4sprookjesChristelStef

codigomerlin

Terug thuis

“Waar ben je geweest?”

Haar vader zag er verschrikkelijk boos uit.

Sylvia zei niets.

“Waar ben je geweest?”, vroeg haar vader opnieuw.

cm

In de hoek van de kamer, vlakbij de open haard zat haar moeder. “Oh

Sylvia,” zei ze, “we waren zo ongerust.”

Sylvia zag hoe grote tranen over haar gezicht rolden.

Eventjes was ze van plan geweest om de waarheid te vertellen maar toen

herinnerde ze zich de belofte die ze gedaan had om nooit nog over de draak

te spreken.

“Ik ben gewoon gaan wandelen”, zei ze.

Elke dag ging ze opnieuw, zonder dat iemand het wist, naar de draak.

Het spreken begon al aardig te lukken.

“Tot morgen”, zei ze.

“Faramito verdrietig”, antwoordde de draak.

Toen Sylvia de draak de eerste keer ontmoet had was hij nog maar zeer

klein geweest.

Ze herinnerde zich nog goed dat ze toen gedacht had dat hij even groot was

als haar vader.

Nu, op het moment dat hij bijna volwassen was, was hij, als hij zich

probeerde recht te stellen, bijna zo groot als een huis.

Voor haar, was de draak haar beste vriend en niets wees er op dat daar

binnenkort verandering zou in komen.

Similar magazines