer geslaagde middag!

De deur staat open!

Er is nog wel wat werk te doen, maar per 1 januari

2008 starten we met de clubcompetities. Slotracen

in zowel de schaal 1/32 als 1/24 behoort tot de

mogelijkheden. En de deur naar het organiseren

van evenementen en wedstrijden op nationaal en

internationaal niveau staat vanaf nu wagenwijd

open! Interesse om lid te worden of toevallig in de

buurt? Graag tot ziens!

Namens RBC Slotmanege

De voorzitter

Frank ter Linden

Meer informatie is te vinden op de website:

www.slotmanege.nl.

december 2007/januari 2008

M-auto 59


FG Dealer

Assortimenten veranderen... Onze service blijft!

MODELBOUW

BLOEMENDAAL.NL

023-5268327

De Zwaluw Modelbouw

Montfort (NL, Midden-Limburg), Markt 3 A

Tel. 0475-542595 Fax 0475-549015

E-mail: info@zwaluwmodelbouw.com

(1/5) RC-auto’s, vliegtuigen, boten, zwevers, helikopters,

tanks en plastic/hout modelbouw, historische schepen, treinen, slotracebanen

INTERNETSHOP: WWW.ZWALUWMODELBOUW.COM

Abonneer u op ons GRATIS (internet)krantje

Nieuweweg 22 9711 TE Groningen

www.krikke.net

Neringpassage 20

8224 JC Lelystad

Modelbouw

tel. 0320-243544

fax 0320-248623

Openingstijden:

ma. 13.30-18.00

di. t/m vr. 10.00-18.00

do. koopavond 18.00-21.00

za. 9.00-17.00

www.vgmodelbouw.nl

info@vgmodelbouw.nl

Madam Curiestraat 20

3316 GN Dordrecht

tel.: 078-6181184

info@pkracing.nl

www.pkracing.nl

Openingstijden winkel:

maandag gesloten

dinsdag t/m vrijdag 10.00-17.00

dinsdag & donderdag 19.30-22.00

zaterdag 10.00-16.00

Voor al uw RC- en Slotracing

Openingstijden:

Maandag........ 13.30 tot 18.00

Dinsdag.......... 13.30 tot 18.00

Woensdag...... gesloten

Donderdag..... 13.30 tot 18.00

Vrijdag........... 13.30 tot 18.00 / 18.30 tot 20.00

Zaterdag........ 10.00 tot 17.00

Hooibrug 2

1261 MV Blaricum

Tel. 035-5230049

E-mail: info@rcfun.nl

RCSPEEDWORLD

SPECIALISTEN IN RC CARRACING & FUN

WWW.RCSPEEDWORLD.NL

Herenstraat 38

3431 CV Nieuwegein

Tel.: 030-6022041

Fax: 030-6050468

Wij zijn geopend:

Donderdag: 14.00 - 21.00 uur

Vrijdag: 14.00 - 21.00 uur

Zaterdag: 10.00 - 17.00 uur

Of kijk op onze internetsite www.marcosmodelcars.com

of op onze slotraceverenigingsite www.slotracen.com

MAANDAG 15:00 - 22:00

DINSDAG GESLOTEN

WOENSDAG 13:00 - 18:00

DONDERDAG 15:00 - 22:00

VRIJDAG 15:00 - 22:00

ZATERDAG 11:00 - 17:00

VOOR AANBIEDINGEN

KIJK OP ONZE WEBSITE

RCSPEEDWORLD HEEMSKERK

DE VISSERSTRAAT 23A

1964 SR HEEMSKERK

TEL. 0031(0)251-217256

FAX 0031(0)251-218622


In de regio

www.peperkampmodelbouw.nl

RACIN

MODEL RACING E DE

Verlengde Maanderweg 87 - Ede - tel.: 0318-653232

Laarderweg 39-41 • 1402 BC Bussum • 035-6922684 • www.2brothersrc.com

Openingstijden: dinsdag t/m vrijdag 10-6 • zaterdag 10-5 • vrijdag koopavond

SLOTRACESHOP

Slotracespecialist van alle grote en kleine merken

en tevens dealer van GS, HPI en SMARTECH

Lage Engweg 49 - 3882 BC Putten - tel. 0341 361185

WWW.RC-AUTOOTJE.NL - WWW.SLOTRACESHOP.NL








Openingstijden:

Maandag 10.00-14.00...19.00-21.00

Dinsdag 10.00-14.00...19.00-21.00

Woensdag 10.00-14.00...19.00-21.00

Donderdag 10.00-14.00...19.00-21.00

Vrijdag 10.00-14.00...19.00-21.00

Zaterdag 10.00-17.00

Pascalweg 6a

6662 NX Elst (Gld)

Tel. 0481-353288

Fax 0481-353519

www.hobmamodelbouw.nl

info@hobmamodelbouw.nl

AMSTERDAM-ALKMAAR

Openingtijden:

dinsdag-vrijdag 10.00-18.00

zaterdag 10.00-17.00

donderdagavond 19.00-21.00

Op maandag alleen Amsterdam geopend: 13.00 -18.30

Openingstijden:

ma : 12.00 - 18.00

di : 12.00 - 18.00 19.00 - 21.00

wo : 12.00 - 18.00 19.00 - 21.00

do : 12.00 - 18.00 19.00 - 21.00

vr : 12.00 - 18.00 19.00 - 21.00

za : 10.00 - 17.00

modelbouw

Dorpsstraat 179 • 2712 AJ Zoetermeer

Tel.: 079-3160560 • Fax: 079-3160637

www.rc-pitstop.nl • info@rc-pitstop.nl

Openingstijden:

maandag: gesloten

dinsdag-donderdag: 11.00-17.30

vrijdag: 11.00-21.00

zaterdag: 10.00-17.00

Openingstijden:

Ma: Gesloten

Di: 18.30 - 21.00

Wo: 18.30 - 21.00

Do: 18.30 - 21.00

Vr: 13.00 - 21.00

Za: 09.30 - 17.00

Concourslaan 41a 2132 DJ Hoofddorp Tel.: 023-5654442 Fax: 023-5570713

www.modelsport.nl

RC SHOP ROAL

Sint Josephstraat 14a • 4702 CW Roosendaal

tel: 0165-549664 • info@rcshoproal • www.rcshoproal.nl


In de regio

MODELBOUW DEKEYSER B.V.B.A.

Industriepark Klein Frankrijk 7

B-9600 Ronse

Tel.: 055 45 79 60

Email: info@mcronse.be

Openingstijden:

van tot

ma gesloten gesloten

di gesloten gesloten

wo 16.30 20.00

do 16.30 20.00

vrij 16.30 20.00

za 10.00 20.00

zo 14.00 18.00

Het cafe is ook na sluitingstijd

van het magazijn geopend.

Kerkstraat 11 • 2282 BL Rijswijk

Tel. 070-4159014 • info@tedsrcshop.nl

www.serpent.nu

Adverteren?

adverteren@m-auto.nl

De zaak met hart voor je hobby!

T 06-40584032 • Zuidwending 283 • 9644 XH Veendam

Elke 2 maanden de nieuwe

M-auto

op je deurmat?

Dat kan met een abonnement!

Een heel jaar lang, dus 6x voor € 27,50

vul de bon in elders in dit blad of ga naar m-auto.nl

WWW.RCSPEEDWORLD.NL

SPECIALIST IN RC CARRACING & FUN

MAANDAG 15:00 - 22:00

DINSDAG GESLOTEN

WOENSDAG 13:00 - 18:00

DONDERDAG 15:00 - 22:00

VRIJDAG 15:00 - 22:00

ZATERDAG 11:00 - 17:00

VOOR AANBIEDINGEN

KIJK OP ONZE WEBSITE

RCSPEEDWORLD HEEMSKERK

DE VISSERSTRAAT 23A

1964 SR HEEMSKERK

TEL. 0031(0)251-217256

FAX 0031(0)251-218622


WEBSHOP èn

SERVICESHOPS“

de voordelen van het internet en de

zekerheid van service in echte winkels”

Maak een keuze uit onze verschillende web-catalogi met direkt leverbare produkten ;

www.muco-modelbouw.nl

30.000 nrs, scherp geprijsd en snel in huis !

Carson 1:18 gebouwde monstertruck,

komplete set met zender en accu+laderrr

E 99.90 !

Geen verzendkosten !

- vanaf 5 produkten en/of

orderregels van meer dan E 5,-

U KUNT NATUURLIJK OOK ONZE SERVICESHOPS BEZOEKEN....

AMSTERDAM; Burg.Roellstraat 32 (direkt aan afslag 105 van de ringweg schiphol-zaandam)

openingstijden di-vrij 10:00-18:00, do-avond tot 21:00 zat; 10:00-17:00. tel 020 6147530

ALKMAAR; Bergerweg 14-16 (binnen 1 minuut vanaf NS-station) openingstijden di-vrij 10:00-18:00,

do-avond 19:00-21:00, zat 10:00-17:00 tel 072 5122041


WK 1:8 Cordoba, Argentinië

Het WK 1:8 wordt één keer in de twee jaar gehouden en dit

jaar was Argentinië het gastland. In de plaats Cordoba, een

kleine 800 km ten westen van Buenos Aires.

