4sprookjesChristelStef

codigomerlin

Op bezoek bij de draak

Sommige mensen dachten dat het eigenaardige geluid een gevolg was van

de wind die in de grotten speelde, maar zij wist wel beter.

Elke dag opnieuw hoorde ze hoe hij haar riep.

“Morgen na school ga ik er weer naar toe”, dacht ze.

cm

Het was donker als de nacht in de grot. Sylvia lag tegen zijn buik. De

schubben die hij daar had waren zachter en prikten niet zo hard. Eén van

zijn vleugels had hij voorzichtig over haar gelegd. Dat, samen met het vuur

dat hij soms in de lucht blies, zorgden er voor dat ze het lekker warm had.

“Ik ga je leren spreken Faramito”, zei ze.

“Elke dag leer ik je nieuwe woordjes.”

Haar pop, die haar mama met de restjes van versleten kleren voor haar had

gemaakt, lag aan haar voeten.

“Ik ben Sylvia”, zei ze.

Zachtjes bracht ze haar hand naar haar borstkast.

“Sylvia”, zei ze opnieuw.

Hoe hard Faramito ook probeerde haar naam uit te spreken, het leek er niet

op dat het zou lukken.

Het enige geluid dat uit zijn enorme muil kwam, was een soort gegrom als

van een donderslag die tussen de bergen rolde.Verder niets buiten het harde

geluid van het vuur dat uit zijn neusgaten spoot.

“Sylvia”, zei ze opnieuw. “Sylvia.”

De draak gromde nog harder.

Het begon al laat te worden en ze stelde zich recht.

“Faramito, ik moet nu echt naar huis.”

“Tot morgen.”

Ontgoocheld liep ze naar de uitgang van de grot.

Toen, als 7 donderslagen samen, zei de draak:

“SYLVIAAAHH”

Geschrokken draaide ze zich om.

Faramito stond vlak achter haar.

In één van zijn enorme voorpoten en half verborgen tussen zijn klauwen lag

haar pop.

“Sylviaaaa”, zei hij.

Similar magazines