Van de zomer werd ik benaderd door Roelof Tooms en

zijn Sponsor J.H.P. motorparts om hun te helpen bij het

1:8 Wereldkampioenschap in Argentinië en daar had ik

natuurlijk wel interesse in. Na wat voorbereidingswerk was het

op dinsdag 2 oktober tijd om te gaan vliegen naar Argentinië

wat wel bijna 18 uur vliegen is, maar dat moet je maar voor lief

nemen. Aangekomen bij het Holiday Inn hotel hadden we nog

even tijd om bij te komen van de reis en uit te pakken, want op

donderdag konden we al aan de bak met de free practice.

Anders

De levenswijze in Argentinië is toch heel anders dan hier in

Europa, het ziet er allemaal wat armoediger uit dat komt ook

doordat de economie in 2000 was ingestort. Men spreekt eigenlijk

helemaal geen Engels, maar de mensen zijn wel heel sociaal

aangelegd. Over het transport zullen we maar zwijgen, want APK

kennen ze daar duidelijk niet, gevallen van geen werkende lagers,

schokbrekers, zelfs ‘s avonds wordt er zonder verlichting gereden.

Het begin

Donderdag richting het circuit, daar aangekomen zag het circuit

er wel wat groter uit dan op de foto’s allemaal erg netjes en een

uitdagend snel circuit.

We werden meteen verwelkomd door Herman Vrielijnck en

Richard Vos, Rick was al druk aan het sleutelen aan zijn auto.

Daarna een plekje gezocht om te sleutelen, want ze hadden niet

de rijders van een bepaald land bij elkaar gezet. Het was dus zoeken

naar een plek en wij zaten

uiteindelijk tussen mannen uit

Argentinië, Brazilie, Peru en

naast de Japanner Shimo.

Vlakbij ons zaten ook de gesponsorde

rijders van Shepherd met

echt alles erop en eraan, maar

als je ze zag rijden was het diep

triest.

Dat laat ook zien dat alleen

het materiaal niet het verschil

maakt, want over Shimo’s OS

werd ook lacherig gedaan, maar

bij de kwalificaties, kwalificeerde

hij zich uiteindelijk wel

als 7de overall.

64 M-auto

Eerst brandstof gehaald, want die

kun je natuurlijk niet meenemen

met het vliegtuig daarom

reden we ook met handout

brandstof...

Eerst maar even onze eigen motor

(USE) van Hollandse bodem getest,

maar bij deze try-out hadden we

eigenlijk te weinig tijd dus is dat

op een laag pitje komen te staan.

Daarna Roelof zijn JP Racing geprobeerd,

we moesten uiteindelijk

één kopring er tussenuit halen om hem goed te laten lopen. Het

circuit ligt dan ook 400 meter boven de zeespiegel, dus ijlere lucht

en daar reageert een motor ook weer anders op.

Vrijdags kwam Jilles Groskamp even bij ons langs om te kijken

hoe het met ons ging. Zaterdags en zondags nog getest met onze

USE motoren, maar uiteindelijk gingen we voor de kwalificaties

toch met de JP van start.

Op zondag was ook de openingsceremonie en daar hadden ze wel

wat van gemaakt, eerst de rijdersparade, en daarna kwamen er

drie parachutisten neergedaald met de vlaggen van Argentinië en

Cordoba, gevolgd door een show met traditionele dansers en de

tango, de Argentijnse dansstijl.

Op maandag, de laatste free practice dag net toen Roelof moest

rijden, begon het ‘s morgens een beetje te miezeren en dat was

wel voor Roelof weggelegd, maar in de Amerikaanse continenten

wordt als er maar een paar druppels vallen alles stilgelegd tot het

weer droog is, dus een weggegooide dag.

Kwalificaties

Dinsdag begonnen de kwalificaties, voor Rick Vrielijnck was het

teleurstellend dat zijn snelste tijd werd afgenomen doordat zijn

auto te licht werd bevonden. Normaal is het gewicht 2500 gram,

maar bij het WK was het 2525 gram. Hierdoor kwam Rick niet

verder dan de 42ste plek.

Jilles Groskamp, (die voor het eerst met een 1:8 reed, buiten dat

hij drie dagen getest had op een circuit met Sirio), reed een goede

eerste kwalificatie maar viel in de tweede uit met technische

problemen en startte dus op de 21ste plek.

Wat mij in het begin wel opviel was dat Jilles regelmatig in het

chicane gedeelte op de kerbs zat, waar je eigenlijk van af moest

blijven en zeker als je weet dat Jilles met zijn elektro ervaring dat

wel zou moeten lukken. Maar dat bewees ook maar weer eens dat

het chicanegedeelte een moeilijk traject was.

Roelof Tooms had een ophangingsprobleem in zijn eerste

kwalificatie door eigenlijk mijn inspectiefout, maar de tweede

ging zeer goed tot aan de laatste ronde toen Roelof net iets teveel

de kerbstone bij de pits nam en hard werd afgestraft. We lagen

op een schema voor de 1/16 finale, maar het werd helaas de 1/32

71ste plek.

Tijdens de kwalificaties hadden we ook een motorprobleem met

de JP, Roelof dacht dat er een probleem met het hoofdlager was,

want de motor viel elke keer weg als hij het rechte eind op kwam.

Maar even naar Jean Paul van J.H.P. motorparts gegaan, om te

vragen wat het precies zou kunnen zijn. Tijdens een complete

checkup van JP bleek er helemaal geen probleem te zijn, maar

voor de zekerheid werd er wel een andere carburateur op gezet

en de motor klonk daarna weer goed.


Wedstrijden

V.l.n.r.: Jilles Groskamp, Rick Vrielijnck en Roelof Tooms.

Finales

Vrijdagochtend begonnen de lagere finales. Roelof startte pas in

de middag in de 32ste finale. Bij de start kreeg hij een klein tikje,

dus kwam hij na de eerste doorkomst als 10de over de streep,

maar door constante rondes te rijden en anderen fouten maakten

reed hij zich langzaam weer naar voren. Halverwege lag hij op

de derde plaats, doordat we één pitsstop minder konden nemen

namen we uiteindelijk de tweede plaats in beslag, door dus naar

de 16de finale!

De auto snel schoongemaakt en we konden weer, maar tijdens

het opwarmen kreeg de motor dezelfde problemen als tijdens de

kwalificaties. Vreemd, want we hadden niks aan de motor gedaan

sinds de vorige finale, dus was het na de eerste ronde al een DNF

voor ons. Eindeverhaal voor ons dus.

Later viel het mij op dat ik de enige tanker van die finale was

die brandstof uit een nieuwe jerrycan had gehaald en niet uit

een geopende, want die was net leeg. We dachten dus dat het

misschien een brandstofprobleem was, want dat kan gebeuren

met handout brandstof als er niet goed mee omgegaan wordt. Ze

schenen de brandstof van gereden finales die over was terug te

gooien in een lege jerrycan en die dan weer in latere finales uit te

delen en soms werd er ook vergeten om er mee te schudden. Wij

waren niet de enige, ook andere rijders hadden precies hetzelfde

probleem en dezelfde gedachte hierover en daar zaten ook

gerenommeerde rijders bij. Maar 100% bewijs hebben we niet,

dus het zal bij een gerucht blijven.

Rick startte in de 8ste finale en reed de eerste helft van die finale

op de vierde plaats, maar moest toen na de tweede tankstop

op eens stoppen met motorproblemen. Dit was zeker niet het

resultaat waar Rick op gehoopt had, want er had meer in kunnen

zitten. Bij Steven Cuypers gaat het een stuk beter, hij wint deze

8ste finale en

gaat door naar de

kwartfinale.

Jilles startte

zaterdagochtend

in de kwartfinale,

maar had tijdens

het opwarmen

problemen met de

motor. Een tijdje

later bleek dat de

drukslang van de

uitlaat er niet op

zat en Jilles, uit

Steven Cuypers.

de pits gestart, reed nu met de drukslang erop met twee ronden

achterstand. Ook al rijdt hij op het circuit de snelste tijden dit

is niet genoeg met zoveel achterstand. Jilles werd uiteindelijk

9de en was teleurgesteld, want ook voor hem had er veel meer

ingezeten. In de andere kwartfinale heeft Steven Cuypers ook

geen geluk, hij crasht in de eerste ronde en zijn Serpent is zo

beschadigd dat verder rijden niet mogelijk is.

Zaterdagmiddag werd de finale gereden. Die werd in het begin

uitgevochten door Massimo Fantini en Lamberto Collari, maar

Fantini moest al snel Collari voorbij laten want hij kon het hoge

tempo niet bijhouden. Na een minuut of tien dacht bijna iedereen

dat Collari zo naar de overwinning zou rijden, maar Chris Tosolini

had halverwege geen bandenwissel gedaan en de rest wel

hierdoor kwam hij op de eerste plaats terecht met Collari vlak

achter hem, en die kwam er niet voorbij doordat Tosolini goed

de deur dichthield. Bij een riskante inhaalpoging raakte Collari

Tosolini en lag toen weer eerste, maar hij kreeg voor die actie

een terechte stop and go en lag dus weer tweede. Tosolini kreeg

aan het eind een probleem met de banden en Collari reed er

rap heen en voorbij, iets later kwam ook nog Andrea Cristiani er

voorbij die de hele finale een gigantische inhaalrace reed nadat

een bandenprobleem in de tweede ronde hem al snel één ronde

achterstand had gegeven op de rest, maar hij vocht zich weer

helemaal terug naar de tweede

plaats met uiteindelijk maar

vier seconden achterstand op de

winnaar Lamberto Collari, dus

als Cristiani het probleem niet

in het begin had gehad had het

eindresultaat er misschien wel

anders uit gezien.

Voor Roelof, sponsor J.H.P.

motorparts en mijn persoon

was het wel een geslaagd

evenement buiten de kleine

tegenslagen waar we al met

al toch weer wijzer van zijn

geworden.

Hasta la Vista!

Fedor Eskes

Uitslag

Eind-

Naam Land Rondes positie

Lamberto Collari I 193 1

Andrea Cristiani I 193 2

Chris Tosolini USA 193 3

Adrien Bertin Lux 191 4

Mark Green GB 190 5

Daniela Lelasi I 189 6

Massimo Fantini I 188 7

Yuya Sahashi Japan 169 8

Walter Salemi I 143 9

Dario Balestri I 121 10

Foto: redrc.net

december 2007/januari 2008

M-auto 65


Body’s spuiten voor iedereen

Voorbeeld

Als je een body gaat spuiten in de kleuren zwart, geel en wit dan begin je

met zwart, want dat is de donkerste kleur. Als tweede spuit je geel, want dat

is lichter dan zwart en donkerder als wit. Vanzelfsprekend eindig je met wit.

Wanneer je met de lichtste kleur zou beginnen, in dit geval wit en daarna

geel, dan zal je zien dat het wit een beetje vlekkerig wordt met een zweem

van geel. Als je daarna nog eens het zwart gaat spuiten zal je zien dat zowel

het geel als het wit een tint donkerder worden en je body er allesbehalve

sprankelend uitziet.

We zullen niet direct van wal steken

met de kleurencirkel van Johannes

Itten, maar een klein beetje theorie

kan toch heel praktisch zijn. Bij het

spuiten van je body is het namelijk

belangrijk dat je weet welke kleuren

je met elkaar kunt of zelfs moet

combineren om een geslaagd resultaat

te krijgen.

Regel 2

Het tweede wat je moet weten is welke kleur je als achtergrondkleur moet

gebruiken. Net als in de gewone schilderkunst, waarbij er wel eens oranje

onder het wit wordt gebruik om het wit nog witter te laten lijken, zijn er

kleuren die een achtergrondkleur nodig hebben om volledig tot hun recht

te komen. Vooral de speciale soorten verf zoals fluor, flip-flip en metallic

hebben een achtergrondkleur nodig om te slagen. Volle kleuren zoals rood,

blauw en groen hoeven niet altijd ‘gecoat’ te worden, omdat deze goed

dekken maar een dun laagje wit kan nooit kwaad. Dat laagje wit zorgt er namelijk

voor dat de gespoten kleur iets sprankelender wordt. Als je keurig van

donker naar licht werkt is het simpel: flip-flipkleuren altijd dekken met zwart,

metallickleuren altijd dekken met zwart, fluorkleuren altijd dekken met wit.

Spuitschema volgens regel één en twee

1 Metallic of flip-flip

2 Zwart

3 Donkere kleuren, zoals donkerpaars, donkerblauw en donkergroen

4 Volle kleuren, zoals rood, blauw en paars

5 Iets lichtere kleuren, zoals oranje en groen

6 Lichte kleuren, zoals geel, lichtblauw en lichtgroen

7 Zilver

8 Fluorkleuren

9 Wit

10 Smoke (voor de ramen)

Omdat lexaanbody’s van binnenuit gespoten worden gaat alles andersom

dan bij normaal spuiten of schilderen het geval is. Denk maar

eens aan een plafond dat wit geschilderd moet worden. Hoe lichter

het plafond van zichzelf al is, hoe gemakkelijker het gewit kan worden. Wat

dus betekent dat je altijd met een zo licht mogelijke kleur begint om daarna

steeds donkerdere kleuren te gaan gebruiken, omdat die beter dekken. Bij

de verf die we gebruiken voor het spuiten van lexaanbody’s is dat precies

hetzelfde, donkere kleuren dekken beter als lichte kleuren.

Regel 1

Omdat we bij onze body’s de verf niet aan de buitenkant spuiten, maar aan

de binnenkant, komen de verflagen achter elkaar in plaats van op elkaar.

Daarom is het belangrijk dat je begint met de donkerste kleuren zodat je

daarna alleen nog steeds lichtere kleuren op de eerder gespoten lagen spuit.

De vuistregel bij het spuiten van lexaanbody’s is dus “van donker naar licht

werken”. Uiteraard zijn er uitzonderingen op die regel, maar daar komen we

later op terug.

Corally SP12X (M-auto 18)

Spuitvolgorde: zwart, rood, zilver, wit, smoke. Volgens de regels.

66 M-auto


Techniek

Deel 4 Kleurenleer

Kyosho MP777 SP2 (M-auto 17)

Spuitvolgorde: zwart, metallicblauw gecoat met lichtblauw en

zwart, rood, fluorgeel gecoat met wit, wit, smoke. Niet volgens

de regels voor het effect.

Uitzonderingen

Uiteraard zijn er altijd momenten waarop je de regels

aan je laars moet lappen, schijt aan de regels

moet hebben of buiten de randjes moet kleuren.

Het kan namelijk zomaar gebeuren dat je iets

verkeerd hebt afgeplakt of gewoon geen zin hebt

om de hele body af te plakken voor dat kleine

stukje zwart. In dat geval ga je dus een donkerdere

kleur over een lichtere kleur spuiten, maar gelukkig

is daar een oplossing voor. Spuit gewoon een

laagje zilver achter de lichte kleuren en spuit dan

pas de donkerdere kleur. Zilver is namelijk de best

dekkende verf van allemaal en is dus het perfecte

redmiddel voor de RC-spuiter.

Opletten bij de fluorkleuren, want die kunnen

nog redelijk doorschijnen in lichte kleuren, maar

omdat ze zo slecht dekken kun je ze pas op het

eind spuiten. Bij dezelfde kleuren is dat geen probleem,

fluorgeel schijnt niet door in gewoon geel,

maar als je gewoon geel hebt gespoten en je gaat

daar fluorroze achter spuiten dan krijg je wel een

vreemd effect. In dat geval spuit je het beste een

laagje wit of zilver over het gewone geel voordat

je het fluorroze gaat spuiten.

Uiteraard kun je van de verschillende effecten van

achtergrondkleuren ook gebruik maken voor een

beetje optische illusie. Bijvoorbeeld een body die

je spuit in een metallickleur kun je coaten met

verschillende achtergrondkleuren. De bumper

of het dak kun je met wit of een heel lichte kleur

coaten, naast het wit de gewone kleur van de

metallickleur (bijvoorbeeld paars bij metallicpaars)

en daarnaast het zwart. Het grappige hiervan

is dat de body, waar je het wit of de lichte kleur

achter het metallic hebt gespoten, lichter is dan

waar de gewone kleur achter het metallic zit en

het donkerste is waar het zwart achter het metallic

zit. Zo is het net alsof de zon op de wagen schijnt

en hij daardoor op het dak of de bumper lichter is

als de achterkant of zijkant van de wagen.

Kyosho V-One RRR Evo (M-auto 20)

Spuitvolgorde: zwart, fluorgroen en fluorgeel gecoat met wit,

fluororanje gecoat met wit, zilver, wit, smoke. Niet volgens de

regels door haast.

Proberen

Zoals altijd baart oefening kunst, uiteraard zal er

wel eens iets mislukken, maar een nieuw idee kan

ook heel goed uitpakken, gewoon proberen dus.

Het belangrijkste is dat je zoveel mogelijk van

donker naar licht werkt voor een goed resultaat.

Spazstix

Na het artikel over lexaanverf kregen we van

RC-Central in Almere te horen dat ze onlangs

het importeurschap op zich hebben genomen

voor Spazstix, een Amerikaans merk.

Hoewel het merk niet erg bekend is in Europa

hebben ze toch een redelijk uitgebreide lijn

producten met spuitbussen, afplakmaskers

en airbrushproducten. Vooral het assortiment

flip-flipkleuren in spuitbussen vallen op. Met

acht verschillende combinaties kunnen ze

zich zeker een specialist noemen. Zelf heb ik

de flip-flipkleuren ook geprobeerd en de fijne

nevel uit de spuitbus zorgt voor een mooi

gelijke verdeling op de body. Alleen even

dekken met zwart om het mooie resultaat

te kunnen zien. We wensen RC-Central veel

succes met het distribueren van dit merk,

want het verdient zeker een plekje tussen de

andere kleuren en merken lexaanverf.

Kijk ook eens op de website van Spazstix

voor een overzicht van alle producten.

www.spazstix.com

Extra

Na het artikel over afplaktape in de vorige

uitgave van M-auto werden we door enkele

oplettende lezers gewezen op het tape van

3M en Kip. Het gele tape van Kip is ideaal

voor grote vlakken en het tape van 3M voor

bochtige stukken, want dit schijnt bijzonder

flexibel te zijn. Zelf heb ik het tape nog niet

uit kunnen proberen maar in de gewone

airbrushwereld wordt dit tape veel gebruikt.

De reacties die wij kregen uit de RC-wereld

waren alvast veelbelovend.

Hot Bodies Cyclone (M-auto 20, body’s deel 1 )

Spuitvolgorde: zwart, fluorroze gecoat met wit en zilver, metallicpaars gecoat met zwart, blue

violet, paars, fluorroze gecoat met wit, zilver, smoke. Niet volgens de regels want te lastig.

december 2007/januari 2008

M-auto 67


Model Stockcarclub Fryslân

In 2006 had M-auto al

eens een poging gedaan,

met een Engelse kitcar,

geleverd door Model

Stockcar Club Rosmalen (MSCR)

en gebouwd door Sander Poels, werd deelgenomen

aan de Europese Indoor in de Mérthal te

Horst, een onwillige motor gooide toen roet in het

eten. Met het WK in eigen land is het tijd voor revanche. Met hetzelfde chassis,

maar nu voorzien van een RB WS7IIX3 motor, en bestuurt door een talentvolle

jonge rijder moet een plek in de middenmoot haalbaar zijn.

Wereldkampioenschap Stockcar in Sint

Annaparochie, (Friesland). Uniek en

natuurlijk hadden we plannen om er

een artikel over te schrijven. Tijdens een belsessie

met de directie van M-auto kwam echter het idee

boven borrelen om mee te gaan doen.

Kort dag

Een auto en een bom van een RB motor werden

door M-auto geleverd, onze oude startkist van 20

jaar geleden omgebouwd en verder werden alle

andere dingen nog in grote haast geregeld, want

het was plotseling kort dag. Gelukkig was er voor

de wedstrijd nog gelegenheid om te trainen en dat

was ook nodig. Zo’n stockcar is geen hoogstaand

stukje technisch vernuft en steekt dan ook nogal af

bij de Xray T2 waar we normaal de circuits in Nederland

mee afreizen. De afstelling van de auto wordt

68 M-auto

voor het overgrote deel bepaald door de banden

met als minst belangrijke links voor, die zweeft

de helft van de tijd. Met hulp van de mannen van

MSCF en een geleende kist banden dachten we

het redelijk voor elkaar te hebben en toch wel

gespannen gingen we de zaterdag voor de grote

dag trainen. Tijdens de training dachten we dat wat

meer grip rechts voor beter was en we vroegen een

aardige Engelsman, die tegenover ons stond, of hij

dat bandje op maat wilde draaien. Geen probleem

en toen we het resultaat gingen proberen op de

baan liep hij even mee om te kijken of het goed

ging. Wij dachten dat het okee was, maar na drie

ronden riep hij al dat Jetze kon stoppen, het kon

nog beter. Terug naar de pits en andere banden

er op plus nog een speciaal bandje uit zijn koffer

rechtsvoor. Het resultaat was verbluffend en we

hebben niets meer veranderd, alleen getraind.

Wedstrijddag

Zondagochtend 06.15 uur ter plaatse! Erg vroeg

nog, maar al een drukte van belang, vanaf 07.00

uur kon er vrij worden getraind. Twee keer gereden,

maar alles was nog top... klaar dus voor de

strijd. De aardige Engelsman kwam nog informeren

of we happy waren, ja, dus alles naar wens

maar als we problemen hadden moesten we maar

langskomen. Eerst was er een gecontroleerde training,

daarna drie kwalificatiesessies. Van de drie

verreden heats werden de beste twee opgeteld en

aan de hand daarvan werd de ranking opgesteld.

Met 52, 53 en 55 rondes hadden we dus

108 gescoord, maar we hadden geen idee waar

we terecht zouden komen aangezien er bij deze

wedstrijden niets wordt geprint, je moet het zelf

bijhouden. De top 24 ging door naar de ¼ finales

(4x6 rijders) en de rest was klaar. De spanning was


Verslag

WK Stockcar

Netjes aan de kant voor veelvoudig Europees- en Wereldkampioen Jody Foster.

Rijdersimpressie

om te snijden, zaten we er bij of konden we inpakken?

De ranking werd voorgelezen en muisstil

volgden we dit tergend langzaam verlopende proces.

Toen er werd omgeroepen dat Jetze Reitsma

als 18e was geplaatst brak er een gejuich uit onder

de toegestroomde familie en vrienden en gingen

we weer aan de slag. In de finales gingen telkens

drie rijders door en drie zijn klaar. In de 1/4e finale

kwamen we natuurlijk de snelle mannen tegen en

Jetze streed voor wat ‘ie waard was, maar kwam

nu net te kort en finishte als vierde en behaalde

daarmee de 16e plaats totaal. De beste wit-dakker,

beginner, van het

veld en dat zat menig

rijder niet lekker natuurlijk.

Op een gegeven

moment kwam

dan ook een Engelse

rijder informeren hoe

dat toch mogelijk

was. Het probleem

was snel uit de wereld toen

Jetze vertelde dat hij normaal 1:10 elektrisch rijdt.

De andere finales hebben we nog wel gevolgd

natuurlijk en tot onze stomme verbazing zagen

we dat die aardige Engelsman van de ¼ via de ½

naar dé finale ging. Die natuurlijk ook gevolgd en

wat bleek; de man werd nèt geen wereldkampioen,

2e plaats voor Simon Farrer. Hadden wij even

een goeie gevraagd om assistentie! Dit illustreert

de erg gemoedelijke sfeer in de stockcarwereld:

iedereen wil helpen en alles is terplekke te koop!

Het was een erg geslaagd weekend, niet in de

laatste plaats door de inspanning van de mannen

van Model Stockcarclub Friesland en hun splinternieuwe

schitterende accommodatie.

Iedereen heel erg bedankt voor de hulp en vooral

een big THANKS SIMON voor het delen van je

kennis.

Team Reitsma

Heb je interesse in deze aparte

tak van modelracen?

Steek je licht dan eens op en surf naar

www.mscf.nl, daar vind je alle info over deze

1:8 stockcars. Ook staan hier links naar de

andere clubs in Nederland en lees je meer over

het 1:12 elektrostockcar-racen, voor rijden in

de winter. Tevens is hier de elektroracekalender

te vinden.

Simon Farrer speelt een belangrijke rol in het WK-succes.

december 2007/januari 2008

M-auto 69


NK Trucks

Groningen, 5e en laatste NK op Real90

Een spannende laatste race. Thomas Vennekens de nummer één was al bekend, Oscar Koot op de

tweede plaats had 25 punten voorsprong op John de Kok en Mike van de Wiel had 32 punten achterstand,

dus er kon nog van alles gebeuren.

Kwalificaties

Een dag die slecht begon, want de eerste kwalificatie begon in de regen, Rein Berghuis, Marcel van

de Graaf, Steve Evers en Chris Lukassen begonnen hun wedstrijd dus nat.

De kwalificatie van de tweede groep waar Oskar Koot in zat samen met Mike van de Wiel, John de

Kok, Thomas Vennekens en Marcel Cornelissen was droog en ging goed, John de Kok met 24 ronden

bovenaan. De tweede kwalificatie ging een stuk beter voor de eerste groep die in de regen gereden

hadden, want nu was het tenminste droog. Iedereen kon dan ook zijn tijd verbeteren en in de andere

heat ging ook bijna iedereen sneller. Rein Berghuis was eindelijk ook weer eens aardig op weg, maar

hij is er nog niet helemaal. Oscar had wat problemen en moest dan ook bijna van achter starten.

Uitslag Groningen:

1 John de Kok

2 Marcel Cornelissen

3 Mike van de Wiel

4 Oscar Koot

5 Marcel van de Graaf

6 Rein Berghuis

7 Thomas vennekens

8 Chris Lukassen

In de finale moest Oscar Koot zich dan ook opwerken van achteruit. En dat ging goed, hij kon al

snel Mike van de Wiel voorbijsteken en ook Marcel Cornelissen moest er aan geloven. Door wat

problemen bij Thomas Vennekens en Marcel v/d Graaf was hij die ook snel voorbij en lag hij al snel

tweede. John de Kok lag iets minder als een halve baan voor hem en soms liep Oscar wat in, dan liep

John weer wat weg maar meestal niet ver.

Daar achter was het best spannend, Mike begon in te lopen, zijn veranderingen aan de truck na de

kwalificaties waren niet slecht en Oscar moest goed zin best doen om hem voor te blijven. Marcel v/

d Graaf en Mike hadden even een momentje waardoor Mike opeens ver achter lag. Marcel Cornelissen

begon goed in zijn ritme te komen. Hij lag een kwart ronde achter de koplopers tot op zo’n 8 minuten

voor het eind toen hij 20 meter achter Oscar Koot lag. Het zag ernaar uit dat Oscar Marcel wel

achter zich kon houden. Helaas, zo’n 4 minuten voor het einde werd de truck van Oscar een beetje

instabiel en maakte Oscar een remfoutje aan het eind van het rechte stuk en kwam in het gras stil te

staan. Imco van de Poel, zijn helper speciaal over gevlogen uit Alphen aan de Rijn, liep de snelste 50

meter van zijn leven maar toch zijn Marcel Cornelissen en Mike van

de Wiel er voorbij. Dit was een duur foutje van Oscar Koot want het

kostte hem zijn tweede plaats in het kampioenschap.

De nummers een, twee en drie gefeliciteerd en voor de rest van de

truckers: wij hebben van de winter wat te doen om volgend jaar de

strijd weer aan te gaan. Graag wil ik alle rijders bedanken voor de

sportieve strijd en alle vrijwilligers van de verenigingen bedanken

voor hun inzet om de race weekeinden mogenlijk te maken!

Tot volgend jaar, Rein Berghuis

Uitslag

NK 2007

1 Thomas Vennekens

2 John de Kok

3 Oscar Koot

4 Mike van de Wiel

5 Marcel Cornelissen

6 Marcel van de Graaf

7 Rein Berghuis

8 Steve Evers

9 Chris Lukassen

specialized quality products for modelling


Wedstrijden

BMES, Wijnegem (B)

Wijnegem, 20 oktober

Vlakbij Antwerpen in het grootste shoppingcenter van België

werd de 4-uurs verreden met mini-Z wagens.

Wat voorafging

Wat moet je doen als je graag met mini-z auto’s gaat racen, maar

er weinig wedstrijden georganiseerd worden? Juist, zelf iets gaan

organiseren.

Zo komt het dat we met de leden van Scuderia Antverpia op

een trainingsavond rond de tafel zaten om te bespreken wat

we konden doen. Omdat een mini-z je toelaat om met 4 AAA

batterijen een half uur te rijden werd er redelijk snel besloten

om een endurance kampioenschap op te richten. Het idee om in

teams te racen zoals in het echte FIA GT kampioenschap sprak

ons wel aan. Dat is toch een concept dat je niet snel terugvindt

in de RC-wereld. De volgende maanden werden redelijk druk.

Reglement opstellen, kalender maken, een beter en groter circuit

maken, ploegen vinden die willen deelnemen, sponsors zoeken.

Het hoort er allemaal bij. Maar dankzij de inzet van de verschillende

leden van onze club lukte het allemaal vrij aardig.

We waren dan ook een beetje fier toen we op 6 april met 7 teams

aan de start van ons kampioenschap konden beginnen. De

wedstrijden verliepen in een losse en vriendschappelijke sfeer.

Toch werd er serieus gestreden voor elke ronde en elke seconde.

Voorbeelden hiervan zijn de 2 seconden verschil tussen plaats 3

en 4 na 2 uur wedstrijd in de eerste race. Zo werd de vierde wedstrijd

gewonnen met minder dan 3 seconden verschil na 2 uur

wedstrijd. Na vier wedstrijden hadden ook al drie verschillende

teams een overwinning op zak. Een bewijs dat een wedstrijd

nooit op voorhand gewonnen was.

Oei, dat is echt mini!

december 2007/januari 2008

Voor de finale hadden we iets speciaal bedacht. Een wedstrijd op

zatermiddag, midden in het grootste shoppingcenter van België.

Dit zou toch de beste promotie moeten zijn voor onze hobby.

Nadat we contact genomen hadden met de mensen van het

Wijnegem Shopping Center bleek al snel dat zij ook wel voor het

idee te vinden waren. Zo komt het dat we op 20 oktober met onze

kleine wagentjes op schaal 1/28 een dag mochten gaan racen in

het Wijnegem Shopping Center.

De 4-uurs race

In de weken die voorafgingen aan de race werd het nog redelijk

druk. Alle afspraken checken, zorgen voor het nodige materiaal

zoals promotie flyers en posters. Kortom als je zelf eens een

kampioenschap organiseert krijg je direct meer respect voor al

die organisators die in de RC-wereld belangeloos competities

organiseren. Als piloot kom je op de dag zelf toe en rijdt je de

wedstrijd, maar geloof me, voor het zo ver is hebben die mensen

van de organisatie al wat werk gedaan.

Bovenop dit alles moest ik nog op zoek naar een nieuwe ploegmaat

omdat mijn vaste teammaat niet kon voor deze wedstrijd.

Gelukkig wilde Peter van M-auto deze kleine wagentjes wel

eens uitproberen in een wedstrijd. Snel nog een trainingsavond

georganiseerd met wat uitleg waar je allemaal moet op letten.

Redelijk snel draaide hij tijden die goed genoeg waren om de

aansluiting met de top niet te verliezen.

Voor deze laatste race kwamen er nog vier ploegen in aanmerking

om kampioen te worden. Minus-Z one had met zijn overwinning

in race 4 een klein waterkansje gehouden op de titel. Zij moesten

wel rekenen op pech van de andere teams om het nog te halen.

SRL had in zijn thuiswedstrijd wat pech en daardoor waren hun

titelkansen ook aan de kleine kant. Hun opdracht was dan ook:

winnen en hopen op een slechte prestatie van de anderen. Die

anderen, dat zijn Scuderia Antverpia 1 en Scuderia Antverpia 2.

De eerste waren als favoriet aan het seizoen begonnen, maar

door een reeks tegenslagen hadden ze nog geen overwinning

op zak. Deze wedstrijd was dan ook hun laatste kans om het

seizoen te redden. Ondertussen had Scuderia Antverpia 2 zich

als schaduwfavoriet tussen alle pech door weten wringen. Zij

stonden met twee overwinningen en twee podiumplaatsen op

kop van het klassement. Een derde plaats in deze wedstrijd was

genoeg om de titel binnen te halen.

Wijnegem Shopping Center

De setting in het Wijnegem Shopping Center was fantastisch.

Er werd gereden in de centrale hal op een parcours van 11 op 6

meter. Voor Mini-z wagentjes levert dit een mooi circuit op. De

toeschouwers konden rondom het circuit staan en konden ook

vanop de 1e verdieping prachtig neerkijken op het circuit.

Tijdens de kwalificaties toonden S.A. 1 direct zijn ambities om

deze wedstrijd te winnen. Zij reden ongeveer een halve seconde

sneller dan de tegenstand. S.A 2 kon net voor SRL de 2e plaats

inpikken en zat daarmee op schema voor de titel. Dan volgde

Minus-Z One, RCM2, Derby Alfa Mini-z en Carrera Racing.

Voor de hoofdwedstrijd werd er nog een demo wedstrijd gereden

met F1 Mini-z wagentjes. Deze klasse kon met 7 deelnemers op

heel wat bijval rekenen, ook van het publiek. Roy Cop van S.A. 1

won deze wedstrijd.

Dan was het tijd voor de 4 uur wedstrijd. In de eerste ronden al

direct een aantal positiewissels. S.A. 2 moest een paar posities

inleveren waardoor SRL en Minus-Z one konden doorschuiven.

Deze stand werd ook wat gehandhaaft gedurende het eerste half

uur. Na de eerste pitstops begonnen ook de eerste problemen

voor sommige teams op te duiken. Het tapijt was nieuw gelegd

voor de wedstrijd en de haren ervan kwamen tussen de achteras

en de assen van de voorwielen te zitten. Hierdoor kregen we heel

wat positiewissels. Gedurende de volgende 2 uur kwamen zowel

S.A. 1, S.A. 2 als SRL aan de leiding. Daarachter volgde Minus-Z

one op korte afstand. Klaar om elk foutje van de top 3 af te

straffen. RCM2 had de vijfde plaats in handen. Op de zesde plaats

het debuterende Derby Mini-z en als laatste Carrera Racing. In

het laatste anderhalf uur kende zowel S.A. 1 als S.A. 2 de nodige

problemen. Mede daardoor, maar ook door hun strak tempo had

SRL zo een voorsprong van zowat 30 ronden opgebouwd. En

aangezien de top 3 teams zowat het zelfde tempo reden konden

zij deze voorsprong handhaven. Het was dus uiteindelijk SRL

dat de wedstrijd won met 23 ronden voorsprong op S.A. 1 en 46

ronden op S.A. 2. Deze laatsten hadden aan de 3de plaats genoeg

om zich de eerste BMES kampioenen te noemen. Op de vierde

plaats volgde Minus-Z one op 66 ronden. Dan RCM2 op 103,

Derby Mini-z Alfa op 175 en Carrera Racing op 209.

Na de wedstrijd was er nog een prijsuitreiking. Iedereen die dit

seizoen minstens drie wedstrijden gereden had was dan ook

gelukkig. Een mooie racedag afgesloten met een mooie prijs.

Om het publiek nog wat te entertainen werd er nog een F1

wedstrijd gereden. Gevolgd door demo’s met een Mini-z

Monstertruck.

Zo kunnen we terugblikken op een geslaagd eerste seizoen en

hopelijk zien we volgend jaar nog meer teams aan de start.

Kris De Ridder

Meer info over dit kampioenschap vind je op:

http://www.scuderia-antverpia.net/bmes/index.html.

Meer info over Mini-z in België vind je op:

http://www.mini-z.be/ en http://www.ggtuning.com/forum/

De BMES winnaar, Scuderia Antverpia 2. (S.A.2)

M-auto 75


TOP Scythe

Nederlands Kampioen 2007 Elektro

www.hanglooseracingproducts.nl www.top-racing.jp

Bedankt voor de samenwerking!

Jan van Steeg











76 M-auto


Wedstrijden

NOMAC Kampioenen 2007

Onder het genot van een hapje en een drankje werden

zaterdagavond 10 november de NOMAC Kampioenen

van 2007 gehuldigd.

Nomac Cup Brandstof 1:8

2. Arie Manten, 1. Miquel Hereijgers, 3. Rene van Dijk.

Nomac Cup Brandstof 1:10

2. Rene Lijnzaat, 1. Pedro Rombouts, 3. Daan Stuiver.

Nomac Cup Bigscale toerwagen 1:5

3. Jeroen Reuling, 1. Patrick Koopman, 3. Patrick Reints.

Ook de verschillende sectieleden, al dan niet aftredend, werden in de bloemetjes gezet.

V.l.n.r. Sander de Graaf, voorzitter NOMAC, Cor Roskam, Remon Groen, Dave de Ruiter,

Bart van de Water, Tjibbe Keller en Martin van Dijken.

NK Bigscale trucks 1:6

2. John de Kok, 1. Thomas Vennekens, 3. Oscar Koot.

NK Elektro 1:10 modified

2. Hugo van den Berg, 1. Bart Wubben, 3. Rob Janssen.

NK Elektro stock 1:10

2. Tjitte Miedema, 1. Jan van Steeg, 3. Jan Mekenkamp.

NK Bigscale toerwagen 1:5

2. Hessel Roskam, 1. Jeffrey van Wijk, 2. Edwin Weijn.

Promoserie1:8

2. Richard Engbersen, 1. Falko Neven, 3. Frank Baggen.

december 2007/januari 2008

NK Brandstof 1:10 200 mm

2. Ruud Schuitmaker, 1. Maarten van Lierop, 3. Remy Möller.

NK Brandstof 1:8

1. Rick Vrielijnck, 3. Danny Leewis,

2. John Ermen, niet aanwezig.

M-auto 77


EK Micropulling

EK Micropulling, er is maar één woord voor... GEWELDIG!

Op 12 en 13 oktober werd in manege De Heksenlaak te Lochem

het Europees Kampioenschap Micropulling verreden. En als er iets

geslaagd is, is het dit kampioenschap wel! Bijna 35 deelnemers

met meer dan 100 startplaatsen, met 208 runs waarvan 58

full pull’s en 41 BB tjes (van buiten de baan). Een innoverende

wedstrijd waarbij de gezelligheid, samenwerking, vriendschap en

strijd het tot een geslaagd evenement maakten. Deelnemers uit

België, Duitsland en Nederland knoopten de strijd aan met elkaar.

De deelnemers uit Zweden en Oostenrijk moesten helaas verstek

laten gaan, maar evengoed een geweldig EK micropulling.

Locatie

Nederland was dit jaar aan de beurt om het Europees Kampioenschap

Micropulling te organiseren. De organisatie bestaat uit Paul

Zoerink, de speaker van de micropulling, en Alex Witteveen, rijder

en redacteur van dit magazine. Een goede locatie vinden was

een uitdaging. We zochten een plaats waar we binnen konden

rijden en waar wij in de buurt konden overnachten. Ook moest

er gelegenheid zijn om de inwendige mens goed te verzorgen.

Dit alles en nog veel meer vonden wij bij manege en camping De

Heksenlaak te Barchem bij Lochem. Hier was alles voor handen.

Een baan binnen, een camping buiten met grote stacaravans

die je kon huren en natuurlijk was er de kantine van de manege

en het restaurant van de camping waar we goed konden eten.

Kortom, een perfecte locatie voor een EK.

Voorafgaand aan het EK micropulling is er veel publiciteit

geweest. We hebben mooie posters en flyers gemaakt. Deze

zijn heel Europa door gegaan. Overal waar we kwamen werden

ze opgehangen. Op tractorpulling evenementen en andere

grote bijeenkomsten van mensen hebben we de aandacht voor

het EK gevraagd. De regionale pers vloog er op af alsof het de

primeur van de eeuw was en natuurlijk de berichtgeving in dit

geweldige magazine met een plaatsing van de poster en daarna

de aankondiging via een verhaal. Ook zijn we een uur lang op de

radio geweest met een uitzending over micropulling en er is een

filmpje gemaakt voor het internet door de regionale pers.

78 M-auto

We hebben sponsoren gezocht om alles te kunnen bekostigen,

want het is niet goedkoop om een EK te organiseren. Deze hebben

wij gevonden en met alle sponsoren hebben wij een goede

samenwerking opgebouwd. In de hal was er gelegenheid om

standjes in te richten. Daar was een stand van trekkerskieken.nl

die allerlei dingen verkocht wat maar iets te maken had met

tractorpulling. Ook werd er aan geïnteresseerde mensen een

oude uitgave van M-auto uitgereikt. Graafmachines die geholpen

hebben om de baan aan te leggen stonden in de hal ten toon.

Dit alles was een mooie aankleding van het evenement. Het

brengt een stukje meerwaarde aan het EK. Vanaf hier wil ik dan

ook alle sponsoren nogmaals hartelijk bedanken voor de fijne

samenwerking.

De baan

Dan is er natuurlijk geen micropulling mogelijk zonder de baan.

Deze is aangelegd door Gerco Vink en Jeroen Oltvoort. Ze zijn

hier een aantal weken voor het EK al druk mee bezig geweest om

de goede grondsoorten te zoeken en te mengen. Dit mengen is

speciaal voor het evenement gedaan om zo minder onderhoud

aan de baan te hebben tijdens de klassen die worden verreden. Er

komen namelijk meer dan twee keer zo veel pullers over de baan

dan normaal. Ook blijven de kansen meer gelijk voor alle deelnemers.

Dat de baan moeilijk was om in te schatten is wel gebleken,

want er gingen veel pullers buiten de baan, of hadden veel grip.

Andere pullers konden totaal geen grip vinden en stonden maar

wat te spinnen met de banden. Dit maakt de wedstrijd wel weer

heel interessant want er werden hele mooie runs neer gelegd of

er vonden rare capriolen plaats voor de sleepwagen. Als je een

stuurcorrectie moest maken en je iets van het gas af moest stond

je gelijk stil met de sleepwagen. Deze sleepwagen stond al niet

licht afgesteld, maar had ook nog eens veel wrijving tussen de

sleepvoet en de baan. Alles bij elkaar een geschikte baan om een

EK op te verrijden.

De avond voor het EK werd de baan aangelegd door Jeroen en

Gerco. Paul en Alex zorgden samen met een aantal andere leden

voor de aankleding rond de baan. Zo werden er in plaats van

dranghekken springhindernissen gebruikt om het publiek buiten

de baan te houden. Een mooi gezicht met al die bonte kleuren

van die springbalken. Herman Staal zorgde dat er in de pits een

gedeelte werd gemaakt voor de technische keuring en het park

ferme. Hier werden de pullers voorafgaand van de wedstrijd

gekeurd en als men in de finale een run had gemaakt werden de

pullers hier neergezet, zodat er niets met de puller gedaan kon

worden. Er werden ook vlaggen opgehangen en plantenbakken

geplaatst. Tafels die er stonden konden wij gewoon pakken en gebruiken.

Dit alles dankzij de mensen van manege de Heksenlaak,

er was hen niets te veel.

Het was al laat geworden dus nog even snel een drankje en naar

huis. De volgende dag waren wij er al weer om 10.00 uur. De

laatste hand werd er aan de arena gelegd en de geluidsinstallatie

werd opgebouwd. Alles was klaar om de deelnemers te ontvangen.

Geleidelijk aan kwamen er steeds meer mensen binnen

druppelen en rond 16.00 uur was iedereen aanwezig. De sfeer

was direct goed en gemoedelijk. Iedereen kwam bij elkaar kijken

en er werden al snel technische details aan elkaar uitgewisseld.

Het maakte niet uit of je Duitser, Belg of Nederlander was. Wat

opviel was dat er toch wel heel veel deelnemers waren. Twee

derde kwam uit Duitsland. In Duitsland zijn twee verenigingen

namelijk de DMPO en de RCTP. De rest van de deelnemers

kwamen uit België en Nederland. Het niveau van de verschillende

micropullers is heel klein. In Duitsland is de trend dat er een grote

sterke motor op het frame staat en ze kunnen het vermogen heel

goed op de baan brengen. Het uiterlijk van de pullers is over het

algemeen iets minder, alhoewel daar wel zeker een stijgende

lijn in zit. De Nederlandse pullers zijn wat techniek betreft een

stap voor op de Duitsers, omdat wij hier een groot aantal pullers

hebben met meerdere motoren op het frame. Deze motoren

worden aan elkaar gekoppeld door middel van een crossbox. Ook

zijn de achterbruggen vaak van een iets betere kwaliteit omdat

wij ze speciaal voor de sport maken. Wat vermogen betreft doen

wij niet onder bij onze oosterburen. In België staat de sport nog

in de kinderschoenen, maar hier zijn ook al pullers met serieus

vermogen. Het was koffiedik kijken wie er met de grootste bekers

naar huis zouden gaan, maar we zouden het snel weten want de

eerste klasse zou om 19.00 uur beginnen.

Het geweld barst los!

Alle pullers die deze avond zouden rijden werden gekeurd door de

overkoepelende technische commissie. Na de keuring werd er een

rijdersvergadering gehouden en precies om 19.00 uur barstte het

geweld los! Tot onze grote verbazing stond er al een grote groep

publiek langs de baan. Het was nog vroeg in de avond, maar het

stond nu al vol langs de baanafzetting en het zou alleen nog maar

drukker worden. Alle bezoekers kwamen om de micropullingsport

te zien en de gezellige sfeer te proeven. Het vele reclame maken

voor het EK begon nu zijn vruchten af te werpen. Geweldig!!!

En dat er een goede sfeer hing kon je wel proeven, want iedere

keer als er een full pull werd gereden klonk er een geweldig

applaus (en neem maar van mij aan dat dat goed voelt). Het

publiek leefde echt mee met de rijders. Ook de pers was op het

evenement af gekomen. Zo was er iemand die een stukje schreef

voor de krant, een fotograaf van pullingworld.com die het hele

EK fotografeerde en er was een filmploeg die voor het internet

opnames kwam maken. (Voor de linkjes verwijs ik jullie naar de

site van de vereniging.)


Wedstrijden

Er werd begonnen met de 3,5 kg vrije klasse. Hieraan deden

23 deelnemers mee. De sleepwagen stond zwaar afgesteld en

daarom kwamen maar 6 pullers over de full pull. Deze gingen dus

door naar de finale. Het zat allemaal kort bij elkaar, want het verschil

tussen de nummer één en twee was maar 12 cm, terwijl de

nummer drie eigenlijk aan de afstand van de nummer één voorbij

had gekund als de puller niet was gecrasht. Europees Kampioen is

geworden Volker Pahl met Bad Boy uit Duitsland met een afstand

van 11.94 mtr. Tweede is Ingo Krause met Coyote met 11,82 mtr,

ook uit Duitsland. Derde werd Laurens Verwoerd met zijn Micro

Popeye met 10,79 mtr. De puller van Laurens kwam haaks voor de

sleepwagen te staan en verspeelde hierbij zijn spatbord en band.

De volgende klasse was de super-stock klasse 3,5 kg. 12 pullers

traden aan voor de strijd met de sleepwagen en ook hier stond

de sleepwagen erg zwaar afgesteld, want er werden maar 2 full

pulls gereden. Ook werd het podium een Duits onderonsje, omdat

de Nederlandse pullers een beetje minder vermogen hadden.

De beste Nederlander eindigde op plaats 4. Jeroen Oltvoort reed

met zijn Hurricane een 12.31 mtr. Plaats 3 ging naar de European

Maid van Joachim Stuck-Winkler. Een leuk Nederlands tintje is dat

deze puller in het groot een Nederlandse puller is. Plaats 2 werd

vergeven aan Mad Max van Ingo Krause die een full pull reed en

in de finale een 11.08 mtr. Plaats 1 was ook voor hem, omdat hij

met een andere puller, namelijk Hunter, de winnende afstand

reed in de finale. Deze afstand was 1277 mtr.

Dan de zwaarste klasse 5,5 kg vrij. Hierin konden de Nederlanders

wel een partijtje mee blazen, maar het hoogst haalbare zat en

weer net niet in. Van de 16 deelnemers haalden er 5 de finale

niet. In de finale kwam de Nederlandse The Rebel op plaats 6.

Gerco Vink zei dat er niet meer in zat, omdat de motor versleten

was. Scrapheap uit Nederland eindigde op plaats 5. Deze puller

werd gereden door Cyril Wichers. Plaats 4 werd voor The Cowboy

van Erik Roerdink. Erik had goed grip met deze puller met benzine

motor. De derde plaats was voor de Duitse Sonke Koberg met zijn

Gigant. Hij kwam aan 14,14 mtr. De beide pullers die op plaats

twee en één kwamen haalden weer een full pull en moesten

december 2007/januari 2008

een super finale rijden. Wat een spanning op het einde van de

vrijdagavond. Het publiek stond nog steeds langs de baan te

genieten van het spektakel. De super finale ging tussen Duitsland

en Nederland. Tussen Zeisig en Cool Running. Gerco Vink kwam

met zijn Cool Running tot 9,99 mtr. Volker Pahl ging daar aan

voorbij en haalde 11,14 mtr. Plaats één was weer voor Duitsland.

De wedstrijd was afgelopen en de potten bier gingen los voor

degene die bleef. De rest ging snel naar huis, want de volgende

dag was er weer volop genieten van het spannende EK.

Dag twee

Zaterdag 13 oktober was het al weer vroeg druk in de manege.

Iedereen had het over de geslaagde avond ervoor en over wat

er nog wel niet ging komen. De pullers werden klaar gemaakt

voor hun klassen en ter keuring aangeboden. Rond 12 uur stond

het eerste publiek er al weer en bracht weer die gezellige sfeer

mee. Ook werd de stand van trekkerskieken.nl weer opgebouwd.

Om precies een uur ging de Two Wheel Drive van start. In deze

klasse deden 11 deelnemers mee. Drie deelnemers gingen in de

beide voorrondes buiten de baan. De rest haalde een full pull. De

kampioen van vorig jaar, Cyril Wichers met zijn Aces High werd

dit jaar vierde. Op het podium mocht Frank Siemsen op plaats 3

gaan staan. Zijn Pathfinder kwam tot 11,29 mtr. De beide andere

podiumkandidaten waren een maat te groot voor de rest en

haalden weer een full pull. Een leuke bijkomstigheid is dat beide

deelnemers uit Nederland komen. De Bad Attitude van Harry Vink

werd in de superfinale tweede, meteen mooie run. De afstand

was 11,88 mtr. En Edwin Oltvoort ging met meer dan een meter

verschil naar plaats een met zijn The Italian Job. Hij maakte een

afstand van 13,33 mtr.

Nu waren de super-stock pullers 4,5 kg aan de beurt. Voor deze

klasse hadden zich 13 deelnemers ingeschreven. Er werden 7

full pulls gereden en wat erg opviel was dat er veel deelnemers

hun full pull pas in de tweede poging haalden. Her werd weer

een Duits onderonsje. Op het podium mocht Franz Kallenberg op

plaats 3 gaan staan. Zijn Moorhulm haalde een afstand van 13,86

mtr. Op plaats 2 en 1 mocht Ingo Krause plaatsnemen. Op plaats 2

kwam zijn Mad Max terecht met een afstand van 14,23 mtr en op

plaats 1 met wederom een full pull kwam Hunter te staan.

Het publiek vond het helemaal geweldig en dat bracht een

prachtige sfeer. Soms had je het gevoel dat het publiek en de

deelnemers samen één waren. Overal werd voor gejuicht en

geapplaudiseerd. Het ging zelfs zo ver dat er een massagestaaf

met 2,5 cc brandstof motor, die door één van de Nederlandse

deelnemers was gemaakt en die hij op zijn startbox had laten

liggen, door het publiek ging met draaiende motor. Wat jongens

hadden hem aan de praat gekregen en nu ging dat ding van hand

tot hand.

Dan de laatste klasse van het EK. De grootste klasse en misschien

ook wel de spannendste klasse, de 4,5 kg vrije klasse. Hierin

waren maar liefst 26 inschrijvingen waarvan 17 deelnemers door

gingen naar de finale. In totaal werden er 54 runs gemaakt en de

baan hield zich uitstekend. We pakken de draad op bij plaats vier

in de finale, omdat ik persoonlijk vind dat deze run bestempeld

mag worden als de mooiste run van het EK. Martin Stouten reed

met zijn turbine aangedreven Child’s Play een geweldig mooie

run die eindigde op 13,93 mtr. Op plaats 3 kwam de Duitse Judge

van Volker Pahl met een afstand van 14,66 mtr terecht. Op plaats

twee en plaats één werd er weer een super finale gemaakt. Zowel

The Cowboy als Zeisig reden weer een full pull en konden nog een

keer de strijd met elkaar aanbinden. Volker Pahl reed zijn Zeisig

naar een keurige 9,21 mtr. Kon The Cowboy van Erik Roerdink er

over heen komen? Herman Staal reed deze klasse voor Erik en dus

mocht Herman als allerlaatste de ketting van de sleepwagen strak

trekken. Zou The Cowboy over de afstand heen komen? Het gas

ging er vol op en de puller ging mooi op de achterwielen rijden,

maar plotseling ging de puller rechtsaf en buiten de baan. Helaas,

maar hier kon Herman niets aan doen. Wat een spannende

afsluiting van het EK.

De strijd was gestreden en iedereen ging zijn spullen op pakken.

Daarna hielp zowat iedereen met de manege op te ruimen, zodat

ook dat snel weer op een manege leek. Een heel aantal mensen

bleef nog om mee te doen met het diner, waar ook nog een

aantal oorkondes werden uitgereikt aan de prijswinnaars. Daarna

barstte het pullingfeest in alle hevigheid los.

Het was een zwaar weekeind, maar o zo geslaagd. De opkomst

van het publiek was ver boven onze verwachting en de sfeer al

net zo. Wat een belevenis om zo iets moois mee te mogen maken.

Ook de belangstelling van de pers was overweldigend. Bij deze

wil ik dan ook alle sponsoren en mensen die hebben geholpen

om het EK zo te laten slagen heel erg hartelijk bedanken voor

alles.

Alex Witteveen

M-auto 79


Gratis extra circuits!

Om VRC nog aantrekkelijker te maken krijg je nu drie gratis extra circuitcredits

en zes maanden extra racelicentie bij je CD. Zo werkt het: als je op de VRC

website registreert krijg je naast de circuits van de CD nog eens drie credits

waarmee je circuits naar eigen keuze kunt downloaden. Als je klaar bent met

het installeren en registreren download je het update pakket van de website

en zodra die sofware jouw VRC automatisch update naar VRC versie 3.5

worden ook de drie door jou gekozen circuits gedownload en geïnstalleerd.

Zo gemakkelijk is het.

De gratis extra circuits en racelicentie krijg je ook bij het ‘Basic Game’ pakket

dat direct via de VRC e-shop aan te kopen is.

Virtual RC Racing

N I E U W S

V3 ondersteuning gaat door tot eind 2008

Net VRC versie drie gekocht en je bent benieuwd wat er gaat gebeuren als

versie vier gelanceerd wordt? Maak je geen zorgen, de huidige versie (v3.5)

wordt ondersteund tot eind 2008. Dat betekent dat je nog steeds circuits zal

kunnen aankopen of racelicenties tijdens het virtuele 2008 seizoen, zelfs als

v4 al op de markt is. De nieuwe versie sluit niet aan op v3, daarom zullen we

speciale aanbiedingen geven voor v3 gebruikers die willen overschakelen

naar versie vier. Het laatste dat we kunnen verklappen is dat v4 een online

game en simulatie zal zijn en zal werken met maandelijkse lidmaatschappen.

Circuit van de maand: Bamberg, Duitsland

Bamberg is het eerste Duitse circuit in VRC. Dit circuit organiseerde het

EK-B 2005 en verdient daarom een plekje in VRC. De moeilijke delen van dit

circuit zijn de snelle chicane die vanuit het binnenveld naar de bocht aan het

rechterdeel van het circuit voor het achterste rechte eind. Het is een vol gas

gedeelte, maar erg riskant. Veel races zijn bepaald in dat gedeelte. De snelle

draaier met verkanting aan

het einde van het achterste

rechte eind is ook erg lastig.

Je moet er vol gas in en

dan langzaam afbouwen

om de wagen op de krappe

binnenste lijn te houden.

Het is een veeleisend, maar

ook een belonend circuit

als je het eenmaal onder de

knie hebt.

Tip van de maand: Update je CD software

Heb je onlangs (Kyosho) VRC gekocht op CD? Vergeet dan niet je software te

updaten naar versie 3.5 nadat je het hebt geïnstalleerd op je PC. De software

op de CD is nog steeds v3.2 en v3.5 werd gelanceerd in de zomer van 2007.

Deze nieuwe versie werd gemaakt om VRC beter te laten werken op Vista

en XP. Updaten kan via de VRC website en installeert de laatste software en

updates van circuits helemaal automatisch.

Sneak preview van V4 off-road

Om de meest gestelde vraag aller tijden voor eens en altijd beantwoord te

hebben: ja, er zal een off-road versie van VRC komen. Maar wacht even, want

het is er nog niet. We zijn net begonnen met het maken van off-roadcircuits,

buggies, truggies en we moeten nog beginnen aan de off-road dynamiek.

Omdat er zoveel interesse is in een off-road versie

hebben we besloten om jullie al een sneak preview te

geven van een circuit dat we gemodelleerd hebben.

Perfect tot in de details zet dit eerste circuit, ontworpen

door Tony West, de standaard voor alle circuits die nog

gaan komen. Wanneer? Je zal geduld moeten hebben,

want eerst wordt v4 uitgebracht met 1:10 en 1:8 onroadmodellen

en de multiplayerfunctie (voorjaar 2008),

daarna worden elektro toerwagens toegevoegd en als

laatste komen de buggies en truggies aan de beurt. Dat

zal ergens eind 2008 zijn, sorry... Op de andere foto zie

je de stuntbaan van de RCX show in 2006, niet gek he?

VRC rijders aan het woord

Op het VRC forum schreef Jesse Barcik: “Ik zag de sneak peak van VRC off-road

(op de VRC website). Wauw! Ik kan niet wachten. Jullie bij VRC zijn geweldig!

Van het eenvoudige concept dat het ooit was tot de waardevolle trainingshulp

dat het nu is om beter te worden tijdens het echte rijden! Blijf dit werk

zo volhouden en ik hoop dat jullie klaar zijn

voor het ‘geweld’ dat zal losbarsten als v4 met

elektro en off-road uitkomt.”

Blijf kijken op virtualrc.com

80 M-auto


Agenda

Wedstrijdkalender

Mail je kalender naar

redactie@m-auto.nl

Wedstrijden dienen wel op meer dan

één circuit gehouden te worden!

Rally Cup

rcwebmagazine.nl

23 dec HFCC, Den Haag

6 jan MBC de Sluis, Gouda

17 febr MBV, Bergschenhoek

16 mrt, HFCC, Den Haag

Masters of 12scale

racing-paradise.com

Racing Paradise, Kerkrade

29 febr - 2 mrt 2008




M-auto Wintercup

m-auto.nl

16 dec MC-Ronse, Ronse (B)

13 jan Racing Paradise, Kerkrade

9 mrt MACH Indoor, Heemstede

Verloting testmodellen

A

Wil je ook kans maken

op één van deze

testmodellen?

Geef dan aan voor welk model je kiest: A of B.*

Noteer dit samen met je adresgegevens

(naam, adres, postcode, plaats, telefoon, e-mail)

op een gefrankeerde brief of briefkaart en stuur

dit samen met het uitgeknipte driehoekje naar:

B

Litho Prepress Service

M-auto magazine

Postbus 1014

8200 BA Lelystad

Uiterste inzendatum:

31 januari 2008

december 2007/januari 2008

* Winnaars worden in de eerste week van februari

bekend gemaakt op www.m-auto.nl

M-auto 81

Verloting

testmodel

M-auto

nr. 23


Colofon

Verschijnt 6x per jaar

Volgende uitgave

In de komende uitgave

komen onder andere de

volgende onderwerpen

en auto’s aan bod:

• AXE Rossi Mamba

• M-auto Wintercup

• LRP Z.28R spec.3 Truggy

• NSR, Renault Clio Cup

• Xray, NT 1

• HPI Firestorm 10T

• Hudy, afstelset

• Ansmann, Virus kit

• Carisma GT14

Uitgave

M-auto is een uitgave van

Litho Prepress Service

Bongerd 153, 8212 BH Lelystad

Hoofdredacteur

Fred Boots, tel.: 0320-214218

E-mail: redactie@m-auto.nl

Redactiemedewerkers

Rob van Altena, Jan Jaap Batenburg,

Rein Berghuis, Peter Boots, Edwin Driesen,

Koen Geurds, Arjan van de Graaf, Frans

Heinsbroek, Stefan Jansen, Ronald Joostema,

Alain Knip, Marco Konings, Cees Koopman,

Ben Looijen, Sander Poels, Ritske Reitsma,

Kris de Ridder, Daan Schuuring, Mario Taekema,

Marc Wiggers, Alex Witteveen.

Vormgeving

Litho Prepress Service, Lelystad

Advertentieverkoop

Anita Boots, tel.: 0320-214218

E-mail: adverteren@m-auto.nl

Alle advertentiecontracten worden

afgesloten conform de Regelen voor

het Advertentiewezen gedeponeerd

bij de rechtbanken in Nederland.

Op aanvraag kosteloos verkrijgbaar.

Abonnementen

Nederland/België € 27,50 per jaar

Losse nummers Nederland/België € 5,45

Het abonnement kan elk gewenst moment

ingaan en wordt automatisch verlengd,

tenzij zes weken voor de vervaldatum

schriftelijk is opgezegd.

Opgave nieuwe abonnementen:

Mirjam Worst, tel.: 0522-855175

E-mail: abo@m-auto.nl

Opzeggingen uitsluitend schriftelijk:

E-mail: abo@m-auto.nl

Postbus 1014, 8200 BA Lelystad

Druk

Drukkerij Giethoorn Ten Brink, Meppel

Distributie

Nederland: Betapress, Gilze

België: Imapress, Turnhout

Copyright 2007

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd

en/of openbaar gemaakt door middel

van druk, fotocopie, microfilm of welke

andere wijze dan ook, zonder voorafgaande

schriftelijke toestemming van de uitgever.

M-auto nummer 24 verschijnt begin februari

82 M-auto


SPADA 09 Kit Groep C Body

Best.-Nr. 31322 • Adviesprijs: 319,-

NIEUW!

SPADA 09 Kit

Best.-Nr. 31321 • AVP: 319,-

Voor de Spada 09 werd een nieuw tanksysteem

ontwikkeld. Met zijn brandstonhoud van 38 ml zijn

rijtijden tot zeven minuten mogelijk.

Om het motorvermogen van de Sirio 09 perfect in

snelheid om te zetten, is de Spada uitgerust met

een 2-versnellingsbak.

www.spada09.de

TEMPOBEUL

1/12 HiSpeed-Racer met Sirio 09 verbrandingsmotor

Licht chassis uit 2 mm 17S Duraluminium Permanente 4-wielaandrijving Sirio 09

motor met resonantieuitlaat Lichtlopende aandrijflijn 2-versnellingsbak Efficiënte

krachtoverbrenging door lichtlopende aandrijfsnaren Stalen remschijf

met koelgaten Compleet gekogellagerd (14 lichtlopende lagers van Japanse

kwaliteit) Vrijloop op de vooras Standaard geleverd met

schuimbanden Hoogwaardig kogeldiff op de achteras

Aerodynamisch geoptimaliseerde CRC III carrosserie

Ontworpen voor het gebruik met standaard

(grootte) RC-componenten

De vooras is als starre as uitgevoerd en beschikt

over een vrijloop. De lichtlopende aandrijfsnaren

zorgen voor een efciënte krachtsoverbrenging.

Op de achteras bevindt zich een volledig instelbaar

kogeldiff. De stalen remschijf zorgt ook bij hoge

snelheden voor fadingvrij afremmen.

Levering alleen via de vakhandel!

KYOSHO Deutschland GmbH • Nikolaus-Otto-Str. 4 • D-24568 Kaltenkirchen

Info-Hotline: +49-4191-932678 • helpdesk@kyosho.de • www.kyosho.de Wijzigingen voorbehouden!

More magazines by this user
Similar magazines